Psyche
alle pijlers
Plassen!
maandag 2 augustus 2010 om 23:02
Ik heb last van een heel vervelend, irritant, beheersend probleem.
Ik ben bang om in mijn broek te plassen in openbare ruimtes. Ik heb er last van op school, in de auto, in de bus, trein, tram, bioscoop maar ook bijvoorbeeld als ik aan het winkelen ben of op een feest ben wat in een openbare ruimte plaatsvind ( denk aan Dancevalley, Mysteryland etc...).
Zelfs als ik wat langere afstanden maak met de auto ben ik bang om het in m'n broek te doen!
Wanneer ik thuis ben of dicht bij een toilet heb ik nergens last van. Maar als ik weg moet komt de drang. Ik kijk ook altijd als eerste waar de toiletten zijn. Op de snelweg weet ik zelfs om de hoeveel kilometer er een tankstation is ( het is erg, ik weet het :-S!). Als ik zo één twee drie geen toilet in de buurt zie raak ik in paniek! Ik voel m'n blaas meteen "vol lopen". Als ik dan, uit paniek, ga komt er amper 20 ml uit :-S.
Als ik met vriendinnen wat leuks ga doen moet ik vaak naar toilet en dat valt hun dan ook op. Ik gooi het er dan ook altijd op dat ik veel thee of water gedronken heb.
Ondertussen probeer ik dat ik me niet zo moet laten beheersen door dit probleem en dat als ik "moet" het maar 2 druppels zijn en dat best op kan houden. Ik probeer dan ook aan andere dingen te denken of ik bel iemand op om een praatje te maken zodat ik er dan minder aan denk.
Maar het werkt niet altijd
Ik heb altijd lang mijn urine op kunnen houden, kon zo 5 uur lang zonder te moeten plassen of om er uberhaupt over na te hoeven denken. Ik vind dit dan ook heel frustrerend.
Hebben meerdere van jullie dit? Of ben ik gewoon raar?
Ik ben bang om in mijn broek te plassen in openbare ruimtes. Ik heb er last van op school, in de auto, in de bus, trein, tram, bioscoop maar ook bijvoorbeeld als ik aan het winkelen ben of op een feest ben wat in een openbare ruimte plaatsvind ( denk aan Dancevalley, Mysteryland etc...).
Zelfs als ik wat langere afstanden maak met de auto ben ik bang om het in m'n broek te doen!
Wanneer ik thuis ben of dicht bij een toilet heb ik nergens last van. Maar als ik weg moet komt de drang. Ik kijk ook altijd als eerste waar de toiletten zijn. Op de snelweg weet ik zelfs om de hoeveel kilometer er een tankstation is ( het is erg, ik weet het :-S!). Als ik zo één twee drie geen toilet in de buurt zie raak ik in paniek! Ik voel m'n blaas meteen "vol lopen". Als ik dan, uit paniek, ga komt er amper 20 ml uit :-S.
Als ik met vriendinnen wat leuks ga doen moet ik vaak naar toilet en dat valt hun dan ook op. Ik gooi het er dan ook altijd op dat ik veel thee of water gedronken heb.
Ondertussen probeer ik dat ik me niet zo moet laten beheersen door dit probleem en dat als ik "moet" het maar 2 druppels zijn en dat best op kan houden. Ik probeer dan ook aan andere dingen te denken of ik bel iemand op om een praatje te maken zodat ik er dan minder aan denk.
Maar het werkt niet altijd
Ik heb altijd lang mijn urine op kunnen houden, kon zo 5 uur lang zonder te moeten plassen of om er uberhaupt over na te hoeven denken. Ik vind dit dan ook heel frustrerend.
Hebben meerdere van jullie dit? Of ben ik gewoon raar?
woensdag 4 augustus 2010 om 07:58
woensdag 4 augustus 2010 om 09:35
@ EM en Zwup,
Ten eerste denk ik dat het een sociale fobie is. Want inderdaad, thuis heb ik er geen last van. Als er bijvoorbeeld een verjaardag is, waar veel mensen zijn, en ik kan niet naar toilet raak ik in paniek. De aandrang wordt dan enorm groot! Zelfde geldt voor wanneer ik boodschappen doe of naar de stad ga met vriendinnen. "Stel dat ik moet? En ik kan niet maar pis wel in mn broek omdat ik het niet op kan houden? Dan sta ik echt voor lul!" DAT gaat er dus door mijn hoofd. Inderdaad, bang zijn dat ik in mn broek pies en dat iedereen mijn natte broek ziet en dan dingen over mij gaat zeggen, of me uit gaan lachen.
Er zit ook wel enige vorm van paniek bij. Als ik dus geen toilet zie of er is er geen waar ik gebruik van mag maken dan slaat de paniek toe en gaat mijn ademhaling versnellen omdat het dan al lijkt alsof ik in mijn broek pies, zo hoog lijkt de nood dan al te worden.
Ik denk dat het niet een paniekaanval alleen is maar meer een combinatie van een sociale fobie en een paniekaanval.
Even terugkomend op het "auto" gebeuren. Dat is wel degelijk een sociale fobie. Meestal zit ik niet alleen in de auto maar met meerdere personen. Dan is het gevoel 30x zo sterk dan wanneer ik alleen in de auto zit. Het komt dan ook bijna nooit voor dat de "nood" zo hoog is dat ik bij een tankstation moet stoppen. Wel is dit het geval wanneer ik dus met meerdere personen in de auto zit. Want; "Stel toch dat ik in mn broek pies waar mijn vrienden bij zijn? Dan denken ze echt dat ik een klein kind ben", o.i.d. .
Ten eerste denk ik dat het een sociale fobie is. Want inderdaad, thuis heb ik er geen last van. Als er bijvoorbeeld een verjaardag is, waar veel mensen zijn, en ik kan niet naar toilet raak ik in paniek. De aandrang wordt dan enorm groot! Zelfde geldt voor wanneer ik boodschappen doe of naar de stad ga met vriendinnen. "Stel dat ik moet? En ik kan niet maar pis wel in mn broek omdat ik het niet op kan houden? Dan sta ik echt voor lul!" DAT gaat er dus door mijn hoofd. Inderdaad, bang zijn dat ik in mn broek pies en dat iedereen mijn natte broek ziet en dan dingen over mij gaat zeggen, of me uit gaan lachen.
Er zit ook wel enige vorm van paniek bij. Als ik dus geen toilet zie of er is er geen waar ik gebruik van mag maken dan slaat de paniek toe en gaat mijn ademhaling versnellen omdat het dan al lijkt alsof ik in mijn broek pies, zo hoog lijkt de nood dan al te worden.
Ik denk dat het niet een paniekaanval alleen is maar meer een combinatie van een sociale fobie en een paniekaanval.
Even terugkomend op het "auto" gebeuren. Dat is wel degelijk een sociale fobie. Meestal zit ik niet alleen in de auto maar met meerdere personen. Dan is het gevoel 30x zo sterk dan wanneer ik alleen in de auto zit. Het komt dan ook bijna nooit voor dat de "nood" zo hoog is dat ik bij een tankstation moet stoppen. Wel is dit het geval wanneer ik dus met meerdere personen in de auto zit. Want; "Stel toch dat ik in mn broek pies waar mijn vrienden bij zijn? Dan denken ze echt dat ik een klein kind ben", o.i.d. .
woensdag 4 augustus 2010 om 09:42
quote:twompie schreef op 03 augustus 2010 @ 22:06:
Hallo TO
Ik werk in de huisartsenzorg en geef blaastraining en bekkenbodemtraining (2 totaal verschillende dingen overigens) en kom jouw probleem vaak tegen. Het begint vaak al jong, kennen we allemaal niet de moeder/vader die zegt "ga nog maar even voor de zekerheid plassen".
Google eens op "urgency blaas" en vraag bij je huisarts of hij/zij of zijn praktijkondersteuner misschien een incontinentiespreekuur heeft. We lopen hier wat voor op dat gebied, ik zat in de pilotgroep in het UMC st Radboud Nijmegen en heb de lessen gevolgd bij professor Lagro (geweldig mens!!) en Dr. Teunissen (nog zo'n leuke vrouw). Via mail kan ik je best het één en ander vertellen maar je bent beter af bij iemand die je face to face ziet omdat er veel bij komt kijken (oefeningen, plasdagboeken etc).
Hai Twompie,
Thuis werd er altijd gezegd wanneer we lange afstanden maakte: " Moet je niet voor de zekerheid nog even plassen?" Waarop ik altijd met nee antwoorde want ik hoefde nooit, omdat ik dus ontzettend lang mijn plas op kon houden. Ik dronk heel veel, voor gezondheidsredenen, en alsnog kon ik mijn urine zo een 4 uurtjes ophouden. Dus persoonlijk denk ik niet dat het daarmee te maken heeft omdat ik toch nooit ging als mij dat als tip meegegeven werd.
Wel een goede tip trouwens, die je gaf. Ik weet niet of dit dan ook voor mij van toepassing is?
Hallo TO
Ik werk in de huisartsenzorg en geef blaastraining en bekkenbodemtraining (2 totaal verschillende dingen overigens) en kom jouw probleem vaak tegen. Het begint vaak al jong, kennen we allemaal niet de moeder/vader die zegt "ga nog maar even voor de zekerheid plassen".
Google eens op "urgency blaas" en vraag bij je huisarts of hij/zij of zijn praktijkondersteuner misschien een incontinentiespreekuur heeft. We lopen hier wat voor op dat gebied, ik zat in de pilotgroep in het UMC st Radboud Nijmegen en heb de lessen gevolgd bij professor Lagro (geweldig mens!!) en Dr. Teunissen (nog zo'n leuke vrouw). Via mail kan ik je best het één en ander vertellen maar je bent beter af bij iemand die je face to face ziet omdat er veel bij komt kijken (oefeningen, plasdagboeken etc).
Hai Twompie,
Thuis werd er altijd gezegd wanneer we lange afstanden maakte: " Moet je niet voor de zekerheid nog even plassen?" Waarop ik altijd met nee antwoorde want ik hoefde nooit, omdat ik dus ontzettend lang mijn plas op kon houden. Ik dronk heel veel, voor gezondheidsredenen, en alsnog kon ik mijn urine zo een 4 uurtjes ophouden. Dus persoonlijk denk ik niet dat het daarmee te maken heeft omdat ik toch nooit ging als mij dat als tip meegegeven werd.
Wel een goede tip trouwens, die je gaf. Ik weet niet of dit dan ook voor mij van toepassing is?
woensdag 4 augustus 2010 om 09:44
quote:TheEmpress schreef op 03 augustus 2010 @ 08:10:
Je moet afleren om steeds naar de WC te gaan. Hierdoor raken je blaasprikkels helemaal van slag. Het krijgt steeds de verkeerde signalen. Ergens is dat misgegaan bij jou. Eenmaal verkeerd, blijft je blaas prikkels afgeven terwijl de blaas nog helemaal niet echt vol is.
Bezoek aan de huisarts is zeker aan te raden, want dit is echt een probleem wat niet nodig is maar je leven behoorlijk beinvloedt.
Daarnaast kan het nuttig zijn jezelf aan te leren niet bij de eerste prikkel dat je moet plassen naar het toilet te gaan. Leer je blaas opnieuw het signaal pas af te geven op het moment dat je blaas ook echt vol zit. Je kunt dit voelen door op je onderbuik te drukken, als je blaas vol is, en je drukt op je onderbuik dan voel je een volle blaas, drukkend/vol gevoel, als je blaas leeg is of niet vol, voel je niks.
Zo is het mij ook uitgelegd door de bekkenbodemfysio.
En als je (te) weinig drinkt gaat je blaas ook samentrekken, die raakt daardoor geïrriteerd. Met als gevolg dat je denkt dat je weer moet plassen, nog minder drinkt etc.
Dus:
- genoeg drinken
- weer leren vertrouwen op je blaas (je weet zelf wel of het een 'vals' signaal kan zijn
- stoppen met om de haverklap bij iedere loze aandrang te plassen
- niet persen bij het plassen
- goed uitplassen
- goede plashouding aannnemen
- eventueel oefeningen doen
Als je merkt dat het daarmee beter gaat dan gaat het ook 'uit je hoofd'.
Je moet afleren om steeds naar de WC te gaan. Hierdoor raken je blaasprikkels helemaal van slag. Het krijgt steeds de verkeerde signalen. Ergens is dat misgegaan bij jou. Eenmaal verkeerd, blijft je blaas prikkels afgeven terwijl de blaas nog helemaal niet echt vol is.
Bezoek aan de huisarts is zeker aan te raden, want dit is echt een probleem wat niet nodig is maar je leven behoorlijk beinvloedt.
Daarnaast kan het nuttig zijn jezelf aan te leren niet bij de eerste prikkel dat je moet plassen naar het toilet te gaan. Leer je blaas opnieuw het signaal pas af te geven op het moment dat je blaas ook echt vol zit. Je kunt dit voelen door op je onderbuik te drukken, als je blaas vol is, en je drukt op je onderbuik dan voel je een volle blaas, drukkend/vol gevoel, als je blaas leeg is of niet vol, voel je niks.
Zo is het mij ook uitgelegd door de bekkenbodemfysio.
En als je (te) weinig drinkt gaat je blaas ook samentrekken, die raakt daardoor geïrriteerd. Met als gevolg dat je denkt dat je weer moet plassen, nog minder drinkt etc.
Dus:
- genoeg drinken
- weer leren vertrouwen op je blaas (je weet zelf wel of het een 'vals' signaal kan zijn
- stoppen met om de haverklap bij iedere loze aandrang te plassen
- niet persen bij het plassen
- goed uitplassen
- goede plashouding aannnemen
- eventueel oefeningen doen
Als je merkt dat het daarmee beter gaat dan gaat het ook 'uit je hoofd'.
woensdag 4 augustus 2010 om 09:48
Hebben jullie ook moeite met "wildplassen"? (eventueel met plastuit) Want in het bos en op het strand zijn er toch genoeg mogelijkheden om te plassen als je moet, ook al zijn er geen toiletten?
Als wij vroeger in de file stonden en 1 van ons moest plassen dan zette mijn vader de auto aan de kant en zochten we een bosje oid op.
Heden ten dage ben ik nog steeds heel makkelijk in buiten plassen als ergens geen toilet is.
Misschien is de gedachte dat dit gewoon kan ook al geruststellend?
Als wij vroeger in de file stonden en 1 van ons moest plassen dan zette mijn vader de auto aan de kant en zochten we een bosje oid op.
Heden ten dage ben ik nog steeds heel makkelijk in buiten plassen als ergens geen toilet is.
Misschien is de gedachte dat dit gewoon kan ook al geruststellend?
woensdag 4 augustus 2010 om 10:20
quote:Suy schreef op 04 augustus 2010 @ 09:48:
Hebben jullie ook moeite met "wildplassen"? (eventueel met plastuit) Want in het bos en op het strand zijn er toch genoeg mogelijkheden om te plassen als je moet, ook al zijn er geen toiletten?
Als wij vroeger in de file stonden en 1 van ons moest plassen dan zette mijn vader de auto aan de kant en zochten we een bosje oid op.
Heden ten dage ben ik nog steeds heel makkelijk in buiten plassen als ergens geen toilet is.
Misschien is de gedachte dat dit gewoon kan ook al geruststellend?Wildpoepen is geen optie voor mij
Hebben jullie ook moeite met "wildplassen"? (eventueel met plastuit) Want in het bos en op het strand zijn er toch genoeg mogelijkheden om te plassen als je moet, ook al zijn er geen toiletten?
Als wij vroeger in de file stonden en 1 van ons moest plassen dan zette mijn vader de auto aan de kant en zochten we een bosje oid op.
Heden ten dage ben ik nog steeds heel makkelijk in buiten plassen als ergens geen toilet is.
Misschien is de gedachte dat dit gewoon kan ook al geruststellend?Wildpoepen is geen optie voor mij
woensdag 4 augustus 2010 om 14:26
Had even geleden een patient die dus tijdens een ritje van 1.5uur in de auto iedere 20 minuten óf bij iedere benzinepomp moest stoppen. Haar man baalde enorm natuurlijk en zij eigenlijk ook maar wat voor keus heb je? Je moet écht plassen ook al is het maar 20ml er komt toch echt plas uit.
Bij haar lag de oorsprong wel degelijk in haar jeugd maar dit hoeft natuurlijk zeker niet altijd het geval te zijn. Deze mw had al jong een beroep waarbij je eenmaal begonnen aan "een klus/het werk/deklant" absoluut niet kon plassen. Daarom natuurlijk vooraf voor de zekerheid een plas. Dat heeft zich "doorontwikkeld" tot absurde plasfrequentie en gaf haar uiteindelijk de urgency blaas.
(urgency is totaal wat anders als urge incontinentie overigens!)
Met geduld en hard werken heeft zij haar mictie frequentie van 17 keer per dag terug weten te brengen naar 8 keer per dag (super prestatie) wat eigenlijk redelijk normaal is (voor veel mensen 6 of 7 keer plassen per dag).
Het is voor mij helemaal geweldig om de therapie te geven als mensen zich zo fanatiek willen inzetten om het te doen slagen. Het is een gedoe en ik verlang best veel van mensen maar het is te doen (is de feedback van patienten).
Hoop dat ze bij jullie huisarts een praktijkondersteuner in dienst hebben die hier iets mee doet en dan bij voorkeur ook de opleiding van Professor Lagro en Dr Teunissen heeft gevolgd.
Als je er echt niet uitkomt, wil ik los van het forum wel wat verdere info geven maar daarbij wil ik wel stellen dat mij dan duidelijk moet zijn of er geen co-morbiditeit is, of er bv een prolaps is of een ander lich. / psychisch probleem. Immers, zonder dossier is het niet verantwoord zomaar een behandeling te starten of zelfs maar adviezen te geven.
Bij haar lag de oorsprong wel degelijk in haar jeugd maar dit hoeft natuurlijk zeker niet altijd het geval te zijn. Deze mw had al jong een beroep waarbij je eenmaal begonnen aan "een klus/het werk/deklant" absoluut niet kon plassen. Daarom natuurlijk vooraf voor de zekerheid een plas. Dat heeft zich "doorontwikkeld" tot absurde plasfrequentie en gaf haar uiteindelijk de urgency blaas.
(urgency is totaal wat anders als urge incontinentie overigens!)
Met geduld en hard werken heeft zij haar mictie frequentie van 17 keer per dag terug weten te brengen naar 8 keer per dag (super prestatie) wat eigenlijk redelijk normaal is (voor veel mensen 6 of 7 keer plassen per dag).
Het is voor mij helemaal geweldig om de therapie te geven als mensen zich zo fanatiek willen inzetten om het te doen slagen. Het is een gedoe en ik verlang best veel van mensen maar het is te doen (is de feedback van patienten).
Hoop dat ze bij jullie huisarts een praktijkondersteuner in dienst hebben die hier iets mee doet en dan bij voorkeur ook de opleiding van Professor Lagro en Dr Teunissen heeft gevolgd.
Als je er echt niet uitkomt, wil ik los van het forum wel wat verdere info geven maar daarbij wil ik wel stellen dat mij dan duidelijk moet zijn of er geen co-morbiditeit is, of er bv een prolaps is of een ander lich. / psychisch probleem. Immers, zonder dossier is het niet verantwoord zomaar een behandeling te starten of zelfs maar adviezen te geven.
woensdag 4 augustus 2010 om 21:05
Hoi allemaal
wat ben ik stiekem blij om dit te lezen!
Ik heb namelijk al van kleins af aan een 'wc-complex' .
Althans zo noemden mijn ouders het vroeger, ik MOET altijd plassen als het niet mogelijk is!
Nu dacht mijn vader dat dit kwam omdat ik ooit in een snoepwinkel stond en mijn plas nog even moest ophouden van hem en dit niet lukte (ik was 4). Ik kan me er niets van herinneren maar het feit is dat ik nu altijd als het wat minder met me gaat mijzelf 'isoleer'. Ik durf namelijk niets te ondernemen vanwege de angst om te moeten plassen.
Het gaat bij mij wel in fases, toen mijn vader stierf was het heel heftig, angst voor plassen en poepen. Bij beide zwangerschappen stak het ook erg de kop op, bij de 2e zwangerschap kwam ik zelfs regelmatig te laat op mijn werk omdat ik van mezelf 3x had moeten plassen en soms ging ik onderweg in het bos plassen.
Nu op dit moment gaat het vrij goed, de jongste is nu 8 maanden en ik ga met de kinders vaak op pad. Toch merk ik aan mezelf dat ik iedere dag weer denk....'haal ik het wel tot de speeltuin' of 'morgen doe ik boodschappen, want als ik in de winkel moet heb ik 2 kindjes bij me, dat gaat niet lukken op de toilet'. Dus stiekem belemmert het me behoorlijk!
met een psycholoog of iets dergelijks gaan praten is eigenlijk nooit serieus in me opgekomen omdat ik verder echt een hele gelukkige meid ben, heb ook een geweldige jeugd gehad en heb veel vrienden om me heen.
Toch heeft het me wel aan het denken gezet... ik denk dat ik, mocht het ooit weer fout gaan, wel de stap zal zijn die ik moet nemen.
wat ben ik stiekem blij om dit te lezen!
Ik heb namelijk al van kleins af aan een 'wc-complex' .
Althans zo noemden mijn ouders het vroeger, ik MOET altijd plassen als het niet mogelijk is!
Nu dacht mijn vader dat dit kwam omdat ik ooit in een snoepwinkel stond en mijn plas nog even moest ophouden van hem en dit niet lukte (ik was 4). Ik kan me er niets van herinneren maar het feit is dat ik nu altijd als het wat minder met me gaat mijzelf 'isoleer'. Ik durf namelijk niets te ondernemen vanwege de angst om te moeten plassen.
Het gaat bij mij wel in fases, toen mijn vader stierf was het heel heftig, angst voor plassen en poepen. Bij beide zwangerschappen stak het ook erg de kop op, bij de 2e zwangerschap kwam ik zelfs regelmatig te laat op mijn werk omdat ik van mezelf 3x had moeten plassen en soms ging ik onderweg in het bos plassen.
Nu op dit moment gaat het vrij goed, de jongste is nu 8 maanden en ik ga met de kinders vaak op pad. Toch merk ik aan mezelf dat ik iedere dag weer denk....'haal ik het wel tot de speeltuin' of 'morgen doe ik boodschappen, want als ik in de winkel moet heb ik 2 kindjes bij me, dat gaat niet lukken op de toilet'. Dus stiekem belemmert het me behoorlijk!
met een psycholoog of iets dergelijks gaan praten is eigenlijk nooit serieus in me opgekomen omdat ik verder echt een hele gelukkige meid ben, heb ook een geweldige jeugd gehad en heb veel vrienden om me heen.
Toch heeft het me wel aan het denken gezet... ik denk dat ik, mocht het ooit weer fout gaan, wel de stap zal zijn die ik moet nemen.
woensdag 4 augustus 2010 om 22:55
Ste als jij 4x 400ml plast is dat gewoon normaal.
3 x per dag is echt weinig maar wederom, wanneer je grote hoeveelheden in je blaas kunt hebben tot bv 500ml dan is de urine hoeveelheid toch normaal.
Ik durf niet goed te zeggen of weinig plassen ergens op duiden zou. Daar heb ik eigenlijk nooit mee te maken.
Als je nieuwsgierig bent kun je doen wat ik de frequente plassers ook laat doen: een mictiedagboek bijhouden (plasdagboek)
Een 3 dagen lang (hoeft niet aaneengesloten) zorg je dat ALLES wat je drinkt wordt opgeschreven met tijdstip erbij en
ook ALLES wat je plast dus maatbeker eronder en opvangen+opschrijven. Noteer ook of je wel of geen aandrang had en of die sterk of niet sterk is en of je urine verlies hebt gehad. Dit is dus niet speciaal op jou vraag gericht maar juist op mensen met stress of urge incontinentie en mensen die dus zeer frequent plassen, zo vaak dat het een probleem in het sociale leven vormt.
Dus zoiets:
Woensdag 4 aug 2010
Tijdstip--------drinken-------plassen-------aandrang-------incontinent
08.00--------------------------- 350ml--------- ja----------------- nee
08.15----------250ml--------------------------------------------------------
09.30----------250ml--------------------------------------------------------
10.00---------------------------300ml----------ja------------------ nee
12.00---------250ml---------150ml---------nee-----------------nee
14.30---------------------------150ml--------ja--------------------nee
etc. t/m het moment dat je naar bed gaat.
Je telt je drinken op en je urine ook en dat moet natuurlijk een beetje op elkaar lijken. Je lichaam scheidt niet alles uit hoor maar wel veel van de vocht intake komt er weer uit.
Dus 2liter drinken en 1L uitplassen is wat vreemd etc.
Wat dit soort overzichten je ook kunnen leren/laten zien, is dat je als je s'morgens een 400ml plast en later bij 50ml ECHT heel nodig denkt te moeten plassen, je jezelf toch gaat realiseren dat het toch mogelijk moet zijn de urine op te houden. Je ziet bv vaak 's morgens bij de eerste mictie een 400ml en dan later op de dag 50ml en na een uur 100ml en na nog een anderhalf uur 150ml. Welbeschouwd zou je dus die 3 keer moeten kunnen ophouden (er zou dan nog maar 300ml in je blaas zitten) en dan pas uitplassen.
"Tjá" hoor ik jullie denken "maar dat kán ik nou juist niet, dat ophouden". Nou ja maar daar zijn dus weer goede adviezen, tips&tricks voor.
3 x per dag is echt weinig maar wederom, wanneer je grote hoeveelheden in je blaas kunt hebben tot bv 500ml dan is de urine hoeveelheid toch normaal.
Ik durf niet goed te zeggen of weinig plassen ergens op duiden zou. Daar heb ik eigenlijk nooit mee te maken.
Als je nieuwsgierig bent kun je doen wat ik de frequente plassers ook laat doen: een mictiedagboek bijhouden (plasdagboek)
Een 3 dagen lang (hoeft niet aaneengesloten) zorg je dat ALLES wat je drinkt wordt opgeschreven met tijdstip erbij en
ook ALLES wat je plast dus maatbeker eronder en opvangen+opschrijven. Noteer ook of je wel of geen aandrang had en of die sterk of niet sterk is en of je urine verlies hebt gehad. Dit is dus niet speciaal op jou vraag gericht maar juist op mensen met stress of urge incontinentie en mensen die dus zeer frequent plassen, zo vaak dat het een probleem in het sociale leven vormt.
Dus zoiets:
Woensdag 4 aug 2010
Tijdstip--------drinken-------plassen-------aandrang-------incontinent
08.00--------------------------- 350ml--------- ja----------------- nee
08.15----------250ml--------------------------------------------------------
09.30----------250ml--------------------------------------------------------
10.00---------------------------300ml----------ja------------------ nee
12.00---------250ml---------150ml---------nee-----------------nee
14.30---------------------------150ml--------ja--------------------nee
etc. t/m het moment dat je naar bed gaat.
Je telt je drinken op en je urine ook en dat moet natuurlijk een beetje op elkaar lijken. Je lichaam scheidt niet alles uit hoor maar wel veel van de vocht intake komt er weer uit.
Dus 2liter drinken en 1L uitplassen is wat vreemd etc.
Wat dit soort overzichten je ook kunnen leren/laten zien, is dat je als je s'morgens een 400ml plast en later bij 50ml ECHT heel nodig denkt te moeten plassen, je jezelf toch gaat realiseren dat het toch mogelijk moet zijn de urine op te houden. Je ziet bv vaak 's morgens bij de eerste mictie een 400ml en dan later op de dag 50ml en na een uur 100ml en na nog een anderhalf uur 150ml. Welbeschouwd zou je dus die 3 keer moeten kunnen ophouden (er zou dan nog maar 300ml in je blaas zitten) en dan pas uitplassen.
"Tjá" hoor ik jullie denken "maar dat kán ik nou juist niet, dat ophouden". Nou ja maar daar zijn dus weer goede adviezen, tips&tricks voor.
donderdag 5 augustus 2010 om 23:32
Bij mij is het zeker weten mijn moeder die verantwoordelijk is voor mijn plasfobie. Alhoewel het al gaandeweg veel minder erg is geworden, ben ik ook altijd gefocused op de toiletten.
Mijn moeder zei altijd voor we weg gingen, ga even plassen want straks kan het niet meer. En daar achteraan nog een heel scala van zoiets als, daar is geen WC, we stoppen niet onderweg, als je nu gaat hoef je straks niet etc etc.
Daar zijn heel wat jaren overheen gegaan om daar vanaf te komen. Maar toch heb ik nog steeds dat ik moet plassen voor het eten (ook al ben ik 10min ervoor geweest), voor het slapen gaan, zodra ik wakker wordt (s' nachts vaak 2 x) voor de lunch op het werk en voor het naar huis gaan. En voordat ik ergens naartoe ga. 'k Heb door deze moeder nog wel meer complexen opgelopen zoals verlegenheid. Omdat zij altijd zei, ach ze is zo verlegen, schattig he. Ze hield me graag klein omdat ik een nakomertje was. Voordat ik ook maar iets ging doen kreeg ik vanalles te horen zoals, kijk uit voor kinderlokkers, pas op dat je niet valt, uitglijd, verdwaald, je pijn doet en ga zo maar door.
Ik was een bang, verlegen kind dat altijd moest plassen.
Ik ben er op eigen kracht bovenop gekomen maar dat was niet makkelijk.
Mijn moeder zei altijd voor we weg gingen, ga even plassen want straks kan het niet meer. En daar achteraan nog een heel scala van zoiets als, daar is geen WC, we stoppen niet onderweg, als je nu gaat hoef je straks niet etc etc.
Daar zijn heel wat jaren overheen gegaan om daar vanaf te komen. Maar toch heb ik nog steeds dat ik moet plassen voor het eten (ook al ben ik 10min ervoor geweest), voor het slapen gaan, zodra ik wakker wordt (s' nachts vaak 2 x) voor de lunch op het werk en voor het naar huis gaan. En voordat ik ergens naartoe ga. 'k Heb door deze moeder nog wel meer complexen opgelopen zoals verlegenheid. Omdat zij altijd zei, ach ze is zo verlegen, schattig he. Ze hield me graag klein omdat ik een nakomertje was. Voordat ik ook maar iets ging doen kreeg ik vanalles te horen zoals, kijk uit voor kinderlokkers, pas op dat je niet valt, uitglijd, verdwaald, je pijn doet en ga zo maar door.
Ik was een bang, verlegen kind dat altijd moest plassen.
Ik ben er op eigen kracht bovenop gekomen maar dat was niet makkelijk.
vrijdag 6 augustus 2010 om 19:46
Hahaha, was het maar zo makkelijk!!quote:kopjekoffie70 schreef op 03 augustus 2010 @ 21:52:
Even een grapje tussendoor.
Deze mevrouw lost het zo op....
http://www.youtube.com/watch?v=k5fl4KzKnQM
Even een grapje tussendoor.
Deze mevrouw lost het zo op....
http://www.youtube.com/watch?v=k5fl4KzKnQM
vrijdag 6 augustus 2010 om 20:03
@beetjegek en @misschicken: herkenbaar! Ik heb het alleen nog niet zo lang (een jaar ofzo) en weet ook precies hoe het gekomen is, nu er nog vanaf... Ik moest heeeeeel nodig op een station waar geen wc was. Mijn redding was de eerste de beste trein, die ook nog eens vertraging had! Ik had het echt bijna in mn broek gedaan. Maar sindsdien kijk ik overal of er wc's zijn. Als er geen wc in de buurt is (in een bus bv) raak ik in paniek, als er anderen bij zijn en wel een wc stel ik toiletbezoek zo lang mogelijk uit want ik kan toch niet iedere 10 minuten naar de wc?? Heel irritant want het liefst eet ik dan niets maar dat kan natuurlijk niet tijdens een etentje...
Overigens heb ik er altijd al een hekel aan gehad om ergens anders dan thuis of op mijn eigen veilige hotelkamer in mijn eigen tijd naar de wc te moeten. Op vakantie met vrienden bijvoorbeeld vind ik het altijd een hele toer om uit te zoeken wanneer ik naar de wc kan zonder dat ze dat door hebben (met plassen heb ik niet zo'n moeite). Belachelijk misschien.
Ik weet dat het tussen de oren zit, dus ik probeer mezelf in tijden van nood kalm te krijgen en voorbeelden (zoals wanneer ik thuis ben) voor de geest te halen dat ik helemaal niet zo nodig hoef. Het helpt al een klein beetje. Gisteren tijdens eten bij vrienden hoefde ik helemaal niet naar de wc! Ik heb op mezelf ingepraat dat het normaal is dat je buik rommelt als je net hebt gegeten en dat dat niet automatisch betekent dat het er meteen weer uit moet zeg maar.
Al jullie verhalen helpt me wel, want ik ben niet de enige, fffewww, dat scheelt want dat dacht ik namelijk wel!
Heel veel sterkte ieder die er last van heeft want het zo'n vervelend probleem.
Overigens heb ik er altijd al een hekel aan gehad om ergens anders dan thuis of op mijn eigen veilige hotelkamer in mijn eigen tijd naar de wc te moeten. Op vakantie met vrienden bijvoorbeeld vind ik het altijd een hele toer om uit te zoeken wanneer ik naar de wc kan zonder dat ze dat door hebben (met plassen heb ik niet zo'n moeite). Belachelijk misschien.
Ik weet dat het tussen de oren zit, dus ik probeer mezelf in tijden van nood kalm te krijgen en voorbeelden (zoals wanneer ik thuis ben) voor de geest te halen dat ik helemaal niet zo nodig hoef. Het helpt al een klein beetje. Gisteren tijdens eten bij vrienden hoefde ik helemaal niet naar de wc! Ik heb op mezelf ingepraat dat het normaal is dat je buik rommelt als je net hebt gegeten en dat dat niet automatisch betekent dat het er meteen weer uit moet zeg maar.
Al jullie verhalen helpt me wel, want ik ben niet de enige, fffewww, dat scheelt want dat dacht ik namelijk wel!
Heel veel sterkte ieder die er last van heeft want het zo'n vervelend probleem.
vrijdag 6 augustus 2010 om 20:32
quote:Poppy86 schreef op 06 augustus 2010 @ 15:51:
Vanochtend bij de dokter geweest. En ook de mijne zei dat het een soort fobie is en daarom ook doorverwezen naar de psycho.. nu hopen dat het helpt..Wat goed!! Heel veel succes bij de psych. De kans is erg groot dat het helpt (hopelijk stelt dat je een beetje gerust ).
Vanochtend bij de dokter geweest. En ook de mijne zei dat het een soort fobie is en daarom ook doorverwezen naar de psycho.. nu hopen dat het helpt..Wat goed!! Heel veel succes bij de psych. De kans is erg groot dat het helpt (hopelijk stelt dat je een beetje gerust ).
vrijdag 6 augustus 2010 om 23:01
Sorry sorry sorry
Maar ik kan me er totaal niets bij voorstellen.
Ik doe een grote plas bij het opstaan, in de middag doe ik ook een grote plas en in de avond ga ik hooguit nog 2 keer.
Als ik moet en ik kan het even niet kan ik het goed ophouden....moet natuurlijk geen uren duren maar een uurtje of 2 lukt wel.
Misschien een kwestie van steeds gaan als je drang hebt en niet je blaas trainen????
Maar ik kan me er totaal niets bij voorstellen.
Ik doe een grote plas bij het opstaan, in de middag doe ik ook een grote plas en in de avond ga ik hooguit nog 2 keer.
Als ik moet en ik kan het even niet kan ik het goed ophouden....moet natuurlijk geen uren duren maar een uurtje of 2 lukt wel.
Misschien een kwestie van steeds gaan als je drang hebt en niet je blaas trainen????
zaterdag 7 augustus 2010 om 09:01
maandag 9 augustus 2010 om 16:40
Ik heb ook last van plasstress Ik weiger om mijn leven daardoor te laten bepalen, dus ik doe wel gewoon dingen als met de trein, naar concerten e.d., maar is niet altijd even ontspannen. Meteen uitzoeken waar de toiletten zijn of waar ik eventueel kan plassen (heb gelukkig geen enkele moeite met improviseren in struiken e.d. ). Ik weet dat het tussen mijn oren zit, al is het deels ook wel fysiek, want ik moet wel altijd echt plassen, en niet maar 3 druppels. Maar ik ben het zat, ik wil hiervan af!
Twompie, ontzettend bedankt voor je bijdragen! Ik ben zaterdag meteen begonnen aan een dagboek. Gisteren moest ik met de trein en op het station kreeg ik stress-aandrang. Maar ik was thuis nog naar de wc geweest, dus ik vond dat ik op zijn minst kon wachten tot in de trein. Ben dus niet op het station naar het toilet geweest, en zelfs niet in de trein (was maar een half uurtje en heb er toen eigenlijk niet meer aan gedacht), maar pas toen ik op de plaats van bestemming was. Dus ik heb het idee dat het zelfs al een ietsiepietsie werkt, zou dat kunnen, zo snel? Ik ben wel benieuwd naar de verdere tips en trucs waar je het over had. Ik zal maar eens gaan googelen, maar als je een link hebt, houd ik me aanbevolen.
Twompie, ontzettend bedankt voor je bijdragen! Ik ben zaterdag meteen begonnen aan een dagboek. Gisteren moest ik met de trein en op het station kreeg ik stress-aandrang. Maar ik was thuis nog naar de wc geweest, dus ik vond dat ik op zijn minst kon wachten tot in de trein. Ben dus niet op het station naar het toilet geweest, en zelfs niet in de trein (was maar een half uurtje en heb er toen eigenlijk niet meer aan gedacht), maar pas toen ik op de plaats van bestemming was. Dus ik heb het idee dat het zelfs al een ietsiepietsie werkt, zou dat kunnen, zo snel? Ik ben wel benieuwd naar de verdere tips en trucs waar je het over had. Ik zal maar eens gaan googelen, maar als je een link hebt, houd ik me aanbevolen.
zaterdag 14 augustus 2010 om 22:01
Armonia leuk dat je het aan het bijhouden bent!
Als het goed is ga je steeds vaker zien en je realiseren dat als je zojuist 300ml hebt geplast je die 40ml daarna écht niet had hoeven gaan. Lukt niet in 1 keer en ook niet in 10 keer maar inzicht gaat langzaam (met veel inzet) leiden tot verandering in mictie(plas)gedrag.
En het gaat zo snel als jij het vol kunt houden dus ook op dag 1 kan het al werken.
Een tip om het nog wat langer op te houden/uit te stellen is om op je tenen te gaan staan. Door die stand prikkel je een zenuw waardoor je het nog even wat langer op kunt houden.
Om je bekkenbodemspieren wat sterker te maken, kun je oefeningen doen 3x daags 10 keer je bekkenbodem 6 tellen flink hard aanspannen, let op je benen, billen en buik mogen neit aangespannen zijn, alleen je bekkenbodemspieren dus je "trekt je vagina in" zeg maar. Alsof je een wind tegen moet houden, je trekt anus en vagina "naar binnen/omhoog".
Wat je ook kunt doen is wanneer je dan toch die run naar de wc maakt en op het toilet neerploft, niet direct te plassen maar 5 tellen te wachten (ja dat lijkt onmogelijk en is het de eerste 5 keer ook). Door idioot hard aan te spannen, je vuist in je kruis te duwen, te huppen van linker op rechter been, je adem in te houden what ever maar helpt om 5 tellen op het toilet te zitten ZONDER al te plassen. Daarna laat je het vrij lopen dus niet tussendoor nog aanspannen ("stippeltjesplassen" is achterhaald). Als die 5 tellen lukken ga je opbouwen als je 1 minuut op het toilet kunt zitten alvorens te plassen (goed bezig!!) kun je een krukje naast het toilet gaan zetten en voortaan eerst daarop zitten (maakt de afstand tot het vrij kunnen laten lopen ietsje groter). Neem rustig een boekje mee en ga eerst naast het toilet zitten.
Wanneer je dit meerdere minuten kunt, zet je het krukje buiten het toilet (in de gang) en bouwt de minuten weer verder op.
Dan, als dat ook goed gaat, kun je vanaf de eerste flinke drang 15 minuten lang op de bank blijven zitten.
Deze methode (van ophouden op toilet, op krukje, op bank) is voornamelijk bruikbaar bij mensen die last hebben van "urge incontinentie" maar kan voor de veelplassers ook van waarde zijn vanwege het inzicht dat je het toch kunt, het ophouden. Maar ook om de bekkenbodemspieren sterker te maken zodat je het daadwerkelijk langer en beter op kunt houden.
Als het goed is ga je steeds vaker zien en je realiseren dat als je zojuist 300ml hebt geplast je die 40ml daarna écht niet had hoeven gaan. Lukt niet in 1 keer en ook niet in 10 keer maar inzicht gaat langzaam (met veel inzet) leiden tot verandering in mictie(plas)gedrag.
En het gaat zo snel als jij het vol kunt houden dus ook op dag 1 kan het al werken.
Een tip om het nog wat langer op te houden/uit te stellen is om op je tenen te gaan staan. Door die stand prikkel je een zenuw waardoor je het nog even wat langer op kunt houden.
Om je bekkenbodemspieren wat sterker te maken, kun je oefeningen doen 3x daags 10 keer je bekkenbodem 6 tellen flink hard aanspannen, let op je benen, billen en buik mogen neit aangespannen zijn, alleen je bekkenbodemspieren dus je "trekt je vagina in" zeg maar. Alsof je een wind tegen moet houden, je trekt anus en vagina "naar binnen/omhoog".
Wat je ook kunt doen is wanneer je dan toch die run naar de wc maakt en op het toilet neerploft, niet direct te plassen maar 5 tellen te wachten (ja dat lijkt onmogelijk en is het de eerste 5 keer ook). Door idioot hard aan te spannen, je vuist in je kruis te duwen, te huppen van linker op rechter been, je adem in te houden what ever maar helpt om 5 tellen op het toilet te zitten ZONDER al te plassen. Daarna laat je het vrij lopen dus niet tussendoor nog aanspannen ("stippeltjesplassen" is achterhaald). Als die 5 tellen lukken ga je opbouwen als je 1 minuut op het toilet kunt zitten alvorens te plassen (goed bezig!!) kun je een krukje naast het toilet gaan zetten en voortaan eerst daarop zitten (maakt de afstand tot het vrij kunnen laten lopen ietsje groter). Neem rustig een boekje mee en ga eerst naast het toilet zitten.
Wanneer je dit meerdere minuten kunt, zet je het krukje buiten het toilet (in de gang) en bouwt de minuten weer verder op.
Dan, als dat ook goed gaat, kun je vanaf de eerste flinke drang 15 minuten lang op de bank blijven zitten.
Deze methode (van ophouden op toilet, op krukje, op bank) is voornamelijk bruikbaar bij mensen die last hebben van "urge incontinentie" maar kan voor de veelplassers ook van waarde zijn vanwege het inzicht dat je het toch kunt, het ophouden. Maar ook om de bekkenbodemspieren sterker te maken zodat je het daadwerkelijk langer en beter op kunt houden.
zaterdag 21 augustus 2010 om 23:02
Wat herkenbaar allemaal......
Vooral de aandrang hebben om te plassen als er geen toilet in de buurt is....
Bij mij is het veel erger geweest, ik heb het nu meer onder controle. Het komt soms met vlagen terug, maar ik weet nu dat ik het wel onder controle kan hebben. Ik heb soms dagen dat ik echt veel moet plassen. En dan moet ik ook echt, vooral in sociale situaties heel vervelend.
Sinds mijn oudste is geboren heb ik wel een "fobie" ontwikkeld. De angst te moeten plassen terwijl ik in de bus zit. Het is zo erg geweest dat ik hyperventilerend flauw viel bij de bushalte, want ik durfde de bus niet in... Thuis was ik dan al 4 keer naar de wc geweest.
Nu durf ik wel weer met de bus, maar altijd voordat we weg gaan, en het is een lange autorit, of openbaar vervoer dan ga ik heeeeeel goed uitplassen. Wat vaak ook niet helpt. Want na 20 min. autorijden in de file terecht komen zorgt er bij mij direct voor dat ik de aandrang voel om te plassen. Vooral als ik bij "vreemden" in de auto zit. Bij mijn man, of zussen is die angst minder erg.
In een pretpark ga ik ook vaak naar de wc, gaan we naar een bepaalde 8baan en we moeten lang in de rij, dan ga ik eerst nog even naar de wc. Er zijn momenten dat het mijn dag ontzettend beheerst, maar ik kan het soms ook wel van me af zetten. Met kleintjes in het openbaar vervoer dan kan het sowieso niet. Ik drink dat zo min mogelijk, voordat ik weg ga. En dan heb ik de hele reis het gevoel dat ik moet plassen. Maar als ik dan de bestemming heb bereikt dan kan het zo zijn dat ik me er na 2 uur van bewust ben dat ik nog niet eens naar het toilet ben geweest. Dus ik hoefde niet echt!
Er zijn momenten dat ik er gek van word, maar ik ga echt niet met een Tenalady lopen.... Dan maar tig keer naar het toilet.
Gaan jullie dan soms ook bepaalde sociale dingen uit de weg? Kort geleden ben ik met collega''s weg geweest. Moesten we een half uur rijden. Ik vond het een verzoeking..... Later wel "trots" dat ik het toch gedaan heb. Maar de stress die ik er dan van heb, weegt soms niet op tegen de gezelligheid.
En ik herken het ook, dat ik thuis soms heel lang niet kan gaan.... En ik ben zo blij dat ik niet de enige ben met dit "probleem". Ik voelde me al weer een raar geval...:S
Ik kom er alleen niet helemaal vanaf, ondanks dat het me toch zelf gelukt is de knop een beetje om te zetten. Komt met name omdat ik mijn kinderen geen dingen wil ontzeggen omdat ik een bepaalde angst heb. Maar het blijft af en toe wel een strijd....
Vooral de aandrang hebben om te plassen als er geen toilet in de buurt is....
Bij mij is het veel erger geweest, ik heb het nu meer onder controle. Het komt soms met vlagen terug, maar ik weet nu dat ik het wel onder controle kan hebben. Ik heb soms dagen dat ik echt veel moet plassen. En dan moet ik ook echt, vooral in sociale situaties heel vervelend.
Sinds mijn oudste is geboren heb ik wel een "fobie" ontwikkeld. De angst te moeten plassen terwijl ik in de bus zit. Het is zo erg geweest dat ik hyperventilerend flauw viel bij de bushalte, want ik durfde de bus niet in... Thuis was ik dan al 4 keer naar de wc geweest.
Nu durf ik wel weer met de bus, maar altijd voordat we weg gaan, en het is een lange autorit, of openbaar vervoer dan ga ik heeeeeel goed uitplassen. Wat vaak ook niet helpt. Want na 20 min. autorijden in de file terecht komen zorgt er bij mij direct voor dat ik de aandrang voel om te plassen. Vooral als ik bij "vreemden" in de auto zit. Bij mijn man, of zussen is die angst minder erg.
In een pretpark ga ik ook vaak naar de wc, gaan we naar een bepaalde 8baan en we moeten lang in de rij, dan ga ik eerst nog even naar de wc. Er zijn momenten dat het mijn dag ontzettend beheerst, maar ik kan het soms ook wel van me af zetten. Met kleintjes in het openbaar vervoer dan kan het sowieso niet. Ik drink dat zo min mogelijk, voordat ik weg ga. En dan heb ik de hele reis het gevoel dat ik moet plassen. Maar als ik dan de bestemming heb bereikt dan kan het zo zijn dat ik me er na 2 uur van bewust ben dat ik nog niet eens naar het toilet ben geweest. Dus ik hoefde niet echt!
Er zijn momenten dat ik er gek van word, maar ik ga echt niet met een Tenalady lopen.... Dan maar tig keer naar het toilet.
Gaan jullie dan soms ook bepaalde sociale dingen uit de weg? Kort geleden ben ik met collega''s weg geweest. Moesten we een half uur rijden. Ik vond het een verzoeking..... Later wel "trots" dat ik het toch gedaan heb. Maar de stress die ik er dan van heb, weegt soms niet op tegen de gezelligheid.
En ik herken het ook, dat ik thuis soms heel lang niet kan gaan.... En ik ben zo blij dat ik niet de enige ben met dit "probleem". Ik voelde me al weer een raar geval...:S
Ik kom er alleen niet helemaal vanaf, ondanks dat het me toch zelf gelukt is de knop een beetje om te zetten. Komt met name omdat ik mijn kinderen geen dingen wil ontzeggen omdat ik een bepaalde angst heb. Maar het blijft af en toe wel een strijd....
