Psyche
alle pijlers
steun
woensdag 11 december 2013 om 19:13
Steun, dat is wat ik erg mis. Ik word hierdoor steeds somberder. Sommige dingen kun je wel alleen, maar sommige dingen ook absoluut niet. Ik vind dat als ik terug kijk ik veel dingen gemist heb qua liefde, warmte en steun. Wat me het meest verdriet doet is een periode van rouw die ik heb gehad waar waar veel mensen nooit meer iets hebben laten horen. Ik moet dat dan normaal vinden, want ieder heeft zijn eigen leven enz. Mij heeft het ontzettend gekwetst.
Voor mijn gevoel wordt er volledig voorbij gegaan door veel mensen aan sommige dingen die voor mij wel belangrijk zijn. Ik ben nu op een punt beland dat ik het maar normaal ben gaan vinden dat mensen geen aandacht aan me besteden, dat ik nergens echt bij hoor. En dat maakt me erg verdrietig.
Voor mijn gevoel wordt er volledig voorbij gegaan door veel mensen aan sommige dingen die voor mij wel belangrijk zijn. Ik ben nu op een punt beland dat ik het maar normaal ben gaan vinden dat mensen geen aandacht aan me besteden, dat ik nergens echt bij hoor. En dat maakt me erg verdrietig.
donderdag 12 december 2013 om 12:00
@Nummerzoveel; ik heb nergens beweerd dat niemand het niet verdrietig vindt. Alleen dat sommige reacties wat hard zijn.
En ik heb in mijn tweede post gezegd dat het wel aan haar is om uit die vicieuze cirkel te komen.
Verder vind ik de post van Cirrus heel mooi en die daarna komt (naam even vergeten), waarbij gewezen wordt om naar binnen te kijken en waar het toch aan kan liggen.
En ik heb in mijn tweede post gezegd dat het wel aan haar is om uit die vicieuze cirkel te komen.
Verder vind ik de post van Cirrus heel mooi en die daarna komt (naam even vergeten), waarbij gewezen wordt om naar binnen te kijken en waar het toch aan kan liggen.
donderdag 12 december 2013 om 12:04
quote:Yulia schreef op 12 december 2013 @ 12:00:
@Nummerzoveel; ik heb nergens beweerd dat niemand het niet verdrietig vindt. Alleen dat sommige reacties wat hard zijn.
Mijn ervaring op het forum is dat het soms beter is om zaken bij hun naam te noemen. Niet om iemand te kwetsen, maar omdat een "zachtere boodschap" niet binnen komt, en ze daar dus uiteindelijk niet mee geholpen zijn.
En ik heb in mijn tweede post gezegd dat het wel aan haar is om uit die vicieuze cirkel te komen.
Dat las ik inderdaad.
Verder vind ik de post van Cirrus heel mooi en die daarna komt (naam even vergeten), waarbij gewezen wordt om naar binnen te kijken en waar het toch aan kan liggen.
Ik kan niet zoveel met de post van Cirrus, dat is psychologie van de koude grond. Ik denk dat TO beter af is met een professional, die haar irl kan helpen.
@Nummerzoveel; ik heb nergens beweerd dat niemand het niet verdrietig vindt. Alleen dat sommige reacties wat hard zijn.
Mijn ervaring op het forum is dat het soms beter is om zaken bij hun naam te noemen. Niet om iemand te kwetsen, maar omdat een "zachtere boodschap" niet binnen komt, en ze daar dus uiteindelijk niet mee geholpen zijn.
En ik heb in mijn tweede post gezegd dat het wel aan haar is om uit die vicieuze cirkel te komen.
Dat las ik inderdaad.
Verder vind ik de post van Cirrus heel mooi en die daarna komt (naam even vergeten), waarbij gewezen wordt om naar binnen te kijken en waar het toch aan kan liggen.
Ik kan niet zoveel met de post van Cirrus, dat is psychologie van de koude grond. Ik denk dat TO beter af is met een professional, die haar irl kan helpen.
donderdag 12 december 2013 om 12:36
Zeker weten dat ze bij deze, voor haar uitzichtloze situatie beter naar een professional kan gaan. Dan moet ze met haar zelf aan de slag.
En ik ben ook niet van dat halfzachte! Maar beetje compassie is niet verkeerd. Ligt er maar net aan hoe de dingen gezegd worden. Beetje tactiek mag best, helemaal als je leest dat ze er echt door heen zit.
En ik ben ook niet van dat halfzachte! Maar beetje compassie is niet verkeerd. Ligt er maar net aan hoe de dingen gezegd worden. Beetje tactiek mag best, helemaal als je leest dat ze er echt door heen zit.
donderdag 12 december 2013 om 12:43
Ik lees dat hier o.a. gezegd wordt; 'Ik vind jou een beetje boel een zeur.' En; 'Als ik jou zo hoor was ik allang van een flat gesprongen.' Dat zijn geen constructieve bijdragen. En dat slaat de plank volledig mis bij een goede spiegel voorhouden en de dingen bij hun naam noemen zonder teveel medelijden, maar wel mededogen.
donderdag 12 december 2013 om 17:53
Ik heb dit topic geopend in de hoop op begrip maar dat is bij de meeste mensen niet zo. Toch zijn er ook mensen die ipv botte juist aardige reacties geven. Heel erg bedankt daar voor.
Prof hulp ga ik niet meer doen omdat ik al 10 jaar of langer dat heb gedaan. Ik heb veel dingen ondernomen mbt contact zoeken met mensen maar omdat ik dat al zovaak heb gedaan en niet lukt heb ik daar ook geen vertrouwen meer in om mee door te gaan.
Mensen geven aan meer op mezelf gericht te zijn. Ik denk dat dat goed is. Ik doe dat ook al door proberen te accepteren dat mensen mij liever niet erbij hebben en dat ik vaak alleen dingen moet uitzoeken.
Iemand noemde dysthemie, dat ken ik niet. Ik zal daar eens op zoeken.
Prof hulp ga ik niet meer doen omdat ik al 10 jaar of langer dat heb gedaan. Ik heb veel dingen ondernomen mbt contact zoeken met mensen maar omdat ik dat al zovaak heb gedaan en niet lukt heb ik daar ook geen vertrouwen meer in om mee door te gaan.
Mensen geven aan meer op mezelf gericht te zijn. Ik denk dat dat goed is. Ik doe dat ook al door proberen te accepteren dat mensen mij liever niet erbij hebben en dat ik vaak alleen dingen moet uitzoeken.
Iemand noemde dysthemie, dat ken ik niet. Ik zal daar eens op zoeken.
vrijdag 13 december 2013 om 16:01
Dat was ik. Als je gaat zoeken, kijk dan niet strak of je wel "officieel" aan de norm voldoet volgens de DSM. Kijk liever of je jezelf herkent in wat anderen zeggen bij wie dit aan de orde is. Het gaat hoofdzakelijk om een altijd aanwezige grondstemming. Een onderstroom. Een gevoel dat er altijd is. Soms overstemd door een leuke gebeurtenis of een periode waarin je je niet zo slecht voelt. Maar toch voel je dat het er altijd is. Als een bromtoon van elektriciteitshuisje. Als je luistert hoor je niets. Maar toch bromt er iets.
Laat je nog iets horen hier? (Of een PM. Mag ook)
-
Laat je nog iets horen hier? (Of een PM. Mag ook)
-
vrijdag 13 december 2013 om 19:45
Je hebt dus al 10 jaar (!!!) professionele hulp achter de rug. Deze mensen zijn ervoor opgeleid om mensen tactisch en respectvol te behandelen.
Effect: o,o
En nu zijn de reacties hier hard? Mwah vind ik nogal meevallen.
Misschien ben je op het punt aangekomen dat je jezelf gaat leren accepteren ipv veranderen.
Effect: o,o
En nu zijn de reacties hier hard? Mwah vind ik nogal meevallen.
Misschien ben je op het punt aangekomen dat je jezelf gaat leren accepteren ipv veranderen.
Ja en?
zaterdag 14 december 2013 om 14:47
De reden waarom ik therapie heb gehad is juist omdat veel mensen maar van alles tegen me gezegd hebben. Allemaal heel harde dingen. Met mij zelf is geen rekening gehouden, dat was niet belangrijk. Dus het laatste wat werkt is mensen die botte en harde opmerkingen maken. Dat werkt totaal niet. Daar voel ik me alleen maar nog slechter door.
zaterdag 4 januari 2014 om 16:27
Gister was een moeilijke (herdenkings) dag voor me. De afgelopen jaren heb ik van mijn familie niets meer gehoord op die dag, op 1 tante na gelukkig. Nu heeft ook mijn tante niets laten horen. iets wat ik helemaal niet begrijp. ik krijg hierdoor weer extra het gevoel dat ik er niet toe doe voor mensen en niet mee tel. Ik probeer te accepteren dat mensen niet met me om willen gaan en mij er niet bij willen hebben maar zie steeds vaker nog maar 1 oplossing om niet steeds weer afgewezen te worden.
zaterdag 4 januari 2014 om 17:36
quote:monatoetje11 schreef op 14 december 2013 @ 14:47:
De reden waarom ik therapie heb gehad is juist omdat veel mensen maar van alles tegen me gezegd hebben. Allemaal heel harde dingen. Met mij zelf is geen rekening gehouden, dat was niet belangrijk. Dus het laatste wat werkt is mensen die botte en harde opmerkingen maken. Dat werkt totaal niet. Daar voel ik me alleen maar nog slechter door.Is dat echt zo of hoor en voel je dat zo? Steken je voelsprieten te ver uit?
De reden waarom ik therapie heb gehad is juist omdat veel mensen maar van alles tegen me gezegd hebben. Allemaal heel harde dingen. Met mij zelf is geen rekening gehouden, dat was niet belangrijk. Dus het laatste wat werkt is mensen die botte en harde opmerkingen maken. Dat werkt totaal niet. Daar voel ik me alleen maar nog slechter door.Is dat echt zo of hoor en voel je dat zo? Steken je voelsprieten te ver uit?
zaterdag 4 januari 2014 om 17:38
quote:monatoetje11 schreef op 04 januari 2014 @ 16:27:
Gister was een moeilijke (herdenkings) dag voor me. De afgelopen jaren heb ik van mijn familie niets meer gehoord op die dag, op 1 tante na gelukkig. Nu heeft ook mijn tante niets laten horen. iets wat ik helemaal niet begrijp. ik krijg hierdoor weer extra het gevoel dat ik er niet toe doe voor mensen en niet mee tel. Ik probeer te accepteren dat mensen niet met me om willen gaan en mij er niet bij willen hebben maar zie steeds vaker nog maar 1 oplossing om niet steeds weer afgewezen te worden.Mss is ze wel ziek of het gewoon vergeten omdat ze andere zaken aan haar hoofd heeft. Waarom zou dit kwade opzet zijn?
Gister was een moeilijke (herdenkings) dag voor me. De afgelopen jaren heb ik van mijn familie niets meer gehoord op die dag, op 1 tante na gelukkig. Nu heeft ook mijn tante niets laten horen. iets wat ik helemaal niet begrijp. ik krijg hierdoor weer extra het gevoel dat ik er niet toe doe voor mensen en niet mee tel. Ik probeer te accepteren dat mensen niet met me om willen gaan en mij er niet bij willen hebben maar zie steeds vaker nog maar 1 oplossing om niet steeds weer afgewezen te worden.Mss is ze wel ziek of het gewoon vergeten omdat ze andere zaken aan haar hoofd heeft. Waarom zou dit kwade opzet zijn?
zaterdag 4 januari 2014 om 18:49
quote:Yulia schreef op 12 december 2013 @ 12:43:
Ik lees dat hier o.a. gezegd wordt; 'Ik vind jou een beetje boel een zeur.' En; 'Als ik jou zo hoor was ik allang van een flat gesprongen.' Dat zijn geen constructieve bijdragen. En dat slaat de plank volledig mis bij een goede spiegel voorhouden en de dingen bij hun naam noemen zonder teveel medelijden, maar wel mededogen.Verwijderd omdat het offtopic vervuiling oplevert en daar wil ik niet aan meewerken.
Ik lees dat hier o.a. gezegd wordt; 'Ik vind jou een beetje boel een zeur.' En; 'Als ik jou zo hoor was ik allang van een flat gesprongen.' Dat zijn geen constructieve bijdragen. En dat slaat de plank volledig mis bij een goede spiegel voorhouden en de dingen bij hun naam noemen zonder teveel medelijden, maar wel mededogen.Verwijderd omdat het offtopic vervuiling oplevert en daar wil ik niet aan meewerken.
zaterdag 4 januari 2014 om 19:11
quote:madam_niknak schreef op 04 januari 2014 @ 18:49:
[...]
Ik heb hier een aantal geleden een kort tijdje rondgehangen en nu sinds een aantal dagen weer. Dit soort reacties zie ik op zoveel topics. Ik word er echt soms misselijk van. Iemand die (hoogstwaarschijnlijk te) hoge verwachtingen van iets heeft en dan de opmerking krijgen "leuk, ik ga eens lekker zitten om .. te zien falen' 'popcorn anyone?'.
Ik denk niet dat je hier mededogen hoeft te zoeken, tenminste bij velen niet. Als je echte problemen hebt, zal je hier vaker niet dat wel het antwoord vinden. heb je echt goed gelezen hier? Volgens mij niet, want dan zou je ook heel veel warme en steunende reacties lezen. Verder hebben de meesten hier in dit topic juist geprobeerd om TO te helpen en zijn ze niet bezig geweest om haar af te branden
[...]
Ik heb hier een aantal geleden een kort tijdje rondgehangen en nu sinds een aantal dagen weer. Dit soort reacties zie ik op zoveel topics. Ik word er echt soms misselijk van. Iemand die (hoogstwaarschijnlijk te) hoge verwachtingen van iets heeft en dan de opmerking krijgen "leuk, ik ga eens lekker zitten om .. te zien falen' 'popcorn anyone?'.
Ik denk niet dat je hier mededogen hoeft te zoeken, tenminste bij velen niet. Als je echte problemen hebt, zal je hier vaker niet dat wel het antwoord vinden. heb je echt goed gelezen hier? Volgens mij niet, want dan zou je ook heel veel warme en steunende reacties lezen. Verder hebben de meesten hier in dit topic juist geprobeerd om TO te helpen en zijn ze niet bezig geweest om haar af te branden
I was born in the sign of water, and it's there that I feel my best
zaterdag 4 januari 2014 om 19:11
quote:monatoetje11 schreef op 04 januari 2014 @ 16:27:
Gister was een moeilijke (herdenkings) dag voor me. De afgelopen jaren heb ik van mijn familie niets meer gehoord op die dag, op 1 tante na gelukkig. Nu heeft ook mijn tante niets laten horen. iets wat ik helemaal niet begrijp. ik krijg hierdoor weer extra het gevoel dat ik er niet toe doe voor mensen en niet mee tel. Ik probeer te accepteren dat mensen niet met me om willen gaan en mij er niet bij willen hebben maar zie steeds vaker nog maar 1 oplossing om niet steeds weer afgewezen te worden.
Ach Monatoetje, het is zo ontzettend kl.. dat je men je op een herdenkingsdag vergeet en het is nog vervelender dat men de rest van het jaar je maar voor lief neemt.
Hoewel sommigen in tijden van rouw wel de steun krijgen die ze nodig hebben, zullen er ook heel veel zijn die dat niet krijgen. Mensen beloven veel, sommige oprecht en vergeten het onbewust, bij anderen zijn het gewoon loze woorden. En dan zijn er ook nog mensen wel willen, maar niet weten hoe ze er moeten zijn. Dat "zijn" voldoende is, is men zich meestal niet van bewust.
Euhm, over rouwen. Blijkbaar is er iets gebeurd meer dan 2 jaar geleden. Wees jezelf ervan bewust dat hoe langer het geleden is, hoe minder mensen er bij stil staan. In het eerste jaar kreeg ik nog wel wat te horen, in het tweede jaar waren zelfs mijn ouders en zus mij vergeten en anderen durfden er niet over te beginnen, want ze dachten (niet altijd handig) dat ik het dan misschien zou zijn vergeten. De direct betrokkenen zijn er misschien nog mee bezig, maar voor degene die er buiten staan, gaat het leven echt verder en dat is verdrietig, maar wel de realiteit. Bij ons blijft de tijd stil staan totdat we zelf verder met de huidige tijd mee willen gaan.
Daarnaast ligt het geen contact hebben ook absoluut iets bij ons rouwenden (en zelfs niet-rouwenden die hetzelfde ervaren). Onbewust stoot je mensen af door wat dan ook. Doordat je zelf denkt duidelijk te zijn, maar het niet bent. Het bij de verkeerde mensen zoekt of omdat je te vaak nee hebt gezegd op een ander moment. Het enige wat je kan doen is uitleg/verduidelijking vragen. Waarom nodig jij me niet uit? Waarom neem je geen contact op etc. Blijkbaar zijn er wel mensen geweest die er wel waren, al zijn het er veel minder dan je had gehoopt of verwacht. Tja, het is helaas wel zo: de meeste mensen hebben hun eigen gezinnetje, familie of zijn er mensen in hun omgeving die belangrijker zijn. Hoe zwaar en lastig het op sommige momenten ook is, als je je eenzaam voelt, kan er maar één wat aan doen en dat ben jij.
Ik denk dat het belangrijk is dat je eerst iets aan dat gevoel doet, want het is 'dodelijk' om relaties op te bouwen. Jij hebt het gevoel dat je nergens bij hoort en zolang je dat gevoel hebt, zul je vaak buiten de samenleving vallen. Waar komt dat gevoel vandaan? Waarom leg je de nadruk op het niet gezien worden en niet op de mensen die je wel zien?
En dan Kerst en feestdagen. Helaas, helaas wordt dit meestal in gezins- of familieverband gevierd. Het komt maar zelden voor dat mensen die een gezin/familie hebben buitenstaanders uitnodigen of een uitnodiging van een "buitenstaander" aannemen. Je kunt op die momenten 2 dingen doen: of je legt (in het komende jaar) meer contact met mensen die dat niet hebben en je spreekt met hen af of je zorgt ervoor dat jij in je eentje een gezellige kerst/nieuwjaar hebt.
Ik ben dit jaar ook alleen geweest met Kerst en Oud en Nieuw (griep) en ik heb het "gevierd" zoals goed was voor mij zonder mijzelf zielig te vinden.
Probeer het toch nog een keer. Zoek mensen uit die ècht bij je passen, wees open en eerlijk, zowel naar jezelf toe als naar anderen. Wees duidelijk over je verwachtingen en verspreidt je aandacht en tijd over meerdere mensen, zodat je ze niet overbelast.
Gister was een moeilijke (herdenkings) dag voor me. De afgelopen jaren heb ik van mijn familie niets meer gehoord op die dag, op 1 tante na gelukkig. Nu heeft ook mijn tante niets laten horen. iets wat ik helemaal niet begrijp. ik krijg hierdoor weer extra het gevoel dat ik er niet toe doe voor mensen en niet mee tel. Ik probeer te accepteren dat mensen niet met me om willen gaan en mij er niet bij willen hebben maar zie steeds vaker nog maar 1 oplossing om niet steeds weer afgewezen te worden.
Ach Monatoetje, het is zo ontzettend kl.. dat je men je op een herdenkingsdag vergeet en het is nog vervelender dat men de rest van het jaar je maar voor lief neemt.
Hoewel sommigen in tijden van rouw wel de steun krijgen die ze nodig hebben, zullen er ook heel veel zijn die dat niet krijgen. Mensen beloven veel, sommige oprecht en vergeten het onbewust, bij anderen zijn het gewoon loze woorden. En dan zijn er ook nog mensen wel willen, maar niet weten hoe ze er moeten zijn. Dat "zijn" voldoende is, is men zich meestal niet van bewust.
Euhm, over rouwen. Blijkbaar is er iets gebeurd meer dan 2 jaar geleden. Wees jezelf ervan bewust dat hoe langer het geleden is, hoe minder mensen er bij stil staan. In het eerste jaar kreeg ik nog wel wat te horen, in het tweede jaar waren zelfs mijn ouders en zus mij vergeten en anderen durfden er niet over te beginnen, want ze dachten (niet altijd handig) dat ik het dan misschien zou zijn vergeten. De direct betrokkenen zijn er misschien nog mee bezig, maar voor degene die er buiten staan, gaat het leven echt verder en dat is verdrietig, maar wel de realiteit. Bij ons blijft de tijd stil staan totdat we zelf verder met de huidige tijd mee willen gaan.
Daarnaast ligt het geen contact hebben ook absoluut iets bij ons rouwenden (en zelfs niet-rouwenden die hetzelfde ervaren). Onbewust stoot je mensen af door wat dan ook. Doordat je zelf denkt duidelijk te zijn, maar het niet bent. Het bij de verkeerde mensen zoekt of omdat je te vaak nee hebt gezegd op een ander moment. Het enige wat je kan doen is uitleg/verduidelijking vragen. Waarom nodig jij me niet uit? Waarom neem je geen contact op etc. Blijkbaar zijn er wel mensen geweest die er wel waren, al zijn het er veel minder dan je had gehoopt of verwacht. Tja, het is helaas wel zo: de meeste mensen hebben hun eigen gezinnetje, familie of zijn er mensen in hun omgeving die belangrijker zijn. Hoe zwaar en lastig het op sommige momenten ook is, als je je eenzaam voelt, kan er maar één wat aan doen en dat ben jij.
Ik denk dat het belangrijk is dat je eerst iets aan dat gevoel doet, want het is 'dodelijk' om relaties op te bouwen. Jij hebt het gevoel dat je nergens bij hoort en zolang je dat gevoel hebt, zul je vaak buiten de samenleving vallen. Waar komt dat gevoel vandaan? Waarom leg je de nadruk op het niet gezien worden en niet op de mensen die je wel zien?
En dan Kerst en feestdagen. Helaas, helaas wordt dit meestal in gezins- of familieverband gevierd. Het komt maar zelden voor dat mensen die een gezin/familie hebben buitenstaanders uitnodigen of een uitnodiging van een "buitenstaander" aannemen. Je kunt op die momenten 2 dingen doen: of je legt (in het komende jaar) meer contact met mensen die dat niet hebben en je spreekt met hen af of je zorgt ervoor dat jij in je eentje een gezellige kerst/nieuwjaar hebt.
Ik ben dit jaar ook alleen geweest met Kerst en Oud en Nieuw (griep) en ik heb het "gevierd" zoals goed was voor mij zonder mijzelf zielig te vinden.
Probeer het toch nog een keer. Zoek mensen uit die ècht bij je passen, wees open en eerlijk, zowel naar jezelf toe als naar anderen. Wees duidelijk over je verwachtingen en verspreidt je aandacht en tijd over meerdere mensen, zodat je ze niet overbelast.
zaterdag 4 januari 2014 om 19:14
quote:rosanna08 schreef op 04 januari 2014 @ 19:11:
[...]
heb je echt goed gelezen hier? Volgens mij niet, want dan zou je ook heel veel warme en steunende reacties lezen. Verder hebben de meesten hier in dit topic juist geprobeerd om TO te helpen en zijn ze niet bezig geweest om haar af te branden En dan moet jij misschien iets beter lezen, want ik zeg dat je bij de meeste geen mededogen hoeft te vinden. Je weet wat "de meeste" betekent?
[...]
heb je echt goed gelezen hier? Volgens mij niet, want dan zou je ook heel veel warme en steunende reacties lezen. Verder hebben de meesten hier in dit topic juist geprobeerd om TO te helpen en zijn ze niet bezig geweest om haar af te branden En dan moet jij misschien iets beter lezen, want ik zeg dat je bij de meeste geen mededogen hoeft te vinden. Je weet wat "de meeste" betekent?
zaterdag 4 januari 2014 om 19:16
quote:madam_niknak schreef op 04 januari 2014 @ 19:14:
[...]
En dan moet jij misschien iets beter lezen, want ik zeg dat je bij de meeste geen mededogen hoeft te vinden. Je weet wat "de meeste" betekent? ik wel hoor, maar jij blijkbaar niet. Ik zeg namelijk dat je hier bij de meesten juist wel steun kunt vinden. Misschien niet op een koediekoetsieweetikwatmanier, maar wel reacties waar je wat mee zou kunnen
[...]
En dan moet jij misschien iets beter lezen, want ik zeg dat je bij de meeste geen mededogen hoeft te vinden. Je weet wat "de meeste" betekent? ik wel hoor, maar jij blijkbaar niet. Ik zeg namelijk dat je hier bij de meesten juist wel steun kunt vinden. Misschien niet op een koediekoetsieweetikwatmanier, maar wel reacties waar je wat mee zou kunnen
I was born in the sign of water, and it's there that I feel my best
zaterdag 4 januari 2014 om 19:24
quote:rosanna08 schreef op 04 januari 2014 @ 19:16:
[...]
ik wel hoor, maar jij blijkbaar niet. Ik zeg namelijk dat je hier bij de meesten juist wel steun kunt vinden. Misschien niet op een koediekoetsieweetikwatmanier, maar wel reacties waar je wat mee zou kunnenTja, blauw kan blauw zijn, maar ook marineblauw of lichtblauw. Geen zin om te verzanden in een nutteloze discussie. Als je daar naar op zoek bent, ben je bij mij aan het verkeerde adres.
[...]
ik wel hoor, maar jij blijkbaar niet. Ik zeg namelijk dat je hier bij de meesten juist wel steun kunt vinden. Misschien niet op een koediekoetsieweetikwatmanier, maar wel reacties waar je wat mee zou kunnenTja, blauw kan blauw zijn, maar ook marineblauw of lichtblauw. Geen zin om te verzanden in een nutteloze discussie. Als je daar naar op zoek bent, ben je bij mij aan het verkeerde adres.
zaterdag 4 januari 2014 om 19:44
quote:madam_niknak schreef op 04 januari 2014 @ 18:49:
[...]
Ik heb hier een aantal geleden een kort tijdje rondgehangen en nu sinds een aantal dagen weer. Dit soort reacties zie ik op zoveel topics. Ik word er echt soms misselijk van. Iemand die (hoogstwaarschijnlijk te) hoge verwachtingen van iets heeft en dan de opmerking krijgen "leuk, ik ga eens lekker zitten om .. te zien falen' 'popcorn anyone?'.
Ik denk niet dat je hier mededogen hoeft te zoeken, tenminste bij velen niet. Als je echte problemen hebt, zal je hier vaker niet dat wel het antwoord vinden.Misschien niet het antwoord dat je wil horen. Maar dat maakt het niet minder een antwoord. Net als dat mededogen niet alleen maar is dat je een TO naar de mond praat, integendeel. Ik lees TO nu 7 pagina's lang op alle suggesties en ideeën een 'ja maar'-antwoord geven. Is dat gek? Neuh, ik herken het van mijn eigen depressie. Is TO depressief? Geen idee, ik ben geen psycholoog. Feit is wel dat ze OF echt in de situatie zal moeten berusten, OF er iets aan moet proberen te veranderen. Meer smaken heb je niet, helaas. Onaardig en onterecht om 7 pagina vooral meedenkers af te serveren als onaardig klapstoeltjesvolk, op een enkele opmerking na, probeert iedereen gewoon mee te denken. Misschien niet altijd op de manier die TO wil horen, maar hee, dit is een forum. En hee, in het "echte leven" geeft ook niet iedereen continu de antwoorden die je graag wilt, anders kan je beter je vragen aan jezelf stellen. Ik denk persoonlijk niet dat de hele tijd roepen 'dat alles gewoon kut is, mensen gemeen zijn en niks om je geven en de wereld slecht en lelijk is', niet echt de manier is om op de korte, of iets langere termijn gelukkig te worden. Maar goed, ik neem aan dat jij betere suggesties hebt?
[...]
Ik heb hier een aantal geleden een kort tijdje rondgehangen en nu sinds een aantal dagen weer. Dit soort reacties zie ik op zoveel topics. Ik word er echt soms misselijk van. Iemand die (hoogstwaarschijnlijk te) hoge verwachtingen van iets heeft en dan de opmerking krijgen "leuk, ik ga eens lekker zitten om .. te zien falen' 'popcorn anyone?'.
Ik denk niet dat je hier mededogen hoeft te zoeken, tenminste bij velen niet. Als je echte problemen hebt, zal je hier vaker niet dat wel het antwoord vinden.Misschien niet het antwoord dat je wil horen. Maar dat maakt het niet minder een antwoord. Net als dat mededogen niet alleen maar is dat je een TO naar de mond praat, integendeel. Ik lees TO nu 7 pagina's lang op alle suggesties en ideeën een 'ja maar'-antwoord geven. Is dat gek? Neuh, ik herken het van mijn eigen depressie. Is TO depressief? Geen idee, ik ben geen psycholoog. Feit is wel dat ze OF echt in de situatie zal moeten berusten, OF er iets aan moet proberen te veranderen. Meer smaken heb je niet, helaas. Onaardig en onterecht om 7 pagina vooral meedenkers af te serveren als onaardig klapstoeltjesvolk, op een enkele opmerking na, probeert iedereen gewoon mee te denken. Misschien niet altijd op de manier die TO wil horen, maar hee, dit is een forum. En hee, in het "echte leven" geeft ook niet iedereen continu de antwoorden die je graag wilt, anders kan je beter je vragen aan jezelf stellen. Ik denk persoonlijk niet dat de hele tijd roepen 'dat alles gewoon kut is, mensen gemeen zijn en niks om je geven en de wereld slecht en lelijk is', niet echt de manier is om op de korte, of iets langere termijn gelukkig te worden. Maar goed, ik neem aan dat jij betere suggesties hebt?
zaterdag 4 januari 2014 om 20:09
@MaryEmma
Er is nog een tussenweg tussen zeggen dat iemand van de brug kan springen en met iemand meepraten. Voor de rest is dit topicvervuiling en daar wil ik niet meer aan mee doen. Ik zal die reactie gewoon ook verwijderen (het verandert mijn mening overigens niet).
Overigens heb ik ook ontopic een reactie gegeven.
Er is nog een tussenweg tussen zeggen dat iemand van de brug kan springen en met iemand meepraten. Voor de rest is dit topicvervuiling en daar wil ik niet meer aan mee doen. Ik zal die reactie gewoon ook verwijderen (het verandert mijn mening overigens niet).
Overigens heb ik ook ontopic een reactie gegeven.
zaterdag 4 januari 2014 om 20:22
quote:madam_niknak schreef op 04 januari 2014 @ 20:09:
@MaryEmma
Er is nog een tussenweg tussen zeggen dat iemand van de brug kan springen en met iemand meepraten. Voor de rest is dit topicvervuiling en daar wil ik niet meer aan mee doen. Ik zal die reactie gewoon ook verwijderen (het verandert mijn mening overigens niet).
Overigens heb ik ook ontopic een reactie gegeven.Klopt, die tussenweg kiest 99% van de reageerders hier ook gewoon. En je komt hier zelf poneren dat mensen gemeen zijn, beetje flauw om vervolgens te roepen dat daarover discussieren off topic is. Bovendien gaat het gewoon over de manier waarop TO haar leven zou kunnen aanpakken in de hoop het iets leuker te maken allemaal.
@MaryEmma
Er is nog een tussenweg tussen zeggen dat iemand van de brug kan springen en met iemand meepraten. Voor de rest is dit topicvervuiling en daar wil ik niet meer aan mee doen. Ik zal die reactie gewoon ook verwijderen (het verandert mijn mening overigens niet).
Overigens heb ik ook ontopic een reactie gegeven.Klopt, die tussenweg kiest 99% van de reageerders hier ook gewoon. En je komt hier zelf poneren dat mensen gemeen zijn, beetje flauw om vervolgens te roepen dat daarover discussieren off topic is. Bovendien gaat het gewoon over de manier waarop TO haar leven zou kunnen aanpakken in de hoop het iets leuker te maken allemaal.
zondag 5 januari 2014 om 14:37
@madam niknak: bedankt voor je lieve post. Het is inderdaad al meer dan 2 jaar geleden. Ik mis familie om me heen en heb eigenlijk elke dag het gevoel dat ik nergens bijhoor, overal alleen voor sta en dat ik alles zelf moet uitzoeken. Ik voel me met periodes heel erg slecht en denk daarbij echt aan het ergste als oplossing. Het is niet altijd zo maar nu ik met deze herdenkingsdatum weer niets gehoord heb is het weer heel erg terug gekomen dat gevoel.
zondag 5 januari 2014 om 16:43
Wat vervelend dat je je zo voelt en daar ook zo weinig begrip voor krijgt! Psychische problemen lijken wel een taboe! Mensen horen liever positieve dingen. De 1e en 2e keer hebben ze nog wel begrip, maar daarna haken ze vaak af. Ik snap jouw gevoel heel goed. Jij wil ook ergens bij horen, maar dat lukt niet. Dat is hartstikke frustrerend, vooral als je ziet dat het anderen wel lukt. Het ligt ook wel aan deze tijd. In mijn kindertijd (ben nu 28) was er nog geen internet en liepen er vaker mensen bij ons binnen en andersom. Dan gingen de ouders gezellig koffiedrinken of in de zomer 's avonds buiten kletsen. Tegenwoordig zie haast geen mensen meer buiten een praatje maken. Het lijkt wel of mensen alleen nog maar werken. Vroeger was er meer tijd om op visite te gaan.
Ik hoor ook niet echt ergens bij. Dat lijkt naarmate ik ouder wordt steeds lastiger te worden. Heb een paar losse vrienden waar ik soms mee afspreek. Op mijn werk hadden we een leuk groepje, maar dat is uit elkaar gehaald door de leiding. Alles zit nu door elkaar en dat is niet leuk. Er word nu bepaald door de leiding bij wie je mag zitten. Voorheen mocht je dat zelf kiezen. Af en toe word ik nog gevraagd om bij dat groepje te zitten, maar de laatste tijd niet vaak meer. De ene keer hoor ik er bij, maar de andere keer weer niet. Nu zit ik vaak bij mensen die mijn types niet zijn en voel me dan ook eenzaam.
Komt je probleem alleen door familie verliezen of ben je altijd eenzaam geweest?
Heb je wel sociale contacten?
Ik hoor ook niet echt ergens bij. Dat lijkt naarmate ik ouder wordt steeds lastiger te worden. Heb een paar losse vrienden waar ik soms mee afspreek. Op mijn werk hadden we een leuk groepje, maar dat is uit elkaar gehaald door de leiding. Alles zit nu door elkaar en dat is niet leuk. Er word nu bepaald door de leiding bij wie je mag zitten. Voorheen mocht je dat zelf kiezen. Af en toe word ik nog gevraagd om bij dat groepje te zitten, maar de laatste tijd niet vaak meer. De ene keer hoor ik er bij, maar de andere keer weer niet. Nu zit ik vaak bij mensen die mijn types niet zijn en voel me dan ook eenzaam.
Komt je probleem alleen door familie verliezen of ben je altijd eenzaam geweest?
Heb je wel sociale contacten?
