Kinderen
alle pijlers
Slim kind
vrijdag 23 juni 2017 om 10:13
Ik heb een slim kind, zei de test zojuist. Slimmer dan ik dacht. Ze heeft het niet zo leuk op school; school is niet zo gezellig en sterk gericht op toetsen. Ze gaat met buikpijn naar school. Ze is er eenzaam. We zijn bezig met het zoeken van een andere school, maar passend onderwijs gaan we hier niet krijgen. En nu pieker ik. Hoe kunnen we ons kind een fijne jeugd bezorgen? Mijn dochter is een geweldig kind: ze is grappig, lief, zonnig. Ik zou haar zo graag gewoon gelukkig en onbezorgd zien.
Hoe doen andere ouders met slimme kinderen dat? Hoe heb jij het leven van je kind ingericht, zodat het gewoon gelukkig is? Wat heeft jouw kind nodig? Alvast mijn dank!
Hoe doen andere ouders met slimme kinderen dat? Hoe heb jij het leven van je kind ingericht, zodat het gewoon gelukkig is? Wat heeft jouw kind nodig? Alvast mijn dank!
vrijdag 23 juni 2017 om 11:20
Ik denk dat je meer ingangen hebt dan andere ouders, TO, vanwege je achtergrond.
Hier is het vooral uitdaging zoeken. Op school en als dat even niet lukt (de school doet echt zijn best, maar er zitten meer kinderen in de klas), dan thuis. Clubjes, muziekles, proefjes uitvoeren en beschrijven, lezen, alles wat maar uitdagend is. Het ergste vind ik haar meta-denken ("Jullie moeten me wel lief vinden, want jullie zijn mijn ouders, dus hoe weet ik nu of jullie me oprecht leuk vinden." "De juf wordt betaald om me extra les te geven, maar misschien vindt ze dat wel helemaal niet leuk, maar moesten ze gewoon nog iemand hebben die dat taakje ging doen." ) en haar gebrek aan zelfvertrouwen. Blij ben ik met haar kalme karakter en het feit dat ze vooralsnog vanwege dat karakter en haar belachelijke aanpassingsvermogen heel goed in de groep ligt.
Hier is het vooral uitdaging zoeken. Op school en als dat even niet lukt (de school doet echt zijn best, maar er zitten meer kinderen in de klas), dan thuis. Clubjes, muziekles, proefjes uitvoeren en beschrijven, lezen, alles wat maar uitdagend is. Het ergste vind ik haar meta-denken ("Jullie moeten me wel lief vinden, want jullie zijn mijn ouders, dus hoe weet ik nu of jullie me oprecht leuk vinden." "De juf wordt betaald om me extra les te geven, maar misschien vindt ze dat wel helemaal niet leuk, maar moesten ze gewoon nog iemand hebben die dat taakje ging doen." ) en haar gebrek aan zelfvertrouwen. Blij ben ik met haar kalme karakter en het feit dat ze vooralsnog vanwege dat karakter en haar belachelijke aanpassingsvermogen heel goed in de groep ligt.
vrijdag 23 juni 2017 om 11:21
zou een andere lesvorm kunnen helpen? Hier volgt de school alleen voor rekenen, taal en lezen een methode, al het andere gaat via projecten van 6 weken. Veel excursies en veel aandacht voor sociale vaardigheden en samenwerken, want dat is in die projecten belangrijk. Betekent dus ook dat je niet 100% van de tijd in een vast stramien moet. Dit is maar een halve ochtend, de rest is door de leerkracht vrij in te delen. En dus ook meer op maat te maken voor verschillende type leerlingen.
Ik heb geen ervaring, want pas net ingeschreven. Kind moet nog 4 worden. Maar als mijn kind al regulier kan, dan gaat het op motorisch vlak volledig buiten de boot vallen. Deze vorm van onderwijs sprak me aan omdat er juist ruimte is voor diversiteit, andere manier van leren en het volgen van interesses. De school schijnt in trek te zijn bij HB leerlingen, maar ik heb zelf nog geen ouder of kind gesproken van HB-kind. Weet dus niet wat de echte ervaringen zijn.
Ik heb geen ervaring, want pas net ingeschreven. Kind moet nog 4 worden. Maar als mijn kind al regulier kan, dan gaat het op motorisch vlak volledig buiten de boot vallen. Deze vorm van onderwijs sprak me aan omdat er juist ruimte is voor diversiteit, andere manier van leren en het volgen van interesses. De school schijnt in trek te zijn bij HB leerlingen, maar ik heb zelf nog geen ouder of kind gesproken van HB-kind. Weet dus niet wat de echte ervaringen zijn.
vrijdag 23 juni 2017 om 11:24
Wat sneu voor je dochter! Hopelijk is het effect van jullie liefde en de zorg van haar juf uiteindelijk groter dan haar twijfels.vrouwjagersma schreef: ↑23-06-2017 11:20Ik denk dat je meer ingangen hebt dan andere ouders, TO, vanwege je achtergrond.
Hier is het vooral uitdaging zoeken. Op school en als dat even niet lukt (de school doet echt zijn best, maar er zitten meer kinderen in de klas), dan thuis. Clubjes, muziekles, proefjes uitvoeren en beschrijven, lezen, alles wat maar uitdagend is. Het ergste vind ik haar meta-denken ("Jullie moeten me wel lief vinden, want jullie zijn mijn ouders, dus hoe weet ik nu of jullie me oprecht leuk vinden." "De juf wordt betaald om me extra les te geven, maar misschien vindt ze dat wel helemaal niet leuk, maar moesten ze gewoon nog iemand hebben die dat taakje ging doen." ) en haar gebrek aan zelfvertrouwen. Blij ben ik met haar kalme karakter en het feit dat ze vooralsnog vanwege dat karakter en haar belachelijke aanpassingsvermogen heel goed in de groep ligt.
anoniem_264151 wijzigde dit bericht op 23-06-2017 11:24
5.14% gewijzigd
vrijdag 23 juni 2017 om 11:25
Hoi Pantax,
Ik weet niet of mijn zoon HB is, dus wij zijn er nog niet heel actief mee bezig, maar er komt binnenkort wel een test; hij presteert juist slecht omdat hij ook een focusprobleem heeft.
Een kindertherapeute die meekijkt, probeert erg te waken voor het misverstand van onderpresteren, omdat zoon wel heel slim overkomt (ook bij school), en een hele eigen manier van informatieverwerken heeft. Op punten die zijn interesse hebben, presteert hij heel goed. School durft nu, zonder diagnose geen experimenten aan om hem meer zijn eigen leerweg mee te laten bepalen, maar hij zou wel eens beter kunnen presteren als hij niet de (voor hem onbegrijpelijke) stapjes van school moet aanhouden.
Ik ben door de kindertherapeute gewezen op de facebookpagina van IeKu Advies. Misschien voor ons niet aan de orde, misschien heb jij er wel wat aan?
Verder zit er hier in de regio een "Da Vinchi" school (Leonardoscholen bestaan niet meer). Die biedt, naast voltijds basisonderwijs, ook deeltijd onderwijs aan; dan kunnen kinderen op reguliere scholen 1 dagdeel per week met andere kinderen op hun niveau aan iets leuks werken dat uitdaging biedt.
Ouders van een schoolvriendinnetje van zoon hebben overigens voor hun dochter te horen gekregen dat ze volgend jaar misschien wel groep 5 en 6 in een jaar zou mogen doen, maar ze houden er aan vast dat ze naar groep 4 gaat, met verrijking. Ze is nog heel fantasievol, en heeft ook ruimte nodig om andere dingen te kunnen ontwikkelen dan alleen maar die lesstof. Zij lijkt vooralsnog heel goed in haar vel te zitten, maar het is verder dan ook geen super prestatiegerichte school, maar een school die het hele kind probeert te laten ontwikkelen. Hun dochter heeft trouwens nog op een soort filosofieklasje buiten schooltijd gezeten (niet speciaal voor slimme kinderen), maar de invulling viel erg tegen: ging de juf zeggen dat ze dingen "fout" deden als het niet op haar manier ging!
Ik weet niet of mijn zoon HB is, dus wij zijn er nog niet heel actief mee bezig, maar er komt binnenkort wel een test; hij presteert juist slecht omdat hij ook een focusprobleem heeft.
Een kindertherapeute die meekijkt, probeert erg te waken voor het misverstand van onderpresteren, omdat zoon wel heel slim overkomt (ook bij school), en een hele eigen manier van informatieverwerken heeft. Op punten die zijn interesse hebben, presteert hij heel goed. School durft nu, zonder diagnose geen experimenten aan om hem meer zijn eigen leerweg mee te laten bepalen, maar hij zou wel eens beter kunnen presteren als hij niet de (voor hem onbegrijpelijke) stapjes van school moet aanhouden.
Ik ben door de kindertherapeute gewezen op de facebookpagina van IeKu Advies. Misschien voor ons niet aan de orde, misschien heb jij er wel wat aan?
Verder zit er hier in de regio een "Da Vinchi" school (Leonardoscholen bestaan niet meer). Die biedt, naast voltijds basisonderwijs, ook deeltijd onderwijs aan; dan kunnen kinderen op reguliere scholen 1 dagdeel per week met andere kinderen op hun niveau aan iets leuks werken dat uitdaging biedt.
Ouders van een schoolvriendinnetje van zoon hebben overigens voor hun dochter te horen gekregen dat ze volgend jaar misschien wel groep 5 en 6 in een jaar zou mogen doen, maar ze houden er aan vast dat ze naar groep 4 gaat, met verrijking. Ze is nog heel fantasievol, en heeft ook ruimte nodig om andere dingen te kunnen ontwikkelen dan alleen maar die lesstof. Zij lijkt vooralsnog heel goed in haar vel te zitten, maar het is verder dan ook geen super prestatiegerichte school, maar een school die het hele kind probeert te laten ontwikkelen. Hun dochter heeft trouwens nog op een soort filosofieklasje buiten schooltijd gezeten (niet speciaal voor slimme kinderen), maar de invulling viel erg tegen: ging de juf zeggen dat ze dingen "fout" deden als het niet op haar manier ging!
vrijdag 23 juni 2017 om 11:29
Je kunt er weinig aan doen Star. Alleen een school zoeken waar ze goed met deze zaken omgaan en het kind nemen zoals het is en dat ook van de andere kinderen vragen. En dus optreden tegen pesterijen. En het kind niet dwingen om sociaal te doen en altijd maar samen te spelen. En zorgen dat het kind voldoende uitdaging krijgt, dus extra/moeilijkere taken bv.Star schreef: ↑23-06-2017 11:12De school zelf doet echt ontzettend hun best (ze krijgt van alle kanten hulp, samenwerkingsverband is ook betrokken inderdaad) en kind is ook echt gek op haar juffen, het is gewoon het leren en het dingen moeten en daarbij de pesterijen waardoor ze het echt niet leuk vindt.
En dat vind ik moeilijk, de lagere school kan zo ontzettend leuk zijn, maar zij ervaart dat niet zo.
De lagere school is gewoon een kuttijd voor dit soort kinderen. Ik verstopte me zelf het liefst op de wc, tijdens de pauzes.
Gaat wel over als ze straks onderwijs op haar niveau krijgt, met kinderen die meer zijn zoals zij. Het is een beetje een kwestie van uitzitten.
Ik wil verder geen knuppel in een hoenderhok gooien, maar tegenwoordig menen steeds meer wetenschappers dat HB 'gewoon' een vorm van of zelfs een eufemisme voor autisme (een 'afwijking' in dit spectrum) is.
(Of was dit al gezegd? Ik heb niet alles gelezen)
impala wijzigde dit bericht op 23-06-2017 11:36
15.85% gewijzigd
.
vrijdag 23 juni 2017 om 11:32
Waar zit de oorzaak van het niet graag naar school gaan? Daar zou ik eerst goed naar kijken.
Als ze qua stof niet aan haar trekken komt op de scholen waar ze heen kan zou ik vooral kijken naar het sociale klimaat op school, het lijkt wel of dat meer speelt als ik de OP lees. Heb je als eens gekeken naar alternatieve scholen? Montessori of Dalton?
Hier een kind dat dat een 'soort van' versneld heeft (nu in een combiklas) spelling, technisch- en begrijpend lezen zit hij op groep 7/8 niveau, rekenen minder.
Ik vind niet dat het geweldig heeft uitgepakt... Hij zit op het sbo vanwege zijn autisme en zit nu met kinderen van 9, 10 en een enkele 11 in de klas, hij is zelf 8... Hij houdt zich wel staande maar zijn vorige klas was op het sociaal/emotionele vlak beter voor hem.
Wij gaan heel veel naar bieb, musea (jaarkaart!) en tentoonstellingen. Ik lee net over de museum jeugd universiteit. Klinkt geweldig, ga ik mij ook maar eens in verdiepen.
Als ze qua stof niet aan haar trekken komt op de scholen waar ze heen kan zou ik vooral kijken naar het sociale klimaat op school, het lijkt wel of dat meer speelt als ik de OP lees. Heb je als eens gekeken naar alternatieve scholen? Montessori of Dalton?
Hier een kind dat dat een 'soort van' versneld heeft (nu in een combiklas) spelling, technisch- en begrijpend lezen zit hij op groep 7/8 niveau, rekenen minder.
Ik vind niet dat het geweldig heeft uitgepakt... Hij zit op het sbo vanwege zijn autisme en zit nu met kinderen van 9, 10 en een enkele 11 in de klas, hij is zelf 8... Hij houdt zich wel staande maar zijn vorige klas was op het sociaal/emotionele vlak beter voor hem.
Wij gaan heel veel naar bieb, musea (jaarkaart!) en tentoonstellingen. Ik lee net over de museum jeugd universiteit. Klinkt geweldig, ga ik mij ook maar eens in verdiepen.
vrijdag 23 juni 2017 om 11:36
Nou dat zou me niets verbazen, ik omschrijf zoon (en mezelfimpala schreef: ↑23-06-2017 11:29Je kunt er weinig aan doen Star. Alleen een school zoeken waar ze goed met deze zaken omgaan en het kind nemen zoals het is en dat ook van de andere kinderen vragen. En dus optreden tegen pesterijen. En het kind niet dwingen om sociaal te doen en altijd maar samen te spelen. En zorgen dat het kind voldoende uitdaging krijgt, dus extra/moeilijkere taken bv.
De lagere school is gewoon een kuttijd voor dit soort kinderen. Gaat wel over als ze straks onderwijs op haar niveau krijgt, met kinderen die meer zijn zoals zij. Het is een beetje een kwestie van uitzitten.
Ik wil verder geen knuppel in een hoenderhok gooien, maar tegenwoordig menen steeds meer wetenschappers dat HB 'gewoon' een vorm van of zelfs een eufemisme voor autisme (een 'afwijking' in dit spectrum) is.
(Of was dit al gezegd? Ik heb niet alles gelezen)
) altijd als een halve autist hahaMaar inderdaad, er zijn best veel specifieke kenmerken die ik herken bij HB kinderen, dat zit hem niet alleen in het cognitief slimme.
vrijdag 23 juni 2017 om 11:36
Zoeken naar een school die meer aandacht heeft voor haar sociale vaardigheden. Ze is slim genoeg om de basisschool op haar slofjes te halen en elke eindtoets met gemak VWO te scoren naar ik aanneem. Dus ik zou een andere school kiezen; desnoods als die halen en brengen van jullie kant gaat vragen. Je zegt het zelf, je dochtertje moet met plezier naar school gaan.
vrijdag 23 juni 2017 om 11:40
Dat vind ik dus zo lastig. Op papier, en bij de rondleiding en het kennismakingsgesprek met de directeur/trice is het altijd fantastisch geregeld. Er is een hb-protocol, er zijn mogelijkheden. Maar in de praktijk komt dat ook heel vaak helemaal niet uit de verf.aquariusje7700 schreef: ↑23-06-2017 11:36Zoeken naar een school die meer aandacht heeft voor haar sociale vaardigheden. Ze is slim genoeg om de basisschool op haar slofjes te halen en elke eindtoets met gemak VWO te scoren naar ik aanneem. Dus ik zou een andere school kiezen; desnoods als die halen en brengen van jullie kant gaat vragen. Je zegt het zelf, je dochtertje moet met plezier naar school gaan.
Volgens mij is het ook gewoon een kwestie van het treffen van een docent die je kind snapt, op welke school dat dan ook is.
En als school echt niets wil, dan is een overstap logisch. Maar scholen die wel willen, bakken er vaak ook niet heel veel van. Hoe kies je dan?
vrijdag 23 juni 2017 om 11:45
Onze ervaring is dat je gewoon geluk met hebben. Scholen zijn tegenwoordig zo overbelast, dat het op maat aanbieden van een lesprogramma bijna niet mogelijk is, ondanks dat leerkrachten dat wel willen, maar er gewoon de tijd niet voor hebben. En dan moet je geluk hebben dat jouw kind iemand tegenkomt die daar wel de tijd en moeite in wil steken.
Onze oudste dochter (inmiddels 17) heeft op de basischool niet enorme problemen gehad. Ze zat op montessori-onderwijs en daar had ze redelijk de ruimte om naar eigen kunnen te leren, maar ook daar zijn grenzen in wat school kan aanbieden. Met name in de laatste jaren begon zij zich te vervelen. Ze kreeg toen wel vaker het verwijt dat ze slordig en ongeinteresseerd was, maar ze was gewoon helemaal klaar met school. Daarna naar het gymnasium. Eerste jaar was geweldig, maar daarna ging het mis. Ze was sociaal niet sterk en kreeg te maken met sociaal/emotionele problemen. In die periode werd duidelijk dat zij hoogbegaafd was, asperger had en leed aan depressie. Ze heeft hele intensieve begeleiding gehad, psycholoog, HB coach, noem maar op. Helaas was de school erg chaotisch en kwam men afspraken niet na. Ze heeft uiteindelijk zelf de keuze gemaakt om naar een hele andere school te gaan en af te stromen naar havo, deels omdat het dichtsbijzijnd andere gymnasium 30 kilometer enkele reis verderop lag. Ik vond het heel eng, omdat we een doodongelukkig kind thuis hadden en dit echt een wanhoopspoging van haar was. Ze zit nu sinds een half jaar in 4 havo en is dolgelukkig, ondanks dat ze nu dus eigenlijk onder haar niveau les krijgt.
Ons geluk is geweest dat ze eindelijk een mentor heeft gekregen die dol op haar is en alles in het werk stelt om dingen voor haar mogelijk te maken. En ze heeft het getroffen met bijvoorbeeld een engels docent die direct door had dat zij al klaar was met engels en echt geen lessen meer hoefde te volgen. Ze mag nu onder begeleiding van de sectie engels een lesprogramma ontwikkelen voor de vierdejaars havoleerlingen voor volgend jaar. Bij informatica loopt ze voor en mag zij in de les andere leerlingen begeleiden.
Op de een of andere manier heeft deze school (mentor, docenten) blijkbaar wel goed door wat zij nodig heeft en is men ook heel strikt in beloftes en afspraken. Dochter krabbelt nu langzaam op en het vooruitzicht dat zij over een jaar examen kan doen en dan de studie van haar dromen kan volgen, zorgt er ook voor dat zij weer toekomstperspectief heeft.
En dat bedoel ik met geluk hebben. Onder de leerkrachten bevinden zich alijd wel een paar mensen die zich wel willen inzetten voor jouw kind. Ze moeten alleen toevallig jouw pad kruisen.
Onze oudste dochter (inmiddels 17) heeft op de basischool niet enorme problemen gehad. Ze zat op montessori-onderwijs en daar had ze redelijk de ruimte om naar eigen kunnen te leren, maar ook daar zijn grenzen in wat school kan aanbieden. Met name in de laatste jaren begon zij zich te vervelen. Ze kreeg toen wel vaker het verwijt dat ze slordig en ongeinteresseerd was, maar ze was gewoon helemaal klaar met school. Daarna naar het gymnasium. Eerste jaar was geweldig, maar daarna ging het mis. Ze was sociaal niet sterk en kreeg te maken met sociaal/emotionele problemen. In die periode werd duidelijk dat zij hoogbegaafd was, asperger had en leed aan depressie. Ze heeft hele intensieve begeleiding gehad, psycholoog, HB coach, noem maar op. Helaas was de school erg chaotisch en kwam men afspraken niet na. Ze heeft uiteindelijk zelf de keuze gemaakt om naar een hele andere school te gaan en af te stromen naar havo, deels omdat het dichtsbijzijnd andere gymnasium 30 kilometer enkele reis verderop lag. Ik vond het heel eng, omdat we een doodongelukkig kind thuis hadden en dit echt een wanhoopspoging van haar was. Ze zit nu sinds een half jaar in 4 havo en is dolgelukkig, ondanks dat ze nu dus eigenlijk onder haar niveau les krijgt.
Ons geluk is geweest dat ze eindelijk een mentor heeft gekregen die dol op haar is en alles in het werk stelt om dingen voor haar mogelijk te maken. En ze heeft het getroffen met bijvoorbeeld een engels docent die direct door had dat zij al klaar was met engels en echt geen lessen meer hoefde te volgen. Ze mag nu onder begeleiding van de sectie engels een lesprogramma ontwikkelen voor de vierdejaars havoleerlingen voor volgend jaar. Bij informatica loopt ze voor en mag zij in de les andere leerlingen begeleiden.
Op de een of andere manier heeft deze school (mentor, docenten) blijkbaar wel goed door wat zij nodig heeft en is men ook heel strikt in beloftes en afspraken. Dochter krabbelt nu langzaam op en het vooruitzicht dat zij over een jaar examen kan doen en dan de studie van haar dromen kan volgen, zorgt er ook voor dat zij weer toekomstperspectief heeft.
En dat bedoel ik met geluk hebben. Onder de leerkrachten bevinden zich alijd wel een paar mensen die zich wel willen inzetten voor jouw kind. Ze moeten alleen toevallig jouw pad kruisen.
vrijdag 23 juni 2017 om 11:55
Ja, je moet mazzel hebben hè... Wat tragisch dat het uiteindelijk daarop neerkomt.
Duet, wat fijn dat je dochter eindelijk een prettige plek heeft gevonden. En wat mooi dat ze die plek zelf heeft gekozen. Ik vind dat een hele waardevolle tip. We gaan dit weekend met zijn drieen om de tafel, kijken wat we allemaal kunnen doen om het een beetje beter te maken.
Duet, wat fijn dat je dochter eindelijk een prettige plek heeft gevonden. En wat mooi dat ze die plek zelf heeft gekozen. Ik vind dat een hele waardevolle tip. We gaan dit weekend met zijn drieen om de tafel, kijken wat we allemaal kunnen doen om het een beetje beter te maken.
vrijdag 23 juni 2017 om 11:58
Oh wat een fijn verhaal om te lezen! Ben heel blij voor jullieduet schreef: ↑23-06-2017 11:45Onze ervaring is dat je gewoon geluk met hebben. Scholen zijn tegenwoordig zo overbelast, dat het op maat aanbieden van een lesprogramma bijna niet mogelijk is, ondanks dat leerkrachten dat wel willen, maar er gewoon de tijd niet voor hebben. En dan moet je geluk hebben dat jouw kind iemand tegenkomt die daar wel de tijd en moeite in wil steken.
Onze oudste dochter (inmiddels 17) heeft op de basischool niet enorme problemen gehad. Ze zat op montessori-onderwijs en daar had ze redelijk de ruimte om naar eigen kunnen te leren, maar ook daar zijn grenzen in wat school kan aanbieden. Met name in de laatste jaren begon zij zich te vervelen. Ze kreeg toen wel vaker het verwijt dat ze slordig en ongeinteresseerd was, maar ze was gewoon helemaal klaar met school. Daarna naar het gymnasium. Eerste jaar was geweldig, maar daarna ging het mis. Ze was sociaal niet sterk en kreeg te maken met sociaal/emotionele problemen. In die periode werd duidelijk dat zij hoogbegaafd was, asperger had en leed aan depressie. Ze heeft hele intensieve begeleiding gehad, psycholoog, HB coach, noem maar op. Helaas was de school erg chaotisch en kwam men afspraken niet na. Ze heeft uiteindelijk zelf de keuze gemaakt om naar een hele andere school te gaan en af te stromen naar havo, deels omdat het dichtsbijzijnd andere gymnasium 30 kilometer enkele reis verderop lag. Ik vond het heel eng, omdat we een doodongelukkig kind thuis hadden en dit echt een wanhoopspoging van haar was. Ze zit nu sinds een half jaar in 4 havo en is dolgelukkig, ondanks dat ze nu dus eigenlijk onder haar niveau les krijgt.
Ons geluk is geweest dat ze eindelijk een mentor heeft gekregen die dol op haar is en alles in het werk stelt om dingen voor haar mogelijk te maken. En ze heeft het getroffen met bijvoorbeeld een engels docent die direct door had dat zij al klaar was met engels en echt geen lessen meer hoefde te volgen. Ze mag nu onder begeleiding van de sectie engels een lesprogramma ontwikkelen voor de vierdejaars havoleerlingen voor volgend jaar. Bij informatica loopt ze voor en mag zij in de les andere leerlingen begeleiden.
Op de een of andere manier heeft deze school (mentor, docenten) blijkbaar wel goed door wat zij nodig heeft en is men ook heel strikt in beloftes en afspraken. Dochter krabbelt nu langzaam op en het vooruitzicht dat zij over een jaar examen kan doen en dan de studie van haar dromen kan volgen, zorgt er ook voor dat zij weer toekomstperspectief heeft.
En dat bedoel ik met geluk hebben. Onder de leerkrachten bevinden zich alijd wel een paar mensen die zich wel willen inzetten voor jouw kind. Ze moeten alleen toevallig jouw pad kruisen.
vrijdag 23 juni 2017 om 11:59
Klopt, geldt ook voor pest-protocollen die elke school tegenwoordig heeft. Maar als je dan juffen hebt die daar helemaal niets mee doen (grenzen stellen in de praktijk) dan heb je er niks aan.Protocol schreef: ↑23-06-2017 11:40Dat vind ik dus zo lastig. Op papier, en bij de rondleiding en het kennismakingsgesprek met de directeur/trice is het altijd fantastisch geregeld. Er is een hb-protocol, er zijn mogelijkheden. Maar in de praktijk komt dat ook heel vaak helemaal niet uit de verf.
Volgens mij is het ook gewoon een kwestie van het treffen van een docent die je kind snapt, op welke school dat dan ook is.
En als school echt niets wil, dan is een overstap logisch. Maar scholen die wel willen, bakken er vaak ook niet heel veel van. Hoe kies je dan?
Vaak is er in het mond-op-mondcircuit heel veel bekend over de sfeer van een school. Probeer daar eens achter te komen.
Ik zag dat er ook al online reviews zijn; alleen nog niet veel ingevuld helaas. www.opgroeigids.nl/kidsgids/basisscholen
vrijdag 23 juni 2017 om 12:07
Mijn zoon is ook heel slim. En dat is en zegen geweest, maar voornamelijk een vloek. Hij is enorm ongelukkig geweest. En het heeft hem veel kruim gekost te accepteren dat hij 'anders' is, en ws ook altijd zal zijn.
School heeft, nadat hij een uitstapje gemaakt heeft naar een leonardoschool (wat voor hem een enorm traumatische ervaring was), het nu super goed opgepakt. Langzaam zien we een wat positiever kind. Maar lastig blijft het.
School heeft, nadat hij een uitstapje gemaakt heeft naar een leonardoschool (wat voor hem een enorm traumatische ervaring was), het nu super goed opgepakt. Langzaam zien we een wat positiever kind. Maar lastig blijft het.
vrijdag 23 juni 2017 om 12:19
De leraar die voor de klas staat is inderdaad zo enorm bepalend. En daar heb je als ouder helaas totaal geen zeggenschap over. Mijn oudste dochter had in groep 3 en 4 een fantastische juf. Alle ouders waren er een beetje verdrietig van dat ze weg ging. Dochter ging in die tijd ook met plezier naar school. Maar ja, hier moet je echt geluk mee hebben.
vrijdag 23 juni 2017 om 12:31
Hoe doet je dochter het verder op sociaal gebied? Heeft ze wel vriendinnetjes buiten school, buurkinderen of van de sportclub? Als dat ook lastig gaat is iets gericht op sociale vaardigheden misschien wel een goed idee zodat ze in elk geval makkelijker contact maakt en minder eenzaam is. Doet ze iets qua activiteiten na school? Anders is het misschien wel leuk iets van een clubje te zoeken waar ze zich prettig bij voelt zodat ze ook positieve ervaringen met leeftijdsgenootjes opdoet. Vooral als ze samen een passie kunnen delen schept dat snel een band. Ik zou het dan gewoon in paardrijden of volleybal zoeken en niet in mensa achtige clubjes van slimmeriken, gewoon normale mensen dingen.
Het hele idee van passendonderwijs is prachtig maar ik de praktijk blijkt het eigenlijk niet te werken. De kinderen met leer en gedragsproblemen die vroeger op het speciaal onderwijs waren gekomen en nu in een gewone klas zitten slokken vaak zoveel tijd en aandacht op dat er voor de rest te weinig overblijft. Voor kinderen die het bovengemiddeld doen is er eens in de week een uurtje plusklas en dat is het vaak wel. Je kunt het de scholen ook haast niet kwalijk nemen, de werkdruk in het onderwijs is enorm hoog. Als je een andere school zoekt zou ik dus zeker ook kijken naar het aantal gewichtsleerlingen en het aantal "rugzak" leerlingen in de klassen. Als de juf haar handen al vol heeft aan 4 'probleemgevallen' en 5 kinderen met een grote taalachterstand dan kun je al zien aankomen dat er onvoldoende tijd is om jouw dochter die het qua schoolprestaties goed doet te begeleiden. De demografie maakt vaak best een verschil, de kans dat je dochter sowieso al onderwijs op een hoger niveau krijgt en met meer kindjes in de klas zit die ook een hoger niveau hebben is groter op een elitaire school dan op een achterstandsschool. Voor een vriendin van mij is dat de reden haar bovengemiddeld presterende dochter nu in de kleuterklas al over te plaatsen van een school met heel veel achterstandsleerlingen naar een meer elitaire school waar ze zichzelf eigenlijk niet echt zag komen. Maar de angst dat haar kind hetzelfde gebeurd als dat van jou speelt een grote rol in het toch kiezen voor die school, haar kind is er beter af. Ik denk dus dat het goed is ruim te kijken en ook te kijken wat scholen die je niet direct aanspreken jouw dochter te bieden hebben. Een van mijn kinderen is ook naar een school (voortgezet onderwijs) gegaan waar ik niets mee heb, maar hij doet het er geweldig en daar gaat het om. Man en ik hebben zelfs lol in de ouderavonden tegenwoordig, al die kak ouders met hun pretentieuze geneuzel zorgen ervoor dat wij tegen de tijd dat we thuis zijn nog niet uit gelachen zijn.
Het hele idee van passendonderwijs is prachtig maar ik de praktijk blijkt het eigenlijk niet te werken. De kinderen met leer en gedragsproblemen die vroeger op het speciaal onderwijs waren gekomen en nu in een gewone klas zitten slokken vaak zoveel tijd en aandacht op dat er voor de rest te weinig overblijft. Voor kinderen die het bovengemiddeld doen is er eens in de week een uurtje plusklas en dat is het vaak wel. Je kunt het de scholen ook haast niet kwalijk nemen, de werkdruk in het onderwijs is enorm hoog. Als je een andere school zoekt zou ik dus zeker ook kijken naar het aantal gewichtsleerlingen en het aantal "rugzak" leerlingen in de klassen. Als de juf haar handen al vol heeft aan 4 'probleemgevallen' en 5 kinderen met een grote taalachterstand dan kun je al zien aankomen dat er onvoldoende tijd is om jouw dochter die het qua schoolprestaties goed doet te begeleiden. De demografie maakt vaak best een verschil, de kans dat je dochter sowieso al onderwijs op een hoger niveau krijgt en met meer kindjes in de klas zit die ook een hoger niveau hebben is groter op een elitaire school dan op een achterstandsschool. Voor een vriendin van mij is dat de reden haar bovengemiddeld presterende dochter nu in de kleuterklas al over te plaatsen van een school met heel veel achterstandsleerlingen naar een meer elitaire school waar ze zichzelf eigenlijk niet echt zag komen. Maar de angst dat haar kind hetzelfde gebeurd als dat van jou speelt een grote rol in het toch kiezen voor die school, haar kind is er beter af. Ik denk dus dat het goed is ruim te kijken en ook te kijken wat scholen die je niet direct aanspreken jouw dochter te bieden hebben. Een van mijn kinderen is ook naar een school (voortgezet onderwijs) gegaan waar ik niets mee heb, maar hij doet het er geweldig en daar gaat het om. Man en ik hebben zelfs lol in de ouderavonden tegenwoordig, al die kak ouders met hun pretentieuze geneuzel zorgen ervoor dat wij tegen de tijd dat we thuis zijn nog niet uit gelachen zijn.
Difficulty is inevitable, drama is a choice.
vrijdag 23 juni 2017 om 12:42
Ik zou het juist zoeken in een mooie mix van "mensa achtige clubjes" (waar overigens ook hele normale kinderen kinderen zitten en ze hele normale dingen doen) en de "normale clubjes". Juist door aansluiting met ontwikkelingsgelijken (in die clubjes) heeft zoon ondervonden dat hij niet raar is, maar anders. En dat er dus meer mensen zijn zoals hij, die snel denken, snel handelen, alles snel snappen. Hierdoor gaat het juist op school en op voetbal enzo heel erg goed met vriendjes maken, hij snapt zichzelf en hij snapt meer van anderen.
Van de "ontwikkelingsgelijken" heeft hij overigens niet echt vriendjes, van school en voetbal wel. Maar je ziet wel dat hij de kinderen op die clubjes makkelijker vindt, ze snappen elkaar beter en het kost zoon minder energie.
Van de "ontwikkelingsgelijken" heeft hij overigens niet echt vriendjes, van school en voetbal wel. Maar je ziet wel dat hij de kinderen op die clubjes makkelijker vindt, ze snappen elkaar beter en het kost zoon minder energie.
vrijdag 23 juni 2017 om 12:47
Slim wil niet zeggen ongelukkig. Ik heb hoogbegaafde kinderen die zich kiplekker voelen op school. De mijne niet maar er zijn er wel. Je kunt veel proberen, hier in onze regio zijn er 1 keer per maand in het weekend bijeenkomsten, er is een externe prive plusklas, mijn jongste gaat naar een bovenschoolse plusklas. Oudste doet verbreding krijgt denklessen
Het is zoeken wat bij jouw kind past, helaas heb ik het voor die van mij nog niet gevonden
Het is zoeken wat bij jouw kind past, helaas heb ik het voor die van mij nog niet gevonden
vrijdag 23 juni 2017 om 12:51
Dat verstoppen en weglopen doet ze ook inderdaad, het liefst nog met een knuffelimpala schreef: ↑23-06-2017 11:29Je kunt er weinig aan doen Star. Alleen een school zoeken waar ze goed met deze zaken omgaan en het kind nemen zoals het is en dat ook van de andere kinderen vragen. En dus optreden tegen pesterijen. En het kind niet dwingen om sociaal te doen en altijd maar samen te spelen. En zorgen dat het kind voldoende uitdaging krijgt, dus extra/moeilijkere taken bv.
De lagere school is gewoon een kuttijd voor dit soort kinderen. Ik verstopte me zelf het liefst op de wc, tijdens de pauzes.
Gaat wel over als ze straks onderwijs op haar niveau krijgt, met kinderen die meer zijn zoals zij. Het is een beetje een kwestie van uitzitten.
Ik wil verder geen knuppel in een hoenderhok gooien, maar tegenwoordig menen steeds meer wetenschappers dat HB 'gewoon' een vorm van of zelfs een eufemisme voor autisme (een 'afwijking' in dit spectrum) is.
(Of was dit al gezegd? Ik heb niet alles gelezen)
Geen knuppel, mijn dochter heeft diagnose autisme
vrijdag 23 juni 2017 om 12:57
Ik heb het allemaal meegemaakt, een kind dat alleen met een capuchon over haar hoofd op school durfde te komen, dat huilend op de wc zat. Een kind dat me vroeg waarom ze er nog is, het leven is niet leuk. Een kind dat ‘s morgens spugend boven de wc hing als ze naar school moest. Een kind dat huilend aangaf dat hoogbegaafd zijn helemaal niet leuk is, dat ze liever normaal was.
We hebben plusklassen geprobeerd, begeleiding pluswerk, extra clubjes.
een paar weken terug heb ik zelf nog een wanhopig draadje geopend, waarom is mijn kind ongelukkig. En ondertussen heb ik nog steeds geen antwoord
We hebben plusklassen geprobeerd, begeleiding pluswerk, extra clubjes.
een paar weken terug heb ik zelf nog een wanhopig draadje geopend, waarom is mijn kind ongelukkig. En ondertussen heb ik nog steeds geen antwoord
vrijdag 23 juni 2017 om 13:53
Mijn slimme kind is volledig vastgelopen (mede door autisme ). Basisschool heeft dingen (achteraf ) verkeerd aangepakt en vo is ook lastig Wij focussen op sociale vaardigheden en niet zozeer op presteren (het een hangt samen met het ander ). Als hij goed jn zijn vel zit presteert hij beter. Dus.. zit hij nu inmiddels al in de 4e klas met vallen en opstaan. Door de verkeerde aanpak op
Basisschool hebben we veel gedoe gehad. Dus zorg voor goede begeleiding die vooral geen band heeft met school. Die er dus is voor je kind en niet voor school.
Basisschool hebben we veel gedoe gehad. Dus zorg voor goede begeleiding die vooral geen band heeft met school. Die er dus is voor je kind en niet voor school.