Psyche
alle pijlers
Abortus taboe?
dinsdag 14 oktober 2014 om 17:49
Ik scrolde door mijn Facebook feed en zag daar dit bericht van het tijdschrift VROUW
https://www.facebook.com/vrouw/posts/852702781429791
Zonder het artikel te lezen ging ik even naar de Facebook reacties omdat er behoorlijk wat berichten geplaatst waren. Tot mijn verbazing zag ik dat de meerderhelft behoorlijk heftig reageerde, de vrouw in kwestie een moordenaar noemde, zeggen dat abortus verboden zou moeten worden en ga zo maar door.
Ook werd er een paar keer gezegd dat er zoveel koppels ongewenst kinderloos rondlopen en de vrouw daaraan had moeten denken.
Ben ik dan de enige die alleen maar begrip heeft voor de vrouw in kwestie? Waarom zou je een kind laten komen als je daar zelf niet achter staat? Waarom wordt een abortus zo zwaar gezien? Had deze vrouw dan tegen haar wil in moeder moeten worden omdat abortus moord is?
Ben eerlijk gezegd best 'geschrokken' van al die heftige reacties daarop. Ieder uiteraard zijn eigen mening en visie hierover, maar sommigen reageren zo fel tegen die vrouw...
Ben erg benieuwd hoe de Viva forummers hierover denken.
https://www.facebook.com/vrouw/posts/852702781429791
Zonder het artikel te lezen ging ik even naar de Facebook reacties omdat er behoorlijk wat berichten geplaatst waren. Tot mijn verbazing zag ik dat de meerderhelft behoorlijk heftig reageerde, de vrouw in kwestie een moordenaar noemde, zeggen dat abortus verboden zou moeten worden en ga zo maar door.
Ook werd er een paar keer gezegd dat er zoveel koppels ongewenst kinderloos rondlopen en de vrouw daaraan had moeten denken.
Ben ik dan de enige die alleen maar begrip heeft voor de vrouw in kwestie? Waarom zou je een kind laten komen als je daar zelf niet achter staat? Waarom wordt een abortus zo zwaar gezien? Had deze vrouw dan tegen haar wil in moeder moeten worden omdat abortus moord is?
Ben eerlijk gezegd best 'geschrokken' van al die heftige reacties daarop. Ieder uiteraard zijn eigen mening en visie hierover, maar sommigen reageren zo fel tegen die vrouw...
Ben erg benieuwd hoe de Viva forummers hierover denken.
woensdag 15 oktober 2014 om 18:21
quote:elninjoo schreef op 15 oktober 2014 @ 18:09:
[...]
Je hoort/leest toch wel 'ns over zwangerschappen waarbij men gewoon ongesteld blijft worden omdat men de pil gewoon slikt. En waarbij men dus niet in die eerste 3 maanden al door heeft dat er 'n ongelukje in de buik zit. Voor zulke vrouwen moet er altijd nog 'n escape mogelijk zijn natuurlijk. Neem aan dat zodra je weet dat het fout zit, je maatregelen neemt en dat is niet voor niets blijkbaar bij 90% van de uitgevoerde abortussen het geval die voor de 12e week al worden uitgevoerd.
Ik denk niet dat je het 'nut' als uitgangspunt moet nemen. Als er sprake is van een echt kindje, dan is het gewoon onethisch om dat te doden. Zoals ik al eerder aangaf, dat vinden we allemaal als het na 40 weken gezond geboren wordt. En dat vinden we waarschijnlijk ook allemaal bij 39 weken. Dus dan moet je terugtellen, tot het moment waarop we het erover eens zijn dat het geen kindje meer is, maar 'een klompje cellen' (of hoe je het ook noemen wilt)
Als je na het kiezen van die grens erachter komt dat sommige mensen zichzelf hopeloos in de nesten hebben gewerkt, dat is dan jammer voor hen. Maar ik zou niet beginnen bij 'er is iemand, die heeft zich in de nesten gewerkt, en die moet koste wat kost geholpen worden'. Daarmee kun je nooit meer een grens stellen.
[...]
Je hoort/leest toch wel 'ns over zwangerschappen waarbij men gewoon ongesteld blijft worden omdat men de pil gewoon slikt. En waarbij men dus niet in die eerste 3 maanden al door heeft dat er 'n ongelukje in de buik zit. Voor zulke vrouwen moet er altijd nog 'n escape mogelijk zijn natuurlijk. Neem aan dat zodra je weet dat het fout zit, je maatregelen neemt en dat is niet voor niets blijkbaar bij 90% van de uitgevoerde abortussen het geval die voor de 12e week al worden uitgevoerd.
Ik denk niet dat je het 'nut' als uitgangspunt moet nemen. Als er sprake is van een echt kindje, dan is het gewoon onethisch om dat te doden. Zoals ik al eerder aangaf, dat vinden we allemaal als het na 40 weken gezond geboren wordt. En dat vinden we waarschijnlijk ook allemaal bij 39 weken. Dus dan moet je terugtellen, tot het moment waarop we het erover eens zijn dat het geen kindje meer is, maar 'een klompje cellen' (of hoe je het ook noemen wilt)
Als je na het kiezen van die grens erachter komt dat sommige mensen zichzelf hopeloos in de nesten hebben gewerkt, dat is dan jammer voor hen. Maar ik zou niet beginnen bij 'er is iemand, die heeft zich in de nesten gewerkt, en die moet koste wat kost geholpen worden'. Daarmee kun je nooit meer een grens stellen.
Anarchie is leuk, maar je blijft van mijn kaas af
woensdag 15 oktober 2014 om 18:25
lilalinda: Wel binnen de wettelijke grens, niet binnen de 12 weken die ik opperde als 'misschien een betere grens'. Was ook maar semi-willekeurig gekozen, ik probeerde vooral om eens na te denken over waarom die grens eigenlijk op een bepaalde plek ligt.
Anarchie is leuk, maar je blijft van mijn kaas af
woensdag 15 oktober 2014 om 18:39
quote:handigmetgeld schreef op 15 oktober 2014 @ 18:25:
lilalinda: Wel binnen de wettelijke grens, niet binnen de 12 weken die ik opperde als 'misschien een betere grens'. Was ook maar semi-willekeurig gekozen, ik probeerde vooral om eens na te denken over waarom die grens eigenlijk op een bepaalde plek ligt.
En het antwoord is vrij eenvoudig en te googelen: levensvatbaarheid
En we kunnen het hebben, over het enkele geval, dat een abortus bij meer dan 12 weken voorkomt, maar dat is vrijwel nooit en als het gebeurt bijna altijd op medische indicatie.
lilalinda: Wel binnen de wettelijke grens, niet binnen de 12 weken die ik opperde als 'misschien een betere grens'. Was ook maar semi-willekeurig gekozen, ik probeerde vooral om eens na te denken over waarom die grens eigenlijk op een bepaalde plek ligt.
En het antwoord is vrij eenvoudig en te googelen: levensvatbaarheid
En we kunnen het hebben, over het enkele geval, dat een abortus bij meer dan 12 weken voorkomt, maar dat is vrijwel nooit en als het gebeurt bijna altijd op medische indicatie.
woensdag 15 oktober 2014 om 18:40
De grens zal buiten de wettelijke grens ook per persoon verschillen. Wat betreft die 20 weken echo: ik erger mij er wel eens aan dat het een soort voorstelling is van een selectie: goed/afkeurd. "Oh, deze heeft een syndroom, die hoeven wij niet" en "Het leven is niet maakbaar". En wat blijkt als het kind diverse organen mist? Of anencefalie heeft? Dan gaat het wel om wat meer dan 'niet het perfecte plaatje'. Je kunt niet alles opsporen maar hetgeen je al verneemt kun je wel laten meewegen in de besluitvorming. Niet ieder stel komt in aanmerking voor een embryonale selectie. Niet iedereen is een bekend drager van ...
Lijkt mij bijzonder pijnlijk als de zwangerschap is afgebroken om het kind uitzichtloos lijden te besparen te moeten horen/lezen:"Ja, bij ons is alles welkom, blablablabla". De andere zijde van de medaille die ouders van een zwaar gehandicapt kind moeten horen:"Joh, hebben jullie dan geen 20 weken echo gehad? Ja? Dan kies je er toch ook voor?"
Ik kan mij indenken dat mensen uit zelfbescherming het er dan helemaal niet over hebben. Ik vind ook niet dat voor al die 'uitzonderingen' weer een oerwoud aan regelgeving moet komen. Want er zal altijd wel weer een uitzondering zijn vanwege de zwaarte van de handicap/afwijking, toestand moeder, gezinssamenstelling, etc.
Lijkt mij bijzonder pijnlijk als de zwangerschap is afgebroken om het kind uitzichtloos lijden te besparen te moeten horen/lezen:"Ja, bij ons is alles welkom, blablablabla". De andere zijde van de medaille die ouders van een zwaar gehandicapt kind moeten horen:"Joh, hebben jullie dan geen 20 weken echo gehad? Ja? Dan kies je er toch ook voor?"
Ik kan mij indenken dat mensen uit zelfbescherming het er dan helemaal niet over hebben. Ik vind ook niet dat voor al die 'uitzonderingen' weer een oerwoud aan regelgeving moet komen. Want er zal altijd wel weer een uitzondering zijn vanwege de zwaarte van de handicap/afwijking, toestand moeder, gezinssamenstelling, etc.
woensdag 15 oktober 2014 om 18:41
Er waren tijden waarin de grens veel later lag. In het romeinse rijk was kinderen doden ver na de geboorte heel gewoon. http://www.scientias.nl/k ... al-in-romeinse-rijk/30682
woensdag 15 oktober 2014 om 18:49
quote:lilalinda schreef op 15 oktober 2014 @ 18:41:
Er waren tijden waarin de grens veel later lag. In het romeinse rijk was kinderen doden ver na de geboorte heel gewoon. http://www.scientias.nl/k ... al-in-romeinse-rijk/30682
Of dat er niet voldoende mankracht was om de regels en grenzen te controleren:
Situatie in Nederland in de 19e eeuw
Uit een bijdrage ´Kindermoord in de negentiende eeuw´, van J.M. Ermers, oorspronkelijk verschenen in Spiegel Historael Jaargang 30 nummer 6 juni 1995, blijkt dat Kindermoord vaak in het verborgene is gebleven. Over de feitelijke omvang ervan zullen we altijd in het duister blijven tasten. Eén aanwijzing in het schemergebied rondom infanticide vormt de registratie van anonieme kinderlijkjes, zoals die aangetroffen werden in de Amsterdamse grachten en stegen. Geregeld werd er toen proces-verbaal opgemaakt van het vinden van ´een pasgeboren jongetje in het water drijvende´ of van ´een kinderlijkje liggende op de Botermarkt´.
Ook werd er in het Binnengasthuis van 1835 tot 1870 een register bijgehouden van de in de stad aangetroffen anonieme doden, het zogeheten ´Gehaalde Lijken boek´. In die periode werden er omstreeks vierhonderd lijkjes van anonieme voldragen, dus vermoedelijk levensvatbare, pasgeborenen genoteerd (tegenover omstreeks veertig onvoldragen kinderen).
Er waren tijden waarin de grens veel later lag. In het romeinse rijk was kinderen doden ver na de geboorte heel gewoon. http://www.scientias.nl/k ... al-in-romeinse-rijk/30682
Of dat er niet voldoende mankracht was om de regels en grenzen te controleren:
Situatie in Nederland in de 19e eeuw
Uit een bijdrage ´Kindermoord in de negentiende eeuw´, van J.M. Ermers, oorspronkelijk verschenen in Spiegel Historael Jaargang 30 nummer 6 juni 1995, blijkt dat Kindermoord vaak in het verborgene is gebleven. Over de feitelijke omvang ervan zullen we altijd in het duister blijven tasten. Eén aanwijzing in het schemergebied rondom infanticide vormt de registratie van anonieme kinderlijkjes, zoals die aangetroffen werden in de Amsterdamse grachten en stegen. Geregeld werd er toen proces-verbaal opgemaakt van het vinden van ´een pasgeboren jongetje in het water drijvende´ of van ´een kinderlijkje liggende op de Botermarkt´.
Ook werd er in het Binnengasthuis van 1835 tot 1870 een register bijgehouden van de in de stad aangetroffen anonieme doden, het zogeheten ´Gehaalde Lijken boek´. In die periode werden er omstreeks vierhonderd lijkjes van anonieme voldragen, dus vermoedelijk levensvatbare, pasgeborenen genoteerd (tegenover omstreeks veertig onvoldragen kinderen).
woensdag 15 oktober 2014 om 19:56
quote:elninjoo schreef op 15 oktober 2014 @ 18:07:
[...]
Voor de rammelende eierstok die bijna over de datum gaat, zou 'n verkrachting die leidt tot 'n zwangerschap een zege kunnen zijn. Maar als je geen kind wil, dan wil je geen kind. Of het nu 'n ongelukje is van je grote liefde waarmee je oud wil worden of door zo'n vieze gore verkrachter.Als je alleen al kan denken dat zoiets ooit een zegen kan zijn heb je het volgens mij niet begrepen. Gedwongen seks is nooit een zegen.
[...]
Voor de rammelende eierstok die bijna over de datum gaat, zou 'n verkrachting die leidt tot 'n zwangerschap een zege kunnen zijn. Maar als je geen kind wil, dan wil je geen kind. Of het nu 'n ongelukje is van je grote liefde waarmee je oud wil worden of door zo'n vieze gore verkrachter.Als je alleen al kan denken dat zoiets ooit een zegen kan zijn heb je het volgens mij niet begrepen. Gedwongen seks is nooit een zegen.
woensdag 15 oktober 2014 om 20:01
quote:elninjoo schreef op 15 oktober 2014 @ 17:59:
[...]Waarom vindt jij niet levensvatbaar veel triester dan gehandicapt? Bij niet levensvatbaar komt er tenminste gelijk een einde aan, bij gehandicapt zou het misschien nog jarenlang blijven leven en trekt een zware wissel op ouders en gezinsleven.Omdat ik een gehandicapt kind minder triest vind dan een dood kind. Als je zwanger wordt weet je dat beide scenarios een risico zijn, gelukkig een redelijk klein risico, de meeste kinderen komen gelukkig gezond ter wereld.
[...]Waarom vindt jij niet levensvatbaar veel triester dan gehandicapt? Bij niet levensvatbaar komt er tenminste gelijk een einde aan, bij gehandicapt zou het misschien nog jarenlang blijven leven en trekt een zware wissel op ouders en gezinsleven.Omdat ik een gehandicapt kind minder triest vind dan een dood kind. Als je zwanger wordt weet je dat beide scenarios een risico zijn, gelukkig een redelijk klein risico, de meeste kinderen komen gelukkig gezond ter wereld.
woensdag 15 oktober 2014 om 20:18
quote:elninjoo schreef op woensdag 15 oktober 2014 18:20 <blockquote><div>quote:</div><div class="message-quote-div"><b><a href="ambrosia9 in "Abortus taboe?"" class="messagelink">ambrosia9 schreef op 15 oktober 2014 @ 18:11</a>:</b>
Elninjoo, dat je niet eens het verschil kunt zien tussen ongewenst zwanger zijn van je grote liefde en van een verkrachter geeft wel aan dat je werkelijk totaal geen realiteitszin en empathie in je lijf hebt. Is dubbeltje soms je zusje??
Natuurlijk maakt dat wel uit! Mijn zwangerschap was de eerste drie maanden heel erg ongewenst, doordat het van mijn man van wie ik heel veel hou is konden we het niet laten weghalen. Valt jou natuurlijk niet aan je verstand te peuteren, dat snap ik.</div></blockquote>
Natuurlijk maakt het wat uit: als je een kind wil. Maar als je beslist geen kind wil dan zal het eindresultaat het zelfde zijn: abortus!
Maar ik zou me zo voor kunnen stellen dat een 38-jarige die echt al op de deadline zit en 'n hele grote kinderwens heeft maar geen partner, dat die 'n verkrachtingsongelukje zou kunnen houden. Als het tenminste van 'n blanke verkrachter is, want zou ook niet door de afwijkende kleur aan de verkrachting herinnerd willen worden. Je snapt er niks van, niet verrassend. Maar als je ongewenst zwanger bent van je grote liefde (zoals ik dus tot een week of 17) dan is de drempel om het weg te halen veel groter. Wij wisten zeker dat we het gingen weghalen. Puntje bij paaltje zat er een wereld van verschil tussen niet zwanger willen zijn en het laten weghalen van iets wat we toch samen hebben gemaakt. Dan is abortus niet meer gelijk aan het trekken van een verstandskies (wat het voor jou is). Ik snap wel dat je het niet begrijpt, blijkbaar heb jij niemand waar je je leven mee wil delen behalve andere familie en vrienden. Maar geen levenspartner en geen kinderen en dan kun je dus onmogelijk begrijpen hoe het is om in zo'n situatie te zitten. Als je niet weet wat houden van met een mens kan doen, wat een kind hebben/krijgen inhoudt en met je doet. Je hebt gewoon geen flauw benul.
Elninjoo, dat je niet eens het verschil kunt zien tussen ongewenst zwanger zijn van je grote liefde en van een verkrachter geeft wel aan dat je werkelijk totaal geen realiteitszin en empathie in je lijf hebt. Is dubbeltje soms je zusje??
Natuurlijk maakt dat wel uit! Mijn zwangerschap was de eerste drie maanden heel erg ongewenst, doordat het van mijn man van wie ik heel veel hou is konden we het niet laten weghalen. Valt jou natuurlijk niet aan je verstand te peuteren, dat snap ik.</div></blockquote>
Natuurlijk maakt het wat uit: als je een kind wil. Maar als je beslist geen kind wil dan zal het eindresultaat het zelfde zijn: abortus!
Maar ik zou me zo voor kunnen stellen dat een 38-jarige die echt al op de deadline zit en 'n hele grote kinderwens heeft maar geen partner, dat die 'n verkrachtingsongelukje zou kunnen houden. Als het tenminste van 'n blanke verkrachter is, want zou ook niet door de afwijkende kleur aan de verkrachting herinnerd willen worden. Je snapt er niks van, niet verrassend. Maar als je ongewenst zwanger bent van je grote liefde (zoals ik dus tot een week of 17) dan is de drempel om het weg te halen veel groter. Wij wisten zeker dat we het gingen weghalen. Puntje bij paaltje zat er een wereld van verschil tussen niet zwanger willen zijn en het laten weghalen van iets wat we toch samen hebben gemaakt. Dan is abortus niet meer gelijk aan het trekken van een verstandskies (wat het voor jou is). Ik snap wel dat je het niet begrijpt, blijkbaar heb jij niemand waar je je leven mee wil delen behalve andere familie en vrienden. Maar geen levenspartner en geen kinderen en dan kun je dus onmogelijk begrijpen hoe het is om in zo'n situatie te zitten. Als je niet weet wat houden van met een mens kan doen, wat een kind hebben/krijgen inhoudt en met je doet. Je hebt gewoon geen flauw benul.
woensdag 15 oktober 2014 om 20:18
quote:Sunemom schreef op 15 oktober 2014 @ 20:01:
[...]
Omdat ik een gehandicapt kind minder triest vind dan een dood kind. Als je zwanger wordt weet je dat beide scenarios een risico zijn, gelukkig een redelijk klein risico, de meeste kinderen komen gelukkig gezond ter wereld.En dat risico kun je gelukkig ook nog 'ns verkleinen door alle tests te laten uitvoeren, zodat je er nog onderuit kan als het iets mankeert. Waarom zou je 'n gehandicapt kind willen? Is heus geen pretje. Niet voor jezelf en zeker niet voor de rest van het gezin.
[...]
Omdat ik een gehandicapt kind minder triest vind dan een dood kind. Als je zwanger wordt weet je dat beide scenarios een risico zijn, gelukkig een redelijk klein risico, de meeste kinderen komen gelukkig gezond ter wereld.En dat risico kun je gelukkig ook nog 'ns verkleinen door alle tests te laten uitvoeren, zodat je er nog onderuit kan als het iets mankeert. Waarom zou je 'n gehandicapt kind willen? Is heus geen pretje. Niet voor jezelf en zeker niet voor de rest van het gezin.
woensdag 15 oktober 2014 om 20:20
quote:Sunemom schreef op woensdag 15 oktober 2014 20:01 <blockquote><div>quote:</div><div class="message-quote-div"><b><a href="elninjoo in "Abortus taboe?"" class="messagelink">elninjoo schreef op 15 oktober 2014 @ 17:59</a>:</b>
[...]Waarom vindt jij niet levensvatbaar veel triester dan gehandicapt? Bij niet levensvatbaar komt er tenminste gelijk een einde aan, bij gehandicapt zou het misschien nog jarenlang blijven leven en trekt een zware wissel op ouders en gezinsleven.</div></blockquote>Omdat ik een gehandicapt kind minder triest vind dan een dood kind. Als je zwanger wordt weet je dat beide scenarios een risico zijn, gelukkig een redelijk klein risico, de meeste kinderen komen gelukkig gezond ter wereld. Bovendien kunnen gehandicapte kinderen net zo goed vreselijk gewenst zijn door hun ouders en met alle liefde opgevoed en verzorgt worden. Ook weer zoiets wat Elninjoo niet zou kunnen begrijpen. Dat je als ouder dan gewoon alsnog dankbaar en blij kunt zijn met je kind.
[...]Waarom vindt jij niet levensvatbaar veel triester dan gehandicapt? Bij niet levensvatbaar komt er tenminste gelijk een einde aan, bij gehandicapt zou het misschien nog jarenlang blijven leven en trekt een zware wissel op ouders en gezinsleven.</div></blockquote>Omdat ik een gehandicapt kind minder triest vind dan een dood kind. Als je zwanger wordt weet je dat beide scenarios een risico zijn, gelukkig een redelijk klein risico, de meeste kinderen komen gelukkig gezond ter wereld. Bovendien kunnen gehandicapte kinderen net zo goed vreselijk gewenst zijn door hun ouders en met alle liefde opgevoed en verzorgt worden. Ook weer zoiets wat Elninjoo niet zou kunnen begrijpen. Dat je als ouder dan gewoon alsnog dankbaar en blij kunt zijn met je kind.
woensdag 15 oktober 2014 om 20:20
quote:elninjoo schreef op woensdag 15 oktober 2014 20:18 <blockquote><div>quote:</div><div class="message-quote-div"><b><a href="Sunemom in "Abortus taboe?"" class="messagelink">Sunemom schreef op 15 oktober 2014 @ 20:01</a>:</b>
[...]
Omdat ik een gehandicapt kind minder triest vind dan een dood kind. Als je zwanger wordt weet je dat beide scenarios een risico zijn, gelukkig een redelijk klein risico, de meeste kinderen komen gelukkig gezond ter wereld.</div></blockquote>En dat risico kun je gelukkig ook nog 'ns verkleinen door alle tests te laten uitvoeren, zodat je er nog onderuit kan als het iets mankeert. Waarom zou je 'n gehandicapt kind willen? Is heus geen pretje. Niet voor jezelf en zeker niet voor de rest van het gezin. Wat weet jij daar nou vanaf? Je weet niet eens hoe het is om een kind te hebben.
[...]
Omdat ik een gehandicapt kind minder triest vind dan een dood kind. Als je zwanger wordt weet je dat beide scenarios een risico zijn, gelukkig een redelijk klein risico, de meeste kinderen komen gelukkig gezond ter wereld.</div></blockquote>En dat risico kun je gelukkig ook nog 'ns verkleinen door alle tests te laten uitvoeren, zodat je er nog onderuit kan als het iets mankeert. Waarom zou je 'n gehandicapt kind willen? Is heus geen pretje. Niet voor jezelf en zeker niet voor de rest van het gezin. Wat weet jij daar nou vanaf? Je weet niet eens hoe het is om een kind te hebben.
woensdag 15 oktober 2014 om 20:30
quote:Suze02 schreef op woensdag 15 oktober 2014 20:25 Ach, ergens heeft ze een punt. Ik was opgelucht toen de chromosoomafwijking een niet levensvatbaar kind opleverde. Het bespaarde ons de moeilijkste keuze van ons leven. In die richting zoekt ze het vermoedelijk.Ik heb vrienden met een zoontje met down, zij hebben gewoon net als wij een kind waar ze trots op zijn en net zoveel van houden als wij van onze kinderen. Dat een keuze maken op het moment van een slechte uitkomst uit zo'n onmenselijk moeilijk is valt niet te betwisten. Neemt niet weg dat die keuze zo moeilijk is omdat je als ouder niet zomaar je kind "wegdoet". Als het zo makkelijk was als Elninjoo het nu doet kijken is het net als iets terugbrengen naar de winkel wat tegenvalt.
woensdag 15 oktober 2014 om 20:41
quote:ambrosia9 schreef op 15 oktober 2014 @ 20:20:
[...]
Wat weet jij daar nou vanaf? Je weet niet eens hoe het is om een kind te hebben.Dieren die iets mankeren verlossen we heel humaan uit hun lijden (en in het wild doen de ouderdieren dat als hun jong iets mankeert), maar 'n mens zou je zo lang mogelijk kwellen met het leven?
[...]
Wat weet jij daar nou vanaf? Je weet niet eens hoe het is om een kind te hebben.Dieren die iets mankeren verlossen we heel humaan uit hun lijden (en in het wild doen de ouderdieren dat als hun jong iets mankeert), maar 'n mens zou je zo lang mogelijk kwellen met het leven?
woensdag 15 oktober 2014 om 20:50
quote:elninjoo schreef op 15 oktober 2014 @ 20:41:
[...]
Dieren die iets mankeren verlossen we heel humaan uit hun lijden (en in het wild doen de ouderdieren dat als hun jong iets mankeert), maar 'n mens zou je zo lang mogelijk kwellen met het leven?Kleine kinderen/babies kunnen slecht aangeven of er sprake is van lijden. Hoe kunnen wij bepalen, wanneer een kindje te veel lijdt??
[...]
Dieren die iets mankeren verlossen we heel humaan uit hun lijden (en in het wild doen de ouderdieren dat als hun jong iets mankeert), maar 'n mens zou je zo lang mogelijk kwellen met het leven?Kleine kinderen/babies kunnen slecht aangeven of er sprake is van lijden. Hoe kunnen wij bepalen, wanneer een kindje te veel lijdt??
woensdag 15 oktober 2014 om 20:50
quote:elninjoo schreef op woensdag 15 oktober 2014 20:41 <blockquote><div>quote:</div><div class="message-quote-div"><b><a href="ambrosia9 in "Abortus taboe?"" class="messagelink">ambrosia9 schreef op 15 oktober 2014 @ 20:20</a>:</b>
[...]
Wat weet jij daar nou vanaf? Je weet niet eens hoe het is om een kind te hebben.</div></blockquote>Dieren die iets mankeren verlossen we heel humaan uit hun lijden (en in het wild doen de ouderdieren dat als hun jong iets mankeert), maar 'n mens zou je zo lang mogelijk kwellen met het leven? Dat zeg ik toch helemaal niet! En ja een huisdier laat je veel sneller inslapen dan dat je je kind opgeeft. En per geval is verschilt het hoever je zal gaan. Lijkt me logisch dat een mens meer waarde heeft dan een dier. Beetje t zelfde als mensen die het houden van een huisdier vergelijken met het houden van je kind. Appels en peren.
[...]
Wat weet jij daar nou vanaf? Je weet niet eens hoe het is om een kind te hebben.</div></blockquote>Dieren die iets mankeren verlossen we heel humaan uit hun lijden (en in het wild doen de ouderdieren dat als hun jong iets mankeert), maar 'n mens zou je zo lang mogelijk kwellen met het leven? Dat zeg ik toch helemaal niet! En ja een huisdier laat je veel sneller inslapen dan dat je je kind opgeeft. En per geval is verschilt het hoever je zal gaan. Lijkt me logisch dat een mens meer waarde heeft dan een dier. Beetje t zelfde als mensen die het houden van een huisdier vergelijken met het houden van je kind. Appels en peren.
woensdag 15 oktober 2014 om 20:57
quote:lilalinda schreef op 15 oktober 2014 @ 20:50:
[...]
Kleine kinderen/babies kunnen slecht aangeven of er sprake is van lijden. Hoe kunnen wij bepalen, wanneer een kindje te veel lijdt??Misschien heeft het zelf niet door dat er iets mis mee is, maar dan heb je er als ouders er toch niets aan? Daar neem je toch geen kind voor? Je wil toch gewoon 'n leuk gezin met 'n kind wat een normale toekomst heeft, die elk jaar iets zelfstandiger wordt en niet levenslang een wissel blijft trekken op het gezinsleven? En waarom zou je geen gebruik maken van die mogelijkheden zoveel mogelijk uit te sluiten? Kleine moeite om nog 'ns te proberen. Het zijn maar 20 weken die je over moet doen.
[...]
Kleine kinderen/babies kunnen slecht aangeven of er sprake is van lijden. Hoe kunnen wij bepalen, wanneer een kindje te veel lijdt??Misschien heeft het zelf niet door dat er iets mis mee is, maar dan heb je er als ouders er toch niets aan? Daar neem je toch geen kind voor? Je wil toch gewoon 'n leuk gezin met 'n kind wat een normale toekomst heeft, die elk jaar iets zelfstandiger wordt en niet levenslang een wissel blijft trekken op het gezinsleven? En waarom zou je geen gebruik maken van die mogelijkheden zoveel mogelijk uit te sluiten? Kleine moeite om nog 'ns te proberen. Het zijn maar 20 weken die je over moet doen.
woensdag 15 oktober 2014 om 20:58
quote:ambrosia9 schreef op 15 oktober 2014 @ 20:50:
[...]
Dat zeg ik toch helemaal niet! En ja een huisdier laat je veel sneller inslapen dan dat je je kind opgeeft. En per geval is verschilt het hoever je zal gaan. Lijkt me logisch dat een mens meer waarde heeft dan een dier. Beetje t zelfde als mensen die het houden van een huisdier vergelijken met het houden van je kind. Appels en peren.Als het nog in de buik zit dan is het er nog niet, dus je hebt nog geen oogcontact/klik/band gekweekt.
[...]
Dat zeg ik toch helemaal niet! En ja een huisdier laat je veel sneller inslapen dan dat je je kind opgeeft. En per geval is verschilt het hoever je zal gaan. Lijkt me logisch dat een mens meer waarde heeft dan een dier. Beetje t zelfde als mensen die het houden van een huisdier vergelijken met het houden van je kind. Appels en peren.Als het nog in de buik zit dan is het er nog niet, dus je hebt nog geen oogcontact/klik/band gekweekt.
