Psyche
alle pijlers
flashbacks na een scheiding
zaterdag 9 augustus 2014 om 18:34
Een maand of zeven geleden ben ik vrij plotsklaps gescheiden. Een maand lang wilde mijn ex nadenken, nadat ik er achter kwam dat hij stiekem contact had met de vrouw met wie hij nu een relatie heeft. Na deze maand van nadenken - en verder een heel harmonieuze relatie van bijna twaalf jaar - was ik ineens alleen.
De afgelopen maanden stond ik volkomen in de survivalstand. Omdat het zo snel ging, denk ik, heb ik niet echt gerouwd. Mijn ex ging 'gewoon' weg bij onze dochter en mij en omdat het zo makkelijk leek te gaan, voor hem, durfde ik mijn enorme verdriet om dit verlies niet echt toe te laten. Ik duwde herinneringen snel weg, genoeg andere rottigheid om mee te dealen.
En nu, na zeven maanden, terwijl de ergste pijn nu wel weg zou moeten zijn, word ik echt gekweld door flashbacks van mijn huwelijk. Random herinneringen lijken het. Doorlopende beelden van twaalf jaar erg gelukkig zijn. Er zit geen enkele logica in, het is een caleidoscoop van plaatjes, filmpjes, woorden, momenten....
Zijn er mensen die dit herkennen? Dat je iemand zo verschrikkelijk mist door de beelden die je de hele dag door je onderbewuste gepresenteerd krijgt?
Ik wil mijn ex niet terug, ik heb vrede met het scheiden op zich maar word helemaal dol van de ongewenste trip down memory lane die ik continu maak.
Gisteren was het zo erg dat ik hem bijna belde. Om zijn stem even te horen, terwijl ik zelfs nooit gevraagd heb of hij het nog eens met me wilde proberen toen hij de scheiding aankondigde. Na meer dan een half jaar zou de ergste pijn toch weg moeten zijn zou je zeggen.
Vanzelfsprekend ben ik niet de enige die dit ervaart. Neem ik aan.
Hoe lang duurde dit bij jou?
Wat deed je er mee of misschien tegen?
Ik word er soms bijna fysiek onpasselijk van, kennen jullie dat?
De afgelopen maanden stond ik volkomen in de survivalstand. Omdat het zo snel ging, denk ik, heb ik niet echt gerouwd. Mijn ex ging 'gewoon' weg bij onze dochter en mij en omdat het zo makkelijk leek te gaan, voor hem, durfde ik mijn enorme verdriet om dit verlies niet echt toe te laten. Ik duwde herinneringen snel weg, genoeg andere rottigheid om mee te dealen.
En nu, na zeven maanden, terwijl de ergste pijn nu wel weg zou moeten zijn, word ik echt gekweld door flashbacks van mijn huwelijk. Random herinneringen lijken het. Doorlopende beelden van twaalf jaar erg gelukkig zijn. Er zit geen enkele logica in, het is een caleidoscoop van plaatjes, filmpjes, woorden, momenten....
Zijn er mensen die dit herkennen? Dat je iemand zo verschrikkelijk mist door de beelden die je de hele dag door je onderbewuste gepresenteerd krijgt?
Ik wil mijn ex niet terug, ik heb vrede met het scheiden op zich maar word helemaal dol van de ongewenste trip down memory lane die ik continu maak.
Gisteren was het zo erg dat ik hem bijna belde. Om zijn stem even te horen, terwijl ik zelfs nooit gevraagd heb of hij het nog eens met me wilde proberen toen hij de scheiding aankondigde. Na meer dan een half jaar zou de ergste pijn toch weg moeten zijn zou je zeggen.
Vanzelfsprekend ben ik niet de enige die dit ervaart. Neem ik aan.
Hoe lang duurde dit bij jou?
Wat deed je er mee of misschien tegen?
Ik word er soms bijna fysiek onpasselijk van, kennen jullie dat?
donderdag 14 augustus 2014 om 11:36
Je schrijft dat het voelt alsof je achteruit gaat in je proces, maar dat lijkt maar zo.
Elk verwerkingsproces is er eentje van 3 stappen vooruit en 2 stappen achteruit. Maar langzaam ga je dan toch wel vooruit. Mijn ervaring is dat soms de momenten waarop ik het gevoel had dat ik helemaal stil stond en er niets gebeurde, ik juist onbewust hard aan het werk was en dan ineens een flinke stap kon maken. Maar tjee, wat waren die stille momenten frustrerend.
Je komt er wel, stapje voor stapje.
Elk verwerkingsproces is er eentje van 3 stappen vooruit en 2 stappen achteruit. Maar langzaam ga je dan toch wel vooruit. Mijn ervaring is dat soms de momenten waarop ik het gevoel had dat ik helemaal stil stond en er niets gebeurde, ik juist onbewust hard aan het werk was en dan ineens een flinke stap kon maken. Maar tjee, wat waren die stille momenten frustrerend.
Je komt er wel, stapje voor stapje.
donderdag 14 augustus 2014 om 11:37
quote:aikidoka schreef op 14 augustus 2014 @ 11:24:
[...]
Wat fijn dat je een fijne huisarts hebt. En die medicatie klinkt goed, niet slapen en veel malen is een recept voor je alleen maar ellendiger voelen, weet ik uit ervaring. Wel slapen is een wereld van verschil. Goede stap dus. Een nieuwe fase in je verwerkingsproces.
Wel naar dat je dochter dingen niet aan jou mag vertellen van haar vader (of interpreteer ik dat verkeerd?), dat lijkt me sowieso geen gewenste situatie, voor je dochter. Geheimen drukken zwaar op kinderen, weet ik uit mijn eigen jeugd. Geen zwaar geheim, maar ik mocht echt iets niet vertellen aan vriendinnetjes, van mijn vader (ging over zijn werksituatie). Ik was een stuk ouder dan jouw dochter en ik vond het vreselijk. Misschien dus wel iets om met je ex te bespreken, hoe onwenselijk geheimen zijn, zeker voor de andere ouder.
Ga je nog iets leuks doen vandaag met je dochter?
Je interpreteert het goed.
Ik had afspraken met hem gemaakt, over het introduceren van de nieuwe liefde + haar kinderen. Daar hield hij zich niet aan en dat mocht ze dan niet tegen mij zeggen.
Zijn fatsoensmatrix gaf aan dat zijn eigen gedrag voor geen meter deugde maar helaas toch niet genoeg normbesef om dat arme kind er verder buiten te laten en eventueel de confrontatie met mij aan te gaan. Dus dan maar je tienjarige op het hart te drukken mama er niks over te vertellen.
We gaan zo eens naar het bos, met de hond, kind en ik
[...]
Wat fijn dat je een fijne huisarts hebt. En die medicatie klinkt goed, niet slapen en veel malen is een recept voor je alleen maar ellendiger voelen, weet ik uit ervaring. Wel slapen is een wereld van verschil. Goede stap dus. Een nieuwe fase in je verwerkingsproces.
Wel naar dat je dochter dingen niet aan jou mag vertellen van haar vader (of interpreteer ik dat verkeerd?), dat lijkt me sowieso geen gewenste situatie, voor je dochter. Geheimen drukken zwaar op kinderen, weet ik uit mijn eigen jeugd. Geen zwaar geheim, maar ik mocht echt iets niet vertellen aan vriendinnetjes, van mijn vader (ging over zijn werksituatie). Ik was een stuk ouder dan jouw dochter en ik vond het vreselijk. Misschien dus wel iets om met je ex te bespreken, hoe onwenselijk geheimen zijn, zeker voor de andere ouder.
Ga je nog iets leuks doen vandaag met je dochter?
Je interpreteert het goed.
Ik had afspraken met hem gemaakt, over het introduceren van de nieuwe liefde + haar kinderen. Daar hield hij zich niet aan en dat mocht ze dan niet tegen mij zeggen.
Zijn fatsoensmatrix gaf aan dat zijn eigen gedrag voor geen meter deugde maar helaas toch niet genoeg normbesef om dat arme kind er verder buiten te laten en eventueel de confrontatie met mij aan te gaan. Dus dan maar je tienjarige op het hart te drukken mama er niks over te vertellen.
We gaan zo eens naar het bos, met de hond, kind en ik
donderdag 14 augustus 2014 om 12:12
donderdag 14 augustus 2014 om 13:44
donderdag 14 augustus 2014 om 13:51
quote:jippie55 schreef op 14 augustus 2014 @ 13:44:
Jee, wat klote zeg, dat hij om de afspraken heen walst. Zoals jij altijd over hem schreef, kreeg ik de indruk inderdaad dat het een zuivere, betrouwbare man is. Niet dus. Wat een teleurstelling.
Fijn dat je je beter voelt nu F er weer is. Sterkte lieve schat
Dank je wel lieverd
Jee, wat klote zeg, dat hij om de afspraken heen walst. Zoals jij altijd over hem schreef, kreeg ik de indruk inderdaad dat het een zuivere, betrouwbare man is. Niet dus. Wat een teleurstelling.
Fijn dat je je beter voelt nu F er weer is. Sterkte lieve schat
Dank je wel lieverd
donderdag 14 augustus 2014 om 13:51
donderdag 14 augustus 2014 om 14:56
Ach Leo! Hadhet topic over je scheiding onder mijn oude nick gevolgd. Wat naar dat er een ander in het spel was.
Ik heb met ups en downs 3 jaar nodig gehad om mijn huwelijk (en relatie) van 7 jaar te verwerken. Ik heb me uitgeleefd, de beest uitgehangen, gehuild, eenzaam gevoeld, en heel vaak gevoeld dat ik naar "huis" wilde. Maar ik wilde hem niet terug, maar miste wel ontzettend ons leven samen. Na 3 jaar heb ik heel erg ruzie met hem gemaakt en definitief de deur dichtgetrapt. Sindsdien kon ik weer open staan voor een nieuwe relatie.
Ik vind 7 maanden rouwen na een relatie van 12 jaar dus HELEMAAL niet gek. Bij mij duurde het in ieder geval helaas veeeeel langer.
Sterkte lief! Ik hoop dat je je snel beter voelt x
Ik heb met ups en downs 3 jaar nodig gehad om mijn huwelijk (en relatie) van 7 jaar te verwerken. Ik heb me uitgeleefd, de beest uitgehangen, gehuild, eenzaam gevoeld, en heel vaak gevoeld dat ik naar "huis" wilde. Maar ik wilde hem niet terug, maar miste wel ontzettend ons leven samen. Na 3 jaar heb ik heel erg ruzie met hem gemaakt en definitief de deur dichtgetrapt. Sindsdien kon ik weer open staan voor een nieuwe relatie.
Ik vind 7 maanden rouwen na een relatie van 12 jaar dus HELEMAAL niet gek. Bij mij duurde het in ieder geval helaas veeeeel langer.
Sterkte lief! Ik hoop dat je je snel beter voelt x
No worries
donderdag 14 augustus 2014 om 16:07
quote:Eleonora schreef op 14 augustus 2014 @ 11:29:
[...]
Heb je helemaal gelijk in...
Ik ben van alles maar niet wanhopig.
Nee, nu ik er over nadenk is die al best lang weg inderdaad.
Ik lees een soepele, pijnloze heup en 40 verdwenen kilo's.
Dat de rest kut is (), mag deze lichtpuntjes niet helemaal doen verdwijnen.
Je zult nog vele nare momenten hebben (persoonlijk vond ik de ervaring dat alles waar ik in geloofde, van overtuigd was, simpelweg niet waar bleek... en dat maakte dat ik mezelf heel dom vond), maar je lijn is stijgende.
Veel sterkte in deze rotperiode: aan het eind gloort weer wat levenslust voor jou.
[...]
Heb je helemaal gelijk in...
Ik ben van alles maar niet wanhopig.
Nee, nu ik er over nadenk is die al best lang weg inderdaad.
Ik lees een soepele, pijnloze heup en 40 verdwenen kilo's.
Dat de rest kut is (), mag deze lichtpuntjes niet helemaal doen verdwijnen.
Je zult nog vele nare momenten hebben (persoonlijk vond ik de ervaring dat alles waar ik in geloofde, van overtuigd was, simpelweg niet waar bleek... en dat maakte dat ik mezelf heel dom vond), maar je lijn is stijgende.
Veel sterkte in deze rotperiode: aan het eind gloort weer wat levenslust voor jou.
conversation = awareness
donderdag 14 augustus 2014 om 16:55
donderdag 14 augustus 2014 om 20:42
quote:Eleonora schreef op 14 augustus 2014 @ 11:37:
[...]
Je interpreteert het goed.
Ik had afspraken met hem gemaakt, over het introduceren van de nieuwe liefde + haar kinderen. Daar hield hij zich niet aan en dat mocht ze dan niet tegen mij zeggen.
Zijn fatsoensmatrix gaf aan dat zijn eigen gedrag voor geen meter deugde maar helaas toch niet genoeg normbesef om dat arme kind er verder buiten te laten en eventueel de confrontatie met mij aan te gaan. Dus dan maar je tienjarige op het hart te drukken mama er niks over te vertellen.
We gaan zo eens naar het bos, met de hond, kind en ik :-)Niet te geloven! Dan maken jullie afspraken en betrekt hij je dochter er toch nog bij. Arm kind, dat zal rot voor haar geweest zijn.
[...]
Je interpreteert het goed.
Ik had afspraken met hem gemaakt, over het introduceren van de nieuwe liefde + haar kinderen. Daar hield hij zich niet aan en dat mocht ze dan niet tegen mij zeggen.
Zijn fatsoensmatrix gaf aan dat zijn eigen gedrag voor geen meter deugde maar helaas toch niet genoeg normbesef om dat arme kind er verder buiten te laten en eventueel de confrontatie met mij aan te gaan. Dus dan maar je tienjarige op het hart te drukken mama er niks over te vertellen.
We gaan zo eens naar het bos, met de hond, kind en ik :-)Niet te geloven! Dan maken jullie afspraken en betrekt hij je dochter er toch nog bij. Arm kind, dat zal rot voor haar geweest zijn.
Life is short. Eat dessert first.
vrijdag 15 augustus 2014 om 12:48
Lieve Eleonora,
Ik kom slecht af en toe bij vlagen langslezen bij dit forum, dus vaak loop ik dramatisch achter bij de huidige stand van zaken. Ik vond het heel naar om te lezen dat het met jou niet goed gaat. Jij bent één van degenen die ik graag lees en jouw meningen en adviezen zijn vaak een reden waarom ik soms even weer op dit forum kijk.
En de rustige, wijze, meelevende woorden van jóu mis ik in dit topic. Echt, ik zou (uiteraard gun ik dit niemand) willen dat iemand anders de OT geschreven had! En dan zou ik wachten tot jij ging reageren, omdat jij vaak zo goed en zonder harde oordelen zaken kunt verwoorden, verduidelijken en kunt helpen. Bijvoorbeeld bij het topic van Hova een tijd geleden , daar las en schreef ik ook wat mee en waardeerde jouw inbreng énorm!
Toen Meds hier schreef dat je jezelf maar eens moest loepen heb ik dat ook maar gedaan, omdat ik duidelijk ver achter liep en geen domme dingen aan jou wil schrijven. Ik heb vanaf december 2013 tot nu gelezen wat jij hier bij viva geschreven hebt, het voelde trouwens wat gek en gluurderig om dat te doen.
En nu zou ik willen dat ik het toverstafje van het vivaforum kan gebruiken om jou hetzelfde te laten lezen en jou tevoorschijn te toveren als degene die daarop kan reageren... De Eleonora die ik als meelezer ken zou een hele rake en verstandige reactie hebben. Zo'n reactie waarbij ik bij het lezen denk: "ik wou dat ík het zo goed en mooi had kunnen verwoorden".
Je hebt er nu geen donder aan maar ik geloof rotsvast dat jij dat heel goed kan, dat dat in jou zit. En dat je, ook als je het nú niet kan aanboren, de eigenschappen van een mooi, eerlijk en krachtig mens hebt die ook een lelijke situatie aankan. Voor jou en voor je dochter.
En één advies: Maak gebruik van het lichtpuntje dat je ex in ieder geval nog zoiets als een fatsoensmatrix beschikt. Dat híj zo diep gezonken is dat hij leugens in de relatie tussen ouder en kind brengt wil niet zeggen dat jij daar in mee moet gaan. Dus spreek hem aan op die ongewenste leugens en geheimen. "dat jij je niet aan afspraken wilt houden vind ik gruwelijk, maar liever een eerlijke onbetrouwbare ex dan een vader die zijn kind vraagt om geheimen te dragen in een periode dat het al verschrikkelijk moeilijk voor haar is"(zoiets)
Sterkte.
Ik kom slecht af en toe bij vlagen langslezen bij dit forum, dus vaak loop ik dramatisch achter bij de huidige stand van zaken. Ik vond het heel naar om te lezen dat het met jou niet goed gaat. Jij bent één van degenen die ik graag lees en jouw meningen en adviezen zijn vaak een reden waarom ik soms even weer op dit forum kijk.
En de rustige, wijze, meelevende woorden van jóu mis ik in dit topic. Echt, ik zou (uiteraard gun ik dit niemand) willen dat iemand anders de OT geschreven had! En dan zou ik wachten tot jij ging reageren, omdat jij vaak zo goed en zonder harde oordelen zaken kunt verwoorden, verduidelijken en kunt helpen. Bijvoorbeeld bij het topic van Hova een tijd geleden , daar las en schreef ik ook wat mee en waardeerde jouw inbreng énorm!
Toen Meds hier schreef dat je jezelf maar eens moest loepen heb ik dat ook maar gedaan, omdat ik duidelijk ver achter liep en geen domme dingen aan jou wil schrijven. Ik heb vanaf december 2013 tot nu gelezen wat jij hier bij viva geschreven hebt, het voelde trouwens wat gek en gluurderig om dat te doen.
En nu zou ik willen dat ik het toverstafje van het vivaforum kan gebruiken om jou hetzelfde te laten lezen en jou tevoorschijn te toveren als degene die daarop kan reageren... De Eleonora die ik als meelezer ken zou een hele rake en verstandige reactie hebben. Zo'n reactie waarbij ik bij het lezen denk: "ik wou dat ík het zo goed en mooi had kunnen verwoorden".
Je hebt er nu geen donder aan maar ik geloof rotsvast dat jij dat heel goed kan, dat dat in jou zit. En dat je, ook als je het nú niet kan aanboren, de eigenschappen van een mooi, eerlijk en krachtig mens hebt die ook een lelijke situatie aankan. Voor jou en voor je dochter.
En één advies: Maak gebruik van het lichtpuntje dat je ex in ieder geval nog zoiets als een fatsoensmatrix beschikt. Dat híj zo diep gezonken is dat hij leugens in de relatie tussen ouder en kind brengt wil niet zeggen dat jij daar in mee moet gaan. Dus spreek hem aan op die ongewenste leugens en geheimen. "dat jij je niet aan afspraken wilt houden vind ik gruwelijk, maar liever een eerlijke onbetrouwbare ex dan een vader die zijn kind vraagt om geheimen te dragen in een periode dat het al verschrikkelijk moeilijk voor haar is"(zoiets)
Sterkte.
Je hebt zo’n 26.000 dagen tussen níets en eeuwigheid, je kunt lachen, je kunt klagen, maar elke dag ben je voor eeuwig kwijt.
vrijdag 15 augustus 2014 om 15:26
vrijdag 15 augustus 2014 om 18:39
Lieve Leo, net als feow zou ik willen dat ik net zo goed kon verwoorden als jij altijd doet. Je hebt zoveel mensen op een duidelijke, eerlijke, warme manier geholpen, waaronder idd ook mijzelf drie jaar geleden.
Je bent een mooi, sterk mens dat in een hele verdrietige periode van haar leven zit. Dat vraagt ontzettend veel kracht en moed. En dat heb je, lieve Leo, ook al denk je soms waarschijnlijk zelf van niet.
Zoals Meds al schreef heb je al stappen gemaakt, ook al doe je soms ook weer een (flinke) stap terug. Je bent pas zeven maanden verder, ook al lijkt dat in jouw ogen al zo verschrikkelijk lang. Dit verdriet is te groot, het heeft tijd nodig, je bent er nog niet.
De beelden die je steeds, ongewenst, ziet langs flitsen van jouw oude, vertrouwde, geliefde leven zijn herkenbaar, ook ik heb dat een hele tijd gehad. En nog soms heb ik dat, word ik weer even getriggerd door een liedje op de radio, een opmerking van iemand, een bepaalde geur...
Ondertussen zijn deze 'flashbacks' niet meer onwelkom, ik zie ze nu meer als mooie herinneringen aan een heel belangrijk deel van mijn leven dat ik niet had willen missen. Een deel van mijn leven waar ik nu zonder pijn en verdriet aan terug kan denken, omdat ik het niet had willen missen.
Je bent afscheid aan het nemen van dat mooie deel van je leven. Je hebt die flashbacks nodig om weer een stapje verder te komen. En je komt er, lief mens, zeker weten. Stapje voor stapje, met soms een paar stappen terug.
Je komt er wel, samen met F, samen met alle lieve mensen om je heen. Maar het heeft tijd, veel tijd nodig.
En voor wat betreft je ex: het is onvoorstelbaar hoeveel de man die je dacht zo verschrikkelijk goed te kennen, kan veranderen nadat de relatie over is. Ook bij mij was dit zo en ik heb het al ontelbare malen gelezen op dit forum.
Praat hierover met je ex: het kan echt niet dat hij F op deze manier nog eens extra belast.
Wees duidelijk en eerlijk naar hem toe, voor jezelf en zeker ook voor F.
Je bent een mooi, sterk mens dat in een hele verdrietige periode van haar leven zit. Dat vraagt ontzettend veel kracht en moed. En dat heb je, lieve Leo, ook al denk je soms waarschijnlijk zelf van niet.
Zoals Meds al schreef heb je al stappen gemaakt, ook al doe je soms ook weer een (flinke) stap terug. Je bent pas zeven maanden verder, ook al lijkt dat in jouw ogen al zo verschrikkelijk lang. Dit verdriet is te groot, het heeft tijd nodig, je bent er nog niet.
De beelden die je steeds, ongewenst, ziet langs flitsen van jouw oude, vertrouwde, geliefde leven zijn herkenbaar, ook ik heb dat een hele tijd gehad. En nog soms heb ik dat, word ik weer even getriggerd door een liedje op de radio, een opmerking van iemand, een bepaalde geur...
Ondertussen zijn deze 'flashbacks' niet meer onwelkom, ik zie ze nu meer als mooie herinneringen aan een heel belangrijk deel van mijn leven dat ik niet had willen missen. Een deel van mijn leven waar ik nu zonder pijn en verdriet aan terug kan denken, omdat ik het niet had willen missen.
Je bent afscheid aan het nemen van dat mooie deel van je leven. Je hebt die flashbacks nodig om weer een stapje verder te komen. En je komt er, lief mens, zeker weten. Stapje voor stapje, met soms een paar stappen terug.
Je komt er wel, samen met F, samen met alle lieve mensen om je heen. Maar het heeft tijd, veel tijd nodig.
En voor wat betreft je ex: het is onvoorstelbaar hoeveel de man die je dacht zo verschrikkelijk goed te kennen, kan veranderen nadat de relatie over is. Ook bij mij was dit zo en ik heb het al ontelbare malen gelezen op dit forum.
Praat hierover met je ex: het kan echt niet dat hij F op deze manier nog eens extra belast.
Wees duidelijk en eerlijk naar hem toe, voor jezelf en zeker ook voor F.
