Werk & Studie
alle pijlers
Salaris
woensdag 25 maart 2015 om 09:20
Beste forummers,
Lees al een tijdje mee, maar vandaag mijn eerste post.
De afgelopen weken heb ik verschillende gesprekken gevoerd met een potentiele werkgever, een test afgenomen en een dag meegedraaid op de werkvloer.
Ik heb hier veel tijd en energie in gestoken en alles leek voorspoedig te gaan, tot onlangs mijn toekomstig salaris werd besproken...
Omdat dit soortgelijk werk betreft, echter met andere taken en verantwoordelijkheden, leek het mij niet relevant om mijn laatstverdiende salaris te vermelden. Bovendien mag een werkgever hier niet naar vragen, heb ik me laten vertellen.
Werkgever opperde een lagere schaal dan verwacht en zou moeten (gelezen in de cao, waarin expliciet vermeld staat dat een werknemer in deze lagere schaal geen ontwikkelingsachterstanden weg hoeft te werken, wat dus wel het geval zal zijn).
De gebruikelijke hogere schaal ( die matcht met mijn opleiding, ervaring en over te brengen kennis ) werd direct van tafel geveegd.
"Bij ons bedrijf wordt iedereen ingeschaald in deze (lage) schaal."
Gesprek viel toen een beetje dood en heb aangegeven dit erg jammer te vinden en nogmaals mijn kennis, vaardigheden en ervaring ter sprake gebracht. Helaas zonder resultaat. Toen werkgever vroeg of ik zijn aanbod accepteerde, heb ik eerlijk gezegd dat ik hier goed over na moet denken.
Heb er toch een beetje een nare smaak van in de mond, werkgever en ik waren beiden enthousiast en collega's gaven ook aan dat ik een goede match zou zijn.
Maar nu word ik -voor mijn gevoel- afgescheept met een te laag salaris.
Ter info: Mocht ik akkoord gaan, krijg ik minder contracturen, verspreid over meerdere dagdelen, een lager uurloon, geen reiskostenvergoeding, meer taken en verantwoordelijkheden, maar daarentegen juist meer vakantiedagen dan bij mijn huidige werkgever.
Wat ik wil met deze post? Jullie advies!
De deur qua salarisschaal zit volgens mij potdicht, of zou ik hier toch nog meer uit kunnen halen?
Wat zouden jullie doen? De nieuwe baan aannemen of niet?
Alvast bedankt!
Lees al een tijdje mee, maar vandaag mijn eerste post.
De afgelopen weken heb ik verschillende gesprekken gevoerd met een potentiele werkgever, een test afgenomen en een dag meegedraaid op de werkvloer.
Ik heb hier veel tijd en energie in gestoken en alles leek voorspoedig te gaan, tot onlangs mijn toekomstig salaris werd besproken...
Omdat dit soortgelijk werk betreft, echter met andere taken en verantwoordelijkheden, leek het mij niet relevant om mijn laatstverdiende salaris te vermelden. Bovendien mag een werkgever hier niet naar vragen, heb ik me laten vertellen.
Werkgever opperde een lagere schaal dan verwacht en zou moeten (gelezen in de cao, waarin expliciet vermeld staat dat een werknemer in deze lagere schaal geen ontwikkelingsachterstanden weg hoeft te werken, wat dus wel het geval zal zijn).
De gebruikelijke hogere schaal ( die matcht met mijn opleiding, ervaring en over te brengen kennis ) werd direct van tafel geveegd.
"Bij ons bedrijf wordt iedereen ingeschaald in deze (lage) schaal."
Gesprek viel toen een beetje dood en heb aangegeven dit erg jammer te vinden en nogmaals mijn kennis, vaardigheden en ervaring ter sprake gebracht. Helaas zonder resultaat. Toen werkgever vroeg of ik zijn aanbod accepteerde, heb ik eerlijk gezegd dat ik hier goed over na moet denken.
Heb er toch een beetje een nare smaak van in de mond, werkgever en ik waren beiden enthousiast en collega's gaven ook aan dat ik een goede match zou zijn.
Maar nu word ik -voor mijn gevoel- afgescheept met een te laag salaris.
Ter info: Mocht ik akkoord gaan, krijg ik minder contracturen, verspreid over meerdere dagdelen, een lager uurloon, geen reiskostenvergoeding, meer taken en verantwoordelijkheden, maar daarentegen juist meer vakantiedagen dan bij mijn huidige werkgever.
Wat ik wil met deze post? Jullie advies!
De deur qua salarisschaal zit volgens mij potdicht, of zou ik hier toch nog meer uit kunnen halen?
Wat zouden jullie doen? De nieuwe baan aannemen of niet?
Alvast bedankt!
woensdag 25 maart 2015 om 11:35
quote:Tuorrebout schreef op 25 maart 2015 @ 09:57:
Achteruitgang in salaris moet gecompenseerd worden door andere dingen. Meer uitdaging, leukere functie, meer uren. Alleen voor collega's zou ik het niet doen.
Je hebt helemaal gelijk!
Als ik een lijstje maak met de plus en minpunten, ziet dit er zo ongeveer uit:
Pluspunten:
- goed te combineren met mijn studie
- vaste collega's
- meer uitdaging: ontwikkelingsniveau's in kaart brengen en achterstanden wegwerken.
- 10 weken vrij per jaar (wel doorbetaald)
- scholingsmogelijkheden (diverse cursussen)
Minpunten:
- geen reiskostenvergoeding
- lager uurloon
- veel extra tijd kwijt aan werkoverleggen, thema-avonden e.d.
Achteruitgang in salaris moet gecompenseerd worden door andere dingen. Meer uitdaging, leukere functie, meer uren. Alleen voor collega's zou ik het niet doen.
Je hebt helemaal gelijk!
Als ik een lijstje maak met de plus en minpunten, ziet dit er zo ongeveer uit:
Pluspunten:
- goed te combineren met mijn studie
- vaste collega's
- meer uitdaging: ontwikkelingsniveau's in kaart brengen en achterstanden wegwerken.
- 10 weken vrij per jaar (wel doorbetaald)
- scholingsmogelijkheden (diverse cursussen)
Minpunten:
- geen reiskostenvergoeding
- lager uurloon
- veel extra tijd kwijt aan werkoverleggen, thema-avonden e.d.
woensdag 25 maart 2015 om 11:43
quote:viva-amber schreef op 25 maart 2015 @ 10:10:
Je moet niet zo bang zijn om direct je wensen op tafel te leggen en niet onder het mom van hij mag dat niet vragen tot het laatste moment voor je houden wat je nou echt wilt.
Bang ben ik zeker niet, misschien soms wel iets te bescheiden en afwachtend. Maar zeker niet tijdens dit gesprek, waarin ik duidelijk mijn meerwaarde en kwaliteiten hebt belicht.
Dacht juist dat het beter zou zijn om bij een salarisonderhandeling niet direct je kaarten op tafel te leggen, maar af te wachten wat de werkgever biedt en dan met een tegenbod komen...
Je moet niet zo bang zijn om direct je wensen op tafel te leggen en niet onder het mom van hij mag dat niet vragen tot het laatste moment voor je houden wat je nou echt wilt.
Bang ben ik zeker niet, misschien soms wel iets te bescheiden en afwachtend. Maar zeker niet tijdens dit gesprek, waarin ik duidelijk mijn meerwaarde en kwaliteiten hebt belicht.
Dacht juist dat het beter zou zijn om bij een salarisonderhandeling niet direct je kaarten op tafel te leggen, maar af te wachten wat de werkgever biedt en dan met een tegenbod komen...
woensdag 25 maart 2015 om 11:48
woensdag 25 maart 2015 om 11:56
quote:absor schreef op 25 maart 2015 @ 10:10:
nee niet doen.
Maar wel de situatie omdraaien,
heel nadrukkelijk de deur voor de potentiële werkgever openlaten...mocht hij zich nog bedenken kan hij altijd contact met je opnemen.
Verder dit meenemen als leerpunt voor jezelf...bij een volgende sollicitatie eerder over het salaris beginnen.
Ga ik sowieso doen!
Eerder over salaris beginnen vind ik wel lastig... Is het niet beter om eerst een goede indruk achter te laten en duidelijk te maken wat je in huis hebt en wat je kunt toevoegen aan het bedrijf?
Het arbeidsvoorwaardengesprek waarin o.a. het salaris wordt besproken vindt doorgaans pas plaats in de laatste ronde. Is het wel gepast om hier dan al eerder over te beginnen?
nee niet doen.
Maar wel de situatie omdraaien,
heel nadrukkelijk de deur voor de potentiële werkgever openlaten...mocht hij zich nog bedenken kan hij altijd contact met je opnemen.
Verder dit meenemen als leerpunt voor jezelf...bij een volgende sollicitatie eerder over het salaris beginnen.
Ga ik sowieso doen!
Eerder over salaris beginnen vind ik wel lastig... Is het niet beter om eerst een goede indruk achter te laten en duidelijk te maken wat je in huis hebt en wat je kunt toevoegen aan het bedrijf?
Het arbeidsvoorwaardengesprek waarin o.a. het salaris wordt besproken vindt doorgaans pas plaats in de laatste ronde. Is het wel gepast om hier dan al eerder over te beginnen?
woensdag 25 maart 2015 om 12:27
quote:Teotihuacan schreef op 25 maart 2015 @ 11:56:
[...]
Ga ik sowieso doen!
Eerder over salaris beginnen vind ik wel lastig... Is het niet beter om eerst een goede indruk achter te laten en duidelijk te maken wat je in huis hebt en wat je kunt toevoegen aan het bedrijf?
Het arbeidsvoorwaardengesprek waarin o.a. het salaris wordt besproken vindt doorgaans pas plaats in de laatste ronde. Is het wel gepast om hier dan al eerder over te beginnen?Gepast of niet, je maakt wel duidelijk wat je wil.... en dan hoef je er iig niet veel tijd in te steken met kans op een slechte afloop.
[...]
Ga ik sowieso doen!
Eerder over salaris beginnen vind ik wel lastig... Is het niet beter om eerst een goede indruk achter te laten en duidelijk te maken wat je in huis hebt en wat je kunt toevoegen aan het bedrijf?
Het arbeidsvoorwaardengesprek waarin o.a. het salaris wordt besproken vindt doorgaans pas plaats in de laatste ronde. Is het wel gepast om hier dan al eerder over te beginnen?Gepast of niet, je maakt wel duidelijk wat je wil.... en dan hoef je er iig niet veel tijd in te steken met kans op een slechte afloop.
woensdag 25 maart 2015 om 13:24
Ik heb ook eens zoiets gehad. Meegedraaid een dag. Collega's enthousiast, ik enthousiast. Aan het einde van de dag verteld wat ik van het bedrijf vond, zij waren helemaal lyrisch, beloofde gouden bergen... en toen kwam het contract... aan alle kanten lag het risico bij mij, geen km vergoeding, lager salaris en verplichting tot gratis overwerk. Ik viel van mijn stoel thuis bij het nalezen.
Werkgever wist van vorige salaris. Ik had mijn best gedaan een goede indruk achter te laten en hij was daarop bezig om voor een dubbeltje op de eerste rang te komen zitten. Heeft serieus een uur op mij ingepraat per telefoon, dat hij echt niet anders kon en dat hij de accountant had gesproken en dat het niet kon en blablabla. Toen ik het aanbod afwees, zei hij: maar ik heb heel veel tijd en energie in je gestoken. Een dag laten meedraaien, ik ben bij mijn accountant geweest, die doet het ook niet voor nop weet je? En nu zeg je nee? Dat kan ik gewoon niet begrijpen!
Tja, needless to say dat ik er een steeds beter gevoel bij kreeg om niet akkoord te gaan. En inmiddels is ie failliet... Ben echt ontzettend blij achteraf dat ik mij niet door het schuldgevoel trucje heb laten leiden! Want dat is wat hij hier ook doet in mijn ogen.
Werkgever wist van vorige salaris. Ik had mijn best gedaan een goede indruk achter te laten en hij was daarop bezig om voor een dubbeltje op de eerste rang te komen zitten. Heeft serieus een uur op mij ingepraat per telefoon, dat hij echt niet anders kon en dat hij de accountant had gesproken en dat het niet kon en blablabla. Toen ik het aanbod afwees, zei hij: maar ik heb heel veel tijd en energie in je gestoken. Een dag laten meedraaien, ik ben bij mijn accountant geweest, die doet het ook niet voor nop weet je? En nu zeg je nee? Dat kan ik gewoon niet begrijpen!
Tja, needless to say dat ik er een steeds beter gevoel bij kreeg om niet akkoord te gaan. En inmiddels is ie failliet... Ben echt ontzettend blij achteraf dat ik mij niet door het schuldgevoel trucje heb laten leiden! Want dat is wat hij hier ook doet in mijn ogen.
woensdag 25 maart 2015 om 13:44
quote:Doreia schreef op 25 maart 2015 @ 13:24:
Ik heb ook eens zoiets gehad. Meegedraaid een dag. Collega's enthousiast, ik enthousiast. Aan het einde van de dag verteld wat ik van het bedrijf vond, zij waren helemaal lyrisch, beloofde gouden bergen... en toen kwam het contract... aan alle kanten lag het risico bij mij, geen km vergoeding, lager salaris en verplichting tot gratis overwerk. Ik viel van mijn stoel thuis bij het nalezen.
Werkgever wist van vorige salaris. Ik had mijn best gedaan een goede indruk achter te laten en hij was daarop bezig om voor een dubbeltje op de eerste rang te komen zitten. Heeft serieus een uur op mij ingepraat per telefoon, dat hij echt niet anders kon en dat hij de accountant had gesproken en dat het niet kon en blablabla. Toen ik het aanbod afwees, zei hij: maar ik heb heel veel tijd en energie in je gestoken. Een dag laten meedraaien, ik ben bij mijn accountant geweest, die doet het ook niet voor nop weet je? En nu zeg je nee? Dat kan ik gewoon niet begrijpen!
Tja, needless to say dat ik er een steeds beter gevoel bij kreeg om niet akkoord te gaan. En inmiddels is ie failliet... Ben echt ontzettend blij achteraf dat ik mij niet door het schuldgevoel trucje heb laten leiden! Want dat is wat hij hier ook doet in mijn ogen.Oh GATVER!!! Ik vraag me altijd af of managers ook bij mannen de 'schuldgevoel-kaart' trekken. Volgens mij laten ze dat wel uit hun hoofd.
Ik heb ook eens zoiets gehad. Meegedraaid een dag. Collega's enthousiast, ik enthousiast. Aan het einde van de dag verteld wat ik van het bedrijf vond, zij waren helemaal lyrisch, beloofde gouden bergen... en toen kwam het contract... aan alle kanten lag het risico bij mij, geen km vergoeding, lager salaris en verplichting tot gratis overwerk. Ik viel van mijn stoel thuis bij het nalezen.
Werkgever wist van vorige salaris. Ik had mijn best gedaan een goede indruk achter te laten en hij was daarop bezig om voor een dubbeltje op de eerste rang te komen zitten. Heeft serieus een uur op mij ingepraat per telefoon, dat hij echt niet anders kon en dat hij de accountant had gesproken en dat het niet kon en blablabla. Toen ik het aanbod afwees, zei hij: maar ik heb heel veel tijd en energie in je gestoken. Een dag laten meedraaien, ik ben bij mijn accountant geweest, die doet het ook niet voor nop weet je? En nu zeg je nee? Dat kan ik gewoon niet begrijpen!
Tja, needless to say dat ik er een steeds beter gevoel bij kreeg om niet akkoord te gaan. En inmiddels is ie failliet... Ben echt ontzettend blij achteraf dat ik mij niet door het schuldgevoel trucje heb laten leiden! Want dat is wat hij hier ook doet in mijn ogen.Oh GATVER!!! Ik vraag me altijd af of managers ook bij mannen de 'schuldgevoel-kaart' trekken. Volgens mij laten ze dat wel uit hun hoofd.
woensdag 25 maart 2015 om 14:08
Niet akkoord gaan het is een spelletje en je wil geen werkgever die spelletjes met je speelt en alles van tafel wuift wat je zegt en totaal geen belangstelling toont in jouw kunnen en jouw vorige baan. Hij heeft waarschijnlijk ook geen oog voor de werknemers en wat zij nodig hebben en kunnen en kunnen en willen bereiken.
En de brutalen hebben de halve wereld, soms bereik je juist meer met zelfvertrouwen en gelijk hoog in te zetten dat wekt meer belangstelling en respect, een vriend van me ging laatst solliciteren en hij bluft wat en zei ik wil dit verdienen en een auto van de zaak, bijna niemand binnen het bedrijf heeft een auto van de zaak maar hij wel omdat hij het vroeg.
Dus je huid duur verkopen hoor.
En de brutalen hebben de halve wereld, soms bereik je juist meer met zelfvertrouwen en gelijk hoog in te zetten dat wekt meer belangstelling en respect, een vriend van me ging laatst solliciteren en hij bluft wat en zei ik wil dit verdienen en een auto van de zaak, bijna niemand binnen het bedrijf heeft een auto van de zaak maar hij wel omdat hij het vroeg.
Dus je huid duur verkopen hoor.
woensdag 25 maart 2015 om 14:09
quote:viva-amber schreef op 25 maart 2015 @ 13:52:
Doreia wat kost een dag werken?Daarom. Ik schoof aan bij mensen, stelde vragen over van alles en nog wat. Als er telefoon kwam, ging ik even ergens anders naartoe. Dus heel veel was het niet geweest al met al. Maar ik had er goed tabak van na het contract en de onderhandelingen!
Doreia wat kost een dag werken?Daarom. Ik schoof aan bij mensen, stelde vragen over van alles en nog wat. Als er telefoon kwam, ging ik even ergens anders naartoe. Dus heel veel was het niet geweest al met al. Maar ik had er goed tabak van na het contract en de onderhandelingen!
woensdag 25 maart 2015 om 14:13
quote:z-u-s schreef op 25 maart 2015 @ 13:44:
[...]
Oh GATVER!!! Ik vraag me altijd af of managers ook bij mannen de 'schuldgevoel-kaart' trekken. Volgens mij laten ze dat wel uit hun hoofd. Hebben ze aan mij alleen een hele slechte, want wat dit aangaat heb ik inmiddels geleerd daar gevoelloos voor te zijn. Het werkt juist averechts bij mij. Heb ook eens gehad dat mensen mij gingen chanteren bij contractverlenging waar we niet uitkwamen. Als ik nu niet zou tekenen, dan zou ik geen getuigschrift meekrijgen en ook geen enthousiaste beoordeling als een nieuwe werkgever hen zou benaderen ... nou, dan trek ik er helemaal de stekker uit! En hou je getuigschrift maar. Ik heb dat bedrijf dus ook uit mijn LinkedIn geschrapt, men hoeft niet te weten bij welk dom bedrijf ik heb gewerkt! En zij krijgen van mij geen goede beoordeling als mensen zouden vragen of dat een leuk bedrijf is
[...]
Oh GATVER!!! Ik vraag me altijd af of managers ook bij mannen de 'schuldgevoel-kaart' trekken. Volgens mij laten ze dat wel uit hun hoofd. Hebben ze aan mij alleen een hele slechte, want wat dit aangaat heb ik inmiddels geleerd daar gevoelloos voor te zijn. Het werkt juist averechts bij mij. Heb ook eens gehad dat mensen mij gingen chanteren bij contractverlenging waar we niet uitkwamen. Als ik nu niet zou tekenen, dan zou ik geen getuigschrift meekrijgen en ook geen enthousiaste beoordeling als een nieuwe werkgever hen zou benaderen ... nou, dan trek ik er helemaal de stekker uit! En hou je getuigschrift maar. Ik heb dat bedrijf dus ook uit mijn LinkedIn geschrapt, men hoeft niet te weten bij welk dom bedrijf ik heb gewerkt! En zij krijgen van mij geen goede beoordeling als mensen zouden vragen of dat een leuk bedrijf is
woensdag 25 maart 2015 om 16:35
woensdag 25 maart 2015 om 16:40
quote:Boarn schreef op 25 maart 2015 @ 11:24:
Weet je hoe een man dat zou doen? Die zou zeggen graag of niet! Mannen mutsen helemaal niet over dit soort dingen, die zeggen gewoon take it or leave it. Probeer ook zn instelling te krijgen. Dit is een zakelijke beslissing waar je heel rationeel in moet gaan staan. De werkgever kan idd aan jouw wensen tegemoet komen. Zij zijn uiteindelijk de partij die de grootste behoefte hebben. ik heb genoeg mannen zien onderhandelen op een manier, ehm, tsja
Weet je hoe een man dat zou doen? Die zou zeggen graag of niet! Mannen mutsen helemaal niet over dit soort dingen, die zeggen gewoon take it or leave it. Probeer ook zn instelling te krijgen. Dit is een zakelijke beslissing waar je heel rationeel in moet gaan staan. De werkgever kan idd aan jouw wensen tegemoet komen. Zij zijn uiteindelijk de partij die de grootste behoefte hebben. ik heb genoeg mannen zien onderhandelen op een manier, ehm, tsja
woensdag 25 maart 2015 om 16:47
quote:Doreia schreef op 25 maart 2015 @ 13:24:
Ik heb ook eens zoiets gehad. Meegedraaid een dag. Collega's enthousiast, ik enthousiast. Aan het einde van de dag verteld wat ik van het bedrijf vond, zij waren helemaal lyrisch, beloofde gouden bergen... en toen kwam het contract... aan alle kanten lag het risico bij mij, geen km vergoeding, lager salaris en verplichting tot gratis overwerk. Ik viel van mijn stoel thuis bij het nalezen.
Werkgever wist van vorige salaris. Ik had mijn best gedaan een goede indruk achter te laten en hij was daarop bezig om voor een dubbeltje op de eerste rang te komen zitten. Heeft serieus een uur op mij ingepraat per telefoon, dat hij echt niet anders kon en dat hij de accountant had gesproken en dat het niet kon en blablabla. Toen ik het aanbod afwees, zei hij: maar ik heb heel veel tijd en energie in je gestoken. Een dag laten meedraaien, ik ben bij mijn accountant geweest, die doet het ook niet voor nop weet je? En nu zeg je nee? Dat kan ik gewoon niet begrijpen!
Tja, needless to say dat ik er een steeds beter gevoel bij kreeg om niet akkoord te gaan. En inmiddels is ie failliet... Ben echt ontzettend blij achteraf dat ik mij niet door het schuldgevoel trucje heb laten leiden! Want dat is wat hij hier ook doet in mijn ogen.
Dat is echt nasty!
Je had het eigenlijk moeten omdraaien: Jij hebt je tijd geïnvesteerd in het meelopen. En tijd is geld... Bizar eigenlijk dat hier sowieso niet een vergoeding voor tegenover stond...
Schuldgevoel speelt zeker mee. Er wordt al zeer lang naar een geschikte collega gezocht, zodat er weer een goed functionerend team gevormd kan worden en de achterstanden weer weggewerkt kunnen worden...
In eerste instantie was ik super enthousiast om aan de slag te gaan, hoop oprecht dat de collega's eindelijk een leuke en geschikte collega gaan krijgen...
Maar of ik dat ga worden?
Toch voelt het bijna lullig om nu de boel af te blazen...
Ik heb ook eens zoiets gehad. Meegedraaid een dag. Collega's enthousiast, ik enthousiast. Aan het einde van de dag verteld wat ik van het bedrijf vond, zij waren helemaal lyrisch, beloofde gouden bergen... en toen kwam het contract... aan alle kanten lag het risico bij mij, geen km vergoeding, lager salaris en verplichting tot gratis overwerk. Ik viel van mijn stoel thuis bij het nalezen.
Werkgever wist van vorige salaris. Ik had mijn best gedaan een goede indruk achter te laten en hij was daarop bezig om voor een dubbeltje op de eerste rang te komen zitten. Heeft serieus een uur op mij ingepraat per telefoon, dat hij echt niet anders kon en dat hij de accountant had gesproken en dat het niet kon en blablabla. Toen ik het aanbod afwees, zei hij: maar ik heb heel veel tijd en energie in je gestoken. Een dag laten meedraaien, ik ben bij mijn accountant geweest, die doet het ook niet voor nop weet je? En nu zeg je nee? Dat kan ik gewoon niet begrijpen!
Tja, needless to say dat ik er een steeds beter gevoel bij kreeg om niet akkoord te gaan. En inmiddels is ie failliet... Ben echt ontzettend blij achteraf dat ik mij niet door het schuldgevoel trucje heb laten leiden! Want dat is wat hij hier ook doet in mijn ogen.
Dat is echt nasty!
Je had het eigenlijk moeten omdraaien: Jij hebt je tijd geïnvesteerd in het meelopen. En tijd is geld... Bizar eigenlijk dat hier sowieso niet een vergoeding voor tegenover stond...
Schuldgevoel speelt zeker mee. Er wordt al zeer lang naar een geschikte collega gezocht, zodat er weer een goed functionerend team gevormd kan worden en de achterstanden weer weggewerkt kunnen worden...
In eerste instantie was ik super enthousiast om aan de slag te gaan, hoop oprecht dat de collega's eindelijk een leuke en geschikte collega gaan krijgen...
Maar of ik dat ga worden?
Toch voelt het bijna lullig om nu de boel af te blazen...
woensdag 25 maart 2015 om 16:56
quote:Tuorrebout schreef op 25 maart 2015 @ 09:57:
Achteruitgang in salaris moet gecompenseerd worden door andere dingen. Meer uitdaging, leukere functie, meer uren. Alleen voor collega's zou ik het niet doen.
Eens.
Soms kan het zijn dat je bij een nieuwe baan wel op functie vooruit gaat ,maar niet op salaris omdat het een andere branche is.Maar dat je vanuit daar weer verder kunt groeien en evt weer vanuit die functie weer kunt gaan solliciteren. (naar beter betaalde branche)
Maar zo klinkt het bij jou niet.
Achteruitgang in salaris moet gecompenseerd worden door andere dingen. Meer uitdaging, leukere functie, meer uren. Alleen voor collega's zou ik het niet doen.
Eens.
Soms kan het zijn dat je bij een nieuwe baan wel op functie vooruit gaat ,maar niet op salaris omdat het een andere branche is.Maar dat je vanuit daar weer verder kunt groeien en evt weer vanuit die functie weer kunt gaan solliciteren. (naar beter betaalde branche)
Maar zo klinkt het bij jou niet.
woensdag 25 maart 2015 om 17:39
quote:viva-amber schreef op 25 maart 2015 @ 16:58:
Vragen mag altijd, wat je antwoord is aan jou.
Ja ok, vragen mag dus, maar dit levert ongemakkelijke situaties op, aangezien de werknemer niet verplicht is om deze informatie te geven. Dus waarom?
Gevonden op carrieretijger:
Allereerst: je bent niet verplicht om je potentiële nieuwe werkgever inzage te geven in de hoogte van je loon bij je huidige of vorige werkgever. Hij kan zich op geen enkel wetsartikel beroepen. Je kunt dus gewoon beleefd antwoorden dat je je salarisstrookje niet ter beschikking wilt stellen. Je kunt daarbij aangeven dat je liever open een onderhandeling in gaat, of dat je het liever hebt over het salaris dat je gáát verdienen in plaats van het salaris dat je nu verdient. Je loopt hiermee natuurlijk het risico dat bij de werkgever in spe het vermoeden ontstaat dat je een hoger loon hebt opgegeven dan dat je daadwerkelijk verdient of verdiende. Sommige werkgevers laten zich niet zo gemakkelijk met een dergelijk antwoord afschepen en blijven erop aandringen, In dat geval is het verstandig je af te vragen of je wel voor deze baas wilt werken en de sollicitatieprocedure wilt voortzetten of je terugtrekt.
Vragen mag altijd, wat je antwoord is aan jou.
Ja ok, vragen mag dus, maar dit levert ongemakkelijke situaties op, aangezien de werknemer niet verplicht is om deze informatie te geven. Dus waarom?
Gevonden op carrieretijger:
Allereerst: je bent niet verplicht om je potentiële nieuwe werkgever inzage te geven in de hoogte van je loon bij je huidige of vorige werkgever. Hij kan zich op geen enkel wetsartikel beroepen. Je kunt dus gewoon beleefd antwoorden dat je je salarisstrookje niet ter beschikking wilt stellen. Je kunt daarbij aangeven dat je liever open een onderhandeling in gaat, of dat je het liever hebt over het salaris dat je gáát verdienen in plaats van het salaris dat je nu verdient. Je loopt hiermee natuurlijk het risico dat bij de werkgever in spe het vermoeden ontstaat dat je een hoger loon hebt opgegeven dan dat je daadwerkelijk verdient of verdiende. Sommige werkgevers laten zich niet zo gemakkelijk met een dergelijk antwoord afschepen en blijven erop aandringen, In dat geval is het verstandig je af te vragen of je wel voor deze baas wilt werken en de sollicitatieprocedure wilt voortzetten of je terugtrekt.
woensdag 25 maart 2015 om 17:48
quote:Teotihuacan schreef op 25 maart 2015 @ 16:47:
[...]
Er wordt al zeer lang naar een geschikte collega gezocht, zodat er weer een goed functionerend team gevormd kan worden en de achterstanden weer weggewerkt kunnen worden...
Mag je 3x raden waarom ze die zo moeilijk kunnen vinden
Overigens is je salarisstrook niet overleggen iets anders dan niet duidelijk zijn in wat je logisch en redelijk vind.
[...]
Er wordt al zeer lang naar een geschikte collega gezocht, zodat er weer een goed functionerend team gevormd kan worden en de achterstanden weer weggewerkt kunnen worden...
Mag je 3x raden waarom ze die zo moeilijk kunnen vinden
Overigens is je salarisstrook niet overleggen iets anders dan niet duidelijk zijn in wat je logisch en redelijk vind.
woensdag 25 maart 2015 om 18:59
Ik zit op dit moment in precies dezelfde situatie. Bedrijf is lyrisch. Twee dagen meegelopen en gister was daar dan het contract.
Het is een hbo functie, maar ze bieden een mbo salaris. Eigenlijk omdat er geen plek is voor hbo'ers in de organisatie. Je bent mbo'er of wo'er. Ik voel me enorm genaaid. Ik verdien ook veel minder dan bij mijn huidige werkgever.
Ik weet ook nog niet wat ik ermee doe. Succes, to!
Het is een hbo functie, maar ze bieden een mbo salaris. Eigenlijk omdat er geen plek is voor hbo'ers in de organisatie. Je bent mbo'er of wo'er. Ik voel me enorm genaaid. Ik verdien ook veel minder dan bij mijn huidige werkgever.
Ik weet ook nog niet wat ik ermee doe. Succes, to!
woensdag 25 maart 2015 om 20:03
Het is gewoon een kwestie van wie er het graagst wil. Ik zou er niet te veel bij halen van mag-hij-dit en mag-hij-dat, maar het zakelijk benaderen. Dit is de deal, dit is wat jij wil, en zo niet dan kom je niet.
Vind je het diep in je hart toch zonde om die baan te laten lopen, dan kun je het niet zo hard spelen.
Ik heb wel eens gezegd "misschien zijn we nu meteen uitgepraat, maar ik wil X meer dan u nu noemt." En dan was X een heel fors bedrag. Maar ik wist dat ik dat waard was en was niet bereid om voor minder te komen werken.
De personeelsmeneer sputterde een hoop tegen, maar s avonds belde de directeur dat ik het kreeg. En na een jaar kreeg ik ook nog een extra periodiek bovenop de reguliere, omdat ze vonden dat ik dat waard was.
Het waren een paar spannende minuten, maar ik heb er nog steeds profijt van dat ik toen het lef heb gehad.
Vind je het diep in je hart toch zonde om die baan te laten lopen, dan kun je het niet zo hard spelen.
Ik heb wel eens gezegd "misschien zijn we nu meteen uitgepraat, maar ik wil X meer dan u nu noemt." En dan was X een heel fors bedrag. Maar ik wist dat ik dat waard was en was niet bereid om voor minder te komen werken.
De personeelsmeneer sputterde een hoop tegen, maar s avonds belde de directeur dat ik het kreeg. En na een jaar kreeg ik ook nog een extra periodiek bovenop de reguliere, omdat ze vonden dat ik dat waard was.
Het waren een paar spannende minuten, maar ik heb er nog steeds profijt van dat ik toen het lef heb gehad.
woensdag 25 maart 2015 om 20:17
quote:Teotihuacan schreef op 25 maart 2015 @ 17:39:
[...]
Ja ok, vragen mag dus, maar dit levert ongemakkelijke situaties op, aangezien de werknemer niet verplicht is om deze informatie te geven. Dus waarom?
Gevonden op carrieretijger:
Allereerst: je bent niet verplicht om je potentiële nieuwe werkgever inzage te geven in de hoogte van je loon bij je huidige of vorige werkgever. Hij kan zich op geen enkel wetsartikel beroepen. Je kunt dus gewoon beleefd antwoorden dat je je salarisstrookje niet ter beschikking wilt stellen. Je kunt daarbij aangeven dat je liever open een onderhandeling in gaat, of dat je het liever hebt over het salaris dat je gáát verdienen in plaats van het salaris dat je nu verdient. Je loopt hiermee natuurlijk het risico dat bij de werkgever in spe het vermoeden ontstaat dat je een hoger loon hebt opgegeven dan dat je daadwerkelijk verdient of verdiende. Sommige werkgevers laten zich niet zo gemakkelijk met een dergelijk antwoord afschepen en blijven erop aandringen, In dat geval is het verstandig je af te vragen of je wel voor deze baas wilt werken en de sollicitatieprocedure wilt voortzetten of je terugtrekt.
De domheid van dat advies is echt galactisch. Er is geen wetsartikel waarop de werkgever zich kan beroepen , nou nee inderdaad. En wie denkt dat dat de basis is voor een gesprek tussen twee contractpartijen die proberen of ze tot een overeenkomst kunnen komen kan zich maar beter beperken tot de overheid. Echt, dit soort domheid irriteert een beetje
[...]
Ja ok, vragen mag dus, maar dit levert ongemakkelijke situaties op, aangezien de werknemer niet verplicht is om deze informatie te geven. Dus waarom?
Gevonden op carrieretijger:
Allereerst: je bent niet verplicht om je potentiële nieuwe werkgever inzage te geven in de hoogte van je loon bij je huidige of vorige werkgever. Hij kan zich op geen enkel wetsartikel beroepen. Je kunt dus gewoon beleefd antwoorden dat je je salarisstrookje niet ter beschikking wilt stellen. Je kunt daarbij aangeven dat je liever open een onderhandeling in gaat, of dat je het liever hebt over het salaris dat je gáát verdienen in plaats van het salaris dat je nu verdient. Je loopt hiermee natuurlijk het risico dat bij de werkgever in spe het vermoeden ontstaat dat je een hoger loon hebt opgegeven dan dat je daadwerkelijk verdient of verdiende. Sommige werkgevers laten zich niet zo gemakkelijk met een dergelijk antwoord afschepen en blijven erop aandringen, In dat geval is het verstandig je af te vragen of je wel voor deze baas wilt werken en de sollicitatieprocedure wilt voortzetten of je terugtrekt.
De domheid van dat advies is echt galactisch. Er is geen wetsartikel waarop de werkgever zich kan beroepen , nou nee inderdaad. En wie denkt dat dat de basis is voor een gesprek tussen twee contractpartijen die proberen of ze tot een overeenkomst kunnen komen kan zich maar beter beperken tot de overheid. Echt, dit soort domheid irriteert een beetje