Psyche
alle pijlers
Waarom zelfdoding?
donderdag 28 december 2017 om 20:17
Het is niet te bevatten.
Een kennis van me. Net moeder geworden. 28 jaar. Heeft zichzelf gedood.
Waarom? Waarom? Ik vind het erg confronterend merk ik.
Ze was erg rustig, lief en vriendelijk. Ik ken haar onvoldoende om iets aan haar 'gemerkt' te hebben.
En ik blijf heel de tijd denken; wat ging er door je hoofd? Hoe kan je zo diep zitten?
Een kennis van me. Net moeder geworden. 28 jaar. Heeft zichzelf gedood.
Waarom? Waarom? Ik vind het erg confronterend merk ik.
Ze was erg rustig, lief en vriendelijk. Ik ken haar onvoldoende om iets aan haar 'gemerkt' te hebben.
En ik blijf heel de tijd denken; wat ging er door je hoofd? Hoe kan je zo diep zitten?
donderdag 28 december 2017 om 20:22
Het is ook letterlijk onbegrijpelijk als je niet weet hoe een diepe depressie voelt waarin je geen uitweg ziet, als je dat nooit ervaren hebt. Ik zou niet weten hoe het voelt, maar het moet vast afgrijselijk zijn als de dood de enige oplossing is die een vorm van verlichting geeft.
anoniem_359193 wijzigde dit bericht op 28-12-2017 20:24
4.41% gewijzigd
donderdag 28 december 2017 om 20:27
Dit inderdaad, heel veel sterkteyourlocalhero schreef: ↑28-12-2017 20:23Wees blij dat je het gevoel niet kent...hoe dan ook vreselijk. Veel liefs voor jou en de nabestaanden
donderdag 28 december 2017 om 20:34
Wat verschrikkelijk. Gecondoleerd
Zelfdoding roept vaak veel vragen op. Het is vaak toch zo onvoorstelbaar. Als jouw vriendin net moeder is geworden had ze mogelijk een postpartum depressie of psychose. Maar er kan natuurlijk ook heel iets anders aan de hand zijn geweest. Vaak merken we niet aan anderen dat ze het zo zwaar hebben. Het is hoe dan ook afschuwelijk dat ze zich zo heeft gevoeld. Heel veel sterkte
Zelfdoding roept vaak veel vragen op. Het is vaak toch zo onvoorstelbaar. Als jouw vriendin net moeder is geworden had ze mogelijk een postpartum depressie of psychose. Maar er kan natuurlijk ook heel iets anders aan de hand zijn geweest. Vaak merken we niet aan anderen dat ze het zo zwaar hebben. Het is hoe dan ook afschuwelijk dat ze zich zo heeft gevoeld. Heel veel sterkte
donderdag 28 december 2017 om 20:44
Waarom kan je je niet voorstellen dat voor sommige mensen met een hersenaandoening het leven gewoon vreselijk is?
En dat als je hersenen ziek zijn een heel leven lang dat gewoon te lang kan zijn? Wees blij dat jij dat niet kent.
Niemand wil dood maar ze willen wel dat het stopt bijvoorbeeld en dat kan helaas meestal alleen als je dood bent.
En dat als je hersenen ziek zijn een heel leven lang dat gewoon te lang kan zijn? Wees blij dat jij dat niet kent.
Niemand wil dood maar ze willen wel dat het stopt bijvoorbeeld en dat kan helaas meestal alleen als je dood bent.
donderdag 28 december 2017 om 20:54
Ik heb het een paar keer van heel dichtbij meegemaakt, eind november de man van een vriendin...
Wat ik er van 'geleerd' heb is dat je het waarom nooit echt zal weten en dat je er niks aan had kunnen veranderen.
Maakt dat het makkelijker? Nee het verdriet blijft, maar ik merk wel dat ik er nu meer vrede mee heb... het is hun eigen keuze en wie ben ik om het te veroordelen?
Wat ik er van 'geleerd' heb is dat je het waarom nooit echt zal weten en dat je er niks aan had kunnen veranderen.
Maakt dat het makkelijker? Nee het verdriet blijft, maar ik merk wel dat ik er nu meer vrede mee heb... het is hun eigen keuze en wie ben ik om het te veroordelen?
My way or the highway!
donderdag 28 december 2017 om 21:12
Verschrikkelijk, en helaas snap ik het wel. Zelf een heel heftige ppd gehad en zag ook geen lichtpuntje meer. Ook mijn pms is zeer heftig en vorige maand 6 dagen gedacht over de dood als eindelijk rust ( dat kon zo niet langer en nu heb ik een mirenaspiraal, ik hoop dat het gaat helpen).
Wat verschrikkelijk verdrietig dat ze niet op tijd hulp kon krijgen.
Wat verschrikkelijk verdrietig dat ze niet op tijd hulp kon krijgen.
donderdag 28 december 2017 om 21:17
Pffff heftig, ik kan voor haar ook niet antwoorden, wel van mijn oogpunt proberen uit te leggen hoe het voelt om diep in een depressie te zitten en zoveel innerlijke pijn te hebben dat doodgaan een optie wordt. Ik weet natuurlijk niet of dat bij haar speelde, bij mij wel en voor mij voelt het dan zo ongeveer.
Het doet bij mij dan letterlijk ook lichamelijk pijn, al mijn spieren gewrichten gaan dan zeer doen, je voelt zoveel pijn en verdriet dat je alleen maar wilt dat het stopt, maar het stopt niet het wordt alleen maar erger en erger. Huilen, huilen tot je niet meer kunt huilen ineengekrompen als een foetus liggen en niet meer verder kunnen.
Bij mij spelen dan gedachten aan zelfdoding, afgelopen tweede kerstdag nog, ik doe het niet maar denk er wel aan. ik heb dan gedachten als als je dit doet voel je niks meer en heb je eindelijk rust, hoef je niet meer te vechten. Rust lijkt me dan heerlijk vredig om te hebben in mijn hoofd, even geen pijn en verdriet.
Ik probeer het altijd ook te zien als verliezen van een ziekte zoals mensen verliezen van kanker, het is de ziekte die overwonnen heeft en diegene die de strijd verloren heeft daartegen heeft rust en vrede gevonden. Daar houd ik mij dan aan vast.
Het doet bij mij dan letterlijk ook lichamelijk pijn, al mijn spieren gewrichten gaan dan zeer doen, je voelt zoveel pijn en verdriet dat je alleen maar wilt dat het stopt, maar het stopt niet het wordt alleen maar erger en erger. Huilen, huilen tot je niet meer kunt huilen ineengekrompen als een foetus liggen en niet meer verder kunnen.
Bij mij spelen dan gedachten aan zelfdoding, afgelopen tweede kerstdag nog, ik doe het niet maar denk er wel aan. ik heb dan gedachten als als je dit doet voel je niks meer en heb je eindelijk rust, hoef je niet meer te vechten. Rust lijkt me dan heerlijk vredig om te hebben in mijn hoofd, even geen pijn en verdriet.
Ik probeer het altijd ook te zien als verliezen van een ziekte zoals mensen verliezen van kanker, het is de ziekte die overwonnen heeft en diegene die de strijd verloren heeft daartegen heeft rust en vrede gevonden. Daar houd ik mij dan aan vast.
donderdag 28 december 2017 om 21:26
Ik ben ook depressief geweest. Een paar keer de gedachte gehad maar kort en vluchtig en niet verder dan dit. Gelukkig maar. Dat was mn diepste punt. Maar hoeveel dieper kun je dan zitten om tot dit punt te komen. Zo onwerkelijk.
Cassalorea wat heftig. Dikke knuffel voor jou. Maar wat houdt je dan hier? Wat is voor jou de houvast? Niet afgeven hoor?! Echt niet. Heb je hulp??
Zij had hulp. Nog die ochtend psycholoog gesproken. Het heeft niet meer mogen helpen.
Mij lijkt dat het iets is van maanden of misschien jaren. Ik kan me niet indenken dat je in een paar weken zo ver weg kan zijn
Cassalorea wat heftig. Dikke knuffel voor jou. Maar wat houdt je dan hier? Wat is voor jou de houvast? Niet afgeven hoor?! Echt niet. Heb je hulp??
Zij had hulp. Nog die ochtend psycholoog gesproken. Het heeft niet meer mogen helpen.
Mij lijkt dat het iets is van maanden of misschien jaren. Ik kan me niet indenken dat je in een paar weken zo ver weg kan zijn
donderdag 28 december 2017 om 21:34
Knuffel terug, depressief zijn is gewoon kut, zeker als het vaker terug komt. Iemand te moeten verliezen is en blijft zwaar, zeker als het onder deze omstandigheden is. Ja wie weet is het iets van jaren ik weet niet of je in weken zo ver kunt 'zakken' misschien wel als de pijn zo ontzettend heftig is. Heel veel sterkte in elk geval
Wat mij hier houd is een klein beetje hoop dat het beter gaat worden en angst dat het niet helpt om rust te vinden.... en het verdriet wat het mijn moeder zou doen. Dat is eigenlijk wel de belangrijkste. Zij wil me zó graag gelukkig zien, of in elk geval iets minder verdrietig, dus probeer ik ook voor haar te blijven vechten.
Pffffff even slikken en rustig ademhalen.... Nogmaals sterkte
depressief zijn is gewoon kut, zeker als het vaker terug komt. Iemand te moeten verliezen is en blijft zwaar, zeker als het onder deze omstandigheden is. Ja wie weet is het iets van jaren ik weet niet of je in weken zo ver kunt 'zakken' misschien wel als de pijn zo ontzettend heftig is. Heel veel sterkte in elk gevalWat mij hier houd is een klein beetje hoop dat het beter gaat worden en angst dat het niet helpt om rust te vinden.... en het verdriet wat het mijn moeder zou doen. Dat is eigenlijk wel de belangrijkste. Zij wil me zó graag gelukkig zien, of in elk geval iets minder verdrietig, dus probeer ik ook voor haar te blijven vechten.
Pffffff even slikken en rustig ademhalen.... Nogmaals sterkte
anoniem_354750 wijzigde dit bericht op 28-12-2017 21:40
Reden: aanvulling
Reden: aanvulling
23.27% gewijzigd
donderdag 28 december 2017 om 21:36
Het is inderdaad zeer heftig om mee te maken. Ik heb het twee keer van redelijk dichtbij meegemaakt. Bij beide personen speelde een langlopende depressie mee, een depressie die er al sinds de kindertijd was.
Ze zagen dus echt geen uitweg meer. Één had twee kleine kinderen en dacht dat ze beter af waren zonder hem.
Begrijpen zal ik het nooit, er blijven toch altijd vragen.
Ogenschijnlijk had hij alles, maar in z'n hoofd was het mis.
Het tragische hieraan vind ik dat zo'n mensen zich zo lang zo ellendig voelen.
Dat vind ik heel pijnlijk.
Ze zagen dus echt geen uitweg meer. Één had twee kleine kinderen en dacht dat ze beter af waren zonder hem.
Begrijpen zal ik het nooit, er blijven toch altijd vragen.
Ogenschijnlijk had hij alles, maar in z'n hoofd was het mis.
Het tragische hieraan vind ik dat zo'n mensen zich zo lang zo ellendig voelen.
Dat vind ik heel pijnlijk.
donderdag 28 december 2017 om 22:49
Voor wie het niet begrijpt (en stiekem ben ik dan heel jaloers op je): ik vergelijk een depressie wel eens met een dementor uit Harry Potter. De depressie zuigt alle geluk uit je weg, alleen je naarste herinneringen blijven over. Constante kou, niet per se fysiek, maar wel mentaal. Het is een kou waar geen deken, warme douche of warm bad tegen helpt. Geen sprankje licht, geen druppel vreugde zit er nog in je lijf.
Dat is depressie. In elk geval bij mij.
Dat is depressie. In elk geval bij mij.
donderdag 28 december 2017 om 23:08
Blue Eyes wat heftig. Knuffel voor jou.
Heb je iemand met wie je hierover praat?
Ik heb dagen ertussen gehad die ook koud en donker waren. Maar gelukkig heb je het dan over dagen en niet over weken of maanden. Erg heftig lijkt mij dat.
Casarollea je hebt toch wel hulp? Praat je over je gedachtes met iemand?. Doe dat aub. Dat helpt.
Praten erover is zeer belangrijk maar er rust een taboe op. Het is zo belangrijk dat iemand echt weet wat er echt in je hoofd afspeelt. Zodat de juiste hulp geboden kan worden.
Gemini heftig zeg. Ja het is ook niet te bevatten.
Hoe kan je als nabestaande het ooit te boven komen? Ik zou ook erg boos zijn denk ik.
Heb je iemand met wie je hierover praat?
Ik heb dagen ertussen gehad die ook koud en donker waren. Maar gelukkig heb je het dan over dagen en niet over weken of maanden. Erg heftig lijkt mij dat.
Casarollea je hebt toch wel hulp? Praat je over je gedachtes met iemand?. Doe dat aub. Dat helpt.
Praten erover is zeer belangrijk maar er rust een taboe op. Het is zo belangrijk dat iemand echt weet wat er echt in je hoofd afspeelt. Zodat de juiste hulp geboden kan worden.
Gemini heftig zeg. Ja het is ook niet te bevatten.
Hoe kan je als nabestaande het ooit te boven komen? Ik zou ook erg boos zijn denk ik.
donderdag 28 december 2017 om 23:21
Wat mooi omschreven.blueeyes*3 schreef: ↑28-12-2017 22:49Voor wie het niet begrijpt (en stiekem ben ik dan heel jaloers op je): ik vergelijk een depressie wel eens met een dementor uit Harry Potter. De depressie zuigt alle geluk uit je weg, alleen je naarste herinneringen blijven over. Constante kou, niet per se fysiek, maar wel mentaal. Het is een kou waar geen deken, warme douche of warm bad tegen helpt. Geen sprankje licht, geen druppel vreugde zit er nog in je lijf.
Dat is depressie. In elk geval bij mij.
donderdag 28 december 2017 om 23:22
Voor dat ik ga slapen nog even antwoord op je vraag, ja ik praat er over, neem voorzorgsmaatregelen, rij bijvoorbeeld niet langs water als ik ook ergens anders langs kan, dat soort dingen. En mijn huisarts weet ervan, mijn familie, tot op zekere hoogte en gesprekken die gaan starten met een hulpverlener binnenkort.
Voor mij helpt praten er over ook wel, soms ook hele foute grappen er over maken, ben er soms bang voor zeker als het heel slecht met me gaat, soms bied het ook troost zo van dát kan altijd nog.
Dat leegzuigen van een dementor uit HP vind ik ook wel een goede uitleg, Blueeyes*3 , wat fijn dat het achter je ligt! En je weet wat je triggers zijn zodat je aan de bel kunt trekken
Voor mij helpt praten er over ook wel, soms ook hele foute grappen er over maken, ben er soms bang voor zeker als het heel slecht met me gaat, soms bied het ook troost zo van dát kan altijd nog.
Dat leegzuigen van een dementor uit HP vind ik ook wel een goede uitleg, Blueeyes*3 , wat fijn dat het achter je ligt! En je weet wat je triggers zijn zodat je aan de bel kunt trekken
