Psyche
alle pijlers
Single & eenzaam
zondag 26 september 2010 om 00:37
Soms vraag ik mij af waar ik het zoeken moet...zoals nu. Ik voel mij erg eenzaam. Ben 28 jr en single. Ze zeggen dat je geen man nodig moet hebben en zelf gelukkig moet kunnen zijn. Mee eens, maar...het lukt me niet. In het begin nadat mn relatie over was, voelde ik mij rot, maar je denkt dat je je na een tijdje weer goed voelt en het allemaal weer went. Zo ging het voorheen altijd wel bij mij...maar ik kreeg dan ook vaak na zo'n 10 maanden weer een nieuwe relatie. Maar dit keer (nu alweer 3 jaar) gaat het niet. Ik ben niemand meer tegengekomen en dus al een tijdje single en woon op mijzelf. Ik vraag mij soms echt af hoe anderen dit doen..het zondagochtend alleen wakker worden, het alleen thuiszijn. Het voelt soms zo eenzaam. En ik zoek echt contacten met mijn vriendinnen en vooral kennissen. Ik heb er veel van (door mijn initiatief) en zo komt het dat ik vrijwel elk weekend wel aardig vol heb gepland. Vooral een vlucht...en als het niet lukt, voel ik een soort paniek opkomen. Maar het is ook wel vermoeiend...vriendinnen nemen met mij niet vaak contact op om wat af te spreken. Ik ben ze niet net voor, want sommigen zie ik dan weer eens na 1 of 2 maanden op mijn initiatief. Een paar vriendinnen hou ik om maar iemand te hebben om mee af te spreken, terwijl ze eigenlijk niet echt mijn type zijn.
Het voelt allemaal als overleven. Ik wil geen partner nodig hebben, maar alleen zijn is gewoon niet fijn. Kan goed alleen zijn, maar wel als ik weet dat ik niet alleen bén. Maar het voelt inmiddels wel zo...vriendinnen zijn vooral met hun eigen leven bezig en ik word ingepland als vriendlief niet kan. Het steekt ook dat vriendinnen trouwen, kinderen krijgen...ik wil het ook (laat hier overigens niets van merken aan hen). Het kost moeite en ook behoorlijk wat 'wegcijfering' om vooral niet na te denken als je bedenkt dat ik wéér degene bent die voorstelt om wat te gaan doen met een vriendin. Maar wat moet ik dan. Mijn ouders zijn wel erg lief, maar..hoe negatief gedacht ook...die hebben ook niet het eeuwige leven. Als zij straks weg zijn...ik moet er niet aan denken.
Vaak lees je adviezen van: zoek nieuwe hobby's, zoek contacten op. Ik doe het...veel...ik vlucht, maar dat knagende gevoel gaat niet weg. Herkent iemand dit?
Soms vraag ik mij weleens af of ik misschien depressief ben, maar als ik een leuke avond heb, kan ik daar ook echt van genieten en mij fijn door gaan voelen. Het eenzame gevoel is er dan niet meer. Maar bijv. de volgende ochtend...en zeker als ik die dag niets gepland heb...ik voel me dan zo ongelukkig.
Herkent iemand mijn verhaal of delen eruit?
Het voelt allemaal als overleven. Ik wil geen partner nodig hebben, maar alleen zijn is gewoon niet fijn. Kan goed alleen zijn, maar wel als ik weet dat ik niet alleen bén. Maar het voelt inmiddels wel zo...vriendinnen zijn vooral met hun eigen leven bezig en ik word ingepland als vriendlief niet kan. Het steekt ook dat vriendinnen trouwen, kinderen krijgen...ik wil het ook (laat hier overigens niets van merken aan hen). Het kost moeite en ook behoorlijk wat 'wegcijfering' om vooral niet na te denken als je bedenkt dat ik wéér degene bent die voorstelt om wat te gaan doen met een vriendin. Maar wat moet ik dan. Mijn ouders zijn wel erg lief, maar..hoe negatief gedacht ook...die hebben ook niet het eeuwige leven. Als zij straks weg zijn...ik moet er niet aan denken.
Vaak lees je adviezen van: zoek nieuwe hobby's, zoek contacten op. Ik doe het...veel...ik vlucht, maar dat knagende gevoel gaat niet weg. Herkent iemand dit?
Soms vraag ik mij weleens af of ik misschien depressief ben, maar als ik een leuke avond heb, kan ik daar ook echt van genieten en mij fijn door gaan voelen. Het eenzame gevoel is er dan niet meer. Maar bijv. de volgende ochtend...en zeker als ik die dag niets gepland heb...ik voel me dan zo ongelukkig.
Herkent iemand mijn verhaal of delen eruit?
maandag 30 mei 2011 om 20:10
Beste forummers, beste Lovestar,
Ik heb alle berichten in een keer gelezen en herken het helemaal. Wat fijn te weten dat ik dat niet alleen zo ervaar!
Is er de mogelijkheid dat ik me aansluit bij de "uitgaans" lijst?
Zijn er anders ook mensen op dit forum die in Amsterdam wonen en eens een keer iets leuks willen gaan doen?
Ik heb alle berichten in een keer gelezen en herken het helemaal. Wat fijn te weten dat ik dat niet alleen zo ervaar!
Is er de mogelijkheid dat ik me aansluit bij de "uitgaans" lijst?
Zijn er anders ook mensen op dit forum die in Amsterdam wonen en eens een keer iets leuks willen gaan doen?
maandag 30 mei 2011 om 21:28
quote:Lovestar schreef op 29 mei 2011 @ 21:22:
Hoi allemaal!!
Inmiddels hebben we al een groepje meiden (8) waarmee er geborreld gaat worden. Ik heb een datumprikker gemaakt, dus check je mailbox. Als je niks heb ontvangen, laat het even weten (hier of via de mail)
Ik heb er zin in!
Pfff mijn hotmail doet weer eens raar.Kan geen mail versturen ,maar wel ontvangen
Zal je mij anders de datumprikker kunnen doorsturen op mailadres:lovelyluna1982@hotmail.com
Hoi allemaal!!
Inmiddels hebben we al een groepje meiden (8) waarmee er geborreld gaat worden. Ik heb een datumprikker gemaakt, dus check je mailbox. Als je niks heb ontvangen, laat het even weten (hier of via de mail)
Ik heb er zin in!
Pfff mijn hotmail doet weer eens raar.Kan geen mail versturen ,maar wel ontvangen
Zal je mij anders de datumprikker kunnen doorsturen op mailadres:lovelyluna1982@hotmail.com
vrijdag 3 juni 2011 om 10:54
Ik zou ook graag mee willen! Kun je mij de datumprikker mailen op funnybabe54@yahoo.com? Dankje!
woensdag 8 juni 2011 om 22:39
Wil weer even mijn verhaal kwijt hoor. Had vandaag gewoon ff een dipje, voelde me alleen en een beetje eenzaam. Voel me soms zo degene die altijd alleen is en zou ook zo graag een arm om me heen willen hebben.
Kom ik net thuis van tennisles en kijk ik zo rond in mijn huis waar ik zo blij mee ben en dan is er niemand die blij is dat ik thuis kom. Niemand die vraagt of ik lekker gespeeld heb..
Ben overal waar ik kom, op me werk/sport degene die geen relatie heeft en het lijkt me ook zo leuk als je de gezelligheid van een relatie hebt en ook een keer kan meepraten over hoe het is om een partner te hebben.
Ik ben nu 30 jaar en ik weet gerust wel dat ik er vanuit moet gaan dat het ooit een keer goed komt maar vind dat bij tijden best moeilijk.
Soms worstel ik nog ontzettend met gevoelens voor een jongen met wie ik bijna 8 jaar geregeld mee ging/ verkering gehad.
Ik weet heel goed waarom ik geen energie in hem wil stoppen hoor maar gevoelsmatig vind ik het soms nog heel jammer omdat ik denk/voel dat hij vanwege angst geen relatie wil maar mij wel leuk vind.
Laatst sprak ik hem weer in de kroeg en zie ik aan hem dat hij wil zoenen, trekken we weer naar elkaar toe.
Weet ook dat dat niet genoeg is voor een relatie en ik wil het ook niet meer maar toch is het moeilijk.
Voel me soms gewoon eenzaam, zou ook zo graag een partner willen hebben en niet alles alleen moeten doen, alleen betalen en tegelijkertijd wil ik er ook niet teveel mee bezig zijn dat ik een partner wil want dat beinvloedt het mijn leven zo en dat wil ik eigenlijk ook niet.
Maar mis gewoon die bekende arm om me heen!
x
Kom ik net thuis van tennisles en kijk ik zo rond in mijn huis waar ik zo blij mee ben en dan is er niemand die blij is dat ik thuis kom. Niemand die vraagt of ik lekker gespeeld heb..
Ben overal waar ik kom, op me werk/sport degene die geen relatie heeft en het lijkt me ook zo leuk als je de gezelligheid van een relatie hebt en ook een keer kan meepraten over hoe het is om een partner te hebben.
Ik ben nu 30 jaar en ik weet gerust wel dat ik er vanuit moet gaan dat het ooit een keer goed komt maar vind dat bij tijden best moeilijk.
Soms worstel ik nog ontzettend met gevoelens voor een jongen met wie ik bijna 8 jaar geregeld mee ging/ verkering gehad.
Ik weet heel goed waarom ik geen energie in hem wil stoppen hoor maar gevoelsmatig vind ik het soms nog heel jammer omdat ik denk/voel dat hij vanwege angst geen relatie wil maar mij wel leuk vind.
Laatst sprak ik hem weer in de kroeg en zie ik aan hem dat hij wil zoenen, trekken we weer naar elkaar toe.
Weet ook dat dat niet genoeg is voor een relatie en ik wil het ook niet meer maar toch is het moeilijk.
Voel me soms gewoon eenzaam, zou ook zo graag een partner willen hebben en niet alles alleen moeten doen, alleen betalen en tegelijkertijd wil ik er ook niet teveel mee bezig zijn dat ik een partner wil want dat beinvloedt het mijn leven zo en dat wil ik eigenlijk ook niet.
Maar mis gewoon die bekende arm om me heen!
x
donderdag 9 juni 2011 om 14:46
O, Jippie 23!
Hoe herkenbaar!
Ik weet precies hoe je je voelt. Ik heb precies hetzelfde.
Jouw verhaal is eigenlijk mijn verhaal. Vooral als ik naar romantische films zit te kijken zoals gisteravond, dan zie je dat de hoofdpersonen elkaar gaan knuffelen en natuurlijk zoenen en soms nog wat meer ...... en dan denk ik DAT WIL IK OOK!!!
Ik kom zo bar weinig leuke mannen tegen dat ik niet meer weet wat ik moet doen om ze tegen te komen. Internetdaten zie ik niet zitten maar wat dan? Herkent iemand zich hierin en wat doen jullie dan?
Hoe herkenbaar!
Ik weet precies hoe je je voelt. Ik heb precies hetzelfde.
Jouw verhaal is eigenlijk mijn verhaal. Vooral als ik naar romantische films zit te kijken zoals gisteravond, dan zie je dat de hoofdpersonen elkaar gaan knuffelen en natuurlijk zoenen en soms nog wat meer ...... en dan denk ik DAT WIL IK OOK!!!
Ik kom zo bar weinig leuke mannen tegen dat ik niet meer weet wat ik moet doen om ze tegen te komen. Internetdaten zie ik niet zitten maar wat dan? Herkent iemand zich hierin en wat doen jullie dan?
donderdag 9 juni 2011 om 16:24
Hoi meiden,
Ik heb dit topic een beetje gevolgd. Niet omdat ik eenzaam ben maar ergens wel snap hoe jullie je voelen. Ikzelf ben nu 1,5 jaar vrijgezel na een relatie van 6 jaar. In het begin wist ik ook niet waar ik het zoeken moest. Je hele leven wordt anders en je moet zelf leren je leven anders in te richten.
Wat bij mij hielp is relativeren. Dit is niet altijd makkelijk maar ik ben er in de loop van de tijd steeds beter in geworden. Het leven is maar zo kort dus je moet echt leren ervan te genieten. Voor hetzelfde geld kom je morgen onder de bus of wordt je ziek. Ik vergelijk mezelf ook vaak met anderen die een veel lastigere leven hebben dan ik. Mensen in een rolstoel bijvoorbeeld of mensen met een chronische ziekte. Die zijn zoveel beperkter, ook al hebben ze een relatie. Dan haal ik het niet in mijn hoofd om mijn dag te laten verpesten doordat ik nu nog geen nieuwe vriend heb. Kom op zeg, je kunt je eigen leven zo leuk maken als je zelf wil.
En als je 'vrienden' hebt die vaak afzeggen of geen tijd hebben, zoek dan vrienden die dat wel doen. Nieuwe mensen ontmoeten kan altijd. Of zeg je vrienden eens gewoon eerlijk hoe je je voelt. Als jij niet zegt dat je je vaak afgewezen voelt of soms eenzaa voelt, kunnen zij dit ook niet verhelpen.
Tuurlijk wil ik ook wel eens mijn verhaal kwijt ana een partner. Maar ik bel dan vaak mijn moeder of zus. Of anders een vriendin. Kun je het toch nog ana iemand vertellen.
Het glas is halfvol ipv halfleeg. zoek oplossingen voor je problemen. En zie het positieve in van dingen. 's Avonds alleen? Lekker dvdtje erop, pizzaatje in de oven. Maak het gezellig.
Enne, een relatie is niet zaligmakend. Jij durft tenminste alleen te zijn en grijpt niet iedere man aan om gelukkig te worden. Wees daar trots op! Dat doet niet iedereen.
Ik heb dit topic een beetje gevolgd. Niet omdat ik eenzaam ben maar ergens wel snap hoe jullie je voelen. Ikzelf ben nu 1,5 jaar vrijgezel na een relatie van 6 jaar. In het begin wist ik ook niet waar ik het zoeken moest. Je hele leven wordt anders en je moet zelf leren je leven anders in te richten.
Wat bij mij hielp is relativeren. Dit is niet altijd makkelijk maar ik ben er in de loop van de tijd steeds beter in geworden. Het leven is maar zo kort dus je moet echt leren ervan te genieten. Voor hetzelfde geld kom je morgen onder de bus of wordt je ziek. Ik vergelijk mezelf ook vaak met anderen die een veel lastigere leven hebben dan ik. Mensen in een rolstoel bijvoorbeeld of mensen met een chronische ziekte. Die zijn zoveel beperkter, ook al hebben ze een relatie. Dan haal ik het niet in mijn hoofd om mijn dag te laten verpesten doordat ik nu nog geen nieuwe vriend heb. Kom op zeg, je kunt je eigen leven zo leuk maken als je zelf wil.
En als je 'vrienden' hebt die vaak afzeggen of geen tijd hebben, zoek dan vrienden die dat wel doen. Nieuwe mensen ontmoeten kan altijd. Of zeg je vrienden eens gewoon eerlijk hoe je je voelt. Als jij niet zegt dat je je vaak afgewezen voelt of soms eenzaa voelt, kunnen zij dit ook niet verhelpen.
Tuurlijk wil ik ook wel eens mijn verhaal kwijt ana een partner. Maar ik bel dan vaak mijn moeder of zus. Of anders een vriendin. Kun je het toch nog ana iemand vertellen.
Het glas is halfvol ipv halfleeg. zoek oplossingen voor je problemen. En zie het positieve in van dingen. 's Avonds alleen? Lekker dvdtje erop, pizzaatje in de oven. Maak het gezellig.
Enne, een relatie is niet zaligmakend. Jij durft tenminste alleen te zijn en grijpt niet iedere man aan om gelukkig te worden. Wees daar trots op! Dat doet niet iedereen.
donderdag 9 juni 2011 om 16:51
En nog iets (daar ben ik weer 
)
Als je je als single wel eens eenzaam of alleen voelt, dan is dat meteen zo'n cliche voor velen. ''Zie je wel, ik heb geen vriend dus daarom voel ik me klote''. Maar er zijn ook zat mensen met een relatie die niet gelukkig zijn. Jij kunt door Australie gaan reizen als je dat wilt. Iemand met een relatie wil dat misschien ook wel, maar haar partner niet. Die houdt niet van reizen. Die vrijheid heb je als single. Dat is toch ook weer hartstikke mooi?
Ik moet eerlijk zeggen dat ik veel meer mn eigen ding ben gaan doen, en dingen ben gaan doen die ik ECHT leuk vind, dan toen wanneer ik nog en relatie had.
En voel je je een sklote? Tsja, boeiend toch. Dat heeft iedereen wel eens. Je moet er alleen niet in blijven hangen. Voor hetzelfde geld kom je volgende week iemand tegen en baal je dat je je leven hebt laten beinvloeden door 'het alleen zijn''
)Als je je als single wel eens eenzaam of alleen voelt, dan is dat meteen zo'n cliche voor velen. ''Zie je wel, ik heb geen vriend dus daarom voel ik me klote''. Maar er zijn ook zat mensen met een relatie die niet gelukkig zijn. Jij kunt door Australie gaan reizen als je dat wilt. Iemand met een relatie wil dat misschien ook wel, maar haar partner niet. Die houdt niet van reizen. Die vrijheid heb je als single. Dat is toch ook weer hartstikke mooi?
Ik moet eerlijk zeggen dat ik veel meer mn eigen ding ben gaan doen, en dingen ben gaan doen die ik ECHT leuk vind, dan toen wanneer ik nog en relatie had.
En voel je je een sklote? Tsja, boeiend toch. Dat heeft iedereen wel eens. Je moet er alleen niet in blijven hangen. Voor hetzelfde geld kom je volgende week iemand tegen en baal je dat je je leven hebt laten beinvloeden door 'het alleen zijn''
vrijdag 10 juni 2011 om 14:49
Sas999, sommige mensen zijn het alleenzijn echt beu na zeg een jaar of zes, zeven acht of nog langer. Sommigen zelfs al eerder.
Natuurlijk het is makkelijk omdat je geen rekening hoeft te houden met anderen.
Toch is het lastig wanneer je geen ouders hebt of ouders die je niet begrijpen (lees: waar je niet terecht kunt om verschillende redenen) Vrienden en vriendinnen hebt die getrouwd zijn of een relatie hebben en kinderen hebben. Deze vrienden en vriendinnen zitten er niet altijd op te wachten dat je "weer" eens komt. Zeker als je er niet zo heel veel hebt wil je ze ook niet altijd met jouw verhaal aanhoren opzadelen. Zij hebben daar ook niet voor gekozen.
Natuurlijk het is makkelijk omdat je geen rekening hoeft te houden met anderen.
Toch is het lastig wanneer je geen ouders hebt of ouders die je niet begrijpen (lees: waar je niet terecht kunt om verschillende redenen) Vrienden en vriendinnen hebt die getrouwd zijn of een relatie hebben en kinderen hebben. Deze vrienden en vriendinnen zitten er niet altijd op te wachten dat je "weer" eens komt. Zeker als je er niet zo heel veel hebt wil je ze ook niet altijd met jouw verhaal aanhoren opzadelen. Zij hebben daar ook niet voor gekozen.
vrijdag 10 juni 2011 om 15:54
quote:Jetje36 schreef op 10 juni 2011 @ 14:49:
Sas999, sommige mensen zijn het alleenzijn echt beu na zeg een jaar of zes, zeven acht of nog langer. Sommigen zelfs al eerder.
Natuurlijk het is makkelijk omdat je geen rekening hoeft te houden met anderen.
Toch is het lastig wanneer je geen ouders hebt of ouders die je niet begrijpen (lees: waar je niet terecht kunt om verschillende redenen) Vrienden en vriendinnen hebt die getrouwd zijn of een relatie hebben en kinderen hebben. Deze vrienden en vriendinnen zitten er niet altijd op te wachten dat je "weer" eens komt. Zeker als je er niet zo heel veel hebt wil je ze ook niet altijd met jouw verhaal aanhoren opzadelen. Zij hebben daar ook niet voor gekozen.Daar heb je gelijk in. Misschien ben ik ook nog iets te jong om het helemaal te snappen. Alleen ben ik er wel van overtuigd dat wanneer je zelf beter in je vel zit, je dat ook uitstraalt. Ik kan echt niet voor iedereen spreken maar ik denk wel dat sommige mensen er teveel in blijven hangen en er te geforceerd mee omgaan. De situatie veranderd daar niet door. Sommige dingen kun je zelf ook sturen.
Sas999, sommige mensen zijn het alleenzijn echt beu na zeg een jaar of zes, zeven acht of nog langer. Sommigen zelfs al eerder.
Natuurlijk het is makkelijk omdat je geen rekening hoeft te houden met anderen.
Toch is het lastig wanneer je geen ouders hebt of ouders die je niet begrijpen (lees: waar je niet terecht kunt om verschillende redenen) Vrienden en vriendinnen hebt die getrouwd zijn of een relatie hebben en kinderen hebben. Deze vrienden en vriendinnen zitten er niet altijd op te wachten dat je "weer" eens komt. Zeker als je er niet zo heel veel hebt wil je ze ook niet altijd met jouw verhaal aanhoren opzadelen. Zij hebben daar ook niet voor gekozen.Daar heb je gelijk in. Misschien ben ik ook nog iets te jong om het helemaal te snappen. Alleen ben ik er wel van overtuigd dat wanneer je zelf beter in je vel zit, je dat ook uitstraalt. Ik kan echt niet voor iedereen spreken maar ik denk wel dat sommige mensen er teveel in blijven hangen en er te geforceerd mee omgaan. De situatie veranderd daar niet door. Sommige dingen kun je zelf ook sturen.
vrijdag 10 juni 2011 om 22:30
Hoi sanne000,
Je hebt best gelijk als je lekker in je vel zit, je dat ook uitstraal en dat is ook zo. En erin blijven hangen, ja iedereen weet dat je dat niet moet doen maar dat is soms best moeilijk.
Ik ben 30 jaar en vind het soms best heel jammer dat ik nog geen vooruitzich heb op een gezinnetje. En dan kunnen mensen wel zeggen van je hebt nog wel even en dat weet ik ook wel maar ik vind het soms best jammer.
Ik heb een zus die al 8 jr een relatie heeft en een kindje heeft. Ik ben heel blij voor hun en het is heel bijzonder maar vind t soms erg jammer dat ik dat nog niet heb.
Heb ook geen scharrel of iemand die ik leuk vind op dit moment dus het is rustig in de liefde
Worstel alleen nog steeds met gevoelens voor een ex wat lastig is. Met mijn verstand en gevoel weet ik nu dat ik geen relatie meer met hem wil maar vind het soms nog wel heel jammer dat hij het niet echt serieus heeft willen proberen.
Maar ben nu op een leeftijd dat ik geen zin meer heb om energie te steken in iemand en er te weinig voor terugkrijgen. We hebben er al weleens over gepraat maar komen er niet uit.
Hij wil teveel zijn eigen leven leiden en heeft verder angst om iemand toe te laten in zijn leven.
Je hebt best gelijk als je lekker in je vel zit, je dat ook uitstraal en dat is ook zo. En erin blijven hangen, ja iedereen weet dat je dat niet moet doen maar dat is soms best moeilijk.
Ik ben 30 jaar en vind het soms best heel jammer dat ik nog geen vooruitzich heb op een gezinnetje. En dan kunnen mensen wel zeggen van je hebt nog wel even en dat weet ik ook wel maar ik vind het soms best jammer.
Ik heb een zus die al 8 jr een relatie heeft en een kindje heeft. Ik ben heel blij voor hun en het is heel bijzonder maar vind t soms erg jammer dat ik dat nog niet heb.
Heb ook geen scharrel of iemand die ik leuk vind op dit moment dus het is rustig in de liefde
Worstel alleen nog steeds met gevoelens voor een ex wat lastig is. Met mijn verstand en gevoel weet ik nu dat ik geen relatie meer met hem wil maar vind het soms nog wel heel jammer dat hij het niet echt serieus heeft willen proberen.
Maar ben nu op een leeftijd dat ik geen zin meer heb om energie te steken in iemand en er te weinig voor terugkrijgen. We hebben er al weleens over gepraat maar komen er niet uit.
Hij wil teveel zijn eigen leven leiden en heeft verder angst om iemand toe te laten in zijn leven.
zaterdag 11 juni 2011 om 10:58
@Jippi
Herkenbaar verhaal! Thuiskomen en weten dat je niet kan praten tegen iemand. Het helpt dan om een vriendin te bellen, maar je hebt ook soms van die dagen dat je gewoon tegen je vriend wil praten.....
Niet doen die jongen.....Maar gelukkig weet je het zelf ook. Het klinkt inderdaad alsof jullie onvoldoende basis hebben.
@Sas
Wat jij beschrijft, dat heeft iedereen hier wel denk ik. Maar soms zit je gewoon aan je tax en verlang je naar een relatie (ik wel in ieder geval) Ik heb periodes dat het prima is en periodes dat ik ervan baal.
Herkenbaar verhaal! Thuiskomen en weten dat je niet kan praten tegen iemand. Het helpt dan om een vriendin te bellen, maar je hebt ook soms van die dagen dat je gewoon tegen je vriend wil praten.....
Niet doen die jongen.....Maar gelukkig weet je het zelf ook. Het klinkt inderdaad alsof jullie onvoldoende basis hebben.
@Sas
Wat jij beschrijft, dat heeft iedereen hier wel denk ik. Maar soms zit je gewoon aan je tax en verlang je naar een relatie (ik wel in ieder geval) Ik heb periodes dat het prima is en periodes dat ik ervan baal.
zaterdag 11 juni 2011 om 21:38
Ik heb me geregeld afgevraagd hoe het nou kan dat ik nog nooit een keer heb meegemaakt dat een jongen serieus geinteresseerd in mij is geweest.
Het kan mij heel onzeker maken en vind het ook erg jammer.
Ik denk echt niet dat hij aan mij ligt wie of hoe ik ben, ben niet een van de knapste maar ben zelf ook niet ontevreden.
Eigenlijk heb ik nog nooit een serieuze relatie gehad, ik weet niet wat is het is om samen met een jongen op vakantie te gaan e.d.
Alleen reizen heb ik ook al een aantal keren gedaan en dat is iets wat ik ook zo weer zou doen.
Alleen lijkt het me ook zo leuk om dat een keer samen te doen!
Ook vakantie op je werk aan vragen omdat je gezellig samen een weekje wegga.
Nu moet ik of bij vriendinnen vragen die nog alleen zijn, of alleen, of een singlereis.
En nu is dat niet zo erg hoor maar gewoon samen lijkt me ook wel een keer leuk.
Wat ik soms zo moeilijk vind, is dat ondanks dat er steeds meer mensen alleen wonen, er best wel dingen mogelijk zijn als je alleen ben, de hele maatschappij er simpel toch meer op gericht is op stelletjes.
In je eentje naar de bios gaan, uiteten gaan, e.d is toch niks aan om alleen te doen.
Als je alleen op vakantie ga, betaal je vaak meer omdat je automatisch betaal voor een 2-persoonskamer.
Ik ben het gewoon soms helemaal zat om alleen te zijn, ik weet nu wel dat ik het redt als ik alleen ben.
De laatste tijd denk ik er steeds vaker over na om toch maar op internet te kijken maar vind het nog een behoorlijke drempel.
Iedereen kan wel zeggen dat je het als een aanvulling moet zien, maar voor mijn eigen gevoel is het toch meer een redmiddel omdat ik in al die jaren dat ik genoeg ben uitgeweest ook nog nooit iemand op een 'normale' manier ben tegengekomen.
Ik wou dat ik het niet erg vond om geen relatie te hebben!
Het kan mij heel onzeker maken en vind het ook erg jammer.
Ik denk echt niet dat hij aan mij ligt wie of hoe ik ben, ben niet een van de knapste maar ben zelf ook niet ontevreden.
Eigenlijk heb ik nog nooit een serieuze relatie gehad, ik weet niet wat is het is om samen met een jongen op vakantie te gaan e.d.
Alleen reizen heb ik ook al een aantal keren gedaan en dat is iets wat ik ook zo weer zou doen.
Alleen lijkt het me ook zo leuk om dat een keer samen te doen!
Ook vakantie op je werk aan vragen omdat je gezellig samen een weekje wegga.
Nu moet ik of bij vriendinnen vragen die nog alleen zijn, of alleen, of een singlereis.
En nu is dat niet zo erg hoor maar gewoon samen lijkt me ook wel een keer leuk.
Wat ik soms zo moeilijk vind, is dat ondanks dat er steeds meer mensen alleen wonen, er best wel dingen mogelijk zijn als je alleen ben, de hele maatschappij er simpel toch meer op gericht is op stelletjes.
In je eentje naar de bios gaan, uiteten gaan, e.d is toch niks aan om alleen te doen.
Als je alleen op vakantie ga, betaal je vaak meer omdat je automatisch betaal voor een 2-persoonskamer.
Ik ben het gewoon soms helemaal zat om alleen te zijn, ik weet nu wel dat ik het redt als ik alleen ben.
De laatste tijd denk ik er steeds vaker over na om toch maar op internet te kijken maar vind het nog een behoorlijke drempel.
Iedereen kan wel zeggen dat je het als een aanvulling moet zien, maar voor mijn eigen gevoel is het toch meer een redmiddel omdat ik in al die jaren dat ik genoeg ben uitgeweest ook nog nooit iemand op een 'normale' manier ben tegengekomen.
Ik wou dat ik het niet erg vond om geen relatie te hebben!
vrijdag 17 juni 2011 om 17:09
Hai jppi,
Een heel herkenbaar verhaal voor mij... Wel 'gescharreld' maar nog nooit een echte serieuze relatie gehad, ik tel m'n scharrel van 3 maanden niet mee.
Alle mensen in mijn vriendengroep zijn gesetteld of doen serieuze pogingen tot. Ik ben altijd een heel positief persoon geweest maar ik merk dat ik een beetje begin te verbitteren. Daar baal ik zó enorm van... Ik heb echt geen hoge eisen, maar ik zou zo graag iemand hebben met wie ik lief en leed kan delen en ik zou zo graag de kans krijgen om een gezinnetje te vormen...
Ik ben wel aangemeld op een datingsite, maar ben een beetje bang om te gaan daten. Ik zit niet zo lekker in mn vel en ik ben bang om op mn bek te gaan. Maar goed, daar is een ander topic voor...
Een heel herkenbaar verhaal voor mij... Wel 'gescharreld' maar nog nooit een echte serieuze relatie gehad, ik tel m'n scharrel van 3 maanden niet mee.
Alle mensen in mijn vriendengroep zijn gesetteld of doen serieuze pogingen tot. Ik ben altijd een heel positief persoon geweest maar ik merk dat ik een beetje begin te verbitteren. Daar baal ik zó enorm van... Ik heb echt geen hoge eisen, maar ik zou zo graag iemand hebben met wie ik lief en leed kan delen en ik zou zo graag de kans krijgen om een gezinnetje te vormen...
Ik ben wel aangemeld op een datingsite, maar ben een beetje bang om te gaan daten. Ik zit niet zo lekker in mn vel en ik ben bang om op mn bek te gaan. Maar goed, daar is een ander topic voor...
zaterdag 18 juni 2011 om 09:45
Het is vast al eerder ter sprake gekomen maar hoe komt het toch dat eenzaamheid aan het single zijn gekoppeld wordt? Een relatie is toch niet heilig? Ik wil niet refereren naar de vele topics op dit forum, maar kijk ook eens naar je eigen omgeving. Sommige relaties werken prima, moeiteloos, maar heel vaak ook met de nodige inzet, energie en toegeeflijkheid van beide kanten of zelfs ook maar van één kant. Een relatie heeft geen afstandsbediening waarmee je het naar eigen inzicht kunt bewerken. Er zullen ook mensen in een relatie eenzaam zijn en die zouden maar wat graag (weer) single zijn. Zo heeft iedereen wat, denk ik.
zaterdag 18 juni 2011 om 09:59
Oh ik val even heel laat binnen maar wat herkenbaar!
Ik ben nu bijna 36 en na een relatie alweer ruim 6(!) jaar alleen en ik heb ook mijn eenzame momenten.
Ik heb nog 1 goede single vriendin, die ik helaas ook weinig zie omdat ze vaak druk is en verder ook alleen maar mensen met een relatie om mij heen.
Ik vind het vooral moeilijk als je alleen zit op bv zaterdagavond en er is gewoon niemand die je kunt bellen omdat ze allemaal zo hun eigen plannetjes hebben.
Ik heb wel aan internet dating gedaan, maar dat was alleen maar treurnis, dus daar waag ik me maar even niet meer aan
Helaas kom ik in het echte leven heel weinig, leuke beschikbare mannen tegen....
Fijn om te lezen dat ik niet de enige ben!
@Marilou...ik woon ook in Amsterdam en ja, ik heb zeker zin om leuke dingen te gaan doen
Ik ben nu bijna 36 en na een relatie alweer ruim 6(!) jaar alleen en ik heb ook mijn eenzame momenten.
Ik heb nog 1 goede single vriendin, die ik helaas ook weinig zie omdat ze vaak druk is en verder ook alleen maar mensen met een relatie om mij heen.
Ik vind het vooral moeilijk als je alleen zit op bv zaterdagavond en er is gewoon niemand die je kunt bellen omdat ze allemaal zo hun eigen plannetjes hebben.
Ik heb wel aan internet dating gedaan, maar dat was alleen maar treurnis, dus daar waag ik me maar even niet meer aan
Helaas kom ik in het echte leven heel weinig, leuke beschikbare mannen tegen....
Fijn om te lezen dat ik niet de enige ben!
@Marilou...ik woon ook in Amsterdam en ja, ik heb zeker zin om leuke dingen te gaan doen
zaterdag 18 juni 2011 om 10:21
@ Paloma,
In grote lijnen ben ik het zeker met je eens. In mijn geval is het ook niet dat ik eenzaam ben in de zin dat ik altijd alleen thuis zit ofzo. Het is het 'gevoel' dat ik iets mis wat steeds meer gaat knagen. En ik maak me zorgen dat ik alleen overblijf en nooit de kans zal krijgen om me op liefdesgebied verder te ontplooien. Ik maak me geen illusies dat een relatie hebben het summum van geluk is, maar ik zou het graag zelf een keer beoordelen. It's better to have loved and lost than never to have loved at all, toch?!?
In grote lijnen ben ik het zeker met je eens. In mijn geval is het ook niet dat ik eenzaam ben in de zin dat ik altijd alleen thuis zit ofzo. Het is het 'gevoel' dat ik iets mis wat steeds meer gaat knagen. En ik maak me zorgen dat ik alleen overblijf en nooit de kans zal krijgen om me op liefdesgebied verder te ontplooien. Ik maak me geen illusies dat een relatie hebben het summum van geluk is, maar ik zou het graag zelf een keer beoordelen. It's better to have loved and lost than never to have loved at all, toch?!?
zaterdag 18 juni 2011 om 12:03
Ik begrijp wat je zegt lulu_ over het willen krijgen van een kans op liefdesgebied. Over "it's better to have loved and lost than never to have loved at all" ben ik het weer niet met je eens. Ik begrijp namelijk niet waarom iemand iets zou moeten verliezen, wanneer het op liefde aankomt. Daarnaast kan hetgeen wat je verliest vele malen groter zijn, dan de liefde die je hebt gevoeld of gekregen. Ik weet niet of dat nu zo'n fijn vooruitzicht is.
zaterdag 18 juni 2011 om 14:03
zaterdag 18 juni 2011 om 20:10
quote:lulu_ schreef op 18 juni 2011 @ 14:03:
Daarmee bedoel ik eigenlijk dat je sommige dingen beter kan relativeren als je ze hebt meegemaakt. Natuurlijk gun je jezelf het beste en alleen maar positieve dingen, maar ik denk dat je als mens groeit van zowel positieve als minder positieve ervaringen.Ik heb hier de hele middag over nagedacht en ik denk dat je gelijk hebt. Ik ben alleen niet zo "in het diepe springer" , maar wat niet is, kan nog komen.
Daarmee bedoel ik eigenlijk dat je sommige dingen beter kan relativeren als je ze hebt meegemaakt. Natuurlijk gun je jezelf het beste en alleen maar positieve dingen, maar ik denk dat je als mens groeit van zowel positieve als minder positieve ervaringen.Ik heb hier de hele middag over nagedacht en ik denk dat je gelijk hebt. Ik ben alleen niet zo "in het diepe springer" , maar wat niet is, kan nog komen.
zondag 19 juni 2011 om 18:57
Een relatie zal ook gerust niet zaligmakend zijn hoor en in elke relatie is wel wat. Hoor ook van mijn ouders die al ruim 30jr getrouwd zijn dat dat echt niet vanzelf gaat
en dat hoor ik ook van mijn zus/ vriendinnen die een relatie hebben.
Maar het is gewoon dat gevoel van dat iemand het leuk vindt als je thuis komt, lekker tegen iemand aan kunnen kruipen als je in bed ligt, gewoon dat er iemand voor je is, dat MIS ik..
Ik woon nu ruim 4 jr alleen en ook dat ik bij mijn ouders woonde had ik geen relatie. Zorg dus al jaren voor mezelf en dat gaat me gelukkig goed af.
Alleen weet ik dat nu wel en zou t weleens samen willen doen!
Vooruitzicht op een gezinnetje e.d zou ik erg leuk vinden.
Mijn tweelingzus heeft een kindje van een paar mnd oud en als ik hun zo samen zien, denk ik dat wil ik ook!
Opmerkingen als ik met mijn nichtje loop, van dat staat je goed, kan ik de ene keer beter hebben als de andere keer. Het is net hoe ik zelf in mijn vel zit.
De ene keer raakt het me meer als de andere keer.
Ik voel me soms alleen in de zin dat als ik thuiskom, er niemand is die vraagt hoe mijn dag was, een arm om me heen slaat, dat soort dingen.
en dat hoor ik ook van mijn zus/ vriendinnen die een relatie hebben.
Maar het is gewoon dat gevoel van dat iemand het leuk vindt als je thuis komt, lekker tegen iemand aan kunnen kruipen als je in bed ligt, gewoon dat er iemand voor je is, dat MIS ik..
Ik woon nu ruim 4 jr alleen en ook dat ik bij mijn ouders woonde had ik geen relatie. Zorg dus al jaren voor mezelf en dat gaat me gelukkig goed af.
Alleen weet ik dat nu wel en zou t weleens samen willen doen!
Vooruitzicht op een gezinnetje e.d zou ik erg leuk vinden.
Mijn tweelingzus heeft een kindje van een paar mnd oud en als ik hun zo samen zien, denk ik dat wil ik ook!
Opmerkingen als ik met mijn nichtje loop, van dat staat je goed, kan ik de ene keer beter hebben als de andere keer. Het is net hoe ik zelf in mijn vel zit.
De ene keer raakt het me meer als de andere keer.
Ik voel me soms alleen in de zin dat als ik thuiskom, er niemand is die vraagt hoe mijn dag was, een arm om me heen slaat, dat soort dingen.
