Geld & Recht alle pijlers

Echtscheiding

23-03-2015 10:45 331 berichten
Alle reacties Link kopieren
Hallo allemaal,



De kogel is door de kerk. Wij hebben gezamenlijk besloten om te gaan scheiden. En wel zo spoedig mogelijk. Aankomende week de eerste afspraak bij de advocaat en dan hopen wij dat alles zo snel mogelijk afgewikkeld kan worden.

We hebben twee kleine kinderen (3,5 en 1,5 jaar). Nu wil ik, in het belang van de kinderen, alles op een vriendschappelijke manier afronden. We zitten immers de rest van ons leven nog aan elkaar vast. Zijn intentie is ook om alles op een vriendschappelijke manier af te ronden.



Ik wil graag dat de kinderen bij mij komen wonen. Ik werk parttime, op kantoortijden, flexibel met opvang (ook vanuit mijn werkgever kan ik zo weg als er iets is met de kinderen), heb een kleine netwerk waar ik op kan vallen. Kort samengevat: bij mij wonen ze stabieler en is er altijd iemand voor ze (zoveel mogelijk ik).

Hij werkt fulltime, onregelmatige diensten (overdag en in de avonden laat tot een uur of 22), ook in de weekenden, geen netwerk waar hij gebruik van kan maken. Kort samengevat: minder stabiel voor de kinderen en dan zal hij veel opvang moeten regelen.



Hij blijft in het huis wonen. Ik wil tijdelijk naar mijn ouders toe. Maar verwacht binnen zeer korte tijd een woning te kunnen krijgen van de woningbouw (minder dan zes maanden). Nu weet ik dus niet of we nog samen onder 1 dak moeten blijven wonen totdat ik een woning heb gekregen. Hij wil dit graag, maar ik ervaar erg veel spanning met hem samen in 1 huis.



Nu heeft hij in zijn hoofd gehaald dat de kinderen bij hem blijven wonen en dat hij co-ouderschap wil. Of zoals hij dat zo mooi noemt: 4 dagen bij hem en 3 dagen bij mij. Maar hoe wil hij dat waarmaken denk ik dan. Dat kan toch niet? Ik ga trouwens verhuizen naar een woonplaats 35 km verderop (met zijn goedkeuring). Ik kan geen woning krijgen in zijn woonplaats omdat ik daar niet ingeschreven sta en het een dure stad is (Amsterdam). Particulier kan ik niet huren, inkomen te laag, dus ben ik min of meer verplicht om te verhuizen naar woonplaats B waar ik ook werk.



Nu zal dit bij de advocaat ook allemaal aan de orde komen, maar ik ben meer een voorstander van een goede omgangsregeling. Hij mag de kinderen zo vaak ophalen als hij wil (op zijn vrije dagen en eens in de drie weken een weekend wanneer hij vrij is).



Ik heb wat rond gelezen op internet maar zijn er harde eisen voor een co-ouderschap? Zoals dat je verplicht bij elkaar in de buurt moet wonen etc? Ik hoop dat hij niet zijn zin door wil drukken en dat de scheiding nog langer gaat duren.



En stel we zijn het met elkaar eens over alle afspraken die we maken, hoe lang duurt het totdat het afgerond is? We nemen een gezamenlijke advocaat trouwens.



Alvast bedankt voor de reacties.
Alle reacties Link kopieren
quote:granny71 schreef op 23 maart 2015 @ 16:57:

[...]



Zelfs bij co ouderschap 50/50 kan er een alimentatie verplichting zijn.

Laat je niet gek maken door zijn "dreigementen" en zoek een eigen advocaat.

Je laat je gek maken door zijn eis tot co ouderschap en dan denk je niet helder na.

Je zal de komende tijd beslissingen moeten nemen die de rest van je leven zullen blijven gelden.

Angst is een hele slechte raadgever.



Ja nou ik word echt moe van hem. En inderdaad angst. Ik ga elke dag met tegenzin naar huis. Het is niet ok meer. Maar voor de kinderen probeer ik er relaxt mee om te gaan.



Hij wil een gezamenlijke advocaat omdat t sneller is en goedkoper volgens hem. We kunnen t proberen en anders neemt iedereen z'n eigen advocaat maar. Ik zal kijken voor mediator.
quote:online12345 schreef op 23 maart 2015 @ 17:01:

[...]





Aan welke dorpen moet ik denken dan die goedkoop zijn en waar ik snel een sociale huurwoning kan krijgen. Bij ons zit er spoed achter. Ik loop op mijn tenen en hij ook. Het is geen gezonde omgeving laat ik t zo Zeggen. Weesp, 795 euro

Diemen, 735 euro

Duivendrecht, 700-850 euro

Zaandam, 725 euro

Amsterdam, meerdere drie+kamer-appartementen onder de 800 euro
Alle reacties Link kopieren
quote:online12345 schreef op 23 maart 2015 @ 17:01:

[...]





Aan welke dorpen moet ik denken dan die goedkoop zijn en waar ik snel een sociale huurwoning kan krijgen. Bij ons zit er spoed achter. Ik loop op mijn tenen en hij ook. Het is geen gezonde omgeving laat ik t zo Zeggen.



Heb van de week wat makelaars gebeld voor woningen die ik zou kunnen betalen maar dan kom ik niet aan de inkomenseis. Namelijk zo veel je bruto inkomen. Terwijl ik wel een vaste aanstelling heb.



Ik doe echt wel mijn best om snel ander onderdak te vinden maar dat lukt niet.



Ik reis elke dag die afstand. Van deur tot deur is t 25 minuten. Dus heb er ervaring mee.





Oke. Ik blijf erbij dat het absoluut mogelijk is die afstand. Als jullie beide er 100% voor gaan is het zeker te doen.

Hij kan bijvoorbeeld de kids ophalen, jij kan ze weer ophalen bij hem en mee naar jou huis nemen.

Ook zou ik een eigen advocaat nemen, die kan jou alles vertellen over de regels en wetten zodat jij dadelijk geen spijt krijgt van je beslissingen. Want inderdaad alimentatie plicht is er geloof ik in de meeste gevallen wel , alleen hoe meer hij de kinderen heeft hoe lager het bedrag word. Maar ik weet er het fijne niet van, ik zou daarom een eigen advocaat nemen die in alle gevallen het beste met jou voor heeft. Lijkt me geen prettige situatie en ik geloof best dat je er van harte het allerbeste van wilt maken, wens je dan ook veel sterkte en succes.
Weet wat je zegt, maar zeg niet alles wat je weet
Alle reacties Link kopieren
quote:marana schreef op 23 maart 2015 @ 17:10:

[...]



Weesp, 795 euro

Diemen, 735 euro

Duivendrecht, 700-850 euro

Zaandam, 725 euro

Amsterdam, meerdere drie+kamer-appartementen onder de 800 euroDat krijg ik niet. Te duur voor mij. Mijn salaris is 1500 netto. Zoals ik al zei had ik via de makelaar een appartement gevonden voor 640. En ik kon hier nog huurtoeslag voor aanvragen. Maar kwam niet aan de inkomenseis. Zat 300 euro lager (bruto) en daar gaan ze niet mee akkoord.
Alle reacties Link kopieren
quote:online12345 schreef op 23 maart 2015 @ 17:05:





Hij wil een gezamenlijke advocaat omdat t sneller is en goedkoper volgens hem. We kunnen t proberen en anders neemt iedereen z'n eigen advocaat maar. Ik zal kijken voor mediator.Natuurlijk is het voor nu goedkoper maar het zou in de lange termijn wel eens heel goedkoop voor hem uit kunnen pakken en heel erg duur voor jou.
Alle reacties Link kopieren
quote:wished- schreef op 23 maart 2015 @ 17:16:

[...]





Oke. Ik blijf erbij dat het absoluut mogelijk is die afstand. Als jullie beide er 100% voor gaan is het zeker te doen.

Hij kan bijvoorbeeld de kids ophalen, jij kan ze weer ophalen bij hem en mee naar jou huis nemen.

Ook zou ik een eigen advocaat nemen, die kan jou alles vertellen over de regels en wetten zodat jij dadelijk geen spijt krijgt van je beslissingen. Want inderdaad alimentatie plicht is er geloof ik in de meeste gevallen wel , alleen hoe meer hij de kinderen heeft hoe lager het bedrag word. Maar ik weet er het fijne niet van, ik zou daarom een eigen advocaat nemen die in alle gevallen het beste met jou voor heeft. Lijkt me geen prettige situatie en ik geloof best dat je er van harte het allerbeste van wilt maken, wens je dan ook veel sterkte en succes.



Die afstand valt ook mee. Maar wanneer de kinderen daadwerkelijk naar school gaan dan ziet hij ze inderdaad minder vaak.



Ja en ach we gaan deze week wel samen naarvde advocaat en dan kijken we wel hoe de communicatie verloopt. Ik wil absoluut een vechtscheiding en hij ook niet. Ook al lijkt dat nu zo.
quote:online12345 schreef op 23 maart 2015 @ 17:21:

[...]Ik wil absoluut een vechtscheiding
Alle reacties Link kopieren
quote:marana schreef op 23 maart 2015 @ 17:22:

[...]



Hahahaha ik bedoel natuurlijk geen vechtscheiding! Stomme mobiel :-)
Alle reacties Link kopieren
quote:online12345 schreef op 23 maart 2015 @ 17:21:

[...]





Die afstand valt ook mee. Maar wanneer de kinderen daadwerkelijk naar school gaan dan ziet hij ze inderdaad minder vaak.



Ja en ach we gaan deze week wel samen naarvde advocaat en dan kijken we wel hoe de communicatie verloopt. Ik wil absoluut een vechtscheiding en hij ook niet. Ook al lijkt dat nu zo.





Ik vind dat niet zo hoor. Ik zie alleen frustratie en haat die je hebt opgebouwd in jullie huwelijk ( wat ook logisch is anders ga je niet scheiden) alle vrouwen zullen dat op de een of andere manier wel hebben. Ik zie alleen net je salaris staan van 1500 euro netto, je maakte je geen zorgen om het geld, maar ik vind dat niet heel veel.. stel je bent dadelijk 500 euro kwijt voor je huur, daar is huurtoeslag al af. Dan hou je een 1000 euro over om alle andere vaste lasten van te betalen, en alles voor je kids kleding eten clubjes.. plus dat je veel kosten zult maken met de auto, als je dadelijk regelmatig op en neer moet rijden naar je ex man.

Je zult het vast redden er zijn er zat met minder maar héél ruim is het niet.. dus die alimentatie is in jou geval ook zéker welkom ook al geef je aan van niet.
Weet wat je zegt, maar zeg niet alles wat je weet
Alle reacties Link kopieren
quote:online12345 schreef op 23 maart 2015 @ 16:57:

[...]





Serieus Bianca wat begrijp jij niet aan mijn uitleg hierboven? Praat ik Chinees? Dat zijn mijn mogelijkheden tenzij ik van plan ben om een bank te overvallen.Nee, dat zijn je mogelijkheden om zoals je het nu hebt geregeld niet te veel te hoeven veranderen.
Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.
Alle reacties Link kopieren
Je vergeet kind gebonden budget. In to geval bijna 250 erbij voor 1 kind
Wie zonder zonde is gooie de eerste steen
Ik vind de meeste forummers hier wel erg eenzijdig (kinderen dus niet scheiden) en je (bijna ex-)man een krent. Je verwoordt het wat bot, maar volgens mij heb je het redelijk overzichtelijk.



Er is echter een ding wat ik niet begrijp: Waarom zie je af van (kinder)alimentatie? Waarom zie je af van je aanspraken op zijn pensioen? Het lijkt me niet in het belang van je jullie! kinderen om op een houtje te moeten bijten terwijl pa geld genoeg heeft. 'geen zin in gedoe' is geen reden om niet voor je kinderen op te komen en volgens mij zijn ze zeer gebaat bij een (ook financieel) redelijke uitgangspositie en is het de moeite waard hiervoor te knokken. Nog los van het feit dat je je kinderen laat zien dat het belangrijk is voor jezelf op te komen. Het lost misschien ook meteen het 'probleem' op dat je niet in Amsterdam kunt blijven wonen; je hebt meer financiële armslag.



Let wel: er is een verschil tussen redelijke alimentatie en die kerel compleet uitkleden. (Als zal hij het snel zo zien...)



Hij wil het niet... tsja, hij heeft niets te willen. Hij is het gewoon verplicht.
quote:granny71 schreef op 23 maart 2015 @ 17:19:

[...]



Natuurlijk is het voor nu goedkoper maar het zou in de lange termijn wel eens heel goedkoop voor hem uit kunnen pakken en heel erg duur voor jou.amen!
Alle reacties Link kopieren
Ik heb niet alle reacties en discussies gelezen. Ik wil vooral even reageren op het feit dat er hier -en elders op het forum zie ik het ook, bijv. in het topic van Amand- regelmatig gezegd wordt dat vaak de man het nakijken heeft als de rechter in dit soort zaken beslist. Ik heb zelf de ervaring, en hoor dat ook steeds vaker, dat co-ouderschap steeds meer als norm genomen wordt en als een ouder voor de rechter afdoende heeft aangetoond de zaken goed te hebben geregeld dat er co-ouderschap mogelijk is, deze gewoon toegekend wordt. Ongeacht de situatie ervoor, dus ongeacht hoe de zorg voor de kinderen in de relatie geregeld was. Ik wilde geen co-ouderschap voor ons kind. Ik werkte niet, was gewoon thuis en vond het onzin dat ons kind in de opvang terecht zou komen terwijl ik er als ouder was. Mijn ex wilde om financiele redenen co-ouderschap, toonde aan co-ouderschap goed te kunnen regelen en de rechter kende co-ouderschap toe. Omdat er nog ruimte was voor kinderalimentatie, kreeg ik deze wel. Maar geen partneralimentatie. Hoe ik het vanaf dat moment financieel moest redden, werd er niet bij gezegd. Ik stevende dus recht op bijstand af. Een wat andere situatie dan bij TO maar ik bedoel hier mee te zeggen dat als de bijna ex van TO dit wil, en aantoont hoe, hij een grote kans maakt.

Ons kind gaat dus nu heen en weer en heeft hier best last van. Het verdriet bij ons kind is er nog steeds, bij tijd en wijle heftig. Een te groot verdriet voor zo'n klein kind, en het is al 3 jaar geleden....Wel kan ik niet anders zeggen dan dat de band tussen kind en vader enorm is toegenomen doordat kind 50% bij vader is.

Het contact tussen ex en mij is gelukkig ook verbeterd. Waar ik me eerst ook enorm zorgen maakte over waar hij kind zou onderbrengen e.d. zie ik nu dat hij dat echt wel goed regelt. In het begin was er nauwelijks communicatie mogelijk en werd de ander niet op de hoogte gehouden. Nu gaat dat eigenlijk heel goed. Als de een eens omhoog zit qua opvang, zal altijd eerst de andere ouder geinformeerd worden zodat kind wellicht bij de andere ouder kan zijn ipv naar een derde.

TO, veel sterkte, een scheiding en het deels missen van je kinderen is gewoon kut.
Zoek een registermediator met aantekening familierecht TO. Een lijst van registermediators vind je op de website van het mfn.
quote:tascha schreef op 23 maart 2015 @ 17:43:

Ik heb niet alle reacties en discussies gelezen. Ik wil vooral even reageren op het feit dat er hier -en elders op het forum zie ik het ook, bijv. in het topic van Amand- regelmatig gezegd wordt dat vaak de man het nakijken heeft als de rechter in dit soort zaken beslist. Ik heb zelf de ervaring, en hoor dat ook steeds vaker, dat co-ouderschap steeds meer als norm genomen wordt en als een ouder voor de rechter afdoende heeft aangetoond de zaken goed te hebben geregeld dat er co-ouderschap mogelijk is, deze gewoon toegekend wordt. Ongeacht de situatie ervoor, dus ongeacht hoe de zorg voor de kinderen in de relatie geregeld was. Ik wilde geen co-ouderschap voor ons kind. Ik werkte niet, was gewoon thuis en vond het onzin dat ons kind in de opvang terecht zou komen terwijl ik er als ouder was. Mijn ex wilde om financiele redenen co-ouderschap, toonde aan co-ouderschap goed te kunnen regelen en de rechter kende co-ouderschap toe. Omdat er nog ruimte was voor kinderalimentatie, kreeg ik deze wel. Maar geen partneralimentatie. Hoe ik het vanaf dat moment financieel moest redden, werd er niet bij gezegd. Ik stevende dus recht op bijstand af. Een wat andere situatie dan bij TO maar ik bedoel hier mee te zeggen dat als de bijna ex van TO dit wil, en aantoont hoe, hij een grote kans maakt.

Ons kind gaat dus nu heen en weer en heeft hier best last van. Het verdriet bij ons kind is er nog steeds, bij tijd en wijle heftig. Een te groot verdriet voor zo'n klein kind, en het is al 3 jaar geleden....Wel kan ik niet anders zeggen dan dat de band tussen kind en vader enorm is toegenomen doordat kind 50% bij vader is.

Het contact tussen ex en mij is gelukkig ook verbeterd. Waar ik me eerst ook enorm zorgen maakte over waar hij kind zou onderbrengen e.d. zie ik nu dat hij dat echt wel goed regelt. In het begin was er nauwelijks communicatie mogelijk en werd de ander niet op de hoogte gehouden. Nu gaat dat eigenlijk heel goed. Als de een eens omhoog zit qua opvang, zal altijd eerst de andere ouder geinformeerd worden zodat kind wellicht bij de andere ouder kan zijn ipv naar een derde.

TO, veel sterkte, een scheiding en het deels missen van je kinderen is gewoon kut.Je bent al co-ouder. Kind heeft twee ouders, beide even belangrijk, waarom moet dat ineens na een scheiding veranderen? Jouw kind heeft verdriet van de scheiding daarom moet het heen en weer, niet van het co-ouderschap
Alle reacties Link kopieren
Kind heeft idd verdriet van de scheiding maar ook degelijk last van het heen en weer gesleep...
Ik vind het echt not done en een grote kutstreek om met kinderen 35 km verderop te verhuizen. Dat zou ik tot op het bot bevechten als andere ouder. 2 jaar terug was hij leuk genoeg om een kind mee bij elkaar te neuken na 13 jaar relatie, nu is hij de nazaat van Satan zelf die zijn eigen kinderen eens in de drie weken mág zien.



Vergeet niet: JIJ kiest hem uit als vader van de kinderen en je gaat mij niet vertellen dat hij voor de kinderen attent, gul, behulpzaam en vriendelijk was. Mannen veranderen doorgaans niet opeens in egoïstische horken die niet willen zorgen nádat ze kinderen krijgen, dan waren ze het eerder ook al.



Je kinderen hebben recht op beide ouders, en dat daar géén 35 km afstand tussen zit. Dan kan namelijk vader ze nooit naar school brengen, kunnen ze nooit zomaar even langs, als ze groter worden wordt het kiezen tussen voetbal of papa, feestje of papa, enz. Zij hebben recht op iets beters, ondanks de beroerde partnerkeuze van hun moeder.
quote:ZonnigKleintje schreef op 23 maart 2015 @ 17:35:

Er is echter een ding wat ik niet begrijp: Waarom zie je af van (kinder)alimentatie? Waarom zie je af van je aanspraken op zijn pensioen? Het lijkt me niet in het belang van je jullie! kinderen om op een houtje te moeten bijten terwijl pa geld genoeg heeft. 'geen zin in gedoe' is geen reden om niet voor je kinderen op te komen en volgens mij zijn ze zeer gebaat bij een (ook financieel) redelijke uitgangspositie en is het de moeite waard hiervoor te knokken. Nog los van het feit dat je je kinderen laat zien dat het belangrijk is voor jezelf op te komen. Het lost misschien ook meteen het 'probleem' op dat je niet in Amsterdam kunt blijven wonen; je hebt meer financiële armslag.

De kinderlimentatie gebruiken om boven je stand te leven?



quote:Let wel: er is een verschil tussen redelijke alimentatie en die kerel compleet uitkleden. (Als zal hij het snel zo zien...)En jij gaat erbij zitten om een bindende beslissing af te geven over waar die grens ligt? Of maak je TO alleen maar bewust van haar verantwoordelijk voor wanneer ze zometeen aan de echtscheidingstafel zit met het schuifje in haar hand dat ze deze vrijelijk heen en weer kan schuiven tussen 'redelijk' en 'volledig uitkleden'? Er is gewoon een rekenmodel voor kinderalimentatie.
Wat een lekkere vent is het ook.



'Ik wil co ouderschap, omdat ik KGB wil houden'

'Ik wil geen allimentatie betalen'

'Ik wil mijn hele pension zelf houden'

'ik wil geen uren opnemen, om op een ziek kind te passen'



'ik wil, ik wil, ik wil ......





Als ik jou was TO, zou ik deze kerel helemaal leeg trekken.
quote:milouda schreef op 23 maart 2015 @ 17:54:

Wat een lekkere vent is het ook.



'Ik wil co ouderschap, omdat ik KGB wil houden'

'Ik wil geen allimentatie betalen'

'Ik wil mijn hele pension zelf houden'

'ik wil geen uren opnemen, om op een ziek kind te passen'



'ik wil, ik wil, ik wil ......





Als ik jou was TO, zou ik deze kerel helemaal leeg trekken.Hoezo? Zij heeft hem gekozen als partner en vader van haar kinderen. Zo is hij vast niet nét geworden.
Alle reacties Link kopieren
quote:online12345 schreef op 23 maart 2015 @ 17:01:

[...]





Aan welke dorpen moet ik denken dan die goedkoop zijn en waar ik snel een sociale huurwoning kan krijgen. Bij ons zit er spoed achter. Ik loop op mijn tenen en hij ook. Het is geen gezonde omgeving laat ik t zo Zeggen.



Heb van de week wat makelaars gebeld voor woningen die ik zou kunnen betalen maar dan kom ik niet aan de inkomenseis. Namelijk zo veel je bruto inkomen. Terwijl ik wel een vaste aanstelling heb.



Ik doe echt wel mijn best om snel ander onderdak te vinden maar dat lukt niet.



Ik reis elke dag die afstand. Van deur tot deur is t 25 minuten. Dus heb er ervaring mee.





Ja, maar nu heb je nog kinderen die je allebei zo bij oma, crèche of gastouder kan droppen en na je werk weer kan ophalen. Over een jaar heb je 1 kind dat naar school moet en daar gebracht en gehaald moet worden inclusief alle gymtassen, knutseldingen, lunchboxen, regenpakken, mutsen, jassen en wanten (die je allemaal geheid een keer vergeet of kwijt bent). Dat kind krijgt ook zwemles, balletles/voetbal of andere sport, krijgt vriendjes en vriendinnetjes met speelafspraken, kinderfeestjes, tienminuten gesprekken, inloopochtenden, meeleesmiddagen, weeksluitingen, maandsluitingen, studiedagen, vakantiedagen, schoolreisjes en noem de hele rambam maar op. Tegelijkertijd moet er dan een ander kind op een ander adres afgeleverd en weer opgehaald worden, word jij geacht je gezicht ook nog weleens bij je baas te laten zien en moet je daartussendoor ook nog eens zorgen dat die twee kinderen met hun eigen agenda naast jouw agenda ook nog eens volgens de agenda van pa tijd met hun vader kunnen spenderen. Geloof je, dan kom je er niet meer met 25 minuutjes van deur tot deur.



Hoe gaan jullie dat dan organiseren?
Am Yisrael Chai!
quote:tascha schreef op 23 maart 2015 @ 17:50:

Kind heeft idd verdriet van de scheiding maar ook degelijk last van het heen en weer gesleep...En dat gesleep is het gevolg van de scheiding.
Alle reacties Link kopieren
quote:wished- schreef op 23 maart 2015 @ 17:16:

[...]





Oke. Ik blijf erbij dat het absoluut mogelijk is die afstand. Als jullie beide er 100% voor gaan is het zeker te doen.

Hij kan bijvoorbeeld de kids ophalen, jij kan ze weer ophalen bij hem en mee naar jou huis nemen.

Als ze nu al allebei in een sociale huurwoning zitten en geen geld hebben voor een kamertje, dan hebben ze al zeker geen geld om tientallen keren per week 35 km heen en weer te reizen naast hun normale woon-werk verkeer. Want als hij de kids gaat ophalen dan moet hij twee keer 35 km rijden om dat te kunnen doen en TO moet dan weer twee keer 35 km reizen om ze weer bij hem op te halen. En daarnaast ga je die kinderen dus ook nog eens tig uur per week doelloos heen en weer laten reizen, alleen maar omdat pa en ma hun shizzle niet beter op orde hebben. Zielig man.
Am Yisrael Chai!
quote:Amand schreef op 23 maart 2015 @ 17:52:

[...]



De kinderlimentatie gebruiken om boven je stand te leven?





[...]





En jij gaat erbij zitten om een bindende beslissing af te geven over waar die grens ligt?Nee; de kinderalimentatie gebruiken om de kinderen een leven te geven dat beide ouders ze gezamenlijk kunnen geven. Het is toch volslagen van de pot gerukt dat TO alle kosten van de kinderen op zich neemt en daarmee effectief haar 'stand' en die van de kinderen verlaagt, terwijl papa-lief 0,0 bijdraagt in financiële zin.



Ik ben niet zo'n fan van langdurige partneralimentatie (iedereen zou zijn eigen broek moeten kunnen ophouden), maar helaas zijn er veel (vooral vrouwen) mensen die denken dat hun partner ze eeuwig zal onderhouden. Als dat de aanname was van beide en de relatie maar lang genoeg heeft geduurd (hij topfunctie, zij baggerbaantje 2 dagen pw met 0 perspectief + kinderen) , kan ik me er wel weer iets van voorstellen. Kinderalimentatie is een ander verhaal en is er niet voor niets!



Om de grens te bepalen hebben we mediators en rechters, toch? En het rekenmodel natuurlijk
anoniem_199900 wijzigde dit bericht op 23-03-2015 18:07
Reden: Aanvulling op aanvulling
% gewijzigd

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven