Overig
alle pijlers
Behulpzame mensen ?
vrijdag 10 augustus 2012 om 00:39
Als tegenwicht voor het topic over asociale mensen:
heb je ervaringen met mensen die spontaan jou of iemand anders helpen ? Of ben je zelf weleens zo iemand ?
Ik trap af:
een blinde man moest een drukke straat oversteken. Een langsfietsende jongeman zag dat, stapt van zijn fiets af en stapte de weg op om het verkeer even stil te zetten.
In Parijs is het me 2 x overkomen dat , terwijl ik met mijn auto stilstond en op een stadskaart probeerde uit te vogelen waar ons hotel was, een Fransman stopte en hulp aanbood. En daarna voor me uit reed en me naar het hotel bracht. En daar aangekomen het hotel aanwees, afscheid zwaaide en weer verdween.
Ik vind dat zó'n aardig gebaar dat ik het in Nederland zelf ook een keer heb gedaan, toen ik Italiaanse toeristen op de kaart zag turen.
Wat zijn jouw ervaringen met spontaan hulpvaardige mensen ?
heb je ervaringen met mensen die spontaan jou of iemand anders helpen ? Of ben je zelf weleens zo iemand ?
Ik trap af:
een blinde man moest een drukke straat oversteken. Een langsfietsende jongeman zag dat, stapt van zijn fiets af en stapte de weg op om het verkeer even stil te zetten.
In Parijs is het me 2 x overkomen dat , terwijl ik met mijn auto stilstond en op een stadskaart probeerde uit te vogelen waar ons hotel was, een Fransman stopte en hulp aanbood. En daarna voor me uit reed en me naar het hotel bracht. En daar aangekomen het hotel aanwees, afscheid zwaaide en weer verdween.
Ik vind dat zó'n aardig gebaar dat ik het in Nederland zelf ook een keer heb gedaan, toen ik Italiaanse toeristen op de kaart zag turen.
Wat zijn jouw ervaringen met spontaan hulpvaardige mensen ?
Polygamie = intensieve vrouwhouderij
vrijdag 10 augustus 2012 om 10:27
vrijdag 10 augustus 2012 om 10:36
Nog iets... toen ik net geboren was kregen m'n ouders een huurhuis toegewezen in een nieuwbouwwijk, maar de nieuwe buren stonden bekend als asociaal. Hebben m'n ouders zich niets van aangetrokken, ik heb er vaak in de tuin gespeeld, ontzettend lieve mensen. Toen m'n zusje een lange koortsstuip kreeg en de ambulance moest komen, hebben zij alle 'nette brave dorpsgenoten' die mijn ouders ooit voor hen waarschuwden, en die nieuwsgierig door het raam wilden kijken wat er aan de hand was, uit de tuin gehouden, en aan de kant gehouden zodat het ambulance-personeel er bij kon. Ik kom de oude buuf nog wel eens tegen, en ze is altijd even hartelijk en lief.
vrijdag 10 augustus 2012 om 11:22
quote:rozenbloempje schreef op 10 augustus 2012 @ 10:36:
Nog iets... toen ik net geboren was kregen m'n ouders een huurhuis toegewezen in een nieuwbouwwijk, maar de nieuwe buren stonden bekend als asociaal. Hebben m'n ouders zich niets van aangetrokken, ik heb er vaak in de tuin gespeeld, ontzettend lieve mensen. Toen m'n zusje een lange koortsstuip kreeg en de ambulance moest komen, hebben zij alle 'nette brave dorpsgenoten' die mijn ouders ooit voor hen waarschuwden, en die nieuwsgierig door het raam wilden kijken wat er aan de hand was, uit de tuin gehouden, en aan de kant gehouden zodat het ambulance-personeel er bij kon. Ik kom de oude buuf nog wel eens tegen, en ze is altijd even hartelijk en lief.
Hier precies het zelfde!
Kwamen ergens wonen, en de hele buurt waarschuwden ons dat onze buren de asocialen van de wijk waren.
Nou, ik heb nog nooit zulke sociale mensen meegemaakt!
Pasten op ons bij nood, konden daar altijd terecht, oke, ze waren een beetje smoezelig, doorrookt, en binnen stond het blauw en alles was vettig van het koken, maar wat een lieve mensen!! Nu, 20 jaar later passen ze wel eens op mijn kinderen. (Wel in mijn eigen huis...)
Nog iets... toen ik net geboren was kregen m'n ouders een huurhuis toegewezen in een nieuwbouwwijk, maar de nieuwe buren stonden bekend als asociaal. Hebben m'n ouders zich niets van aangetrokken, ik heb er vaak in de tuin gespeeld, ontzettend lieve mensen. Toen m'n zusje een lange koortsstuip kreeg en de ambulance moest komen, hebben zij alle 'nette brave dorpsgenoten' die mijn ouders ooit voor hen waarschuwden, en die nieuwsgierig door het raam wilden kijken wat er aan de hand was, uit de tuin gehouden, en aan de kant gehouden zodat het ambulance-personeel er bij kon. Ik kom de oude buuf nog wel eens tegen, en ze is altijd even hartelijk en lief.
Hier precies het zelfde!
Kwamen ergens wonen, en de hele buurt waarschuwden ons dat onze buren de asocialen van de wijk waren.
Nou, ik heb nog nooit zulke sociale mensen meegemaakt!
Pasten op ons bij nood, konden daar altijd terecht, oke, ze waren een beetje smoezelig, doorrookt, en binnen stond het blauw en alles was vettig van het koken, maar wat een lieve mensen!! Nu, 20 jaar later passen ze wel eens op mijn kinderen. (Wel in mijn eigen huis...)
Who in the world do I think that I am... I suppose that depends on who I believe
vrijdag 10 augustus 2012 om 11:39
vrijdag 10 augustus 2012 om 13:14
Niet iedereen is behulpzaam, en ook niet altijd.
Zojuist nog: ik was op het winkelcentrum en kocht bij de Lidl 2 dozen wijn (12 flessen). Ik had geen karretje vanwege geen losse munten. 2 dozen, dat draag ik wel even. Mijn keuze.
Aangekomen bij de kassa kwam ik vrijwel tegelijk aan met een man met een kar boordevol boodschappen. Hij was een fractie eerder. Ik stond met (alleen) 2 dozen met flessen wijn in mijn handen dus ik had maar één artikel af te rekenen, en ging er wel min of meer van uit dat hij me voor zou laten gaan (doe ik zelf ook altijd als mensen weinig af te rekenen hebben). Maar hij ging op zijn gemak al zijn spullen op de band parkeren en liet mij staan met ruim 16 kg in mijn handen. Nou kan ik dat wel heel lang volhouden (ben een echte ezel) maar toch vond ik het niet aardig van die meneer. En ik vertik het ook om te vragen of ik even voor mag (ook in dat opzicht ben ik een echte ezel).
Enfin, geen groot probleem, dan wacht ik wel tot hij klaar is.
Maar wat ik me afvraag: hoe werkt dat nou bij zulke mensen ?
Is het gewoon een onvriendelijke man, of heeft hij niet eens in de gaten dat ik daar met een paar redelijk zware dozen sta ?
Zelf vind ik dat kleine attenties, ook naar vreemden, het leven veraangenamen. Je krijgt meestal een glimlach en een bedankje en je houdt er zelf ook een goed gevoel aan over (ik tenminste wel).
Zojuist nog: ik was op het winkelcentrum en kocht bij de Lidl 2 dozen wijn (12 flessen). Ik had geen karretje vanwege geen losse munten. 2 dozen, dat draag ik wel even. Mijn keuze.
Aangekomen bij de kassa kwam ik vrijwel tegelijk aan met een man met een kar boordevol boodschappen. Hij was een fractie eerder. Ik stond met (alleen) 2 dozen met flessen wijn in mijn handen dus ik had maar één artikel af te rekenen, en ging er wel min of meer van uit dat hij me voor zou laten gaan (doe ik zelf ook altijd als mensen weinig af te rekenen hebben). Maar hij ging op zijn gemak al zijn spullen op de band parkeren en liet mij staan met ruim 16 kg in mijn handen. Nou kan ik dat wel heel lang volhouden (ben een echte ezel) maar toch vond ik het niet aardig van die meneer. En ik vertik het ook om te vragen of ik even voor mag (ook in dat opzicht ben ik een echte ezel).
Enfin, geen groot probleem, dan wacht ik wel tot hij klaar is.
Maar wat ik me afvraag: hoe werkt dat nou bij zulke mensen ?
Is het gewoon een onvriendelijke man, of heeft hij niet eens in de gaten dat ik daar met een paar redelijk zware dozen sta ?
Zelf vind ik dat kleine attenties, ook naar vreemden, het leven veraangenamen. Je krijgt meestal een glimlach en een bedankje en je houdt er zelf ook een goed gevoel aan over (ik tenminste wel).
Polygamie = intensieve vrouwhouderij
vrijdag 10 augustus 2012 om 13:47
Tja Donkey, ik laat ook altijd mensen met maar een paar dingen voorgaan. Maar misschien zat deze man wel even in z'n eigen 'bubble' en had hij het gewoon niet door.
Doet me denken aan een andere strakke actie, van mezelf.
Ik deed boodschappen bij de Aldi en keek toevallig door het raam naar buiten. Zie iemand de autoportier dichtslaan en bijna wegrijden, geen punt zou je zeggen, dagelijkse kost bij een supermarkt. Máár ik zie ook dat er nog een fles wijn op het dak staat! Ik had geen tijd om naar buiten te rennen, maar kon nog wel iemand die buiten stond bij de karretjes met gebaren waarschuwen. Die trok vervolgens een sprint en redde de situatie. Erg grappig!
Doet me denken aan een andere strakke actie, van mezelf.
Ik deed boodschappen bij de Aldi en keek toevallig door het raam naar buiten. Zie iemand de autoportier dichtslaan en bijna wegrijden, geen punt zou je zeggen, dagelijkse kost bij een supermarkt. Máár ik zie ook dat er nog een fles wijn op het dak staat! Ik had geen tijd om naar buiten te rennen, maar kon nog wel iemand die buiten stond bij de karretjes met gebaren waarschuwen. Die trok vervolgens een sprint en redde de situatie. Erg grappig!
vrijdag 10 augustus 2012 om 13:49
vrijdag 10 augustus 2012 om 13:59
De meeste keren dat ik attent ben is:
- iemand de deur openhouden als hij zijn handen vol heeft en er zit een dranger op de deur;
- bij een station een vrouw helpen bij het eruit tillen van haar kinderwagen of kinderbuggy. Ik vind de rolstoel- en kinderwagenvriendelijkheid bij de NS tegenvallen. Ik vind dat het beter kan;
- buitenlanders in hun taal te woord staan mits dat in het Engels of Duits kan.
In Parijs werd aan mij door een Fransman het openbaarvervoerssysteem uitgelegd. Als ik in een supermarkt maar een of twee dingen heb en iemand anders staat met een volle winkelwagen voor mij, mag ik vaak van hem/haar voorgaan.
Dat is wat mij op dit moment te binnen wil schieten.
- iemand de deur openhouden als hij zijn handen vol heeft en er zit een dranger op de deur;
- bij een station een vrouw helpen bij het eruit tillen van haar kinderwagen of kinderbuggy. Ik vind de rolstoel- en kinderwagenvriendelijkheid bij de NS tegenvallen. Ik vind dat het beter kan;
- buitenlanders in hun taal te woord staan mits dat in het Engels of Duits kan.
In Parijs werd aan mij door een Fransman het openbaarvervoerssysteem uitgelegd. Als ik in een supermarkt maar een of twee dingen heb en iemand anders staat met een volle winkelwagen voor mij, mag ik vaak van hem/haar voorgaan.
Dat is wat mij op dit moment te binnen wil schieten.
World of Warcraft: Legion
vrijdag 10 augustus 2012 om 14:45
Eens samen met een vriendin uit eten geweest (we waren toen rond de 30). We hadden een kort babbeltje gemaakt met de heren aan het tafeltje naast ons. Wilden we na afloop betalen, was de rekening al door die mannen betaald
Iets simpels als een groet aan een wildvreemde op straat kan al heel wat doen, als ik dan de mondhoeken omhoog zie gaan.
Heb al heel wat verhalen van wildvreemden op straat aangehoord. Een luisterend oor, ook zo iets simpels.
Tijdens vakanties in het buitenland, wel eens aan mede kampeerders die alleen reisden en net arriveerden met de benenwagen of met de fiets aangeboden om mee te komen eten. Krijg je heel wat leuke verhalen te horen.
Regelmatig een vreemde een lift aangeboden. Het is en blijft een gok, maar gelukkig alleen maar leuke ervaringen ermee.
Ben vroeguh ook wel eens voor een auto uitgereden voor mensen die in de stress zaten, omdat ze helemaal verkeerd zaten en ergens op tijd moesten zijn en een keer voor buitenslandse vakantiegangers die letterlijk en figuurlijk de weg kwijtwaren met de wegomleggingen en die de nederlandse teksten op die tijdelijke wegwijsborden niet snapten.
Het behulpzame kan in kleine dingen zitten die groots gewardeerd worden.
Iets simpels als een groet aan een wildvreemde op straat kan al heel wat doen, als ik dan de mondhoeken omhoog zie gaan.
Heb al heel wat verhalen van wildvreemden op straat aangehoord. Een luisterend oor, ook zo iets simpels.
Tijdens vakanties in het buitenland, wel eens aan mede kampeerders die alleen reisden en net arriveerden met de benenwagen of met de fiets aangeboden om mee te komen eten. Krijg je heel wat leuke verhalen te horen.
Regelmatig een vreemde een lift aangeboden. Het is en blijft een gok, maar gelukkig alleen maar leuke ervaringen ermee.
Ben vroeguh ook wel eens voor een auto uitgereden voor mensen die in de stress zaten, omdat ze helemaal verkeerd zaten en ergens op tijd moesten zijn en een keer voor buitenslandse vakantiegangers die letterlijk en figuurlijk de weg kwijtwaren met de wegomleggingen en die de nederlandse teksten op die tijdelijke wegwijsborden niet snapten.
Het behulpzame kan in kleine dingen zitten die groots gewardeerd worden.
vrijdag 10 augustus 2012 om 16:15
Wat een geweldig topic!
Ik heb er nog een;
Ik haal mijn geparkeerde op, op een heel klein, krap en oud parkeerterrein bij een ziekenhuis. Het pad naar de slagboom is versperd door een auto die spontaan achteruit uit zijn vak is gereden. Ik wil achteruit dat laantje en uit en dan maar een laantje nemen tegen de rijrichting in. Helaas staat er al snel een auto achter mij. Ik de auto uit en loop naar die vrouw. Ik vraag of zij ook even achteruit wil rijden, want vooruit kan nog wel heel lang duren. Vrouw begint te huilen. Ze durft niet achteruit, heeft al vijftien jaar geen auto gereden, man is ernstig ziek, niemand kon haar brengen voor het bezoekuur en toen had ze zelf maar weer eens de auto gepakt! Ik stel de dame voor dat ik haar auto dan maar achteruit zal rijden. We spreken af dat zij het verkeer even tegenhoudt zodat ik de verkeerde rijrichting kan nemen naar de slagboom en dat zij, ná de slagboom weer in haar auto zou stappen. Zo gezegd, zo gedaan. Ze bedankt mij met een luide snik van ontroering, stapt in en rijd weg. Ik kom uiteindlijk bij de slagboom met mijn eigen auto en dan is de uitrijd tijd verlopen! Moest ik dit verhaal door de intercom vertellen! Maar gelukkig mocht ik er toen gewoon uit.
Ik heb er nog een;
Ik haal mijn geparkeerde op, op een heel klein, krap en oud parkeerterrein bij een ziekenhuis. Het pad naar de slagboom is versperd door een auto die spontaan achteruit uit zijn vak is gereden. Ik wil achteruit dat laantje en uit en dan maar een laantje nemen tegen de rijrichting in. Helaas staat er al snel een auto achter mij. Ik de auto uit en loop naar die vrouw. Ik vraag of zij ook even achteruit wil rijden, want vooruit kan nog wel heel lang duren. Vrouw begint te huilen. Ze durft niet achteruit, heeft al vijftien jaar geen auto gereden, man is ernstig ziek, niemand kon haar brengen voor het bezoekuur en toen had ze zelf maar weer eens de auto gepakt! Ik stel de dame voor dat ik haar auto dan maar achteruit zal rijden. We spreken af dat zij het verkeer even tegenhoudt zodat ik de verkeerde rijrichting kan nemen naar de slagboom en dat zij, ná de slagboom weer in haar auto zou stappen. Zo gezegd, zo gedaan. Ze bedankt mij met een luide snik van ontroering, stapt in en rijd weg. Ik kom uiteindlijk bij de slagboom met mijn eigen auto en dan is de uitrijd tijd verlopen! Moest ik dit verhaal door de intercom vertellen! Maar gelukkig mocht ik er toen gewoon uit.
vrijdag 10 augustus 2012 om 16:30
Heb inmiddels het hele topic doorgelezen en nu staan de tranen (van ontroering) me in de ogen.
Getriggerd door jullie verhalen komen er nog veel meer herinneringen boven van momenten dat ik geholpen heb of geholpen ben.
- De geestelijk gehandicapte dorpsgenoot die ik huilend voor mijn deur aan trof en die ik heb thuisgebracht. Ben gewoon naar het tehuis in de buurt gereden en daar bleek hij, god zij dank, te wonen.
- De man die voor mij betaalde bij het baby zemmen omdat ik mijn portomonaie was vergeten. Via een collega van mij, ik wist dat zij de man kende, heb ik zijn rek nummer kunnen achterhalen en hem terug betaald.
- De achterbuurman die zelf een insluiper staande hield die bij mijn buurvrouw iets had gestolen.
Als je er even over nadenkt dan bestaat dit topic denk ik zo maar uit nog heel veel meer pagina's.
Getriggerd door jullie verhalen komen er nog veel meer herinneringen boven van momenten dat ik geholpen heb of geholpen ben.
- De geestelijk gehandicapte dorpsgenoot die ik huilend voor mijn deur aan trof en die ik heb thuisgebracht. Ben gewoon naar het tehuis in de buurt gereden en daar bleek hij, god zij dank, te wonen.
- De man die voor mij betaalde bij het baby zemmen omdat ik mijn portomonaie was vergeten. Via een collega van mij, ik wist dat zij de man kende, heb ik zijn rek nummer kunnen achterhalen en hem terug betaald.
- De achterbuurman die zelf een insluiper staande hield die bij mijn buurvrouw iets had gestolen.
Als je er even over nadenkt dan bestaat dit topic denk ik zo maar uit nog heel veel meer pagina's.
vrijdag 10 augustus 2012 om 17:06
Laatst stond er hier een jong stel op de stoep met een baby en klein meisje(kleuter of peuter) Hun auto zat erg in elkaar aan de achterkant, ze hadden duidelijk een behoorlijke aanrijding gehad.
Het was erg warm dus ik heb aangeboden even wat te drinken te gaan halen als ze dat nodig hadden( ik woon om de hoek)
Gelukkig hadden ze zelf en er was iemand onderweg om ze op te halen.
Het was erg warm dus ik heb aangeboden even wat te drinken te gaan halen als ze dat nodig hadden( ik woon om de hoek)
Gelukkig hadden ze zelf en er was iemand onderweg om ze op te halen.
vrijdag 10 augustus 2012 om 17:27
Ik ontmoet eigenlijk heel vaak aardige en sociale mensen. Zo is het me al meerdere keren gebeurt dat mijn portomonnee of paspoort door vreemden werd teruggebracht als ik ze weer eens heb laten liggen of helpen mensen wel iets dragen of zo. Omgekeerd probeer ik dat trouwens ook altijd te doen.
Wat mij altijd is bijgebleven: ik kwam aan op Schiphol en kreeg daar toen ik mijn telefoon aanzette slecht nieuws. Echt in de categorie Heel Slecht Nieuws . Dus ik helemaal in de war naar de dichtsbijzijnde uitgang gedwaald en daar huilend en hyperventilerend op de stoep terecht gekomen. Toen kwam er een groepje Engelse mannen, type ' hooligan' op me af;-) Een van de jongens sloeg een arm om me heen, een andere ging thee voor me kopen en ze zijn minstens een half uur gebleven tot het was gelukt me te vragen wat er aan de hand was en of ik iemand kon bellen want ze wilden me niet alleen achter laten daar. Ik heb ze nooit kunnen bedanken, maar die enorme kerels die zonder wat te vragen een arm om me heen gooiden en me lieten huilen, ben ik nog steeds dankbaar!
Ik schijn een hoofd te hebben dat nogal laagdrempelig is, dus ik heb geregeld verdwaalde mensen of verwarde mensen die me aanspreken en probeer dan ook altijd te helpen of te luisteren.
Wat mij altijd is bijgebleven: ik kwam aan op Schiphol en kreeg daar toen ik mijn telefoon aanzette slecht nieuws. Echt in de categorie Heel Slecht Nieuws . Dus ik helemaal in de war naar de dichtsbijzijnde uitgang gedwaald en daar huilend en hyperventilerend op de stoep terecht gekomen. Toen kwam er een groepje Engelse mannen, type ' hooligan' op me af;-) Een van de jongens sloeg een arm om me heen, een andere ging thee voor me kopen en ze zijn minstens een half uur gebleven tot het was gelukt me te vragen wat er aan de hand was en of ik iemand kon bellen want ze wilden me niet alleen achter laten daar. Ik heb ze nooit kunnen bedanken, maar die enorme kerels die zonder wat te vragen een arm om me heen gooiden en me lieten huilen, ben ik nog steeds dankbaar!
Ik schijn een hoofd te hebben dat nogal laagdrempelig is, dus ik heb geregeld verdwaalde mensen of verwarde mensen die me aanspreken en probeer dan ook altijd te helpen of te luisteren.
vrijdag 10 augustus 2012 om 19:02
Wat een geweldig topic! Waardering voor de medemens en vertrouwen komt weer helemaal terug!
Ik heb er ook eentje: Portemonnee kwijtgeraakt met rijbewijs/studentenkaart/geld/bankpas ed erin. Behoorlijk in de stress en baalde flink. Krijg ik paar dagen later een mailtje vanaf mijn opleidingsinstituut. Meneer had mijn portemonnee gevonden met studentenpas erin, had via de hogeschool mijn mailadres achterhaald. Vervolgens gebeld om een plek af te spreken waar ik de portemonnee weer op kon halen. Meneer bood spontaan aan de portemonnee naar mijn huis te brengen, Vond het zielig dat ik mijn spullen was verloren en wilde mij niet naar het dorpje verderop laten fietsen (student dus nog geen auto). Supervriendelijk en was heel blij! Gevraagd wat hij graag drinkt en grote fles whiskey voor hem gekocht. Heb in tijden niet meer iemand zo blij gezien met een cadeautje. En ik was superblij met mijn portemonnee en inhoud. Wat een topper was dat zeg!
Ik heb er ook eentje: Portemonnee kwijtgeraakt met rijbewijs/studentenkaart/geld/bankpas ed erin. Behoorlijk in de stress en baalde flink. Krijg ik paar dagen later een mailtje vanaf mijn opleidingsinstituut. Meneer had mijn portemonnee gevonden met studentenpas erin, had via de hogeschool mijn mailadres achterhaald. Vervolgens gebeld om een plek af te spreken waar ik de portemonnee weer op kon halen. Meneer bood spontaan aan de portemonnee naar mijn huis te brengen, Vond het zielig dat ik mijn spullen was verloren en wilde mij niet naar het dorpje verderop laten fietsen (student dus nog geen auto). Supervriendelijk en was heel blij! Gevraagd wat hij graag drinkt en grote fles whiskey voor hem gekocht. Heb in tijden niet meer iemand zo blij gezien met een cadeautje. En ik was superblij met mijn portemonnee en inhoud. Wat een topper was dat zeg!
vrijdag 10 augustus 2012 om 19:18
Vandaag nog eigenlijk. We moesten onze masterscriptie indienen en daar ook een bewijs van afdrukken. Ik kwam op de univ een meisje tegen (we vonden allebei het indienlokaal niet) dat dat niet had gedaan en geen flauw idee had van wat en hoe. Ben met haar meegegaan naar de computers en toen die niet goed bleken te werken zijn we naar mijn studentenkamertje gegaan. Hebben er nog zeker een half uur gezeten (de site werkte niet, ik heb me gek gerefreshed). Was eigenlijk nog gezellig, hele gesprekken met een wildvreemde
Ze vond het echt ongelooflijk, iemand die haar zo wilde helpen.
Ze vond het echt ongelooflijk, iemand die haar zo wilde helpen.
vrijdag 10 augustus 2012 om 19:39
Een tijd geleden, toen ik in een vrij slechte buurt in Amsterdam woonde was ik mijn tas met echt alles erin aan m'n stuur vergeten. Zwaaar klote natuurlijk en ik helemaal in paniek..werd ik Savonds gebeld door een meneer met buitenlandse naam of ik m'n tas kwijt was, en of hij hem terug mocht brengen, en als het idd mijn tas was wilde hij wel een id bewijs zien...Savonds kwam hij aan de deur en heb ik m'n paspoort laten zien en handigde hij m'n tas over. Ik heeel blij wilde hem iets geven maar hij wilde daar absoluut niks van weten, omdat, zoals hij zelf zei, moslim was en hij dit gewoon heel vanzelfsprekend vond en niks daarvoor terug hoefde te hebben....denk er nog steeds aan met warme gevoelens!
vrijdag 10 augustus 2012 om 19:41
Jaren geleden, toen ik nog een eigen bedrijf had, kwam er eens een verslonsde oudere mevrouw aan de deur, met het verhaal dat er op deze plek een of ander kantoor zat dat altijd haar belastingaangifte verzorgde. Deze mevrouw was op een aandoenlijke manier wel grappig, maar ook erg eenzaam. Zij kwam sindsdien vaker langs om haar verhaal kwijt te kunnen (duurde uren en was elke keer hetzelfde verhaal) Ik heb altijd haar aangifte verzorgd en ook wel eens een klusje in huis gedaan. Let wel: dit huis zou in de top 3 staan van 'puinruimers' : nauwelijks bewegingsruimte, stank en spullen tot aan het plafond opgestapeld. Mijn vrouw is zelfs nog eens meegereden (400 km met onze auto) om een nieuw hondje tegen de eenzaamheid te kopen.
Deze mevrouw heeft echter een oorlogstrauma en is zeer, zeer wantrouwend en negatief tegenover alles en iedereen, behalve mij dus. Nadat mijn zaak, eeuh verhuisde, heb ik haar mijn telefoonnummer gegeven zodat ze wel eens kon bellen. (dagelijks dus, en uren achter elkaar)
Ik voelde me toch wel een beetje verantwoordelijk.
Onlangs heeft ze echter in haar hoofd geplant dat ik een zak hondenvoer en een zaklamp heb gepikt toen ik ' onlangs' daar was. ik ben er al anderhalf jaar niet meer binnen geweest.
Ik bel nu soms wel eens om te kijken of ze nog leeft, want het is zo'n geval die de krant kan halen omdat ze al jaren dood thuis ligt.
Ik wilde dat ik meer voor haar kon doen, maar zelfs instanties branden zich er niet aan (huisarts, maatschappelijk werk) jammer.
- ooit zag ik voor mijn huis een scholiere wiens fietsketting eraf was gegaan en daardoor gevallen was. ketting was met geen mogelijkheid erop te krijgen en het meisje had een heule zware schooltas. ik heb haar maar even naar school gebracht met de auto.
Ik probeer ook zoveel mogelijk mensen met kinderwagens, parkeergeld tekorten, 1 stuks boodschappen etc te helpen.
Deze mevrouw heeft echter een oorlogstrauma en is zeer, zeer wantrouwend en negatief tegenover alles en iedereen, behalve mij dus. Nadat mijn zaak, eeuh verhuisde, heb ik haar mijn telefoonnummer gegeven zodat ze wel eens kon bellen. (dagelijks dus, en uren achter elkaar)
Ik voelde me toch wel een beetje verantwoordelijk.
Onlangs heeft ze echter in haar hoofd geplant dat ik een zak hondenvoer en een zaklamp heb gepikt toen ik ' onlangs' daar was. ik ben er al anderhalf jaar niet meer binnen geweest.
Ik bel nu soms wel eens om te kijken of ze nog leeft, want het is zo'n geval die de krant kan halen omdat ze al jaren dood thuis ligt.
Ik wilde dat ik meer voor haar kon doen, maar zelfs instanties branden zich er niet aan (huisarts, maatschappelijk werk) jammer.
- ooit zag ik voor mijn huis een scholiere wiens fietsketting eraf was gegaan en daardoor gevallen was. ketting was met geen mogelijkheid erop te krijgen en het meisje had een heule zware schooltas. ik heb haar maar even naar school gebracht met de auto.
Ik probeer ook zoveel mogelijk mensen met kinderwagens, parkeergeld tekorten, 1 stuks boodschappen etc te helpen.
vrijdag 10 augustus 2012 om 19:54
[quote]fineline schreef op 10 augustus 2012 @ 19:39:
Een tijd geleden, toen ik in een vrij slechte buurt in Amsterdam woonde was ik mijn tas met echt alles erin aan m'n stuur vergeten. Zwaaar klote natuurlijk en ik helemaal in paniek..werd ik Savonds gebeld door een meneer met buitenlandse naam of ik m'n tas kwijt was, en of hij hem terug mocht brengen, en als het idd mijn tas was wilde hij wel een id bewijs zien...Savonds kwam hij aan de deur en heb ik m'n paspoort laten zien en handigde hij m'n tas over. Ik heeel blij wilde hem iets geven maar hij wilde daar absoluut niks van weten, omdat, zoals hij zelf zei, moslim was en hij dit gewoon heel vanzelfsprekend vond en niks daarvoor terug hoefde te hebben....denk er nog steeds aan met warme gevoelens![/quote]
Ik ben geen moslim maar heel veel dingen die in dit topic als bijzonder wordt omschreven is waar ik woon eigenlijk heel gewoon.
Hoewel ik ook wel snap dat het niet overal zo vanzelfsprekend is.
Een tijd geleden, toen ik in een vrij slechte buurt in Amsterdam woonde was ik mijn tas met echt alles erin aan m'n stuur vergeten. Zwaaar klote natuurlijk en ik helemaal in paniek..werd ik Savonds gebeld door een meneer met buitenlandse naam of ik m'n tas kwijt was, en of hij hem terug mocht brengen, en als het idd mijn tas was wilde hij wel een id bewijs zien...Savonds kwam hij aan de deur en heb ik m'n paspoort laten zien en handigde hij m'n tas over. Ik heeel blij wilde hem iets geven maar hij wilde daar absoluut niks van weten, omdat, zoals hij zelf zei, moslim was en hij dit gewoon heel vanzelfsprekend vond en niks daarvoor terug hoefde te hebben....denk er nog steeds aan met warme gevoelens![/quote]
Ik ben geen moslim maar heel veel dingen die in dit topic als bijzonder wordt omschreven is waar ik woon eigenlijk heel gewoon.
Hoewel ik ook wel snap dat het niet overal zo vanzelfsprekend is.
vrijdag 10 augustus 2012 om 20:05
Ik was een tijdje geleden in de trein naar de wc gegaan, maar had mijn tas gewoon op mijn plek laten liggen (had een beetje om me heen gekeken en gedacht: goed volk).
Toen ik terugkwam stond er een man bij mijn plek.
Ik dacht, wat doet die man daar?
Hij zei: ik ben even bij je tas gaan staan want er wordt veel gestolen de laatste tijd.
Aardig
En een tijd terug zat mijn bagageband van mijn fiets helemaal ingewikkeld in mijn kettingkast.
Ik dus proberen het eruit te krijgen maar het zat heel strak vast.
Gelukkig stopte er toen een jongen die een klein stanleymesje in zijn schooletui had, zo hebben we samen het band eruit zitten snijden, was nog best lastig!
Wel een feelgoodtopic dit, ook weleens leuk.
Toen ik terugkwam stond er een man bij mijn plek.
Ik dacht, wat doet die man daar?
Hij zei: ik ben even bij je tas gaan staan want er wordt veel gestolen de laatste tijd.
Aardig
En een tijd terug zat mijn bagageband van mijn fiets helemaal ingewikkeld in mijn kettingkast.
Ik dus proberen het eruit te krijgen maar het zat heel strak vast.
Gelukkig stopte er toen een jongen die een klein stanleymesje in zijn schooletui had, zo hebben we samen het band eruit zitten snijden, was nog best lastig!
Wel een feelgoodtopic dit, ook weleens leuk.
vrijdag 10 augustus 2012 om 20:20
quote:maylea schreef op 10 augustus 2012 @ 18:01:
[...]
Alleen dan? Ik vind het ook raar als je alleen de deur openhoudt voor mensen met kinderwagens of die hun handen vol hebben met wat dan ook. Ik houd voor iedereen die achter mij aankomt de deur open en merk steeds vaker dat degene voor wie je de deur openhoudt niets zegt. En dat zijn niet alleen jongeren maar ook ouderen.
[...]
Alleen dan? Ik vind het ook raar als je alleen de deur openhoudt voor mensen met kinderwagens of die hun handen vol hebben met wat dan ook. Ik houd voor iedereen die achter mij aankomt de deur open en merk steeds vaker dat degene voor wie je de deur openhoudt niets zegt. En dat zijn niet alleen jongeren maar ook ouderen.