Dagbehandeling

goeiemorgen!



nu ja, goeiemorgen?! ik heb vrijwel niet geslapen vannacht...

was gisteren pas om half 6 thuis. Gegeten, daarna visite gehad ( schoonouders die van niets weten en gisteren thuis zijn gekomen van vakantie) dus had nog niet echt tijd voor mezelf gehad om alles op een rijtje te krijgen.



Het is op zich best meegevallen. Er waren drie nieuwe mensen, dus dat was op zich wel fijn.

We waren alledrie een beetje bang voor wat er komen ging. Had toch een beetje het gevoel niet alleen te staan...

Hebben sociotherapie gehad. Een meisje dat al een aantal weken in de voorbereidingsgroep zit vertelde gelijk over hoe het de afgelopen dagen was gegaan. Niet goed dus, bijna een gedwongen opname.

Was wel even heftig. En als nieuwkomer vond ik het moeilijk hier op te reageren terwijl de therapeut dit eigenlijk wel van me verwachtte had ik het idee.



Toch wel zwaar hoor, zo'n eerste keer. Er is nu wel een klein beetje spanning weg. De eerste stap is gezet.

Ik kan er nog niet veel meer over zeggen. Donderdag moet ik er weer naartoe. hebben dan creatieve en psychotherapie.

Ben benieuwd wat dat allemaal inhoud!



Kreeg ook een brief thuis over een psychologische test. Die heb ik volgende week ergens. Heb er hier op dit topic al wat over gelezen dus daar maak ik me (nog) niet zo druk om.



Bedankt voor jullie reacties en medeleven!! doet me echt goed!



voor jullie, liefs appel.





sorry,dat ik er niet zo uitgebreid op reageer.... heb het allemaal nog niet zo helder voor mezelf. Maar dat komt nog wel!

@appel, dat geeft toch niet, begrijp het volkomen. Je schrijft dat je het idee kreeg van de therapeut dat je moest reageren, maar je mag ook gewoon zeggen dat je het moeilijk vind hoor! Leg de lat niet te hoog voor jezelf, dan maak je het onnodig moeilijk. Bij ons werd er van de nieuwkomers juist niet zoveel verwacht. Iedereen had de eerste doelenuren ook: wennen aan de groep. Gewoon rustig wennen aan wat er allemaal gebeurd, later is er nog tijd zat om op dingen te reageren. Succes!



@jojootje; ik ga naar de Adriatische kust, ben jaren niet weggeweest, maar nu dus wel. Heb enorm zin in!

En verder, je schrijft dat je knutselt op niveau van een kind, dat je a-muzikaal bent, maar dat geeft toch niet? Bij ons hamerde ze er steeds op dat het niet om het resultaat ging, maar om het proces. Mijn stukken zien er ook niet uit, maar ik kon daardoor wel meer met mijn gevoel uit de weg. Muziek net zo. Verwacht niet zoveel van jezelf, probeer uit je hoofd te zetten dat het 'mooi' moet zijn.



@Tink, fijn dat je leidinggevende zo begripvol is. Steun kan je goed gebruiken,



@ iedereen; succes meiden!

daar ben ik weer.



Donderdag weer therapie gehad. Psycho en creatieve therapie.

Cretieve therapie is meegevallen. Wist niet goed wat ik ervan moest verwachten. Maar is goed gegaan. Fijn om niet zomaar iets te moeten vertellen, maar iets te kunnen vertellen aan de hand van een opdracht.

Daarna psychotherapie gehad. Zag ik erg tegenop en dat was ook echt wel zwaar!

Maar dat zullen jullie denk ik wel herkennen.



Heb er echt wel een dag van bij moeten komen hoor. Krijg het maar moeilijk helder voor mezelf. Als iemand me vraagt hoe het was op de therapie, kan ik dat ook niet samenvatten in een paar zinnen. Ik weet nog niet goed wat ik er van moet denken.

Ben er vooral nog erg negatief over. Maar dat komt denk ik vooral doordat ik me verplicht voel te praten in een groep. Ik praat al erg moeilijk, en dus zeker in een groep.

Toen ik naar de psycholoog ging, heb ik pas in het vierde gesprek een beetje kunnen vertellen wat het probleem was, kun je nagaan....

Maar ja, ik ga er volgende week weer naar toe en dan zie ik wel. Heb volgende week ook een psychologisce test. Weet ook niet wat ik daarvan moet verwachten, maar ik zal het vanzelf zien. Maak me er (nu) nog niet zoveel druk om. Heb het nog druk genoeg in mijn hoofd met de afgelopen week.....



hou jullie op de hoogt!



Hoe gaat het met jullie???



liefs appel

@Appel, ik ben ook niet zo'n prater en helemaal niet in een groep. Ook al ben ik sinds maart in therapie, praten gaat nog steeds erg moeizaam. Vaak schrijf ik het op en lees het voor, maar zelfs dat lukt niet altijd even goed.

Tijdens de individuele gesprekken komt het nu pas op gang.



De vraag hoe het ging die dag antwoord ik vaak wel in goed of minder goed, maar meestal heb ik het toch over dat het een proces is en dat het niet gaat in termen van goed of niet goed, leuk etc.



Ik vind de weekenden eigenlijk het moeilijkst. Ook al gaat het nu weer goed (het wisselt heel sterk), toch zijn de weekenden zwaar. Ik heb te weinig mensen waar ik naar toe kan en mijzelf afleiden lukt totaal niet. Ik ben alleen maar bezig met de onderwerpen van de therapie.

Jojootje, succes dan, juist vandaag, in het weekend! Heb je morgen weer therapie? Geloof het wel.



Appel; je hoeft het nu ook nog niet helder te krijgen, ook dit gevoel van jou is heel normaal. Geef jezelf de tijd meis, dan komt het wel. De 1 praat sneller dan de ander, dat geeft niet.



Succes allemaal komende tijd, ik ben op vakantie, dus lees even niet met jullie mee.

Een fijne vakantie Boompje!!! Geniet ervan!



Weekenden vind ik zelf ook het moeilijkst. Voorheen propte ik dat vol met afspraken, werk e.d.. Maar nu heb ik daar ook vaak de puf niet voor. Tijdens de therapie geef ik ook aan dat ik het moeilijk heb in de weekenden. Bij mij in de groep hebben wel meer dat. Helaas nog niet echt een oplossing kunnen vinden voor dit probleem..tja..alleen afleiding zoeken lijkt het beste. Al is dat vaak ook moeilijk om te vinden.. Voorheen vond ik de weekenden juist helemaal top. Echt vreemd nu dat zo veranderd is.



Het praten opzich is voor mij ook een probleem hoor. Daarom heb ik ook best vaak individuele gesprekken. Als ik uiteindelijk 'los kom' in de groep qua praten, dan wordt het me meestal ook meteen te veel. Twee keer ben ik hierdoor beland bij de opnameafdeling. Al lucht het praten me wel op, als een opname het gevolg is



Psychotherapie is ook zwaar Appel...dus ik kan me voorstellen dat je ervan moet bijkomen. Je moet het de eerste tijd 'gewoon' op je af laten komen.. De eerste weken zijn echt heel erg vermoeiend. Ik hoop dat je thuis dan een beetje rust kunt vinden voor jezelf.



Veel succes en sterkte allemaal



Groetjes Sunny

bedankt weer voor jullie reacties!



@ boompje: fijne vakantie!





weekenden zijn een hel! weet niet wat ik dan met mezelf aan moet. Raak van slag door het andere ritme. Vriend werkt niet, iedereen verwacht een bezoekje in het weekend. Pfff....



Vandaag weer sociotherapie gehad. Ging best wel goed. Heb al weer iets meer mijn mond open gedaan. geen belangrijke info losgelaten, maar weleen beetje verteld hoe ik me de afgelopen week gevoeld heb.

Daarna die test gehad. Viel achteraf ook wel mee. Wel veel ragen zeg. Bijna 800. Pfff....

Uitslag van de test word toegelicht in een individueel gesprek vlak voor ik naar de behandelgroep ga.



Ik weet nog steeds niet goed wat ik moet zeggen over de afgelopen therapie dagen. Wat ik ervan denk, bij voel en of ik er iets aan denk te gaan hebben.

Het is een grote chaos in bijn hoofd en krijg het echt niet op een rijtje. Bne helemaal in de war.

Voel me diep ongelukkig en niets kan me op dit moment opvrolijken.

Vermijd al de hele week elk contact. (buiten vriend om natuurlijk)

Ben het liefst alleen thuis. Foon uit, laptop aan om een beetje doelloos rond te surfen. Heb geen zin in zware gesprekken. Wil het wel, graag zelfs. Wil van me af praten. Maar het is zo moeilijk, kan moeilijk onder woorden brengen wat ik wil vertellen.

Durf niet te vertellen hoe ellendig ik me voel. Bang dat dat mensen afschrikt. Dat ze dan geen zin meer hebben verder met me te praten omdat het toch geen zin blijkt te hebben.

Maar wil zo graag praten.... Ook niet met vriend, die heeft het er allemaal erg moeilijk mee. En ik denk dat hij niet veel meer kan hebben. Hij doet juist alsof het goed met hem gaat en hij er ook goed mee om kan gaan maar ik denk toch heel iets anders.



Eigenlijk hoop ik dat iemand me dwingt te praten. Die hard tegen me is, en het uit me trekt. Dan hoef ik er zelf niet over te beginnen en dat is denk ik makkelijker.

Maar ik weet ook dat als ik maar een beetje blijf lachen en doen alsof ik het wel trek dat niemand zal doen.

Moeilijk moeilijk moeilijk dus.

In de groep praat ik dus nog helemaal niet. Zal wel gaan komen denk ik. Maar voel me nog niet op mijn gemak genoeg om daar veel meer te vertellen.



Hoop dat de post niet al te warrig overkomt. Ik stop nu. Ik voel tranen opkomen, en dat is al heel erg lang geleden dus ik laat ze komen. Hoop dat het oplucht, voel me zo klote!!!!!!!

schrijf snel weer verder maar kan nu even niet meer.



Liefs voor jullie! en hoe gaat het met jullie? en met de therapie? lukt het allemaal een beetje?





liefs appeltje

@appel, goed dat je het hier van je af schrijft. Ik vind het heel goed te begrijpen wat je opschrijft. Het is zo herkenbaar om als je jezelf rot voelt om je dan terug te trekken in je eigen cocon en verder niemand willen zien. Het is niet eens een kwestie van niet willen, maar meer een kwestie van niet kunnen zien.

Kan je met iemand in je omgeving praten over wat het met je doet? Probeer het te zeggen dat je goed bent in mooi weer spelen, maar dat je het liefst wil praten. Een goede therapeut waar jij je veilig bij voelt kan de dingen wel uit je trekken. Gisteren is dat bij mij ook wel een beetje gebeurd in de groep en vandaag tijdens een individueel gesprek.

Wat voor soort contacten afspraken zijn / waren dat, wat je deed aan bezoekjes in het weekend?

Lastig met je vriend. Maar iedereen zegt tegen mij altijd dat mijn relatie met mij mee moet veranderen. Volgens mij heb ik deze uitspraak ook ergens op het forum gelezen. Maar in feite is het wel zo.

Mijn vriend weet ook niet hoe hij er mee om moet gaan. Wij gaan binnenkort eens samen op gesprek.

Heel veel sterkte!

Goed dat je geprobeerd hebt om van je af te schrijven! Niemand zegt dat de therapie makkelijk is. Maar als je kiest voor therapie moet je ergens doorheen. Om te beginnen met leven en gelukkig te zijn in plaats van steeds maar te moeten overleven.



@Boompje, dank je voor de steun!

Ik plan mijn weekenden nog steeds erg vol. Al heb ik heel weinig mensen om mij heen. Ik moet afspraken maken en dat doe ik via activiteitensites op internet. Als ik dat niet doe kom ik niet meer op gang. Ik moet onder de mensen blijven komen, maar dat is soms ontzettend moeilijk.

quote:Tinkeldel schreef op 28 december 2007 @ 17:29:

Nu ik voor de zoveelste keer bij bij de psycholoog op de deur heb geklopt, heb ik als behandeladvies gekregen om in dagbehandeling te gaan.

Ik weet dat dit het beste is, maar het is natuurlijk heel spannend om hier heen te gaan. Ik slaap al weken niet fatsoenlijk en ben weer enorm angstig. Het duurt nog een tijdje voor ik er heen ga.



Zijn er ook mensen die ervaring hebben met dagbehandeling? Ik zie er namelijk als een berg tegenop.Ik heb zelf ook dagbehandeling gevolgd, zowel deeltijd ( ongeveer 5 contactuur per week ), en voltijd. Mijn ervaring was dat het je structuur biedt, zodat je niet afglijdt, maar je word niet behandeld.

Bij de kliniek waar ik de behandeling volg word je wel behandeld. Er zijn groepstherapien, aangevuld met de nodige individuele therapien en behandelingen.

Als ik het zo lees, dan is het erg zwaar. Het is gek, je wilt het zelf, maar als het zover is dan weet je het even niet meer.

Voorheen kon je nog in je eigen gedachten blijven ronddwalen, nu moet je er echt wat mee. En dat de weekenden zo zwaar zijn, ik ben benieuwd. Ik heb me aangemeld maar nog nik gehoord. Hoe lang duurde het bij jullie voordat er een reactie op de aanmeldbrief kwam?



Ik hoop toch ook dat je wel wordt behandeld, anders zou het erg zonde zijn van alle tijd. Structuur ed heb ik al, leid een vrij normaal leven, maar mezelf behandelen lukt nog niet

@ julus:



goed van je dat je aangemeld hebt. Grote stap geweest waarschijnlijk!



Ik heb me niet aangemeld dmv een brief. Heb op aanraden van mijn psychologg gebeld met het psychotherapeutisch dagcentrum.

En telefonisch een afspraak gemaakt voor een intakegesprek. Daar is denk ik zo'n 3 weken overheen gegaan.

Ik ben ongeveer een maand na het intakegesprek gestart in de voorbereidingsgroep. En dat is nu 2 weken geleden.



Als je nog meer vragen hebt stel ze gerust! Er zijn hier een hele hoop 'kenners'!

@ jojootje: allereerst heel veel



ik heb wel een paar mensen in mijn directe omgeving die mijn verhaal in grote lijnen kennen. Die weten ook dat ik goed weer speel terwijl ik me klote voel.

Die weten ook dat ze eigenlijk nog niet alles weten. En dat ik echt wel wil praten, maar het niet kan.

Ik voel me ook een beetje schuldig ze lastig te moeten vallen met mijn ellende als je begrijpt wat ik bedoel.





Je vertelde dat je therapeut een aantal dingen uit je heeft weten te trekken. Knap van hem! Hoe voelde je je daarbij?

Dat is bij mij gisteren dus ook gebeurd. Dat begon bij de creatieve therapie. Ik vertelde waarom ik bepaalde dingen getekend had, en door steeds maar door te vragen op mijn antwoorden heb ik meer verteld dan ik eigenlijk durfde.

En dat ging dus ook zo bij de psychotherapie die we daarna hadden.

Heb het laten gebeuren tot ik het niet meer kon en toen ook duidelijk gezegd dat ik echt de grens bereikt had. Werd ook geaccepteerd gelukkig.

Dus dat is wat ik nodig heb denk ik. Dat mensen doorvragen, en niet stoppen als ik een afwijzend antoord geef. Dat ik heel direct benaderd word en een beetje overdonderd word of zoiets. En geen nee accepteren van mijn kant.



Wens je een fijn weekend en hoop snel weer iets van je te horen!





liefs appel

@Julus, ik heb mij wel aangemeld middels een brief met de verwijzing van de huisarts erbij. Volgens mij heeft het 2 maanden geduurd voordat ik terecht kon voor een intakegesprek. Maar ik weet even niet meer hoe lang na mijn aanmelding de afspraak voor het intakegesprek gemaakt werd.

Als je twijfels hebt dat het goed ontvangen is kan je ook altijd even bellen. Zij kunnen je meer vertellen.

Het lijkt mij heel raar wat Adriaan87 vertelt dat je niet behandeld wordt. Het lijkt mij dat je juist in de dagbehandeling gaat om behandeld te worden. Alleen door behandeling kan je echt "beter" worden. Beter tussen aanhalingstekens want ik voel mij niet ziek.

Daarna duurde het denk ik vier weken voordat ik terecht kon in de voorbereidingsgroep. Echter ik was toen op vakantie en wist niet dat ik daarvoor opgeroepen was. Doordat ik niks van mij liet horen hebben zij mij van de wachtlijst afgehaald. Daardoor moest ik mij weer opnieuw aanmelden etc. Het heeft uiteindelijk 5 maanden geduurd voordat ik bij de voorbereidingsgroep terecht kon. Hierin werden aan de hand van verschillende thema's een problematiek en diagnose gesteld waardoor er een goede doorverwijzing naar de uiteindelijke groep kon plaats vinden. Om dat het bij mij nog een poosje duurde voordat ik daar terecht kon heb ik nog een poosje in de overbruggingsgroep gezeten. Dat was een veel vrijblijvender groep met een snel wisselende samenstelling. Wel heb ik er op dat moment veel aan gehad, maar dat kwam doordat ik op dat moment werkproblemen, relatieproblemen en middenin een verhuizing zat. Zij hebben mij wel door die periode gesleept.

Waarschijnlijk is de procedure overal anders.



@appel, tijdens de groepstherapie heb ik een aantal keren geprobeerd een inbreng te doen wat niet echt goed ging. De therapeut heeft steeds maar weer vragen gesteld en doorgevraagd. Hierdoor kan zij er een aantal dingen uittrekken.

In een individueel gesprek heeft zij doorgevraagd op een paar details en het er echt uitgetrokken door mij het gevoel van veiligheid en vertrouwen te geven. Gewoon door mijn hand (later beide handen) vast te pakken, bij mij te zitten. Maar dat is eigenlijk nu pas zo ver. Ik ben sinds maart in therapie, dus dat heeft echt een poos geduurd.

Na het gesprek was ik kapot. Ik wilde alleen maar slapen en voelde de spanning in mijn hele lijf. De echt moeilijke onderwerpen bespreek ik in het individuele gesprek.

Nu doe ik de gesprekken voor de groepstherapie voorbereiden met de zorgcoordinator. Zij zit ook bij de groepstherapie. Vooraf mail ik haar mijn verhaal wat ik wil vertellen. Dit bespreken wij voor de groepstherapie door. Doordat ik beter kan schrijven dan praten helpt het mij enorm. Dingen die ik niet kan vertellen, daar is zij van op de hoogte. Daardoor maakt het voor mij makkelijk want als ik er niet uitkom kan zij mij een beetje aanvullen of de juiste vragen stellen.

Ook dat vind ik nog steeds erg moeilijk!



Waar ik nu heel erg tegenaan loop is dat ik een enorme spanning voel in mijn hele lichaam. Na afloop van een gesprek (zowel individueel als binnen de groep) heb ik echt heftige rillingen over mijn hele lichaam. Ik span ook al mijn spieren aan en ik ben heel erg verkrampt wat weer lijdt tot pijn in mijn spieren en hoofdpijn.

Ik denk dat daar ook mijn grote vermoeidheid vandaan komt. Als ik thuis ben wil ik ook alleen maar op bed liggen en verder niks doen. Ik heb geen energie om nog iets te ondernemen.

Hoe doen jullie dat? Ontspannen na een zware therapiedag?

@jojootje



Die spanningen waar jij over verteld, dat herken ik wel een beetje.

Ik weet nog niet goed hoe ik daar mee om moet gaan.

Je vertelde dat je ook individuele therapie krijgt. Dat kijg ik pas als ik de overgang gemaakt heb van de voorbereidingsgroep naar de behandelgroep.Jammer, want ik merk dat ik dat nodig heb.

Heb deze week weer een gesprek gehad met mijn psycholoog. Was echt heel erg fijn. Heb me deze keer meer laten gaan dan ik ooit gedaan heb. Was kapot daarna, maar was wel erg fijn.

Maar heb nu pas weer over een aantal weken een afspraak daar omdat ze denkt dat het misschien het proces van de voorbereidingsgroep in de weg kan staan. Ik denk zelf van niet dus ga haar van de week even bellen of ik niet eerder kan komen. Heb daar echt behoefte aan.





Ik heb geen tips voor je om te ontspannen. Misschien een stukje gaan wandelen? Ik zeg zomaar iets hoor, dat helpt bij mij in andere gevallen van spanning nog al eens.



Sterkte!



Hoe is je weekend trouwens tot nu toe? trek je het nog een beetje??

Hallo iedereen,



Ik ben op vakantie, maar wilde jullie even laten weten dat ik mee lees en met jullie mee leef.

Fijne vakantie Ikbenik

fijne vakantie!!! geniet ervan!

hoe is het met je sunny?

Hoi

Met mij momenteel niet zo. De hele dag ben ik al aan het huilen & begin er een beetje genoeg van te krijgen. Vanaf volgende week heb ik het weer heel erg druk. En daar zie ik erg tegenop. Mijn studie en mijn sport beginnnen dan weer. Misschien dat ik een half jaartje rust moet nemen van mijn studie. Maar deze beslissing zou ik dan deze week moeten nemen. Hierdoor raak ik erg gestresst en in de war. En thuis word ik niet echt gezien heb ik het idee (ik woon nog bij mijn ouders). Dus tussendoor ben ik ook nog aan het kijken waar ik kan wonen de komende tijd. Misschien dat ik tijdelijk intern op de kliniek kan verblijven...maar zo 'erg' is het niet met mij, wordt er dan gezegd. Ik kan er nu alleen thuis even niet goed mee omgaan, dus er moet worden gekeken naar een andere woonsituatie. Het beinvloed namelijk ook mijn therapie. Mijn ouders kan ik de ogen niet inkijken, als ik over hun praat bij de therapie namelijk Maar genoeg over mij nu



Hoe is het met jou Appeltjesgroen?

Ik ben weer terug van vakantie. Het viel toch nog wel wat tegen, had ook te maken met afgelopen periode. Vind het jammer dat het tegengevallen is, maar ja. Nu weer terug en bijgelezen hier.



@Julus, ik heb mij ook niet aangemeld, ik werd doorverwezen door psychiater en dat was het. Geen brieven dus.



@ Appeltje, zo te lezen ben je aardig aan het worstelen. Wat vervelend voor je! Maar wel goed dat je aangeeft dat je graag wilt praten. Ook al lukt het misschien nog niet zo goed, het willen is al een hele belangrijke stap. Je schrijft dat je bang bent dat je mensen afschrikt met je verhaal. Dat kan je gerust zeggen. Vertel hen wat je voelt, dat je het eng vind. Je zult zien dat het je helpt, het neemt de druk wat weg. Gun jezelf de tijd, je bent hartstikke goed bezig!



@ Adriaan, de groep geeft je wat je nodig hebt. Bij sommige, bij jou dus, is dat structuur, bij andere is dat iets anders. Er wordt wel degelijk behandeld in een groep.



@ Jojootje, je schrijft over de spanningen die je voelt. Doen jullie met pmt ook ontspanningsoefeningen? Anders zou je kunnen proberen die te doen na een heftig gesprek. Ik lag vaak heel gespannen in bed en deed dan ook deze oefeningen, mij hielp het wel.



@ Sunny, ik heb mijn studie destijds ook even stop moeten zetten. Toen vond ik dat heel moeilijk, nu ben ik heel blij dat ik dat gedaan heb. Het gaf mij meer tijd en energie om aan mezelf te werken. Doe wat nodig is meis, ook al is dat even uit huis of studie op pauze. Succes!



@ Tink,



@ allemaal; zet 'm op hé meiden!

@ alemaal



ik kom snel weer posten, maar trek het op dit moment niet. Ik voel me ongelofelijk kl*te en het gaat niet goed op dit moment.

Beperk me op dit moment maar tot de luchtigere topics.

Vanmiddag weer therapie. Zie er tegenop, maar aan de andere kant ook wel weer fijn.

Tot snel! Beloofd!



liefs..