Waar sta jij?

01-11-2016 07:00 104 berichten
Op deze vroege ochtend zit ik te mijmeren over waar men staat in het leven . Gisteren hoorde ik iemand zeggen dat er, nu boven de 35, minder dingen nieuw zijn er ze zich niet meer zo druk maakt als vroeger. Ik vraag me af hoe anderen dat zien. Pure nieuwsgierigheid, ook omdat ik zelf op een keerpunt sta .



Ik ben benieuwd hoe jullie het ervaren:

Hoe oud ben je?

Komen er grote (spannende?) veranderingen voor je aan? Zo ja; wat?

Bevind je je juist in wat rustiger vaarwater? Zo ja: hoe ziet dat eruit?

Waar denk je dat het aan ligt/hoe het zo gekomen is?

Wat vind je er zelf van?



Laten we afspreken elkaar niet te quoten of iig de herkenbare dingen achterwege te laten in een quote. Zo kan men wellicht wat vrijer posten. TO trapt af in een post hieronder.
Ik ben 27 en bevind me in de eindfase van mijn (ellenlange ) studie. Voelt heel vreemd. Ik zie onwijs uit naar de verandering van student naar werkende. Vooral het gevoel eindelijk weer eens stappen te kunnen gaan zetten na een langdurende stage. Ben het zat dubbeltjes te draaien terwijl ik om mij heen vriendinnen net zo hard zie werken maar geld zie verdienen .



Ik wist van tevoren dat het lang zou duren maar had niet voorzien hoe frustrerend het soms zou zijn. De stappen die ik graag wil zetten bestaan uit een eerste baan en sparen. Verder zou ik ergens de komende 2 jaren graag willen trouwen met vriend. Iets wat denk ik eerder had plaats gevonden als we eerder konden beginnen met sparen. Ook op psychologisch gebied ben ik eindelijk begonnen met het aanpakken van dingen dien zo diep in de basis liggen dat ik ze eerder niet aandurfde. Het zal nog wel even duren voordat daar grote veranderingen plaats vinden.





Voor mijn gevoel zitten de komende 10 jaren vól verandering. Ben iig blij dat "het" eindelijk bijna zover is !
Ben nu 47 en ik sta ook op (alweer) een kruispunt.



Ik zie mijn hele leven eigenlijk als een proces, met veel kruispunten en veel momenten van (grote) veranderingen. Vanuit een moeilijke jeugd waarin het een en ander beschadigd is, via veel wanhoop, veel therapie naar dit huidige moment. Steeds stapje voor stapje mijn problemen aangepakt, gegroeid, dingen achter me gelaten.

En nu ben ik op een punt dat ik mezelf weer herken, zonder een eetprobleem wat mijn leven tientallen jaren heeft overheerst. Op een punt ook waarin ik zover ben dat ik stappen zet om meer te gaan leven vanuit authenticiteit, vanuit mijn menszijn, vanuit mijn waarden en veel minder vanuit mijn eigen en andermans verwachtingen.

Er komen zeker veranderingen, maar verandering is er altijd. Op dit moment kijk ik erg uit naar die veranderingen, vanwege hetgeen ik hierboven heb beschreven. Ik voel me sterker, energieker dan ooit en heb meer zelfvertrouwen gekregen.

Heel lang geleden heb ik ooit een horoscoop laten maken en daarin stond dat de tweede helft van mijn leven het meest succesvolle zou zijn en ik geloof dat dat gaat kloppen. Misschien niet succesvol in de zin van een glanzende carriere of groot huis ofzo. Maar wel succesvol in het volgen mijn mijn eigen weg, dingen doen die me gelukkig maken.
Wat een mooi verhaal MissMillicent. Wat fijn dat je jezelf zo hervonden hebt! Ik denk ook dat er altijd veranderingen zullen zijn, die vrouw beschreef het meer zo dat verandering op zich haar meer bekend was geworden en daardoor allemaal minder stress gaf. En daarnaast ook dat er na een bepaalde leeftijd een rustmoment is waar wat minder dingen drastisch veranderen.
27, en gevoelsmatig zeker op een kruispunt. Dit jaar na 2e keer overspannen uit dienst gegaan en voor mezelf begonnen. Op heel veel vlakken heel hard aan mezelf gewerkt. En nu zijn we aan het kijken naar huizen omdat we graag wat willen kopen buiten de stad. Genoeg veranderingen dus
Alle reacties Link kopieren
Ik ben 32 jaar.

Spannende veranderingen die er voor mij aankomen zijn: een nieuwe baan, een huwelijk en een verhuizing. Of ik me in rustiger vaarwater bevind weet ik niet. Van de ene kant wel, van de andere kant wel. Ik merk dat ik een stuk volwassener en wijzer ben dan 10 jaar geleden. Echter, kan ik niet zo goed tegen veranderingen en omdat sommige zaken nog niet stabiel zijn (zoals woning en werk) zorgt dat ervoor dat ik daar nog weleens stress van kan ervaren en dat ik dus niet het gevoel heb dat het in rustiger vaarwater terecht gekomen is.



Hoe dat gekomen is: gewoon, door hoe het leven gaat. Niet alles verloopt altijd zoals je het wil. Ik woon nu in de randstad (door omstandigheden) en eind 2017/begin 2018 zullen we hopelijk weer wat zuidelijker verhuizen. Dit was nooit mijn plan, maar om bepaalde stappen te zetten (in dit geval de verkoop van het huis van mijn aanstaande), heb ik deze stap moeten zetten.



Emotioneel heb ik nog wel wat stappen te maken en daar ben ik ook mee bezig.
Alle reacties Link kopieren
Laat maar
quote:Elynne schreef op 01 november 2016 @ 07:20:

Wat een mooi verhaal MissMillicent. Wat fijn dat je jezelf zo hervonden hebt! Ik denk ook dat er altijd veranderingen zullen zijn, die vrouw beschreef het meer zo dat verandering op zich haar meer bekend was geworden en daardoor allemaal minder stress gaf. En daarnaast ook dat er na een bepaalde leeftijd een rustmoment is waar wat minder dingen drastisch veranderen.Dat herken ik ook wel, je leert wat beter relativeren, want je heb al vaker een flinke dip gehad en weet dat het daarna weer beter gaat bijv. Die ups en downs geven dan inderdaad minder stress.
Leuk om jullie verhalen te lezen! Minnie en konijn, gefeliciteerd met het nieuw ingeslagen pad in jullie loopbaan!
Ik ben 41 jaar.

Stond een poosje geleden op een T splitsing. Wel of niet door met ex. Niet dus. Exit. Ik heb echt voor mezelf gekozen. Ik kon ook niet anders. Anders ging ik eraan onderdoor. Bleek dat ik 3 jaar was belazerd. De andere vrouw ook. Ex is een foute man. Zowel werk als prive was ik aan hem verbonden. Heb alle banden doorgesneden. Maar de werkelijke oorzaak van dit drama zit in mezelf. Wat beweegt mij om zo met mij om te laten gaan. Daar kijk ik nu naar. En daar wil ik wat mee. En doordat ik nu mij beter voel, fitter, blijer ondanks m'n pijn in m'n hart zegt al genoeg. Goede keus gemaakt. Echt goed. Ik heb eindelijk een doel. Een toekomst beeld. Ikzelf.
Alle reacties Link kopieren
quote:Elynne schreef op 01 november 2016 @ 07:31:

Leuk om jullie verhalen te lezen! Minnie en konijn, gefeliciteerd met het nieuw ingeslagen pad in jullie loopbaan!Dankjewel
Alle reacties Link kopieren
Klopt; steeds meer dingen heb je al eerder gezien en dat is de reden waarom de tijd steeds sneller gaat: er zijn minder markeerpunten.
En als het vuur gedoofd is komen er wolven
Aan de ene kant lijkt het me heerlijk in rustig vaarwater te zitten, maar aan de andere kant denk ik dat ik daar heel onrustig van word. Ik ben altijd bezig met 'What's next!?' en plan al veel in.



26 en over drie maanden studeer ik af en zal ik (hopelijk) op een nieuwe werkplek aan de slag kunnen. Ben dus druk op zoek. Daarnaast ben ik ook net een psychologisch traject in gegaan om aan mezelf te gaan werken. Wellicht dat dat me gaat helpen minder bezig te zijn met 'What's next!?'



Ondertussen droom/fantaseer/plan ik een nog niet over gesproken bruiloft en zwangerschap.



Er komen dus wel wat veranderingen, maar voelt voor mij niet drastisch. Afgelopen 10 jaar namelijk meerdere opleidingen voltooid en nieuwe banen gekregen.



Al ben ik wel echt klaar voor de volgende fase in het leven, maar mijn boot stroomt (hierin) in de stroming van partner Afwachten maar
Eind 40 en op weg naar het moeilijkste kruispunt in mijn leven. Het afscheid van mijn ouders komt tenslotte steeds dichterbij. En wat wil ik daarna? In elk geval niet tot mijn bijna 70e werken en de ondergang van Europa ondergaan.
Alle reacties Link kopieren
Ik ben 27 en ik adem gewoon door dus ik leef
"People, what a bunch of bastards"
Alle reacties Link kopieren
29, net mijn studie afgerond, na een korte loondienst begonnen als zzp'er, vrede aan het sluiten en geluk aan het vinden met mijn burgerlijke kant. Liefde blijft een zoektocht, financieel denk ik dat ik de komende vijf jaar stapvoets maar zeker vooruitga. Ik voel me nu in rustig vaarwater, vooral omdat ik gelukkig ben en vasthoud aan kleine zekerheden.
Alle reacties Link kopieren
Ik ben 45, heb een man en een zoon van 7. Ik weet niet waar ik sta. Ik nem elke dag als een nieuwe kans om iets te doen. Of om iets te laten. Wat ik vandaag wil kan volgende week weer anders zijn. Ik laat me leiden door mijn gevoel. Zoals iemand laatst zei: ik heb geen speciale talenten. Mijn enige talent is mijn lust voor actie. Ik wil iets doen, iets betekenen. Daar wordt een groot deel van mijn leven mee gevuld En morgen zie ik wel....
Twee dingen zijn oneindig: het universum, en menselijke domheid. Maar van het universum weet ik het nog niet helemaal zeker..
-Albert Einstein-
Ik ben 40+ en zit midden in een grote verandering. Relatie en woning zijn stabiel, maar op het werkfront is er veel veranderd. Ik heb mijn eigen bedrijf verkocht en mijn baan houdt eind van het jaar op, waarbij ik al eerder mocht stoppen en dus nu wat tijd voor mijzelf heb. 20 jaar geleden zou ik hier volledig van in de stress zijn geschoten, maar ik heb nu een enorme rust over me, die ik zelf ook slecht kan verklaren. Een soort van rotsvast vertrouwen dat er mooiere nieuwe dingen op mijn pad gaan komen. En wat een geluk dat dit uitgerekend nu gebeurt, nu mijn hond erg ziek is en intensieve verzorging nodig heeft, die ik hem dus ook in alle rust kan bieden!
Alle reacties Link kopieren
quote:-NummerZoveel- schreef op 01 november 2016 @ 07:56:

Ik ben 40+ en zit midden in een grote verandering. Relatie en woning zijn stabiel, maar op het werkfront is er veel veranderd. Ik heb mijn eigen bedrijf verkocht en mijn baan houdt eind van het jaar op, waarbij ik al eerder mocht stoppen en dus nu wat tijd voor mijzelf heb. 20 jaar geleden zou ik hier volledig van in de stress zijn geschoten, maar ik heb nu een enorme rust over me, die ik zelf ook slecht kan verklaren. Een soort van rotsvast vertrouwen dat er mooiere nieuwe dingen op mijn pad gaan komen. En wat een geluk dat dit uitgerekend nu gebeurt, nu mijn hond erg ziek is en intensieve verzorging nodig heeft, die ik hem dus ook in alle rust kan bieden!Mooi, NummerZoveel
quote:minnimouse schreef op 01 november 2016 @ 07:59:

[...]

Mooi, NummerZoveel Ja, zo voelt het ook echt. Dankje :-)
quote:redbulletje schreef op 01 november 2016 @ 07:45:

Eind 40 en op weg naar het moeilijkste kruispunt in mijn leven. Het afscheid van mijn ouders komt tenslotte steeds dichterbij. En wat wil ik daarna? In elk geval niet tot mijn bijna 70e werken en de ondergang van Europa ondergaan.Rot he Bulletje, het idee dat je ouders er straks niet meer zijn. Ik zie daar echt tegenop.
quote:MissMillicent schreef op 01 november 2016 @ 08:03:

[...]





Rot he Bulletje, het idee dat je ouders er straks niet meer zijn. Ik zie daar echt tegenop.Ik vind t vreselijk! Je ouders zijn tenslotte de enige mensen die onvoorwaardelijk van je houden. Daar bestaat geen alternatief voor.
Prachtige verhalen . Fijn dat je er voor je hond kunt zijn nummerzoveel! Heel waardevol. ik al traks wat uitgebreider reageren op jullie.



Het overlijden van ouders had ik helemaal nog niet aan gedacht. De mijnen zijn nog jong, wel een heel heftig idee idd. Dat dat onvoorwaardelijke wegvalt.
Alle reacties Link kopieren
25. In rustiger vaarwater en straks verandering. Mijn gezondheid was een drama, daar kan ik nu veel beter mee dealen. Vriend is zwart depressief geweest en daar nu bovenop. M'n zusjes zijn lekker bezig en met m'n ouders gaat 't ook wel.



Vriend en ik zijn verhuisd en nog nooit zo verliefd geweest. Daarnaast rammelt en tocht dit huis niet, zo anders dan alles waar ik gewoond heb. Opleiding is bijna af, vriend gaat veel beter. Ik verheug me op hbo/werk. Alles beter dan wat ik nu doe.
Ik ben 26, en er komen nogal wat veranderingen aan. Ik voel me dan ook niet alsof ik in rustiger vaarwater kom. Voor mijn gevoel raas ik juist de storm in. Volgende maand eindigt mijn contract (fijn ivm pesten op het werk, rot omdat ik geen inkomen meer heb). Daarnaast ga ik een heftig psychologisch traject in, waar ik best tegenop zie. Voor nu heerlijk dromen over de tijd na deze storm. Weer heerlijk stabiel in het leven en de volgende stappen in de toekomst zetten met mijn vriend.

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven