Kinderen
alle pijlers
Straf
woensdag 1 augustus 2018 om 14:31
(OP aangepast, het bleek niet geheel duidelijk dat het met een knipoog is)
Het praten, praten, praten, uitleggen en zinvol dreigen daargelaten, als het aankomt op overige vormen van slecht gedrag aanpakken ben ik weinig origineel. Tablet/game-tijd wordt ingekort / ze moeten naar hun kamer / mogen niet meedoen / krijgen extra klusjes.. dat soort dingen. Ik ben op zoek naar leukere, originelere manieren om misdragingen aan te pakken. Heb je weleens een afwijkende straf uitgedeeld en ook niet onbelangrijk: had het nut
?
http://i68.tinypic.com/a1pchc.jpg
Het praten, praten, praten, uitleggen en zinvol dreigen daargelaten, als het aankomt op overige vormen van slecht gedrag aanpakken ben ik weinig origineel. Tablet/game-tijd wordt ingekort / ze moeten naar hun kamer / mogen niet meedoen / krijgen extra klusjes.. dat soort dingen. Ik ben op zoek naar leukere, originelere manieren om misdragingen aan te pakken. Heb je weleens een afwijkende straf uitgedeeld en ook niet onbelangrijk: had het nut
? http://i68.tinypic.com/a1pchc.jpg
englishmaninnewyork wijzigde dit bericht op 01-08-2018 15:12
24.30% gewijzigd
Whoever said "Out of sight, out of mind" never had a spider disappear in their bedroom.
woensdag 1 augustus 2018 om 15:17
Nee, want hij houdt zelf de regie over wanneer hij van zijn kamer af komt. De reden is tot jezelf komen, niet voor straf, omdat je je schoenen niet hebt opgeruimd.EnglishmaninNewYork schreef: ↑01-08-2018 15:15Maar dat is toch gewoon naar de kamer sturen? Ik volg het nu even niet meer, dat is exact hetzelfde.
woensdag 1 augustus 2018 om 15:24
Het is ook niet leuk om naar je kamer gestuurd te worden terwijl je zo boos bent dat je door wilt gaan met het uiten van je frustraties tegen je broer/zus/ouders. Ik zie dat als straf. Maar straf moet wel nut hebben, het is wel de bedoeling dat ze de rust terug kunnen vinden hun eigen gedachten te horen en dat gaat niet als ze afgeleid worden door de rest.
De plek in huis die bij uitstek 'eigen' is, is juist hun kamer. Hun spullen, hun posters, hun gedachten, hun sfeer, hun rust, hun plekje om in terug te trekken en af te koelen. En als het klaar is, komen ze naar beneden en hebben we het erover.
Whoever said "Out of sight, out of mind" never had a spider disappear in their bedroom.
woensdag 1 augustus 2018 om 15:27
Dat ik het niet meer in mn hoofd haalde om me nog een keer te misdragen (ik was vroeger heel jaloers op broertje en blijkbaar probeerde ik hem ook pijn te doen) - harde ingrijpen van m'n ouders was dus wel nodig!
Wat hier in Italie als straf gebruikt word bij kleine kinderen, is dat wanneer ze iets uitgehaald hebben, worden ze op een stoel in de hoek vd kamer gezet om "na te denken over wat ze gedaan hebben". Pas wanneer ze bijgekomen zijn (woedeaanval bv) en excuses hebben aangeboden, mogen ze eraf. Voor die tijd niet.
Happy as long as I'm not hungry
woensdag 1 augustus 2018 om 15:29
Dit soort dingen bedoelde ik met het openen van dit topic, 'straffen' met een knipoog.Solomio schreef: ↑01-08-2018 14:57Voor 'straf' met z'n allen het ijs rechtstreeks uit de ijsbak eten en niet uit een bakje, omdat ze zo vreselijk goor hadden zitten kliederen met eten.
Oftewel: het toetje werd op een nog veel goordere manier gegeten en dat had effect.
Ik geloof niet zo in straffen geloof ik.
Whoever said "Out of sight, out of mind" never had a spider disappear in their bedroom.
woensdag 1 augustus 2018 om 15:30
Oja, de opgelegde excuses. Lekker oprecht. Gewoon een aangeleerd trucje.hollandsglorie schreef: ↑01-08-2018 15:27Dat ik het niet meer in mn hoofd haalde om me nog een keer te misdragen (ik was vroeger heel jaloers op broertje en blijkbaar probeerde ik hem ook pijn te doen) - harde ingrijpen van m'n ouders was dus wel nodig!
Wat hier in Italie als straf gebruikt word bij kleine kinderen, is dat wanneer ze iets uitgehaald hebben, worden ze op een stoel in de hoek vd kamer gezet om "na te denken over wat ze gedaan hebben". Pas wanneer ze bijgekomen zijn (woedeaanval bv) en excuses hebben aangeboden, mogen ze eraf. Voor die tijd niet.
woensdag 1 augustus 2018 om 15:33
Ik benoem onwenselijk gedrag en zeg waarom ik het onwenselijk vind. Ik geef ook alternatieven. Als ze dan niet naar me luisteren, zet ik een wat luidere maar wel heel kalme stem op. Ik zeg dan dat ik geïrriteerd begin te raken. Als ze dan nog doorgaan, zeg ik: en nú is het klaar! Indien nodig haal ik ze dan ook uit elkaar. Dat is eigenlijk bijna altijd genoeg.
Als het niet genoeg is, blijkt dat vanzelf want dan wordt het kind in kwestie boos en gaat huilend/schreeuwend of met de deuren slaand naar boven. Dan laat ik ze even betijen en afhankelijk van de situatie ga ik dan zelf naar boven om het uit te praten of het kind komt zelf al tot inkeer en komt naar beneden om sorry te zeggen. Dan is het ook klaar. Kinderen hebben ook recht op hun woedeaanvallen zo nu en dan.
Ze zijn inmiddels 8 en 10 en nu hanteer ik weleens een andere aanpak. Dan roep ik uit dat ik maar een slechte opvoeder ben, want ze luisteren niet naar mij/doen dingen die ik al 1000 keer verboden heb etc. Dan schieten ze meteen in luistermodus: “Nee hoor mama! Je bent wél een goede opvoeder! De beste zelfs!”
Als het niet genoeg is, blijkt dat vanzelf want dan wordt het kind in kwestie boos en gaat huilend/schreeuwend of met de deuren slaand naar boven. Dan laat ik ze even betijen en afhankelijk van de situatie ga ik dan zelf naar boven om het uit te praten of het kind komt zelf al tot inkeer en komt naar beneden om sorry te zeggen. Dan is het ook klaar. Kinderen hebben ook recht op hun woedeaanvallen zo nu en dan.
Ze zijn inmiddels 8 en 10 en nu hanteer ik weleens een andere aanpak. Dan roep ik uit dat ik maar een slechte opvoeder ben, want ze luisteren niet naar mij/doen dingen die ik al 1000 keer verboden heb etc. Dan schieten ze meteen in luistermodus: “Nee hoor mama! Je bent wél een goede opvoeder! De beste zelfs!”
woensdag 1 augustus 2018 om 15:34
Toen mijn dochter van 4 weigerde een broek aan te trekken is ze in d'r onderbroek naar de opvang gegaan. Blote benen en winterjas.
De gastouder zit om de hoek en zou hetzelfde hebben gedaan.
Mijn dochter was een schatje. Normaal was straffen niet nodig. Maar ik had ook geen zin in strijd. 'Jij wil geen broek aan? Oké dan niet'. Eerlijk gezegd moesten we onderweg ook wel lachen. En eenmaal bij de opvang zag ze haar vriendjes en ging die meegenomen broek zo aan.
De gastouder zit om de hoek en zou hetzelfde hebben gedaan.
Mijn dochter was een schatje. Normaal was straffen niet nodig. Maar ik had ook geen zin in strijd. 'Jij wil geen broek aan? Oké dan niet'. Eerlijk gezegd moesten we onderweg ook wel lachen. En eenmaal bij de opvang zag ze haar vriendjes en ging die meegenomen broek zo aan.
woensdag 1 augustus 2018 om 15:35
woensdag 1 augustus 2018 om 15:36
Of slim genoeg om zich nooit meer te laten pakken.Madeliefjees schreef: ↑01-08-2018 15:35Oh ja, en toen hij rond oudjaar te vroeg vuurwerk afstak, moest hij op 1 januari bij bureau Halt vuurwerk vegen. Dat maakte wel indruk hoor, nooit meer te vroeg vuurwerk afgestoken. Dus, soms helpt straf echt wel.
woensdag 1 augustus 2018 om 15:36
Dat lijkt me vooral een logisch gevolg en geen straf.Madeliefjees schreef: ↑01-08-2018 15:32Toen zoon zich misdragen had tijdens t stappen en een boete kreeg van 250 euro, moest hij als straf net zolang zn autowasgeld inleveren totdat alles betaald was.
woensdag 1 augustus 2018 om 15:40
Ik heb nog redelijk jonge kinderen (3 en bijna 6), maar zoek het vooral in logische consequenties ipv echt straf. Dus:
- te wild/sloperig omgaan met spullen/speelgoed? (bijv rondmeppen met een speelgoedbezem, met een vork op de tafel rammen, etc.) => spullen/speelgoed afnemen en buiten bereik leggen, want blijkbaar kun je er niet mee omgaan
- keihard gillen en niet daarmee stoppen als we vragen zachter te doen? => ga maar op de gang gillen (of op de wc, op je kamer of waar je maar wil, maar buiten mijn bereik), dan doen mijn oren er geen pijn van
- enorm treuzelen bij het naar bed gaan? => minder tijd over voor voorlezen
- niet willen eten? => geen punt, dan eet je niks, maar honger is dan wel je eigen probleem
- wild omgaan met bestek/servies => blijkbaar ben je er nog niet aan toe, dus maar terug naar plastic bestek/servies
- niet mee willen komen? => nou, ik ga wel, doeg! (moet je wel zeker weten dat ze dan meekomen, met een zeer koppig kind dat blijft zitten en je niet alleen wilt laten is het geen goede aanpak, want dan moet je erop terugkomen)
Wat lastiger is is als er aan bepaald gedrag niet echt een logische consequentie voor henzelf vast te knopen is die voor henzelf voelbaar is. In dat geval probeer ik in ieder geval wel te benoemen wat de consequenties voor anderen zijn. Bijv.:
- "Dat is niet leuk dat je gekrast hebt op de tekening van je broer, kijk maar eens hoe verdrietig hij kijkt."
- "Ik word er vreselijk moe van als je zo door blijft gaan met zeuren."
- "Als je zo wild tegen me aanspringt doe je me pijn."
Verder probeer ik vooral om misdragingen te voorkomen (duidelijke regels die we ook in tekeningetjes in de woonkamer op hebben gehangen, bijtijds eten en rust, routine & regelmaat, geen dingen van ze eisen waarvan je weet dat het toch mis zal gaan, verleidingen zoveel mogelijk voorkomen, etc.).
- te wild/sloperig omgaan met spullen/speelgoed? (bijv rondmeppen met een speelgoedbezem, met een vork op de tafel rammen, etc.) => spullen/speelgoed afnemen en buiten bereik leggen, want blijkbaar kun je er niet mee omgaan
- keihard gillen en niet daarmee stoppen als we vragen zachter te doen? => ga maar op de gang gillen (of op de wc, op je kamer of waar je maar wil, maar buiten mijn bereik), dan doen mijn oren er geen pijn van
- enorm treuzelen bij het naar bed gaan? => minder tijd over voor voorlezen
- niet willen eten? => geen punt, dan eet je niks, maar honger is dan wel je eigen probleem
- wild omgaan met bestek/servies => blijkbaar ben je er nog niet aan toe, dus maar terug naar plastic bestek/servies
- niet mee willen komen? => nou, ik ga wel, doeg! (moet je wel zeker weten dat ze dan meekomen, met een zeer koppig kind dat blijft zitten en je niet alleen wilt laten is het geen goede aanpak, want dan moet je erop terugkomen)
Wat lastiger is is als er aan bepaald gedrag niet echt een logische consequentie voor henzelf vast te knopen is die voor henzelf voelbaar is. In dat geval probeer ik in ieder geval wel te benoemen wat de consequenties voor anderen zijn. Bijv.:
- "Dat is niet leuk dat je gekrast hebt op de tekening van je broer, kijk maar eens hoe verdrietig hij kijkt."
- "Ik word er vreselijk moe van als je zo door blijft gaan met zeuren."
- "Als je zo wild tegen me aanspringt doe je me pijn."
Verder probeer ik vooral om misdragingen te voorkomen (duidelijke regels die we ook in tekeningetjes in de woonkamer op hebben gehangen, bijtijds eten en rust, routine & regelmaat, geen dingen van ze eisen waarvan je weet dat het toch mis zal gaan, verleidingen zoveel mogelijk voorkomen, etc.).
woensdag 1 augustus 2018 om 15:47
Tja, dan meen je het maar niet. Als je de ander op zijn hoofd timmert is er straf (of 'uit de situatie gehaald worden') en dienen er na de straf uitgepraat worden wat er gebeurde, hoe het anders moet de volgende keer en excuses gemaakt worden.
Dat vinden wij de logische consequenties van iemand op zijn hoofd timmeren. (Kinderen zijn 6 en 3)
woensdag 1 augustus 2018 om 15:54
consequentie is toch vaak al straf genoeg.
Als de consequentie dat je als je iets expres kapotmaakt is, dat je het zelf betaalt, als je zelf moet zorgen dat je vuile was in de wasmand komt en je doet het niet, zit je zonder gymspullen, je lievelingsshirt, wat dan ook. Allemaal consequenties die oorzaak en gevolg hebben, als het tevoren duidelijk is gemaakt
De waarheid is dat iedereen zomaar wat probeert
woensdag 1 augustus 2018 om 15:55
Ik vind verplicht excuses aanbieden een waardeloze maatregel. Ik heb wel eens meegemaakt dat van een peuter geeist werd dat hij dat deed en dat die peuter een kwartier lang door het lint ging en het pertinent niet deed. Wat bereik je daar dan mee? Het ene kind is ook veel makkelijker met excuses aanbieden dan het andere. Mijn dochter is er heel makkelijk in, die zegt al heel snel 'sorry' terwijl ze het echt niet zo enorm serieus meent. En ik ken ook een kind dat zelfs als peuter steevast iets uit de handen van een ander kind trok en dan direct 'sorry' erachteraan zei (en het afgepakte wel lekker zelf hield). Ze had heel goed geleerd om sorry te zeggen maar daar bleef het dan ook bij. Mijn zoon is juist enorm moeilijk met sorry zeggen, die krijgt het echt niet uit zijn strot en al helemaal niet als een ander het van hem eist. Soms doet hij het wel spontaan, als hij op mijn tenen gaat staan en ik auw zeg bijv. Ik heb wel eens gelezen dat het voor sommige kinderen een enorm ding is om sorry te zeggen omdat ze dat ervaren als daarmee ook de schuld op zich nemen / krijgen en dat als heel heftig ervaren (vooral als het een voor hen wat complexere situatie was, waarin ze bijv. sloegen omdat een ander kind hen enorm uitdaagde en ze zichzelf daardoor meer als slachtoffer dan als dader zien).hollandsglorie schreef: ↑01-08-2018 15:27Wat hier in Italie als straf gebruikt word bij kleine kinderen, is dat wanneer ze iets uitgehaald hebben, worden ze op een stoel in de hoek vd kamer gezet om "na te denken over wat ze gedaan hebben". Pas wanneer ze bijgekomen zijn (woedeaanval bv) en excuses hebben aangeboden, mogen ze eraf. Voor die tijd niet.
Een kind even afzonderen om na te denken / uit te razen vind ik ook heel verschillend uitwerken bij verschillende kinderen. Bij mijn dochter werkt het wel, die kan zo'n 'reset' soms even nodig hebben en komt dan ook al gauw daarna even een knuffel geven/halen en dan is het weer goed. Mijn zoon werd er alleen maar nog veel bozer en opgefokter van, bij was het geen uitrazen maar werd het nog erger dan het was. En een knuffel / fysieke aanraking wilde/wil hij in zo'n geval al helemaal niet.
woensdag 1 augustus 2018 om 16:01
Gevolg = straf. De straf = het gevolg van. Je plakt een consequentie aan ongewenst gedrag. Ik heb het idee dat er veelal hetzelfde bedoeld wordt alleen anders geformuleerd.
Whoever said "Out of sight, out of mind" never had a spider disappear in their bedroom.
woensdag 1 augustus 2018 om 16:09
Sorry zeggen ben ik zelf een beetje dubbel in. Mijn man vindt dat sowieso al belangrijker dan ik. Maar een van mijn kinderen vertoont dan het gedrag zoals hierboven beschreven: snel sorry zeggen terwijl het ervan afdruipt dat ze het niet meent. Dat irriteert me meer dan een kind dat er gewoon nog niet aan toe is om sorry te zeggen, omdat hij nog te veel in zijn frustratie zit. Ik laat ze weleens sorry zeggen (tegen elkaar), maar dan vooral als het moment zich daarvoor leent: kind al gekalmeerd en bij voorkeur zelfs tot inkeer gekomen. Dan is het vaak juist een positief moment.
woensdag 1 augustus 2018 om 16:09
Maar dat zijn natuurlijke gevolgen. Daarmee leer je ook dat ze de dingen zelf kunnen oplossen in plaats van dat mama de was wel opraapt. Je geeft ze de keuze om de regie over hun eigen leven te hebben. Doe je dat niet, dan zitten daar nare maar natuurlijke gevolgen aan. Niet iets wat een ander je aandoet, maar een gevolg van e eigen actie. Dat leert een kind zelfstandig te worden en keuzes te maken.nlies schreef: ↑01-08-2018 15:54consequentie is toch vaak al straf genoeg.
Als de consequentie dat je als je iets expres kapotmaakt is, dat je het zelf betaalt, als je zelf moet zorgen dat je vuile was in de wasmand komt en je doet het niet, zit je zonder gymspullen, je lievelingsshirt, wat dan ook. Allemaal consequenties die oorzaak en gevolg hebben, als het tevoren duidelijk is gemaakt
Mijn kind is ook wel eens zonder schoenen naar buiten gegaan in de hitte. Dan merkt ze dat de tegels inderdaad heet zijn zoals ik al uitgelegd had. Soms willen ze het gewoon zeker weten.
Ik beloon ook goed gedrag, of geef aan dat positief gedrag mensen aantrekt in plaats van afstoot. Sla je mij, dan loop ik weg en wil ik niet met je praten, want mensen die mij pijn doen geven aan mij niet aardig te vinden.
Ruim jij je troep op, krijg je een smiley in je emmer! Ben je beleefd, wacht je op je beurt met praten, zeg je sorry, help je met opruimen, positieve dag? Een smiley. Die smileys kan ze inruilen voor bepaalde prijsjes.
Hele week leuk geweest? ( ook met de nodige fouten) dan mag ze kiezen tussen een aantal activiteiten. Niet leuk geweest? Dan bekijk ik of het vermoeidheid is, stress, groeispurt etc, en dan doen we iets wat daarbij helpt.
Mijn dochter is echt een pittige, koppige tante. Maar met deze aanpak leeft ze een heel gelukkig leven, en wij ook!
woensdag 1 augustus 2018 om 16:10
nicole123 schreef: ↑01-08-2018 15:40Ik heb nog redelijk jonge kinderen (3 en bijna 6), maar zoek het vooral in logische consequenties ipv echt straf. Dus:
- te wild/sloperig omgaan met spullen/speelgoed? (bijv rondmeppen met een speelgoedbezem, met een vork op de tafel rammen, etc.) => spullen/speelgoed afnemen en buiten bereik leggen, want blijkbaar kun je er niet mee omgaan
Dat zie ik dus als straf (en als gevolg/consequentie). Je straft je kind door speelgoed af te nemen.
- keihard gillen en niet daarmee stoppen als we vragen zachter te doen? => ga maar op de gang gillen (of op de wc, op je kamer of waar je maar wil, maar buiten mijn bereik), dan doen mijn oren er geen pijn van
Ook dat zie ik als straf. Je straft je kind door hem/haar weg te sturen.
- enorm treuzelen bij het naar bed gaan? => minder tijd over voor voorlezen
Da's gewoon gemeen.
Whoever said "Out of sight, out of mind" never had a spider disappear in their bedroom.
woensdag 1 augustus 2018 om 16:11
Leer ze dan wat sorry zeggen inhoudt. Dus laat ze de volledige reeks opzeggen ipv een woordje.Poppy_del_Rio schreef: ↑01-08-2018 16:09Sorry zeggen ben ik zelf een beetje dubbel in. Mijn man vindt dat sowieso al belangrijker dan ik. Maar een van mijn kinderen vertoont dan het gedrag zoals hierboven beschreven: snel sorry zeggen terwijl het ervan afdruipt dat ze het niet meent. Dat irriteert me meer dan een kind dat er gewoon nog niet aan toe is om sorry te zeggen, omdat hij nog te veel in zijn frustratie zit. Ik laat ze weleens sorry zeggen (tegen elkaar), maar dan vooral als het moment zich daarvoor leent: kind al gekalmeerd en bij voorkeur zelfs tot inkeer gekomen. Dan is het vaak juist een positief moment.
Sorry/het spijt me dat ik X heb gedaan en dat Y consequenties voor je had. Ik zal Z doen om het in het vervolg te voorkomen.
Dat is excuses aanbieden, niet sorry zeggen.
woensdag 1 augustus 2018 om 16:15
Praat jij echt zo tegen jouw kleuters?nicole123 schreef: ↑01-08-2018 15:40Ik heb nog redelijk jonge kinderen (3 en bijna 6), maar zoek het vooral in logische consequenties ipv echt straf. Dus:
- te wild/sloperig omgaan met spullen/speelgoed? (bijv rondmeppen met een speelgoedbezem, met een vork op de tafel rammen, etc.) => spullen/speelgoed afnemen en buiten bereik leggen, want blijkbaar kun je er niet mee omgaan
- keihard gillen en niet daarmee stoppen als we vragen zachter te doen? => ga maar op de gang gillen (of op de wc, op je kamer of waar je maar wil, maar buiten mijn bereik), dan doen mijn oren er geen pijn van
- enorm treuzelen bij het naar bed gaan? => minder tijd over voor voorlezen
- niet willen eten? => geen punt, dan eet je niks, maar honger is dan wel je eigen probleem
- wild omgaan met bestek/servies => blijkbaar ben je er nog niet aan toe, dus maar terug naar plastic bestek/servies
- niet mee willen komen? => nou, ik ga wel, doeg! (moet je wel zeker weten dat ze dan meekomen, met een zeer koppig kind dat blijft zitten en je niet alleen wilt laten is het geen goede aanpak, want dan moet je erop terugkomen)
Wat lastiger is is als er aan bepaald gedrag niet echt een logische consequentie voor henzelf vast te knopen is die voor henzelf voelbaar is. In dat geval probeer ik in ieder geval wel te benoemen wat de consequenties voor anderen zijn. Bijv.:
- "Dat is niet leuk dat je gekrast hebt op de tekening van je broer, kijk maar eens hoe verdrietig hij kijkt."
- "Ik word er vreselijk moe van als je zo door blijft gaan met zeuren."
- "Als je zo wild tegen me aanspringt doe je me pijn."
Verder probeer ik vooral om misdragingen te voorkomen (duidelijke regels die we ook in tekeningetjes in de woonkamer op hebben gehangen, bijtijds eten en rust, routine & regelmaat, geen dingen van ze eisen waarvan je weet dat het toch mis zal gaan, verleidingen zoveel mogelijk voorkomen, etc.).
woensdag 1 augustus 2018 om 16:18
Mee eens.Annelleke schreef: ↑01-08-2018 16:11Leer ze dan wat sorry zeggen inhoudt. Dus laat ze de volledige reeks opzeggen ipv een woordje.
Sorry/het spijt me dat ik X heb gedaan en dat Y consequenties voor je had. Ik zal Z doen om het in het vervolg te voorkomen.
Dat is excuses aanbieden, niet sorry zeggen.
Whoever said "Out of sight, out of mind" never had a spider disappear in their bedroom.
woensdag 1 augustus 2018 om 16:20
Ja, dat vind ik dus eigenlijk ook, dat alleen sorry zeggen niet zo veel inhoud heeft. Mijn man denkt daar deels anders over. Het hele riedeltje laten opzeggen terwijl ze nog boos en gefrustreerd zijn werkt hier niet. Het is dan net zo min gemeend en zou zelfs aanleiding kunnen zijn voor een nieuwe scène. Dus daarom wacht ik bij voorkeur op het goede moment. Soms komen ze ook uit zichzelf met een sorry. Mijn oudste zegt er dan ook nog bij waarvoor ze sorry zegt. Dat vind ik ook de beste manier, maar ja, dat zit er niet altijd in.Annelleke schreef: ↑01-08-2018 16:11Leer ze dan wat sorry zeggen inhoudt. Dus laat ze de volledige reeks opzeggen ipv een woordje.
Sorry/het spijt me dat ik X heb gedaan en dat Y consequenties voor je had. Ik zal Z doen om het in het vervolg te voorkomen.
Dat is excuses aanbieden, niet sorry zeggen.
