Psyche
alle pijlers
Waarom zelfdoding?
donderdag 28 december 2017 om 20:17
Het is niet te bevatten.
Een kennis van me. Net moeder geworden. 28 jaar. Heeft zichzelf gedood.
Waarom? Waarom? Ik vind het erg confronterend merk ik.
Ze was erg rustig, lief en vriendelijk. Ik ken haar onvoldoende om iets aan haar 'gemerkt' te hebben.
En ik blijf heel de tijd denken; wat ging er door je hoofd? Hoe kan je zo diep zitten?
Een kennis van me. Net moeder geworden. 28 jaar. Heeft zichzelf gedood.
Waarom? Waarom? Ik vind het erg confronterend merk ik.
Ze was erg rustig, lief en vriendelijk. Ik ken haar onvoldoende om iets aan haar 'gemerkt' te hebben.
En ik blijf heel de tijd denken; wat ging er door je hoofd? Hoe kan je zo diep zitten?
zaterdag 30 december 2017 om 19:19
zaterdag 30 december 2017 om 19:29
Ze opent toch zelf een topic hierover.
Maar goed, laten we het aan TO zelf vragen, bij deze dus.
Cum non tum age
zaterdag 30 december 2017 om 19:31
Ik word er een beetje stil van als ik lees hoe sommige mensen met het leven worstelen. Wat goed dat jullie je gevoelens willen delen. Ik 2010 verloor ik een vriendin aan zelfdoding. Daarvoor was ze enkele malen opgenomen geweest. Daarna had ze een intensieve behandeling in Halsteren gevolgd: daar was ze beter verklaard. We dachten dat het de goede kant op ging. Ze heeft niemand van ons verteld dat ze zich zo slecht voelde. En blijkbaar hebben haar behandelaren in Halsteren ook niets in de gaten gehad.
En dat vond ik zo'n akelige gedachte: dat ze er helemaal met niemand over heeft kunnen praten. Wat moet ze zich eenzaam en alleen gevoeld hebben.
En dat vond ik zo'n akelige gedachte: dat ze er helemaal met niemand over heeft kunnen praten. Wat moet ze zich eenzaam en alleen gevoeld hebben.
zaterdag 30 december 2017 om 19:39
Raar he poespoes dat het wijzertje dan net de verkeerde kant uit kan slaan.
Dat denk ik ook. Dat er meerdere factoren meespelen. En het is maar net of de combi van factoren het verkeerd laten uitpakken. Deels te sturen maar zeker niet altijd.
Je hebt verschillende gradaties in depressie. En dan nog incidentele depressies of chronische. En voor ieder persoon met zn ervaringen draagkracht en draaglast, karakter en aandoeningen wel/ niet aanwezig is anders. Dat maakt het ook zo complex. Er is geen meetlat of instructie voor iedereen. Het is per persoon per moment aanpassen en bijsturen.
Dat denk ik ook. Dat er meerdere factoren meespelen. En het is maar net of de combi van factoren het verkeerd laten uitpakken. Deels te sturen maar zeker niet altijd.
Je hebt verschillende gradaties in depressie. En dan nog incidentele depressies of chronische. En voor ieder persoon met zn ervaringen draagkracht en draaglast, karakter en aandoeningen wel/ niet aanwezig is anders. Dat maakt het ook zo complex. Er is geen meetlat of instructie voor iedereen. Het is per persoon per moment aanpassen en bijsturen.
zaterdag 30 december 2017 om 19:55
Mag ik enkele vragen stellen? Aan de mensen die jammer genoeg weten hoe het is om een doodswens te hebben? Mag ik het zo noemen?
Als jullie er niet meer zouden zijn? Omdat je die keuze gemaakt hebt? Zullen anderen dit dan aan hebben zien komen?
In dit geval, van mijn kennis, waren er mensen die wisten dat ze niet goed in haar vel zat. Maar ze hadden dit niet verwacht. Geschokt en totaal verbaasd.
De meesten snapten er helemaal niks van want het was altijd zo'n vrolijke meid.
Net zoals zakdoek als schreef. Niemand merkt iets. Is dat omdat je het bewust verbergt? Omdat je het niet wil delen? Niet durft te delen? En natuurlijk snap ik dat je er niet mee te koop loopt. Het is nogal een onderwerp.
Watisernouweer heftig hoor van je vriendin? Jullie hadden het niet meer verwacht? Maar kan het zijn dat ze.het niet meer wilde tonen hoe slecht het ging? Dat ze het bewust niet meer liet zien. Of dat er een opleving was maar het ineens klaar was. De emmer overliep? Sorry als ik invul. Maar ik vraag het me af.
Wat vinden jullie van de plannen om een pil te maken om zelf je leven humaner te kunnen beëindigen? Hoe kijken jullie daar tegen aan.
Enerzijds is het jou leven en mag je er zelf over beschikken. Anderzijds door het jouwe te eindigen schaadt je ook het van anderen. Een ' humane' manier is 'beter' maar maakt dat het dan niet te ' gemakkelijk'?
Is nogal een dilemma.
Als jullie er niet meer zouden zijn? Omdat je die keuze gemaakt hebt? Zullen anderen dit dan aan hebben zien komen?
In dit geval, van mijn kennis, waren er mensen die wisten dat ze niet goed in haar vel zat. Maar ze hadden dit niet verwacht. Geschokt en totaal verbaasd.
De meesten snapten er helemaal niks van want het was altijd zo'n vrolijke meid.
Net zoals zakdoek als schreef. Niemand merkt iets. Is dat omdat je het bewust verbergt? Omdat je het niet wil delen? Niet durft te delen? En natuurlijk snap ik dat je er niet mee te koop loopt. Het is nogal een onderwerp.
Watisernouweer heftig hoor van je vriendin? Jullie hadden het niet meer verwacht? Maar kan het zijn dat ze.het niet meer wilde tonen hoe slecht het ging? Dat ze het bewust niet meer liet zien. Of dat er een opleving was maar het ineens klaar was. De emmer overliep? Sorry als ik invul. Maar ik vraag het me af.
Wat vinden jullie van de plannen om een pil te maken om zelf je leven humaner te kunnen beëindigen? Hoe kijken jullie daar tegen aan.
Enerzijds is het jou leven en mag je er zelf over beschikken. Anderzijds door het jouwe te eindigen schaadt je ook het van anderen. Een ' humane' manier is 'beter' maar maakt dat het dan niet te ' gemakkelijk'?
Is nogal een dilemma.
zaterdag 30 december 2017 om 20:10
Mijn directe omgeving (familie, Kater, vriend en 5 vriendinnen) zullen dit zeker hebben zien aankomen. Ze weten de redenen en hoewel ze hopen van niet, weten ze ook dat mijn behandelaars de kans reëel achten dat het op enig moment gebeurt. Ze houden er dus rekening mee.
Die pil, daar sta ik achter. Ik denk dat het veel mensen enorm leed bespaart. En we zijn al met teveel. Het kan niet alleen degene zelf helpen, maar ook degenen die direct erna met de brokstukken zitten. Het zou veel getraumatiseerde mensen kunnen schelen, als er daardoor bijvoorbeeld minder voor de trein gesprongen wordt.
Eigenlijk snap ik ook niet zo goed waarom het niet zou mogen. Ik probeer het psychiaters weleens uit te leggen:
Dit is mijn lijf. Ik mag erover beslissen. Ik mag 12 kinderen baren, ik mag het helemaal onder laten tatoeëren, ik mag er allemaal lijnen in krassen. Maar ik mag het niet beëindigen. Van wie is dan dat lijf..?
Die pil, daar sta ik achter. Ik denk dat het veel mensen enorm leed bespaart. En we zijn al met teveel. Het kan niet alleen degene zelf helpen, maar ook degenen die direct erna met de brokstukken zitten. Het zou veel getraumatiseerde mensen kunnen schelen, als er daardoor bijvoorbeeld minder voor de trein gesprongen wordt.
Eigenlijk snap ik ook niet zo goed waarom het niet zou mogen. Ik probeer het psychiaters weleens uit te leggen:
Dit is mijn lijf. Ik mag erover beslissen. Ik mag 12 kinderen baren, ik mag het helemaal onder laten tatoeëren, ik mag er allemaal lijnen in krassen. Maar ik mag het niet beëindigen. Van wie is dan dat lijf..?
anoniem_35141 wijzigde dit bericht op 30-12-2017 20:18
17.26% gewijzigd
zaterdag 30 december 2017 om 20:13
Er zijn ook gewoon verschillen soorten depressies. Dus niet per se gradaties maar soorten.mabelle schreef: ↑30-12-2017 19:39Raar he poespoes dat het wijzertje dan net de verkeerde kant uit kan slaan.
Dat denk ik ook. Dat er meerdere factoren meespelen. En het is maar net of de combi van factoren het verkeerd laten uitpakken. Deels te sturen maar zeker niet altijd.
Je hebt verschillende gradaties in depressie. En dan nog incidentele depressies of chronische. En voor ieder persoon met zn ervaringen draagkracht en draaglast, karakter en aandoeningen wel/ niet aanwezig is anders. Dat maakt het ook zo complex. Er is geen meetlat of instructie voor iedereen. Het is per persoon per moment aanpassen en bijsturen.
Draagkracht/last heeft er verder niks mee te maken trouwens. De oorzaken kunnen verschillend zijn. Aangeboren of trauma's of een combinatie.
Maar uiteindelijk betekend het gewoon dat de hersenen niet ( meer) werken naar behoren. Dat is te zien qua aktiviteit en grijze massa die krimpt, de verbindingen te meten ect. En kan je heel sterk zijn en nuchter maar daar valt weinig aan te draagkrachten hoor.
zaterdag 30 december 2017 om 20:17
En ze willen niet dood. Ze hebben een wens dat het stopt. Tenminste dat heb ik. Ik heb nooit dood gewild maar. Maar ik heb wel als het mis is dat het van mij wel klaar mag zijn.
Helaas betekend dat nu nog vaak dat je daar dood voor moet gaan.
Ik ben voor de pil. En het openlijk praten hierover, over hoe je betere kennis van de omgeving kan creeren. Over het ziek zijn. Over bepaalde foute aannames die ik ook hier lees en vooral ook het uitzichtloze als je terugkerende depressies hebt.
Maar ik ben nog meer voor het meer openstellen van bepaalde behandelingen. Dus dat apparaatje dat tegen parkison heel goed werkt en nu bij een aantal mensen met zware depressies in het hoofd is geplaatst en heel erg goed werkt sneller verder uit testen en beschikbaar te maken voor meer mensen.
Ik zou dat liever proberen dan elektroschok therapie.
Helaas betekend dat nu nog vaak dat je daar dood voor moet gaan.
Ik ben voor de pil. En het openlijk praten hierover, over hoe je betere kennis van de omgeving kan creeren. Over het ziek zijn. Over bepaalde foute aannames die ik ook hier lees en vooral ook het uitzichtloze als je terugkerende depressies hebt.
Maar ik ben nog meer voor het meer openstellen van bepaalde behandelingen. Dus dat apparaatje dat tegen parkison heel goed werkt en nu bij een aantal mensen met zware depressies in het hoofd is geplaatst en heel erg goed werkt sneller verder uit testen en beschikbaar te maken voor meer mensen.
Ik zou dat liever proberen dan elektroschok therapie.
anoniem_194147 wijzigde dit bericht op 30-12-2017 20:30
39.39% gewijzigd
zaterdag 30 december 2017 om 20:17
Nee, dat zou niemand weten.mabelle schreef: ↑30-12-2017 19:55Mag ik enkele vragen stellen? Aan de mensen die jammer genoeg weten hoe het is om een doodswens te hebben? Mag ik het zo noemen?
Als jullie er niet meer zouden zijn? Omdat je die keuze gemaakt hebt? Zullen anderen dit dan aan hebben zien komen?
.
Net zoals zakdoek als schreef. Niemand merkt iets. Is dat omdat je het bewust verbergt? Omdat je het niet wil delen? Niet durft te delen? En natuurlijk snap ik dat je er niet mee te koop loopt. Het is nogal een onderwerp.
Wat vinden jullie van de plannen om een pil te maken om zelf je leven humaner te kunnen beëindigen? Hoe kijken jullie daar tegen aan.
Enerzijds is het jou leven en mag je er zelf over beschikken. Anderzijds door het jouwe te eindigen schaadt je ook het van anderen. Een ' humane' manier is 'beter' maar maakt dat het dan niet te ' gemakkelijk'?
Is nogal een dilemma.
Hooguit heb ik wel met de ggz besproken hoe het gaat en hoe ik me voel. Als ik nog een beetje fris kan denken zal ik wel zeggen hoe concreet het is.
Ik ben voor zo’n pil. Ik ben een groot voorstander van zelfbeschikking.
Ik vind wel dat ik het recht op zelfmoord heb opgegeven toen ik moeder werd. Dat geeft mij rust trouwens.
Ik verberg het bewust, omdat ik niet wil dat naasten zich zorgen maken en de rest van de wereld het niet aangaat hoe ik me voel.
zaterdag 30 december 2017 om 20:23
Moiren 
Klopt als ik zeg dat je dus toen bewust hebt voorgenomen dat je niet meer je leven zelf eindigt omdat je kinderen hebt? Dat je dit dus jezelf bewust hebt voorgenomen? Dit gedragsrepertoire aanhoudt? klopt het dat het bij jou dus echt een bewuste keuze zou zijn om het wel/niet te doen?
Is het bij de anderen die de keuze wel/niet maken om het te doen, ook bewust denken jullie? Of zal het ook zijn dat je te warrig en wazig bent op een dergelijk moment?
Klopt als ik zeg dat je dus toen bewust hebt voorgenomen dat je niet meer je leven zelf eindigt omdat je kinderen hebt? Dat je dit dus jezelf bewust hebt voorgenomen? Dit gedragsrepertoire aanhoudt? klopt het dat het bij jou dus echt een bewuste keuze zou zijn om het wel/niet te doen?
Is het bij de anderen die de keuze wel/niet maken om het te doen, ook bewust denken jullie? Of zal het ook zijn dat je te warrig en wazig bent op een dergelijk moment?
zaterdag 30 december 2017 om 20:30
.
Ik hoop dat het de doodswens uit het geheime hoekje haalt. Nu kan iemand met suïcidale plannen die eigenlijk nergens delen, want dan wordt er allerlei hulpverlening ingeschakeld om je er vooral van te weerhouden.
Als die pil er komt, kun je samen met je arts (tenminste zo zie ik de regeling voor me: dat je een proces doorloopt samen met een arts) en je naasten je dood voorbereiden. De schok van het onverwachte is dan weg, het verdriet en gemis natuurlijk niet.
zaterdag 30 december 2017 om 20:30
Lucifermiauw graag leg ik je uit hoe ik de termen draagkracht en draaglast in deze bedoel;
Het is niet zo dat als je maar hard je best doe je meer draagkracht hebt. Zeker niet. Het is niet een kwestie van maar hard werken aan jezelf en het zal beter gaan. Zeker niet. Het is een biopsychosociaal iets. Een combi van meerdere factoren. Maar financiële situatie, verstandelijk en sociaal- emotioneel vermogen, lichamelijke klachten wel/niet, sociaal netwerk etc kunnen naar mijn inziens wel mee tellen in iemands situatie en invloed hebben op de stemming. Daar kan je niets aan doen (en sommige dingen misschien wel) maar maakt wel of je draaglast groot is, of je draagkracht hebt en is naar mijn inziens dus wel een factor die mee kan spelen.
Al is het niet zo dat iemand met veel draagkracht en weinig draaglast de dans kan ontspringen. Want ook die kan getroffen worden door een depressie.
Wat jij ook al zegt er zijn vele factoren en meerdere vormen van depressie.
Het is niet zo dat als je maar hard je best doe je meer draagkracht hebt. Zeker niet. Het is niet een kwestie van maar hard werken aan jezelf en het zal beter gaan. Zeker niet. Het is een biopsychosociaal iets. Een combi van meerdere factoren. Maar financiële situatie, verstandelijk en sociaal- emotioneel vermogen, lichamelijke klachten wel/niet, sociaal netwerk etc kunnen naar mijn inziens wel mee tellen in iemands situatie en invloed hebben op de stemming. Daar kan je niets aan doen (en sommige dingen misschien wel) maar maakt wel of je draaglast groot is, of je draagkracht hebt en is naar mijn inziens dus wel een factor die mee kan spelen.
Al is het niet zo dat iemand met veel draagkracht en weinig draaglast de dans kan ontspringen. Want ook die kan getroffen worden door een depressie.
Wat jij ook al zegt er zijn vele factoren en meerdere vormen van depressie.
zaterdag 30 december 2017 om 20:33
Erizon zoals nu eigenlijk euthanasie ook wordt uitgevoerd? Een proces die je doorloopt. Geplant en voorbereid het leven laten.
Gek ja dat het het bijvoorbeeld in het geval van terminale kanker wel gebruikelijk is.
Wat zijn de bezwaren dat het in deze cases niet kan? Als ik 'kanker' wel concreet meetbaar. Is depressie dat ook? Scans, zoals eerder werd gezegd
Gek ja dat het het bijvoorbeeld in het geval van terminale kanker wel gebruikelijk is.
Wat zijn de bezwaren dat het in deze cases niet kan? Als ik 'kanker' wel concreet meetbaar. Is depressie dat ook? Scans, zoals eerder werd gezegd
zaterdag 30 december 2017 om 20:34
In mijn geval wel denk ik, in ieder geval mijn naasten/beste vrienden. Ik ben chronisch depressief en daar vrij open over. Nu heb ik ook behoorlijk wat littekens, dus dat maakt het denk ik iets tastbaarder voor anderen, die depressies. Vage bekenden en kennissen hebben geen idee. Ik functioneer 'gewoon', en vooral in de winter zie je niets aan me.
Ik ben enigszins stabiel door antidepressiva maar een vrolijke Frans zal ik van binnen nooit worden.
Those who can make you believe absurdities can make you commit atrocities.
zaterdag 30 december 2017 om 20:34
Het zou bewust zijn, op een manier die voor anderen zo aardig mogelijk is. En met achterlating van uitleg en persoonlijke boodschappen aan degenen die achterblijven.
Wat bij mij gevaarlijk kan zijn, is de combinatie met dissociatie. Zo ben ik vorig jaar met kerst grotendeels onbewust bij de snelweg beland, nadat ik oorspronkelijk even wilde gaan lopen na een kleine aanvaring. Gek genoeg had ik wel mijn telefoon opgenomen en Katers vragen beantwoord waar ik was. Hij haalde me op en heeft me thuis weer opgewarmd, terwijl ik me nog niet bewust was van de kou en op een paar plaatjes na weinig herinneringen had aan wat er was gebeurd. En ook geen enkel gevoel met hoe het bijna afgelopen was.
Les geleerd. Nu we dat weten, kunnen we dat voor zijn. Nooit alleen het huis verlaten bij een moeilijke situatie. Indien elders, meteen naar een veilige plek. Op tijd de dingen doen die helpen dissociatie te voorkómen of weer weg te laten gaan. Geen idee waarom, maar bij mij helpt altijd een lolly. Die heb ik altijd mee.
(Double Up, twee keer zo groot
)
Wat bij mij gevaarlijk kan zijn, is de combinatie met dissociatie. Zo ben ik vorig jaar met kerst grotendeels onbewust bij de snelweg beland, nadat ik oorspronkelijk even wilde gaan lopen na een kleine aanvaring. Gek genoeg had ik wel mijn telefoon opgenomen en Katers vragen beantwoord waar ik was. Hij haalde me op en heeft me thuis weer opgewarmd, terwijl ik me nog niet bewust was van de kou en op een paar plaatjes na weinig herinneringen had aan wat er was gebeurd. En ook geen enkel gevoel met hoe het bijna afgelopen was.
Les geleerd. Nu we dat weten, kunnen we dat voor zijn. Nooit alleen het huis verlaten bij een moeilijke situatie. Indien elders, meteen naar een veilige plek. Op tijd de dingen doen die helpen dissociatie te voorkómen of weer weg te laten gaan. Geen idee waarom, maar bij mij helpt altijd een lolly. Die heb ik altijd mee.
(Double Up, twee keer zo groot
)
zaterdag 30 december 2017 om 20:35
Ja, die keuze heb ik bewust gemaakt en staat iig totdat hij een eigen leven heeft. Ik ben ook heel gevoelig voor tot de volgende afspraak niets actiefs te ondernemen, dus schijnbaar werkt dit voor mij (nu).mabelle schreef: ↑30-12-2017 20:23Moiren
Klopt als ik zeg dat je dus toen bewust hebt voorgenomen dat je niet meer je leven zelf eindigt omdat je kinderen hebt? Dat je dit dus jezelf bewust hebt voorgenomen? Dit gedragsrepertoire aanhoudt? klopt het dat het bij jou dus echt een bewuste keuze zou zijn om het wel/niet te doen?
Is het bij de anderen die de keuze wel/niet maken om het te doen, ook bewust denken jullie? Of zal het ook zijn dat je te warrig en wazig bent op een dergelijk moment?
Ik denk dat sommigen bewust kiezen en sommigen niet.
Warrig en wazig kan. Iemand met schizofrenie denkt en reageert anders dan iemand met een distyme stoornis of een unipolaire depressie.
Er is geen eenduidig antwoord. Helaas voor jou, want ik begrijp dat je dat zo graag zou willen
zaterdag 30 december 2017 om 20:35
mabelle schreef: ↑30-12-2017 20:23Moiren
Klopt als ik zeg dat je dus toen bewust hebt voorgenomen dat je niet meer je leven zelf eindigt omdat je kinderen hebt? Dat je dit dus jezelf bewust hebt voorgenomen? Dit gedragsrepertoire aanhoudt? klopt het dat het bij jou dus echt een bewuste keuze zou zijn om het wel/niet te doen?
Is het bij de anderen die de keuze wel/niet maken om het te doen, ook bewust denken jullie? Of zal het ook zijn dat je te warrig en wazig bent op een dergelijk moment?
Ik denk dat het tot een bepaalde hoogte voelt als een bewuste keuze. Alleen kan ik je nu niet zeggen dat ik het nooit zal doen omdat ik kinderen heb.
Maar zelf zou ik er alles aan doen om ze dat te besparen. Dus zodra het mis gaat weet ik wat ik moet doen, wie ik moet bellen, welk contragedrag ik moet aannemen enz. Ik wil naast overleven ook er nog zijn voor hen dus ik moet alles er aan doen. Dus ook zelf aan de bel trekken als het mis is. Meteen.
Maar ik kan niet echt overtuigd zeggen dat ik nooit op die plek kom dat ik er klaar mee ben. Ik vrees nogal altijd dat ik dat wel ga meemaken. Of dat ik een psychose krijg en er helemaal geen controle meer over heb.
Dus leef ik zo verstandig mogelijk en ben er altijd mee bezig ook als ik niet depressief ben. Goed de agenda bewaken. Triggers ontwijken en gezond leven volgens vaste structuur.
anoniem_194147 wijzigde dit bericht op 30-12-2017 20:40
5.66% gewijzigd
zaterdag 30 december 2017 om 20:38
Ja, dat inderdaad.mabelle schreef: ↑30-12-2017 20:30Lucifermiauw graag leg ik je uit hoe ik de termen draagkracht en draaglast in deze bedoel;
Het is niet zo dat als je maar hard je best doe je meer draagkracht hebt. Zeker niet. Het is niet een kwestie van maar hard werken aan jezelf en het zal beter gaan. Zeker niet. Het is een biopsychosociaal iets. Een combi van meerdere factoren. Maar financiële situatie, verstandelijk en sociaal- emotioneel vermogen, lichamelijke klachten wel/niet, sociaal netwerk etc kunnen naar mijn inziens wel mee tellen in iemands situatie en invloed hebben op de stemming. Daar kan je niets aan doen (en sommige dingen misschien wel) maar maakt wel of je draaglast groot is, of je draagkracht hebt en is naar mijn inziens dus wel een factor die mee kan spelen.
Al is het niet zo dat iemand met veel draagkracht en weinig draaglast de dans kan ontspringen. Want ook die kan getroffen worden door een depressie.
Wat jij ook al zegt er zijn vele factoren en meerdere vormen van depressie.
zaterdag 30 december 2017 om 20:43
Even heel het topic gelezen.
Ik ga nergens op inhaken denk ik.
Wil wel iedereen die hiermee worstelt een knuffel geven.
Zelf ben ik chronisch suïcidaal en als ik zwaardere depressie heb (met randpsychoses) ben ik actief suïcidaal, dan ben ik meestal ook opgenomen (ben dan ook gevaar voor omgeving).
Hier worstel ik al sinds mijn kindertijd mee, ik vind het vooral voor mijn directe omgeving vervelend. Ik voel me erg schuldig dat ik zo ben.
Ik ga zelf pas stappen ondernemen als mijn ouders overleden zijn, ik wil ze het verdriet van mijn overlijden niet aandoen.
Althans, zo denk ik er over als ik chronisch ben, anders doe ik gewoon een poging (vandaar de opnames).
Nou ja, het is moeilijk uit te leggen.
Ik hoef ook geen ban, want dit is geen verkapte ''ik ga er nu een eind aan maken''.
Ik ben nu oke.
Ik ga nergens op inhaken denk ik.
Wil wel iedereen die hiermee worstelt een knuffel geven.
Zelf ben ik chronisch suïcidaal en als ik zwaardere depressie heb (met randpsychoses) ben ik actief suïcidaal, dan ben ik meestal ook opgenomen (ben dan ook gevaar voor omgeving).
Hier worstel ik al sinds mijn kindertijd mee, ik vind het vooral voor mijn directe omgeving vervelend. Ik voel me erg schuldig dat ik zo ben.
Ik ga zelf pas stappen ondernemen als mijn ouders overleden zijn, ik wil ze het verdriet van mijn overlijden niet aandoen.
Althans, zo denk ik er over als ik chronisch ben, anders doe ik gewoon een poging (vandaar de opnames).
Nou ja, het is moeilijk uit te leggen.
Ik hoef ook geen ban, want dit is geen verkapte ''ik ga er nu een eind aan maken''.
Ik ben nu oke.
zaterdag 30 december 2017 om 20:49
Ik weet niet of iemand het zou merken, aangezien ik het bewust voor me zou willen houden. Anderzijds denk ik dat het wel gemerkt zou moeten worden, omdat het bij mij door een psychose zou komen denk ik.mabelle schreef: ↑30-12-2017 19:55Mag ik enkele vragen stellen? Aan de mensen die jammer genoeg weten hoe het is om een doodswens te hebben? Mag ik het zo noemen?
Als jullie er niet meer zouden zijn? Omdat je die keuze gemaakt hebt? Zullen anderen dit dan aan hebben zien komen?
In dit geval, van mijn kennis, waren er mensen die wisten dat ze niet goed in haar vel zat. Maar ze hadden dit niet verwacht. Geschokt en totaal verbaasd.
De meesten snapten er helemaal niks van want het was altijd zo'n vrolijke meid.
Net zoals zakdoek als schreef. Niemand merkt iets. Is dat omdat je het bewust verbergt? Omdat je het niet wil delen? Niet durft te delen? En natuurlijk snap ik dat je er niet mee te koop loopt. Het is nogal een onderwerp.
Watisernouweer heftig hoor van je vriendin? Jullie hadden het niet meer verwacht? Maar kan het zijn dat ze.het niet meer wilde tonen hoe slecht het ging? Dat ze het bewust niet meer liet zien. Of dat er een opleving was maar het ineens klaar was. De emmer overliep? Sorry als ik invul. Maar ik vraag het me af.
Wat vinden jullie van de plannen om een pil te maken om zelf je leven humaner te kunnen beëindigen? Hoe kijken jullie daar tegen aan.
Enerzijds is het jou leven en mag je er zelf over beschikken. Anderzijds door het jouwe te eindigen schaadt je ook het van anderen. Een ' humane' manier is 'beter' maar maakt dat het dan niet te ' gemakkelijk'?
Is nogal een dilemma.
Cum non tum age
zaterdag 30 december 2017 om 20:50
Ja zoals euthanasie. Maar in dit geval zou ik wel graag een ‘afkoelperiode’ ingebouwd zien. Dat je een jaar wacht om zeker te weten dat de doodswens bestendig is.
.
Euthanasie kan trouwens al bij ernstige psychiatrische aandoeningen (ik heb uit een wat morbide fascinatie weleens wat uitspraken van de toetsingscommissie euthanasie gelezen). Het verschil is mi dat je bij lichamelijke ziekte de dood vaak alleen vervroegt, bij psychiatrische ziekte gaat men er niet vanuit dat de ziekte tot de dood leidt.
.
.
Euthanasie kan trouwens al bij ernstige psychiatrische aandoeningen (ik heb uit een wat morbide fascinatie weleens wat uitspraken van de toetsingscommissie euthanasie gelezen). Het verschil is mi dat je bij lichamelijke ziekte de dood vaak alleen vervroegt, bij psychiatrische ziekte gaat men er niet vanuit dat de ziekte tot de dood leidt.
anoniem_278747 wijzigde dit bericht op 30-12-2017 21:20
24.10% gewijzigd
