Kinderen
alle pijlers
Het maakbare leven?
zondag 16 oktober 2016 om 02:51
Goedenacht mensen;
Ik zat me zo af te vragen; wat vinden jullie eigenlijk van het maakbare leven?
Denk daarbij aan het klinisch bevruchten van vrouwen.
Tegenwoordig schijnt het heel normaal te zijn om ook vrouwen ver boven de 40 nog kansen te geven om een kind te baren, uiteraard met kunstmatige opties, daar het niet meer allemaal vanzelf gaat.
Maar ook steeds meer jongere vrouwen/koppels komen in aanmerking, omdat ze geen geduld hebben om binnen een voor hun vastgestelde termijn [6 mnd] te voldoen. Dus gaan ze liegen dat ze al jaren bezig zijn. En voila..daar komt een baby aan.
Het duurt ff maar dan heb je ook wat!
Zijn hier ook vrouwen die zich, zonder al te ingewikkelde procedures, erbij hebben neergelegd dat een kind niet voor hun bestemd is? En belangrijker nog; daar helemaal tevreden mee zijn!!? en hun leven daaróp anders ingericht hebben? En hoe?
Ik zat me zo af te vragen; wat vinden jullie eigenlijk van het maakbare leven?
Denk daarbij aan het klinisch bevruchten van vrouwen.
Tegenwoordig schijnt het heel normaal te zijn om ook vrouwen ver boven de 40 nog kansen te geven om een kind te baren, uiteraard met kunstmatige opties, daar het niet meer allemaal vanzelf gaat.
Maar ook steeds meer jongere vrouwen/koppels komen in aanmerking, omdat ze geen geduld hebben om binnen een voor hun vastgestelde termijn [6 mnd] te voldoen. Dus gaan ze liegen dat ze al jaren bezig zijn. En voila..daar komt een baby aan.
Het duurt ff maar dan heb je ook wat!
Zijn hier ook vrouwen die zich, zonder al te ingewikkelde procedures, erbij hebben neergelegd dat een kind niet voor hun bestemd is? En belangrijker nog; daar helemaal tevreden mee zijn!!? en hun leven daaróp anders ingericht hebben? En hoe?
Je verwacht het niet........
zondag 16 oktober 2016 om 15:22
quote:matroesjka_ schreef op 16 oktober 2016 @ 15:09:
Is er eigenlijk een beperking op het aantal keer dat je IVF mag doen van de verzekering? Of zou je ook 5 IVF kinderen kunnen krijgen?Er geldt een beperking per kind van drie pogingen, maar geen beperking in aantal kinderen. Het zou ook volslagen zinloos zijn om zo'n beperking in te stellen. Dat kost waarschijnlijk meer geld dan het minimale aantal stellen dat zoveel kinderen wil via ivf.
Is er eigenlijk een beperking op het aantal keer dat je IVF mag doen van de verzekering? Of zou je ook 5 IVF kinderen kunnen krijgen?Er geldt een beperking per kind van drie pogingen, maar geen beperking in aantal kinderen. Het zou ook volslagen zinloos zijn om zo'n beperking in te stellen. Dat kost waarschijnlijk meer geld dan het minimale aantal stellen dat zoveel kinderen wil via ivf.
zondag 16 oktober 2016 om 15:29
quote:matroesjka_ schreef op 16 oktober 2016 @ 15:08:
Ik ben niet tegen IVF, wel tegen onbeperkte IVF (as in Janet Jackson, dat soort verhalen). En eventueel zou ik zeggen IVF voor max 2 kinderen. Maarja, dan zijn er weer die vinden dat hun leven onvolledig is met 2 kinderen en zich in een depressie storten.
IVF is geweldig dat we dat hebben! Of ik er zelf aan zou beginnen weet ik niet, maar het is fijn dat de optie er is. Waar ik me wel altijd verbaas is het gewicht dat er gehangen wordt aan geen kinderen kunnen krijgen. Natuurlijk is dat heel erg verdrietig, maar sommige mensen doen net of het leven zinloos is zonder kinderen. Alsof je zonder kinderen gefaald hebt, alsof kinderen baren het hoogst haalbare doel in een menselijk leven is. Misschien weet ik niet waar ik het over heb omdat ik niet te maken heb gehad met ongewenste kinderloosheid. Maar soms begint het me tegen te staan dat we niet meer lijken te kunnen accepteren dat dingen niet altijd zo lopen zoals je wilt. Soms is het leven gewoon kut. En wij proberen krampachtig alles wat kut is uit te bannen (met allemaal kunstingrepen, levenseindepillen etc). Ik ben daar niet per se tegen, maar soms vraag ik me wel af of we er uiteindelijk beter door gaan worden om alles maar naar onze eigen hand proberen te zetten.
Ik denk niet dat dat iets is van deze tijd. In het kader van mijn werk spreek ik oudere mensen en sommigen daarvan hebben geen kinderen kunnen krijgen (toen was er nog niks natuurlijk) en die hebben daar stuk voor stuk na al die jaren nog altijd verdriet om.
Dat zal niet bij iedereen zo zijn, mqar voor sommige mensen is het iets heel existentieels, en dat is niet pas sinds IVF er is.
En nee, er is geen limiet aan het aantal IVF-behandelingen. Alleen 3x een poging en als er dan niks is gebeurd zelf betalen. Bij een doorgaande zwangerschap (= zwangerschap>12 weken) begint de telling gewoon weer opnieuw, en krijg je weer 3 pogingen. Of het nu is omdat je een miskraam bij 13 weken kreeg, of een tweede, vierde of achtste kind wil.
Al denk ik niet dat er veel mensen zijn die meer dan 2 kinderen met IVF hebben en zeker geen 8. Dat is gewoon bijna niet te doen, het is lichamelijk en emotioneel zo belastend.
Ik ben niet tegen IVF, wel tegen onbeperkte IVF (as in Janet Jackson, dat soort verhalen). En eventueel zou ik zeggen IVF voor max 2 kinderen. Maarja, dan zijn er weer die vinden dat hun leven onvolledig is met 2 kinderen en zich in een depressie storten.
IVF is geweldig dat we dat hebben! Of ik er zelf aan zou beginnen weet ik niet, maar het is fijn dat de optie er is. Waar ik me wel altijd verbaas is het gewicht dat er gehangen wordt aan geen kinderen kunnen krijgen. Natuurlijk is dat heel erg verdrietig, maar sommige mensen doen net of het leven zinloos is zonder kinderen. Alsof je zonder kinderen gefaald hebt, alsof kinderen baren het hoogst haalbare doel in een menselijk leven is. Misschien weet ik niet waar ik het over heb omdat ik niet te maken heb gehad met ongewenste kinderloosheid. Maar soms begint het me tegen te staan dat we niet meer lijken te kunnen accepteren dat dingen niet altijd zo lopen zoals je wilt. Soms is het leven gewoon kut. En wij proberen krampachtig alles wat kut is uit te bannen (met allemaal kunstingrepen, levenseindepillen etc). Ik ben daar niet per se tegen, maar soms vraag ik me wel af of we er uiteindelijk beter door gaan worden om alles maar naar onze eigen hand proberen te zetten.
Ik denk niet dat dat iets is van deze tijd. In het kader van mijn werk spreek ik oudere mensen en sommigen daarvan hebben geen kinderen kunnen krijgen (toen was er nog niks natuurlijk) en die hebben daar stuk voor stuk na al die jaren nog altijd verdriet om.
Dat zal niet bij iedereen zo zijn, mqar voor sommige mensen is het iets heel existentieels, en dat is niet pas sinds IVF er is.
En nee, er is geen limiet aan het aantal IVF-behandelingen. Alleen 3x een poging en als er dan niks is gebeurd zelf betalen. Bij een doorgaande zwangerschap (= zwangerschap>12 weken) begint de telling gewoon weer opnieuw, en krijg je weer 3 pogingen. Of het nu is omdat je een miskraam bij 13 weken kreeg, of een tweede, vierde of achtste kind wil.
Al denk ik niet dat er veel mensen zijn die meer dan 2 kinderen met IVF hebben en zeker geen 8. Dat is gewoon bijna niet te doen, het is lichamelijk en emotioneel zo belastend.
zondag 16 oktober 2016 om 15:41
Als je een grens gaat trekken bij het aantal kinderen, waarom dan 2? Waarom dan geen 1? Of 3?
Dat is het lastige met zulke dingen. Wanneer iemand een kunstbeen moet, dan zeggen we ook niet: nou, zodra je weer 3km per uur kan wandelen is het wel goed. Want dat vinden wij met z'n allen normaal. Ook al doet het been pijn.
Dat is het lastige met zulke dingen. Wanneer iemand een kunstbeen moet, dan zeggen we ook niet: nou, zodra je weer 3km per uur kan wandelen is het wel goed. Want dat vinden wij met z'n allen normaal. Ook al doet het been pijn.
zondag 16 oktober 2016 om 21:58
quote:lux. schreef op 16 oktober 2016 @ 15:29:
[...]
Ik denk niet dat dat iets is van deze tijd. In het kader van mijn werk spreek ik oudere mensen en sommigen daarvan hebben geen kinderen kunnen krijgen (toen was er nog niks natuurlijk) en die hebben daar stuk voor stuk na al die jaren nog altijd verdriet om.
Eens. Ik ken in land van mijn vader veel van deze stellen en juist daar is dat gemis zooo groot omdat je het niet echt opvangt met iets anders. En dat is erg pijnlijk om te zien dat het verdriet er nu ze overgrootoma en opa zouden kunnen zijn nog steeds elke dag zo groot is.
Het had mij ook vreselijk geleken trouwens. Wel snap ik minder dat onmense verdriet als het bij 1 kind blijft maar goed voor mij geldt ook: misschien omdat ik niet weet hoe het is.
[...]
Ik denk niet dat dat iets is van deze tijd. In het kader van mijn werk spreek ik oudere mensen en sommigen daarvan hebben geen kinderen kunnen krijgen (toen was er nog niks natuurlijk) en die hebben daar stuk voor stuk na al die jaren nog altijd verdriet om.
Eens. Ik ken in land van mijn vader veel van deze stellen en juist daar is dat gemis zooo groot omdat je het niet echt opvangt met iets anders. En dat is erg pijnlijk om te zien dat het verdriet er nu ze overgrootoma en opa zouden kunnen zijn nog steeds elke dag zo groot is.
Het had mij ook vreselijk geleken trouwens. Wel snap ik minder dat onmense verdriet als het bij 1 kind blijft maar goed voor mij geldt ook: misschien omdat ik niet weet hoe het is.
zondag 16 oktober 2016 om 22:04
quote:lux. schreef op 16 oktober 2016 @ 15:29:
[...]
Ik denk niet dat dat iets is van deze tijd. In het kader van mijn werk spreek ik oudere mensen en sommigen daarvan hebben geen kinderen kunnen krijgen (toen was er nog niks natuurlijk) en die hebben daar stuk voor stuk na al die jaren nog altijd verdriet om.
Dat zal niet bij iedereen zo zijn, mqar voor sommige mensen is het iets heel existentieels, en dat is niet pas sinds IVF er is.
Hier dezelfde ervaring in.gesprekken. En dat stopt niet bij.50, maar als de grootouderleeftijd nadert, komt het weer even heftig terug, want de omgeving heeft wel kleinkinderen.
Tegelijkertijd kunnen mensen echt wel fijne levens leiden. Maar wel met een enorm verdriet en gemis op de achtergrond.
[...]
Ik denk niet dat dat iets is van deze tijd. In het kader van mijn werk spreek ik oudere mensen en sommigen daarvan hebben geen kinderen kunnen krijgen (toen was er nog niks natuurlijk) en die hebben daar stuk voor stuk na al die jaren nog altijd verdriet om.
Dat zal niet bij iedereen zo zijn, mqar voor sommige mensen is het iets heel existentieels, en dat is niet pas sinds IVF er is.
Hier dezelfde ervaring in.gesprekken. En dat stopt niet bij.50, maar als de grootouderleeftijd nadert, komt het weer even heftig terug, want de omgeving heeft wel kleinkinderen.
Tegelijkertijd kunnen mensen echt wel fijne levens leiden. Maar wel met een enorm verdriet en gemis op de achtergrond.
zondag 16 oktober 2016 om 22:38
quote:PowerCube schreef op 16 oktober 2016 @ 11:19:
[...]
Zo werkt het wel inderdaad.
Accepteren dat een behandeling niet kan, vind ik dan weer wat lichtzinnig gesteld als je niet daadwerkelijk in die situatie hebt gezeten.Lichtzinnig? Nee, dat past me niet. Mijn acties zijn, in elk geval voor de belangrijke dingen, weloverwogen, en dan aanvaard ik de consequenties.
[...]
Zo werkt het wel inderdaad.
Accepteren dat een behandeling niet kan, vind ik dan weer wat lichtzinnig gesteld als je niet daadwerkelijk in die situatie hebt gezeten.Lichtzinnig? Nee, dat past me niet. Mijn acties zijn, in elk geval voor de belangrijke dingen, weloverwogen, en dan aanvaard ik de consequenties.
En als het vuur gedoofd is komen er wolven