Echtscheiding
maandag 23 maart 2015 om 10:45
Hallo allemaal,
De kogel is door de kerk. Wij hebben gezamenlijk besloten om te gaan scheiden. En wel zo spoedig mogelijk. Aankomende week de eerste afspraak bij de advocaat en dan hopen wij dat alles zo snel mogelijk afgewikkeld kan worden.
We hebben twee kleine kinderen (3,5 en 1,5 jaar). Nu wil ik, in het belang van de kinderen, alles op een vriendschappelijke manier afronden. We zitten immers de rest van ons leven nog aan elkaar vast. Zijn intentie is ook om alles op een vriendschappelijke manier af te ronden.
Ik wil graag dat de kinderen bij mij komen wonen. Ik werk parttime, op kantoortijden, flexibel met opvang (ook vanuit mijn werkgever kan ik zo weg als er iets is met de kinderen), heb een kleine netwerk waar ik op kan vallen. Kort samengevat: bij mij wonen ze stabieler en is er altijd iemand voor ze (zoveel mogelijk ik).
Hij werkt fulltime, onregelmatige diensten (overdag en in de avonden laat tot een uur of 22), ook in de weekenden, geen netwerk waar hij gebruik van kan maken. Kort samengevat: minder stabiel voor de kinderen en dan zal hij veel opvang moeten regelen.
Hij blijft in het huis wonen. Ik wil tijdelijk naar mijn ouders toe. Maar verwacht binnen zeer korte tijd een woning te kunnen krijgen van de woningbouw (minder dan zes maanden). Nu weet ik dus niet of we nog samen onder 1 dak moeten blijven wonen totdat ik een woning heb gekregen. Hij wil dit graag, maar ik ervaar erg veel spanning met hem samen in 1 huis.
Nu heeft hij in zijn hoofd gehaald dat de kinderen bij hem blijven wonen en dat hij co-ouderschap wil. Of zoals hij dat zo mooi noemt: 4 dagen bij hem en 3 dagen bij mij. Maar hoe wil hij dat waarmaken denk ik dan. Dat kan toch niet? Ik ga trouwens verhuizen naar een woonplaats 35 km verderop (met zijn goedkeuring). Ik kan geen woning krijgen in zijn woonplaats omdat ik daar niet ingeschreven sta en het een dure stad is (Amsterdam). Particulier kan ik niet huren, inkomen te laag, dus ben ik min of meer verplicht om te verhuizen naar woonplaats B waar ik ook werk.
Nu zal dit bij de advocaat ook allemaal aan de orde komen, maar ik ben meer een voorstander van een goede omgangsregeling. Hij mag de kinderen zo vaak ophalen als hij wil (op zijn vrije dagen en eens in de drie weken een weekend wanneer hij vrij is).
Ik heb wat rond gelezen op internet maar zijn er harde eisen voor een co-ouderschap? Zoals dat je verplicht bij elkaar in de buurt moet wonen etc? Ik hoop dat hij niet zijn zin door wil drukken en dat de scheiding nog langer gaat duren.
En stel we zijn het met elkaar eens over alle afspraken die we maken, hoe lang duurt het totdat het afgerond is? We nemen een gezamenlijke advocaat trouwens.
Alvast bedankt voor de reacties.
De kogel is door de kerk. Wij hebben gezamenlijk besloten om te gaan scheiden. En wel zo spoedig mogelijk. Aankomende week de eerste afspraak bij de advocaat en dan hopen wij dat alles zo snel mogelijk afgewikkeld kan worden.
We hebben twee kleine kinderen (3,5 en 1,5 jaar). Nu wil ik, in het belang van de kinderen, alles op een vriendschappelijke manier afronden. We zitten immers de rest van ons leven nog aan elkaar vast. Zijn intentie is ook om alles op een vriendschappelijke manier af te ronden.
Ik wil graag dat de kinderen bij mij komen wonen. Ik werk parttime, op kantoortijden, flexibel met opvang (ook vanuit mijn werkgever kan ik zo weg als er iets is met de kinderen), heb een kleine netwerk waar ik op kan vallen. Kort samengevat: bij mij wonen ze stabieler en is er altijd iemand voor ze (zoveel mogelijk ik).
Hij werkt fulltime, onregelmatige diensten (overdag en in de avonden laat tot een uur of 22), ook in de weekenden, geen netwerk waar hij gebruik van kan maken. Kort samengevat: minder stabiel voor de kinderen en dan zal hij veel opvang moeten regelen.
Hij blijft in het huis wonen. Ik wil tijdelijk naar mijn ouders toe. Maar verwacht binnen zeer korte tijd een woning te kunnen krijgen van de woningbouw (minder dan zes maanden). Nu weet ik dus niet of we nog samen onder 1 dak moeten blijven wonen totdat ik een woning heb gekregen. Hij wil dit graag, maar ik ervaar erg veel spanning met hem samen in 1 huis.
Nu heeft hij in zijn hoofd gehaald dat de kinderen bij hem blijven wonen en dat hij co-ouderschap wil. Of zoals hij dat zo mooi noemt: 4 dagen bij hem en 3 dagen bij mij. Maar hoe wil hij dat waarmaken denk ik dan. Dat kan toch niet? Ik ga trouwens verhuizen naar een woonplaats 35 km verderop (met zijn goedkeuring). Ik kan geen woning krijgen in zijn woonplaats omdat ik daar niet ingeschreven sta en het een dure stad is (Amsterdam). Particulier kan ik niet huren, inkomen te laag, dus ben ik min of meer verplicht om te verhuizen naar woonplaats B waar ik ook werk.
Nu zal dit bij de advocaat ook allemaal aan de orde komen, maar ik ben meer een voorstander van een goede omgangsregeling. Hij mag de kinderen zo vaak ophalen als hij wil (op zijn vrije dagen en eens in de drie weken een weekend wanneer hij vrij is).
Ik heb wat rond gelezen op internet maar zijn er harde eisen voor een co-ouderschap? Zoals dat je verplicht bij elkaar in de buurt moet wonen etc? Ik hoop dat hij niet zijn zin door wil drukken en dat de scheiding nog langer gaat duren.
En stel we zijn het met elkaar eens over alle afspraken die we maken, hoe lang duurt het totdat het afgerond is? We nemen een gezamenlijke advocaat trouwens.
Alvast bedankt voor de reacties.
maandag 23 maart 2015 om 14:10
maandag 23 maart 2015 om 14:11
quote:blijfgewoonbianca schreef op 23 maart 2015 @ 14:07:
Misschien neemt hij een nanny.
Hij is erg krenterig en op z'n privacy gesteld. zelfs weken waarop hij vroege diensten had belde hij mijn moeder op om te vragen of zij op wilde passen de hele week omdat hij uit moest rusten en met de kinderen erbij niet lukte.
En aan zo iemand moet ik mijn kinderen toevertrouwen? Dan ben ik maar een arrogante bitch die alleen maar aan de kinderen denkt.
Sorry er zit gewoon veel leed achter.
Misschien neemt hij een nanny.
Hij is erg krenterig en op z'n privacy gesteld. zelfs weken waarop hij vroege diensten had belde hij mijn moeder op om te vragen of zij op wilde passen de hele week omdat hij uit moest rusten en met de kinderen erbij niet lukte.
En aan zo iemand moet ik mijn kinderen toevertrouwen? Dan ben ik maar een arrogante bitch die alleen maar aan de kinderen denkt.
Sorry er zit gewoon veel leed achter.
maandag 23 maart 2015 om 14:15
maandag 23 maart 2015 om 14:21
quote:online12345 schreef op 23 maart 2015 @ 13:29:
[...]
Ja ik vertrouw hem wel. Hij is een lieve vader.
Ik bedoelde niet dat hij niet lief was, maar lief zijn voor je kinderen is anders dan verzorgen/opvoeden.
Ik lees nu je update. Hij heeft dus ook z'n wensen in deze scheiding qua woning ed waarschijnlijk is het dan toch verstandiger om een mediator te zoeken die door middel van gesprekken met jullie naar een fijne middenweg kan zoeken voor jullie alle 4.
[...]
Ja ik vertrouw hem wel. Hij is een lieve vader.
Ik bedoelde niet dat hij niet lief was, maar lief zijn voor je kinderen is anders dan verzorgen/opvoeden.
Ik lees nu je update. Hij heeft dus ook z'n wensen in deze scheiding qua woning ed waarschijnlijk is het dan toch verstandiger om een mediator te zoeken die door middel van gesprekken met jullie naar een fijne middenweg kan zoeken voor jullie alle 4.
maandag 23 maart 2015 om 14:25
Tja, waarom open je een topic als je toch elk advies afschiet? Je hebt nu een patstelling die echt niet gaat veranderen als je hier nog 100 pagina's volkletst.
Jullie zijn beide zo inflexibel als een loden deur, dus het einde van het liedje zal zijn dat een van jullie twee zijn kinderen kwijtraakt. Waarschijnlijk zal de vader dat zijn, maar die heeft al aangekondigd daar niet op zitten te wachten. Kortom: je stevent op zo'n situatie als die van Amand af, waarbij je nog jaren te maken hebt met rechtszaken en een ex die je het licht in de ogen niet gunt. Waar je zin in hebt, zeg.
De enige oplossing is om ALLEBEI al je vooringenomenheid te laten varen en met een leeg vel papier om de tafel te gaan, Maar dat wil je (of hij, of jullie allebei) niet, dus dan houdt het qua advies hier op het forum wel zo'n beetje op.
Jullie zijn beide zo inflexibel als een loden deur, dus het einde van het liedje zal zijn dat een van jullie twee zijn kinderen kwijtraakt. Waarschijnlijk zal de vader dat zijn, maar die heeft al aangekondigd daar niet op zitten te wachten. Kortom: je stevent op zo'n situatie als die van Amand af, waarbij je nog jaren te maken hebt met rechtszaken en een ex die je het licht in de ogen niet gunt. Waar je zin in hebt, zeg.
De enige oplossing is om ALLEBEI al je vooringenomenheid te laten varen en met een leeg vel papier om de tafel te gaan, Maar dat wil je (of hij, of jullie allebei) niet, dus dan houdt het qua advies hier op het forum wel zo'n beetje op.
Am Yisrael Chai!
maandag 23 maart 2015 om 14:25
quote:online12345 schreef op 23 maart 2015 @ 14:11:
[...]
Hij is erg krenterig en op z'n privacy gesteld. zelfs weken waarop hij vroege diensten had belde hij mijn moeder op om te vragen of zij op wilde passen de hele week omdat hij uit moest rusten en met de kinderen erbij niet lukte.
En aan zo iemand moet ik mijn kinderen toevertrouwen? Dan ben ik maar een arrogante bitch die alleen maar aan de kinderen denkt.
Sorry er zit gewoon veel leed achter.Je snapt nog steeds niet dat je dit juist niet doet?
[...]
Hij is erg krenterig en op z'n privacy gesteld. zelfs weken waarop hij vroege diensten had belde hij mijn moeder op om te vragen of zij op wilde passen de hele week omdat hij uit moest rusten en met de kinderen erbij niet lukte.
En aan zo iemand moet ik mijn kinderen toevertrouwen? Dan ben ik maar een arrogante bitch die alleen maar aan de kinderen denkt.
Sorry er zit gewoon veel leed achter.Je snapt nog steeds niet dat je dit juist niet doet?
Er wordt hier meer gezogen dan in de gemiddelde pornofilm.
maandag 23 maart 2015 om 14:27
maandag 23 maart 2015 om 14:32
Natuurlijk zit er veel leed achter een scheiding, je gaat niet voor je lol uit elkaar.
Voor nu is niet kijken naar z'n acties en waarom je gaat scheiden, maar hoe kunnen jullie het voor de kinderen zo gemakkelijk mogelijk laten verlopen. En daar zijn verschillende oplossingen voor, maar dat moeten jullie wel allebei achter staan om het goed te laten werken.
Voor nu is niet kijken naar z'n acties en waarom je gaat scheiden, maar hoe kunnen jullie het voor de kinderen zo gemakkelijk mogelijk laten verlopen. En daar zijn verschillende oplossingen voor, maar dat moeten jullie wel allebei achter staan om het goed te laten werken.
maandag 23 maart 2015 om 14:55
quote:online12345 schreef op 23 maart 2015 @ 14:11:
[...]
Hij is erg krenterig en op z'n privacy gesteld. zelfs weken waarop hij vroege diensten had belde hij mijn moeder op om te vragen of zij op wilde passen de hele week omdat hij uit moest rusten en met de kinderen erbij niet lukte.
En aan zo iemand moet ik mijn kinderen toevertrouwen? Dan ben ik maar een arrogante bitch die alleen maar aan de kinderen denkt.
Sorry er zit gewoon veel leed achter.
Goh, en met deze man besloot je 2 jaar geleden gezellig nog een 'liefdesbaby' te gaan maken; toen was hij nog wel aardig, vriendelijk, attent, een leuke vader.
O tuurlijk: hij is spontaan veranderd in een narcist, dat is hier nogal populair.
Hou toch op zeg!
[...]
Hij is erg krenterig en op z'n privacy gesteld. zelfs weken waarop hij vroege diensten had belde hij mijn moeder op om te vragen of zij op wilde passen de hele week omdat hij uit moest rusten en met de kinderen erbij niet lukte.
En aan zo iemand moet ik mijn kinderen toevertrouwen? Dan ben ik maar een arrogante bitch die alleen maar aan de kinderen denkt.
Sorry er zit gewoon veel leed achter.
Goh, en met deze man besloot je 2 jaar geleden gezellig nog een 'liefdesbaby' te gaan maken; toen was hij nog wel aardig, vriendelijk, attent, een leuke vader.
O tuurlijk: hij is spontaan veranderd in een narcist, dat is hier nogal populair.
Hou toch op zeg!
maandag 23 maart 2015 om 14:59
quote:fashionvictim schreef op 23 maart 2015 @ 11:43:
Alle scenarios die je noemt zijn niet erg voordelig voor de kinderen (en jullie!) dus ik zou als ik jou was gewoon weer helemaal blanco beginnen.
Je hebt nu beide kinderen nog zo jong dat ze niet naar school gaan, maar dat zit er natuurlijk wel aan te komen, en dan beginnen kinderen ook steeds meer een eigen leven te leiden, dus daar zou ik nu al rekening mee houden. Co-ouderschap met 35 km ertussen is dan geen optie. Maar eens in de 3 weken je vader zien is ook geen optie. Begin eens met een heel praktisch lijstje:
Welke school hebben jullie op het oog?
Wil je je kinderen op laten groeien in Amsterdam? Ook als ze straks de buitenspeelleeftijd hebben, naar sport en verenigingen gaan, als ze groot genoeg zijn om alleen naar school te gaan? Of willen jullie dan een meer dorpse omgeving voor ze?
Waar werken jullie, en hoe verhoudt zich die afstand tot school, clubjes, vriendjes, etcetera?
Waar woont jullie vangnet?
Hoe flexibel zijn jullie werkgevers?
Hoe stabiel zijn jullie banen, en waar heb je de meeste kans op een nieuwe baan als je deze kwijt zou raken?
Hoe ik het lees zouden jullie kinderen er het meest bij gebaat zijn als jullie allebei zouden gaan verhuizen naar een omgeving die voor jullie beiden goed te bereizen is qua woon-werk, en waar jullie allebei bij elkaar in de buurt kunnen wonen. Is dat een optie?Erg goeie post!
Alle scenarios die je noemt zijn niet erg voordelig voor de kinderen (en jullie!) dus ik zou als ik jou was gewoon weer helemaal blanco beginnen.
Je hebt nu beide kinderen nog zo jong dat ze niet naar school gaan, maar dat zit er natuurlijk wel aan te komen, en dan beginnen kinderen ook steeds meer een eigen leven te leiden, dus daar zou ik nu al rekening mee houden. Co-ouderschap met 35 km ertussen is dan geen optie. Maar eens in de 3 weken je vader zien is ook geen optie. Begin eens met een heel praktisch lijstje:
Welke school hebben jullie op het oog?
Wil je je kinderen op laten groeien in Amsterdam? Ook als ze straks de buitenspeelleeftijd hebben, naar sport en verenigingen gaan, als ze groot genoeg zijn om alleen naar school te gaan? Of willen jullie dan een meer dorpse omgeving voor ze?
Waar werken jullie, en hoe verhoudt zich die afstand tot school, clubjes, vriendjes, etcetera?
Waar woont jullie vangnet?
Hoe flexibel zijn jullie werkgevers?
Hoe stabiel zijn jullie banen, en waar heb je de meeste kans op een nieuwe baan als je deze kwijt zou raken?
Hoe ik het lees zouden jullie kinderen er het meest bij gebaat zijn als jullie allebei zouden gaan verhuizen naar een omgeving die voor jullie beiden goed te bereizen is qua woon-werk, en waar jullie allebei bij elkaar in de buurt kunnen wonen. Is dat een optie?Erg goeie post!
You can fool all the people some of the time, and some of the people all the time, but you cannot fool all the people all the time.
maandag 23 maart 2015 om 15:08
quote:online12345 schreef op 23 maart 2015 @ 13:20:
Iemand had t erover om op kamer te gaan en dt de kinderen in de eigen woning blijven. Dat zijn extra lasten die wij niet op kunnen brengen.
Wanneer het financieel al niet op te brengen is om een kamer te huren ben ik wel erg benieuwd hoe je dan denkt straks wel een zelfstandige woonruimte te kunnen betalen.
Ik moet trouwens zeggen, je bent wel heel erg goed in het bedenken van kul-argumenten.
Alleen jammer dat de meeste rechters daar heel erg snel doorheen prikken.
Iemand had t erover om op kamer te gaan en dt de kinderen in de eigen woning blijven. Dat zijn extra lasten die wij niet op kunnen brengen.
Wanneer het financieel al niet op te brengen is om een kamer te huren ben ik wel erg benieuwd hoe je dan denkt straks wel een zelfstandige woonruimte te kunnen betalen.
Ik moet trouwens zeggen, je bent wel heel erg goed in het bedenken van kul-argumenten.
Alleen jammer dat de meeste rechters daar heel erg snel doorheen prikken.
Niet geschoten is altijd mis
maandag 23 maart 2015 om 15:22
maandag 23 maart 2015 om 16:01
quote:fashionvictim schreef op 23 maart 2015 @ 14:25:
De enige oplossing is om ALLEBEI al je vooringenomenheid te laten varen en met een leeg vel papier om de tafel te gaan, Maar dat wil je (of hij, of jullie allebei) niet, dus dan houdt het qua advies hier op het forum wel zo'n beetje op.
Dit dus.
Jij wilt in je nieuwe huisje 35 km verderop gaan wonen, hij wil in zijn eigen woning blijven. Allemaal leuk en aardig, maar het gaat er helemaal niet om wat jullie willen. Het gaat erom wat het beste is voor de kinderen. Dáár zouden jullie samen eens over na moeten denken en een oplossing voor verzinnen.
De enige oplossing is om ALLEBEI al je vooringenomenheid te laten varen en met een leeg vel papier om de tafel te gaan, Maar dat wil je (of hij, of jullie allebei) niet, dus dan houdt het qua advies hier op het forum wel zo'n beetje op.
Dit dus.
Jij wilt in je nieuwe huisje 35 km verderop gaan wonen, hij wil in zijn eigen woning blijven. Allemaal leuk en aardig, maar het gaat er helemaal niet om wat jullie willen. Het gaat erom wat het beste is voor de kinderen. Dáár zouden jullie samen eens over na moeten denken en een oplossing voor verzinnen.
maandag 23 maart 2015 om 16:22
quote:Amand schreef op 23 maart 2015 @ 14:14:
Anonieme forummers opdracht geven om naar jouw pijpen te dansen werkt niet, TO.
Hoe jouw aanstaande ex voor de opvang gaat zorgdragen weet ik niet. Vraag het aan hem, stel ik voor. Ik vervang jouw aanstaande ex niet als gesprekspartner.Anonieme forummers?? Heb ik iets gemist? Waar heb jij het over?
Anonieme forummers opdracht geven om naar jouw pijpen te dansen werkt niet, TO.
Hoe jouw aanstaande ex voor de opvang gaat zorgdragen weet ik niet. Vraag het aan hem, stel ik voor. Ik vervang jouw aanstaande ex niet als gesprekspartner.Anonieme forummers?? Heb ik iets gemist? Waar heb jij het over?
maandag 23 maart 2015 om 16:23
quote:lizzy75 schreef op 23 maart 2015 @ 16:01:
[...]
Dit dus.
Jij wilt in je nieuwe huisje 35 km verderop gaan wonen, hij wil in zijn eigen woning blijven. Allemaal leuk en aardig, maar het gaat er helemaal niet om wat jullie willen. Het gaat erom wat het beste is voor de kinderen. Dáár zouden jullie samen eens over na moeten denken en een oplossing voor verzinnen.Wat is het beste dan? Ik doe mijn best en dat mag ook van hem gevraagd worden.
[...]
Dit dus.
Jij wilt in je nieuwe huisje 35 km verderop gaan wonen, hij wil in zijn eigen woning blijven. Allemaal leuk en aardig, maar het gaat er helemaal niet om wat jullie willen. Het gaat erom wat het beste is voor de kinderen. Dáár zouden jullie samen eens over na moeten denken en een oplossing voor verzinnen.Wat is het beste dan? Ik doe mijn best en dat mag ook van hem gevraagd worden.
maandag 23 maart 2015 om 16:28
quote:online12345 schreef op 23 maart 2015 @ 16:23:
[...]
Wat is het beste dan? Ik doe mijn best en dat mag ook van hem gevraagd worden.
Het beste is niet scheiden.
Het een-na-beste is kinderen laten wonen waar ze wonen, jullie om en om in dat huis.
Het twee-na-beste is vlak bij elkaar wonen.
[...]
Wat is het beste dan? Ik doe mijn best en dat mag ook van hem gevraagd worden.
Het beste is niet scheiden.
Het een-na-beste is kinderen laten wonen waar ze wonen, jullie om en om in dat huis.
Het twee-na-beste is vlak bij elkaar wonen.
Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.
maandag 23 maart 2015 om 16:29
Maar goed we hebben net uitgebreid gepraat. Ter voorbereiding voor de eerste afspraak met de advocaat deze week.
Het wordt een omgangsregeling. Hij ziet in dat hij niet voor opvang kan zorgen die hij wenst. Ik zie af van het huis, pensioen, alimentatie etc en hij gaat daar akkoord mee. Alleen wil ik op papier hebben dat hij er akkoord mee gaat dat ik verhuis met de kinderen. Kreeg dit als tip van het juridisch loket. Maar dat gaan we regelen bij de advocaat.
Voor nu blijven we voorlopig 'samenwonen' totdat ik een woning krijg toegewezen. We zijn er beide tevreden over.
Het wordt een omgangsregeling. Hij ziet in dat hij niet voor opvang kan zorgen die hij wenst. Ik zie af van het huis, pensioen, alimentatie etc en hij gaat daar akkoord mee. Alleen wil ik op papier hebben dat hij er akkoord mee gaat dat ik verhuis met de kinderen. Kreeg dit als tip van het juridisch loket. Maar dat gaan we regelen bij de advocaat.
Voor nu blijven we voorlopig 'samenwonen' totdat ik een woning krijg toegewezen. We zijn er beide tevreden over.
maandag 23 maart 2015 om 16:29
Hoe zie jij het voor je als jij 35km verderop gaat wonen; als je kinderen straks naar school gaan? Wie brengt/haalt kinderen dan op?
Ik heb met ex ook co-ouderschap(60-40), en ex werkt ploegendienst.
Dat betekent dat regeling compleet aangepast is op zijn werkrooster.
Voor mij echt niet fijn, maar voor kind de beste oplossing, als samen blijven geen optie meer is.
en daar moet het om gaan.
Ik heb met ex ook co-ouderschap(60-40), en ex werkt ploegendienst.
Dat betekent dat regeling compleet aangepast is op zijn werkrooster.
Voor mij echt niet fijn, maar voor kind de beste oplossing, als samen blijven geen optie meer is.
en daar moet het om gaan.
maandag 23 maart 2015 om 16:29