Psyche
alle pijlers
flashbacks na een scheiding
zaterdag 9 augustus 2014 om 18:34
Een maand of zeven geleden ben ik vrij plotsklaps gescheiden. Een maand lang wilde mijn ex nadenken, nadat ik er achter kwam dat hij stiekem contact had met de vrouw met wie hij nu een relatie heeft. Na deze maand van nadenken - en verder een heel harmonieuze relatie van bijna twaalf jaar - was ik ineens alleen.
De afgelopen maanden stond ik volkomen in de survivalstand. Omdat het zo snel ging, denk ik, heb ik niet echt gerouwd. Mijn ex ging 'gewoon' weg bij onze dochter en mij en omdat het zo makkelijk leek te gaan, voor hem, durfde ik mijn enorme verdriet om dit verlies niet echt toe te laten. Ik duwde herinneringen snel weg, genoeg andere rottigheid om mee te dealen.
En nu, na zeven maanden, terwijl de ergste pijn nu wel weg zou moeten zijn, word ik echt gekweld door flashbacks van mijn huwelijk. Random herinneringen lijken het. Doorlopende beelden van twaalf jaar erg gelukkig zijn. Er zit geen enkele logica in, het is een caleidoscoop van plaatjes, filmpjes, woorden, momenten....
Zijn er mensen die dit herkennen? Dat je iemand zo verschrikkelijk mist door de beelden die je de hele dag door je onderbewuste gepresenteerd krijgt?
Ik wil mijn ex niet terug, ik heb vrede met het scheiden op zich maar word helemaal dol van de ongewenste trip down memory lane die ik continu maak.
Gisteren was het zo erg dat ik hem bijna belde. Om zijn stem even te horen, terwijl ik zelfs nooit gevraagd heb of hij het nog eens met me wilde proberen toen hij de scheiding aankondigde. Na meer dan een half jaar zou de ergste pijn toch weg moeten zijn zou je zeggen.
Vanzelfsprekend ben ik niet de enige die dit ervaart. Neem ik aan.
Hoe lang duurde dit bij jou?
Wat deed je er mee of misschien tegen?
Ik word er soms bijna fysiek onpasselijk van, kennen jullie dat?
De afgelopen maanden stond ik volkomen in de survivalstand. Omdat het zo snel ging, denk ik, heb ik niet echt gerouwd. Mijn ex ging 'gewoon' weg bij onze dochter en mij en omdat het zo makkelijk leek te gaan, voor hem, durfde ik mijn enorme verdriet om dit verlies niet echt toe te laten. Ik duwde herinneringen snel weg, genoeg andere rottigheid om mee te dealen.
En nu, na zeven maanden, terwijl de ergste pijn nu wel weg zou moeten zijn, word ik echt gekweld door flashbacks van mijn huwelijk. Random herinneringen lijken het. Doorlopende beelden van twaalf jaar erg gelukkig zijn. Er zit geen enkele logica in, het is een caleidoscoop van plaatjes, filmpjes, woorden, momenten....
Zijn er mensen die dit herkennen? Dat je iemand zo verschrikkelijk mist door de beelden die je de hele dag door je onderbewuste gepresenteerd krijgt?
Ik wil mijn ex niet terug, ik heb vrede met het scheiden op zich maar word helemaal dol van de ongewenste trip down memory lane die ik continu maak.
Gisteren was het zo erg dat ik hem bijna belde. Om zijn stem even te horen, terwijl ik zelfs nooit gevraagd heb of hij het nog eens met me wilde proberen toen hij de scheiding aankondigde. Na meer dan een half jaar zou de ergste pijn toch weg moeten zijn zou je zeggen.
Vanzelfsprekend ben ik niet de enige die dit ervaart. Neem ik aan.
Hoe lang duurde dit bij jou?
Wat deed je er mee of misschien tegen?
Ik word er soms bijna fysiek onpasselijk van, kennen jullie dat?
vrijdag 15 augustus 2014 om 21:34
Lieve Eleonora,
Wat ontzettend om te lezen dat dit jou nu overkomt! Ik vind het heel erg voor je.
Jij bent een van de redenen dat ik tien jaar geleden op dit forum ben blijven hangen. Je hebt zo veel voor anderen betekend hier. Ik ben blij dat je, nu je het zelf nodig hebt, ook veel terug krijgt.
Veel sterkte de komende tijd! Rouwen is niet fijn.
Wat ontzettend om te lezen dat dit jou nu overkomt! Ik vind het heel erg voor je.
Jij bent een van de redenen dat ik tien jaar geleden op dit forum ben blijven hangen. Je hebt zo veel voor anderen betekend hier. Ik ben blij dat je, nu je het zelf nodig hebt, ook veel terug krijgt.
Veel sterkte de komende tijd! Rouwen is niet fijn.
Het is zoals het is
vrijdag 15 augustus 2014 om 22:22
En wat vind je daar nu van Leo? Dat je zóveel liefde en dankbaarheid over je heen gestort krijgt? Lastig he? Maar je verdient het echt, echt!
Je weet ook wel dat je hier ook weer doorheen kan leven, en dat het een waardevolle levensles is. Ik hoop dat wij, je 'fans' van het forum je hierbij een klein beetje kunnen helpen....
Je weet ook wel dat je hier ook weer doorheen kan leven, en dat het een waardevolle levensles is. Ik hoop dat wij, je 'fans' van het forum je hierbij een klein beetje kunnen helpen....
Your life could depend on this. Don't blink. Don't even blink. Blink and you're dead. They are fast. Faster than you can believe. Don't turn your back, don't look away, and don't blink! Good luck. - The Doctor
zaterdag 16 augustus 2014 om 05:16
Jeetje, Feow, Hova, anderen, ik ben heel blij met jullie support....en ontzettend bedankt voor de prachtige, lieve, warme berichten.
Hasse, ik vind het echt ontroerend, wat o.a. Feow en Hova schrijven en dat ik bijvoorbeeld lieve Erwt even zie.
Voor mij is forummen altijd meer geweest dan lukraak hier en daar mijn mening geven. 'Het is maar internet' gaat voor mij dan ook niet op. Dat was altijd al zo en zo is het nog steeds.
Ik ben oprecht geraakt door de reacties en ja, dit soort dingen lezen helpt.
Thanks girls.
Hasse, ik vind het echt ontroerend, wat o.a. Feow en Hova schrijven en dat ik bijvoorbeeld lieve Erwt even zie.
Voor mij is forummen altijd meer geweest dan lukraak hier en daar mijn mening geven. 'Het is maar internet' gaat voor mij dan ook niet op. Dat was altijd al zo en zo is het nog steeds.
Ik ben oprecht geraakt door de reacties en ja, dit soort dingen lezen helpt.
Thanks girls.
zaterdag 16 augustus 2014 om 05:34
Hoe het is....?
Nou, ik slaap nog steeds ruk maar goed, ik heb dan ook geen pil genomen, terwijl ik die vanaf vrijdag, gisteren dus, in huis had.
Dat komt omdat ik als een blok in slaap viel op de bank en middenin de nacht wakker werd en het nu te laat is er nog een te nemen. Als ik dat wel doe ben ik de hele dag brak.
Eergisteren was een moeilijke dag, of avond vooral, gisteren ging wel en nu merk ik dat ik weer lig te malen.
Het hoort er allemaal bij maar het voelt best raar dat ik letterlijk wakker lig van iemand die ik als man niet terug zou willen. De eerste tijd zéker wel hoor, maar al maanden niet meer inmiddels. Ik vind al die tergende beelden daarom extra ellendig.
Met mijn dochter gaat het wel ok. Voor het eerst gisteren geen tranen bij het naar bed gaan sinds ze terug is van vakantie. Ik spoor haar iedere dag aan haar vader te whatsappen of te bellen en nou ja, gisteren ging het goed bij het naar bed gaan.
Was ik vroeger nog wel eens laconiek over scheiden en vond ik dat ouders best voor zichzelf kunnen kiezen, ondanks kinderen, inmiddels zou ik het iedereen afraden, scheiden, met kinderen involved dus. Nu zou ik toch eerder zeggen dat ik hoop dat men er álles aan doet om een scheiding te voorkomen als er kinderen bij betrokken zijn. Niet voor zichzelf maar voor hun kinderen. Als het niet meer gaat dan gaat het niet maar laconiek ben ík er intussen absoluut niet meer over.
Nou, ik slaap nog steeds ruk maar goed, ik heb dan ook geen pil genomen, terwijl ik die vanaf vrijdag, gisteren dus, in huis had.
Dat komt omdat ik als een blok in slaap viel op de bank en middenin de nacht wakker werd en het nu te laat is er nog een te nemen. Als ik dat wel doe ben ik de hele dag brak.
Eergisteren was een moeilijke dag, of avond vooral, gisteren ging wel en nu merk ik dat ik weer lig te malen.
Het hoort er allemaal bij maar het voelt best raar dat ik letterlijk wakker lig van iemand die ik als man niet terug zou willen. De eerste tijd zéker wel hoor, maar al maanden niet meer inmiddels. Ik vind al die tergende beelden daarom extra ellendig.
Met mijn dochter gaat het wel ok. Voor het eerst gisteren geen tranen bij het naar bed gaan sinds ze terug is van vakantie. Ik spoor haar iedere dag aan haar vader te whatsappen of te bellen en nou ja, gisteren ging het goed bij het naar bed gaan.
Was ik vroeger nog wel eens laconiek over scheiden en vond ik dat ouders best voor zichzelf kunnen kiezen, ondanks kinderen, inmiddels zou ik het iedereen afraden, scheiden, met kinderen involved dus. Nu zou ik toch eerder zeggen dat ik hoop dat men er álles aan doet om een scheiding te voorkomen als er kinderen bij betrokken zijn. Niet voor zichzelf maar voor hun kinderen. Als het niet meer gaat dan gaat het niet maar laconiek ben ík er intussen absoluut niet meer over.
zaterdag 16 augustus 2014 om 09:40
Leo, ik denk dat je niet (alleen) wakker ligt van de man die je als man niet meer zou willen, maar vooral ook van het afscheid moeten nemen van het leven zoals dat voor jou en je dochter zo vertrouwd was en waar je van genoot. Bij mij wisselden de gevoelens van intens verdriet, verschrikkelijk boos zijn, me ingeruild en niet goed genoeg voelen, en vooral ook dat ontzettend verscheurende gevoel van het niet meer dat complete gezin kunnen bieden aan de kinderen zich in razend tempo af. Dat is nogal niet wat, genoeg om een mens voor een langere periode (bij mij duurde dat zeker een jaar) slecht te laten slapen.
En idd, de gevolgen voor kinderen zijn zo verschrikkelijk. En helaas blijft dat ook zo, zij het in mindere mate. Bij ons is de rust wedergekeerd, hun vader woont samen en zijn partner is min of meer geaccepteerd en ze probeert het echt gezellig te maken voor de kinderen. Ikzelf heb alweer een tijdje een lat-relatie, de kinderen kunnen het goed met hem vinden en we hebben veel plezier. Maar toch...
Het blijft second best voor de kinderen, als je het ze zou vragen zouden ze nog steeds veel liever weer een compleet gezin zijn. En dat gevoel blijft altijd aan mij knagen, ook al heb ik er alles aan gedaan destijds om onze relatie alsnog een kans te geven.
Het enige dat je kunt doen is zorgen dat F zich fijn en geborgen bij je voelt en het gevoel heeft dat ze altijd bij je terecht kan, haar stimuleren in het contact met haar vader en hem nooit afvallen in haar bijzijn.
Maar ik weet zeker dat je dat al doet, lieve Leo.
F komt er wel, met jouw liefde en steun en die van al jullie dierbaren. Het heeft alleen verschrikkelijk veel tijd nodig..
En idd, de gevolgen voor kinderen zijn zo verschrikkelijk. En helaas blijft dat ook zo, zij het in mindere mate. Bij ons is de rust wedergekeerd, hun vader woont samen en zijn partner is min of meer geaccepteerd en ze probeert het echt gezellig te maken voor de kinderen. Ikzelf heb alweer een tijdje een lat-relatie, de kinderen kunnen het goed met hem vinden en we hebben veel plezier. Maar toch...
Het blijft second best voor de kinderen, als je het ze zou vragen zouden ze nog steeds veel liever weer een compleet gezin zijn. En dat gevoel blijft altijd aan mij knagen, ook al heb ik er alles aan gedaan destijds om onze relatie alsnog een kans te geven.
Het enige dat je kunt doen is zorgen dat F zich fijn en geborgen bij je voelt en het gevoel heeft dat ze altijd bij je terecht kan, haar stimuleren in het contact met haar vader en hem nooit afvallen in haar bijzijn.
Maar ik weet zeker dat je dat al doet, lieve Leo.
F komt er wel, met jouw liefde en steun en die van al jullie dierbaren. Het heeft alleen verschrikkelijk veel tijd nodig..
zaterdag 16 augustus 2014 om 10:57
Alles wat heel erg lang "normaal" was in het leven van jouw en je dochter is niet meer. Op het moment dat je man je verteld niet meer met je verder te willen terwijl jij er heel anders in staat en het niet hebt zien aankomen, valllen alle bestaande vastigheden weg en om.
Zonder afleiding (een nieuwe partner b.v) moet je dan heel hard aan het werk met jezelf om hier weer een pad in zien te vinden.
De veiligheid en zekerheid die je eerder uit je relatie haalde moet je nu uit jezelf zien te halen en niet alleen voor jezelf maar ook voor je dochter.
En dat is eng en dood vermoeiend en dat doe je letterlijk met vallen en opstaan..
Stapje voor stapje..het werkt..
Dikke knuffel!
Zonder afleiding (een nieuwe partner b.v) moet je dan heel hard aan het werk met jezelf om hier weer een pad in zien te vinden.
De veiligheid en zekerheid die je eerder uit je relatie haalde moet je nu uit jezelf zien te halen en niet alleen voor jezelf maar ook voor je dochter.
En dat is eng en dood vermoeiend en dat doe je letterlijk met vallen en opstaan..
Stapje voor stapje..het werkt..
Dikke knuffel!
zondag 17 augustus 2014 om 02:33
quote:jippie55 schreef op 14 augustus 2014 @ 13:44:
Jee, wat klote zeg, dat hij om de afspraken heen walst. Zoals jij altijd over hem schreef, kreeg ik de indruk inderdaad dat het een zuivere, betrouwbare man is. Niet dus. Wat een teleurstelling.
Fijn dat je je beter voelt nu F er weer is. Sterkte lieve schat
Dank je wel lieverd
Jee, wat klote zeg, dat hij om de afspraken heen walst. Zoals jij altijd over hem schreef, kreeg ik de indruk inderdaad dat het een zuivere, betrouwbare man is. Niet dus. Wat een teleurstelling.
Fijn dat je je beter voelt nu F er weer is. Sterkte lieve schat
Dank je wel lieverd
zondag 17 augustus 2014 om 03:39
Op dit moment ben ik weer vooral razend Hova....
Afgewisseld met spijt en verdriet.
Het is even heel heftig vannacht. Ik ga niet eens meer nadenken over waarom het zo heftig is nu.
Ik voel me soms net een soort ragdoll, heen en weer geslingerd tussen emoties, bijna willoos. Ik probeer te doen wat me is aangeraden, het over me heen laten komen maar eigenlijk voelt het niet ok. Ik was er beter aan toe toen ik me nog hevig verzette tegen deze maalstroom.
Maar ik zie ook in dat dat verzet leidde tot ontkenning en het voor me uitschuiven van iets waar ik vroeg of laat tóch doorheen zou moeten.
Ik haat het dat ik zo giftig en kwaad ben. Dat wil ik helemaal niet.
Eng ja, dat is het zeker Allalone, ik vind mezelf maar onberekenbaar momenteel.
Dilanaroxje, dank je wel, we hebben contact gehad, je bent een schat.
Afgewisseld met spijt en verdriet.
Het is even heel heftig vannacht. Ik ga niet eens meer nadenken over waarom het zo heftig is nu.
Ik voel me soms net een soort ragdoll, heen en weer geslingerd tussen emoties, bijna willoos. Ik probeer te doen wat me is aangeraden, het over me heen laten komen maar eigenlijk voelt het niet ok. Ik was er beter aan toe toen ik me nog hevig verzette tegen deze maalstroom.
Maar ik zie ook in dat dat verzet leidde tot ontkenning en het voor me uitschuiven van iets waar ik vroeg of laat tóch doorheen zou moeten.
Ik haat het dat ik zo giftig en kwaad ben. Dat wil ik helemaal niet.
Eng ja, dat is het zeker Allalone, ik vind mezelf maar onberekenbaar momenteel.
Dilanaroxje, dank je wel, we hebben contact gehad, je bent een schat.
zondag 17 augustus 2014 om 03:46
O ja, en dan te bedenken dat het intussen inderdaad al veel beter gaat dan zeven maanden terug.
Echt, wat een verschil.
Dit voelt echter ook ruk hoor, dat boze, verongelijkte zelfs.
Alsof mijn ex niet gewoon van een ander kan gaan houden en alsof dat dan het einde van de wereld is, wat het niet is natuurlijk.
Weet ik allemaal, ik kan het uitstekend beredeneren maar de manier waarop het allemaal gegaan is en de pijn die het doet, dat gaat als lava door me heen, de woede daarover.
Ik heb weer eens totaal geen zin in morgen.
Echt, wat een verschil.
Dit voelt echter ook ruk hoor, dat boze, verongelijkte zelfs.
Alsof mijn ex niet gewoon van een ander kan gaan houden en alsof dat dan het einde van de wereld is, wat het niet is natuurlijk.
Weet ik allemaal, ik kan het uitstekend beredeneren maar de manier waarop het allemaal gegaan is en de pijn die het doet, dat gaat als lava door me heen, de woede daarover.
Ik heb weer eens totaal geen zin in morgen.
zondag 17 augustus 2014 om 03:54
quote:Eleonora schreef op 17 augustus 2014 @ 03:39:
Afgewisseld met spijt t.
Waar heb je spijt van?
Van jullie mooie dochter? Van jullie leuke tijd samen?
Niet alles is een leugen geweest; hij wil het nu graag zo laten lijken, om het voor zichzelf goed te kunnen praten dat hij er uit stapt.
Afgewisseld met spijt t.
Waar heb je spijt van?
Van jullie mooie dochter? Van jullie leuke tijd samen?
Niet alles is een leugen geweest; hij wil het nu graag zo laten lijken, om het voor zichzelf goed te kunnen praten dat hij er uit stapt.
Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.
zondag 17 augustus 2014 om 04:04
quote:Eleonora schreef op 17 augustus 2014 @ 03:58:
En dat doet juist zo veel pijn Bianca!
Want het was niet zo, we waren niet al lang ongelukkig en leefden niet als kat en hond!
Precies één maand hadden we troubles voor hij de stekker er uit trok. Één maand!
Auwww!!!!!
Jouw W is niks niet anders dan al die ander kerels die ik het zo aan heb zien pakken in mijn omgeving.
Lullig, dat ze niet eens de moeite doen om een beetje stijlvol , aardig en origineel de kuierlatten te nemen.
Ze slaan nog even een paar deuken in mooie herinneringen, laten je achter met twijfels en zorgen dat vrienden blijven ook zowat onmogelijk wordt.
Ik begrijp het heel goed wel en heel goed niet. Dat is de einige mogelijkheid voor hen om die afstand te kunnen nemen.
Maar meid, ....wat een ellende, wat een verdriet.
En dat doet juist zo veel pijn Bianca!
Want het was niet zo, we waren niet al lang ongelukkig en leefden niet als kat en hond!
Precies één maand hadden we troubles voor hij de stekker er uit trok. Één maand!
Auwww!!!!!
Jouw W is niks niet anders dan al die ander kerels die ik het zo aan heb zien pakken in mijn omgeving.
Lullig, dat ze niet eens de moeite doen om een beetje stijlvol , aardig en origineel de kuierlatten te nemen.
Ze slaan nog even een paar deuken in mooie herinneringen, laten je achter met twijfels en zorgen dat vrienden blijven ook zowat onmogelijk wordt.
Ik begrijp het heel goed wel en heel goed niet. Dat is de einige mogelijkheid voor hen om die afstand te kunnen nemen.
Maar meid, ....wat een ellende, wat een verdriet.
Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.
zondag 17 augustus 2014 om 04:04
Bia.....
Ik heb spijt van het stoppen met mijn laatste, vaste baan, van de verhuizing, van het feit dat ik niet op mijn poot heb gespeeld toen we uit elkaar gingen. Ik had hier al weg kunnen zijn maar dacht in het belang van ons alledrie te handelen door hier te blijven.
Nu woon ik ver weg van waar ik meer kans heb op werk, alles is hier ver vandaan en hij woont (stomtoevallig natuurlijk) een kilometer bij zijn nieuwe liefde vandaan, midden in het land.
Spijt, spijt, spijt....een ander woord heb ik er niet voor.
Ik heb het gevoel dat ik gek word.
Ik heb spijt van het stoppen met mijn laatste, vaste baan, van de verhuizing, van het feit dat ik niet op mijn poot heb gespeeld toen we uit elkaar gingen. Ik had hier al weg kunnen zijn maar dacht in het belang van ons alledrie te handelen door hier te blijven.
Nu woon ik ver weg van waar ik meer kans heb op werk, alles is hier ver vandaan en hij woont (stomtoevallig natuurlijk) een kilometer bij zijn nieuwe liefde vandaan, midden in het land.
Spijt, spijt, spijt....een ander woord heb ik er niet voor.
Ik heb het gevoel dat ik gek word.
zondag 17 augustus 2014 om 04:07
quote:Eleonora schreef op 17 augustus 2014 @ 04:04:
Bia.....
Ik heb spijt van het stoppen met mijn laatste, vaste baan, van de verhuizing, van het feit dat ik niet op mijn poot heb gespeeld toen we uit elkaar gingen. Ik had hier al weg kunnen zijn maar dacht in het belang van ons alledrie te handelen door hier te blijven.
Nu woon ik ver weg van waar ik meer kans heb op werk, alles is hier ver vandaan en hij woont (stomtoevallig natuurlijk) een kilometer bij zijn nieuwe liefde vandaan, midden in het land.
Spijt, spijt, spijt....een ander woord heb ik er niet voor.
Ik heb het gevoel dat ik gek word.Snap ik. Echt.
Bia.....
Ik heb spijt van het stoppen met mijn laatste, vaste baan, van de verhuizing, van het feit dat ik niet op mijn poot heb gespeeld toen we uit elkaar gingen. Ik had hier al weg kunnen zijn maar dacht in het belang van ons alledrie te handelen door hier te blijven.
Nu woon ik ver weg van waar ik meer kans heb op werk, alles is hier ver vandaan en hij woont (stomtoevallig natuurlijk) een kilometer bij zijn nieuwe liefde vandaan, midden in het land.
Spijt, spijt, spijt....een ander woord heb ik er niet voor.
Ik heb het gevoel dat ik gek word.Snap ik. Echt.
Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.
zondag 17 augustus 2014 om 04:18
Ik heb QUERTY op mijn voorhoofd., ik rol om van de slaap. ..............Maar ik slaap licht; app me als je de nacht niet door komt.
Ga lekker naar bed, ik denk aan je, helpt op zich natuurlijk geen ene hol, maar je kan je een poosje vermaken met denken aan alle lol die we gemaakt hebben. En ik vind het ook prima als we geen lol maken. Dan vind ik je nog net zo lief.
Ga lekker naar bed, ik denk aan je, helpt op zich natuurlijk geen ene hol, maar je kan je een poosje vermaken met denken aan alle lol die we gemaakt hebben. En ik vind het ook prima als we geen lol maken. Dan vind ik je nog net zo lief.
Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.
zondag 17 augustus 2014 om 04:19
quote:blijfgewoonbianca schreef op 17 augustus 2014 @ 04:04:
[...]
Jouw W is niks niet anders dan al die ander kerels die ik het zo aan heb zien pakken in mijn omgeving.
Lullig, dat ze niet eens de moeite doen om een beetje stijlvol , aardig en origineel de kuierlatten te nemen.
Ze slaan nog even een paar deuken in mooie herinneringen, laten je achter met twijfels en zorgen dat vrienden blijven ook zowat onmogelijk wordt.
Ik begrijp het heel goed wel en heel goed niet. Dat is de einige mogelijkheid voor hen om die afstand te kunnen nemen.
Maar meid, ....wat een ellende, wat een verdriet.
Dat van dat vrienden blijven en dat dat onmogelijk lijkt, dat vind ik een van de ergste dingen.
Want als we iets waren dan is het wel vrienden.
En ik heb er veel energie ingestoken om het te blijven want zo gek veel hoefde er niet eens te veranderen dacht ik, na het uit elkaar gaan. We hielden van elkaar en ik hield nog steeds van hem toen we gingen scheiden. Ik wilde zelfs geloven dat hij geen dubbele agenda had, omdat dat zo niet paste in onze verhouding.
Zo naïef, zo dom.....ik dus.
[...]
Jouw W is niks niet anders dan al die ander kerels die ik het zo aan heb zien pakken in mijn omgeving.
Lullig, dat ze niet eens de moeite doen om een beetje stijlvol , aardig en origineel de kuierlatten te nemen.
Ze slaan nog even een paar deuken in mooie herinneringen, laten je achter met twijfels en zorgen dat vrienden blijven ook zowat onmogelijk wordt.
Ik begrijp het heel goed wel en heel goed niet. Dat is de einige mogelijkheid voor hen om die afstand te kunnen nemen.
Maar meid, ....wat een ellende, wat een verdriet.
Dat van dat vrienden blijven en dat dat onmogelijk lijkt, dat vind ik een van de ergste dingen.
Want als we iets waren dan is het wel vrienden.
En ik heb er veel energie ingestoken om het te blijven want zo gek veel hoefde er niet eens te veranderen dacht ik, na het uit elkaar gaan. We hielden van elkaar en ik hield nog steeds van hem toen we gingen scheiden. Ik wilde zelfs geloven dat hij geen dubbele agenda had, omdat dat zo niet paste in onze verhouding.
Zo naïef, zo dom.....ik dus.
