Geld & Recht
alle pijlers
Echtscheiding
maandag 23 maart 2015 om 10:45
Hallo allemaal,
De kogel is door de kerk. Wij hebben gezamenlijk besloten om te gaan scheiden. En wel zo spoedig mogelijk. Aankomende week de eerste afspraak bij de advocaat en dan hopen wij dat alles zo snel mogelijk afgewikkeld kan worden.
We hebben twee kleine kinderen (3,5 en 1,5 jaar). Nu wil ik, in het belang van de kinderen, alles op een vriendschappelijke manier afronden. We zitten immers de rest van ons leven nog aan elkaar vast. Zijn intentie is ook om alles op een vriendschappelijke manier af te ronden.
Ik wil graag dat de kinderen bij mij komen wonen. Ik werk parttime, op kantoortijden, flexibel met opvang (ook vanuit mijn werkgever kan ik zo weg als er iets is met de kinderen), heb een kleine netwerk waar ik op kan vallen. Kort samengevat: bij mij wonen ze stabieler en is er altijd iemand voor ze (zoveel mogelijk ik).
Hij werkt fulltime, onregelmatige diensten (overdag en in de avonden laat tot een uur of 22), ook in de weekenden, geen netwerk waar hij gebruik van kan maken. Kort samengevat: minder stabiel voor de kinderen en dan zal hij veel opvang moeten regelen.
Hij blijft in het huis wonen. Ik wil tijdelijk naar mijn ouders toe. Maar verwacht binnen zeer korte tijd een woning te kunnen krijgen van de woningbouw (minder dan zes maanden). Nu weet ik dus niet of we nog samen onder 1 dak moeten blijven wonen totdat ik een woning heb gekregen. Hij wil dit graag, maar ik ervaar erg veel spanning met hem samen in 1 huis.
Nu heeft hij in zijn hoofd gehaald dat de kinderen bij hem blijven wonen en dat hij co-ouderschap wil. Of zoals hij dat zo mooi noemt: 4 dagen bij hem en 3 dagen bij mij. Maar hoe wil hij dat waarmaken denk ik dan. Dat kan toch niet? Ik ga trouwens verhuizen naar een woonplaats 35 km verderop (met zijn goedkeuring). Ik kan geen woning krijgen in zijn woonplaats omdat ik daar niet ingeschreven sta en het een dure stad is (Amsterdam). Particulier kan ik niet huren, inkomen te laag, dus ben ik min of meer verplicht om te verhuizen naar woonplaats B waar ik ook werk.
Nu zal dit bij de advocaat ook allemaal aan de orde komen, maar ik ben meer een voorstander van een goede omgangsregeling. Hij mag de kinderen zo vaak ophalen als hij wil (op zijn vrije dagen en eens in de drie weken een weekend wanneer hij vrij is).
Ik heb wat rond gelezen op internet maar zijn er harde eisen voor een co-ouderschap? Zoals dat je verplicht bij elkaar in de buurt moet wonen etc? Ik hoop dat hij niet zijn zin door wil drukken en dat de scheiding nog langer gaat duren.
En stel we zijn het met elkaar eens over alle afspraken die we maken, hoe lang duurt het totdat het afgerond is? We nemen een gezamenlijke advocaat trouwens.
Alvast bedankt voor de reacties.
De kogel is door de kerk. Wij hebben gezamenlijk besloten om te gaan scheiden. En wel zo spoedig mogelijk. Aankomende week de eerste afspraak bij de advocaat en dan hopen wij dat alles zo snel mogelijk afgewikkeld kan worden.
We hebben twee kleine kinderen (3,5 en 1,5 jaar). Nu wil ik, in het belang van de kinderen, alles op een vriendschappelijke manier afronden. We zitten immers de rest van ons leven nog aan elkaar vast. Zijn intentie is ook om alles op een vriendschappelijke manier af te ronden.
Ik wil graag dat de kinderen bij mij komen wonen. Ik werk parttime, op kantoortijden, flexibel met opvang (ook vanuit mijn werkgever kan ik zo weg als er iets is met de kinderen), heb een kleine netwerk waar ik op kan vallen. Kort samengevat: bij mij wonen ze stabieler en is er altijd iemand voor ze (zoveel mogelijk ik).
Hij werkt fulltime, onregelmatige diensten (overdag en in de avonden laat tot een uur of 22), ook in de weekenden, geen netwerk waar hij gebruik van kan maken. Kort samengevat: minder stabiel voor de kinderen en dan zal hij veel opvang moeten regelen.
Hij blijft in het huis wonen. Ik wil tijdelijk naar mijn ouders toe. Maar verwacht binnen zeer korte tijd een woning te kunnen krijgen van de woningbouw (minder dan zes maanden). Nu weet ik dus niet of we nog samen onder 1 dak moeten blijven wonen totdat ik een woning heb gekregen. Hij wil dit graag, maar ik ervaar erg veel spanning met hem samen in 1 huis.
Nu heeft hij in zijn hoofd gehaald dat de kinderen bij hem blijven wonen en dat hij co-ouderschap wil. Of zoals hij dat zo mooi noemt: 4 dagen bij hem en 3 dagen bij mij. Maar hoe wil hij dat waarmaken denk ik dan. Dat kan toch niet? Ik ga trouwens verhuizen naar een woonplaats 35 km verderop (met zijn goedkeuring). Ik kan geen woning krijgen in zijn woonplaats omdat ik daar niet ingeschreven sta en het een dure stad is (Amsterdam). Particulier kan ik niet huren, inkomen te laag, dus ben ik min of meer verplicht om te verhuizen naar woonplaats B waar ik ook werk.
Nu zal dit bij de advocaat ook allemaal aan de orde komen, maar ik ben meer een voorstander van een goede omgangsregeling. Hij mag de kinderen zo vaak ophalen als hij wil (op zijn vrije dagen en eens in de drie weken een weekend wanneer hij vrij is).
Ik heb wat rond gelezen op internet maar zijn er harde eisen voor een co-ouderschap? Zoals dat je verplicht bij elkaar in de buurt moet wonen etc? Ik hoop dat hij niet zijn zin door wil drukken en dat de scheiding nog langer gaat duren.
En stel we zijn het met elkaar eens over alle afspraken die we maken, hoe lang duurt het totdat het afgerond is? We nemen een gezamenlijke advocaat trouwens.
Alvast bedankt voor de reacties.
maandag 23 maart 2015 om 11:07
quote:online12345 schreef op 23 maart 2015 @ 11:00:
Nou nou gelijk ben ik arrogant. Dan had ik het wat uitgebreider moeten schrijven. Hij wil de kinderen bij zich hebben zodat hij kan genieten van de 'belastingvoordelen' zodat hij dat zo mooi zegt. En co-ouderschap wil hij omdat hij geen alimentatie wilt betalen.
Tuurlijk wil ik de kinderen bij mij. Ik zorg al voor ze sinds ze geboren zijn. Hij is nog niet een keer in de ochtenden opgestaan om ze een fles te geven toen ze wat jonger waren. Ik betaal alles voor ze. Voeding, luiers, kleding etc. Hij steekt geen poot uit. Als dit mij arrogant maakt, dan is dat maar zo.
Als het moet zoals hij dat graag wilt, dan zouden de kinderen zeker 4 dagen in de week naar de gastouder moeten van 13 tot 23 uur? Nou mooi niet. Ik heb als moeder ook veel te vinden. Ik hoef geen enkele alimentatie van hem. Ik red mij wel. Wil gewoon voor een goede omgangsregeling en de kinderen een stabiel huis geven.Whahaha en jij wil een vriendschappelijke manier van scheiden? Dat gaat niet lukken als je je nu al zo opstelt hoor.
Nou nou gelijk ben ik arrogant. Dan had ik het wat uitgebreider moeten schrijven. Hij wil de kinderen bij zich hebben zodat hij kan genieten van de 'belastingvoordelen' zodat hij dat zo mooi zegt. En co-ouderschap wil hij omdat hij geen alimentatie wilt betalen.
Tuurlijk wil ik de kinderen bij mij. Ik zorg al voor ze sinds ze geboren zijn. Hij is nog niet een keer in de ochtenden opgestaan om ze een fles te geven toen ze wat jonger waren. Ik betaal alles voor ze. Voeding, luiers, kleding etc. Hij steekt geen poot uit. Als dit mij arrogant maakt, dan is dat maar zo.
Als het moet zoals hij dat graag wilt, dan zouden de kinderen zeker 4 dagen in de week naar de gastouder moeten van 13 tot 23 uur? Nou mooi niet. Ik heb als moeder ook veel te vinden. Ik hoef geen enkele alimentatie van hem. Ik red mij wel. Wil gewoon voor een goede omgangsregeling en de kinderen een stabiel huis geven.Whahaha en jij wil een vriendschappelijke manier van scheiden? Dat gaat niet lukken als je je nu al zo opstelt hoor.
maandag 23 maart 2015 om 11:09
quote:online12345 schreef op 23 maart 2015 @ 11:00:
Nou nou gelijk ben ik arrogant. Dan had ik het wat uitgebreider moeten schrijven. Hij wil de kinderen bij zich hebben zodat hij kan genieten van de 'belastingvoordelen' zodat hij dat zo mooi zegt. En co-ouderschap wil hij omdat hij geen alimentatie wilt betalen.
Tuurlijk wil ik de kinderen bij mij. Ik zorg al voor ze sinds ze geboren zijn. Hij is nog niet een keer in de ochtenden opgestaan om ze een fles te geven toen ze wat jonger waren. Ik betaal alles voor ze. Voeding, luiers, kleding etc. Hij steekt geen poot uit. Als dit mij arrogant maakt, dan is dat maar zo.
Als het moet zoals hij dat graag wilt, dan zouden de kinderen zeker 4 dagen in de week naar de gastouder moeten van 13 tot 23 uur? Nou mooi niet. Ik heb als moeder ook veel te vinden. Ik hoef geen enkele alimentatie van hem. Ik red mij wel. Wil gewoon voor een goede omgangsregeling en de kinderen een stabiel huis geven.Dit is iets andere info dan uit je op. Vertrouw je hem niet in het verzorgen/opvoeden van je kinderen. Zit daar misschien nu de angel?
Nou nou gelijk ben ik arrogant. Dan had ik het wat uitgebreider moeten schrijven. Hij wil de kinderen bij zich hebben zodat hij kan genieten van de 'belastingvoordelen' zodat hij dat zo mooi zegt. En co-ouderschap wil hij omdat hij geen alimentatie wilt betalen.
Tuurlijk wil ik de kinderen bij mij. Ik zorg al voor ze sinds ze geboren zijn. Hij is nog niet een keer in de ochtenden opgestaan om ze een fles te geven toen ze wat jonger waren. Ik betaal alles voor ze. Voeding, luiers, kleding etc. Hij steekt geen poot uit. Als dit mij arrogant maakt, dan is dat maar zo.
Als het moet zoals hij dat graag wilt, dan zouden de kinderen zeker 4 dagen in de week naar de gastouder moeten van 13 tot 23 uur? Nou mooi niet. Ik heb als moeder ook veel te vinden. Ik hoef geen enkele alimentatie van hem. Ik red mij wel. Wil gewoon voor een goede omgangsregeling en de kinderen een stabiel huis geven.Dit is iets andere info dan uit je op. Vertrouw je hem niet in het verzorgen/opvoeden van je kinderen. Zit daar misschien nu de angel?
maandag 23 maart 2015 om 11:11
In het belang van je kinderen denken betekend niet persé doen wat jij wil. Een co ouderschap kan een mooie oplossing zijn. 3 of 4 dagen bij hem, kan jij rustig werken. (Want of ze nou bij jou of hem naar de opvang gaan maakt niet uit toch?)
35 kilometer uit elkaar vind ik trouwens te veel. Zeker bij co ouderschap. Kind moet in 1 omgeving wonen en naar 1 opvang / school kunnen.
35 kilometer uit elkaar vind ik trouwens te veel. Zeker bij co ouderschap. Kind moet in 1 omgeving wonen en naar 1 opvang / school kunnen.
maandag 23 maart 2015 om 11:12
quote:Rooss4.0 schreef op 23 maart 2015 @ 10:55:
Zo ver uit elkaar gaan wonen vind ik in jullie situatie dan weer niet zo handig, zo wordt het voor je ex wel lastig om de kinderen op te halen en te brengen maar goed, dat is besproken dus dat zal zijn weg wel vinden.
Hoezo is dat alleen voor hem lastig? Het is ook moeders verantwoordelijkheid dat de kinderen op de afgesproken dagen bij vader komen.
En wat ex regelt qua opvang in zijn tijd is zijn zaak, daarover hoeft hij in principe geen verantwoording af te leggen.
Zo ver uit elkaar gaan wonen vind ik in jullie situatie dan weer niet zo handig, zo wordt het voor je ex wel lastig om de kinderen op te halen en te brengen maar goed, dat is besproken dus dat zal zijn weg wel vinden.
Hoezo is dat alleen voor hem lastig? Het is ook moeders verantwoordelijkheid dat de kinderen op de afgesproken dagen bij vader komen.
En wat ex regelt qua opvang in zijn tijd is zijn zaak, daarover hoeft hij in principe geen verantwoording af te leggen.
maandag 23 maart 2015 om 11:12
quote:sugarmiss schreef op 23 maart 2015 @ 11:03:
Ik vind dat jij gelijk hebt en dat zulke kleine kinderen gewoon bij hun moeder moeten wonen en co-ouderschap veel te onrustig is. Maar rechters, advocaten, hulpverlening etc vinden co-ouderschap vaak veel beter. Dus als je man blijftvasthouden aan co-ouderschap dan zal hij dat voor elkaar krijgen. Ja dan moeten de kinderen ineens veel vaker naar de opvang maar dat is in Nederland ook volkomen geaccepteerd.
Co-ouderschap is alleen maar onrustig als je met kinderen sleept. Ik herhaal mezelf maar eens:
Het is een standaard-patroon. Een stel gaat uit elkaar, zeggen te handelen 'in het belang van de kinderen', maar beide partijen willen vooral hun eigen wensen doordrukken.
Waarom niet echt in het belang van de kinderen denken? Dat begint met ophouden met dat gesleep met kinderen tussen 2 huizen, al helemaal als die huizen in 2 steden staan. 1 huis, waar de kinderen wonen, waar de ouders om de beurt (bijvoorbeeld een week) bij in trekken. Dat geeft veel meer rust.
Het enige wat er dan overblijft is de vraag waar je de rest van de tijd moet wonen. Bij ouders, in een klein flatje, alles kan. Het grote voordeel is dat die woning geen ruimte voor kinderen nodig heeft, dus zelfs een kamer of ministudio is genoeg.
Ik vind dat jij gelijk hebt en dat zulke kleine kinderen gewoon bij hun moeder moeten wonen en co-ouderschap veel te onrustig is. Maar rechters, advocaten, hulpverlening etc vinden co-ouderschap vaak veel beter. Dus als je man blijftvasthouden aan co-ouderschap dan zal hij dat voor elkaar krijgen. Ja dan moeten de kinderen ineens veel vaker naar de opvang maar dat is in Nederland ook volkomen geaccepteerd.
Co-ouderschap is alleen maar onrustig als je met kinderen sleept. Ik herhaal mezelf maar eens:
Het is een standaard-patroon. Een stel gaat uit elkaar, zeggen te handelen 'in het belang van de kinderen', maar beide partijen willen vooral hun eigen wensen doordrukken.
Waarom niet echt in het belang van de kinderen denken? Dat begint met ophouden met dat gesleep met kinderen tussen 2 huizen, al helemaal als die huizen in 2 steden staan. 1 huis, waar de kinderen wonen, waar de ouders om de beurt (bijvoorbeeld een week) bij in trekken. Dat geeft veel meer rust.
Het enige wat er dan overblijft is de vraag waar je de rest van de tijd moet wonen. Bij ouders, in een klein flatje, alles kan. Het grote voordeel is dat die woning geen ruimte voor kinderen nodig heeft, dus zelfs een kamer of ministudio is genoeg.
Anarchie is leuk, maar je blijft van mijn kaas af
maandag 23 maart 2015 om 11:13
Zoek een mediator en ga met elkaar in gesprek, TO. Het is voor jullie allemaal véél belangrijker dat de keuzes die jullie maken en de besluiten die jullie nemen goed doorgepraat zijn, dan dat er snel gescheiden wordt.
Wanneer je doel nu is om zo snel mogelijk te scheiden, is er een grote kans dat je nog járen na de scheiding allemaal zaken aan het uitvechten bent, die je bij de scheiding hebt overgeslagen.
Wanneer je doel nu is om zo snel mogelijk te scheiden, is er een grote kans dat je nog járen na de scheiding allemaal zaken aan het uitvechten bent, die je bij de scheiding hebt overgeslagen.
maandag 23 maart 2015 om 11:14
32 uur werken versus 40 uur scheelt maar 8uur dus daar gaat je argument dat jij meer voorde kinderen hebt gezorgd. Kan best zo zijn dat jij elke ochtend bent opgestasn om de fles te geven. Maar hij kan aangeven dat hij meet met ze heeft gespeeld. Of het nu waar is of niet. Jijkan gewoon niet hard maken dat je meer hebt gezorgd.
Hij staat sterk. Heel sterk als hij co-ouderschap wil. Helemaal omdat jij wil verhuizen naar een andere woonplaats. En nog meer als hij aangeeft dat hij die kilometers wel wil rijden. Want hij is dan diegene die gezien wordt als de redelijkste persoon.
Hij staat sterk. Heel sterk als hij co-ouderschap wil. Helemaal omdat jij wil verhuizen naar een andere woonplaats. En nog meer als hij aangeeft dat hij die kilometers wel wil rijden. Want hij is dan diegene die gezien wordt als de redelijkste persoon.
maandag 23 maart 2015 om 11:15
Als dit ' het beste voor je kinderen' is.... wil ik niet weten wat slecht voor je kinderen is.
Heftige spanning tussen ouders, verwijten heen en weer, papa die straks totaal geen enkel onderdeel is meer van de opvoeding ( verwijt van moeder..'. ja hoor nu ook al niet ik moet het nu ook alleen doen ). Maar voor de kinderen geldt dat zo niet.
Straks woont papa niet meer in huis..'. heeft mama een nieuwe vriend waar ze mee op de bank zit en vind papa een nieuwe vrouw die hun stiefmoeder wordt.
En vakanties... straks wil jij drie weken met ze weg...en daarna papa want die houdt ook van zijn kindjes en wil ook bij ze zijn. ( verwijt mama, nou daar merk ik nu anders niets van )..en mis jij ze drie weken.
Voor de kindjes, ze missen altijd wel iemand.
Opgroeien in twee kampen.
Afgrijselijk.
Heb je al gepraat met een therapeut samen. Niet om een scheiding te voorkomen maar om alsnog te leren echt te communiceren, de rest van je leven hoor je nu eenmaal bij elkaar.
En hoe hij het ook denkt te regelen met de opvang.'.. iemand kan geen vader zijn een weekend in de drie weken. Wellicht is co ouderschap voor hem een mogelijkheid om echt vader te gaan worden zonder dat zijn vrouw op zijn vingers staat te kijken wat hij allemaal moet doen en moet laten.
Heftige spanning tussen ouders, verwijten heen en weer, papa die straks totaal geen enkel onderdeel is meer van de opvoeding ( verwijt van moeder..'. ja hoor nu ook al niet ik moet het nu ook alleen doen ). Maar voor de kinderen geldt dat zo niet.
Straks woont papa niet meer in huis..'. heeft mama een nieuwe vriend waar ze mee op de bank zit en vind papa een nieuwe vrouw die hun stiefmoeder wordt.
En vakanties... straks wil jij drie weken met ze weg...en daarna papa want die houdt ook van zijn kindjes en wil ook bij ze zijn. ( verwijt mama, nou daar merk ik nu anders niets van )..en mis jij ze drie weken.
Voor de kindjes, ze missen altijd wel iemand.
Opgroeien in twee kampen.
Afgrijselijk.
Heb je al gepraat met een therapeut samen. Niet om een scheiding te voorkomen maar om alsnog te leren echt te communiceren, de rest van je leven hoor je nu eenmaal bij elkaar.
En hoe hij het ook denkt te regelen met de opvang.'.. iemand kan geen vader zijn een weekend in de drie weken. Wellicht is co ouderschap voor hem een mogelijkheid om echt vader te gaan worden zonder dat zijn vrouw op zijn vingers staat te kijken wat hij allemaal moet doen en moet laten.
maandag 23 maart 2015 om 11:16
quote:erizo schreef op 23 maart 2015 @ 11:12:
[...]
Hoezo is dat alleen voor hem lastig? Het is ook moeders verantwoordelijkheid dat de kinderen op de afgesproken dagen bij vader komen.
En wat ex regelt qua opvang in zijn tijd is zijn zaak, daarover hoeft hij in principe geen verantwoording af te leggen.
Natuurlijk hoeft hij geen verantwoording af te leggen, maar als je vriendschappelijk uit elkaar wilt gaan heb je het er toch wel over? En de andere ouder (moeder in dit geval) wil toch ook graag weten waar haar kinderen zijn als vader aan het werk is?
Mss kunnen ze zoeken naar opvang en school bij een ouder en dan een schema maken voor het brengen en ophalen. Dat je later geen gezeur over benzinekosten krijgt bijvoorbeeld.
[...]
Hoezo is dat alleen voor hem lastig? Het is ook moeders verantwoordelijkheid dat de kinderen op de afgesproken dagen bij vader komen.
En wat ex regelt qua opvang in zijn tijd is zijn zaak, daarover hoeft hij in principe geen verantwoording af te leggen.
Natuurlijk hoeft hij geen verantwoording af te leggen, maar als je vriendschappelijk uit elkaar wilt gaan heb je het er toch wel over? En de andere ouder (moeder in dit geval) wil toch ook graag weten waar haar kinderen zijn als vader aan het werk is?
Mss kunnen ze zoeken naar opvang en school bij een ouder en dan een schema maken voor het brengen en ophalen. Dat je later geen gezeur over benzinekosten krijgt bijvoorbeeld.
maandag 23 maart 2015 om 11:17
To, de huidige situatie is niet perse uitgangspunt voor jullie co-ouderschap. Dat je man er niet uit hoeft 's contends is ook omdat jij dat doet (constatering, geen verwijt). Dat kan na een scheiding best anders gaan.
Je uitgangspunt nu zou moeten zijn hoe je alles zo goed mogelijk regelt qua werk en woonruimte. Kun je meer gaan werken zodat je niet afhankelijk bent van partneralimentatie straks? Wat is op de korte termijn de beste oplossing voor de kinderen? Halsoverkop verhuuizen of...?
Je uitgangspunt nu zou moeten zijn hoe je alles zo goed mogelijk regelt qua werk en woonruimte. Kun je meer gaan werken zodat je niet afhankelijk bent van partneralimentatie straks? Wat is op de korte termijn de beste oplossing voor de kinderen? Halsoverkop verhuuizen of...?
maandag 23 maart 2015 om 11:19
quote:Dahlia74 schreef op 23 maart 2015 @ 10:54:
Zo zeg, jouw ex to be mag eens de 3 weken zijn kinderen een weekend zien? Meen je dat serieus of heb je dat liever ook niet?
Ga voor co-ouderschap of een betere omgangsregeling dan dit. Zoals jij het voorstelt bouwen de kinderen geen band met hun vader.
Weet je zeker dat je op 35 km van Amsterdam binnen 6 maanden een huurhuis hebt van de woningbouwvereniging?
Verder eens met Lilalinde. Ga werken!Het mag vaker hoor. Dat is zijn werkrooster. Kan ik toch niks aan doen. Eens in de drie weken is hij een weekend vrij, en de overige weken is hij twee dagen vrij doordeweeks en 1 week 1 dag vrij doordeweeks. hij kan en wil ook niet minder werken ivm salarisachteruitgang. Ja dat weet ik zeker. dat ik binnen 6 maanden een huurhuis heb. En ik werk al 32 uur
Maar bedankt voor de tip.
Zo zeg, jouw ex to be mag eens de 3 weken zijn kinderen een weekend zien? Meen je dat serieus of heb je dat liever ook niet?
Ga voor co-ouderschap of een betere omgangsregeling dan dit. Zoals jij het voorstelt bouwen de kinderen geen band met hun vader.
Weet je zeker dat je op 35 km van Amsterdam binnen 6 maanden een huurhuis hebt van de woningbouwvereniging?
Verder eens met Lilalinde. Ga werken!Het mag vaker hoor. Dat is zijn werkrooster. Kan ik toch niks aan doen. Eens in de drie weken is hij een weekend vrij, en de overige weken is hij twee dagen vrij doordeweeks en 1 week 1 dag vrij doordeweeks. hij kan en wil ook niet minder werken ivm salarisachteruitgang. Ja dat weet ik zeker. dat ik binnen 6 maanden een huurhuis heb. En ik werk al 32 uur
Maar bedankt voor de tip.
maandag 23 maart 2015 om 11:19
quote:Rooss4.0 schreef op 23 maart 2015 @ 10:55:
Ik ben het compleet met je eens, bij jou is het veilig en stabiel, bij hem is het afwachten wie voor de kinderen zorgt. Hoe wil hij dat gaan doen, 4 dagen in de week? En waarom denkt hij recht te hebben op ruim de helft van de tijd? Zo ver uit elkaar gaan wonen vind ik in jullie situatie dan weer niet zo handig, zo wordt het voor je ex wel lastig om de kinderen op te halen en te brengen maar goed, dat is besproken dus dat zal zijn weg wel vinden.
Ik zou in jouw plaats van hem willen weten hoe hij de opvang denkt te regelen bij een 50-50 regeling.
Omdat hij de vader is.
Waarom zou moeder recht hebben om de kinderen volcontinue te hebben. ze heeft nog niet eens een woning, wil 35 km verderop gaan wonen en de kidneren uit hun vertrouwde omgeving halen en gunt de vader amper tijd met zijn kinderen.
Ik ben het compleet met je eens, bij jou is het veilig en stabiel, bij hem is het afwachten wie voor de kinderen zorgt. Hoe wil hij dat gaan doen, 4 dagen in de week? En waarom denkt hij recht te hebben op ruim de helft van de tijd? Zo ver uit elkaar gaan wonen vind ik in jullie situatie dan weer niet zo handig, zo wordt het voor je ex wel lastig om de kinderen op te halen en te brengen maar goed, dat is besproken dus dat zal zijn weg wel vinden.
Ik zou in jouw plaats van hem willen weten hoe hij de opvang denkt te regelen bij een 50-50 regeling.
Omdat hij de vader is.
Waarom zou moeder recht hebben om de kinderen volcontinue te hebben. ze heeft nog niet eens een woning, wil 35 km verderop gaan wonen en de kidneren uit hun vertrouwde omgeving halen en gunt de vader amper tijd met zijn kinderen.
maandag 23 maart 2015 om 11:21
maandag 23 maart 2015 om 11:22
quote:Rooss4.0 schreef op 23 maart 2015 @ 10:55:
Ik ben het compleet met je eens, bij jou is het veilig en stabiel, bij hem is het afwachten wie voor de kinderen zorgt. Hoe wil hij dat gaan doen, 4 dagen in de week? En waarom denkt hij recht te hebben op ruim de helft van de tijd? Zo ver uit elkaar gaan wonen vind ik in jullie situatie dan weer niet zo handig, zo wordt het voor je ex wel lastig om de kinderen op te halen en te brengen maar goed, dat is besproken dus dat zal zijn weg wel vinden.
Ik zou in jouw plaats van hem willen weten hoe hij de opvang denkt te regelen bij een 50-50 regeling.
Waarom hij recht denkt te hebben? Omdat hij de vader is misschien? .
Waarom denk TO overal recht op te hebben?
Sta je bij de woningbouw ingeschreven, TO? Hier krijg je als gescheiden moeder geen urgentie meer. En terecht.
Ik ben het compleet met je eens, bij jou is het veilig en stabiel, bij hem is het afwachten wie voor de kinderen zorgt. Hoe wil hij dat gaan doen, 4 dagen in de week? En waarom denkt hij recht te hebben op ruim de helft van de tijd? Zo ver uit elkaar gaan wonen vind ik in jullie situatie dan weer niet zo handig, zo wordt het voor je ex wel lastig om de kinderen op te halen en te brengen maar goed, dat is besproken dus dat zal zijn weg wel vinden.
Ik zou in jouw plaats van hem willen weten hoe hij de opvang denkt te regelen bij een 50-50 regeling.
Waarom hij recht denkt te hebben? Omdat hij de vader is misschien? .
Waarom denk TO overal recht op te hebben?
Sta je bij de woningbouw ingeschreven, TO? Hier krijg je als gescheiden moeder geen urgentie meer. En terecht.
maandag 23 maart 2015 om 11:25
quote:online12345 schreef op 23 maart 2015 @ 11:00:
Nou nou gelijk ben ik arrogant. Dan had ik het wat uitgebreider moeten schrijven. Hij wil de kinderen bij zich hebben zodat hij kan genieten van de 'belastingvoordelen' zodat hij dat zo mooi zegt. En co-ouderschap wil hij omdat hij geen alimentatie wilt betalen.
Tuurlijk wil ik de kinderen bij mij. Ik zorg al voor ze sinds ze geboren zijn. Hij is nog niet een keer in de ochtenden opgestaan om ze een fles te geven toen ze wat jonger waren. Ik betaal alles voor ze. Voeding, luiers, kleding etc. Hij steekt geen poot uit. Als dit mij arrogant maakt, dan is dat maar zo.
Als het moet zoals hij dat graag wilt, dan zouden de kinderen zeker 4 dagen in de week naar de gastouder moeten van 13 tot 23 uur? Nou mooi niet. Ik heb als moeder ook veel te vinden. Ik hoef geen enkele alimentatie van hem. Ik red mij wel. Wil gewoon voor een goede omgangsregeling en de kinderen een stabiel huis geven.
Als je gaat scheiden en de vader krijgt co-ouderschap (wat de standaard is tegenwoordig) heb je als andere ouder, niks, maar dan ook niks te zeggen over hoe de andere ouder de zaken regelt in de tijd dat hij/zij de kinderen heeft. Dat is aan die ander. Wen er maar aan. Jouw mening is niet doorslaggevend en zaligmakend. Als jij altijd wat te zeggen had willen hebben over de opvoeding van jullie kinderen dan had je niet moeten scheiden. Als je in het belang van je kinderen zou denken zou je niet eens willen scheiden.
Jij wilt alles precies zoals jij het wilt hebben en dat gaat gewoon niet gebeuren. Met jouw houding ben je hard op weg naar een vechtscheiding.
Nou nou gelijk ben ik arrogant. Dan had ik het wat uitgebreider moeten schrijven. Hij wil de kinderen bij zich hebben zodat hij kan genieten van de 'belastingvoordelen' zodat hij dat zo mooi zegt. En co-ouderschap wil hij omdat hij geen alimentatie wilt betalen.
Tuurlijk wil ik de kinderen bij mij. Ik zorg al voor ze sinds ze geboren zijn. Hij is nog niet een keer in de ochtenden opgestaan om ze een fles te geven toen ze wat jonger waren. Ik betaal alles voor ze. Voeding, luiers, kleding etc. Hij steekt geen poot uit. Als dit mij arrogant maakt, dan is dat maar zo.
Als het moet zoals hij dat graag wilt, dan zouden de kinderen zeker 4 dagen in de week naar de gastouder moeten van 13 tot 23 uur? Nou mooi niet. Ik heb als moeder ook veel te vinden. Ik hoef geen enkele alimentatie van hem. Ik red mij wel. Wil gewoon voor een goede omgangsregeling en de kinderen een stabiel huis geven.
Als je gaat scheiden en de vader krijgt co-ouderschap (wat de standaard is tegenwoordig) heb je als andere ouder, niks, maar dan ook niks te zeggen over hoe de andere ouder de zaken regelt in de tijd dat hij/zij de kinderen heeft. Dat is aan die ander. Wen er maar aan. Jouw mening is niet doorslaggevend en zaligmakend. Als jij altijd wat te zeggen had willen hebben over de opvoeding van jullie kinderen dan had je niet moeten scheiden. Als je in het belang van je kinderen zou denken zou je niet eens willen scheiden.
Jij wilt alles precies zoals jij het wilt hebben en dat gaat gewoon niet gebeuren. Met jouw houding ben je hard op weg naar een vechtscheiding.
maandag 23 maart 2015 om 11:28
quote:online12345 schreef op 23 maart 2015 @ 11:02:
[...]
Ik werk vier dagen. 32 uur. In mijn branche is dat 'parttime'. Het is niet dat ik 2 of drie dagen werk. Vier dagen doordeweeks. Ik kan gedeeltelijk thuiswerken wanneer ik dat wil. Heb een baan waar ik zelfstandig ben en mijn werkgever is erg flexibel.
Oke dat is duidelijk.
Dan is meer werken, niet echt meer een optie tenzij je 5 dagen wilt maar ik snap wel dat je dat niet wilt.
Maar goed, feit blijft dat co ouderschap best een optie is, dat jij het niet wilt dat is jou probleem
Jou bijna ex-man heeft natuurlijk net zo veel recht op de kinderen dan jou. Je moet hier samen uit zien te komen. Hopelijk lukt dit jullie op een goede vriendschappelijke manier.
[...]
Ik werk vier dagen. 32 uur. In mijn branche is dat 'parttime'. Het is niet dat ik 2 of drie dagen werk. Vier dagen doordeweeks. Ik kan gedeeltelijk thuiswerken wanneer ik dat wil. Heb een baan waar ik zelfstandig ben en mijn werkgever is erg flexibel.
Oke dat is duidelijk.
Dan is meer werken, niet echt meer een optie tenzij je 5 dagen wilt maar ik snap wel dat je dat niet wilt.
Maar goed, feit blijft dat co ouderschap best een optie is, dat jij het niet wilt dat is jou probleem
Jou bijna ex-man heeft natuurlijk net zo veel recht op de kinderen dan jou. Je moet hier samen uit zien te komen. Hopelijk lukt dit jullie op een goede vriendschappelijke manier.
Weet wat je zegt, maar zeg niet alles wat je weet
maandag 23 maart 2015 om 11:30
quote:online12345 schreef op 23 maart 2015 @ 11:00:
Als het moet zoals hij dat graag wilt, dan zouden de kinderen zeker 4 dagen in de week naar de gastouder moeten van 13 tot 23 uur? N
Bij vader gaan ze 4 dagen van 13 tot 23 naar de gastouder en bij jou 4 dagen van 08 tot 18.
Buiten dat ik 23 uur vrij laat vindt zie ik het verschil niet zo.
Misschien vindt de vader wel een oppas aan huis, wat in zou houden dat ze vader veel langer zien dan jou als ze bij jou zijn.
Namelijk van opstaan tot 13 uur en jou zien ze alleen bij opstaan en bij eten en naar bed gaan.
Als het moet zoals hij dat graag wilt, dan zouden de kinderen zeker 4 dagen in de week naar de gastouder moeten van 13 tot 23 uur? N
Bij vader gaan ze 4 dagen van 13 tot 23 naar de gastouder en bij jou 4 dagen van 08 tot 18.
Buiten dat ik 23 uur vrij laat vindt zie ik het verschil niet zo.
Misschien vindt de vader wel een oppas aan huis, wat in zou houden dat ze vader veel langer zien dan jou als ze bij jou zijn.
Namelijk van opstaan tot 13 uur en jou zien ze alleen bij opstaan en bij eten en naar bed gaan.
maandag 23 maart 2015 om 11:32
Hij heeft recht op co ouderschap. In een co ouderschapsplan kan je alles laten vastleggen, dus ook de verdeling van de kosten.
Hoe hij het regelt met opvang is niet jou probleem.
Ik zou ook niet verhuizen als ik jou was naar 35 km verder, dat is heel lastig voor jou
als jij ze naar school moet brengen en ophalen, of lastig voor je ex. 35 km is veel te ver.
Hoe hij het regelt met opvang is niet jou probleem.
Ik zou ook niet verhuizen als ik jou was naar 35 km verder, dat is heel lastig voor jou
als jij ze naar school moet brengen en ophalen, of lastig voor je ex. 35 km is veel te ver.
maandag 23 maart 2015 om 11:34
quote:online12345 schreef op 23 maart 2015 @ 11:00:
Nou nou gelijk ben ik arrogant. Dan had ik het wat uitgebreider moeten schrijven. Hij wil de kinderen bij zich hebben zodat hij kan genieten van de 'belastingvoordelen' zodat hij dat zo mooi zegt. En co-ouderschap wil hij omdat hij geen alimentatie wilt betalen.
Tuurlijk wil ik de kinderen bij mij. Ik zorg al voor ze sinds ze geboren zijn. Hij is nog niet een keer in de ochtenden opgestaan om ze een fles te geven toen ze wat jonger waren. Ik betaal alles voor ze. Voeding, luiers, kleding etc. Hij steekt geen poot uit. Als dit mij arrogant maakt, dan is dat maar zo.
Als het moet zoals hij dat graag wilt, dan zouden de kinderen zeker 4 dagen in de week naar de gastouder moeten van 13 tot 23 uur? Nou mooi niet. Ik heb als moeder ook veel te vinden. Ik hoef geen enkele alimentatie van hem. Ik red mij wel. Wil gewoon voor een goede omgangsregeling en de kinderen een stabiel huis geven.
Je zegt dat je de scheiding op een vriendschappelijke manier wilt beëindigen maar ik lees echt ontzettend veel haat naar hem toe. Dat hij de kinderen nooit een fles heeft gegeven, of tenminste dat hij daar nooit vroeg voor opgestaan is, dat is nu toch helemaal niet meer aan de orde? Daar had je hem toen op aan moeten sporen, dat je alles voor ze betaald is mooi , betekend dat je op eigen benen kan staan en dat komt heel goed van pas. als er een co ouderschap komt, moet hij gewoon voor alle spullen in zijn huis zorgen, luiers eten evt speelgoed en kleren.. zo hoef je niet telkens alles in te pakken. Dat ze naar een gast ouder moeten omdat hij is werken heb jij niks mee te maken. Zolang hij opvang regelt is dat goed.
Er is in jou ogen maar één goede omgangsregeling dat is dat hij één keer in de 3 weken een weekend zijn kinderen mag en als hij een keer vrij is, verder is er absoluut geen optie. Ben bang dat dit helemaal niet gaat werken en alsnog uit draait op een vechtscheiding ik hoop van harte dat je goed beseft dat enkel je kids hiervan de dupe gaan zijn.
Nou nou gelijk ben ik arrogant. Dan had ik het wat uitgebreider moeten schrijven. Hij wil de kinderen bij zich hebben zodat hij kan genieten van de 'belastingvoordelen' zodat hij dat zo mooi zegt. En co-ouderschap wil hij omdat hij geen alimentatie wilt betalen.
Tuurlijk wil ik de kinderen bij mij. Ik zorg al voor ze sinds ze geboren zijn. Hij is nog niet een keer in de ochtenden opgestaan om ze een fles te geven toen ze wat jonger waren. Ik betaal alles voor ze. Voeding, luiers, kleding etc. Hij steekt geen poot uit. Als dit mij arrogant maakt, dan is dat maar zo.
Als het moet zoals hij dat graag wilt, dan zouden de kinderen zeker 4 dagen in de week naar de gastouder moeten van 13 tot 23 uur? Nou mooi niet. Ik heb als moeder ook veel te vinden. Ik hoef geen enkele alimentatie van hem. Ik red mij wel. Wil gewoon voor een goede omgangsregeling en de kinderen een stabiel huis geven.
Je zegt dat je de scheiding op een vriendschappelijke manier wilt beëindigen maar ik lees echt ontzettend veel haat naar hem toe. Dat hij de kinderen nooit een fles heeft gegeven, of tenminste dat hij daar nooit vroeg voor opgestaan is, dat is nu toch helemaal niet meer aan de orde? Daar had je hem toen op aan moeten sporen, dat je alles voor ze betaald is mooi , betekend dat je op eigen benen kan staan en dat komt heel goed van pas. als er een co ouderschap komt, moet hij gewoon voor alle spullen in zijn huis zorgen, luiers eten evt speelgoed en kleren.. zo hoef je niet telkens alles in te pakken. Dat ze naar een gast ouder moeten omdat hij is werken heb jij niks mee te maken. Zolang hij opvang regelt is dat goed.
Er is in jou ogen maar één goede omgangsregeling dat is dat hij één keer in de 3 weken een weekend zijn kinderen mag en als hij een keer vrij is, verder is er absoluut geen optie. Ben bang dat dit helemaal niet gaat werken en alsnog uit draait op een vechtscheiding ik hoop van harte dat je goed beseft dat enkel je kids hiervan de dupe gaan zijn.
Weet wat je zegt, maar zeg niet alles wat je weet
maandag 23 maart 2015 om 11:37
quote:online12345 schreef op 23 maart 2015 @ 11:00:
Nou nou gelijk ben ik arrogant. Dan had ik het wat uitgebreider moeten schrijven. Hij wil de kinderen bij zich hebben zodat hij kan genieten van de 'belastingvoordelen' zodat hij dat zo mooi zegt. En co-ouderschap wil hij omdat hij geen alimentatie wilt betalen.
Tuurlijk wil ik de kinderen bij mij. Ik zorg al voor ze sinds ze geboren zijn. Hij is nog niet een keer in de ochtenden opgestaan om ze een fles te geven toen ze wat jonger waren. Ik betaal alles voor ze. Voeding, luiers, kleding etc. Hij steekt geen poot uit. Als dit mij arrogant maakt, dan is dat maar zo.
Als het moet zoals hij dat graag wilt, dan zouden de kinderen zeker 4 dagen in de week naar de gastouder moeten van 13 tot 23 uur? Nou mooi niet. Ik heb als moeder ook veel te vinden. Ik hoef geen enkele alimentatie van hem. Ik red mij wel. Wil gewoon voor een goede omgangsregeling en de kinderen een stabiel huis geven.
wat hij allemaal zegt in de hitte van een echtscheiding doet er niet toe. Als je kijkt naar het belang vand de kinderen dan zorg je ervoor dat
1. ze in hun huidige woning kunnen blijven wonen
2. op hun oude school kunnen blijven
3. pa en ma zoveel mogelijk zien
dat betekent dus, als jij wilt verhuizen naar een andere stad, jij de kinderen in het weekend hebt.
Nou nou gelijk ben ik arrogant. Dan had ik het wat uitgebreider moeten schrijven. Hij wil de kinderen bij zich hebben zodat hij kan genieten van de 'belastingvoordelen' zodat hij dat zo mooi zegt. En co-ouderschap wil hij omdat hij geen alimentatie wilt betalen.
Tuurlijk wil ik de kinderen bij mij. Ik zorg al voor ze sinds ze geboren zijn. Hij is nog niet een keer in de ochtenden opgestaan om ze een fles te geven toen ze wat jonger waren. Ik betaal alles voor ze. Voeding, luiers, kleding etc. Hij steekt geen poot uit. Als dit mij arrogant maakt, dan is dat maar zo.
Als het moet zoals hij dat graag wilt, dan zouden de kinderen zeker 4 dagen in de week naar de gastouder moeten van 13 tot 23 uur? Nou mooi niet. Ik heb als moeder ook veel te vinden. Ik hoef geen enkele alimentatie van hem. Ik red mij wel. Wil gewoon voor een goede omgangsregeling en de kinderen een stabiel huis geven.
wat hij allemaal zegt in de hitte van een echtscheiding doet er niet toe. Als je kijkt naar het belang vand de kinderen dan zorg je ervoor dat
1. ze in hun huidige woning kunnen blijven wonen
2. op hun oude school kunnen blijven
3. pa en ma zoveel mogelijk zien
dat betekent dus, als jij wilt verhuizen naar een andere stad, jij de kinderen in het weekend hebt.