Psyche
alle pijlers
Dagbehandeling
vrijdag 28 december 2007 om 17:29
Nu ik voor de zoveelste keer bij bij de psycholoog op de deur heb geklopt, heb ik als behandeladvies gekregen om in dagbehandeling te gaan.
Ik weet dat dit het beste is, maar het is natuurlijk heel spannend om hier heen te gaan. Ik slaap al weken niet fatsoenlijk en ben weer enorm angstig. Het duurt nog een tijdje voor ik er heen ga.
Zijn er ook mensen die ervaring hebben met dagbehandeling? Ik zie er namelijk als een berg tegenop.
Ik weet dat dit het beste is, maar het is natuurlijk heel spannend om hier heen te gaan. Ik slaap al weken niet fatsoenlijk en ben weer enorm angstig. Het duurt nog een tijdje voor ik er heen ga.
Zijn er ook mensen die ervaring hebben met dagbehandeling? Ik zie er namelijk als een berg tegenop.
zondag 30 december 2007 om 01:35
quote:boompje schreef op 29 december 2007 @ 19:53:
@ claire, jij bent individueel verder gegaan, maar hebt ook dagbehandeling gehad? Echt iets anders voor dagbehandeling ken jij ook niet? Individueel verder NA de dagbehandeling is natuurlijk een optie, maar iets in de plaats van dagbehandeling is er niet zo geloof ik toch? En je individuele therapie is veel minder uur neem ik aan?
Ja ik heb veel soorten therapie gehad..maar das een te lang verhaal voor nu.
Ik met de dagbehandeling gestopt omdat het voor mij te veel was. En daar bedoel ik mee dat de problemen en gevoelens van anderen er niet bij kon hebben. Dat was gewoon veel te veel.
Daarna ben ik dus individueel verder gegaan. Maar dat had dus niets meer te maken met de dagbehandeling.
Dat is idd geen daginvulling. Dus lang niet zo veel als de dagbehandeling maar dat vond ik juist prettiger.
Maar ik heb er geen spijt van omdat ik wel heb geleerd wat voor hulp wél bij mij past.
Zoals je nu van anderen hebt kunnen lezen kan het ook heel goed zijn. En idd het ligt er ook aan wat je startpunt is.
Maar als jij denkt dat anderen jou gevoel kunnen veranderen zal geen enkele therapie het gewenste effect hebben...helaas...moet je het allemaal zelf doen en er open voor staan. ( kon ik ook heel lang niet hoor dus het is absoluut geen verwijt
)
@ claire, jij bent individueel verder gegaan, maar hebt ook dagbehandeling gehad? Echt iets anders voor dagbehandeling ken jij ook niet? Individueel verder NA de dagbehandeling is natuurlijk een optie, maar iets in de plaats van dagbehandeling is er niet zo geloof ik toch? En je individuele therapie is veel minder uur neem ik aan?
Ja ik heb veel soorten therapie gehad..maar das een te lang verhaal voor nu.
Ik met de dagbehandeling gestopt omdat het voor mij te veel was. En daar bedoel ik mee dat de problemen en gevoelens van anderen er niet bij kon hebben. Dat was gewoon veel te veel.
Daarna ben ik dus individueel verder gegaan. Maar dat had dus niets meer te maken met de dagbehandeling.
Dat is idd geen daginvulling. Dus lang niet zo veel als de dagbehandeling maar dat vond ik juist prettiger.
Maar ik heb er geen spijt van omdat ik wel heb geleerd wat voor hulp wél bij mij past.
Zoals je nu van anderen hebt kunnen lezen kan het ook heel goed zijn. En idd het ligt er ook aan wat je startpunt is.
Maar als jij denkt dat anderen jou gevoel kunnen veranderen zal geen enkele therapie het gewenste effect hebben...helaas...moet je het allemaal zelf doen en er open voor staan. ( kon ik ook heel lang niet hoor dus het is absoluut geen verwijt
)
zondag 30 december 2007 om 09:34
Claire, er bestaat in Nijmegen bijvoorbeeld zoiets als het zorghotel en ik meen dat er meerdere van dat soort initiatieven bestaan in Nederland. Dit is geen therapiegroep, maar gewoon een verblijf mogelijkheid om even tot rust te komen als het thuis bijvoorbeeld allemaal teveel is. Als je bijvoorbeeld het niet meer zo goed voor elkaar krijgt om goed voor jezelf te zorgen, etc.
Maar dit is niet van onbeperkte duur. Dus een plan voor jezelf zal dan nog steeds nodig zijn. Maar goed, misschien dat dat ook is op te stellen met mensen die aan zo'n zorghotel verbonden zijn?
Maar dit is niet van onbeperkte duur. Dus een plan voor jezelf zal dan nog steeds nodig zijn. Maar goed, misschien dat dat ook is op te stellen met mensen die aan zo'n zorghotel verbonden zijn?
zondag 30 december 2007 om 10:34
zondag 30 december 2007 om 10:52
Ik ben trouwens heel erg sceptisch en negatief over heel veel dingen. Neem nou bijvoorbeeld creatieve therapie. Ik vind zoiets echt verschrikkelijk, moet ik daar een beetje gaan zitten tekenen en zo...ben toch geen klein kind (dat is mijn gedachte dan even). Dan denk ik er zit vast wel uitleg en zo bij, maar ik kan me niet voorstellen dat ik iets op papier krijg.
Ik denk dat het heel moeilijk wordt om dat sceptische aan de kant te zetten, en er gewoon open en enthousiast aan te beginnen. Ik denk niet dat iets gaat werken als je in je achterhoofd houdt: ach dit soort onzin werkt toch niet.
Zijn er ook mensen daar tegen aan gelopen, en wat doe je daar aan of wordt er wat mee gedaan?
Ik denk dat het heel moeilijk wordt om dat sceptische aan de kant te zetten, en er gewoon open en enthousiast aan te beginnen. Ik denk niet dat iets gaat werken als je in je achterhoofd houdt: ach dit soort onzin werkt toch niet.
Zijn er ook mensen daar tegen aan gelopen, en wat doe je daar aan of wordt er wat mee gedaan?
zondag 30 december 2007 om 12:04
quote:intiem schreef op 30 december 2007 @ 10:34:
Een zorghotel zit in de psychiatrische hoek, dus het is zeker wel voor mensen met (ernstige) problemen. Alleen bieden ze een rustige plek aan die je dan wel moet combineren met andere hulpverlening en/of medicatie. Eigenlijk bedoelt om opnames te voorkomen denk ik.Ik heb ff verder gezocht; er zijn verschillende soorten, sommige revalidatie na operatie ed, maar er zijn er ook voor psychische zorg inderdaad. Nadeel is wel; het is niet te betalen. Poef, wat duur!
Een zorghotel zit in de psychiatrische hoek, dus het is zeker wel voor mensen met (ernstige) problemen. Alleen bieden ze een rustige plek aan die je dan wel moet combineren met andere hulpverlening en/of medicatie. Eigenlijk bedoelt om opnames te voorkomen denk ik.Ik heb ff verder gezocht; er zijn verschillende soorten, sommige revalidatie na operatie ed, maar er zijn er ook voor psychische zorg inderdaad. Nadeel is wel; het is niet te betalen. Poef, wat duur!
zondag 30 december 2007 om 12:05
Tinkeldel; ben je wel goed voorgelicht door je arts? Weet je wat de bedoeling ervan is dat je gaat tekenen enzo? Ik denk dat het wel belangrijk is dat je weet wat je gaat doen als je hier aan begint. Vraag anders nog eens een gesprek aan om je voor te laten lichten, misschien dat je er dan minder sceptisch tegen aan kijkt.
zondag 30 december 2007 om 13:03
Ik heb over 1,5 week nog een gesprek met haar, en ik ga dan ook nog uitleg vragen over wat de therapie verder inhoud. Ze heeft ook al wat uitleg gegeven, met name dus ook over die crea therapie.
Dat sceptische is meer mijn houding, ik kijk overal erg sceptisch tegen aan. Eerst zien dan geloven. Iets is over helemaal geweldig, om helemaal niks...geen midden weg. Nog veel om aan te werken dus.
Het is trouwens denk ik ook een beetje de angst dat het misschien niet gaat werken. Dan is achteraf misschien de teleurstelling kleiner ofzo. Kan het niet helemaal uitleggen, maar het heeft veel met twijfels te maken en angst voor het onbekende.
Dat sceptische is meer mijn houding, ik kijk overal erg sceptisch tegen aan. Eerst zien dan geloven. Iets is over helemaal geweldig, om helemaal niks...geen midden weg. Nog veel om aan te werken dus.
Het is trouwens denk ik ook een beetje de angst dat het misschien niet gaat werken. Dan is achteraf misschien de teleurstelling kleiner ofzo. Kan het niet helemaal uitleggen, maar het heeft veel met twijfels te maken en angst voor het onbekende.
zondag 30 december 2007 om 13:56
zondag 30 december 2007 om 14:36
quote:boompje schreef op 30 december 2007 @ 12:04:
[...]
Ik heb ff verder gezocht; er zijn verschillende soorten, sommige revalidatie na operatie ed, maar er zijn er ook voor psychische zorg inderdaad. Nadeel is wel; het is niet te betalen. Poef, wat duur!Hoeveel kost het dan? Is het niet iets waarvoor gespaard kan worden?!
[...]
Ik heb ff verder gezocht; er zijn verschillende soorten, sommige revalidatie na operatie ed, maar er zijn er ook voor psychische zorg inderdaad. Nadeel is wel; het is niet te betalen. Poef, wat duur!Hoeveel kost het dan? Is het niet iets waarvoor gespaard kan worden?!
zondag 30 december 2007 om 17:12
quote:fleurtje schreef op 30 december 2007 @ 14:36:
[...]
Hoeveel kost het dan? Is het niet iets waarvoor gespaard kan worden?!
175euro per dag all inclusive
@tinkeldel, ik heb je aan mijn contactenlijst toegevoegd, als jij accepteert kan ik je een bericht sturen. Tenminste, volgens mij moet het zo werken.
[...]
Hoeveel kost het dan? Is het niet iets waarvoor gespaard kan worden?!
175euro per dag all inclusive
@tinkeldel, ik heb je aan mijn contactenlijst toegevoegd, als jij accepteert kan ik je een bericht sturen. Tenminste, volgens mij moet het zo werken.
zondag 30 december 2007 om 18:11
Wat betreft kosten voor een zorghotel: ik kan me voorstellen dat je met een indicatie/doorverwijzing van (huis)arts misschien wel een groot deel vergoed kan krijgen via bijvoorbeeld het AWBZ. Het zou nl. toegankelijk moeten zijn voor iedereen en kan me niet indenken dat mensen met (psychische) problemen die daardoor ook kampen met verminderd inkomen het niet kunnen betalen
zondag 30 december 2007 om 18:45
Ja ik weet het ook niet, er zal best veel verschil in zijn hoor, maar 175euro per dag wordt toch een beetje te gek. Dat was ook particulier, ik weet niet of er misschien ook zorghotels aangesloten zijn bij ziekenhuis ofzo.
Maar dagbehandeling hoef je iig niet te betalen. Dat is dan wel weer een voordeel.
Maar dagbehandeling hoef je iig niet te betalen. Dat is dan wel weer een voordeel.
zondag 30 december 2007 om 22:23
quote:Tinkeldel schreef op 30 december 2007 @ 10:52:
Ik ben trouwens heel erg sceptisch en negatief over heel veel dingen. Neem nou bijvoorbeeld creatieve therapie. Ik vind zoiets echt verschrikkelijk, moet ik daar een beetje gaan zitten tekenen en zo...ben toch geen klein kind (dat is mijn gedachte dan even). Dan denk ik er zit vast wel uitleg en zo bij, maar ik kan me niet voorstellen dat ik iets op papier krijg.
Ik denk dat het heel moeilijk wordt om dat sceptische aan de kant te zetten, en er gewoon open en enthousiast aan te beginnen. Ik denk niet dat iets gaat werken als je in je achterhoofd houdt: ach dit soort onzin werkt toch niet.
Zijn er ook mensen daar tegen aan gelopen, en wat doe je daar aan of wordt er wat mee gedaan?
Bij ons was de ergotherapie ook "creatief", dus knutselen, een schilderen, kleien, een collage maken, zulke dingen.
Voor mij was het soms "ergertherapie", want ik wilde daar niet zijn en al helemaal als ik zag wat voor "kleuterwerkjes" werden gemaakt door anderen. Ik ben hoger opgeleid en perfectionistisch, dus voor mij was het wel een les in "gewoon maar doen", zonder dat het uiteindelijke resultaat erg belangrijk is, zeer zeker leermoment.
Als je kan loslaten dat je het goed moet dan is creatief bezig best leuk of iig een prima tijdverdrijf. En soms leer je dus ook iets over jezelf en hoe je met werk/taken omgaat.
Ik heb het er uiteindelijk wel met de therapeut over gehad, dat ik het moeilijk vond en waarom (tegenover de groepsgenoten niet, vond ik lullig voor ze).
Het bewustworden van deze dingen (zoals "weerstand") en uitzoeken waar dit vandaan komt is zeer zeker zinvol.
Ik ben trouwens heel erg sceptisch en negatief over heel veel dingen. Neem nou bijvoorbeeld creatieve therapie. Ik vind zoiets echt verschrikkelijk, moet ik daar een beetje gaan zitten tekenen en zo...ben toch geen klein kind (dat is mijn gedachte dan even). Dan denk ik er zit vast wel uitleg en zo bij, maar ik kan me niet voorstellen dat ik iets op papier krijg.
Ik denk dat het heel moeilijk wordt om dat sceptische aan de kant te zetten, en er gewoon open en enthousiast aan te beginnen. Ik denk niet dat iets gaat werken als je in je achterhoofd houdt: ach dit soort onzin werkt toch niet.
Zijn er ook mensen daar tegen aan gelopen, en wat doe je daar aan of wordt er wat mee gedaan?
Bij ons was de ergotherapie ook "creatief", dus knutselen, een schilderen, kleien, een collage maken, zulke dingen.
Voor mij was het soms "ergertherapie", want ik wilde daar niet zijn en al helemaal als ik zag wat voor "kleuterwerkjes" werden gemaakt door anderen. Ik ben hoger opgeleid en perfectionistisch, dus voor mij was het wel een les in "gewoon maar doen", zonder dat het uiteindelijke resultaat erg belangrijk is, zeer zeker leermoment.
Als je kan loslaten dat je het goed moet dan is creatief bezig best leuk of iig een prima tijdverdrijf. En soms leer je dus ook iets over jezelf en hoe je met werk/taken omgaat.
Ik heb het er uiteindelijk wel met de therapeut over gehad, dat ik het moeilijk vond en waarom (tegenover de groepsgenoten niet, vond ik lullig voor ze).
Het bewustworden van deze dingen (zoals "weerstand") en uitzoeken waar dit vandaan komt is zeer zeker zinvol.
zondag 30 december 2007 om 22:33
In de volgende link een overzicht van de kosten van opname in 2004, beetje rekenen en dan kom je er wel uit, maar ip is de opname in reguliere zorg volledig vergoed.
Kan trouwens zijn dat de prijzen veranderen omdat dit jaar de zorg nog door de AWBZ werd betaald, terwijl per 2008 de DBC (diagnose-behandel-combinatie) wordt ingevoerd (maakt in principe voor patienten niks uit).
http://zorgbeleid.com/pdfctg/III-827.pdf
Kan trouwens zijn dat de prijzen veranderen omdat dit jaar de zorg nog door de AWBZ werd betaald, terwijl per 2008 de DBC (diagnose-behandel-combinatie) wordt ingevoerd (maakt in principe voor patienten niks uit).
http://zorgbeleid.com/pdfctg/III-827.pdf
maandag 31 december 2007 om 00:23
Ja hoor, er zijn absolute mogelijkheden zoals zorghotels die niet onder de particuliere sector vallen. Deze die ik ken is volgens mij weer gelinkt aan de RIBW. Eventjes zoeken op andersoortige namen denk ik.
Mijn ervaring met creatieve therapie (net als met PMT, oftwel psychomotore therapie, oftewel gym) is zeer zeer goed! Wij hadden een absolute toppen qua therapeut en geloof me, ik val zelf ook absoluut in de categorie scpetisch en perfectionistisch etc. Maar wij waren zeer zeker niet bezig met kleuterschool knutselen. Soms zaten er zeer verhelderende groepsopdrachten tussen, die onbetwist duidelijk maakte wat de groepsdynamie was, jouw rol in de groep, hoe je je presenteert naar een groep, je verwachtingen binnen een groep of van een individuele ander en dat door zulke minimale opdrachtjes als kies een vorm en kleur en leg contact met de kleur geel (dat is dan een ander en die weet jouw opdracht niet, net een soort stratego). Naderhand was er een ontzettend gaaf gek soort abstracte tekening te zien van vormpjes en kleurtjes die ogenschijnlijk nietszeggend over de bladzijde krioelde. Maar als je van elkaar wist wat de ander voor opdracht had en hoe er werd gereageerd (sommige "liepen" weg, anderen plakten helemaal om je heen, sommige kleuren vermengden zich helemaal euh gatsie, dat was dus wat ik probeerde te voorkomen, om vermengd te worden met een andere kleur en dus helemaal niet bewust van het feit dat dat IRL ook iets over mij zei bijvoorbeeld) het zij echt zoveel over iedereen en op zo'n leuke manier om daar via een creatieve manier achter te komen! Ik vind het erg inzichtelijk en ontzettend prettig om eens via een andere manier dan dat eeuwige gelul in de bush dingen over jezelf te leren. Mijn uitdaging was om te werken met mijn handen (vieze vingers krijgen, maar eigenlijk feeling met het materiaal, contact maken), de gereedschappen niet meer te gerbuiken die afstand scheppen tussen het papier en het materiaal, kleuren te mengen, en een verfsoort te kiezen waar weinig controle over valt te hebben (bijvoorbeeld waterverf/aquarel). En dan ook nog eens te genieten van het proces en niet bezig te zijn met het resultaat. Stuk voor stuk allemaal uitdagingen en oh zo veelzeggend over mij.
Maar goed, dit was pas op het eind en leuk dat ik het vond en moeilijk ook trouwens. Tevreden zijn over iets wat ik spuuglelijk vond. Kan dat nog steeds niet goed, maar heb wel geleerd meer in het proces te zitten en niet meer zo resulaat gericht te scoren.
Affijn, voor een ieder wat te halen, mits je een goede peut hebt die iets met je kan. Want zelf willen en een goeie peut zijn wel de essenties. Een slechte peut werkt niet, net zomin als een slechte motivatie.
Mijn ervaring met creatieve therapie (net als met PMT, oftwel psychomotore therapie, oftewel gym) is zeer zeer goed! Wij hadden een absolute toppen qua therapeut en geloof me, ik val zelf ook absoluut in de categorie scpetisch en perfectionistisch etc. Maar wij waren zeer zeker niet bezig met kleuterschool knutselen. Soms zaten er zeer verhelderende groepsopdrachten tussen, die onbetwist duidelijk maakte wat de groepsdynamie was, jouw rol in de groep, hoe je je presenteert naar een groep, je verwachtingen binnen een groep of van een individuele ander en dat door zulke minimale opdrachtjes als kies een vorm en kleur en leg contact met de kleur geel (dat is dan een ander en die weet jouw opdracht niet, net een soort stratego). Naderhand was er een ontzettend gaaf gek soort abstracte tekening te zien van vormpjes en kleurtjes die ogenschijnlijk nietszeggend over de bladzijde krioelde. Maar als je van elkaar wist wat de ander voor opdracht had en hoe er werd gereageerd (sommige "liepen" weg, anderen plakten helemaal om je heen, sommige kleuren vermengden zich helemaal euh gatsie, dat was dus wat ik probeerde te voorkomen, om vermengd te worden met een andere kleur en dus helemaal niet bewust van het feit dat dat IRL ook iets over mij zei bijvoorbeeld) het zij echt zoveel over iedereen en op zo'n leuke manier om daar via een creatieve manier achter te komen! Ik vind het erg inzichtelijk en ontzettend prettig om eens via een andere manier dan dat eeuwige gelul in de bush dingen over jezelf te leren. Mijn uitdaging was om te werken met mijn handen (vieze vingers krijgen, maar eigenlijk feeling met het materiaal, contact maken), de gereedschappen niet meer te gerbuiken die afstand scheppen tussen het papier en het materiaal, kleuren te mengen, en een verfsoort te kiezen waar weinig controle over valt te hebben (bijvoorbeeld waterverf/aquarel). En dan ook nog eens te genieten van het proces en niet bezig te zijn met het resultaat. Stuk voor stuk allemaal uitdagingen en oh zo veelzeggend over mij.
Maar goed, dit was pas op het eind en leuk dat ik het vond en moeilijk ook trouwens. Tevreden zijn over iets wat ik spuuglelijk vond. Kan dat nog steeds niet goed, maar heb wel geleerd meer in het proces te zitten en niet meer zo resulaat gericht te scoren.
Affijn, voor een ieder wat te halen, mits je een goede peut hebt die iets met je kan. Want zelf willen en een goeie peut zijn wel de essenties. Een slechte peut werkt niet, net zomin als een slechte motivatie.
