Overig
alle pijlers
Behulpzame mensen ?
vrijdag 10 augustus 2012 om 00:39
Als tegenwicht voor het topic over asociale mensen:
heb je ervaringen met mensen die spontaan jou of iemand anders helpen ? Of ben je zelf weleens zo iemand ?
Ik trap af:
een blinde man moest een drukke straat oversteken. Een langsfietsende jongeman zag dat, stapt van zijn fiets af en stapte de weg op om het verkeer even stil te zetten.
In Parijs is het me 2 x overkomen dat , terwijl ik met mijn auto stilstond en op een stadskaart probeerde uit te vogelen waar ons hotel was, een Fransman stopte en hulp aanbood. En daarna voor me uit reed en me naar het hotel bracht. En daar aangekomen het hotel aanwees, afscheid zwaaide en weer verdween.
Ik vind dat zó'n aardig gebaar dat ik het in Nederland zelf ook een keer heb gedaan, toen ik Italiaanse toeristen op de kaart zag turen.
Wat zijn jouw ervaringen met spontaan hulpvaardige mensen ?
heb je ervaringen met mensen die spontaan jou of iemand anders helpen ? Of ben je zelf weleens zo iemand ?
Ik trap af:
een blinde man moest een drukke straat oversteken. Een langsfietsende jongeman zag dat, stapt van zijn fiets af en stapte de weg op om het verkeer even stil te zetten.
In Parijs is het me 2 x overkomen dat , terwijl ik met mijn auto stilstond en op een stadskaart probeerde uit te vogelen waar ons hotel was, een Fransman stopte en hulp aanbood. En daarna voor me uit reed en me naar het hotel bracht. En daar aangekomen het hotel aanwees, afscheid zwaaide en weer verdween.
Ik vind dat zó'n aardig gebaar dat ik het in Nederland zelf ook een keer heb gedaan, toen ik Italiaanse toeristen op de kaart zag turen.
Wat zijn jouw ervaringen met spontaan hulpvaardige mensen ?
Polygamie = intensieve vrouwhouderij
vrijdag 10 augustus 2012 om 08:36
Herkenbaar sandt...
Een keer bij de supermarkt, Voor me stond een hoog bejaarde vrouw te kutten met haar rollator en boodschappen.
Ik vroeg of ze hulP nodig had.
Ze begon me toch te schreeuwen. Neeee laat me met rust.
Nou prima wat je wil...
Mijn man was ook een keer behulpzaam.
Een man had hem op weg naar de parkeergarage aangesproken, of hij wat kleingeld had. Heel jankverhaal.
Mijn man gaf zijn kleingeld. Dit ging een paar dagen zo door.
Tot er bij mijn man op het werk (winkel) door de politie een nieuwe veelplegersposter werd gebracht.
Drie keer raden wie daar op stond.
Ik heb zo gelachen. En mijn man is jaren later nog steeds boos haha. Zijn goede bedoelingen...
Een keer bij de supermarkt, Voor me stond een hoog bejaarde vrouw te kutten met haar rollator en boodschappen.
Ik vroeg of ze hulP nodig had.
Ze begon me toch te schreeuwen. Neeee laat me met rust.
Nou prima wat je wil...
Mijn man was ook een keer behulpzaam.
Een man had hem op weg naar de parkeergarage aangesproken, of hij wat kleingeld had. Heel jankverhaal.
Mijn man gaf zijn kleingeld. Dit ging een paar dagen zo door.
Tot er bij mijn man op het werk (winkel) door de politie een nieuwe veelplegersposter werd gebracht.
Drie keer raden wie daar op stond.
Ik heb zo gelachen. En mijn man is jaren later nog steeds boos haha. Zijn goede bedoelingen...
vrijdag 10 augustus 2012 om 08:37
Ik kom meer behulpzame mensen tegen dan asociale.
wij waren op vakantie in Frankrijk en paar dagen Parijs gedaan met twee kleine kinderen. In het metrostation is het een ramp om met de buggy door zo'n poortje te gaan met een kaartje. Kaartje deed het meestal niet. Steeds weer geholpen door Parijzenaars die een metrokaart hadden.
Ook op de (Nederlandse) camping in Frankrijk waar wij 3 weken waren was iedereen behulpzaam, vriendelijk, sociaal en netjes.
Ik deel de mening niet dat men veel asocialer wordt. Helaas worden asociale gebeurtenissen meer aangehaald.
wij waren op vakantie in Frankrijk en paar dagen Parijs gedaan met twee kleine kinderen. In het metrostation is het een ramp om met de buggy door zo'n poortje te gaan met een kaartje. Kaartje deed het meestal niet. Steeds weer geholpen door Parijzenaars die een metrokaart hadden.
Ook op de (Nederlandse) camping in Frankrijk waar wij 3 weken waren was iedereen behulpzaam, vriendelijk, sociaal en netjes.
Ik deel de mening niet dat men veel asocialer wordt. Helaas worden asociale gebeurtenissen meer aangehaald.
vrijdag 10 augustus 2012 om 08:44
Ik was laatst in de supermarkt en was mijn pinpas vergeten. Ik had ook nauwelijks contant geld bij me. Toen bood een man achter me aan om het voor te schieten (rond de 25 euro). Dat vond ik zó aardig, tegenwoordig is bijna niemand meer zo goed van vertrouwen.
Zelf probeer ik ook te helpen waar ik kan. De weg wijzen, oudere mensen helpen in een winkel etc. Vorige week heb ik iemand een euro gegeven die ze tekort kwam bij de parkeerautomaat. Andersom heeft ook wel eens iemand dat voor mij gedaan. Het voelt heel fijn om elkaar te helpen.
Zelf probeer ik ook te helpen waar ik kan. De weg wijzen, oudere mensen helpen in een winkel etc. Vorige week heb ik iemand een euro gegeven die ze tekort kwam bij de parkeerautomaat. Andersom heeft ook wel eens iemand dat voor mij gedaan. Het voelt heel fijn om elkaar te helpen.
vrijdag 10 augustus 2012 om 08:45
quote:StabiloBoss schreef op 10 augustus 2012 @ 08:28:
Mensen die enthousiast op je af komen rennen met een parkeerkaartje waar nog een uur op staat, daar word ik ook altijd blij van.
Doe ik ook altijd, of ik doe het kaartje terug in de gleuf als er niemand is.
Een keer stond iemand op mn antwoordapparaat, thuis. Hij had mn pinpas gevonden maar ik had nog geen half uur geleden gepind. Ik was mn pas nog niet eens kwijt.
Heb een grote bos bloemen gehaald voor hem.
Mensen die enthousiast op je af komen rennen met een parkeerkaartje waar nog een uur op staat, daar word ik ook altijd blij van.
Doe ik ook altijd, of ik doe het kaartje terug in de gleuf als er niemand is.
Een keer stond iemand op mn antwoordapparaat, thuis. Hij had mn pinpas gevonden maar ik had nog geen half uur geleden gepind. Ik was mn pas nog niet eens kwijt.
Heb een grote bos bloemen gehaald voor hem.
vrijdag 10 augustus 2012 om 08:48
quote:aaquamarine schreef op 10 augustus 2012 @ 08:44:
Ik was laatst in de supermarkt en was mijn pinpas vergeten. Ik had ook nauwelijks contant geld bij me. Toen bood een man achter me aan om het voor te schieten. Dat vond ik zó aardig, tegenwoordig is bijna niemand meer zo goed van vertrouwen.
Een buurvrouw van ons is redelijk nukkig, het hangt van haar bui af of ze groet of niet, ze is wel een aantal keer bij ons thuis geweest maar zo is ze, beetje vreemd.
Vriend zag haar in de supermarkt en groette maar ze liep langs hem heen of ze hem niet zag en later nog eens(hij groette niet meer ook)
Later bij de kassa bleek dat ze geen pas mee had, vergeten thuis. Hij heeft het niet voorgeschoten, als ze gewoon had gedaan wel.
Ik was laatst in de supermarkt en was mijn pinpas vergeten. Ik had ook nauwelijks contant geld bij me. Toen bood een man achter me aan om het voor te schieten. Dat vond ik zó aardig, tegenwoordig is bijna niemand meer zo goed van vertrouwen.
Een buurvrouw van ons is redelijk nukkig, het hangt van haar bui af of ze groet of niet, ze is wel een aantal keer bij ons thuis geweest maar zo is ze, beetje vreemd.
Vriend zag haar in de supermarkt en groette maar ze liep langs hem heen of ze hem niet zag en later nog eens(hij groette niet meer ook)
Later bij de kassa bleek dat ze geen pas mee had, vergeten thuis. Hij heeft het niet voorgeschoten, als ze gewoon had gedaan wel.
vrijdag 10 augustus 2012 om 08:55
Tijdens het uitgaan een portemonnaie (Old school spelling) met geld en bankpasjes van een jonge dame gevonden, op het internet telefoonnummer opgezocht, gebeld en portemonnaie uiteraard met de volledige inhoud teruggegeven.
Voor een Fransman en Française die de weg naar het hotel zochten naar hun hotel gebeld op mijn mobiel en hun de weg naar het hotel gewezen. Was niet ver weg. Nu ik dit topic lees denk ik dat ik toen ook best wel voor ze uit had kunnen rijden om ze te brengen, want ik ben nog langs gereden en heb gekeken of ze het hotel hebben kunnen vinden.
Telt dit ook? Een familie geholpen met parkeren. Er moest gechipt worden en zij hadden niet genoeg saldo op hun chipkaart. Op hun verzoek heb ik voor hun gechipt en kreeg het bedrag cash van hun terug.
Eerlijkheid gebiedt om te zeggen dat ik vaker behulpzaam ben, maar dat ik soms een hork ben en het dan aan mijn medemens overlaat om behulpzaam te zijn.
Behulpzaam zijn geeft me een beter gevoel dan een hork zijn.
Voor een Fransman en Française die de weg naar het hotel zochten naar hun hotel gebeld op mijn mobiel en hun de weg naar het hotel gewezen. Was niet ver weg. Nu ik dit topic lees denk ik dat ik toen ook best wel voor ze uit had kunnen rijden om ze te brengen, want ik ben nog langs gereden en heb gekeken of ze het hotel hebben kunnen vinden.
Telt dit ook? Een familie geholpen met parkeren. Er moest gechipt worden en zij hadden niet genoeg saldo op hun chipkaart. Op hun verzoek heb ik voor hun gechipt en kreeg het bedrag cash van hun terug.
Eerlijkheid gebiedt om te zeggen dat ik vaker behulpzaam ben, maar dat ik soms een hork ben en het dan aan mijn medemens overlaat om behulpzaam te zijn.
Behulpzaam zijn geeft me een beter gevoel dan een hork zijn.
vrijdag 10 augustus 2012 om 09:03
Erg leuk topic, hier wordt ik blij van!
Ben zelf laatst erg uit de brand geholpen door een aardige meneer. Ik stond met twee kinderen die nodig een middagslaapje moesten doen bij een parkeergarage. Ik dacht dat ik nog voldoende geld had maar dat was niet zo. Heb geprobeerd om een gedeelte contact te betalen en de rest te chippen maar het automaat werkte daar niet aan mee. De aardige meneer zag mij klungelen, keek op het schermpje van de automaat en zei: kom je een euro tekort? Alsjeblieft, neem maar een euro van mij aan.
Heb de meneer uitgebreid bedankt, dochter zei spontaan tegen mij:wat een aardige meneer en ik kon dat alleen maar beamen.
Was zo opgelucht!
Kon een week later meteen iets aardigs terug doen voor iemand anders. Stond weer bij een parkeerautomaat en je kon daar alleen maar chippen. Dit keer was ik voorbereid en had voldoende chiptegoed. Voor mij stond iemand die alleen kleingeld bij zich had en onvoldoende saldo op zijn chip. Ook met twee jonge kinderen. Toen heb ik ( natuurlijk) even voor hem gechipt.
Was zo blij dat ik nu iemand anders kon helpen!
Ben zelf laatst erg uit de brand geholpen door een aardige meneer. Ik stond met twee kinderen die nodig een middagslaapje moesten doen bij een parkeergarage. Ik dacht dat ik nog voldoende geld had maar dat was niet zo. Heb geprobeerd om een gedeelte contact te betalen en de rest te chippen maar het automaat werkte daar niet aan mee. De aardige meneer zag mij klungelen, keek op het schermpje van de automaat en zei: kom je een euro tekort? Alsjeblieft, neem maar een euro van mij aan.
Heb de meneer uitgebreid bedankt, dochter zei spontaan tegen mij:wat een aardige meneer en ik kon dat alleen maar beamen.
Was zo opgelucht!
Kon een week later meteen iets aardigs terug doen voor iemand anders. Stond weer bij een parkeerautomaat en je kon daar alleen maar chippen. Dit keer was ik voorbereid en had voldoende chiptegoed. Voor mij stond iemand die alleen kleingeld bij zich had en onvoldoende saldo op zijn chip. Ook met twee jonge kinderen. Toen heb ik ( natuurlijk) even voor hem gechipt.
Was zo blij dat ik nu iemand anders kon helpen!
vrijdag 10 augustus 2012 om 09:14
Ik kan erg aso zijn soms ( ja ook wel eens bewust) maar ik kan ook erg hulpvaardig zijn ( ja ook wel eens bewust )
In het OV help ik altijd als ik een dame met een kinderwagen zie bijvoorbeeld. En dan vraag ik het wel altijd, straks denken ze dat ik hun kind wil stelen Als ik zie dat iemand het 'moeilijk' heeft met iets vraag ik altijd of ik kan helpen. Ik sta op voor oudere mensen, of ik laat mensen die slecht ter been zijn voor/zitten/bied ik een helpende hand aan.
In het OV help ik altijd als ik een dame met een kinderwagen zie bijvoorbeeld. En dan vraag ik het wel altijd, straks denken ze dat ik hun kind wil stelen Als ik zie dat iemand het 'moeilijk' heeft met iets vraag ik altijd of ik kan helpen. Ik sta op voor oudere mensen, of ik laat mensen die slecht ter been zijn voor/zitten/bied ik een helpende hand aan.
vrijdag 10 augustus 2012 om 09:21
Paar maanden terug in de winter liepen man en ik rond half drie 's nachts naar huis van een avondje stappen en zagen een meisje zitten. Ze vroeg of we haar wilden helpen; haar telefoon was namelijk leeg en ze moest haar vriendje bellen, want ze hadden ruzie en ze was van hem weggelopen maar ze wist niet maar waar ze was. Meisje helemaal in tranen. Prima, telefoon gebruikt om het nummer te bellen, maar eigenlijk wist ze het nummer niet meer zeker, dus mijn man was daar wel klaar mee. Ze wilde wachten tot haar vriendje haar kwam halen, want hij was haar vast wel aan het zoeken. Alleen zat ze in een autovrij gebied. Ze had zo'n verdriet (had ook wel een bakkie op..) en ze was best koud. Ik heb haar proberen te troosten en arm om haar heen geslagen. Hebben het kind in een taxi gezet, chauffeur geld gegeven en het adres doorgegeven van haar ouders (waar ze nog woonde). Vond het zó zielig (tuurlijk, eigen schuld, want in kennelijke staat weglopen terwijl je niet echt weet waar je bent is niet handig, maar als je eigen dochter ooit zo zit hoop je ook dat iemand haar helpt) en was blij dat we haar hebben kunnen helpen.
Zelf een keer door een buschauffeur (treinen reden niet) samen met nog een zwik meiden naar een ander station gebracht. Hoefde hij niet te doen, maar was heel erg fijn.
Zelf een keer door een buschauffeur (treinen reden niet) samen met nog een zwik meiden naar een ander station gebracht. Hoefde hij niet te doen, maar was heel erg fijn.
vrijdag 10 augustus 2012 om 09:24
Ik lees hier veel dat mensen argwanend reageren als je je hulp aanbied.. en tot mijn grote verdriet merk ik dat ik zelf ook wantrouwend ben geworden de laatste jaren.
Waarschijnlijk heb ik me onbewust laten beinvloeden door stemmingmakerij in de media en de politieke sfeer van de laatste jaren. En dat wil ik helemaal niet..
Om even een voorbeeld te noemen. Ik reis regelmatig met een grote koffer door onze hoofdstad met de metro. Laatst liep ik weer eens met mijn koffer op hoge hakken de trap af te zeulen en ik voel ineens een hand aan mn koffer trekken. Kijk om, zie een jongen van een jaar of 17, Marrokaans uiterlijk, dikke gouden kettingen, petje.. en ik schrik.
Maar die lieve jongen wou alleen maar mn koffer voor me naar beneden tillen omdat hij zag dat hij zwaar was.
Dat was wel even een eye-opener over hoe bevooroordeeld ik ben geworden. En dat wil ik helemaal niet. Want ook hier lees ik weer dat er een heleboel behulpzame mensen op de wereld zijn
Waarschijnlijk heb ik me onbewust laten beinvloeden door stemmingmakerij in de media en de politieke sfeer van de laatste jaren. En dat wil ik helemaal niet..
Om even een voorbeeld te noemen. Ik reis regelmatig met een grote koffer door onze hoofdstad met de metro. Laatst liep ik weer eens met mijn koffer op hoge hakken de trap af te zeulen en ik voel ineens een hand aan mn koffer trekken. Kijk om, zie een jongen van een jaar of 17, Marrokaans uiterlijk, dikke gouden kettingen, petje.. en ik schrik.
Maar die lieve jongen wou alleen maar mn koffer voor me naar beneden tillen omdat hij zag dat hij zwaar was.
Dat was wel even een eye-opener over hoe bevooroordeeld ik ben geworden. En dat wil ik helemaal niet. Want ook hier lees ik weer dat er een heleboel behulpzame mensen op de wereld zijn
vrijdag 10 augustus 2012 om 09:24
vrijdag 10 augustus 2012 om 09:28
vrijdag 10 augustus 2012 om 09:49
Minder leuk verhaal, maar zooo blij met de hulp!!!
Ik moest 'vluchten' bij een agressieve partnet en trok tijdelijk bij een vriendin in. Maar mijn spullen??? Waar moest ik die opslaan???
Gebeld, uit pure nood, maar mensen waar ik ooit ( 12 jaar eerder) gewerkt heb. Wist dat zij grote, leegstaande schuren hadden. Niet alleen mochten mijn spullen daar staan, ze boden zelfs aan met een bus mee te rijden en hebben geholpen met in en uit laden!
Ik moest 'vluchten' bij een agressieve partnet en trok tijdelijk bij een vriendin in. Maar mijn spullen??? Waar moest ik die opslaan???
Gebeld, uit pure nood, maar mensen waar ik ooit ( 12 jaar eerder) gewerkt heb. Wist dat zij grote, leegstaande schuren hadden. Niet alleen mochten mijn spullen daar staan, ze boden zelfs aan met een bus mee te rijden en hebben geholpen met in en uit laden!
vrijdag 10 augustus 2012 om 09:58
Als het kan help ik mensen. Ik vind het zelf ook fijn geholpen te worden als dat nodig is.
Ik heb een paar weken geleden nog een ouder echtpaar geholpen. Ze waren vanaf het station compleet de verkeerde kant opgelopen. Het zou nog zeker een half uur lopen zijn voor ze om op de plaats van bestemming te komen. Ik moest er wel voor omrijden, maar heb ze meegenomen in m'n auto en afgezet daar waar ze moesten zijn.
Ik heb een paar weken geleden nog een ouder echtpaar geholpen. Ze waren vanaf het station compleet de verkeerde kant opgelopen. Het zou nog zeker een half uur lopen zijn voor ze om op de plaats van bestemming te komen. Ik moest er wel voor omrijden, maar heb ze meegenomen in m'n auto en afgezet daar waar ze moesten zijn.
vrijdag 10 augustus 2012 om 10:06
vrijdag 10 augustus 2012 om 10:08
Leuk topic
Ik was een tijdje geleden bij een heel druk concert, het was bloedheet en ik (klein) was iets te enthousiast vooraan gaan staan tussen de springende, harige, zwetende metalheads. Op een gegeven moment zag ik opeens zwarte vlekken en voelde ik dat ik bezig was om flauw te vallen. Maar ik stond middenin de menigte dus kon met geen mogelijkheid zelf een rustiger plekje opzoeken. Opeens voelde ik dat ik werd opgetild en naar buiten gedragen door, zo bleek later, een wildvreemde man die bij me bleef zitten tot ik me weer goed genoeg voelde om terug naar binnen te gaan.
Ik help mensen altijd, dat is er vroeger ingeramd door mijn ouders. Het leukste vind ik deuren openhouden voor mensen met kinderwagens of rollators, die zijn dan altijd heel blij omdat bijna niemand dat doet. Opvallend: ik sta ook altijd op voor oudere mensen maar krijg steeds vaker op pinnige toon te horen dat ze best kunnen staan. Oké, wat jij wil...
Ik was een tijdje geleden bij een heel druk concert, het was bloedheet en ik (klein) was iets te enthousiast vooraan gaan staan tussen de springende, harige, zwetende metalheads. Op een gegeven moment zag ik opeens zwarte vlekken en voelde ik dat ik bezig was om flauw te vallen. Maar ik stond middenin de menigte dus kon met geen mogelijkheid zelf een rustiger plekje opzoeken. Opeens voelde ik dat ik werd opgetild en naar buiten gedragen door, zo bleek later, een wildvreemde man die bij me bleef zitten tot ik me weer goed genoeg voelde om terug naar binnen te gaan.
Ik help mensen altijd, dat is er vroeger ingeramd door mijn ouders. Het leukste vind ik deuren openhouden voor mensen met kinderwagens of rollators, die zijn dan altijd heel blij omdat bijna niemand dat doet. Opvallend: ik sta ook altijd op voor oudere mensen maar krijg steeds vaker op pinnige toon te horen dat ze best kunnen staan. Oké, wat jij wil...
vrijdag 10 augustus 2012 om 10:10
November 2010 en ik ging naar Nederland voor de begrafenis van mijn vriendin. Het weer was ontzettend slecht (ijs en sneeuw), maar gelukkig ging mijn vlucht wel. Maar uiteindelijk landden we door enorme vertraging niet in Eindhoven, maar in Duitsland. Ik moest nog met de trein naar het noorden van het land en inmiddels was het al 20.00. Ik was aan de praat geraakt met twee jonge studenten die naast mij zaten. Ze woonden allebei vlak bij Nijmegen en ze hadden hun vader gebeld om hen op te komen halen. Ze zeiden dat ik wel mocht meerijden. Ik vond dat zo ontzettend aardig, ze hebben me zelfs bij het station afgezet! Helaas was ik op dat moment niet in een genoeg heldere staat om ze te vragen naar hun naam en adres, want ik had ze graag willen bedanken!
vrijdag 10 augustus 2012 om 10:15
Als ik mensen vertwijfeld zie kijken vraag ik al of ik ergens mee kan helpen. Het zit gewoon in me.
Wat ik een prachtverhaal vind; mijn man had jaren geleden een sollicitatiegesprek. Hij liep op amsterdam centraal en was op weg naar de trein. Hij ziet in de verte een oudere vrouw vallen bij de tramrails en ziet iedereen doorlopen ( ). Hij naar de vrouw, helpt haar overeind en ziet haar gezicht onder het bloed. Hij vraagt haar of hij haar mag helpen haar naar een hulpverlener te brengen omdat ze zo niet verder kan. Zo gezegd, zo gedaan. Vrouw afgeleverd bij spoorwegpolitie en hij heeft excuses gemaakt dat hij weg moest maar dat hij een sollicitatiegesprek heeft. Vrouw vraagt wat zijn naam is, waar hij woont en waar hij voor solliciteerd. 'Nou X uit X en het is stage bij een uitzendbureau. Ik ga nu, succes met alles mevrouw!' en hij gaat op pad.
Weken later is er post voor hem. Hij kon het niet geloven, een handgeschreven brief en cd van Carel Kraayenhof, blijkbaar de zoon van die vrouw. Man werd hartelijk bedankt en veel succes gewenst met het vinden van een stageplek. Met zijn moeder ging het inmiddels weer goed
Wat ik een prachtverhaal vind; mijn man had jaren geleden een sollicitatiegesprek. Hij liep op amsterdam centraal en was op weg naar de trein. Hij ziet in de verte een oudere vrouw vallen bij de tramrails en ziet iedereen doorlopen ( ). Hij naar de vrouw, helpt haar overeind en ziet haar gezicht onder het bloed. Hij vraagt haar of hij haar mag helpen haar naar een hulpverlener te brengen omdat ze zo niet verder kan. Zo gezegd, zo gedaan. Vrouw afgeleverd bij spoorwegpolitie en hij heeft excuses gemaakt dat hij weg moest maar dat hij een sollicitatiegesprek heeft. Vrouw vraagt wat zijn naam is, waar hij woont en waar hij voor solliciteerd. 'Nou X uit X en het is stage bij een uitzendbureau. Ik ga nu, succes met alles mevrouw!' en hij gaat op pad.
Weken later is er post voor hem. Hij kon het niet geloven, een handgeschreven brief en cd van Carel Kraayenhof, blijkbaar de zoon van die vrouw. Man werd hartelijk bedankt en veel succes gewenst met het vinden van een stageplek. Met zijn moeder ging het inmiddels weer goed
vrijdag 10 augustus 2012 om 10:17
Een tijdje geleden zat ik met mijn been in het gips van mijn lies tot mijn tenen. Verder was ik van mijn kruin tot mijn tenen gekneusd dus ik lag in de woonkamer op bed.
Gelukkig kunnen mijn kinderen best veel en zijn mijn ouders altijd in de buurt maar wat ben je dan onthand zeg!
In de eerste week werd er in de namiddag aangebeld, dat bleek een collega die een bak macronie kwam brengen waar we 2 dagen van konden eten.
ZO super lief!!
En die gewoonte heb ik van haar over genomen.
Het is maar een kleinigheid maar ik heb zelf ervaren hoe je daar mee geholpen bent op zo'n moment!
Gelukkig kunnen mijn kinderen best veel en zijn mijn ouders altijd in de buurt maar wat ben je dan onthand zeg!
In de eerste week werd er in de namiddag aangebeld, dat bleek een collega die een bak macronie kwam brengen waar we 2 dagen van konden eten.
ZO super lief!!
En die gewoonte heb ik van haar over genomen.
Het is maar een kleinigheid maar ik heb zelf ervaren hoe je daar mee geholpen bent op zo'n moment!
vrijdag 10 augustus 2012 om 10:19
We waren op vakantie in Curacao en we gingen 's avonds eten in Willemstad. Er reden shuttlebusjes van ons hotel naar de stad toe. Wij waren wat laat en op de parkeerplaats gekomen zagen wij eigenlijk geen busjes meer staan/rijden. Aiii. Verderop zag een man in zo'n busje ons en bood aan om nog 1 keer te rijden, dit terwijl hij al vanaf 5:00 die morgen aan het rijden was en het al zo'n 23:00 was.
Ongelofelijk trouwens hoeveel mensen (15!) er in zo'n busje passen! (7 zitplaatsen)
Ongelofelijk trouwens hoeveel mensen (15!) er in zo'n busje passen! (7 zitplaatsen)
vrijdag 10 augustus 2012 om 10:22
vrijdag 10 augustus 2012 om 10:22
Heerlijk, een topic om blij van te worden!quote:Liquorice schreef op 10 augustus 2012 @ 10:08:
Leuk topic
Ik was een tijdje geleden bij een heel druk concert, het was bloedheet en ik (klein) was iets te enthousiast vooraan gaan staan tussen de springende, harige, zwetende metalheads. Op een gegeven moment zag ik opeens zwarte vlekken en voelde ik dat ik bezig was om flauw te vallen. Maar ik stond middenin de menigte dus kon met geen mogelijkheid zelf een rustiger plekje opzoeken. Opeens voelde ik dat ik werd opgetild en naar buiten gedragen door, zo bleek later, een wildvreemde man die bij me bleef zitten tot ik me weer goed genoeg voelde om terug naar binnen te gaan.
Zo kwam ik als kleintje wel eens per ongeluk vooraan te staan bij een metalconcert, net op het moment dat er een pit begon. Is iemand heel lief achter me gaan staan om de klappen op te vangen.
Leuk topic
Ik was een tijdje geleden bij een heel druk concert, het was bloedheet en ik (klein) was iets te enthousiast vooraan gaan staan tussen de springende, harige, zwetende metalheads. Op een gegeven moment zag ik opeens zwarte vlekken en voelde ik dat ik bezig was om flauw te vallen. Maar ik stond middenin de menigte dus kon met geen mogelijkheid zelf een rustiger plekje opzoeken. Opeens voelde ik dat ik werd opgetild en naar buiten gedragen door, zo bleek later, een wildvreemde man die bij me bleef zitten tot ik me weer goed genoeg voelde om terug naar binnen te gaan.
Zo kwam ik als kleintje wel eens per ongeluk vooraan te staan bij een metalconcert, net op het moment dat er een pit begon. Is iemand heel lief achter me gaan staan om de klappen op te vangen.
vrijdag 10 augustus 2012 om 10:24
quote:chocolover schreef op 10 augustus 2012 @ 10:15:
Weken later is er post voor hem. Hij kon het niet geloven, een handgeschreven brief en cd van *********, blijkbaar de zoon van die vrouw. Man werd hartelijk bedankt en veel succes gewenst met het vinden van een stageplek. Met zijn moeder ging het inmiddels weer goed Leuk verhaal maar ik denk dat je de naam beter kan weghalen.
Weken later is er post voor hem. Hij kon het niet geloven, een handgeschreven brief en cd van *********, blijkbaar de zoon van die vrouw. Man werd hartelijk bedankt en veel succes gewenst met het vinden van een stageplek. Met zijn moeder ging het inmiddels weer goed Leuk verhaal maar ik denk dat je de naam beter kan weghalen.
Polygamie = intensieve vrouwhouderij
vrijdag 10 augustus 2012 om 10:26
quote:laylalala schreef op 10 augustus 2012 @ 09:24:
Ik lees hier veel dat mensen argwanend reageren als je je hulp aanbied..
Om even een voorbeeld te noemen. Ik reis regelmatig met een grote koffer door onze hoofdstad met de metro. Laatst liep ik weer eens met mijn koffer op hoge hakken de trap af te zeulen en ik voel ineens een hand aan mn koffer trekken. Kijk om, zie een jongen van een jaar of 17, Marrokaans uiterlijk, dikke gouden kettingen, petje.. en ik schrik.
Maar die lieve jongen wou alleen maar mn koffer voor me naar beneden tillen omdat hij zag dat hij zwaar was.
Ik zeulde met een grote tas op Den Haag Centraal, jongen (Marokkaans) bood aan te helpen. Hoefde niet van mij, ik ben een "grote", sterke meid. Liep toch met me mee en bij de trein randde hij me aan.
Ik lees hier veel dat mensen argwanend reageren als je je hulp aanbied..
Om even een voorbeeld te noemen. Ik reis regelmatig met een grote koffer door onze hoofdstad met de metro. Laatst liep ik weer eens met mijn koffer op hoge hakken de trap af te zeulen en ik voel ineens een hand aan mn koffer trekken. Kijk om, zie een jongen van een jaar of 17, Marrokaans uiterlijk, dikke gouden kettingen, petje.. en ik schrik.
Maar die lieve jongen wou alleen maar mn koffer voor me naar beneden tillen omdat hij zag dat hij zwaar was.
Ik zeulde met een grote tas op Den Haag Centraal, jongen (Marokkaans) bood aan te helpen. Hoefde niet van mij, ik ben een "grote", sterke meid. Liep toch met me mee en bij de trein randde hij me aan.