Overig
alle pijlers
Behulpzame mensen ?
vrijdag 10 augustus 2012 om 00:39
Als tegenwicht voor het topic over asociale mensen:
heb je ervaringen met mensen die spontaan jou of iemand anders helpen ? Of ben je zelf weleens zo iemand ?
Ik trap af:
een blinde man moest een drukke straat oversteken. Een langsfietsende jongeman zag dat, stapt van zijn fiets af en stapte de weg op om het verkeer even stil te zetten.
In Parijs is het me 2 x overkomen dat , terwijl ik met mijn auto stilstond en op een stadskaart probeerde uit te vogelen waar ons hotel was, een Fransman stopte en hulp aanbood. En daarna voor me uit reed en me naar het hotel bracht. En daar aangekomen het hotel aanwees, afscheid zwaaide en weer verdween.
Ik vind dat zó'n aardig gebaar dat ik het in Nederland zelf ook een keer heb gedaan, toen ik Italiaanse toeristen op de kaart zag turen.
Wat zijn jouw ervaringen met spontaan hulpvaardige mensen ?
heb je ervaringen met mensen die spontaan jou of iemand anders helpen ? Of ben je zelf weleens zo iemand ?
Ik trap af:
een blinde man moest een drukke straat oversteken. Een langsfietsende jongeman zag dat, stapt van zijn fiets af en stapte de weg op om het verkeer even stil te zetten.
In Parijs is het me 2 x overkomen dat , terwijl ik met mijn auto stilstond en op een stadskaart probeerde uit te vogelen waar ons hotel was, een Fransman stopte en hulp aanbood. En daarna voor me uit reed en me naar het hotel bracht. En daar aangekomen het hotel aanwees, afscheid zwaaide en weer verdween.
Ik vind dat zó'n aardig gebaar dat ik het in Nederland zelf ook een keer heb gedaan, toen ik Italiaanse toeristen op de kaart zag turen.
Wat zijn jouw ervaringen met spontaan hulpvaardige mensen ?
Polygamie = intensieve vrouwhouderij
vrijdag 10 augustus 2012 om 02:10
Ik was een jaar geleden ofzo mijn rijbewijs kwijt geraakt. Ik wist nog niet eens dat ik m kwijt was toen een Russische headhuntser mijn contacteerde via Inkdin.
Bij het parkeerkaartje zoeken voor een parkeergarage in Amsterdam, Nieuwezijds Kolk, was mijn rijbewijs kennelijk uit mijn zak gevallen. Zij had 'm gevonden. Ze sprak nauwelijks Nederlands maar had wel in allerlei db gezocht naar mijn naam. En gevonden dus ook, en snel. Ik heb 'm gelijk die avond opgehaald met een enorme bos bloemen. Dacht later alleen wel, misschien had ze wel veel liever gewoon geld gehad, ipv zo'n Hollandsche bos.....
Ze vertelde in ons mailcontact namelijk dat ze zonder werk zat..... Misschien toch een beetje een onhandige reactie gegeven denk ik nu.
Bij het parkeerkaartje zoeken voor een parkeergarage in Amsterdam, Nieuwezijds Kolk, was mijn rijbewijs kennelijk uit mijn zak gevallen. Zij had 'm gevonden. Ze sprak nauwelijks Nederlands maar had wel in allerlei db gezocht naar mijn naam. En gevonden dus ook, en snel. Ik heb 'm gelijk die avond opgehaald met een enorme bos bloemen. Dacht later alleen wel, misschien had ze wel veel liever gewoon geld gehad, ipv zo'n Hollandsche bos.....
Ze vertelde in ons mailcontact namelijk dat ze zonder werk zat..... Misschien toch een beetje een onhandige reactie gegeven denk ik nu.
vrijdag 10 augustus 2012 om 02:13
vrijdag 10 augustus 2012 om 02:14
quote:Vl43inder schreef op 10 augustus 2012 @ 02:10:Dacht later alleen wel, misschien had ze wel veel liever gewoon geld gehad, ipv zo'n Hollandsche bos.....Ach....wie weet heeft ze later op een Russisch Viva-forum op een topic over behulpzame mensen wel haar verhaal gedaan over die reuze aardige Nederlandse mevrouw die met dat mega-boeket bloemen aankwam omdat zij haar verloren rijbewijs had gevonden.
vrijdag 10 augustus 2012 om 02:28
quote:bliksemse_bende schreef op 10 augustus 2012 @ 02:14:
[...]
Ach....wie weet heeft ze later op een Russisch Viva-forum op een topic over behulpzame mensen wel haar verhaal gedaan over die reuze aardige Nederlandse mevrouw die met dat mega-boeket bloemen aankwam omdat zij haar verloren rijbewijs had gevonden. Jaaa, of op zo'n gierigtopic!
[...]
Ach....wie weet heeft ze later op een Russisch Viva-forum op een topic over behulpzame mensen wel haar verhaal gedaan over die reuze aardige Nederlandse mevrouw die met dat mega-boeket bloemen aankwam omdat zij haar verloren rijbewijs had gevonden. Jaaa, of op zo'n gierigtopic!
vrijdag 10 augustus 2012 om 02:34
quote:_ebba schreef op 10 augustus 2012 @ 02:30:
De anwb heeft zo'n meerijden systeem, dan kun je een lift aanbieden. Even googelen en je vindt het wel denk ik.Tot voor komende maand had ik dus geen internet op mijn debiel. Maar bedankt voor de tip. Lijkt me hartstikke leuk om gestrande OV-reizigers mee te nemen.
De anwb heeft zo'n meerijden systeem, dan kun je een lift aanbieden. Even googelen en je vindt het wel denk ik.Tot voor komende maand had ik dus geen internet op mijn debiel. Maar bedankt voor de tip. Lijkt me hartstikke leuk om gestrande OV-reizigers mee te nemen.
vrijdag 10 augustus 2012 om 02:40
quote:Vl43inder schreef op 10 augustus 2012 @ 02:34:
[...]
Tot voor komende maand had ik dus geen internet op mijn debiel. Maar bedankt voor de tip. Lijkt me hartstikke leuk om gestrande OV-reizigers mee te nemen.
Uhu. En wat als het een verkrachtende psychopaat blijkt die je na zijn gruweldaad in acht stukjes snijdt en je lichaam in blokken cement stort en dan met je naar Frankrijk rijdt alwaar hij je in het cement gestorte ledenmaten in de Seine dumpt?
* Tot zover mijn stukje Viva-logica *
[...]
Tot voor komende maand had ik dus geen internet op mijn debiel. Maar bedankt voor de tip. Lijkt me hartstikke leuk om gestrande OV-reizigers mee te nemen.
Uhu. En wat als het een verkrachtende psychopaat blijkt die je na zijn gruweldaad in acht stukjes snijdt en je lichaam in blokken cement stort en dan met je naar Frankrijk rijdt alwaar hij je in het cement gestorte ledenmaten in de Seine dumpt?
* Tot zover mijn stukje Viva-logica *
vrijdag 10 augustus 2012 om 02:42
haha ik ben toch niet zo gemeen als hier laatst van me gezegd werd in een topic. Er schiet me er nog 1 te binnen.
Ik vond een portemonnee en goed gevuld ook. Ook pasjes, de hele reutemeteut zat er in. Ik moet bekennen dat ik wel even dacht..."zoho, da's wel veel geld..." In gedachten me royaal boodschappen zien doen...Maar nee, kom op zeg, hoe blij zou ik zelf zijn als ik mn portemonnee met hele inhoud terug krijg na verlies!
Op het ANWB pasje stond het adres. Ik fietste er gelijk heen. Toen er open werd gedaan, bleek de vrouw die het verloren had, net via de achterdeur binnen te komen "Neeee mn portemonnee is kwijt"hoorde ik haar roepen,"Shitshitsit" riep ze. "Mam?" zegt dochter die open deed " Kom es.." Met een grijns. Moeder komt aanlopen en ziet mij met haar portemonnee staan. haha ze deed echt een vreugdedansje in de voortuin! Ik kreeg een knuffel en ja tuurlijk checkt ze even of alles er nog in zit. "Alles zit er nog in!" Ze had net gepind voor het kwijtraken ( meer dan 150 euro zat er in...)
En wat een rompslomp als ze alles had moeten blokkeren enz. Zo die was blij! Ze pakt een briefje van 20 en grijpt mn hand en echt, drukt het geld erin. Vals bescheiden of niet, ik vond het echt teveel geld om aan te nemen. Maar ze stond erop en drukte mn hand dicht. Ze was zo blij dat ik mezelf maar moest trakteren op wat leuks of lekkers. "Echt hoor! Voel je niet bezwaard."
hmmm oké, was ook wel fijn, een extraatje. Zij blij, ik blij.
Ik vond een portemonnee en goed gevuld ook. Ook pasjes, de hele reutemeteut zat er in. Ik moet bekennen dat ik wel even dacht..."zoho, da's wel veel geld..." In gedachten me royaal boodschappen zien doen...Maar nee, kom op zeg, hoe blij zou ik zelf zijn als ik mn portemonnee met hele inhoud terug krijg na verlies!
Op het ANWB pasje stond het adres. Ik fietste er gelijk heen. Toen er open werd gedaan, bleek de vrouw die het verloren had, net via de achterdeur binnen te komen "Neeee mn portemonnee is kwijt"hoorde ik haar roepen,"Shitshitsit" riep ze. "Mam?" zegt dochter die open deed " Kom es.." Met een grijns. Moeder komt aanlopen en ziet mij met haar portemonnee staan. haha ze deed echt een vreugdedansje in de voortuin! Ik kreeg een knuffel en ja tuurlijk checkt ze even of alles er nog in zit. "Alles zit er nog in!" Ze had net gepind voor het kwijtraken ( meer dan 150 euro zat er in...)
En wat een rompslomp als ze alles had moeten blokkeren enz. Zo die was blij! Ze pakt een briefje van 20 en grijpt mn hand en echt, drukt het geld erin. Vals bescheiden of niet, ik vond het echt teveel geld om aan te nemen. Maar ze stond erop en drukte mn hand dicht. Ze was zo blij dat ik mezelf maar moest trakteren op wat leuks of lekkers. "Echt hoor! Voel je niet bezwaard."
hmmm oké, was ook wel fijn, een extraatje. Zij blij, ik blij.
vrijdag 10 augustus 2012 om 02:43
Ontopic: Mijn moeder nam ooit een oud-schoolvriendin uit Rotterdam in huis. Ze was verslaafd geraakt aan heroïne en stond op de Keileweg te tippelen. Ze regelde iets bij de methadonpost voor haar, kocht nieuwe kleding voor haar en zorgde dat ze goed en gezond at. Dat vond ik toen mooi en onbaatzuchtig. Achteraf denk ik dat er hier vooral sprake was van het reddersyndroom. Het principe waarop veel zogenoemde heldendaden op gebaseerd zijn.
vrijdag 10 augustus 2012 om 02:45
quote:babettedebruxelles schreef op 10 augustus 2012 @ 02:40:
[...]
Uhu. En wat als het een verkrachtende psychopaat blijkt die je na zijn gruweldaad in acht stukjes snijdt en je lichaam in blokken cement stort en dan met je naar Frankrijk rijdt alwaar hij je in het cement gestorte ledenmaten in de Seine dumpt?
* Tot zover mijn stukje Viva-logica *
Eerste wat ik dacht is "Waarom naar Frankrijk? Mijn tankpas is allleen voor Nederland", maar goed....
Jij denkt zeker dat ik iedereen mee ga nemen die maar wil? Dream on.....
[...]
Uhu. En wat als het een verkrachtende psychopaat blijkt die je na zijn gruweldaad in acht stukjes snijdt en je lichaam in blokken cement stort en dan met je naar Frankrijk rijdt alwaar hij je in het cement gestorte ledenmaten in de Seine dumpt?
* Tot zover mijn stukje Viva-logica *
Eerste wat ik dacht is "Waarom naar Frankrijk? Mijn tankpas is allleen voor Nederland", maar goed....
Jij denkt zeker dat ik iedereen mee ga nemen die maar wil? Dream on.....
vrijdag 10 augustus 2012 om 02:47
quote:Vl43inder schreef op 10 augustus 2012 @ 02:45:
[...]
Eerste wat ik dacht is "Waarom naar Frankrijk? Mijn tankpas is allleen voor Nederland", maar goed....
Jij denkt zeker dat ik iedereen mee ga nemen die maar wil? Dream on.....
Het was een poging tot humor. Ik vind het een goed principe. Serieus.
En waarom Frankrijk? Tja, in zo'n onfortuinlijk verhaal wilde ik een enigszins romantisch lichtpuntje creëren.
[...]
Eerste wat ik dacht is "Waarom naar Frankrijk? Mijn tankpas is allleen voor Nederland", maar goed....
Jij denkt zeker dat ik iedereen mee ga nemen die maar wil? Dream on.....
Het was een poging tot humor. Ik vind het een goed principe. Serieus.
En waarom Frankrijk? Tja, in zo'n onfortuinlijk verhaal wilde ik een enigszins romantisch lichtpuntje creëren.
vrijdag 10 augustus 2012 om 07:01
Misschien niet helemaal á la dit topic maar dit vond ik ook wel heel aardig:
Tijdens een fietstocht ergens in Nederland, redelijk ver vanaf de randstad waar ik woon, strijken ik en mijn kinderen neer in de enige horecagelegenheid van een dorp met heel weinig huisjes. We moeten eerst goed kijken of het open is, en gelukkig dat is zo: we hebben dorst en we hebben honger.
We pakken alledrie een stoel uit grootmoeders tijd en schuiven aan aan de tafel met jaren 70 tafelzeil. Het ruikt er berookt (dat mag hier waarschijnlijk gewoon nog binnen) en naar drank van jaren geleden. Er staat een biljart met een kleed erover.
Ik krijg een visioen van dorpsberaad, lief en leed dat er gevierd is door de jaren heen.
We bestellen, iets te drinken en iets te eten, we zijn de enige klanten op dit moment, de vrouw die ons helpt, meisje nog, bedient ons met een peutertje hangend aan haar rokken, dat ons aankijkt alsof we van een andere planeet komen.
Enige tijd later zitten we daar, de kinderen een cola, ik een spa rood, en brood met saté, brood met kroket, en nog een of ander broodje van het huis, iets van warm vlees met ragout en champignons en uitjes.
Na de eerste happen - dit smaakt góed - schiet het me te binnen, ze zullen hier toch wel een pin hebben? De schrik slaat me om het hart. Ik nog maar een euro en een paar losse centen in mijn knip zitten...
Ik sta op, loop naar de bar en vraag: ik kan hier straks toch wel met pin betalen?
De vrouw kijkt me aan en zegt: Pin? Nee, die hebben we hier niet. Ik zeg, dan is er een probleem, ik had dit eerst moeten vragen, nu zitten we al te eten, en ik kan straks niet afrekenen.
Ze zegt: ga maar lekker eten hoor, ik geef je straks het bonnetje mee, en dan mag je het ook overmaken, geen probleem..
Na het eten vroeg ze of ik nog van het eten had kunnen genieten en of we nog wat toe wilden.
Ik vond dat echt super relaxed en hartverwarmend.
Ik geloof niet dat je dat ergens anders nog snel gebeurt, dat je zo welkom bent als je niet kan betalen aan het eind van je etentje.
Tijdens een fietstocht ergens in Nederland, redelijk ver vanaf de randstad waar ik woon, strijken ik en mijn kinderen neer in de enige horecagelegenheid van een dorp met heel weinig huisjes. We moeten eerst goed kijken of het open is, en gelukkig dat is zo: we hebben dorst en we hebben honger.
We pakken alledrie een stoel uit grootmoeders tijd en schuiven aan aan de tafel met jaren 70 tafelzeil. Het ruikt er berookt (dat mag hier waarschijnlijk gewoon nog binnen) en naar drank van jaren geleden. Er staat een biljart met een kleed erover.
Ik krijg een visioen van dorpsberaad, lief en leed dat er gevierd is door de jaren heen.
We bestellen, iets te drinken en iets te eten, we zijn de enige klanten op dit moment, de vrouw die ons helpt, meisje nog, bedient ons met een peutertje hangend aan haar rokken, dat ons aankijkt alsof we van een andere planeet komen.
Enige tijd later zitten we daar, de kinderen een cola, ik een spa rood, en brood met saté, brood met kroket, en nog een of ander broodje van het huis, iets van warm vlees met ragout en champignons en uitjes.
Na de eerste happen - dit smaakt góed - schiet het me te binnen, ze zullen hier toch wel een pin hebben? De schrik slaat me om het hart. Ik nog maar een euro en een paar losse centen in mijn knip zitten...
Ik sta op, loop naar de bar en vraag: ik kan hier straks toch wel met pin betalen?
De vrouw kijkt me aan en zegt: Pin? Nee, die hebben we hier niet. Ik zeg, dan is er een probleem, ik had dit eerst moeten vragen, nu zitten we al te eten, en ik kan straks niet afrekenen.
Ze zegt: ga maar lekker eten hoor, ik geef je straks het bonnetje mee, en dan mag je het ook overmaken, geen probleem..
Na het eten vroeg ze of ik nog van het eten had kunnen genieten en of we nog wat toe wilden.
Ik vond dat echt super relaxed en hartverwarmend.
Ik geloof niet dat je dat ergens anders nog snel gebeurt, dat je zo welkom bent als je niet kan betalen aan het eind van je etentje.
vrijdag 10 augustus 2012 om 07:14
quote:Vl43inder schreef op 10 augustus 2012 @ 02:01:
Donkeyshot, ik zou graag wat meer willen weten over het meenemen van mensen op stations.
Ik ben softwareconsultant, mijn klanten zitten door het hele land en daarom rij ik met een leaseauto dus vaak veel km vooral in de Randstad. Ik hoor ook wel op de radio, treinpassagiers gestrand bij station weetikveel. En ik weet (vorige banen) hoe vreselijk dat kan zijn.
Ik wil ook wel mensen meenemen, maar eerlijk gezegd voel ik er niet zo veel voor om een perron op te lopen en zelf mensen te gaan charteren. Zo van "Hey, meerijden?". Niet alleen omdat ik dan eerst mijn auto kwijt moet raken, maar ik wil gewoon niet leuren.
Is er geen app ofzo die vraag en aanbod tot elkaar brengt? Vast wel, er zijn apps voor de meest onzinnige dingen.
Kijk, ik ben dan nog een vrouw, als vrouw leuren is vast succesvoller dan als man, maar ondanks dat wil ik niet leuren. Wat vast heel "klantonvriendelijk" is.
Nou, het is niet dat ik het wekelijks doe hoor
Tot nu toe één keer (toen vanwege veel sneeuwval de treinen niet konden rijden) en toen ben ik dus echt gewoon het perron opgelopen en heb gevraagd of er mensen waren die wilden meereizen naar U. En eigenlijk was ik verbaasd hoe twijfelachtig mensen in eerste instantie reageerden (als je onderweg bent van Enschede naar je huis in Den Haag en je strandt op de Veluwe om 22.00 uur heb je best een lastig probleem volgens mij).
Ik zag ook een keer tijdens een OV staking een dame op een bushalte staan en die bood ik een lift aan, maar die wilde dus niet mee. Vertrouwde het niet, denk ik. Sja, dan houdt het op.
Of er een app is voor zoiets ? Geen idee; ik denk het niet. Daarvoor komt het te incidenteel voor dat reizigers stranden.
In Duitsland hebben ze een website (Mitfahrtzentrale.de) maar die is meer voor mensen die goedkoop willen reizen. Heb ik ook weleens aan meegedaan. Maar dan krijg je een (bescheiden) vergoeding voor je brandstof.
Zelf heb ik vroeger als student veel gelift dus het begrip is me niet vreemd. Nu ik zelf een auto heb vind ik het wel leuk om lifters mee te nemen. Een soort van payback voor al die keren dat ik zelf een lift kreeg zeg maar.
Donkeyshot, ik zou graag wat meer willen weten over het meenemen van mensen op stations.
Ik ben softwareconsultant, mijn klanten zitten door het hele land en daarom rij ik met een leaseauto dus vaak veel km vooral in de Randstad. Ik hoor ook wel op de radio, treinpassagiers gestrand bij station weetikveel. En ik weet (vorige banen) hoe vreselijk dat kan zijn.
Ik wil ook wel mensen meenemen, maar eerlijk gezegd voel ik er niet zo veel voor om een perron op te lopen en zelf mensen te gaan charteren. Zo van "Hey, meerijden?". Niet alleen omdat ik dan eerst mijn auto kwijt moet raken, maar ik wil gewoon niet leuren.
Is er geen app ofzo die vraag en aanbod tot elkaar brengt? Vast wel, er zijn apps voor de meest onzinnige dingen.
Kijk, ik ben dan nog een vrouw, als vrouw leuren is vast succesvoller dan als man, maar ondanks dat wil ik niet leuren. Wat vast heel "klantonvriendelijk" is.
Nou, het is niet dat ik het wekelijks doe hoor
Tot nu toe één keer (toen vanwege veel sneeuwval de treinen niet konden rijden) en toen ben ik dus echt gewoon het perron opgelopen en heb gevraagd of er mensen waren die wilden meereizen naar U. En eigenlijk was ik verbaasd hoe twijfelachtig mensen in eerste instantie reageerden (als je onderweg bent van Enschede naar je huis in Den Haag en je strandt op de Veluwe om 22.00 uur heb je best een lastig probleem volgens mij).
Ik zag ook een keer tijdens een OV staking een dame op een bushalte staan en die bood ik een lift aan, maar die wilde dus niet mee. Vertrouwde het niet, denk ik. Sja, dan houdt het op.
Of er een app is voor zoiets ? Geen idee; ik denk het niet. Daarvoor komt het te incidenteel voor dat reizigers stranden.
In Duitsland hebben ze een website (Mitfahrtzentrale.de) maar die is meer voor mensen die goedkoop willen reizen. Heb ik ook weleens aan meegedaan. Maar dan krijg je een (bescheiden) vergoeding voor je brandstof.
Zelf heb ik vroeger als student veel gelift dus het begrip is me niet vreemd. Nu ik zelf een auto heb vind ik het wel leuk om lifters mee te nemen. Een soort van payback voor al die keren dat ik zelf een lift kreeg zeg maar.
Polygamie = intensieve vrouwhouderij
vrijdag 10 augustus 2012 om 07:15
Soms vind ik mensen die je "spontaan" helpen oervervelend.
Toen ik werd opgenomen in het ziekenhuis, en absoluut geen behoefte had aan begeleiding (maar wel aan een goed boek en dat had ik bij me) werd ik bij de ingang toch opgewacht door een "sociale" kennis die aandrong met me mee naar de opname te gaan. Ik sloeg het aanbod beleefd af, maar nee hoor, er viel niet onderuit te komen. Ze moest en ze zou me "helpen".
Was zo blij toen ze eindelijk vertrok....
Zulke dingen doe ik namelijk liever zelf, zonder hulp.
Maar dat wordt niet begrepen.
Inmiddels draait ze haar hoofd om als ze me ziet.
Ik denk dat ik niet dankbaar genoeg ben geweest!
Toen ik werd opgenomen in het ziekenhuis, en absoluut geen behoefte had aan begeleiding (maar wel aan een goed boek en dat had ik bij me) werd ik bij de ingang toch opgewacht door een "sociale" kennis die aandrong met me mee naar de opname te gaan. Ik sloeg het aanbod beleefd af, maar nee hoor, er viel niet onderuit te komen. Ze moest en ze zou me "helpen".
Was zo blij toen ze eindelijk vertrok....
Zulke dingen doe ik namelijk liever zelf, zonder hulp.
Maar dat wordt niet begrepen.
Inmiddels draait ze haar hoofd om als ze me ziet.
Ik denk dat ik niet dankbaar genoeg ben geweest!
vrijdag 10 augustus 2012 om 07:34
Laatst stak er een vader op de fiets met een baby in het stoeltje aan het stuur een drukke weg over samen met een ouder jongetje die op zijn eigen fietsje reed.
Ineens zagen we dat het jongetje viel, het stuur in zijn oog kreeg en bleef liggen. De vader was helemaal hulpeloos en kon het kind in eerste instantie niet goed helpen omdat hij de baby op zijn fiets had.
Wij springen de auto uit, hebben het jongetje wat aanspreekbaar was onder zijn fiets vandaan gehaald en aan de kant van de weg gezet.
De vader, die in paniek was, had uiteindelijk de baby uit het stoeltje weten te wurmen, fiets donderde om en hij zet zo het kindje op de grond en gaat naar zijn oudste.
Ik heb de baby maar even van de streep weggehaald van de drukke weg en zolang vastgehouden.
Het oog zag er erg naar uit en het jongetje wilde niet meer verder fietsen.
Omdat wij er niet bekend waren is de vader met de baby voor ons uit gefietst en hebben wij het jongetje bij ons in de auto genomen en zijn achter de vader aan gereden.
We hebben ze zo bij een EHBO post kunnen brengen.
Ineens zagen we dat het jongetje viel, het stuur in zijn oog kreeg en bleef liggen. De vader was helemaal hulpeloos en kon het kind in eerste instantie niet goed helpen omdat hij de baby op zijn fiets had.
Wij springen de auto uit, hebben het jongetje wat aanspreekbaar was onder zijn fiets vandaan gehaald en aan de kant van de weg gezet.
De vader, die in paniek was, had uiteindelijk de baby uit het stoeltje weten te wurmen, fiets donderde om en hij zet zo het kindje op de grond en gaat naar zijn oudste.
Ik heb de baby maar even van de streep weggehaald van de drukke weg en zolang vastgehouden.
Het oog zag er erg naar uit en het jongetje wilde niet meer verder fietsen.
Omdat wij er niet bekend waren is de vader met de baby voor ons uit gefietst en hebben wij het jongetje bij ons in de auto genomen en zijn achter de vader aan gereden.
We hebben ze zo bij een EHBO post kunnen brengen.
vrijdag 10 augustus 2012 om 07:40
Ik ben niet altijd hulpvaardig.
Jaren geleden, toen ik nog een ezelsveulen was, liep ik op de markt richting de toiletten. Tegen een muur stond een fiets met in het kinderzitje op het stuur een peutertje. Fiets viel om en peutertje smakte met zijn hoofd hard op de grond, precies op het moment dat ik er langs liep.
Ik deed net of ik niets had gezien en dook gauw de toiletten in.
Achteraf denk ik dat ik zó geschrokken was dat ik er niet mee geconfronteerd wilde worden op dat moment. Maar ik schaamde me wel dat ik niets had gedaan.
Jaren geleden, toen ik nog een ezelsveulen was, liep ik op de markt richting de toiletten. Tegen een muur stond een fiets met in het kinderzitje op het stuur een peutertje. Fiets viel om en peutertje smakte met zijn hoofd hard op de grond, precies op het moment dat ik er langs liep.
Ik deed net of ik niets had gezien en dook gauw de toiletten in.
Achteraf denk ik dat ik zó geschrokken was dat ik er niet mee geconfronteerd wilde worden op dat moment. Maar ik schaamde me wel dat ik niets had gedaan.
Polygamie = intensieve vrouwhouderij
vrijdag 10 augustus 2012 om 08:11
Ook ik ben wel eens heel vriendelijk geholpen en wel door een conducteur van de NS.
Ik reisde op vrijdagmiddag van mijn studentenstad naar het huis van mijn ouders en ik moest in de spits via station Utrecht (drukke roltrappen en dergelijke).
Na mijn overstap merkte ik ineens dat mijn tasje open was en ik mijn telefoon nergens zag. Shit.. gezakkenrold.. dacht ik..
Een uur later kom ik thuis en komt mijn vader me tegemoet of ik toevallig mijn telefoon kwijt was. Hij was gebeld door een conducteur van de NS die mijn telefoon in de trein had gevonden. (die was waarschijnlijk uit mn openstaande tasje tussen de bank gegleden).
De conducteur was gelukkig zo brutaal om mijn telefoonboek door te bladeren, daar vond hij nummers van "thuis", "papa mobiel" en "mama mobiel". Waarmee hij mij wist te traceren en we een plek konden afspreken waar hij mn telefoon zou achterlaten.
Mijn ouders staan nu nog steeds in mn telefoon als papa en mama zodat ik altijd te traceren ben. A hoewel dat ook is vanuit de gedachte dat, mocht er een keertje iets gebeuren (een ongeluk ofzo), dat mensen op die manier ook mn familie kunnen contacten.
Ik reisde op vrijdagmiddag van mijn studentenstad naar het huis van mijn ouders en ik moest in de spits via station Utrecht (drukke roltrappen en dergelijke).
Na mijn overstap merkte ik ineens dat mijn tasje open was en ik mijn telefoon nergens zag. Shit.. gezakkenrold.. dacht ik..
Een uur later kom ik thuis en komt mijn vader me tegemoet of ik toevallig mijn telefoon kwijt was. Hij was gebeld door een conducteur van de NS die mijn telefoon in de trein had gevonden. (die was waarschijnlijk uit mn openstaande tasje tussen de bank gegleden).
De conducteur was gelukkig zo brutaal om mijn telefoonboek door te bladeren, daar vond hij nummers van "thuis", "papa mobiel" en "mama mobiel". Waarmee hij mij wist te traceren en we een plek konden afspreken waar hij mn telefoon zou achterlaten.
Mijn ouders staan nu nog steeds in mn telefoon als papa en mama zodat ik altijd te traceren ben. A hoewel dat ook is vanuit de gedachte dat, mocht er een keertje iets gebeuren (een ongeluk ofzo), dat mensen op die manier ook mn familie kunnen contacten.
vrijdag 10 augustus 2012 om 08:15
In Parijs.
Man en ik spreken geen Frans.
We waren best wel de weg kwijt en liepen een beetje onnozel op straat, toen er eindelijk een man aan kwam lopen.
Mijn man sprak hem aan, het bleek een Brit te zijn die daar woonde.
Hij legde ons de weg uit maar het was best ver naar ons hotel. Toen keek hij nog eens goed naar ons, pakte zijn portemonnee en haalde er 2 metrokaartjes uit.
Hij legde toen de weg uit naar het dichtsbijzijnde metrostation, zei waar we uit moesten stappen (om de hoek bij het hotel) en gaf ons die kaartjes.
Hij zei dat hij die zelf die dag had gekregen en ze niet nodig had.
Was zo lief!
Man en ik spreken geen Frans.
We waren best wel de weg kwijt en liepen een beetje onnozel op straat, toen er eindelijk een man aan kwam lopen.
Mijn man sprak hem aan, het bleek een Brit te zijn die daar woonde.
Hij legde ons de weg uit maar het was best ver naar ons hotel. Toen keek hij nog eens goed naar ons, pakte zijn portemonnee en haalde er 2 metrokaartjes uit.
Hij legde toen de weg uit naar het dichtsbijzijnde metrostation, zei waar we uit moesten stappen (om de hoek bij het hotel) en gaf ons die kaartjes.
Hij zei dat hij die zelf die dag had gekregen en ze niet nodig had.
Was zo lief!
vrijdag 10 augustus 2012 om 08:20
Een demente bejaarde terug naar het verzorgingstehuis gebracht.
Ik liep met kinderwagen op straat en hij wilde even kijken naar de baby. Toen vroeg hij aan mij of ik wist waar hij woonde, hij wist het niet meer.
Op zijn rollator, stond zijn naam, met kamernummer van het tehuis. Toen heb ik dat stuk met hem naar huis gelopen, echt zielig. Die wanhopige blik in zijn ogen, dat hij echt niet meer wist waar hij was en waar hij naar toe moest.
Ik liep met kinderwagen op straat en hij wilde even kijken naar de baby. Toen vroeg hij aan mij of ik wist waar hij woonde, hij wist het niet meer.
Op zijn rollator, stond zijn naam, met kamernummer van het tehuis. Toen heb ik dat stuk met hem naar huis gelopen, echt zielig. Die wanhopige blik in zijn ogen, dat hij echt niet meer wist waar hij was en waar hij naar toe moest.
Who in the world do I think that I am... I suppose that depends on who I believe
vrijdag 10 augustus 2012 om 08:22
quote:eliana schreef op 10 augustus 2012 @ 00:50:
Dat soort dingen doe ik eigenlijk vaak. Als ik iemand zoekend om zich heen zie kijken vraag ik of ik de weg moet wijzen, laatst kon een blinde man de trap niet vinden op het station dus leidde ik hem er naar toe. Als iemand een zak aardappels laat vallen help ik ff oprapen.Ik vind het gewoon fijn om te doen . En overigens ook niet speciaal ofzo.
Geweldig topic, geen tijd nu om alles te lezen.
Zelf hielp ik ooit een oude dame om alle sinaasappels van een kruispunt te rapen. Haar boodschappenkarretje was omgevallen. Kreeg ik een klap met een paraplu op mijn rug en schold ze me uit voor sinaasappel dief!
Dat soort dingen doe ik eigenlijk vaak. Als ik iemand zoekend om zich heen zie kijken vraag ik of ik de weg moet wijzen, laatst kon een blinde man de trap niet vinden op het station dus leidde ik hem er naar toe. Als iemand een zak aardappels laat vallen help ik ff oprapen.Ik vind het gewoon fijn om te doen . En overigens ook niet speciaal ofzo.
Geweldig topic, geen tijd nu om alles te lezen.
Zelf hielp ik ooit een oude dame om alle sinaasappels van een kruispunt te rapen. Haar boodschappenkarretje was omgevallen. Kreeg ik een klap met een paraplu op mijn rug en schold ze me uit voor sinaasappel dief!
vrijdag 10 augustus 2012 om 08:25
vrijdag 10 augustus 2012 om 08:31
quote:StabiloBoss schreef op 10 augustus 2012 @ 08:28:
Mensen die enthousiast op je af komen rennen met een parkeerkaartje waar nog een uur op staat, daar word ik ook altijd blij van.
Kregen in de vakantie ook een parkeerkaartje aangeboden. Het was nog geldig toen wij weer weggingen daarom heb ik het weer aan iemand anders gegeven. Vriend vond het raar dat ik dat deed.
We hebben in diezelfde vakantie ook iemand een lift gegeven die in een stortbui op de bus stond te wachten.
Mensen die enthousiast op je af komen rennen met een parkeerkaartje waar nog een uur op staat, daar word ik ook altijd blij van.
Kregen in de vakantie ook een parkeerkaartje aangeboden. Het was nog geldig toen wij weer weggingen daarom heb ik het weer aan iemand anders gegeven. Vriend vond het raar dat ik dat deed.
We hebben in diezelfde vakantie ook iemand een lift gegeven die in een stortbui op de bus stond te wachten.