Overig
alle pijlers
Behulpzame mensen ?
vrijdag 10 augustus 2012 om 00:39
Als tegenwicht voor het topic over asociale mensen:
heb je ervaringen met mensen die spontaan jou of iemand anders helpen ? Of ben je zelf weleens zo iemand ?
Ik trap af:
een blinde man moest een drukke straat oversteken. Een langsfietsende jongeman zag dat, stapt van zijn fiets af en stapte de weg op om het verkeer even stil te zetten.
In Parijs is het me 2 x overkomen dat , terwijl ik met mijn auto stilstond en op een stadskaart probeerde uit te vogelen waar ons hotel was, een Fransman stopte en hulp aanbood. En daarna voor me uit reed en me naar het hotel bracht. En daar aangekomen het hotel aanwees, afscheid zwaaide en weer verdween.
Ik vind dat zó'n aardig gebaar dat ik het in Nederland zelf ook een keer heb gedaan, toen ik Italiaanse toeristen op de kaart zag turen.
Wat zijn jouw ervaringen met spontaan hulpvaardige mensen ?
heb je ervaringen met mensen die spontaan jou of iemand anders helpen ? Of ben je zelf weleens zo iemand ?
Ik trap af:
een blinde man moest een drukke straat oversteken. Een langsfietsende jongeman zag dat, stapt van zijn fiets af en stapte de weg op om het verkeer even stil te zetten.
In Parijs is het me 2 x overkomen dat , terwijl ik met mijn auto stilstond en op een stadskaart probeerde uit te vogelen waar ons hotel was, een Fransman stopte en hulp aanbood. En daarna voor me uit reed en me naar het hotel bracht. En daar aangekomen het hotel aanwees, afscheid zwaaide en weer verdween.
Ik vind dat zó'n aardig gebaar dat ik het in Nederland zelf ook een keer heb gedaan, toen ik Italiaanse toeristen op de kaart zag turen.
Wat zijn jouw ervaringen met spontaan hulpvaardige mensen ?
Polygamie = intensieve vrouwhouderij
vrijdag 10 augustus 2012 om 00:45
vrijdag 10 augustus 2012 om 00:50
Dat soort dingen doe ik eigenlijk vaak. Als ik iemand zoekend om zich heen zie kijken vraag ik of ik de weg moet wijzen, laatst kon een blinde man de trap niet vinden op het station dus leidde ik hem er naar toe. Als iemand een zak aardappels laat vallen help ik ff oprapen.
Ik vind het gewoon fijn om te doen . En overigens ook niet speciaal ofzo.
Ik vind het gewoon fijn om te doen . En overigens ook niet speciaal ofzo.
vrijdag 10 augustus 2012 om 00:50
Ik stond met een vriendin op een klein treinstationnetje waar de buslijn naar verderop gelegen dorp (waar wij heen moesten) opgeheven bleek.
Op de parking stond een auto met een moeder met twee kinderen die oma op kwamen halen van de trein. Toevallig hoorden ze ons gesprek over de verdwenen bus en we mochten gelijk instappen voor een lift naar het dorp waar we naartoe moesten, zo'n 20 km verderop.
Fijne rit, gezellig gepraat onderweg. We werden zelfs keurig afgezet bij onze B&B. Geen enkel probleem!
Het is járen geleden, maar het geeft me nog steeds een hartverwarmend gevoel. Het leek bijna vanzelfsprekend: Geen bus? Nou dan brengen wij jullie toch? Wow.....
Op de parking stond een auto met een moeder met twee kinderen die oma op kwamen halen van de trein. Toevallig hoorden ze ons gesprek over de verdwenen bus en we mochten gelijk instappen voor een lift naar het dorp waar we naartoe moesten, zo'n 20 km verderop.
Fijne rit, gezellig gepraat onderweg. We werden zelfs keurig afgezet bij onze B&B. Geen enkel probleem!
Het is járen geleden, maar het geeft me nog steeds een hartverwarmend gevoel. Het leek bijna vanzelfsprekend: Geen bus? Nou dan brengen wij jullie toch? Wow.....
vrijdag 10 augustus 2012 om 00:55
Ja, mensen geholpen. Ik moest tanken en voor mij stond een stel wat met een van de honger schreeuwende baby in de auto zat. Alleen ze konden geen water opwarmen bij het tankstation voor het flesje. Het was halverwege de avond.
Heb ze aangeboden om achter mij aan naar mijn huis te rijden zodat het flesje bij mij in de magnetron kon want ze moesten nog zeker 2 uur rijden naar hun plaats van bestemming. Heb nog nooit tegelijkertijd argwaan en opluchting gezien op het gezicht van de moeder
Mijn zoon was zelf maar een paar jaar ouder maar kon me zo goed voorstellen hoe het moest voelen voor hen.
Heb ze aangeboden om achter mij aan naar mijn huis te rijden zodat het flesje bij mij in de magnetron kon want ze moesten nog zeker 2 uur rijden naar hun plaats van bestemming. Heb nog nooit tegelijkertijd argwaan en opluchting gezien op het gezicht van de moeder
Mijn zoon was zelf maar een paar jaar ouder maar kon me zo goed voorstellen hoe het moest voelen voor hen.
vrijdag 10 augustus 2012 om 00:59
leuk topic! en eens met eliana.
Zat ns in een trein en bij t eindstation Utrecht - je kent t wel; iedereen wil er het eerst uit- zat ik te wachten tot t rustig werd in t treinwagonnetje, bleek dat ik nog de enige was...en er lag een een grote bos bloemen. Een heule grote bos. Heb m meegenomen en op de roltrap naar Hoog Catherijne aangeboden aan een mevrouw die voor mij op de roltrap stond: "deze bos is voor u, omdat ik heb gehoord dat u een heel aardig mens bent!" Mevrouw heel verbaasd, blij, verwonderd; heeft wellicht dagen over na gedacht wie en wat en zo....
Zat ns in een trein en bij t eindstation Utrecht - je kent t wel; iedereen wil er het eerst uit- zat ik te wachten tot t rustig werd in t treinwagonnetje, bleek dat ik nog de enige was...en er lag een een grote bos bloemen. Een heule grote bos. Heb m meegenomen en op de roltrap naar Hoog Catherijne aangeboden aan een mevrouw die voor mij op de roltrap stond: "deze bos is voor u, omdat ik heb gehoord dat u een heel aardig mens bent!" Mevrouw heel verbaasd, blij, verwonderd; heeft wellicht dagen over na gedacht wie en wat en zo....
vrijdag 10 augustus 2012 om 01:00
Ooit - als tiener - met twee mannen meegelopen (fiets aan de hand)naar hun hotel, waren de stad in geweest en hadden een lift ietsjes te ver gekregen. Waren na een tijdje wel benieuwd of ik het zeker wist en hadden graag mijn adres gehad voor een bos bloemen. Was ik dan weer te wantrouwig voor.
Een keer in een dorp op zoek naar buskaartverkooppunt. Niet in de supermarkt, wel in de bloemwinkel/postkantoor (postkantoorgedeelte was officieel dicht). Kwam iemand van de supermarkt bij bushalte langsrijden en vragen of het gelukt was of dat ze me even moest brengen.
Mijn telefoongids weggegeven aan een toekomstig stadgenoot. De rommelige huiskamer nam mijn onverwachte bezoek voor lief
Bij postkantoor zegels aan het uittellen geweest, duurde lang genoeg om te horen dat mevrouw een telefoongids zocht. Gelukkig was het goed wandelweer.
Een keer in een dorp op zoek naar buskaartverkooppunt. Niet in de supermarkt, wel in de bloemwinkel/postkantoor (postkantoorgedeelte was officieel dicht). Kwam iemand van de supermarkt bij bushalte langsrijden en vragen of het gelukt was of dat ze me even moest brengen.
Mijn telefoongids weggegeven aan een toekomstig stadgenoot. De rommelige huiskamer nam mijn onverwachte bezoek voor lief
Bij postkantoor zegels aan het uittellen geweest, duurde lang genoeg om te horen dat mevrouw een telefoongids zocht. Gelukkig was het goed wandelweer.
vrijdag 10 augustus 2012 om 01:01
Ik meen zelf zo'n type te zijn die snel benaderd wordt wanneer iemand een vraag heeft.
Het gebeurt me eigenlijk heel erg regelmatig dat iemand me de tijd of de weg vraagt (vandaag nog). Als ik zelf tijd heb dan vind ik het ook geen enkel probleem om iemand te helpen, ook niet als ik daar 15 km voor om moet rijden ofzo. En ik heb het ook wel eens uit mezelf aangeboden, als ik zie dat mensen in "moeilijkheden" zijn.
Als ik in de super hoor dat iemand de kappertjes ofzo niet kan vinden dan zeg ik waar de kappertjes staan.
Iets anders: Er zijn mijn omgeving veel mensen aan het scheiden, of ze hebben echte huwelijksproblemen, of financiele problemen, etc. En tegenwoordig vinden die mensen het kennelijk prettig om daarover met mij of man of man en mij te praten. Zal wel komen doordat veel mensen in onze omgeving weten dat wij heel serieuze huwelijksproblemen overwonnen hebben. En ik moet zeggen: dat valt me best zwaar.
Ik heb daar vaak helemaal geen zin in, als we eenmaal aan de klets zijn voel ik dat dan niet meer hoor. Maar ik kom wel dingen te weten van anderen die ik eigenlijk echt niet had willen weten.
En van de andere kant: Dat zijn meer verhalen van vroeger. Toen ik nog met mijn ouders op vakantie ging hebben wij eens een gezin ontmoet dat ons ontzettend heeft geholpen na een auto ongeluk in die vakantie, mijn ouders gaan nog steeds met hen om, pakweg 25 jaar later.
Mijn ouders hebben in Engeland wel eens meegemaakt dat iemand zeker een uur is omgereden om de weg te wijzen. Dat was in het pre-Tom-Tom tijdperk natuurlijk.
Het gebeurt me eigenlijk heel erg regelmatig dat iemand me de tijd of de weg vraagt (vandaag nog). Als ik zelf tijd heb dan vind ik het ook geen enkel probleem om iemand te helpen, ook niet als ik daar 15 km voor om moet rijden ofzo. En ik heb het ook wel eens uit mezelf aangeboden, als ik zie dat mensen in "moeilijkheden" zijn.
Als ik in de super hoor dat iemand de kappertjes ofzo niet kan vinden dan zeg ik waar de kappertjes staan.
Iets anders: Er zijn mijn omgeving veel mensen aan het scheiden, of ze hebben echte huwelijksproblemen, of financiele problemen, etc. En tegenwoordig vinden die mensen het kennelijk prettig om daarover met mij of man of man en mij te praten. Zal wel komen doordat veel mensen in onze omgeving weten dat wij heel serieuze huwelijksproblemen overwonnen hebben. En ik moet zeggen: dat valt me best zwaar.
Ik heb daar vaak helemaal geen zin in, als we eenmaal aan de klets zijn voel ik dat dan niet meer hoor. Maar ik kom wel dingen te weten van anderen die ik eigenlijk echt niet had willen weten.
En van de andere kant: Dat zijn meer verhalen van vroeger. Toen ik nog met mijn ouders op vakantie ging hebben wij eens een gezin ontmoet dat ons ontzettend heeft geholpen na een auto ongeluk in die vakantie, mijn ouders gaan nog steeds met hen om, pakweg 25 jaar later.
Mijn ouders hebben in Engeland wel eens meegemaakt dat iemand zeker een uur is omgereden om de weg te wijzen. Dat was in het pre-Tom-Tom tijdperk natuurlijk.
vrijdag 10 augustus 2012 om 01:09
In het OV zie ik gelukkig vaak genoeg mensen die iemand die met een rollator loopt, kinderwagen, krukken of gewoon slecht ter been is, helpen bij het in/uit stappen van trein/bus/metro/veerdienst. Zelf bied ik het ook altijd aan om te helpen. Helaas zie ik ook vaak genoeg van niet.
Toeristen die de weg kwijt zijn help ik niet, mits ze het aan mij vragen Dan wel.
Verder heb ik een arm paraat wanneer mensen in mijn directe omgeving dreigen te vallen. Zo ooit een vrouwtje opgevangen in de supermarkt die wegviel en ik net op kon vangen, zodat ze niet met haar hoofd tegen de bierkratten viel. Maar ook een dronken supporter kon ik weerhouden van 5 lagen stoeltjes naar beneden te duiken terwijl ik behoorlijke highheels droeg en zelf een verstuiking van mijn enkel er aan over hield.
Edit: bedenk me net dat ik pas iemand zijn scootmobiel weer overeind heb gezet. Die man scheen al een half uur gestrand te zijn geweest. Op een druk kruispunt.
Toeristen die de weg kwijt zijn help ik niet, mits ze het aan mij vragen Dan wel.
Verder heb ik een arm paraat wanneer mensen in mijn directe omgeving dreigen te vallen. Zo ooit een vrouwtje opgevangen in de supermarkt die wegviel en ik net op kon vangen, zodat ze niet met haar hoofd tegen de bierkratten viel. Maar ook een dronken supporter kon ik weerhouden van 5 lagen stoeltjes naar beneden te duiken terwijl ik behoorlijke highheels droeg en zelf een verstuiking van mijn enkel er aan over hield.
Edit: bedenk me net dat ik pas iemand zijn scootmobiel weer overeind heb gezet. Die man scheen al een half uur gestrand te zijn geweest. Op een druk kruispunt.
vrijdag 10 augustus 2012 om 01:12
quote:under-the-ivy schreef op 10 augustus 2012 @ 00:59:
leuk topic! en eens met eliana.
Zat ns in een trein en bij t eindstation Utrecht - je kent t wel; iedereen wil er het eerst uit- zat ik te wachten tot t rustig werd in t treinwagonnetje, bleek dat ik nog de enige was...en er lag een een grote bos bloemen. Een heule grote bos. Heb m meegenomen en op de roltrap naar Hoog Catherijne aangeboden aan een mevrouw die voor mij op de roltrap stond: "deze bos is voor u, omdat ik heb gehoord dat u een heel aardig mens bent!" Mevrouw heel verbaasd, blij, verwonderd; heeft wellicht dagen over na gedacht wie en wat en zo....
Hahaha, ik heb eens exact hetzelfde gedaan. Mijn tekst was geloof ik: 'mevrouw, houd u van bloemen?'.
Ik moet eerlijk bekennen dat als iemand me iets vraagt, ik altijd zal helpen, maar dat ik niet altijd volledig de tijd voor iemand neem. Bijv. meerijden/fietsen doe ik niet zo vaak, en soms bedenk ik me achteraf pas dat ik iemand best wat uitgebreider had kunnen helpen. Ik ben vaak in mijn hoofd te druk met andere dingen. Nu, in de vakantiemodus, denk ik vaak: ik moet echt aardiger zijn voor de mensen om me heen (niet dat ik normaal onaardig ben, maar ook niet supervriendelijk of hartelijk naar onbekenden). Ik vind het daarom des te fijner als andere mensen zo vriendelijk zijn.
leuk topic! en eens met eliana.
Zat ns in een trein en bij t eindstation Utrecht - je kent t wel; iedereen wil er het eerst uit- zat ik te wachten tot t rustig werd in t treinwagonnetje, bleek dat ik nog de enige was...en er lag een een grote bos bloemen. Een heule grote bos. Heb m meegenomen en op de roltrap naar Hoog Catherijne aangeboden aan een mevrouw die voor mij op de roltrap stond: "deze bos is voor u, omdat ik heb gehoord dat u een heel aardig mens bent!" Mevrouw heel verbaasd, blij, verwonderd; heeft wellicht dagen over na gedacht wie en wat en zo....
Hahaha, ik heb eens exact hetzelfde gedaan. Mijn tekst was geloof ik: 'mevrouw, houd u van bloemen?'.
Ik moet eerlijk bekennen dat als iemand me iets vraagt, ik altijd zal helpen, maar dat ik niet altijd volledig de tijd voor iemand neem. Bijv. meerijden/fietsen doe ik niet zo vaak, en soms bedenk ik me achteraf pas dat ik iemand best wat uitgebreider had kunnen helpen. Ik ben vaak in mijn hoofd te druk met andere dingen. Nu, in de vakantiemodus, denk ik vaak: ik moet echt aardiger zijn voor de mensen om me heen (niet dat ik normaal onaardig ben, maar ook niet supervriendelijk of hartelijk naar onbekenden). Ik vind het daarom des te fijner als andere mensen zo vriendelijk zijn.
There are only two ways to live your life. One is like nothing is a miracle, the other is like everything is - Albert Einstein
vrijdag 10 augustus 2012 om 01:17
Djiezes Wellhello (je moet wel goed kijken hoor met hoeveel lllllen je jouw nick schrijft). Wat een eikels.
Wat ik ook super vond. Bij mij in de super (woon in een enorme nieuwbouwwijk aan de rand van de Randstad met een plein met twee supermarkten en een stuk of 15 andere winkels, voor het beeld) heb ik al twee keer gehad dat ik niet kon afrekenen, met een kar met zo'n ¤75 spul erin. Een keertje omdat ik mijn pinpas gewoon helemaal niet bij me had en een keer omdat ik te weinig saldo had. Ik was echt verbaasd over hoe dat werd opgelost: Mevrouw, gaat u de betaling maar regelen, moet er nog iets in de vriezer of de koelkast, dan zet ik dat er even in... Uw kar staat hier. Echt super. Ik weet niet of dat was omdat ik vaste klant ben ofzo maar ik had eigenlijk vooral zuchten en steunen verwacht en een nog veel groter schaamtegevoel.
Tegenwoordig heb je van die pinkassa's in de super, en het is wel eens voorgekomen dat ik voor iemand anders heb gepind en dat zij me dat contant terugbetaalde.
Wat ik ook super vond. Bij mij in de super (woon in een enorme nieuwbouwwijk aan de rand van de Randstad met een plein met twee supermarkten en een stuk of 15 andere winkels, voor het beeld) heb ik al twee keer gehad dat ik niet kon afrekenen, met een kar met zo'n ¤75 spul erin. Een keertje omdat ik mijn pinpas gewoon helemaal niet bij me had en een keer omdat ik te weinig saldo had. Ik was echt verbaasd over hoe dat werd opgelost: Mevrouw, gaat u de betaling maar regelen, moet er nog iets in de vriezer of de koelkast, dan zet ik dat er even in... Uw kar staat hier. Echt super. Ik weet niet of dat was omdat ik vaste klant ben ofzo maar ik had eigenlijk vooral zuchten en steunen verwacht en een nog veel groter schaamtegevoel.
Tegenwoordig heb je van die pinkassa's in de super, en het is wel eens voorgekomen dat ik voor iemand anders heb gepind en dat zij me dat contant terugbetaalde.
vrijdag 10 augustus 2012 om 01:17
vrijdag 10 augustus 2012 om 01:19
Een leuke actie, omdat diverse mensen spontaan hielpen:
in een drukke tram in Amsterdam stapte een man in met 2 plastic tassen vol met boodschappen. Helaas sloten de deuren al en de man kwam met zijn tassen klem te zitten. Tassen scheurden en de inhoud rolde over de vloer maar voor een deel ook naar buiten, op straat (o.a. sinaasappels) Verschillende mensen hielpen meteen met alles oprapen. Ik hurkte tussen de deuren (zodat ze niet konden sluiten) en pakte de spullen die op straat waren gevallen. Iemand reikte 2 plastic tassen aan waar alles in kon worden gedaan. In no time was het allemaal geregeld.
in een drukke tram in Amsterdam stapte een man in met 2 plastic tassen vol met boodschappen. Helaas sloten de deuren al en de man kwam met zijn tassen klem te zitten. Tassen scheurden en de inhoud rolde over de vloer maar voor een deel ook naar buiten, op straat (o.a. sinaasappels) Verschillende mensen hielpen meteen met alles oprapen. Ik hurkte tussen de deuren (zodat ze niet konden sluiten) en pakte de spullen die op straat waren gevallen. Iemand reikte 2 plastic tassen aan waar alles in kon worden gedaan. In no time was het allemaal geregeld.
Polygamie = intensieve vrouwhouderij
vrijdag 10 augustus 2012 om 01:21
Ah, dit was een topic waiting to happen. En daar is ie dan. Leuk.
Ooit, lang lang geleden, in de buurt van grote buitenlandse stadd op zoek naar een camping. Het was al laat. Gevraagd bij een winkel, die wisten het ook niet. Iemand die daar stond af te rekenen zei: tja, ik heb wel een achtertuin... Zo gezegd, zo gedaan. Of we ook bij hem wilden douchen? Nou... liet ons vervolgens zijn kostbare hengelverzamelng zien. Gezellig gekletst. Volgende ochtend moest hij werken en zei: 'trek de deur maar achter je dicht'. Wauw, wat een vertrouwen.
Ooit, lang lang geleden, in de buurt van grote buitenlandse stadd op zoek naar een camping. Het was al laat. Gevraagd bij een winkel, die wisten het ook niet. Iemand die daar stond af te rekenen zei: tja, ik heb wel een achtertuin... Zo gezegd, zo gedaan. Of we ook bij hem wilden douchen? Nou... liet ons vervolgens zijn kostbare hengelverzamelng zien. Gezellig gekletst. Volgende ochtend moest hij werken en zei: 'trek de deur maar achter je dicht'. Wauw, wat een vertrouwen.
vrijdag 10 augustus 2012 om 01:24
[quote]Vl43inder schreef op 10 augustus 2012 @ 01:17:
Djiezes Wellhello (je moet wel goed kijken hoor met hoeveel lllllen je jouw nick schrijft). Wat een eikels.
[quote]
Ja echt he... handjes in de zakken en even vertellen hoe we dat moesten aanpakken, haha!
Ik zie het echt als mijn burgerplicht om mensen in nood te helpen; ik zal nooit iemand dronken op straat laten liggen (je wilt niet weten hoeveel mensen er voorbij lopen) en heb ook wel eens de politie gebeld toen iemand in elkaar geslagen werd. Dat laatste met knikkende knieen, geen fatsoenlijk signalement kunnen geven, maar kon ook niet ervan weglopen.
Maar zal niet zomaar contact maken met iemand die zoekend rondkijkt, die zal echt even mij aan moeten spreken. Ohja, ik probeer in mijn beste Duits onze oosterburen te woord te staan in mijn stad
Djiezes Wellhello (je moet wel goed kijken hoor met hoeveel lllllen je jouw nick schrijft). Wat een eikels.
[quote]
Ja echt he... handjes in de zakken en even vertellen hoe we dat moesten aanpakken, haha!
Ik zie het echt als mijn burgerplicht om mensen in nood te helpen; ik zal nooit iemand dronken op straat laten liggen (je wilt niet weten hoeveel mensen er voorbij lopen) en heb ook wel eens de politie gebeld toen iemand in elkaar geslagen werd. Dat laatste met knikkende knieen, geen fatsoenlijk signalement kunnen geven, maar kon ook niet ervan weglopen.
Maar zal niet zomaar contact maken met iemand die zoekend rondkijkt, die zal echt even mij aan moeten spreken. Ohja, ik probeer in mijn beste Duits onze oosterburen te woord te staan in mijn stad
This is not kosher!