Psyche
alle pijlers
flashbacks na een scheiding
zaterdag 9 augustus 2014 om 18:34
Een maand of zeven geleden ben ik vrij plotsklaps gescheiden. Een maand lang wilde mijn ex nadenken, nadat ik er achter kwam dat hij stiekem contact had met de vrouw met wie hij nu een relatie heeft. Na deze maand van nadenken - en verder een heel harmonieuze relatie van bijna twaalf jaar - was ik ineens alleen.
De afgelopen maanden stond ik volkomen in de survivalstand. Omdat het zo snel ging, denk ik, heb ik niet echt gerouwd. Mijn ex ging 'gewoon' weg bij onze dochter en mij en omdat het zo makkelijk leek te gaan, voor hem, durfde ik mijn enorme verdriet om dit verlies niet echt toe te laten. Ik duwde herinneringen snel weg, genoeg andere rottigheid om mee te dealen.
En nu, na zeven maanden, terwijl de ergste pijn nu wel weg zou moeten zijn, word ik echt gekweld door flashbacks van mijn huwelijk. Random herinneringen lijken het. Doorlopende beelden van twaalf jaar erg gelukkig zijn. Er zit geen enkele logica in, het is een caleidoscoop van plaatjes, filmpjes, woorden, momenten....
Zijn er mensen die dit herkennen? Dat je iemand zo verschrikkelijk mist door de beelden die je de hele dag door je onderbewuste gepresenteerd krijgt?
Ik wil mijn ex niet terug, ik heb vrede met het scheiden op zich maar word helemaal dol van de ongewenste trip down memory lane die ik continu maak.
Gisteren was het zo erg dat ik hem bijna belde. Om zijn stem even te horen, terwijl ik zelfs nooit gevraagd heb of hij het nog eens met me wilde proberen toen hij de scheiding aankondigde. Na meer dan een half jaar zou de ergste pijn toch weg moeten zijn zou je zeggen.
Vanzelfsprekend ben ik niet de enige die dit ervaart. Neem ik aan.
Hoe lang duurde dit bij jou?
Wat deed je er mee of misschien tegen?
Ik word er soms bijna fysiek onpasselijk van, kennen jullie dat?
De afgelopen maanden stond ik volkomen in de survivalstand. Omdat het zo snel ging, denk ik, heb ik niet echt gerouwd. Mijn ex ging 'gewoon' weg bij onze dochter en mij en omdat het zo makkelijk leek te gaan, voor hem, durfde ik mijn enorme verdriet om dit verlies niet echt toe te laten. Ik duwde herinneringen snel weg, genoeg andere rottigheid om mee te dealen.
En nu, na zeven maanden, terwijl de ergste pijn nu wel weg zou moeten zijn, word ik echt gekweld door flashbacks van mijn huwelijk. Random herinneringen lijken het. Doorlopende beelden van twaalf jaar erg gelukkig zijn. Er zit geen enkele logica in, het is een caleidoscoop van plaatjes, filmpjes, woorden, momenten....
Zijn er mensen die dit herkennen? Dat je iemand zo verschrikkelijk mist door de beelden die je de hele dag door je onderbewuste gepresenteerd krijgt?
Ik wil mijn ex niet terug, ik heb vrede met het scheiden op zich maar word helemaal dol van de ongewenste trip down memory lane die ik continu maak.
Gisteren was het zo erg dat ik hem bijna belde. Om zijn stem even te horen, terwijl ik zelfs nooit gevraagd heb of hij het nog eens met me wilde proberen toen hij de scheiding aankondigde. Na meer dan een half jaar zou de ergste pijn toch weg moeten zijn zou je zeggen.
Vanzelfsprekend ben ik niet de enige die dit ervaart. Neem ik aan.
Hoe lang duurde dit bij jou?
Wat deed je er mee of misschien tegen?
Ik word er soms bijna fysiek onpasselijk van, kennen jullie dat?
zondag 17 augustus 2014 om 04:23
quote:blijfgewoonbianca schreef op 17 augustus 2014 @ 04:18:
Ik heb QUERTY op mijn voorhoofd., ik rol om van de slaap. ..............Maar ik slaap licht; app me als je de nacht niet door komt.
Ga lekker naar bed, ik denk aan je, helpt op zich natuurlijk geen ene hol, maar je kan je een poosje vermaken met denken aan alle lol die we gemaakt hebben. En ik vind het ook prima als we geen lol maken. Dan vind ik je nog net zo lief.
Love you Bia.
Ik red me hoor.
Straks ga ik naar de bios, om half twaalf al ga ik in een zaal zitten kijken naar een animatiefilm over een zebra zie zijn strepen kwijt s of zo. Dan slaap ik wel bij.
Ga lekker slapen, welterusten en dank je wel.
De lol die we hebben gehad en nog gaan hebben zal ik nooit vergeten, never.
Ik heb QUERTY op mijn voorhoofd., ik rol om van de slaap. ..............Maar ik slaap licht; app me als je de nacht niet door komt.
Ga lekker naar bed, ik denk aan je, helpt op zich natuurlijk geen ene hol, maar je kan je een poosje vermaken met denken aan alle lol die we gemaakt hebben. En ik vind het ook prima als we geen lol maken. Dan vind ik je nog net zo lief.
Love you Bia.
Ik red me hoor.
Straks ga ik naar de bios, om half twaalf al ga ik in een zaal zitten kijken naar een animatiefilm over een zebra zie zijn strepen kwijt s of zo. Dan slaap ik wel bij.
Ga lekker slapen, welterusten en dank je wel.
De lol die we hebben gehad en nog gaan hebben zal ik nooit vergeten, never.
zondag 17 augustus 2014 om 04:47
Ik vroeg me al af waarom ik zo oeverloos vroeg wakker was... En hier is het antwoord.
Lieve Leo, wat naar dat je een kutnacht hebt, wil je effe tegen mij aanbeppen?
Lieve Leo, wat naar dat je een kutnacht hebt, wil je effe tegen mij aanbeppen?
Your life could depend on this. Don't blink. Don't even blink. Blink and you're dead. They are fast. Faster than you can believe. Don't turn your back, don't look away, and don't blink! Good luck. - The Doctor
zondag 17 augustus 2014 om 05:15
Lieve Leo, ik zie je topic nu pas. Ik heb het eerst van begin tot einde gelezen voor ik reageerde, want ik wilde weten hoe het met je was.
Ik vond het zo erg dat je je gedwongen voelde ermee te stoppen, zeven maanden geleden, door een paar domme opmerkingen her en der.
Ik heb helemaal geen goede raad voor je, andere forummers zijn daarin al zo prachtig en waardevol geweest. Ik vind de hele gang van zaken van het afgelopen jaar (operatie, zwarte hond, scheiding) verschrikkelijk voor je, maar ik heb een eindeloze bewondering voor je. Jij bent zo sterk, al zal je daar zelf soms aan twijfelen.
Verder ben ik alleen maar ontzettend blij dat je terug bent, ik heb je heel erg gemist.
We zullen elkaar 's nachts wel weer vaker tegenkomen, ik ben ook een nachtbraker .
Ik hoop dat je straks plezier hebt in de bios met F, al was het alleen maar vanwege haar plezier.
Lieve Leo,
Ik vond het zo erg dat je je gedwongen voelde ermee te stoppen, zeven maanden geleden, door een paar domme opmerkingen her en der.
Ik heb helemaal geen goede raad voor je, andere forummers zijn daarin al zo prachtig en waardevol geweest. Ik vind de hele gang van zaken van het afgelopen jaar (operatie, zwarte hond, scheiding) verschrikkelijk voor je, maar ik heb een eindeloze bewondering voor je. Jij bent zo sterk, al zal je daar zelf soms aan twijfelen.
Verder ben ik alleen maar ontzettend blij dat je terug bent, ik heb je heel erg gemist.
We zullen elkaar 's nachts wel weer vaker tegenkomen, ik ben ook een nachtbraker .
Ik hoop dat je straks plezier hebt in de bios met F, al was het alleen maar vanwege haar plezier.
Lieve Leo,
zondag 17 augustus 2014 om 05:25
Ook moe, dus dat word wat over een paar uurtjes op mijn werk
Maar slaap komt en gaat hier naar eigen willen, dus ik doe het er maar mee.
Ik snap dat wel hoor, niet kunnen slapen in jouw geval. Je hoofd stopt niet met denken gok ik zo?
Maar slaap komt en gaat hier naar eigen willen, dus ik doe het er maar mee.
Ik snap dat wel hoor, niet kunnen slapen in jouw geval. Je hoofd stopt niet met denken gok ik zo?
Your life could depend on this. Don't blink. Don't even blink. Blink and you're dead. They are fast. Faster than you can believe. Don't turn your back, don't look away, and don't blink! Good luck. - The Doctor
zondag 17 augustus 2014 om 05:31
Misschien dat ik zo nog effe een powernappie ga proberen. En ach, werken in een museum is nou niet bepaald zwaar te noemen. Luciferhoutjes mee om de ogen open te kunnen houden en vanavond op tijd afnokken. Does the trick every time.
Your life could depend on this. Don't blink. Don't even blink. Blink and you're dead. They are fast. Faster than you can believe. Don't turn your back, don't look away, and don't blink! Good luck. - The Doctor
zondag 17 augustus 2014 om 05:36
Eens met Sri, het leven is niet altijd feest, dus je hebt recht op nutteloos zeuren Lé! En weet je, daar zij wij dan weer even voor, gewoon je een hart onder de riem kunnen steken en zorgen dat je je nacht doorkomt.
Your life could depend on this. Don't blink. Don't even blink. Blink and you're dead. They are fast. Faster than you can believe. Don't turn your back, don't look away, and don't blink! Good luck. - The Doctor
zondag 17 augustus 2014 om 05:39
Ik kruip toch nog weer even mijn bedje in. Man kwam vragen waar ik bleef
Tot over een paar uurtjes Leo!
Tot over een paar uurtjes Leo!
Your life could depend on this. Don't blink. Don't even blink. Blink and you're dead. They are fast. Faster than you can believe. Don't turn your back, don't look away, and don't blink! Good luck. - The Doctor
zondag 17 augustus 2014 om 06:50
Dag Leo,
Ik hoop dat je ligt te slapen maar wilde je toch even een goede dag wensen vandaag.
Je hebt zoveel moeite met je woede, nou die mag je wel voelen hoor, laat het er maar gewoon zijn. Wij vrouwen leren nog steeds dat dat niet ok is, maar soms is het er gewoon en als je het maar probeert te onderdrukken dan word je er alleen maar beroerder van. En je woede is terecht.
Ik hoop dat je gaandeweg steeds meer bij jezelf komt. Ik bedoel dat het je lukt om meer te kijken naar jouw aandeel ipv het zijne. Je hebt er alles aan gedaan om dit huwelijk te laten slagen, goede keuzes te maken voor je gezin etc. etc. Misschien dat de wetenschap dat jou niets te verwijten valt je binnenkort wat meer kan troosten.
Sterkte vandaag.
Ik hoop dat je ligt te slapen maar wilde je toch even een goede dag wensen vandaag.
Je hebt zoveel moeite met je woede, nou die mag je wel voelen hoor, laat het er maar gewoon zijn. Wij vrouwen leren nog steeds dat dat niet ok is, maar soms is het er gewoon en als je het maar probeert te onderdrukken dan word je er alleen maar beroerder van. En je woede is terecht.
Ik hoop dat je gaandeweg steeds meer bij jezelf komt. Ik bedoel dat het je lukt om meer te kijken naar jouw aandeel ipv het zijne. Je hebt er alles aan gedaan om dit huwelijk te laten slagen, goede keuzes te maken voor je gezin etc. etc. Misschien dat de wetenschap dat jou niets te verwijten valt je binnenkort wat meer kan troosten.
Sterkte vandaag.
zondag 17 augustus 2014 om 07:10
Zo, daar was ik weer. Koffie loopt (want dát kan ik nu wel gebruiken) en de zon is weer op (achter de wolken, dat dan weer wel).
IK hoop dat je nu toch effe slaapt Leo, en ik wil je heel veel plezier wensen bij de bios met je meis!
IK hoop dat je nu toch effe slaapt Leo, en ik wil je heel veel plezier wensen bij de bios met je meis!
Your life could depend on this. Don't blink. Don't even blink. Blink and you're dead. They are fast. Faster than you can believe. Don't turn your back, don't look away, and don't blink! Good luck. - The Doctor
zondag 17 augustus 2014 om 08:48
Dag lieve Leo,
Ik ben er ook nog, in de meeleesstand. Wat een wijze en lieve woorden worden er voor jou geschreven, ik heb daar verder niets aan toe te voegen. Ook ik neem een wending bij je waar in opwaartse richting, ondanks het verdriet dat nog volop bij je aanwezig is.
Maar verdriet is niet erg, voel het maar, het heeft een reinigende werking.
Het komt goed zo.
Wat ik ook eng vind is dat een relatie dus abrupt kan eindigen, zonder dat je daar op voorbereid bent of de signalen aan ziet komen. Dat er soms helemaal geen signalen zijn. Dat het blijkbaar niet uitmaakt of er kinderen in het spel zijn. Dat het poef, ineens weg kan zijn,
Sinds ik zelf een kind heb en een 2e binnenkort sta ik daar meer bij stil en de verhalen in dit topic geven mij inderdaad het beeld dat niets vanzelfsprekend is.
Verschrikkelijk vind ik dat. Niet om de volwassenen maar meer om de kinderen. Arme kinderen, hoe stort hun wereld in elkaar.
Daar ben ik verdrietig van, laat staan jij.
Veel plezier met je dochter vandaag!
Ik ben er ook nog, in de meeleesstand. Wat een wijze en lieve woorden worden er voor jou geschreven, ik heb daar verder niets aan toe te voegen. Ook ik neem een wending bij je waar in opwaartse richting, ondanks het verdriet dat nog volop bij je aanwezig is.
Maar verdriet is niet erg, voel het maar, het heeft een reinigende werking.
Het komt goed zo.
Wat ik ook eng vind is dat een relatie dus abrupt kan eindigen, zonder dat je daar op voorbereid bent of de signalen aan ziet komen. Dat er soms helemaal geen signalen zijn. Dat het blijkbaar niet uitmaakt of er kinderen in het spel zijn. Dat het poef, ineens weg kan zijn,
Sinds ik zelf een kind heb en een 2e binnenkort sta ik daar meer bij stil en de verhalen in dit topic geven mij inderdaad het beeld dat niets vanzelfsprekend is.
Verschrikkelijk vind ik dat. Niet om de volwassenen maar meer om de kinderen. Arme kinderen, hoe stort hun wereld in elkaar.
Daar ben ik verdrietig van, laat staan jij.
Veel plezier met je dochter vandaag!
zondag 17 augustus 2014 om 09:42
Lieve Leo wat fijn om je weer te lezen! Al vind ik de aanleiding van dit topic meer dan verdrietig.
Zoals andere al aangegeven hebben zit je in een rouwproces en dat zul je door moeten, je kunt helaas niet halverwege zeggen dat je 't toch niet zo leuk vind en uitstappen.
Toevallig ontstond er afgelopen week op mijn werk een gesprek over mannen die hun vrouw verlaten voor een ander. Ik kreeg het verwijt dat ik zo fel reageerde. Ik heb gezegd dat het normaal gesproken al verdrietig genoeg is als een relatie beëindigd wordt, immers, het is vaak een eenzijdige beslissing waar de ander zich maar bij neer dient te leggen. Maar als je achteraf moet ontdekken dat je gewoon bent ingeruild dan doet dat nog zoveel meer pijn! De persoon die je dacht te kennen, waarvan hij dacht dat die net zoveel van jou hield als jij van hem, blijkt helemaal niet te bestaan. En als hij je nu zo besodemieterd heeft, wanneer en hoe vaak en met wie heeft iedat dan nog meer gedaan?? Ik denk dat je dit gevoel alleen goed snapt als het je is overkomen.
Heel veel sterkte met het verwerken van je verdriet.
Zoals andere al aangegeven hebben zit je in een rouwproces en dat zul je door moeten, je kunt helaas niet halverwege zeggen dat je 't toch niet zo leuk vind en uitstappen.
Toevallig ontstond er afgelopen week op mijn werk een gesprek over mannen die hun vrouw verlaten voor een ander. Ik kreeg het verwijt dat ik zo fel reageerde. Ik heb gezegd dat het normaal gesproken al verdrietig genoeg is als een relatie beëindigd wordt, immers, het is vaak een eenzijdige beslissing waar de ander zich maar bij neer dient te leggen. Maar als je achteraf moet ontdekken dat je gewoon bent ingeruild dan doet dat nog zoveel meer pijn! De persoon die je dacht te kennen, waarvan hij dacht dat die net zoveel van jou hield als jij van hem, blijkt helemaal niet te bestaan. En als hij je nu zo besodemieterd heeft, wanneer en hoe vaak en met wie heeft iedat dan nog meer gedaan?? Ik denk dat je dit gevoel alleen goed snapt als het je is overkomen.
Heel veel sterkte met het verwerken van je verdriet.
zondag 17 augustus 2014 om 10:04
Hai lieve vrouwen, ben ik weer....
Ik heb tot half tien geslapen en zit nu gedoucht en gekleed mijn make-up te doen, want we gaan uit tenslotte.
Eigenlijk schrijft bijna iedereen dat verdriet hebben goed is, dat het er bij hoort, dat me dat verder gaat helpen.
Dat geloof ik.
Ik zou hetzelfde zeggen tegen mij als ik niet mezelf was.
Mijn verzet tegen verdriet heeft te maken met dat mijn ex nooit wat verdriet heeft getoond, geen spijt, geen enkele keer een teken dat het mooi was wat we hadden, helemaal niks.
En dat terwijl hij tot op het laatst heeft geroepen dat het allemaal goed zou komen en dat hij van me hield.
In die ene maand dus, dat hij het allemaal niet meer wist, bleef hij me zeggen dat het weer goed kwam, dat we vertrouwen moesten hebben, dat hij wilde dat het weer ok werd etc. En toen, ineens, na een week 'nadenken' was het toch over.
Ik kan niet uitleggen wat er dan gebeurt, of wat er toen bij mij gebeurde. Het is alsof je met een hamer geslagen wordt. Heel hard en heel vaak. Want ondanks alles wat je hoorde en wat er tegen je werd gezegd, gebeurt er iets wat daar haaks op staat.
De absolute en directe afstandelijkheid die hij daarna tentoon spreidde was voor mij een soort van onbewuste trigger om dan ook maar te doen alsof het allemaal wel meeviel. Denk ik.
Ik was in paniek en ik wist niet hoe ik verder moest maar rouwen om mijn relatie deed ik niet, ik was te veel in shock.
Nu komt dat uitgestelde verdriet toch en nu wil ik het niet meer voelen. Te laat vind ik. Of te laat wíl ik.
Maar ik heb niks te willen inderdaad Takkentrol, klopt. Ik kan niet uitstappen en zeggen dat het me niet zo bevalt.
Balen zeg.
Ik heb tot half tien geslapen en zit nu gedoucht en gekleed mijn make-up te doen, want we gaan uit tenslotte.
Eigenlijk schrijft bijna iedereen dat verdriet hebben goed is, dat het er bij hoort, dat me dat verder gaat helpen.
Dat geloof ik.
Ik zou hetzelfde zeggen tegen mij als ik niet mezelf was.
Mijn verzet tegen verdriet heeft te maken met dat mijn ex nooit wat verdriet heeft getoond, geen spijt, geen enkele keer een teken dat het mooi was wat we hadden, helemaal niks.
En dat terwijl hij tot op het laatst heeft geroepen dat het allemaal goed zou komen en dat hij van me hield.
In die ene maand dus, dat hij het allemaal niet meer wist, bleef hij me zeggen dat het weer goed kwam, dat we vertrouwen moesten hebben, dat hij wilde dat het weer ok werd etc. En toen, ineens, na een week 'nadenken' was het toch over.
Ik kan niet uitleggen wat er dan gebeurt, of wat er toen bij mij gebeurde. Het is alsof je met een hamer geslagen wordt. Heel hard en heel vaak. Want ondanks alles wat je hoorde en wat er tegen je werd gezegd, gebeurt er iets wat daar haaks op staat.
De absolute en directe afstandelijkheid die hij daarna tentoon spreidde was voor mij een soort van onbewuste trigger om dan ook maar te doen alsof het allemaal wel meeviel. Denk ik.
Ik was in paniek en ik wist niet hoe ik verder moest maar rouwen om mijn relatie deed ik niet, ik was te veel in shock.
Nu komt dat uitgestelde verdriet toch en nu wil ik het niet meer voelen. Te laat vind ik. Of te laat wíl ik.
Maar ik heb niks te willen inderdaad Takkentrol, klopt. Ik kan niet uitstappen en zeggen dat het me niet zo bevalt.
Balen zeg.
zondag 17 augustus 2014 om 10:06
quote:3wieler schreef op 17 augustus 2014 @ 08:48:
Dag lieve Leo,
Ik ben er ook nog, in de meeleesstand. Wat een wijze en lieve woorden worden er voor jou geschreven, ik heb daar verder niets aan toe te voegen. Ook ik neem een wending bij je waar in opwaartse richting, ondanks het verdriet dat nog volop bij je aanwezig is.
Maar verdriet is niet erg, voel het maar, het heeft een reinigende werking.
Het komt goed zo.
Wat ik ook eng vind is dat een relatie dus abrupt kan eindigen, zonder dat je daar op voorbereid bent of de signalen aan ziet komen. Dat er soms helemaal geen signalen zijn. Dat het blijkbaar niet uitmaakt of er kinderen in het spel zijn. Dat het poef, ineens weg kan zijn,
Sinds ik zelf een kind heb en een 2e binnenkort sta ik daar meer bij stil en de verhalen in dit topic geven mij inderdaad het beeld dat niets vanzelfsprekend is.
Verschrikkelijk vind ik dat. Niet om de volwassenen maar meer om de kinderen. Arme kinderen, hoe stort hun wereld in elkaar.
Daar ben ik verdrietig van, laat staan jij.
Veel plezier met je dochter vandaag!
Gefeliciteerd met je zwangerschap lieve schat!
Wat ontzettend leuk voor je dat je weer een baby krijgt!
Dag lieve Leo,
Ik ben er ook nog, in de meeleesstand. Wat een wijze en lieve woorden worden er voor jou geschreven, ik heb daar verder niets aan toe te voegen. Ook ik neem een wending bij je waar in opwaartse richting, ondanks het verdriet dat nog volop bij je aanwezig is.
Maar verdriet is niet erg, voel het maar, het heeft een reinigende werking.
Het komt goed zo.
Wat ik ook eng vind is dat een relatie dus abrupt kan eindigen, zonder dat je daar op voorbereid bent of de signalen aan ziet komen. Dat er soms helemaal geen signalen zijn. Dat het blijkbaar niet uitmaakt of er kinderen in het spel zijn. Dat het poef, ineens weg kan zijn,
Sinds ik zelf een kind heb en een 2e binnenkort sta ik daar meer bij stil en de verhalen in dit topic geven mij inderdaad het beeld dat niets vanzelfsprekend is.
Verschrikkelijk vind ik dat. Niet om de volwassenen maar meer om de kinderen. Arme kinderen, hoe stort hun wereld in elkaar.
Daar ben ik verdrietig van, laat staan jij.
Veel plezier met je dochter vandaag!
Gefeliciteerd met je zwangerschap lieve schat!
Wat ontzettend leuk voor je dat je weer een baby krijgt!
zondag 17 augustus 2014 om 10:06
Lieve Eleonora. Ik kan me zo goed voorstellen dat je je afvraagt wat nou eigenlijk echt was. En ik weet zelf hoe lastig dat is.. als je met dat soort vragen achterblijft. Geen tips voor jou, alleen meevoelen en meeleven. En sterkte wensen. Ik hoop dat je een goede dag hebt. Liefs!
Alles is mooi wanneer het echt is - Sara Kroos
zondag 17 augustus 2014 om 10:28
zondag 17 augustus 2014 om 11:35
Lieve A...ook ik kom even onder mijn steen vandaan.
Jij en W hebben mij opgevangen toen mijn mooie zoon weg was gegaan. Dat en de wijze woorden van jou ben ik niet vergeten.
En nu heb jij zo'n pijn...wijze woorden zoals jij ze had, heb ik niet.
Maar omdat ik jullie als gezin heb meegemaakt, voel ik daadwerkelijk je verdriet en je onmacht.
Zorg goed voor F.
Jij en W hebben mij opgevangen toen mijn mooie zoon weg was gegaan. Dat en de wijze woorden van jou ben ik niet vergeten.
En nu heb jij zo'n pijn...wijze woorden zoals jij ze had, heb ik niet.
Maar omdat ik jullie als gezin heb meegemaakt, voel ik daadwerkelijk je verdriet en je onmacht.
Zorg goed voor F.
zondag 17 augustus 2014 om 11:41
zondag 17 augustus 2014 om 12:15
Lieve Leo, ik zie nu je topic pas! Allereerst een welgemeende knuffel, wat ontzettend klote allemaal. Ik herken je verhaal maar dan vanuit de rol van het kind. Mijn vader is 12 jaar later nog steeds af en toe boos en verdrietig. Het was niet zijn keuze en ik denk niet dat hij daar ooit echt vrede mee zal hebben. Ik hoor hem in de stad nu nog wel eens zeggen; t is dat we niet meer bij elkaar zijn anders zou ik die kopen voor je moeder. Ik wens voor jou een grondige rouwverwerking met uiteindelijk heel veel mooie nieuwe lichtpuntjes die maken dat de pijn steeds minder scherp zal zijn. Ik sluit me verder aan bij alle lieve mensen hier, wat fijn toch dat dit forum er zoveel heeft. Liefs
