Dagbehandeling

28-12-2007 17:29 695 berichten
Alle reacties Link kopieren
Nu ik voor de zoveelste keer bij bij de psycholoog op de deur heb geklopt, heb ik als behandeladvies gekregen om in dagbehandeling te gaan.

Ik weet dat dit het beste is, maar het is natuurlijk heel spannend om hier heen te gaan. Ik slaap al weken niet fatsoenlijk en ben weer enorm angstig. Het duurt nog een tijdje voor ik er heen ga.



Zijn er ook mensen die ervaring hebben met dagbehandeling? Ik zie er namelijk als een berg tegenop.
Alle reacties Link kopieren
Zijn jullie de andere feestdagen een beetje goed doorgekomen? Hier geen problemen gehad.



Hebben jullie ook zoiets als snipperdagen? Ik heb 5 snipperdagen voor het hele jaar, en die mag je na 3 maanden pas opnemen. De vakanties vallen daar dan buiten. Ik heb net een aantal snipperdagen opgenomen omdat ik eindelijk een huisje heb. Ik moet gaan klussen. Maar doen ze bij ons dan best wel moeilijk over, helaas....Ik heb de snipperdagen trouwens wel gekregen.
Alle reacties Link kopieren
Mooi dat het bij jou goed is verlopen tinkeldel. Oud en nieuw is hier beter verlopen dan ik dacht.



Nee geen snipperdagen hier die klinken wel goed. In een andere groep heeft iemand een time out gehad van een maand omdat ze te weinig kwam. Zijn hier wel best alert op het niet aanwezig zijn.

Moet binnenkort mijn verlening aan gaan vragen, maar moet eerst navragen hoe dit verder in zijn werk gaat.

Maandag starten er 2 nieuwe mensen in de groep. Ben best benieuwd alles gaat zo snel he.
Ze bestaan, het is moeilijk te verstaan. Je wilt het niet horen, toch ben je samen met een geest geboren. In je zit een geest die leeft, die je soms moeilijkheden geeft. Eigenlijk is een geest heel fijn, anders zou je toch nooit geboren zijn?
Alle reacties Link kopieren
Heb even een dip. Kennen jullie dat heel de tijd wil je dat het leven weer normaal wordt en de feestdagen voorbij zijn en nu het bijna zo ver is schik ik me de rambam. Dit jaar moet ik ineens zoveel. Moet stoppen met de therapie, moet trouwen, moet gaan werken ineens lijkt het zo dichtbij. Heb er buikpijn van.
Ze bestaan, het is moeilijk te verstaan. Je wilt het niet horen, toch ben je samen met een geest geboren. In je zit een geest die leeft, die je soms moeilijkheden geeft. Eigenlijk is een geest heel fijn, anders zou je toch nooit geboren zijn?
Alle reacties Link kopieren
Heftige dag vandaag die eindigde in een opname. Ben nu dus opgenomen en alles komt ineens op me af. Voel me mezelf echt niet. Heb ook nieuwe medicatie erbij.
Ze bestaan, het is moeilijk te verstaan. Je wilt het niet horen, toch ben je samen met een geest geboren. In je zit een geest die leeft, die je soms moeilijkheden geeft. Eigenlijk is een geest heel fijn, anders zou je toch nooit geboren zijn?
Ikbenik: hele dikke



Klinkt niet goed... Hoe gaat het nu met je?

Welke medicijnen heb je erbij gehad?



Sterkte!!
Alle reacties Link kopieren
Jeetje Ikbenik, wat heftig allemaal.

Wat is de reden dat je bent opgenomen en voor hoe lang? Wat gaat er nu allemaal gebeuren?

Sorry veel vragen, maar komt best wel onverwachts.



Ik heb vandaag gesprek met de bedrijfsarts gehad, en die was heel positief. Vond dat ik die verlenging gewoon moest doen. Die bedrijfsarts is trouwens wel leuk. We hebben een half uur de tijd, en zitten 2 minuten over het probleem te praten en de rest over andere dingen.
Alle reacties Link kopieren
Bedankt voor jullie reacties meiden.

Ik heb over een half uur pas mijn offciele intake gesprek. Hierin zal ook gemeld worden hoe lang ik vermoedelijk opgenomen zal moeten blijven. Ben gisteren gewoon naar de dagbehandeling vertrokken, heb tussen de blokken door gesprek aangevraagd met mentor omdat ik de laatste tijd veel aan suicide denk. Omdat ik ook aangaf dat ik mijn pillen getelt had en tot de conclusie was gekomen dat ik momenteel niet voldoende was besloten ze dat een opname beter was. Ook omdat ik dan niet meer langer kon doen alsof alles wel redelijk ging en dat zowel ik, maar ook mijn naasten de ernst ervan in moeten gaan zien.

Vriend aan de telefoon gehad op zijn werk, wist natuurlijk van niks want ik vertel nooit wat. Schok zich lam en wist niks te zeggen. Naar huis gestuurd door zijn baas en was ongeveer anderhalf uur later bij mij met mijn spullen. Mocht zelf niet meer naar huis om mijn spullen te halen. Ze waren bang dat ik dan niet meer terug kwam.

Mag niet naar mijn normale deeltijdbehandeling groep, maar moet nu therapien volgen vanuit de kliniek. Mocht hier wel zelf keuzes in maken. Is heel raar om niet thuis te zijn, maar geeft me ergens ook wel rust hoewel de tranen me over mijn wangen stromen terwijl ik dit schrijf.



@Tink,

wat fijn dat je een begripvolle bedrijfsarts had zeg. En dus gewoon de verlening in. Mooi zo. Fijn voor je :-)
Ze bestaan, het is moeilijk te verstaan. Je wilt het niet horen, toch ben je samen met een geest geboren. In je zit een geest die leeft, die je soms moeilijkheden geeft. Eigenlijk is een geest heel fijn, anders zou je toch nooit geboren zijn?
Hoe is het met je ikbenik?
Alle reacties Link kopieren
Gaat iets beter. Afgesproken is om minimaal tot maandag hier te blijven. Dan hebben we een evaluatie om hopelijk een ontslagdatum te plannen. Vanavond mag ik misschien even naar huis, daar heb ik zo een gesprek over.

Vandaag is de pit-zorg hier geweest ipv. thuis voor een kennismakings gesprek. Was een fijne vrouw en denk dat de samenwerking wel goed zal gaan verlopen.

Vandaag ook naar het ziekenhuis geweest voor mijn enkel. Moet eraan geopereerd worden dus gaat lekker hier maar niet huus. Vandaag eerste therapie hier gehad doelen stellen voor de komende week.

Ben vanaf vandaag verhoogd naar 375 mg efexor xr per dag. Bovendien slik ik nu seroquel 50 mg tegen de dwang gedachten en heb ik zn. oxacepam en 25 mg seroquel.

Ben wel erg onrustig en gespannen. Moet nog meer gaan praten en mijn gevoelens en gedachten kenbaar maken.



en bij jullie?
Ze bestaan, het is moeilijk te verstaan. Je wilt het niet horen, toch ben je samen met een geest geboren. In je zit een geest die leeft, die je soms moeilijkheden geeft. Eigenlijk is een geest heel fijn, anders zou je toch nooit geboren zijn?
Alle reacties Link kopieren
Och meisje toch, wat heftig allemaal. Vind het echt ontzettend naar voor je.
Alle reacties Link kopieren
Even een zeer korte up-date. Heb slaapmedicatie al genomen dus kan typfouten bevatten.

Morgen dus een gesprek over een ontslagdatum. Ergens hoop ik morgen al weg te mogen, maar ik denk niet dat dat gaat gebeuren. De therapien zijn enorm laagdrempellig en voel me er eigenlijk alleen maar zieker door worden. Maar wel veel veiligheid en altijd iemand om mee te praten.

Moet ook nog een crisis signaleringsplan maken voordat ik hier weg ga. Werken jullie daar ook mee:?

Ben van het weekend dagdelen naar huis geweest, merkte dat vriend en ik dichter bij elkaar waren dan normaal. Vriend legt zich nu meer bij de opname neer.

Wil nog veel meer vertellen, maar ben nu echt te moe. Morgen misschien meer.
Ze bestaan, het is moeilijk te verstaan. Je wilt het niet horen, toch ben je samen met een geest geboren. In je zit een geest die leeft, die je soms moeilijkheden geeft. Eigenlijk is een geest heel fijn, anders zou je toch nooit geboren zijn?
Alle reacties Link kopieren
Wij hebben wel noodplannen. Dat is als je suïcidale gedachten hebt, en wat je dan moet doen of ondernemen. Ik heb er zelf trouwens niet één. Ze gebruiken het volgens mij ook wel als mensen niet goed voor zichzelf zorgen.



Ik heb deze week een aantal snipperdagen opgenomen. Ik heb een huisje gekregen en ben druk aan het klussen.
hoe is het met je ikbenik?
Alle reacties Link kopieren
Volgende week woensdag ben ik precies een jaar in therapie! Hiephoi! Nog 3 maanden te gaan, en dan ben ik 'gezond'!
Alle reacties Link kopieren
@tinkeldel,



Reden voor een feest! Een jaar in therapie en zicht op afronding erop heel fijn.



Hier gaat het redelijk. Ben nu lekker met verlof thuis. Het idee weer terug te moeten maakt me verdrietig. Gelukkig ga ik als alles goed blijft gaan ma. 26 jan. met klinisch ontslag en kan ik ook weer terug in mijn oude dagbehandeling groep.

Signaleringsplan is af ik wacht op goedkeuring van mijn psycholoog (tevens mijn eindbehandelaar) om hem met anderen te gaan bespreken.

Ben zo enorm blij even thuis te zijn!
Ze bestaan, het is moeilijk te verstaan. Je wilt het niet horen, toch ben je samen met een geest geboren. In je zit een geest die leeft, die je soms moeilijkheden geeft. Eigenlijk is een geest heel fijn, anders zou je toch nooit geboren zijn?
Alle reacties Link kopieren
Ikbenik: Helpt de opname je ook? En geeft het je misschien ook opluchting?

Het lijkt me trouwens heel vreemd om dan weer in je groep te komen.
Alle reacties Link kopieren
Tinkeldel,



Heb wel het idee dat de opname helpt. Ben rustiger en heb het idee dat de medicatie goed aanslaat. Het is al fijn dat het nu uitgesproken is hoe het echt gaat, merk dat anderen me nu serieuser nemen.

Contact met de groep heb ik ondertussen nog wel hoor, zie ze regelmatig rond lopen en dan kletsen we wat. Verder met sommige via de hyves wat contact, en heb nog met groep meegedaan met de lunch een keer.

Maar zal wel weer wennen worden denk ik zo.
Ze bestaan, het is moeilijk te verstaan. Je wilt het niet horen, toch ben je samen met een geest geboren. In je zit een geest die leeft, die je soms moeilijkheden geeft. Eigenlijk is een geest heel fijn, anders zou je toch nooit geboren zijn?
Alle reacties Link kopieren
Contacten onderhouden na een groep is volgens mij niet zo gangbaar merk ik.



Ik vind het altijd zo vreemd, ik ben altijd juist op zoek naar contacten waar ik ook kom, maar lijk de enige te zijn.
Alle reacties Link kopieren
Bij ons is dat heel verschillend, er zijn bij mij nu 2 mensen uit de groep vertrokken waar ik nog wel contact mee heb. Maar er zijn ook genoeg vertrokken waar ik geen contact mee heb.



Ik vond het zelf in het begin ook leuk om er wat contacten aan over te houden, maar natuurlijk niet iedereen wil dat. Er zijn genoeg mensen die hun privé leven en de therapie volledig los van elkaar zien en willen houden. Uiteindelijk zit je er ook niet voor je contacten, maar voor de therapie. Wat ik er aan contacten aan over houd is mooi meegenomen. Ik merk wel dat ik met mijn (ex-)groepsgenoten veel dieper contact heb dan met vriendinnen. Wij weten gewoon zoveel van elkaar.
Alle reacties Link kopieren
Maar therapie gaat toch juist over je prive leven?
Alle reacties Link kopieren
Ha meiden, hier een teken van leven van mij.

Ikbenik, wat schrikken, een opname, wat vervelend voor je!



Ik ben inmiddels verhuisd, wat de nodige rompslomp gaf, maar zit nu in mijn nieuwe huis. (en heb nu ook weer internet) De afgelopen maanden waren niet leuk, verre van. Mijn ex heeft geprobeerd mij het leven zuur te maken en dat is hem aardig gelukt. Als klap op de vuurpijl stortte ik op werk ook in. Het was vreselijk moeilijk toch op de been te blijven, net uit therapie en gelijk weer zoveel voor de kiezen.

Nu verhuist, nieuw werk, nieuwe omgeving en weer opnieuw beginnen, maar heb er eigenlijk geen energie voor. Sta er nu alleen voor en dat valt mij best wel zwaar. Ik heb nog wel contact met het ziekenhuis en probeer er zo weer wat van te maken.



Ik ga gauw bijlezen hoe het jullie afgelopen maanden is vergaan!



x
Alle reacties Link kopieren
quote:dons schreef op 18 januari 2009 @ 15:35:

Maar therapie gaat toch juist over je prive leven?



Ja op zich wel, maar ik voel er zelf ook wel een verschil in. Als je contacten wilt op doen kun je ook naar een keuvel-clubje gaan. Het aangaan van contacten is natuurlijk niet het eerste doel van de therapie. Ik denk dat iedereen er gewoon anders tegenaan kijkt.

Wij mogen bijvoorbeeld buiten de therapie niet met elkaar afspreken. Soms doen we dat wel, maar dan wel met de hele groep, zodat er geen scheve verhoudingen ontstaan. Er is één iemand die doet daar dus niet aan mee, die houdt therapie en privé strikt gescheiden. Zo extreem is het bij mij dan niet. Ik vergelijk het dan denk ik meer met werk. Ik ga ook niet aan het werk om contacten op te doen.



@ Boompje: wat ontzettend naar allemaal. Ben je nu nog aan het werk? Ik hoop voor je dat je snel een beetje opknapt. Heb je nu trouwens nog een nazorg traject?
Alle reacties Link kopieren
Nee, ben nu nog dozen aan het uitpakken enz enz. In februari begin ik weer. Ik heb nog nazorg in de vorm van gesprekken met maatschappelijk werker. Die gesprekken zijn weer opgehoogd, omdat ik het gewoon best zwaar vind allemaal. Ik heb wel steun aan die gesprekken. Er is ook geopperd om weer aan de AD te gaan, maar dat wil ik zelf niet meer. Het voelt ook anders dan toen ik echt depressief was. Maar lastig is het nu wel.



Een jaar in therapie alweer, Tink! Hoe kijk je er tot nu toe op terug?
Alle reacties Link kopieren
Nou eigenlijk hartstikke goed. Ik ben zo blij dat ik destijds deze beslissing heb gemaakt. Ik weet nog wel dat het toen een drama was.

Ik was toen heel bang om mijn depressieve buien en mijn eigen manieren om met mijn problemen om te gaan, kwijt zou raken. Dat was allemaal vertrouwd.

Maar ik voel me nu echt stukken beter. Ik voel me nu regelmatig echt gelukkig, terwijl ik daarvoor de keren in mijn leven op één hand kon tellen. Ben veel vrolijk en dat is ook van mijn gezicht af te lezen, ik krijg echt ontzettend veel complimenten. Nee echt niks dan goeds over die therapie.

Nog 3 maanden te gaan en ik hoop dat ik daarin nog veel dingen aan de kaart kan stellen, maar ik denk niet dat ik alles red in die periode.
Alle reacties Link kopieren
Leuk om te lezen Tink! Ik weet van mezelf dat ik die laatste weken in therapie echt bijna jubelend doorbracht. Ik was zo trots op mezelf, zo blij met wat ik bereikt had! Geniet ook een beetje van die laatste maanden die je daar nog hebt Tink, voor je het weet is het achter de rug.

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven