Psyche
alle pijlers
Waarom zelfdoding?
donderdag 28 december 2017 om 20:17
Het is niet te bevatten.
Een kennis van me. Net moeder geworden. 28 jaar. Heeft zichzelf gedood.
Waarom? Waarom? Ik vind het erg confronterend merk ik.
Ze was erg rustig, lief en vriendelijk. Ik ken haar onvoldoende om iets aan haar 'gemerkt' te hebben.
En ik blijf heel de tijd denken; wat ging er door je hoofd? Hoe kan je zo diep zitten?
Een kennis van me. Net moeder geworden. 28 jaar. Heeft zichzelf gedood.
Waarom? Waarom? Ik vind het erg confronterend merk ik.
Ze was erg rustig, lief en vriendelijk. Ik ken haar onvoldoende om iets aan haar 'gemerkt' te hebben.
En ik blijf heel de tijd denken; wat ging er door je hoofd? Hoe kan je zo diep zitten?
zaterdag 30 december 2017 om 15:13
zaterdag 30 december 2017 om 15:16
Ik denk dat ze gewoon niet willen dat mensen hier toe aangezet worden.
A man is rich in proportion to the number of things he can afford to let alone.
zaterdag 30 december 2017 om 15:18
Ja want zo werkt dat natuurlijk. Vind echt rare gedachten van Viva als dat de reden is.Chocoladestukjes schreef: ↑30-12-2017 15:16Ik denk dat ze gewoon niet willen dat mensen hier toe aangezet worden.
zaterdag 30 december 2017 om 15:49
Dat zou idioot zijn, als ze echt denken dat het zo werkt.Chocoladestukjes schreef: ↑30-12-2017 15:16Ik denk dat ze gewoon niet willen dat mensen hier toe aangezet worden.
zaterdag 30 december 2017 om 16:18
Dit is wel de reden.
Angst dat het aanzet tot zelfdoding bij anderen.
Angst dat andere mensen er aanstoot aan nemen of van slag raken als een dergelijk onderwerp besproken wordt.
Ik probeer al jaren voor elkaar te krijgen dat het mag. En dan de gevoelens, niet wat je waar gaat doen en wanneer en hoeveel pillen je al gespaard hebt. Maar hoe je er mee omgaat, wat helpend is enz.
Het mag gewoon niet met straffe van een perma. Discussie gesloten.
zaterdag 30 december 2017 om 16:22
Ja, daarom. De meest walgelijke dingen mogen hier wel de revue passeren maar zelfdoding niet.Moiren’ schreef: ↑30-12-2017 16:18Dit is wel de reden.
Angst dat het aanzet tot zelfdoding bij anderen.
Angst dat andere mensen er aanstoot aan nemen of van slag raken als een dergelijk onderwerp besproken wordt.
Ik probeer al jaren voor elkaar te krijgen dat het mag. En dan de gevoelens, niet wat je waar gaat doen en wanneer en hoeveel pillen je al gespaard hebt. Maar hoe je er mee omgaat, wat helpend is enz.
Het mag gewoon niet met straffe van een perma. Discussie gesloten.
zaterdag 30 december 2017 om 16:31
Juist omdat er zo’n taboe op ligt, durven mensen die in zo’n situatie zitten er niet over te spreken. Terwijl dat m.i. wel zou moeten. Zodra het meer uit het verdomhoekje wordt gehaald, kan er meer begrip en hulp voor komen en ik durf zelfs te beweren dat het de kans vergroot dat sommigen die met die gedachte rondlopen, het dan mss niet zullen doen. Wat Viva doet is dus contra-productief.
Cum non tum age
zaterdag 30 december 2017 om 16:34
Maakt niet uit. Viva wil het niet, einde gesprek.noa schreef: ↑30-12-2017 16:31Juist omdat er zo’n taboe op ligt, durven mensen die in zo’n situatie zitten er niet over te spreken. Terwijl dat m.i. wel zou moeten. Zodra het meer uit het verdomhoekje wordt gehaald, kan er meer begrip en hulp voor komen en ik durf zelfs te beweren dat het de kans vergroot dat sommigen die met die gedachte rondlopen, het dan mss niet zullen doen. Wat Viva doet is dus contra-productief.
Ik kan zo een lijstje neerzetten met strafbare onderwerpen die wel worden toegestaan.
Maar ‘ik weet niet of ik nog wil leven’ is verrot eng. Bang voor een Jim Jones ofzo.
zaterdag 30 december 2017 om 16:35
Moiren’ schreef: ↑30-12-2017 16:18Dit is wel de reden.
Angst dat het aanzet tot zelfdoding bij anderen.
Angst dat andere mensen er aanstoot aan nemen of van slag raken als een dergelijk onderwerp besproken wordt.
Ik probeer al jaren voor elkaar te krijgen dat het mag. En dan de gevoelens, niet wat je waar gaat doen en wanneer en hoeveel pillen je al gespaard hebt. Maar hoe je er mee omgaat, wat helpend is enz.
Het mag gewoon niet met straffe van een perma. Discussie gesloten.
Niet te geloven.
zaterdag 30 december 2017 om 16:38
Dat vind ik juist het eenzame eraan: ik leef er niet naar.
Ik maak me nuttig, doe leuke dingen, ben gezellig, heb lol. Niemand die wat aan mij ziet of merkt. Ik voel me altijd een bedrieger: de binnenkant is zo anders dan de buitenkant.
Ik leef nu eenmaal dus ik maak er wat van. En tegelijk tel ik af: ik ben 50 geweest dus waarschijnlijk over de helft van mijn leven en daar houd ik me aan vast. De langste tijd heb ik tenminste achter de rug.
Het eenzame vind ik dat ik merk dat ik dit af en toe wel kan zeggen (en dan vooral grappenderwijs) maar niet te vaak want het is iets waar een ander niks mee kan en wat voor andere mensen iets zwaars is. Tja, dat is het voor mij ook. Dat maakt eenzaam.
zaterdag 30 december 2017 om 16:43
zakdoek schreef: ↑30-12-2017 16:38Dat vind ik juist het eenzame eraan: ik leef er niet naar.
Ik maak me nuttig, doe leuke dingen, ben gezellig, heb lol. Niemand die wat aan mij ziet of merkt. Ik voel me altijd een bedrieger: de binnenkant is zo anders dan de buitenkant.
Ik leef nu eenmaal dus ik maak er wat van. En tegelijk tel ik af: ik ben 50 geweest dus waarschijnlijk over de helft van mijn leven en daar houd ik me aan vast. De langste tijd heb ik tenminste achter de rug.
Het eenzame vind ik dat ik merk dat ik dit af en toe wel kan zeggen (en dan vooral grappenderwijs) maar niet te vaak want het is iets waar een ander niks mee kan en wat voor andere mensen iets zwaars is. Tja, dat is het voor mij ook maar ik kan niet over tot de orde van de dag. Dat maakt eenzaam.
Precies.
Heeft niks met ernaar leven te maken. En al 'kan je er niet wat van maken soms' is dat meestal ook geen vrije keus.
Ik vind dat soort denkwijzes ( je hoeft er niet naar te leven) soms echt een belediging voor de mensen in een depressie. Zeker van mensen die zelf ervaring hebben met zo'n episode/ziekte/ enz.
Maar ook dat mag je eigenlijk niet uiten. Want nooit zo bedoeld.
zaterdag 30 december 2017 om 16:51
Lucifermiauww schreef: ↑30-12-2017 16:43Ik vind dat soort denkwijzes ( je hoeft er niet naar te leven) soms echt een belediging voor de mensen in een depressie. Zeker van mensen die zelf ervaring hebben met zo'n episode/ziekte/ enz.
Maar ook dat mag je eigenlijk niet uiten. Want nooit zo bedoeld.
Eens. Die zijn zelf zo lekker buigzaam en zo. Of hoe ze het ook noemen. Dan snap je het dus echt niet, ook al beweer je van wel.
Heftig zakdoek.
zaterdag 30 december 2017 om 16:51
Wellicht helemaal verkeerd verwoord, want zoals jullie het interpreteren bedoel ik het niet. Ik bedoel dat ik het herken als zijnde stem in je hoofd die negatief is over je en dat het niet klopt. Dat het niet waar is dat je minder waard bent etc. Ik weet niet goed hoe ik het moet zeggen, maar het was niet naar bedoeld en zeker niet beledigend.Lucifermiauww schreef: ↑30-12-2017 16:43Precies.
Heeft niks met ernaar leven te maken. En al 'kan je er niet wat van maken soms' is dat meestal ook geen vrije keus.
Ik vind dat soort denkwijzes soms echt een belediging voor de mensen in een depressie. Zeker van mensen die zelf ervaring hebben met zo'n episode/ziekte/ enz.
Maar ook dat mag je eigenlijk niet uiten. Want nooit zo bedoeld.
Cum non tum age
zaterdag 30 december 2017 om 16:57
Joh Zakdoek, ik dacht dat jij veel jonger was. Ik heb hier boven geschreven dat ik het niet zo bedoelde als het overkomt.zakdoek schreef: ↑30-12-2017 16:38Dat vind ik juist het eenzame eraan: ik leef er niet naar.
Ik maak me nuttig, doe leuke dingen, ben gezellig, heb lol. Niemand die wat aan mij ziet of merkt. Ik voel me altijd een bedrieger: de binnenkant is zo anders dan de buitenkant.
Ik leef nu eenmaal dus ik maak er wat van. En tegelijk tel ik af: ik ben 50 geweest dus waarschijnlijk over de helft van mijn leven en daar houd ik me aan vast. De langste tijd heb ik tenminste achter de rug.
Het eenzame vind ik dat ik merk dat ik dit af en toe wel kan zeggen (en dan vooral grappenderwijs) maar niet te vaak want het is iets waar een ander niks mee kan en wat voor andere mensen iets zwaars is. Tja, dat is het voor mij ook. Dat maakt eenzaam.
Ik hoop niet dat ik je gekwetst heb.
Hoewel ik heel goed weet wat een depressie is, weet ik niet wat het is om dat continu te zijn en jij dus wel.
Cum non tum age
zaterdag 30 december 2017 om 17:26
Haha nee ik ben jong van geest maar al op leeftijd hoor! Eerbied voor de ouderdom graag
Je hebt me niet gekwetst of wat dan ook.
Ik weet dat wat met mij meegaat voor de meeste mensen niet goed voor te stellen is en ik vind het altijd lief als iemand met een oplossing komt (je moet gewoon zus of zo denken). Daarin zie ik de goede bedoeling (en het onvermogen).
En wat al helemaal onbegrijpbaar is, is dat ik niet depressief ben.
Het is een heel diep van binnen weten dat ik te slecht ben om te mogen leven, dat ik er niet hoor te zijn maar ja, ik ben er wel.
Dan denk ik maar: gelukkig ben ik niet depressief! Het had nog erger gekund
zaterdag 30 december 2017 om 17:33
Wow madrid wat een bijzondere post van je. Erg openhartig. Net zoals de anderen die hier hun ziel blootgeven. Knap van jullie.
Hoe komt het dat je nu geen actieve doodswens hebt? Mag ik het zo normen? Wat is helpend. Heb je het er nu nog veel met anderen Over?
Ik vind het zelf ook.erg belangrijk dat er open over gesproken kan worden. Dat is juist zo belangrijk. Zodat je steun kan bieden en mensen zelf ook eerder om hulp kunnen vragen.
Een ban op dit topic zou ik dan ook echt een gemiste kans vinden.
Hoe komt het dat je nu geen actieve doodswens hebt? Mag ik het zo normen? Wat is helpend. Heb je het er nu nog veel met anderen Over?
Ik vind het zelf ook.erg belangrijk dat er open over gesproken kan worden. Dat is juist zo belangrijk. Zodat je steun kan bieden en mensen zelf ook eerder om hulp kunnen vragen.
Een ban op dit topic zou ik dan ook echt een gemiste kans vinden.
zaterdag 30 december 2017 om 17:47
Tja is het egoïstisch? Lastig. Dat je er anderen mee hindert natuurlijk wel. Bijvoorbeeld de conducteur.
Maar als je zo diep zit lijkt mij dat je niet meer denkt aan je naasten. Of dat je ze juist ontlast. Is dat?
Is het echt dat het besluit en de daad echt maar een paar uur kan beslaan? Dat lijkt mij absurd. Ineens weg. Mij lijkt dat er dan toch eerder of langere tijd van die gedachtes geweest zijn.
En als je niet depressief bent weinig problemen hebben is natuurlijk een drogreden. Ik ken mensen die zo veel mee hebben gemaakt maar niet zwaar depressief zijn. En ik ben depressief geweest maar heb in principe alles prima.
Bij de een is de depressie het probleem zeg maar. En bij de ander het gevolg van problemen.
Cassalorea je hebt natuurlijk de emotie erbij. En dat neem ik je niet kwalijk. Maar ik denk dat het niet zo zwart wit is. Net wat ik eerder zei. De een heeft 'geen' problemen maar wel een diepe depressie. Dikke knuffel voor jou. Het is niet makkelijk.
Maar als je zo diep zit lijkt mij dat je niet meer denkt aan je naasten. Of dat je ze juist ontlast. Is dat?
Is het echt dat het besluit en de daad echt maar een paar uur kan beslaan? Dat lijkt mij absurd. Ineens weg. Mij lijkt dat er dan toch eerder of langere tijd van die gedachtes geweest zijn.
En als je niet depressief bent weinig problemen hebben is natuurlijk een drogreden. Ik ken mensen die zo veel mee hebben gemaakt maar niet zwaar depressief zijn. En ik ben depressief geweest maar heb in principe alles prima.
Bij de een is de depressie het probleem zeg maar. En bij de ander het gevolg van problemen.
Cassalorea je hebt natuurlijk de emotie erbij. En dat neem ik je niet kwalijk. Maar ik denk dat het niet zo zwart wit is. Net wat ik eerder zei. De een heeft 'geen' problemen maar wel een diepe depressie. Dikke knuffel voor jou. Het is niet makkelijk.
zaterdag 30 december 2017 om 18:02
Dan zeg ik sorry!noa schreef: ↑30-12-2017 16:51Wellicht helemaal verkeerd verwoord, want zoals jullie het interpreteren bedoel ik het niet. Ik bedoel dat ik het herken als zijnde stem in je hoofd die negatief is over je en dat het niet klopt. Dat het niet waar is dat je minder waard bent etc. Ik weet niet goed hoe ik het moet zeggen, maar het was niet naar bedoeld en zeker niet beledigend.
Ik was nog beetje geirriteerd dat egoisme denk ik. Helemaal mijn verkeerde invulling.
zaterdag 30 december 2017 om 18:50
Fijn dat je het niet verkeerd opvat. Ik denk dat t ook n stukje onmacht mijnerzijds is.zakdoek schreef: ↑30-12-2017 17:26Haha nee ik ben jong van geest maar al op leeftijd hoor! Eerbied voor de ouderdom graag
Je hebt me niet gekwetst of wat dan ook.
Ik weet dat wat met mij meegaat voor de meeste mensen niet goed voor te stellen is en ik vind het altijd lief als iemand met een oplossing komt (je moet gewoon zus of zo denken). Daarin zie ik de goede bedoeling (en het onvermogen).
En wat al helemaal onbegrijpbaar is, is dat ik niet depressief ben.
Het is een heel diep van binnen weten dat ik te slecht ben om te mogen leven, dat ik er niet hoor te zijn maar ja, ik ben er wel.
Dan denk ik maar: gelukkig ben ik niet depressief! Het had nog erger gekund
Cum non tum age
zaterdag 30 december 2017 om 18:52
Fijn dat we hier zo ok kunnen discussiëren.Lucifermiauww schreef: ↑30-12-2017 18:02Dan zeg ik sorry!
Ik was nog beetje geirriteerd dat egoisme denk ik. Helemaal mijn verkeerde invulling.
Cum non tum age
zaterdag 30 december 2017 om 19:01
Hmm ik begin me nu wel zorgen te maken over sancties op het forum... Ik heb ook veel steun en herkenning aan de reacties van anderen. En vind ook dat het een bespreekbaar onderwerp zou moeten zijn. Natuurlijk niet in de vorm van dat je het vanavond nog gaat doen (en de rest machteloos achterlaat) of tips uitwisselen hoe het kan, maar wel dat het er nou eenmaal is, bij blijkbaar een groepje mensen op dit forum.
Zakdoek, ik had ook gedacht dat je veel jonger was... Ik ben trouwens 37. En inmiddels 2,5 jaar chronisch suïcidaal. Soms wordt dat acuut en dan moet er worden ingegrepen. Verder blijft de wens er liggen.
Een paar posts terug vroeg iemand geloof ik waarom je nú dan niet actief suïcidaal bent. Voor mij geldt dat ik me eindelijk even een beetje beter voel. Door de vakantie heb ik veel gezelschap (Kater is 1,5 week hier en mijn "vriend-vriend" zie ik ook vaker).
Kort geleden ging het een stuk minder met me. Mijn hoofdbehandelaar nam ontslag en dat is zwaar. Ik heb niemand zo vertrouwd als haar. Ik was gestresst, deelde de stress van Kater om zijn huis verkoop, werk en andere factoren. Ik was bang vriend de intimiteit te "moeten" (van mezelf) gaan geven die bij een relatie hoort, maar waarin ik eerst nog zoveel te verwerken heb. Van de stress kon ik niet eten en van niet eten voel je je nog slechter. Ik had mezelf een deadline beloofd een leefde eigenlijk naar een einde toe. Toen hebben we met alle behandelaren gekeken hoe die tijd met extra gesprekken, plannen maken voor de dag, extra medicatie, bijvoeding, extra gezelschap en afleiding door te komen was. Ik wilde absoluut niet met kerst opgenomen zijn, maar die kant ging het wel op. Kater en vriend kunnen het gelukkig goed vinden met elkaar en hebben die periode samen gezorgd dat ik niet alleen was. En dus niet in de gelegenheid.
De vooruitzichten zijn nu wat fijner. Kater sponsort dat ik twee keer per week een halfuur met wat aanpassingen kan paardrijden, wat inmiddels goed voor mijn rug blijkt te zijn. Mijn vriend sponsort stijldanslessen (in een aangepaste houding kan ik dat), waarbij ik nu na 6 jaar stijldansen met Kater, opnieuw beginner ben. Kater komt in de regio wonen, waardoor we elkaar makkelijker kunnen zien en het niet enkel op de weekends aankomt.
Wat ook uitmaakt, minder positief eigenlijk, is dat de traumatherapie op pauze staat. Ik raak erdoor uit evenwicht en soms heel flink ook. Dat is dus minder nu. Wel heb ik me net verbonden aan een nieuwe therapie, MBT, die individueel eigenlijk al gestart is, en straks eerst een cursus en daarna de groep.
Grappig genoeg weet ik terwijl ik dit typ, dat ik als de stress naar 100 zou schieten, vaak door een combinatie van factoren, ik weer wel heel erg suïcidaal kan worden. En dan de crisisdienst moet bellen. Ook al heb ik al die fijne dingen in mijn leven. Want die had ik half december ook. Eigenlijk is dan het korte antwoord: "omdat het nu toevallig allemaal wat beter gaat".
Zakdoek, ik had ook gedacht dat je veel jonger was... Ik ben trouwens 37. En inmiddels 2,5 jaar chronisch suïcidaal. Soms wordt dat acuut en dan moet er worden ingegrepen. Verder blijft de wens er liggen.
Een paar posts terug vroeg iemand geloof ik waarom je nú dan niet actief suïcidaal bent. Voor mij geldt dat ik me eindelijk even een beetje beter voel. Door de vakantie heb ik veel gezelschap (Kater is 1,5 week hier en mijn "vriend-vriend" zie ik ook vaker).
Kort geleden ging het een stuk minder met me. Mijn hoofdbehandelaar nam ontslag en dat is zwaar. Ik heb niemand zo vertrouwd als haar. Ik was gestresst, deelde de stress van Kater om zijn huis verkoop, werk en andere factoren. Ik was bang vriend de intimiteit te "moeten" (van mezelf) gaan geven die bij een relatie hoort, maar waarin ik eerst nog zoveel te verwerken heb. Van de stress kon ik niet eten en van niet eten voel je je nog slechter. Ik had mezelf een deadline beloofd een leefde eigenlijk naar een einde toe. Toen hebben we met alle behandelaren gekeken hoe die tijd met extra gesprekken, plannen maken voor de dag, extra medicatie, bijvoeding, extra gezelschap en afleiding door te komen was. Ik wilde absoluut niet met kerst opgenomen zijn, maar die kant ging het wel op. Kater en vriend kunnen het gelukkig goed vinden met elkaar en hebben die periode samen gezorgd dat ik niet alleen was. En dus niet in de gelegenheid.
De vooruitzichten zijn nu wat fijner. Kater sponsort dat ik twee keer per week een halfuur met wat aanpassingen kan paardrijden, wat inmiddels goed voor mijn rug blijkt te zijn. Mijn vriend sponsort stijldanslessen (in een aangepaste houding kan ik dat), waarbij ik nu na 6 jaar stijldansen met Kater, opnieuw beginner ben. Kater komt in de regio wonen, waardoor we elkaar makkelijker kunnen zien en het niet enkel op de weekends aankomt.
Wat ook uitmaakt, minder positief eigenlijk, is dat de traumatherapie op pauze staat. Ik raak erdoor uit evenwicht en soms heel flink ook. Dat is dus minder nu. Wel heb ik me net verbonden aan een nieuwe therapie, MBT, die individueel eigenlijk al gestart is, en straks eerst een cursus en daarna de groep.
Grappig genoeg weet ik terwijl ik dit typ, dat ik als de stress naar 100 zou schieten, vaak door een combinatie van factoren, ik weer wel heel erg suïcidaal kan worden. En dan de crisisdienst moet bellen. Ook al heb ik al die fijne dingen in mijn leven. Want die had ik half december ook. Eigenlijk is dan het korte antwoord: "omdat het nu toevallig allemaal wat beter gaat".
anoniem_35141 wijzigde dit bericht op 30-12-2017 19:18
24.23% gewijzigd
