Psyche
alle pijlers
Dagbehandeling
vrijdag 28 december 2007 om 17:29
Nu ik voor de zoveelste keer bij bij de psycholoog op de deur heb geklopt, heb ik als behandeladvies gekregen om in dagbehandeling te gaan.
Ik weet dat dit het beste is, maar het is natuurlijk heel spannend om hier heen te gaan. Ik slaap al weken niet fatsoenlijk en ben weer enorm angstig. Het duurt nog een tijdje voor ik er heen ga.
Zijn er ook mensen die ervaring hebben met dagbehandeling? Ik zie er namelijk als een berg tegenop.
Ik weet dat dit het beste is, maar het is natuurlijk heel spannend om hier heen te gaan. Ik slaap al weken niet fatsoenlijk en ben weer enorm angstig. Het duurt nog een tijdje voor ik er heen ga.
Zijn er ook mensen die ervaring hebben met dagbehandeling? Ik zie er namelijk als een berg tegenop.
dinsdag 29 juli 2008 om 20:16
@appeltjesgroen:
Wat goed van je dat je ook de stap naar dagbehandeling gaat zetten. Wij op dit topic hebben veel geduld en begrijpen helemaal dat het soms te zwaar of te confronterend is te schrijven. Ik ben zelf de laatste tijd ook erg moe en lees hier altijd mee, maar heb soms minder bijdrage, dat geeft helemaal niet. Ik ben nu een week in dagbehandeling en merk nu al dat ik me op mijn gemak voel en dat ik er veel aan kan hebben. Veel succes en hopelijk blijf je mee schrijven!
@Tinkeldel:
Ik zal ook eens een kijkje nemen op je topic want ook hier heb ik last van. Bezig zijn met jezelf is nu idd erg goed, zolang we de grens maar aangeven he.
Ok, bij jullie hoefde een diagnose niet. Grappig hoe dat per instelling scheelt.
@Mrsjones:
Wat een vreemd verhaal. Ik zou als ik jou was toch aangegeven dat je echt hulp wilt. Raar dat ze geen uitleg geven over de reden waarom je daar niet voor behandeling aan aanmerking komt.
@Boompje:
Ja idd, mijn huisarts schrijft nu mijn medicatie voor, maar zij is al een tijd op verlof dus krijg herhalingsrecepten. Medicatie werkt dus niet goed en hoop idd dat een psychiater hier beter zicht op heeft en me de juiste medicatie voor kan schrijven.
Fijn om te horen dat het zo goed met je gaat. Hoe je het beschrijft klinkt het echt als het punt waar ik ook wil komen.
Wat goed van je dat je ook de stap naar dagbehandeling gaat zetten. Wij op dit topic hebben veel geduld en begrijpen helemaal dat het soms te zwaar of te confronterend is te schrijven. Ik ben zelf de laatste tijd ook erg moe en lees hier altijd mee, maar heb soms minder bijdrage, dat geeft helemaal niet. Ik ben nu een week in dagbehandeling en merk nu al dat ik me op mijn gemak voel en dat ik er veel aan kan hebben. Veel succes en hopelijk blijf je mee schrijven!
@Tinkeldel:
Ik zal ook eens een kijkje nemen op je topic want ook hier heb ik last van. Bezig zijn met jezelf is nu idd erg goed, zolang we de grens maar aangeven he.
Ok, bij jullie hoefde een diagnose niet. Grappig hoe dat per instelling scheelt.
@Mrsjones:
Wat een vreemd verhaal. Ik zou als ik jou was toch aangegeven dat je echt hulp wilt. Raar dat ze geen uitleg geven over de reden waarom je daar niet voor behandeling aan aanmerking komt.
@Boompje:
Ja idd, mijn huisarts schrijft nu mijn medicatie voor, maar zij is al een tijd op verlof dus krijg herhalingsrecepten. Medicatie werkt dus niet goed en hoop idd dat een psychiater hier beter zicht op heeft en me de juiste medicatie voor kan schrijven.
Fijn om te horen dat het zo goed met je gaat. Hoe je het beschrijft klinkt het echt als het punt waar ik ook wil komen.
anoniem_65946 wijzigde dit bericht op 29-07-2008 20:18
Reden: mrsjones krijgt GEEN uitleg was ik ff vergeten
Reden: mrsjones krijgt GEEN uitleg was ik ff vergeten
% gewijzigd
Ze bestaan, het is moeilijk te verstaan. Je wilt het niet horen, toch ben je samen met een geest geboren. In je zit een geest die leeft, die je soms moeilijkheden geeft. Eigenlijk is een geest heel fijn, anders zou je toch nooit geboren zijn?
dinsdag 29 juli 2008 om 20:31
@ iedereen
Bedankt weer voor jullie reactie. Mijn huisarts vond me dus ook erg op mijn plaats in een revalidatiecentrum (daarom had ze me ook daarnaartoe doorverwezen). Gek genoeg ben ik nu dus al twee maal in het revalidatiecentrum hier bij ons in het ziekenhuis geweest; 2,5 maand geleden en 2 weken geleden. Beide keren was ik inactief (thuis van werk vanwege de zware rugklachten) en beide keren werd ik met een - voor mij - onbevredigend antwoord naar huis gestuurd. Volgens de revalidatie-arts konden ze de oorzaak van de pijn in mijn rug niet vaststellen. Verder zeiden zij dat qua rug de enige optie op verbetering actieve beweging is en ze verwezen me daarvoor naar he regulier circuit (mensendieck, fysiofitness, ...). Qua psychische problemen raadden zij een eerstelijns psycholoog aan. Maar het lijkt mij dat wanneer er overleg tussen beide disciplines is - en dat heb je in een revalidatiecentrum voor zover ik weet - de problemen sneller verholpen kunnen worden. Bovendien zou ik dus het liefst - gezien de grootte van de problemen (niet meer werken en heel veel pijn) - vol- of deeltijd aan mijn gezondheid werken en dan heb ik het niet over 2 uurtjes fysiotherapie plus 2 uurtjes psycholoog per week...
Mijn huisarts vond het ook erg vreemd dat ik naar huis was gestuurd (ik heb haar tussen mijn 1e en 2e bezoek aan het revalidatiecentrum gesproken) en daarom heb ik bij mijn tweede bezoek aan het revalidatiecentrum "aangedrongen" op behandeling en nogmaals het idee achter de verwijzing van de huisarts uitgelegd, maar ondanks mijn verzoek en dat van de huisarts werd ik dus wederom naar huis gestuurd.
Nu ben ik na het tweede bezoek aan het revalidatiecentrum weer bij de huisarts geweest en nu gaat zij contact opnemen met het revalidatiecentrum om te kijken of ik alsnog daar terecht kan (of anders om goed uit te zoeken wat de reden is, dat ze me niet onder behandeling willen nemen). Mochten ze me niet willen behandelen, dan wil ze iets als GGZ proberen...
Snap jij het, snap ik het?!?
Bedankt weer voor jullie reactie. Mijn huisarts vond me dus ook erg op mijn plaats in een revalidatiecentrum (daarom had ze me ook daarnaartoe doorverwezen). Gek genoeg ben ik nu dus al twee maal in het revalidatiecentrum hier bij ons in het ziekenhuis geweest; 2,5 maand geleden en 2 weken geleden. Beide keren was ik inactief (thuis van werk vanwege de zware rugklachten) en beide keren werd ik met een - voor mij - onbevredigend antwoord naar huis gestuurd. Volgens de revalidatie-arts konden ze de oorzaak van de pijn in mijn rug niet vaststellen. Verder zeiden zij dat qua rug de enige optie op verbetering actieve beweging is en ze verwezen me daarvoor naar he regulier circuit (mensendieck, fysiofitness, ...). Qua psychische problemen raadden zij een eerstelijns psycholoog aan. Maar het lijkt mij dat wanneer er overleg tussen beide disciplines is - en dat heb je in een revalidatiecentrum voor zover ik weet - de problemen sneller verholpen kunnen worden. Bovendien zou ik dus het liefst - gezien de grootte van de problemen (niet meer werken en heel veel pijn) - vol- of deeltijd aan mijn gezondheid werken en dan heb ik het niet over 2 uurtjes fysiotherapie plus 2 uurtjes psycholoog per week...
Mijn huisarts vond het ook erg vreemd dat ik naar huis was gestuurd (ik heb haar tussen mijn 1e en 2e bezoek aan het revalidatiecentrum gesproken) en daarom heb ik bij mijn tweede bezoek aan het revalidatiecentrum "aangedrongen" op behandeling en nogmaals het idee achter de verwijzing van de huisarts uitgelegd, maar ondanks mijn verzoek en dat van de huisarts werd ik dus wederom naar huis gestuurd.
Nu ben ik na het tweede bezoek aan het revalidatiecentrum weer bij de huisarts geweest en nu gaat zij contact opnemen met het revalidatiecentrum om te kijken of ik alsnog daar terecht kan (of anders om goed uit te zoeken wat de reden is, dat ze me niet onder behandeling willen nemen). Mochten ze me niet willen behandelen, dan wil ze iets als GGZ proberen...
Snap jij het, snap ik het?!?
woensdag 30 juli 2008 om 08:44
Nou ik snap wat je schrijft, maar wat vervelend voor je! Wat naar dat ze je niet willen helpen. Maar kennelijk is het revalidatiecentrum niet de goede plek voor jou. Heel vervelend natuurlijk, maar probeer dan naar andere mogelijkheden te kijken. Voor dagbehandeling moet je een doorverwijzing hebben van een psych (voor zover ik weet). Dus als ik jou was zou ik toch gaan voor die indiv gesprekken met psych en fysio erbij voor de lichamelijke pijn. Je psych kan je daarna doorverwijzen naar dagbehandeling als hij/zij daar het nut van inziet.
woensdag 30 juli 2008 om 09:45
Hallo allemaal,
ik heb hier meegelezen, omdat ik de stap heb gezet om me te orienteren op dagbehandeling. Vandaag krijg ik een rondleiding, en daarna kan ik beslissen of ik me ga aanmelden.
Het is spannend, maar ook stressvol, omdat ik me zorgen maak over de praktische kant. Ik heb een baan en zal daarmee moeten stoppen, dus dan in de ziektewet. Ik weet niet of mijn werkgever hiermee accoord gaat. Het zou vijf dagen in de week therapie zijn, dus behoorlijk heftig. Maar ik wil het heel graag, loop al zolang tegen dingen aan.
Ik ben benieuwd naar jullie ervaringen, voor degenen die nog moeten starten. En mag ik vragen waar jullie de behandeling gaan volgen, want ik begreep dat er slechts een paar plaatsen in Nl zijn waar je dit kunt doen. Misschien komen we elkaar nog tegen?
ik heb hier meegelezen, omdat ik de stap heb gezet om me te orienteren op dagbehandeling. Vandaag krijg ik een rondleiding, en daarna kan ik beslissen of ik me ga aanmelden.
Het is spannend, maar ook stressvol, omdat ik me zorgen maak over de praktische kant. Ik heb een baan en zal daarmee moeten stoppen, dus dan in de ziektewet. Ik weet niet of mijn werkgever hiermee accoord gaat. Het zou vijf dagen in de week therapie zijn, dus behoorlijk heftig. Maar ik wil het heel graag, loop al zolang tegen dingen aan.
Ik ben benieuwd naar jullie ervaringen, voor degenen die nog moeten starten. En mag ik vragen waar jullie de behandeling gaan volgen, want ik begreep dat er slechts een paar plaatsen in Nl zijn waar je dit kunt doen. Misschien komen we elkaar nog tegen?
woensdag 30 juli 2008 om 10:24
Ha Julus!
Wat goed van je dat je de stap hebt gezet! Ik hoop dat je een goed gevoel krijgt vandaag bij de rondleiding. Ik heb dat zelf niet gehad, werd gelijk geplaatst, maar lijkt mij ook wel fijn om eerst even wat rond te neuzen daar. Fijn voor je dat het zo kan.
Over de praktische kant, jouw werkgever kan 'niet akkoord' gaan, maar je bent ziek en hebt hulp nodig. Daarvoor heb je geen toestemming van hem nodig! Dus vervelend, maar niet anders, je baas zal het ermee moeten doen. (hoop dat je geen uitzendkracht bent want dan kan het wel moeilijk worden)
Een paar plaatsen in Nederland, dat valt volgens mij nog wel mee. Hier in de buurt zijn iig (straal 40km) al twee mogelijkheden. Ik weet niet hoe het in de rest van Nederland is, maar er zijn verschillende centra (niet alleen ziekenhuizen) waar je dagbehandeling kan volgen.
Veel succes iig!
Wat goed van je dat je de stap hebt gezet! Ik hoop dat je een goed gevoel krijgt vandaag bij de rondleiding. Ik heb dat zelf niet gehad, werd gelijk geplaatst, maar lijkt mij ook wel fijn om eerst even wat rond te neuzen daar. Fijn voor je dat het zo kan.
Over de praktische kant, jouw werkgever kan 'niet akkoord' gaan, maar je bent ziek en hebt hulp nodig. Daarvoor heb je geen toestemming van hem nodig! Dus vervelend, maar niet anders, je baas zal het ermee moeten doen. (hoop dat je geen uitzendkracht bent want dan kan het wel moeilijk worden)
Een paar plaatsen in Nederland, dat valt volgens mij nog wel mee. Hier in de buurt zijn iig (straal 40km) al twee mogelijkheden. Ik weet niet hoe het in de rest van Nederland is, maar er zijn verschillende centra (niet alleen ziekenhuizen) waar je dagbehandeling kan volgen.
Veel succes iig!
woensdag 30 juli 2008 om 12:34
Hoi boompje,
dit is een centrum voor psychotherapie, weet niet of dat iets uitmaakt?
Maakt ook niet uit, was iets wat de psychologe me vertelde.
Maar heb nu een indruk van een weekschema, de groepen en wat voor soort mensen er in behandeling is.
Ze vertelde dat het merendeel hoog opgeleid is, en tussen de 20 en 30 jaar, sommigen zijn iets ouder. Ik had er een goede indruk van, het is echt een leefgemeenschap want je slaapt er de hele week en doet alles samen. Ik wil overigens niet intern, maar het kan zijn dat ze je dat wel adviseren.
Nu moet ik beslissen of ik me ga aanmelden, maar ik weet niet of ik het ga rond krijgen. Ik heb een jaarcontract, dus dat speelt ook nog mee. Er is nu een wachtlijst van 3 maanden, sinds kort. Er zijn in 1 week tijd 7 mensen gestart, dus de groepen zijn vol. Ik moet eens even goed nadenken, want het is echt een fulltime aangelegenheid. Plus dat ik me zorgen maak over financien. Ik wil het enorm graag maar zie beren op de weg. Het kan ook nooit eens makkelijk bij mij
Maar jij bent al klaar begrijp ik? Volgde jij ook vijf dagen therapie?
dit is een centrum voor psychotherapie, weet niet of dat iets uitmaakt?
Maakt ook niet uit, was iets wat de psychologe me vertelde.
Maar heb nu een indruk van een weekschema, de groepen en wat voor soort mensen er in behandeling is.
Ze vertelde dat het merendeel hoog opgeleid is, en tussen de 20 en 30 jaar, sommigen zijn iets ouder. Ik had er een goede indruk van, het is echt een leefgemeenschap want je slaapt er de hele week en doet alles samen. Ik wil overigens niet intern, maar het kan zijn dat ze je dat wel adviseren.
Nu moet ik beslissen of ik me ga aanmelden, maar ik weet niet of ik het ga rond krijgen. Ik heb een jaarcontract, dus dat speelt ook nog mee. Er is nu een wachtlijst van 3 maanden, sinds kort. Er zijn in 1 week tijd 7 mensen gestart, dus de groepen zijn vol. Ik moet eens even goed nadenken, want het is echt een fulltime aangelegenheid. Plus dat ik me zorgen maak over financien. Ik wil het enorm graag maar zie beren op de weg. Het kan ook nooit eens makkelijk bij mij
Maar jij bent al klaar begrijp ik? Volgde jij ook vijf dagen therapie?
woensdag 30 juli 2008 om 14:20
@ julus
Er zit nog al wat verschil in de dagbehandeling. Sommige drie andere vier of 5 dagen. De één in het ziekenhuis, andere in een ander centrum enz enz. Ik wist niet voor ik begon wat er allemaal aan mogelijkheden waren, ik werd gewoon in ziekenhuisgroep geplaatst. En dat is mij goed bevallen.
Ik ben inmiddels klaar ja en heb veel aan gehad!
Als je vijf dagen intern niet ziet zitten zou je kunnen kijken welke andere mogelijkheden er nog in de buurt zijn.
Ik moest eerst ook op de wachtlijst, maar na wat gedoe mocht ik toch eerder starten. Dat was wel heel fijn. Ik kan mij voorstellen dat het moeilijk is om te beslissen, maar ik sprong echt een gat in de lucht toen ik hoorde dat ik terecht kon. Eindelijk, de hulp die ik nodig had!
Er zit nog al wat verschil in de dagbehandeling. Sommige drie andere vier of 5 dagen. De één in het ziekenhuis, andere in een ander centrum enz enz. Ik wist niet voor ik begon wat er allemaal aan mogelijkheden waren, ik werd gewoon in ziekenhuisgroep geplaatst. En dat is mij goed bevallen.
Ik ben inmiddels klaar ja en heb veel aan gehad!
Als je vijf dagen intern niet ziet zitten zou je kunnen kijken welke andere mogelijkheden er nog in de buurt zijn.
Ik moest eerst ook op de wachtlijst, maar na wat gedoe mocht ik toch eerder starten. Dat was wel heel fijn. Ik kan mij voorstellen dat het moeilijk is om te beslissen, maar ik sprong echt een gat in de lucht toen ik hoorde dat ik terecht kon. Eindelijk, de hulp die ik nodig had!
maandag 4 augustus 2008 om 20:02
Hallo allemaal,
Er is weer veel geschreven de afgelopen periode! Ik ben net weer ff op vakantie geweest.
Ik merkte dat ik het heel moeilijk vond om weg te gaan, ik zat net in een proces. Dat stopte even. Maar ik vond het ook heel moeilijk om de therapie los te laten. Bij alles wat ik doe leg ik in gedachten de link naar de therapie. Terwijl ik normaal ontzettend kan opgaan in wat ik doe en de boel echt de boel kan laten. Helaas ging dat dit keer niet op.
Eigenlijk zie ik er als een berg tegenop om morgen weer naar therapie te gaan, al weet ik dat als ik daar ben dat het wel goed is om te gaan.
@appeltjesgroen, goed dat je dit topic gevonden hebt en gaat starten met een dagbehandeling! Ik heb al meer topics van je gelezen, welkom!
Hoe gaat de voorbereidingsgroep bij jou in de instelling?
@ikbenik, jouw eerste dag was heel heftig, maar er kunnen veel meer van dat soort dagen zijn. Ik merk dat er bij mij in de groep ook veel van dat soort dingen gebeuren. Maar goed iedereen neemt zijn problemen natuurlijk mee en probeert daar mee om te leren gaan.
Heel begrijpelijk dat je ontzettend moe was de eerste dagen. Dat had ik ook, ik ben zelfs tussen de middag gaan slapen. Nu heb ik dat soms nog steeds nodig omdat het nog steeds zeer vermoeiend is. Dat terwijl ik al in maart gestart ben.
@Julus, ik vind het wel heel heftig klinken, vijf dagen in dagbehandeling en daarbij intern. Dat klinkt bijna als een opname. Is dat wat jij voor jouw gevoel nodig hebt? Er zijn ook tal van andere mogelijkheden.
Ik volg mijn "deeltijdbehandeling" in de Antroposofische Psychiatrie.
Bij iedere GGZ instelling moet er toch een dag- / deeltijdbehandeling zijn? Als ik de straal van 40 KM neem dan kom ik al tot drie reguliere GGZ instellingen met een dagbehandeling en mijn Antroposofische instelling.
@Mrs Jones, ik hoop dat je de juiste therapie vindt die jij nodig hebt. Dat hoeft niet in het revalidatiecentrum te zijn, dat kan in feite overal. Ik weet vanuit mijn voorbereidingsgroep dat er ook iemand was met een acceptatieprobleem van zijn chronische ziekte na het genezen van kanker. Hij heeft bij de reguliere psychiatrie hulp gezocht en is ook geplaatst in een groep.
Ergens werd ook de vraag gesteld over werken en dagbehandeling. Ik ben twee dagen in dagbehandeling
(maar er ligt een advies voor drie dagen klaar en tijdens de volgende evaluatie wordt daarover besloten. Echter bij mijn instelling is er geen driedaagse dagbehandeling en mocht dat advies doorgaan, moet ik ergens anders naar toe of naast mijn tweedaagse nog een groep erbij)
en ik werk ook nog steeds twee dagen in het sociaal cultureel werk. Dat is ook best een heftige baan en eentje waarbij ik zelfstandig werk. Dat heeft voor mij zo zijn voor- en nadelen. Als het niet gaat werk ik minder en ben ik er alleen tijdens de uitvoerende activiteiten, gaat het beter dan haal ik het werk weer in.
Als ik wel in het wijkcentrum ben, maar het lukt niet om mijn administratieve en voorbereidende taken te doen schrijf ik ook geen uren. Volgens mij weet mijn werkgever het niet eens dat ik dat op die manier doe.
Volgens de bedrijfsarts kan er naast twee dagen dagbehandeling wel gewerkt worden, maar wordt er naast drie dagen dagbehandeling niet meer gewerkt.
@iedereen
Er is weer veel geschreven de afgelopen periode! Ik ben net weer ff op vakantie geweest.
Ik merkte dat ik het heel moeilijk vond om weg te gaan, ik zat net in een proces. Dat stopte even. Maar ik vond het ook heel moeilijk om de therapie los te laten. Bij alles wat ik doe leg ik in gedachten de link naar de therapie. Terwijl ik normaal ontzettend kan opgaan in wat ik doe en de boel echt de boel kan laten. Helaas ging dat dit keer niet op.
Eigenlijk zie ik er als een berg tegenop om morgen weer naar therapie te gaan, al weet ik dat als ik daar ben dat het wel goed is om te gaan.
@appeltjesgroen, goed dat je dit topic gevonden hebt en gaat starten met een dagbehandeling! Ik heb al meer topics van je gelezen, welkom!
Hoe gaat de voorbereidingsgroep bij jou in de instelling?
@ikbenik, jouw eerste dag was heel heftig, maar er kunnen veel meer van dat soort dagen zijn. Ik merk dat er bij mij in de groep ook veel van dat soort dingen gebeuren. Maar goed iedereen neemt zijn problemen natuurlijk mee en probeert daar mee om te leren gaan.
Heel begrijpelijk dat je ontzettend moe was de eerste dagen. Dat had ik ook, ik ben zelfs tussen de middag gaan slapen. Nu heb ik dat soms nog steeds nodig omdat het nog steeds zeer vermoeiend is. Dat terwijl ik al in maart gestart ben.
@Julus, ik vind het wel heel heftig klinken, vijf dagen in dagbehandeling en daarbij intern. Dat klinkt bijna als een opname. Is dat wat jij voor jouw gevoel nodig hebt? Er zijn ook tal van andere mogelijkheden.
Ik volg mijn "deeltijdbehandeling" in de Antroposofische Psychiatrie.
Bij iedere GGZ instelling moet er toch een dag- / deeltijdbehandeling zijn? Als ik de straal van 40 KM neem dan kom ik al tot drie reguliere GGZ instellingen met een dagbehandeling en mijn Antroposofische instelling.
@Mrs Jones, ik hoop dat je de juiste therapie vindt die jij nodig hebt. Dat hoeft niet in het revalidatiecentrum te zijn, dat kan in feite overal. Ik weet vanuit mijn voorbereidingsgroep dat er ook iemand was met een acceptatieprobleem van zijn chronische ziekte na het genezen van kanker. Hij heeft bij de reguliere psychiatrie hulp gezocht en is ook geplaatst in een groep.
Ergens werd ook de vraag gesteld over werken en dagbehandeling. Ik ben twee dagen in dagbehandeling
(maar er ligt een advies voor drie dagen klaar en tijdens de volgende evaluatie wordt daarover besloten. Echter bij mijn instelling is er geen driedaagse dagbehandeling en mocht dat advies doorgaan, moet ik ergens anders naar toe of naast mijn tweedaagse nog een groep erbij)
en ik werk ook nog steeds twee dagen in het sociaal cultureel werk. Dat is ook best een heftige baan en eentje waarbij ik zelfstandig werk. Dat heeft voor mij zo zijn voor- en nadelen. Als het niet gaat werk ik minder en ben ik er alleen tijdens de uitvoerende activiteiten, gaat het beter dan haal ik het werk weer in.
Als ik wel in het wijkcentrum ben, maar het lukt niet om mijn administratieve en voorbereidende taken te doen schrijf ik ook geen uren. Volgens mij weet mijn werkgever het niet eens dat ik dat op die manier doe.
Volgens de bedrijfsarts kan er naast twee dagen dagbehandeling wel gewerkt worden, maar wordt er naast drie dagen dagbehandeling niet meer gewerkt.
@iedereen
dinsdag 5 augustus 2008 om 12:56
@ jojootje:
heb veel uitleg gehad over de therapie, maar eigenlijk niet zoveel over de voorbereidingsgroep. Ik weet dat het voor 2 dagdelen per week is, en dat het ongeveer 6 weken zal duren voor ik in de groep geplaatst word waar ik hoor.
En het begint volgende week al...... Spannend. Ik weet dat ik er goed aan doe, maar ben er ook een beetje angstig voor.
Heb nu al 4 weken geen afspraak gehad met mijn psych. ivm haar vakantie. Dus ik heb nu ook een soort van "vakantie" als je begrijpt wat ik bedoel... Even niet aan het denken gezet worden, en het op mijn eigen manier doen. En dat betekent dus: masker weer op, en doen of het gaat. Heb ook echt wel leuke dingen gedaan hoor. En daar ook echt van genoten!
Heb nu sinds kort een pup die veel tijd vraagt. Tijd die ik niet kan besteden aan piekeren en malen.
Dus ben benieuwd hoe het volgende week zal gaan
En dat van dat andere topic van mij, dat klopt. Maar heb er al even niet geschreven. Ben niet echt in een schrijf / praat stemming geweest de afgelopen weken...
Liefs..
heb veel uitleg gehad over de therapie, maar eigenlijk niet zoveel over de voorbereidingsgroep. Ik weet dat het voor 2 dagdelen per week is, en dat het ongeveer 6 weken zal duren voor ik in de groep geplaatst word waar ik hoor.
En het begint volgende week al...... Spannend. Ik weet dat ik er goed aan doe, maar ben er ook een beetje angstig voor.
Heb nu al 4 weken geen afspraak gehad met mijn psych. ivm haar vakantie. Dus ik heb nu ook een soort van "vakantie" als je begrijpt wat ik bedoel... Even niet aan het denken gezet worden, en het op mijn eigen manier doen. En dat betekent dus: masker weer op, en doen of het gaat. Heb ook echt wel leuke dingen gedaan hoor. En daar ook echt van genoten!
Heb nu sinds kort een pup die veel tijd vraagt. Tijd die ik niet kan besteden aan piekeren en malen.
Dus ben benieuwd hoe het volgende week zal gaan
En dat van dat andere topic van mij, dat klopt. Maar heb er al even niet geschreven. Ben niet echt in een schrijf / praat stemming geweest de afgelopen weken...
Liefs..
dinsdag 5 augustus 2008 om 19:02
@appel (mag ik je nick zo afkorten?)
Spannend dat je volgende week kan beginnen. Ikzelf heb niet in een voorbereidingsgroep gezeten, maar ik kan me indenken dat het prettig is om alvast te beginnen.
@JoJootje:
Hopelijk heb je toch nog een fijne vakantie gehad. Ben je alweer begonnen met de therapie na je vakantie? Ik heb volgende week mijn laatste week en dan ga ik 2 weken op vakantie. Ben er erg dubbel over. Aan de ene kant wel fijn om er even tussen uit te zijn, maar je kan ook nergens terecht.
Er zullen idd. meer dagen komen zoals de eerste dag, maar dit was echt een knallende binnekomer haha.
@
Ik merk hier dat er veel herinneringen van mijn verleden naar boven komen die ik zo voorzichtig had weggestopt. Ook merk ik dat ik weer meer dromen heb over mijn overleden moeder. Herkent iemand dit die ook zoiets heeft gehad na het beginnen met de dagbehandeling? Ik wilde dit gisteren bespreken, maar door omstandigheden was er geen weekend nabespreking en zag ik geen ander moment om het even aan te korten. Misschien morgen wel.
Ik heb het idee dat de verhoging van ad. wel effectief is. Voel me minder druk in mijn hoofd wat ik erg fijn vindt.
Nieuwe slaapmedicatie werkt ook goed en kan nu weer een stuk sneller slapen en blijf ook lekker slapen.
Spannend dat je volgende week kan beginnen. Ikzelf heb niet in een voorbereidingsgroep gezeten, maar ik kan me indenken dat het prettig is om alvast te beginnen.
@JoJootje:
Hopelijk heb je toch nog een fijne vakantie gehad. Ben je alweer begonnen met de therapie na je vakantie? Ik heb volgende week mijn laatste week en dan ga ik 2 weken op vakantie. Ben er erg dubbel over. Aan de ene kant wel fijn om er even tussen uit te zijn, maar je kan ook nergens terecht.
Er zullen idd. meer dagen komen zoals de eerste dag, maar dit was echt een knallende binnekomer haha.
@
Ik merk hier dat er veel herinneringen van mijn verleden naar boven komen die ik zo voorzichtig had weggestopt. Ook merk ik dat ik weer meer dromen heb over mijn overleden moeder. Herkent iemand dit die ook zoiets heeft gehad na het beginnen met de dagbehandeling? Ik wilde dit gisteren bespreken, maar door omstandigheden was er geen weekend nabespreking en zag ik geen ander moment om het even aan te korten. Misschien morgen wel.
Ik heb het idee dat de verhoging van ad. wel effectief is. Voel me minder druk in mijn hoofd wat ik erg fijn vindt.
Nieuwe slaapmedicatie werkt ook goed en kan nu weer een stuk sneller slapen en blijf ook lekker slapen.
Ze bestaan, het is moeilijk te verstaan. Je wilt het niet horen, toch ben je samen met een geest geboren. In je zit een geest die leeft, die je soms moeilijkheden geeft. Eigenlijk is een geest heel fijn, anders zou je toch nooit geboren zijn?
dinsdag 5 augustus 2008 om 20:00
Uiteraard! Doen de meeste mensen hier. Is wat he met die lange nicks
Ze bestaan, het is moeilijk te verstaan. Je wilt het niet horen, toch ben je samen met een geest geboren. In je zit een geest die leeft, die je soms moeilijkheden geeft. Eigenlijk is een geest heel fijn, anders zou je toch nooit geboren zijn?
woensdag 6 augustus 2008 om 16:51
quote:ikbenikhetisnietanders schreef op 05 augustus 2008 @ 19:02:
Ik merk hier dat er veel herinneringen van mijn verleden naar boven komen die ik zo voorzichtig had weggestopt. Ook merk ik dat ik weer meer dromen heb over mijn overleden moeder. Herkent iemand dit die ook zoiets heeft gehad na het beginnen met de dagbehandeling?:
Ja, ik had dat ook. Ik denk zelf dat het door de medicatie kwam dat ik zo aan het dromen sloeg. Maar het kan ook goed dat het door de dagbehandeling kwam, opeens kwam er van alles boven.
Ik vond het heel vervelend, had vaak angstdromen en voelde mij dan erg rot na de tijd. Praat erover in je groep, dat hielp mij veel. Verschillende andere in de groep hadden hetzelfde.
Succes iig!
Ik had vanmiddag weer nazorg. Nou ik weet niet. Er waren dit keer wel meer mensen dan de vorige keer, (kan ook bijna niet anders, de vorige keer zat ik er alleen maar het is in mijn ogen toch een beetje oppervlakkig geneuzel. Meer praatje maken, dan echt dingen bespreken. De verpleegkundigen kennen mij ook niet, dus ze weten ook niet hoe mijn proces is verlopen. Dat maakt het moeilijk om nu een goed gesprek te voeren. Ze raadde mij bijvoorbeeld iets aan waarvan in juist in therapie had geleerd dat niet meer zo te doen. Tjsa, ik had er dus niet zoveel aan. Twijfel erg of ik ermee door zal gaan.
Ik merk hier dat er veel herinneringen van mijn verleden naar boven komen die ik zo voorzichtig had weggestopt. Ook merk ik dat ik weer meer dromen heb over mijn overleden moeder. Herkent iemand dit die ook zoiets heeft gehad na het beginnen met de dagbehandeling?:
Ja, ik had dat ook. Ik denk zelf dat het door de medicatie kwam dat ik zo aan het dromen sloeg. Maar het kan ook goed dat het door de dagbehandeling kwam, opeens kwam er van alles boven.
Ik vond het heel vervelend, had vaak angstdromen en voelde mij dan erg rot na de tijd. Praat erover in je groep, dat hielp mij veel. Verschillende andere in de groep hadden hetzelfde.
Succes iig!
Ik had vanmiddag weer nazorg. Nou ik weet niet. Er waren dit keer wel meer mensen dan de vorige keer, (kan ook bijna niet anders, de vorige keer zat ik er alleen maar het is in mijn ogen toch een beetje oppervlakkig geneuzel. Meer praatje maken, dan echt dingen bespreken. De verpleegkundigen kennen mij ook niet, dus ze weten ook niet hoe mijn proces is verlopen. Dat maakt het moeilijk om nu een goed gesprek te voeren. Ze raadde mij bijvoorbeeld iets aan waarvan in juist in therapie had geleerd dat niet meer zo te doen. Tjsa, ik had er dus niet zoveel aan. Twijfel erg of ik ermee door zal gaan.
woensdag 6 augustus 2008 om 18:45
Ik kort het vandaag even een beetje in. De dagbehandeling gaat op het moment eigenlijk wel goed, ik ga nu eindelijk aan de slag met mijn angsten. En dat is echt zwaar.
Na het begin van de therapie (eigenlijk al iets daarvoor, want de intake had al grote indruk op me gemaakt) ging ik me ook weer van alles herinneren. Op zich niet zo vreemd denk ik, er wordt dan weer een beroep gedaan op van alles wat je zo lang hebt weggestopt. Jammer dat dat dan niet een beetje gefaseerd naar boven kan komen.
Ik ben trouwens de afgelopen weken steeds slechter gaan slapen. In het begin ging het nog wel en was ik overdag niet moe, maar ik houd de dag nu bijna niet meer vol. Dat heb ik nog nooit eerder zo gehad. Ik denk dat ik morgen maar eens ga aangeven. Bij therapie heb ik er niet zo veel last van, omdat die dagen korter zijn. Maar op mijn werk kan ik om 14.00 uur wel in slaap vallen...en dat is de bedoeling niet.
Veel succes iedereen weer!
Na het begin van de therapie (eigenlijk al iets daarvoor, want de intake had al grote indruk op me gemaakt) ging ik me ook weer van alles herinneren. Op zich niet zo vreemd denk ik, er wordt dan weer een beroep gedaan op van alles wat je zo lang hebt weggestopt. Jammer dat dat dan niet een beetje gefaseerd naar boven kan komen.
Ik ben trouwens de afgelopen weken steeds slechter gaan slapen. In het begin ging het nog wel en was ik overdag niet moe, maar ik houd de dag nu bijna niet meer vol. Dat heb ik nog nooit eerder zo gehad. Ik denk dat ik morgen maar eens ga aangeven. Bij therapie heb ik er niet zo veel last van, omdat die dagen korter zijn. Maar op mijn werk kan ik om 14.00 uur wel in slaap vallen...en dat is de bedoeling niet.
Veel succes iedereen weer!
zondag 10 augustus 2008 om 23:20
Hallo meiden,
Ok, goed om te horen dat ik niet de enige ben die herinneringen naar boven krijgt. Het zou ook kunnen komen door mijn verhoging van de efexor.
@Boompje,
Ik kan me voorstellen dat je twijfelt of je door wilt gaan met de nazorg, wanneer ze tegenstrijdige dingen gaan vertellen. Heel vaag. Kun je het niet bespreken met iemand die je mentor was tijdens je therapie?
@tinkeldel,
wat rot dat je slecht slaapt tegenwoordig en overdag op je werk moe bent. Heb je veranderingen gehad in je medicatie (indien je die slikt) of misschien moet er juist even naar gekeken worden.
@Appel,
ik zat toevallig net te denken: ging appel nou morgen beginnen of was dat vorige week. Nou het is dus morgen. Heel veel succes morgen en probeer je wat te ontspannen. Iedereen is als groentje begonnen dus daar zullen ze wel rekening mee houden.
Ok, goed om te horen dat ik niet de enige ben die herinneringen naar boven krijgt. Het zou ook kunnen komen door mijn verhoging van de efexor.
@Boompje,
Ik kan me voorstellen dat je twijfelt of je door wilt gaan met de nazorg, wanneer ze tegenstrijdige dingen gaan vertellen. Heel vaag. Kun je het niet bespreken met iemand die je mentor was tijdens je therapie?
@tinkeldel,
wat rot dat je slecht slaapt tegenwoordig en overdag op je werk moe bent. Heb je veranderingen gehad in je medicatie (indien je die slikt) of misschien moet er juist even naar gekeken worden.
@Appel,
ik zat toevallig net te denken: ging appel nou morgen beginnen of was dat vorige week. Nou het is dus morgen. Heel veel succes morgen en probeer je wat te ontspannen. Iedereen is als groentje begonnen dus daar zullen ze wel rekening mee houden.
Ze bestaan, het is moeilijk te verstaan. Je wilt het niet horen, toch ben je samen met een geest geboren. In je zit een geest die leeft, die je soms moeilijkheden geeft. Eigenlijk is een geest heel fijn, anders zou je toch nooit geboren zijn?
maandag 11 augustus 2008 om 08:14
Appel; veel succes vandaag!
Ikbenik; met de begeleiders van de groep heb ik geen contact meer, bij de nazorggroep zijn er nieuwe begeleiders. Maar eigenlijk is dat helemaal niet handig, want zij kennen mijn verhaal en ontwikkeling helemaal niet. Ik ga denk ik woensdag maar even langs mijn psychiater om dit te bespreken, ik vraag mij echt af of dit wel zin heeft. Aan de andere kant, over paar weken ga ik mijn studie weer oppakken en dan komt er wel in 1 keer heel veel op mij af. Misschien is het dan toch wel lekker om nog terug te vallen op de nazorg.
Nou ja, ik weet het dus nog niet.
@ iedereen; succes weer van de week!
Ikbenik; met de begeleiders van de groep heb ik geen contact meer, bij de nazorggroep zijn er nieuwe begeleiders. Maar eigenlijk is dat helemaal niet handig, want zij kennen mijn verhaal en ontwikkeling helemaal niet. Ik ga denk ik woensdag maar even langs mijn psychiater om dit te bespreken, ik vraag mij echt af of dit wel zin heeft. Aan de andere kant, over paar weken ga ik mijn studie weer oppakken en dan komt er wel in 1 keer heel veel op mij af. Misschien is het dan toch wel lekker om nog terug te vallen op de nazorg.
Nou ja, ik weet het dus nog niet.
@ iedereen; succes weer van de week!
maandag 11 augustus 2008 om 13:01
@appel: Succes vandaag.
@Boompje: Als er weer een verandering aankomt is het wellicht handig om toch even door te zetten. De nazorg is juist bedoeld om je leven weer vorm te geven na de therapie!
Wellicht is het handig om het te bespreken indien je een tegenstrijdig advies krijgt. Maar ook om je twijfels over de nazorg te bespreken.
In de periode van de overbruggingsgroep (toen ik moest wachten op een vrij plekje in mijn therapiegroep) zat ik middenin een verhuizing. De overbruggingsgroep heeft mij er wel doorheen getrokken. Het was ook een sterk wisselende groep, waarbij ik zelf ook een keertje in mijn eentje was.
De nazorg is ook niet om een band op te bouwen, maar om je weer op weg te helpen. Door er op die manier naar te kijken kan het wat makkelijker voor je worden!
@Tinkeldel, komen er nog steeds veel herinneringen en dromen naar boven? Is dat een reden dat je slecht slaapt, of heeft het denk je een andere oorzaak?
Wel lastig, zeker als je moet werken. Hoe gaat jouw leidinggevende eigenlijk om met het feit dat je in therapie bent?
Gelukkig heb ik echt een hele goede leidinggevende die heel veel begrijpt.
@ikbenik, wij mochten de eerste drie maanden van de therapie geen vakantie opnemen. Ik had mijn eerste vakantie al gepland (Oerol staat gewoon vast) en het was op de week af precies drie maanden na de start. Dat moest ik helemaal gaan verantwoorden. Wij hebben maar drie weken vakantie vanuit de therapie en toen ik nog een weekje weg wilde moest ik aangeven dat ik nog vakantiedagen had.
Direct na terugkomst ben ik ook weer gestart met de therapie.
Overigens kan ik tijdens de vakantie (en de avonden en weekenden) altijd terecht bij de kliniek. Er wordt altijd gezegd dat als ik het moeilijk heb ik altijd kan bellen met de kliniek en indien het noodzakelijk is kan ik ook altijd een psychiater spreken.
Tja sinds de zaak Savanna is de verantwoordelijkheid te ver doorgeschoten. De kliniek is voor mij verantwoordelijk mocht ik mijzelf iets aan willen doen.
Verder zit ik nu heel moeilijk. Er komt zoveel boven en er is iedere week zoveel om te vertellen. Mijn probleem is onder andere dat ik mij niet goed kan uiten, zeker niet in groepen. Dat maakt het voor mij erg moeilijk om dingen bespreekbaar te maken en ben ik het voor mijzelf in mijn gedachten alweer aan het oplossen. Dat maakt weer dat ik het gevoel heb dat ik het allemaal alleen moet doen. Daarbij voel ik mij ontzettend opgesloten in mijzelf.
Schriftelijk kan ik mij heel goed uitdrukken. Helaas mag dat niet en worden mijn individuele gesprekken weer "van mij af genomen" omdat ik het in de groep moet leren en met de groep de therapie moet doen.
Wel krijg ik individuele gesprekken met de nieuwe zorgcoordinator om mij te steunen tijdens de therapie gesprekken.
@Boompje: Als er weer een verandering aankomt is het wellicht handig om toch even door te zetten. De nazorg is juist bedoeld om je leven weer vorm te geven na de therapie!
Wellicht is het handig om het te bespreken indien je een tegenstrijdig advies krijgt. Maar ook om je twijfels over de nazorg te bespreken.
In de periode van de overbruggingsgroep (toen ik moest wachten op een vrij plekje in mijn therapiegroep) zat ik middenin een verhuizing. De overbruggingsgroep heeft mij er wel doorheen getrokken. Het was ook een sterk wisselende groep, waarbij ik zelf ook een keertje in mijn eentje was.
De nazorg is ook niet om een band op te bouwen, maar om je weer op weg te helpen. Door er op die manier naar te kijken kan het wat makkelijker voor je worden!
@Tinkeldel, komen er nog steeds veel herinneringen en dromen naar boven? Is dat een reden dat je slecht slaapt, of heeft het denk je een andere oorzaak?
Wel lastig, zeker als je moet werken. Hoe gaat jouw leidinggevende eigenlijk om met het feit dat je in therapie bent?
Gelukkig heb ik echt een hele goede leidinggevende die heel veel begrijpt.
@ikbenik, wij mochten de eerste drie maanden van de therapie geen vakantie opnemen. Ik had mijn eerste vakantie al gepland (Oerol staat gewoon vast) en het was op de week af precies drie maanden na de start. Dat moest ik helemaal gaan verantwoorden. Wij hebben maar drie weken vakantie vanuit de therapie en toen ik nog een weekje weg wilde moest ik aangeven dat ik nog vakantiedagen had.
Direct na terugkomst ben ik ook weer gestart met de therapie.
Overigens kan ik tijdens de vakantie (en de avonden en weekenden) altijd terecht bij de kliniek. Er wordt altijd gezegd dat als ik het moeilijk heb ik altijd kan bellen met de kliniek en indien het noodzakelijk is kan ik ook altijd een psychiater spreken.
Tja sinds de zaak Savanna is de verantwoordelijkheid te ver doorgeschoten. De kliniek is voor mij verantwoordelijk mocht ik mijzelf iets aan willen doen.
Verder zit ik nu heel moeilijk. Er komt zoveel boven en er is iedere week zoveel om te vertellen. Mijn probleem is onder andere dat ik mij niet goed kan uiten, zeker niet in groepen. Dat maakt het voor mij erg moeilijk om dingen bespreekbaar te maken en ben ik het voor mijzelf in mijn gedachten alweer aan het oplossen. Dat maakt weer dat ik het gevoel heb dat ik het allemaal alleen moet doen. Daarbij voel ik mij ontzettend opgesloten in mijzelf.
Schriftelijk kan ik mij heel goed uitdrukken. Helaas mag dat niet en worden mijn individuele gesprekken weer "van mij af genomen" omdat ik het in de groep moet leren en met de groep de therapie moet doen.
Wel krijg ik individuele gesprekken met de nieuwe zorgcoordinator om mij te steunen tijdens de therapie gesprekken.
maandag 11 augustus 2008 om 15:11
quote:JoJootje schreef op 11 augustus 2008 @ 13:01:
@Boompje: Als er weer een verandering aankomt is het wellicht handig om toch even door te zetten. De nazorg is juist bedoeld om je leven weer vorm te geven na de therapie!
Wellicht is het handig om het te bespreken indien je een tegenstrijdig advies krijgt. Maar ook om je twijfels over de nazorg te bespreken.
...
De nazorg is ook niet om een band op te bouwen, maar om je weer op weg te helpen. Door er op die manier naar te kijken kan het wat makkelijker voor je worden!
Ja, wat je zegt is zeker waar. Maar dat doe ik zelf dus al. En dat gaat hartstikke goed. Heb alles zelf weer op poten gezet en de paar keer nazorg heb ik ervaren als theekransjes.
Ik ga het bespreken inderdaad, zal het de volgende keer in de groep gooien, kijken hoe erop gereageerd wordt..
Ik haal er nu gewoon niets uit en dat is zonde van de tijd en moeite. Nou ja, de volgende keer is pas over 3 weken, ik ga eerst nog op vakantie.
Je schrijft dat je je moeilijk uit. Heb je bijv ook creatieve therapie? Dan hoef je ook niet veel te praten, maar kan je dingen maken, lukt dat wel?
Veel succes, het is ook heel moeilijk om je bloot te geven...
@Boompje: Als er weer een verandering aankomt is het wellicht handig om toch even door te zetten. De nazorg is juist bedoeld om je leven weer vorm te geven na de therapie!
Wellicht is het handig om het te bespreken indien je een tegenstrijdig advies krijgt. Maar ook om je twijfels over de nazorg te bespreken.
...
De nazorg is ook niet om een band op te bouwen, maar om je weer op weg te helpen. Door er op die manier naar te kijken kan het wat makkelijker voor je worden!
Ja, wat je zegt is zeker waar. Maar dat doe ik zelf dus al. En dat gaat hartstikke goed. Heb alles zelf weer op poten gezet en de paar keer nazorg heb ik ervaren als theekransjes.
Ik ga het bespreken inderdaad, zal het de volgende keer in de groep gooien, kijken hoe erop gereageerd wordt..
Ik haal er nu gewoon niets uit en dat is zonde van de tijd en moeite. Nou ja, de volgende keer is pas over 3 weken, ik ga eerst nog op vakantie.
Je schrijft dat je je moeilijk uit. Heb je bijv ook creatieve therapie? Dan hoef je ook niet veel te praten, maar kan je dingen maken, lukt dat wel?
Veel succes, het is ook heel moeilijk om je bloot te geven...
maandag 11 augustus 2008 om 16:19
@Boompje, veel plezier op vakantie! Waar ga je naar toe?
Ik heb Activiteitenterapie, dan kan ik werkstukken maken met wol, stof, hout, steen etc. Dat is voor mij doorzetten, ik heb een creatieve geest, maar kan dat wat ik bedenk niet maken. Ik "knutsel" op het niveau van een kind en zo ziet mijn viltwerkstuk er ook uit.
Morgen wil ik dat weer ff weg leggen en een Antroposofisch popje maken voor mijn pasgeboren (afgelopen donderdag) neefje. Bij de geboorte van mijn vorige neefje heb ik een Antroposofisch popje gekocht, nu moet het toch lukken om er zelf eentje te maken. Wellicht dat ik mij daarna bezig ga houden met het maken van kleding.
Iedereen denkt dat ik altijd heel erg creatief ben omdat ik met kinderen werk. Maar op mijn werk knutsel ik ook zo min mogelijk of niet. Dat laat ik altijd aan vrijwilligers en stagiaires over. De activiteiten die ik organiseer zijn vaak op het gebied van sport en spel of gericht op samenlevingsopbouw.
Verder heb ik muziektherapie, dat lukt ook niet want ik ben echt a-muzikaal. Als ik het niet kan doe ik ook niet mee, dan zit ik er bij.
Euritmie is een soort Antroposofische bewegingsleer, maar is voor mij teveel in mijzelf gekeerd.
Alle creatieve therapieen zijn "leuk" en passen wel ergens bij de behandeldoelen. Echter ik voel de meerwaarde niet echt. De meerwaarde begrijpen doe ik wel.
Ik heb Activiteitenterapie, dan kan ik werkstukken maken met wol, stof, hout, steen etc. Dat is voor mij doorzetten, ik heb een creatieve geest, maar kan dat wat ik bedenk niet maken. Ik "knutsel" op het niveau van een kind en zo ziet mijn viltwerkstuk er ook uit.
Morgen wil ik dat weer ff weg leggen en een Antroposofisch popje maken voor mijn pasgeboren (afgelopen donderdag) neefje. Bij de geboorte van mijn vorige neefje heb ik een Antroposofisch popje gekocht, nu moet het toch lukken om er zelf eentje te maken. Wellicht dat ik mij daarna bezig ga houden met het maken van kleding.
Iedereen denkt dat ik altijd heel erg creatief ben omdat ik met kinderen werk. Maar op mijn werk knutsel ik ook zo min mogelijk of niet. Dat laat ik altijd aan vrijwilligers en stagiaires over. De activiteiten die ik organiseer zijn vaak op het gebied van sport en spel of gericht op samenlevingsopbouw.
Verder heb ik muziektherapie, dat lukt ook niet want ik ben echt a-muzikaal. Als ik het niet kan doe ik ook niet mee, dan zit ik er bij.
Euritmie is een soort Antroposofische bewegingsleer, maar is voor mij teveel in mijzelf gekeerd.
Alle creatieve therapieen zijn "leuk" en passen wel ergens bij de behandeldoelen. Echter ik voel de meerwaarde niet echt. De meerwaarde begrijpen doe ik wel.
maandag 11 augustus 2008 om 18:19
Ik gebruik geen medicijnen, dus daar kan het slechte slapen niet aan liggen. Ik ben vooral erg aan het piekeren. Ik heb nu een homeopathisch middeltje gehaald, ik zal zien of dat goed werkt. Die herinneringen kwamen bij mij vooral heel erg naar boven voor dat ik met de therapie startte. Maar op het moment dat ik met een bepaald onderwerp aan de slag ga, komen er ook wel dingen naar boven. Ik moet zeggen dat ik hier eigenlijk niet zo veel last van heb, ben wel blij dat de stukjes dan op zijn plek vallen.
Mijn leidinggevende op het werk is erg begrijpend. Maar ik vind het zelf wel lastig om hem in vertrouwen te nemen. Ik heb ook best wel veel bevestiging van hem nodig dat het allemaal echt wel ok is.
Bij ons zijn er helemaal geen individuele gesprekken mogelijk. Het is de bedoeling dat alles zo veel mogelijk in de groep wordt gehouden, ik vind dat ook wel positief.
Ik ben trouwens heel erg blij met creatieve therapie. Ik zag er eerst heel erg tegenop, maar ik heb er echt veel profijt van. Mijn tekeningen zijn ook op kinderniveau, maar dat is ook omdat ik dat nooit verder heb ontwikkeld. Dat maakt me ook niet zo veel uit, het resultaat telt niet. Ik haal er heel erg veel uit. Ik ben trouwens blij dat we geen arbeidstherapie hebben, dat lijkt me echt verschrikkelijk.
Appeltjesgroen: Hoe was je eerste dag vandaag?
Veel succes allemaal weer!
Mijn leidinggevende op het werk is erg begrijpend. Maar ik vind het zelf wel lastig om hem in vertrouwen te nemen. Ik heb ook best wel veel bevestiging van hem nodig dat het allemaal echt wel ok is.
Bij ons zijn er helemaal geen individuele gesprekken mogelijk. Het is de bedoeling dat alles zo veel mogelijk in de groep wordt gehouden, ik vind dat ook wel positief.
Ik ben trouwens heel erg blij met creatieve therapie. Ik zag er eerst heel erg tegenop, maar ik heb er echt veel profijt van. Mijn tekeningen zijn ook op kinderniveau, maar dat is ook omdat ik dat nooit verder heb ontwikkeld. Dat maakt me ook niet zo veel uit, het resultaat telt niet. Ik haal er heel erg veel uit. Ik ben trouwens blij dat we geen arbeidstherapie hebben, dat lijkt me echt verschrikkelijk.
Appeltjesgroen: Hoe was je eerste dag vandaag?
Veel succes allemaal weer!
maandag 11 augustus 2008 om 23:22
Te moe om inhoudelijk te reageren. Ben alleen erg benieuwd hoe het vandaag met appel gegaan is.
@Appel,
laat je weten hoe het gegaan is?
@Appel,
laat je weten hoe het gegaan is?
Ze bestaan, het is moeilijk te verstaan. Je wilt het niet horen, toch ben je samen met een geest geboren. In je zit een geest die leeft, die je soms moeilijkheden geeft. Eigenlijk is een geest heel fijn, anders zou je toch nooit geboren zijn?
