Psyche
alle pijlers
PPD/PND
maandag 16 juli 2012 om 09:56
Je leest het vaak, kersverse moeder die rondzweven op een roze (of blauwe) wolk.
Bij mij is die wolk nergens te bekennen. Ben net moeder van mn tweede kindje, en moet weer door die enorme grote zure appel die PND heet heen bijten.
Omdat ik al eens een PND doormaakte was er van te voren bekend dat ik meer risico had op een PND bij deze zwangerschap.
Er is dan ook preventief gestart met antidepressiva.
Helaas mocht dat niet baten, ik voelde me langzaam afglijden naar een depressie.
Ik verzorg mijn kindje wel, maar daar is ook alles mee gezegd.
Ik voel niets voor haar, en vraag me af of ik er wel goed aan heb gedaan weer een zwangerschap aan gegaan te zijn.
Het onbegrip van anderen is groot, het is zo moelijk uit te leggen wat er aan de hand is.
Ik speel dan ook vaak een rol, zet een masker op voor anderen. Ze zouden eens moeten weten hoe het echt met me gaat.
Ik schaam me er ook wel voor, heb een gezond kind, waarom ben ik dan niet gelukkig?
Ik zou het fijn vinden om te schrijven met vrouwen die dit ook doormaken, of hebben doorgemaakt.
Bij mij is die wolk nergens te bekennen. Ben net moeder van mn tweede kindje, en moet weer door die enorme grote zure appel die PND heet heen bijten.
Omdat ik al eens een PND doormaakte was er van te voren bekend dat ik meer risico had op een PND bij deze zwangerschap.
Er is dan ook preventief gestart met antidepressiva.
Helaas mocht dat niet baten, ik voelde me langzaam afglijden naar een depressie.
Ik verzorg mijn kindje wel, maar daar is ook alles mee gezegd.
Ik voel niets voor haar, en vraag me af of ik er wel goed aan heb gedaan weer een zwangerschap aan gegaan te zijn.
Het onbegrip van anderen is groot, het is zo moelijk uit te leggen wat er aan de hand is.
Ik speel dan ook vaak een rol, zet een masker op voor anderen. Ze zouden eens moeten weten hoe het echt met me gaat.
Ik schaam me er ook wel voor, heb een gezond kind, waarom ben ik dan niet gelukkig?
Ik zou het fijn vinden om te schrijven met vrouwen die dit ook doormaken, of hebben doorgemaakt.
maandag 16 juli 2012 om 14:09
Mambo, ik ben begonnen met mirtazepine 30 mg en zit nu op 45 mg. Ik gebruik nu sinds 3 weken de 45 mg. Ik ben vorige week bij de psychiater geweest en die vond het nog te vroeg om de werking te beoordelen, hij heeft me er dus wel iets bij gegeven maar vond dat ik de werking van de mirta nog even moest afwachten. vandaag over 2 wkn weer retour. En bellen als het niet goed gaat. Maar ja, wanneer bel je dan?
Ik ben nogal hard voor mezelf, en wil ook niet aanstelllerig overkomen door te bellen.
Misschien moet ik het nog een week de tijd geven, dan slik ik het vier weken. Dan zou ik toch wel iets van verbetering moeten merken?
Ik ben nogal hard voor mezelf, en wil ook niet aanstelllerig overkomen door te bellen.
Misschien moet ik het nog een week de tijd geven, dan slik ik het vier weken. Dan zou ik toch wel iets van verbetering moeten merken?
maandag 16 juli 2012 om 14:10
quote:mostervi schreef op 16 juli 2012 @ 11:45:
Hai
ook hier een 3de na ppd, (hij is nu 3 maanden ) preventief naar psycholoog, hier loop ik nu nog steeds, en heb het weer licht
weet je het komt allemaal goed, je wordt er alleen maar sterker door !!!
Sterkte
Ook bedankt voor je reactie.
Krijg je ook medicatie?
Hai
ook hier een 3de na ppd, (hij is nu 3 maanden ) preventief naar psycholoog, hier loop ik nu nog steeds, en heb het weer licht
weet je het komt allemaal goed, je wordt er alleen maar sterker door !!!
Sterkte
Ook bedankt voor je reactie.
Krijg je ook medicatie?
maandag 16 juli 2012 om 14:11
quote:Yvonne77 schreef op 16 juli 2012 @ 14:10:
Ik heb nu geen tijd om verder te reageren, maar kijk eens op de website van Eileen Engels. Zij is PPD/PND-deskundige. Misschien kan zij iets voor je betekenen? Soms helpen hormonen namelijk beter dan AD. Sterkte! Bedankt. Ik ga eens op haar site lezen.
Ik heb nu geen tijd om verder te reageren, maar kijk eens op de website van Eileen Engels. Zij is PPD/PND-deskundige. Misschien kan zij iets voor je betekenen? Soms helpen hormonen namelijk beter dan AD. Sterkte! Bedankt. Ik ga eens op haar site lezen.
maandag 16 juli 2012 om 14:53
Eileen Engels zegt kort samengevat dat het door hormonen komt en door je een bepaald hormoon erbij te geven, je hormoonspiegel verbetert en je je dus beter voelt. Ik denk dat dat voor jou nu niet zoveel zin heeft; je gebruikt al medicijnen en nog meer 'verstoringen' zou ik zelf niet aan beginnen.
Trek wel nu al aan de bel bij je psychiater. Hij wil dus 5 weken wachten tot het beter gaat? Dat vind ik erg lang!
Hoe oud is je oudste? Kun je hem niet voorzichtig uitleggen dat je ziek bent maar dat dat echt niet aan hem ligt? Ik las ooit ergens dat een ppd betekent dat je juist enorm van je kind houdt omdat je het je zo aantrekt allemaal. Daar hield ik me maar aan vast . Bovendien ga je hier sterker uitkomen. En daar hebben je kinderen en je man straks heel veel aan. Je doet enorm je best om hier uit te komen. Dat is voor nu genoeg, meer kun je niet doen.
Trek wel nu al aan de bel bij je psychiater. Hij wil dus 5 weken wachten tot het beter gaat? Dat vind ik erg lang!
Hoe oud is je oudste? Kun je hem niet voorzichtig uitleggen dat je ziek bent maar dat dat echt niet aan hem ligt? Ik las ooit ergens dat een ppd betekent dat je juist enorm van je kind houdt omdat je het je zo aantrekt allemaal. Daar hield ik me maar aan vast . Bovendien ga je hier sterker uitkomen. En daar hebben je kinderen en je man straks heel veel aan. Je doet enorm je best om hier uit te komen. Dat is voor nu genoeg, meer kun je niet doen.
maandag 16 juli 2012 om 15:27
quote:Mambo schreef op 16 juli 2012 @ 14:53:
Eileen Engels zegt kort samengevat dat het door hormonen komt en door je een bepaald hormoon erbij te geven, je hormoonspiegel verbetert en je je dus beter voelt. Ik denk dat dat voor jou nu niet zoveel zin heeft; je gebruikt al medicijnen en nog meer 'verstoringen' zou ik zelf niet aan beginnen.
Als het een hormonale oorzaak heeft is het wel zinvol om hormonen te slikken. Dan heeft AD namelijk weinig effect.
Ik heb geen PPD gehad, maar wel een depressie na mijn zwangerschap. Mijn oude klachten kwamen 4 dagen na de bevalling terug. Ik slik sindsdien AD en antipsychotica. Zonder gaat helaas niet meer.
Eileen Engels zegt kort samengevat dat het door hormonen komt en door je een bepaald hormoon erbij te geven, je hormoonspiegel verbetert en je je dus beter voelt. Ik denk dat dat voor jou nu niet zoveel zin heeft; je gebruikt al medicijnen en nog meer 'verstoringen' zou ik zelf niet aan beginnen.
Als het een hormonale oorzaak heeft is het wel zinvol om hormonen te slikken. Dan heeft AD namelijk weinig effect.
Ik heb geen PPD gehad, maar wel een depressie na mijn zwangerschap. Mijn oude klachten kwamen 4 dagen na de bevalling terug. Ik slik sindsdien AD en antipsychotica. Zonder gaat helaas niet meer.
maandag 16 juli 2012 om 15:45
Volgens mij is de oorzaak sowieso hormonaal. Bij mij hielp de AD wel, bij een ander niet of minder snel. Zoals ik al zei, ze weten nog niet hoe het komt en wat ze eraan kunnen doen. De arts die ik sprak zei dat die AD een soort machinevuur is; je raakt altijd wel wat. Maar ze weten dus niet precies welk gebied in de hersenen ze aan moeten pakken.
Anyway TO, als je geen verbetering merkt zou ik dus opnieuw contact opnemen met de psychiater. Helpt het om van je af te kunnen schrijven en hier herkenning te vinden? Zoja, blijf ik lekker meeschrijven
Anyway TO, als je geen verbetering merkt zou ik dus opnieuw contact opnemen met de psychiater. Helpt het om van je af te kunnen schrijven en hier herkenning te vinden? Zoja, blijf ik lekker meeschrijven
maandag 16 juli 2012 om 15:54
Ik denk zeker dat de hormonen meer kwaad dan goed doen.
Maar zie het zelf eigenlijk ook niet zo zitten om naast de AD en antipsychotica ook nog eens hormonen oid te slikken. Eerst maar eens het pad van de psychiater bewandelen.
Ik geef mezelf nog even de tijd, maar ga zeker bellen als het zo blijft. Hij stelde het de vorige keer al voor, een volgende stap zou zijn een ander AD starten. En mocht dat niet baten, of het gaat echt veel slechter, dan stelde hij zelfs een opname voor. Maar goed, dat wil ik natuurlijk zien te voorkomen.
Het is fijn om hier van me af te schrijven, en zeker de herkenning te vinden.
Mambo, hoe ging jouw partner er mee om? Hoe kon hij je helpen?
Maar zie het zelf eigenlijk ook niet zo zitten om naast de AD en antipsychotica ook nog eens hormonen oid te slikken. Eerst maar eens het pad van de psychiater bewandelen.
Ik geef mezelf nog even de tijd, maar ga zeker bellen als het zo blijft. Hij stelde het de vorige keer al voor, een volgende stap zou zijn een ander AD starten. En mocht dat niet baten, of het gaat echt veel slechter, dan stelde hij zelfs een opname voor. Maar goed, dat wil ik natuurlijk zien te voorkomen.
Het is fijn om hier van me af te schrijven, en zeker de herkenning te vinden.
Mambo, hoe ging jouw partner er mee om? Hoe kon hij je helpen?
maandag 16 juli 2012 om 16:10
Mijn partner dacht dat ie me begreep omdat ie zelf ooit een depressie heeft gehad. Ik kon hem niet duidelijk maken dat er bij een ppd ook nog eens een enorm schuldgevoel bij komt. Maar goed, hij had zelf enorm doorgemodderd met therapieen en is pas na een paar jaar met medicatie begonnen. Hij drong er bij mij op aan om zsm met medicatie te beginnen.
Ik lees trouwens vaak dat het goed is om elke dag een stuk te gaan hardlopen. Doe je dat al? Schijnt enorm te helpen.
Ik lees trouwens vaak dat het goed is om elke dag een stuk te gaan hardlopen. Doe je dat al? Schijnt enorm te helpen.
dinsdag 17 juli 2012 om 11:27
dinsdag 17 juli 2012 om 13:14
Het is voor je man heel moeilijk om zich in jou in te leven, zeker als ie zelf mentaal altijd gezond is geweest. Ergens ook wel goed, kunnen jullie elkaar niet dieper naar beneden trekken als je begrijpt wat ik bedoel. Sluit je niet binnen op, maar blijf zoveel mogelijk buiten en in contact met de buitenwereld, anders ga je je nog raarder voelen en van god en iedereen verlaten. Dat is mijn ervaring tenminste. Baby in de kinderwagen en een rondje lopen of naar de supermarkt helpt al..
vrijdag 20 juli 2012 om 20:00
Met veel interesse volg ik het forum. Ik herken je gevoelens, Wibra! En niemand uit je omgeving (die het niet zelf ook mee heeft gemaakt) snapt je gevoelens..
Heel veel sterkte!
Ik ben nu voor de tweede keer zwanger, en gebruik ook preventief medicijnen (AD). Hoop zo dat ze goed werken tijdens de rest van de zwangerschap en de periode erna!
Hoe is het nu met je, Wibra??
Heel veel sterkte!
Ik ben nu voor de tweede keer zwanger, en gebruik ook preventief medicijnen (AD). Hoop zo dat ze goed werken tijdens de rest van de zwangerschap en de periode erna!
Hoe is het nu met je, Wibra??
zondag 22 juli 2012 om 16:27
O, wat klote. Goed dat je andere medicijnen hebt gekregen. Heb er nog eens over nagedacht en vind het eigenlijk belachelijk dat die psychiater zo lang wilde wachten met ingrijpen. Als de medicijnen niet aanslaan, wordt het doorgaans alleen maar erger.
Slaap je wel weer goed? Ik hoop dat het snel beter met je gaat. Probeer je niet schuldig te voelen, je doet er alles aan om weer jezelf te worden.
Slaap je wel weer goed? Ik hoop dat het snel beter met je gaat. Probeer je niet schuldig te voelen, je doet er alles aan om weer jezelf te worden.
woensdag 25 juli 2012 om 11:53
Wat lief dat je nog even terug komt op dit topic Badeendjehoera.
Ik voel dat het niet zo goed met me gaat.
Voel me onzettend onrustig, opgefokt en gejaagd. Heb geen eetlust, nergens zin in en zou t liefst hele dag in bed willen liggen maar daar is t warm voor.
Kom slecht in slaap ondanks de slaapillen. Voel me echt belabberd.
Morgen weer terug naar de psych. Ben benieuwd.
Ik voel dat het niet zo goed met me gaat.
Voel me onzettend onrustig, opgefokt en gejaagd. Heb geen eetlust, nergens zin in en zou t liefst hele dag in bed willen liggen maar daar is t warm voor.
Kom slecht in slaap ondanks de slaapillen. Voel me echt belabberd.
Morgen weer terug naar de psych. Ben benieuwd.
woensdag 25 juli 2012 om 14:35
Heb geen kinderen, wel ervaring met depressies.
Zou het niet helpen wél toe te geven hoe je je voelt? Misschien kunnen anderen de zorg voor je kindje af en toe een paar uurtjes overnemen... misschien stelt het je gerust dat zij je kindje wat liefde geven, waarvan jij het idee hebt dat je het nu niet kunt. (waarmee ik niet zeg dat het niet zo is...)
Misschien maakt meer tijd voor jezelf ook dat je sneller herstelt.
Zou het niet helpen wél toe te geven hoe je je voelt? Misschien kunnen anderen de zorg voor je kindje af en toe een paar uurtjes overnemen... misschien stelt het je gerust dat zij je kindje wat liefde geven, waarvan jij het idee hebt dat je het nu niet kunt. (waarmee ik niet zeg dat het niet zo is...)
Misschien maakt meer tijd voor jezelf ook dat je sneller herstelt.
