Psyche
alle pijlers
Psychiater zegt ongepaste dingen.
dinsdag 14 augustus 2012 om 23:36
Sinds twee jaar loop ik wegens een depressie bij een grote instelling verspreid door heel Amsterdam. Ik krijg daar ook medicijnen voor, anti depressiva en, omdat ze eerst niet goed wisten wat het was, anti psychotica. Daar ging het al mis, want ik heb nooit een psychose of waanbeelden gehad, alleen een negatief zelfbeeld.
Sinds een half jaar krijg ik nu schema therapie, en dat werkt een stuk beter dan alle medicijnen bij elkaar. Echter heb ik , in die instelling, ook een nieuwe psychiater gekregen.
Al vanaf het begin leek er wat mis te zijn met die man. Hij kwam heel jongensachtig en giechelig over toen hij mij zag. Nu ben ik, al zeg ik het zelf, een knappe meid, en heb ik dit gedrag al vaker meegemaakt bij mannen. Toen al had ik er een vreemd gevoel bij, maar ik kalmeerde mezelf met de gedachte dat heus niet elke man mij leuk vond op die manier, en zeker mijn psychiater niet. echter bleef, in onze gesprekken, de nadruk steeds op mijn uiterlijk te liggen. "Wat verzorg je jezelf goed". "Je bent een knappe vrouw, dus...". Ik werd er steeds ongemakkelijk van.
Bij ons een na laatste gesprek vertelde ik, hoewel ik daar eigenlijk niet zo'n zin had bij hem, over het verlaagde libido dat ik door mijn medicatie kreeg. Ik merkte toen al dat hij zich vreemd gedroeg. Afgelopen week, toen ik bij hem langs kwam, begon hij opeens te bazelen over dat we een band zouden hebben. Of ik me wel veilig voelde hier, en nog meer van die ongein. Ik vertelde hem dat ik totaal niks voelde bij onze gesprekken, dat ik puur een dienst bij hem afnam en hem deze dingen alleen vertelde omdat hij de dokter was en ik de medische achtergrond van mijn problemen wou weten. Hoewel hij toegaf dat de seksuele problemen meer iets waren voor mijn vrouwelijke therapeute, bleef hij maar doorbazelen over die band. of ik echt geen gevoel had bij hem, of ik niet gehecht aan hem was geraakt. Nee dus, zei ik kalm maar duidelijk, dat had ik niet. Uiteindelijk wat grapjes gemaakt en weg gegaan na het gesprek.
Maar het zat me niet lekker. Mijn beste vriendin, wiens moeder een keer is aangerand door een arts, zei me dat het bij haar ook zo was begonnen en ik er weg moest. Mijn moeder, die ik dit vertelde, reageerde geschrokken en zei dat als hij mij aanraakte ik meteen langs het politiebureau moest gaan ( logisch, mam).
Ik wil er ook eigenlijk weg. Maar het punt is, het is allemaal een grote organisatie en iedereen heeft er contact met elkaar. Toen ik van de jeugd naar de volwassenen wou gaan, was er al gezeik. Uiteindelijk zit ik nu bij de jeugd, maar ik ben er al eigenlijk te oud voor (23), dus ik ga eisen dat ik overgeplaatst word.
Ik weet alleen, dat hij, als dokter, een stuk geloofwaardiger is en over mij rond zal bazuinen dat ik dingen in mijn hoofd haal, dat hij niet te ver is gegaan, hij heeft me immers niet betast dus ik zal wel waanbeelden hebben. Ik heb daar echt geen behoefte aan, ik wil gewoon geen contact meer met die vent. Maar als ik morgen langs de balie ga, weet ik niet of ze mijn verzoek daar inwilligen. Dit terwijl ik een zeer normaal leven leid, met veel vrienden, een bijbaan en al een afgeronde studie (begin komend semester aan studie nummer twee). Dus de gekke zwakzinnige ben ik zeer zeker niet.
Bovendien volg ik daar nu al 2 jaar therapie en ik weet het nu allemaal wel. Het gaat ook goed met mij nu, zeker na de schematherapie. Ik zie het niet zitten daar nog een jaar te vertoefen, met weer foute diagnoses en ander gedoe (schijn nu een stoornis te hebben, maar dit is ook weer vaag.) Ik slik dus onnodig een medicijn dat gegeven wordt aan schizofrenen... Het ergste is nog, dat mijn dokter mij alleen maar andere pillen wil geven, maar ik weiger. Ik wil sowieso eerst van die anti psychotica af, en de anti depressiva dan alleen via de huisarts afbouwen.
Het punt is, ik kan niet echt ergens anders heen voor mijn gevoel.Binnen Amsterdam is er niet echt een andere organisatie geloof ik. En ik weet niet of de huisarts wel antipsychotica mag verstrekken. Ik voel me er gewoon niet meer prettig. Niet alleen door die dokter, maar ook door de onnodige medicatie die ik nu slik, en het feit dat ze me nog steeds op jeugd wilden houden terwijl ik allang volwassen ben (en ik dus steeds kinderachtige vragenlijsten moest invullen over speelgoed delen etc.)
Wat moet ik doen? Ik voel me een beetje machteloos nu.
Sinds een half jaar krijg ik nu schema therapie, en dat werkt een stuk beter dan alle medicijnen bij elkaar. Echter heb ik , in die instelling, ook een nieuwe psychiater gekregen.
Al vanaf het begin leek er wat mis te zijn met die man. Hij kwam heel jongensachtig en giechelig over toen hij mij zag. Nu ben ik, al zeg ik het zelf, een knappe meid, en heb ik dit gedrag al vaker meegemaakt bij mannen. Toen al had ik er een vreemd gevoel bij, maar ik kalmeerde mezelf met de gedachte dat heus niet elke man mij leuk vond op die manier, en zeker mijn psychiater niet. echter bleef, in onze gesprekken, de nadruk steeds op mijn uiterlijk te liggen. "Wat verzorg je jezelf goed". "Je bent een knappe vrouw, dus...". Ik werd er steeds ongemakkelijk van.
Bij ons een na laatste gesprek vertelde ik, hoewel ik daar eigenlijk niet zo'n zin had bij hem, over het verlaagde libido dat ik door mijn medicatie kreeg. Ik merkte toen al dat hij zich vreemd gedroeg. Afgelopen week, toen ik bij hem langs kwam, begon hij opeens te bazelen over dat we een band zouden hebben. Of ik me wel veilig voelde hier, en nog meer van die ongein. Ik vertelde hem dat ik totaal niks voelde bij onze gesprekken, dat ik puur een dienst bij hem afnam en hem deze dingen alleen vertelde omdat hij de dokter was en ik de medische achtergrond van mijn problemen wou weten. Hoewel hij toegaf dat de seksuele problemen meer iets waren voor mijn vrouwelijke therapeute, bleef hij maar doorbazelen over die band. of ik echt geen gevoel had bij hem, of ik niet gehecht aan hem was geraakt. Nee dus, zei ik kalm maar duidelijk, dat had ik niet. Uiteindelijk wat grapjes gemaakt en weg gegaan na het gesprek.
Maar het zat me niet lekker. Mijn beste vriendin, wiens moeder een keer is aangerand door een arts, zei me dat het bij haar ook zo was begonnen en ik er weg moest. Mijn moeder, die ik dit vertelde, reageerde geschrokken en zei dat als hij mij aanraakte ik meteen langs het politiebureau moest gaan ( logisch, mam).
Ik wil er ook eigenlijk weg. Maar het punt is, het is allemaal een grote organisatie en iedereen heeft er contact met elkaar. Toen ik van de jeugd naar de volwassenen wou gaan, was er al gezeik. Uiteindelijk zit ik nu bij de jeugd, maar ik ben er al eigenlijk te oud voor (23), dus ik ga eisen dat ik overgeplaatst word.
Ik weet alleen, dat hij, als dokter, een stuk geloofwaardiger is en over mij rond zal bazuinen dat ik dingen in mijn hoofd haal, dat hij niet te ver is gegaan, hij heeft me immers niet betast dus ik zal wel waanbeelden hebben. Ik heb daar echt geen behoefte aan, ik wil gewoon geen contact meer met die vent. Maar als ik morgen langs de balie ga, weet ik niet of ze mijn verzoek daar inwilligen. Dit terwijl ik een zeer normaal leven leid, met veel vrienden, een bijbaan en al een afgeronde studie (begin komend semester aan studie nummer twee). Dus de gekke zwakzinnige ben ik zeer zeker niet.
Bovendien volg ik daar nu al 2 jaar therapie en ik weet het nu allemaal wel. Het gaat ook goed met mij nu, zeker na de schematherapie. Ik zie het niet zitten daar nog een jaar te vertoefen, met weer foute diagnoses en ander gedoe (schijn nu een stoornis te hebben, maar dit is ook weer vaag.) Ik slik dus onnodig een medicijn dat gegeven wordt aan schizofrenen... Het ergste is nog, dat mijn dokter mij alleen maar andere pillen wil geven, maar ik weiger. Ik wil sowieso eerst van die anti psychotica af, en de anti depressiva dan alleen via de huisarts afbouwen.
Het punt is, ik kan niet echt ergens anders heen voor mijn gevoel.Binnen Amsterdam is er niet echt een andere organisatie geloof ik. En ik weet niet of de huisarts wel antipsychotica mag verstrekken. Ik voel me er gewoon niet meer prettig. Niet alleen door die dokter, maar ook door de onnodige medicatie die ik nu slik, en het feit dat ze me nog steeds op jeugd wilden houden terwijl ik allang volwassen ben (en ik dus steeds kinderachtige vragenlijsten moest invullen over speelgoed delen etc.)
Wat moet ik doen? Ik voel me een beetje machteloos nu.
woensdag 15 augustus 2012 om 00:14
quote:DeKenau schreef op 15 augustus 2012 @ 00:12:
Ik heb nog nooit gehoord van iemand met zulke 'lichte' klachten als jij die jarenlang antipsychotica moet slikken. Vreemd.Ik heb een angststoornis, maarja, nooit stemmen gehoord of beelden gezien die er niet waren. Een bevriende psychiater (werkt in een TBS kliniek) zei ook meteen dat ik het niet nodig had met mijn klachten.
Ik heb nog nooit gehoord van iemand met zulke 'lichte' klachten als jij die jarenlang antipsychotica moet slikken. Vreemd.Ik heb een angststoornis, maarja, nooit stemmen gehoord of beelden gezien die er niet waren. Een bevriende psychiater (werkt in een TBS kliniek) zei ook meteen dat ik het niet nodig had met mijn klachten.
woensdag 15 augustus 2012 om 00:15
Zie nu via Google dat ze allemaal gefuseerd zijn inderdaad. Voor jou in dit geval niet prettig. En een psychiater met een eigen praktijk zoeken? Of een andere psych vragen en 't er qua reden op houden dat je geen klik voelt met deze? Een goede werkrelatie draagt volgens onderzoek geloof ik zo'n 40% bij aan goede therapie/hulpverlening, dus dat moeten ze toch serieus nemen.
manamana...tutuutududu
woensdag 15 augustus 2012 om 00:16
quote:_lupine_ schreef op 15 augustus 2012 @ 00:09:
Jij zit daar in eerste instantie voor jezelf, het gaat erom dat jij je beter gaat voelen. Als deze behandelaar jou op een verkeerde manier benadert, dan moet je dat aangeven. Niemand wil dat en als het klopt wat jij schrijft dan zul je die steun ook vinden. Daar vertrouw ik op.
Het wordt wel een ander verhaal als jij ervan uitgaat dat die hele instelling tegen jou is, en er alles aan doet om jou maar dwars te zitten. Dat is niet zo namelijk, echt niet. Die instelling is gewoon enorm chaotisch en er wordt met diagnoses en medicatie gestrooid alsof het niets is. Mijn therapeut is wel een goede psycholoog, erg aardig, dus het is zeker niet zo dat iedereen daar tegen mij is. Maar de dokters hebben zo erg gefaald, ik slik nu onnodig medicatie en bovendien word ik nog onjuist bejegend. Ik ben er klaar mee.
Maar mag een huisarts Seroquel verstrekken dan?
Jij zit daar in eerste instantie voor jezelf, het gaat erom dat jij je beter gaat voelen. Als deze behandelaar jou op een verkeerde manier benadert, dan moet je dat aangeven. Niemand wil dat en als het klopt wat jij schrijft dan zul je die steun ook vinden. Daar vertrouw ik op.
Het wordt wel een ander verhaal als jij ervan uitgaat dat die hele instelling tegen jou is, en er alles aan doet om jou maar dwars te zitten. Dat is niet zo namelijk, echt niet. Die instelling is gewoon enorm chaotisch en er wordt met diagnoses en medicatie gestrooid alsof het niets is. Mijn therapeut is wel een goede psycholoog, erg aardig, dus het is zeker niet zo dat iedereen daar tegen mij is. Maar de dokters hebben zo erg gefaald, ik slik nu onnodig medicatie en bovendien word ik nog onjuist bejegend. Ik ben er klaar mee.
Maar mag een huisarts Seroquel verstrekken dan?
woensdag 15 augustus 2012 om 00:18
quote:DeKenau schreef op 15 augustus 2012 @ 00:15:
Steeds vragenlijsten invullen? Dat is toch eenmalig en wordt toegespitst op leeftijd?
En waarom kun je niet gewoon naar een ander? Alsof iedereen die daar werkt met jou bezig is?
Dit verhaal is vreemd en komt wat paranoide over.
Ik krijg ze elke maand.
Omdat ik geen zin meer heb in therapie, ik krijg die al 2,5 jaar, het is wel goed zo. Ik wil ook geen medicatie meer slikken die ik niet nodig heb.
Ik ben zeker niet paranoide, maar kijk, dat bedoel ik dus. Ik zeg, ik krijg medicatie, en meteen denkt men dat ik alles maar verzin. Moedeloos word ik er van.
Steeds vragenlijsten invullen? Dat is toch eenmalig en wordt toegespitst op leeftijd?
En waarom kun je niet gewoon naar een ander? Alsof iedereen die daar werkt met jou bezig is?
Dit verhaal is vreemd en komt wat paranoide over.
Ik krijg ze elke maand.
Omdat ik geen zin meer heb in therapie, ik krijg die al 2,5 jaar, het is wel goed zo. Ik wil ook geen medicatie meer slikken die ik niet nodig heb.
Ik ben zeker niet paranoide, maar kijk, dat bedoel ik dus. Ik zeg, ik krijg medicatie, en meteen denkt men dat ik alles maar verzin. Moedeloos word ik er van.
woensdag 15 augustus 2012 om 00:19
quote:istar_ schreef op 15 augustus 2012 @ 00:16:
Antipsychotica worden ook voorgeschreven bij een depressie.
Vraag om een nieuwe psychiater, dat is helemaal niet vreemd. Vertel dat het niet klikt en je je daardoor niet op je gemak voelt. Lijkt me stug dat je dan geen ander krijgt.Bij een psychotische depressie toch alleen? Dat was de diagnose die onjuist gesteld is. Ik had alleen maar een normale depressie, en een iets hogere dosis ipv anti psychotica had volstaan, dat zeiden ze daarna ook.
Antipsychotica worden ook voorgeschreven bij een depressie.
Vraag om een nieuwe psychiater, dat is helemaal niet vreemd. Vertel dat het niet klikt en je je daardoor niet op je gemak voelt. Lijkt me stug dat je dan geen ander krijgt.Bij een psychotische depressie toch alleen? Dat was de diagnose die onjuist gesteld is. Ik had alleen maar een normale depressie, en een iets hogere dosis ipv anti psychotica had volstaan, dat zeiden ze daarna ook.
woensdag 15 augustus 2012 om 00:21
quote:ruwediamant schreef op 15 augustus 2012 @ 00:19:
[...]
Bij een psychotische depressie toch alleen? Dat was de diagnose die onjuist gesteld is. Ik had alleen maar een normale depressie, en een iets hogere dosis ipv anti psychotica had volstaan, dat zeiden ze daarna ook.Nee hoor, gewoon bij een depressie, dan slik je zo'n 200-400mg. Bij een manie of psychose wordt het 600(+) mg. (Seroquel)
[...]
Bij een psychotische depressie toch alleen? Dat was de diagnose die onjuist gesteld is. Ik had alleen maar een normale depressie, en een iets hogere dosis ipv anti psychotica had volstaan, dat zeiden ze daarna ook.Nee hoor, gewoon bij een depressie, dan slik je zo'n 200-400mg. Bij een manie of psychose wordt het 600(+) mg. (Seroquel)
woensdag 15 augustus 2012 om 00:25
Ik heb niet alles gelezen, alleen even over de anti-psychotica:
Soms is een medicijn ooit bedoeld tegen iets (pscychose bijv) maar blijkt het in de praktijk ook op andere vlakken te werken. Soms in andere doseringen, soms even grote doseringen.
Je kunt je indenken dat iets wat de gedachten wat dempt, zoals een antipsychoticum ook helpt bij (overmatige) angsten.
Ik ken ook een middel dat bedoeld was als antipscychoticum (of AD... ik weet het niet zeker) maar als bijwerking bleek te hebben dat mensen minder behoefte hadden aan roken. Wordt dus ook gebruikt bij mensen die willen stoppen met roken. Nee die zijn niet allemaal psychotisch of depressief geweest, het is gewoon een andere werking van hetzelfde middel.
Dus daar maak je een kleine denkfout. Kennelijk is jouw middel ook geschikt voor angsten.
Soms is een medicijn ooit bedoeld tegen iets (pscychose bijv) maar blijkt het in de praktijk ook op andere vlakken te werken. Soms in andere doseringen, soms even grote doseringen.
Je kunt je indenken dat iets wat de gedachten wat dempt, zoals een antipsychoticum ook helpt bij (overmatige) angsten.
Ik ken ook een middel dat bedoeld was als antipscychoticum (of AD... ik weet het niet zeker) maar als bijwerking bleek te hebben dat mensen minder behoefte hadden aan roken. Wordt dus ook gebruikt bij mensen die willen stoppen met roken. Nee die zijn niet allemaal psychotisch of depressief geweest, het is gewoon een andere werking van hetzelfde middel.
Dus daar maak je een kleine denkfout. Kennelijk is jouw middel ook geschikt voor angsten.
woensdag 15 augustus 2012 om 00:28
echt je kan er weg, die psychiater schrijft medicijnen voor, en je hebt een psycholoog waar je gesprekken mee hebt.
via je huisarts kan je ook medicijnen krijgen, jij bent baas over je eigen lichaam, jij vraagt hulp bij hun als het jou nodig lijkt, en je stopt als jij het nodig vind.
als jij vind dat je goed ingesteld bent op medicijnen dan is het goed. wil je stoppen is hulp misschien gewenst. maar die instellingen zijn geen baas over jou. jij roept hun hulp in.
ik heb vaak met mijn mond vol tanden gestaan,omdat wij ons moesten verantwoorden, we werden ook als een leuk gezin gezien, maar het lijkt echt dat ze weerhaken hebben, eerst kom je er niet in omdat ze het te druk hebben, later laten ze je niet los
via je huisarts kan je ook medicijnen krijgen, jij bent baas over je eigen lichaam, jij vraagt hulp bij hun als het jou nodig lijkt, en je stopt als jij het nodig vind.
als jij vind dat je goed ingesteld bent op medicijnen dan is het goed. wil je stoppen is hulp misschien gewenst. maar die instellingen zijn geen baas over jou. jij roept hun hulp in.
ik heb vaak met mijn mond vol tanden gestaan,omdat wij ons moesten verantwoorden, we werden ook als een leuk gezin gezien, maar het lijkt echt dat ze weerhaken hebben, eerst kom je er niet in omdat ze het te druk hebben, later laten ze je niet los
woensdag 15 augustus 2012 om 00:29
woensdag 15 augustus 2012 om 00:31
woensdag 15 augustus 2012 om 00:33
quote:Moonlight82 schreef op woensdag 15 augustus 2012 00:25 Ik heb niet alles gelezen, alleen even over de anti-psychotica:
Soms is een medicijn ooit bedoeld tegen iets (pscychose bijv) maar blijkt het in de praktijk ook op andere vlakken te werken. Soms in andere doseringen, soms even grote doseringen.
Je kunt je indenken dat iets wat de gedachten wat dempt, zoals een antipsychoticum ook helpt bij (overmatige) angsten.
Ik ken ook een middel dat bedoeld was als antipscychoticum (of AD... ik weet het niet zeker) maar als bijwerking bleek te hebben dat mensen minder behoefte hadden aan roken. Wordt dus ook gebruikt bij mensen die willen stoppen met roken. Nee die zijn niet allemaal psychotisch of depressief geweest, het is gewoon een andere werking van hetzelfde middel.
Dus daar maak je een kleine denkfout. Kennelijk is jouw middel ook geschikt voor angsten. Inderdaad, dat dus. Heel duidelijk geschreven!
Soms is een medicijn ooit bedoeld tegen iets (pscychose bijv) maar blijkt het in de praktijk ook op andere vlakken te werken. Soms in andere doseringen, soms even grote doseringen.
Je kunt je indenken dat iets wat de gedachten wat dempt, zoals een antipsychoticum ook helpt bij (overmatige) angsten.
Ik ken ook een middel dat bedoeld was als antipscychoticum (of AD... ik weet het niet zeker) maar als bijwerking bleek te hebben dat mensen minder behoefte hadden aan roken. Wordt dus ook gebruikt bij mensen die willen stoppen met roken. Nee die zijn niet allemaal psychotisch of depressief geweest, het is gewoon een andere werking van hetzelfde middel.
Dus daar maak je een kleine denkfout. Kennelijk is jouw middel ook geschikt voor angsten. Inderdaad, dat dus. Heel duidelijk geschreven!
woensdag 15 augustus 2012 om 00:35
quote:Moonlight82 schreef op 15 augustus 2012 @ 00:31:
Wel vreemd, ik hoor ook verhalen van mensen die in die regio geen hulp kunnen krijgen door jarenlange wachtlijsten.
En jij krijgt telkens therapieën die je niet wilt? Dat je de arts bezoekt voor medicatie, snap ik, maar waarom begin je dan aan die therapieën die je niet wilt? ik wil ze wel, maar ze hielpen niet. Alleen schematherapie hielp.
En ik begrijp dat antipsychotica ook voor andere dingen is. Maar mij werd letterlijk gezegd dat ik het eigenlijk niet nodig had, omdat de AD dezelfde werking heeft.
Wel vreemd, ik hoor ook verhalen van mensen die in die regio geen hulp kunnen krijgen door jarenlange wachtlijsten.
En jij krijgt telkens therapieën die je niet wilt? Dat je de arts bezoekt voor medicatie, snap ik, maar waarom begin je dan aan die therapieën die je niet wilt? ik wil ze wel, maar ze hielpen niet. Alleen schematherapie hielp.
En ik begrijp dat antipsychotica ook voor andere dingen is. Maar mij werd letterlijk gezegd dat ik het eigenlijk niet nodig had, omdat de AD dezelfde werking heeft.
woensdag 15 augustus 2012 om 00:36
quote:Moonlight82 schreef op 15 augustus 2012 @ 00:31:
Wel vreemd, ik hoor ook verhalen van mensen die in die regio geen hulp kunnen krijgen door jarenlange wachtlijsten.
En jij krijgt telkens therapieën die je niet wilt? Dat je de arts bezoekt voor medicatie, snap ik, maar waarom begin je dan aan die therapieën die je niet wilt?ik kon er meteen terecht, maximaal een maand moeten wachten.
Wel vreemd, ik hoor ook verhalen van mensen die in die regio geen hulp kunnen krijgen door jarenlange wachtlijsten.
En jij krijgt telkens therapieën die je niet wilt? Dat je de arts bezoekt voor medicatie, snap ik, maar waarom begin je dan aan die therapieën die je niet wilt?ik kon er meteen terecht, maximaal een maand moeten wachten.
woensdag 15 augustus 2012 om 00:39
quote:ruwediamant schreef op 15 augustus 2012 @ 00:37:
Mijn probleem is meer, iemand moet de medicatie verstrekken zodat ik kan afbouwen. Dus als de huisarts dat kan doen, en ik een vrijgevestigde psycholoog kan krijgen, dan is dat ideaal. Zolang ik maar niet meer bij PP zit.
Voor een vrijgevestigde psycholoog moet je wel betalen.
De huisarts kan in principe het afbouwen begeleiden.
Mijn probleem is meer, iemand moet de medicatie verstrekken zodat ik kan afbouwen. Dus als de huisarts dat kan doen, en ik een vrijgevestigde psycholoog kan krijgen, dan is dat ideaal. Zolang ik maar niet meer bij PP zit.
Voor een vrijgevestigde psycholoog moet je wel betalen.
De huisarts kan in principe het afbouwen begeleiden.
woensdag 15 augustus 2012 om 00:40
quote:istar_ schreef op 15 augustus 2012 @ 00:21:
[...]
Nee hoor, gewoon bij een depressie, dan slik je zo'n 200-400mg. Bij een manie of psychose wordt het 600(+) mg. (Seroquel)Ik slik 100, na 100 te hebben afgebouwd. maar AD werkt al goed genoeg voor angsten. Bovendien kwamen mijn angsten uit een trauma, en deze is nu bijna weggenomen door de schematherapie.
[...]
Nee hoor, gewoon bij een depressie, dan slik je zo'n 200-400mg. Bij een manie of psychose wordt het 600(+) mg. (Seroquel)Ik slik 100, na 100 te hebben afgebouwd. maar AD werkt al goed genoeg voor angsten. Bovendien kwamen mijn angsten uit een trauma, en deze is nu bijna weggenomen door de schematherapie.
woensdag 15 augustus 2012 om 00:40
woensdag 15 augustus 2012 om 00:45
Eens met vrijwel iedereen. Ze kunnen je niet dwingen om therapie te krijgen. Als je vragen hebt die je liever niet stelt aan je psychiater dan kun je gewoon bij je HA terecht. Een HA mag trouwens ook antipsychotica voorschrijven en je begeleiden bij het afbouwen. De vraag is wel of hij/zij dat ook daadwerkelijk doet meestal zijn ze hier wel afhoudend in. De optie om naar een vrijstaande psycholoog te gaan lijkt me een goede.
En idd. anti-antipsychotica wordt ook voorgeschreven bij depressies. Ik slik het al jaren tegen mijn eigen negatieve gedachten (dus geen stemmen) die mij erg somber maakte. Ik kan me denken dat dit bij jou ook de reden is dat je het voorgeschreven hebt gekregen. Natuurlijk kan het zijn dat de tijd rijp is om hiermee te gaan minderen en uiteindelijk te stoppen, dat zou ik ook zeker bespreken.
Je schrijft ook dat je wel wat vaker oxazepam kan gaan slikken ipv. de anti-antipsychotica. Ik ben juist in gesprek met mijn psychiater of ik, bij stress, niet juist extra anti-antipsychotica kan slikken ipv. oxazepam want de pam is verslavend en de anti-antipsychotica niet. Dit voorstel kwam van mijn psychiater uit.
Het lijkt me een goed idee als je je meer in ging lezen over je medicatie zeker als jij er zelf andere ideeën over hebt. Laat die ideeën dan wel op feiten gebaseerd zijn.
sterkte!
En idd. anti-antipsychotica wordt ook voorgeschreven bij depressies. Ik slik het al jaren tegen mijn eigen negatieve gedachten (dus geen stemmen) die mij erg somber maakte. Ik kan me denken dat dit bij jou ook de reden is dat je het voorgeschreven hebt gekregen. Natuurlijk kan het zijn dat de tijd rijp is om hiermee te gaan minderen en uiteindelijk te stoppen, dat zou ik ook zeker bespreken.
Je schrijft ook dat je wel wat vaker oxazepam kan gaan slikken ipv. de anti-antipsychotica. Ik ben juist in gesprek met mijn psychiater of ik, bij stress, niet juist extra anti-antipsychotica kan slikken ipv. oxazepam want de pam is verslavend en de anti-antipsychotica niet. Dit voorstel kwam van mijn psychiater uit.
Het lijkt me een goed idee als je je meer in ging lezen over je medicatie zeker als jij er zelf andere ideeën over hebt. Laat die ideeën dan wel op feiten gebaseerd zijn.
sterkte!
woensdag 15 augustus 2012 om 00:49
Antipsychotica is weldegelijk verslavend. Ik ben nu al 100 mg afgebouwd en na elke afbouw ronde zit ik te shaken van angst omdat mijn lichaam verslaafd is aan de medicatie en het helemaal in de war raakt. oxazepam een keer in de maand kan minder kwaad. En ik blijf die AD slikken he, dus ik heb een bodem. Ik moet nog 5 rondes, maar dat doe ik liever op mijn eigen tempo onder begeleiding van de huisarts, en eventueel een psychiater buiten Punt P om.
