Zwanger
alle pijlers
Hekel aan zwangerschap
vrijdag 19 februari 2021 om 07:29
Die roze wolk ben ik niet tegengekomen, alleen een continue stroom aan donderwolkjes die al maanden boven mijn hoofd hangt. Ik word niet blij van die steeds dikkere buik, de misselijkheid, bekkenpijn, slapeloosheid snachts en vermoeidheid overdag. Ik word niet blij van apps die je aanraden nog éven van de tijd alleen met je partner te genieten en je aanraden om *insert onmogelijke activiteit in Coronatijd* te doen. Ik word niet blij omdat ‘je het toch voor het goede doel doet’, mijn man besteed meer aandacht aan de babykamer dan ik en als ienand het woord wondertje in zn mond neemt moet ik me inhouden om niet met mijn ogen te rollen.
Oftewel ik ben al maanden een chagrijnig wijf en nu begin ik me zelfs aan mezelf te ergeren.
Is dit voor iemand herkenbaar en heb je tips om toch tenminste een beetje te genieten van je zwangerschap?
Oftewel ik ben al maanden een chagrijnig wijf en nu begin ik me zelfs aan mezelf te ergeren.
Is dit voor iemand herkenbaar en heb je tips om toch tenminste een beetje te genieten van je zwangerschap?
vrijdag 19 februari 2021 om 07:33
Laat los dat je ervan moet genieten. Ik vond zwanger zijn niks en zag het vooral als noodzakelijk kwaad. Vooral bij de tweede toen ik vanaf 24 weken was geveld door bekkenklachten.
Voor de misselijkheid zou je gember tabletten kunnen proberen. Ga je naar de fysio voor de bekkenpijn?
Ik voelde me wel beter als ik bewoog (kan nu niet, maar als het weer kan is zwemmen heel fijn vond ik).
Voor de misselijkheid zou je gember tabletten kunnen proberen. Ga je naar de fysio voor de bekkenpijn?
Ik voelde me wel beter als ik bewoog (kan nu niet, maar als het weer kan is zwemmen heel fijn vond ik).
vrijdag 19 februari 2021 om 07:38
Sorry, niet herkenbaar. Ik vond zwanger zijn heel fijn, in zo'n mate dat het de misselijkheid, moeilijk draaien in bed enz. overtrof. Alleen bij de jongste vond ik overtijd zijn écht niet leuk.
Maar het hoeft niet hè. Niet iedereen voelt zich comfortabel en dat is ook gewoon oké. Wat vind je wel leuk? Als je bijvoorbeeld het leuk vindt om te winkelen voor de baby, zou ik dat wat uitsmeren. Focussen op wat er wel leuk is. Maakt het minder comfortabele wat draagbaarder.
Maar het hoeft niet hè. Niet iedereen voelt zich comfortabel en dat is ook gewoon oké. Wat vind je wel leuk? Als je bijvoorbeeld het leuk vindt om te winkelen voor de baby, zou ik dat wat uitsmeren. Focussen op wat er wel leuk is. Maakt het minder comfortabele wat draagbaarder.
vrijdag 19 februari 2021 om 07:42
Ik vind zwanger zijn ook verschrikkelijk. Ik zie het als een noodzakelijk kwaad. Mijn tip om het met de dag te bekijken hoe het gaat en niet te streng zijn voor jezelf. En vooral accepteren dat je niets onder controle hebt. Ook als zometeen de kleine geboren is. Zodra je je niets aantrekt van andere en de situatie hebt geaccepteerd zoals hij is wordt het vanzelf leuk.
vrijdag 19 februari 2021 om 07:44
Wat vervelend dat je je zo voelt. Klinkt een beetje als een prenatale depressie. Deze kan ook over gaan in een postnatale depressie.
Er komt steeds meer aandacht voor zie ik op linkedin. 1 op de 10 vrouwen hebben dit en de meeste denken of krijgen te horen dat het normaal is en ze er door heen moeten. Terwijl dat niet het beste advies is voor jou en je kindje.
Om je nu wat beter te voelen zou je via de huisarts naar de POP poli kunnen gaan. Die zijn hier gespecialiseerd in. Echt een warm bad was dat hier.
Er komt steeds meer aandacht voor zie ik op linkedin. 1 op de 10 vrouwen hebben dit en de meeste denken of krijgen te horen dat het normaal is en ze er door heen moeten. Terwijl dat niet het beste advies is voor jou en je kindje.
Om je nu wat beter te voelen zou je via de huisarts naar de POP poli kunnen gaan. Die zijn hier gespecialiseerd in. Echt een warm bad was dat hier.
vrijdag 19 februari 2021 om 07:47
Je hoeft zwanger zijn niet leuk te vinden. Uiteindelijk is het een middel om iets te bereiken, namelijk een kind. Ik vond er geen bal aan, maar ik vond bevallen en de kraamweek juist weer heel leuk. Daar vinden anderen dan weer niets aan.
Gewoon doorgaan met je leven en afstappen van het idee dat je moet genieten.
Gewoon doorgaan met je leven en afstappen van het idee dat je moet genieten.
vrijdag 19 februari 2021 om 07:50
Ja hoor, wel herkenbaar. Het is echt geen pretje om zwanger te zijn en ik had het ook een beetje onderschat van tevoren. Voel me sowieso een babymaak-machine als ik met mensen praat: ze vragen nauwelijks meer naar iets anders. Het liefst spreek ik af met een vriendin die niet geïnteresseerd is in babies/zwanger zijn, en dan hebben we het over andere dingen.
vrijdag 19 februari 2021 om 07:53
Pop poli als het nodig is en anders gewoon niet van genieten en je er doorheen slaan. Tenminste, dat laatste deed ik.
Als je een kind wil moet je deze ellende jammer genoeg door. Misschien helpt het nog enigszins als je tegen jezelf zegt dat er een einde aan zit, hopelijk is dat al een beetje in zicht. Verder niks van jezelf verwachten.
Als je een kind wil moet je deze ellende jammer genoeg door. Misschien helpt het nog enigszins als je tegen jezelf zegt dat er een einde aan zit, hopelijk is dat al een beetje in zicht. Verder niks van jezelf verwachten.
vrijdag 19 februari 2021 om 07:54
Het leukste aan alles vond ik bevallen. En ik had flink pijnlijke weeen. Dat nog liever 10x dan nog één dag zwanger zijn. Ik heb bij de oudste de verloskundige gesmeekt om ‘em eruit te halen’, bij twaalf weken zo beroerd voelde ik me.
Wees lief voor jezelf. Stop met werken als dat kan en nodig is. De bevalling is pas het begin, haal niet met de tong op de schoenen die ‘eindstreep’.
Ik ben twee keer zwanger geweest en het was beide ronduit kut. Het grote verschil is dat ik de tweede keer liever voor mijzelf was.
Voor sommige is het een roze wolk, voor anderen een noodzakelijk kwaad.
Wees lief voor jezelf. Stop met werken als dat kan en nodig is. De bevalling is pas het begin, haal niet met de tong op de schoenen die ‘eindstreep’.
Ik ben twee keer zwanger geweest en het was beide ronduit kut. Het grote verschil is dat ik de tweede keer liever voor mijzelf was.
Voor sommige is het een roze wolk, voor anderen een noodzakelijk kwaad.
vrijdag 19 februari 2021 om 07:57
Ik loop op het eind van mijn zwangerschap en ik vind er ook geen bal aan. En ik roep ook altijd als mijn man deze klus had kunnen doen dan had hij mooi zwanger mogen zijn.
Ik hou voor ogen dat de baby het doel is en dat ik nog maar een paar dagen moet en dan nooit meer. Word meteen gesterliseerd bij de keizersnee.
Je kan hier gewoon eerlijk over praten met de verloskundige/gynaecoloog
Ik had vorige week een hele zware week met niet slapen en heel erg misselijk zijn. Toen heb ik een nacht op medicatie in het ziekenhuis mogen slapen en een nacht slapen brengt voor mij al heel veel verlichting.
Ik hou voor ogen dat de baby het doel is en dat ik nog maar een paar dagen moet en dan nooit meer. Word meteen gesterliseerd bij de keizersnee.
Je kan hier gewoon eerlijk over praten met de verloskundige/gynaecoloog
Ik had vorige week een hele zware week met niet slapen en heel erg misselijk zijn. Toen heb ik een nacht op medicatie in het ziekenhuis mogen slapen en een nacht slapen brengt voor mij al heel veel verlichting.
vrijdag 19 februari 2021 om 08:02
Mijn schoonmoeder voelde zich veel beter als ze zwanger was. Ik vond het maar gelukkig dat ik dat niet had, want je bent maar relatief kort zwanger in een leven.
Los van de ongemakken vond ik het wel mooi dat ik een kind maakte.
Wees lief voor jezelf en dat is ook dat je het zo nodig bespreekt met de verloskundige. Het is niet uniek wat je voelt, nu nog zoeken naar wat voor jou werkt.
Los van de ongemakken vond ik het wel mooi dat ik een kind maakte.
Wees lief voor jezelf en dat is ook dat je het zo nodig bespreekt met de verloskundige. Het is niet uniek wat je voelt, nu nog zoeken naar wat voor jou werkt.
vrijdag 19 februari 2021 om 08:02
Nee hoor, zwanger zijn is niet altijd alleen maar leuk. En vooral in deze tijd vallen er veel van de leukere dingen weg: het shoppen voor de baby, de yoga-gym-whatever clubjes met gelijkgestemden (waar je ook even lekker kunt klagen over het fysieke ongemak), etc.
Ik kan genieten als ik de baby voel bewegen. Dat vind ik heel bijzonder. En het is ook een onzekere tijd met veel (hormonale) emotie: woede, verdriet, angst: ik heb er momenteel meeeer dan genoeg van
Bij mij ging dat de eerste keer ook niet meteen over na de bevalling. Maar ik voelde mij na een paar maanden meer en meer weer mezelf worden en toen begon voor mij het echte grote genieten pas echt. Want die zwangerschap en baby-tijd is zo kort en daarna mag je nog jaaaaaren van je kind genieten
Ik kan genieten als ik de baby voel bewegen. Dat vind ik heel bijzonder. En het is ook een onzekere tijd met veel (hormonale) emotie: woede, verdriet, angst: ik heb er momenteel meeeer dan genoeg van
Bij mij ging dat de eerste keer ook niet meteen over na de bevalling. Maar ik voelde mij na een paar maanden meer en meer weer mezelf worden en toen begon voor mij het echte grote genieten pas echt. Want die zwangerschap en baby-tijd is zo kort en daarna mag je nog jaaaaaren van je kind genieten
vrijdag 19 februari 2021 om 08:15
Herkenbaar. Ik had ook de schurft aan zwanger zijn. De rugpijn, de misselijkheid, het slechte slapen, dat je zo immobiel wordt op een gegeven moment.
En dat ‘verplichte genieten’. Vreselijk.
Edit: overigens had ik wel makkelijke snelle bevallingen en - serieus - de liefste leukste babietjes die er maar bestaan.
Zet hem op Mont Blanc.
En dat ‘verplichte genieten’. Vreselijk.
Edit: overigens had ik wel makkelijke snelle bevallingen en - serieus - de liefste leukste babietjes die er maar bestaan.
Zet hem op Mont Blanc.
De Wet van Wuiles: hoe langer de OP, hoe kleiner de kans op een duurzame relatie.
vrijdag 19 februari 2021 om 08:37
Ik ben ook zwanger, heb eigenlijk geen noemenswaardige klachten, maar heb ook geen roze wolk. Voel me gewoon hetzelfde als ervoor. Snap ook niet zo goed wat mensen bedoelen met "ervan genieten". Wat valt er te genieten dan? Het idee dat er een baby in me groeit? Ja hartstikke leuk natuurlijk, maar daar denk ik echt niet 24/7 aan. En ik vind het erg jammer dat ons laatste kinderloze 1,5 jaar totaal verneukt is door corona. Hier geen tips om te genieten dus, helaas. Wel hoop ik dat je je snel beter voelt 
Forget about what I said; the lights are gone and the party's over
vrijdag 19 februari 2021 om 08:40
Herkenbaar! Nu voor de 2e keer zwanger en het is weer net zo als de 1e keer.
Ik vind het een moeilijke periode in mijn leven en ik besef me dat die gevoelens versterkt worden door hormonen. Het gaat gepaard met pijn, ongemak, angst en zorgen. Je bent jezelf niet.
Ik probeer de lichtpuntjes te vinden in het voelen van de baby en het shoppen van leuke spulletjes.
Iemand hierboven schreef dat dit gevoel gelijk over is na de bevalling. Maar dat heb ik niet zo ervaren, ik begon het pas leuk te vinden toen kind 1 9 maanden was. Hij is nu 2,5 en nu is het echt enorm leuk, maar dat heeft echt tijd gekost. Het is nu zo leuk dat ik het zelfs voor een 2e keer aandurf. Al heb ik er ook wel veel verdriet van dat ik die roze wolk nooit zo heb ervaren.
Uiteindelijk komt het denk ik wel goed, en tot die tijd: wees lief voor jezelf.
Ik vind het een moeilijke periode in mijn leven en ik besef me dat die gevoelens versterkt worden door hormonen. Het gaat gepaard met pijn, ongemak, angst en zorgen. Je bent jezelf niet.
Ik probeer de lichtpuntjes te vinden in het voelen van de baby en het shoppen van leuke spulletjes.
Iemand hierboven schreef dat dit gevoel gelijk over is na de bevalling. Maar dat heb ik niet zo ervaren, ik begon het pas leuk te vinden toen kind 1 9 maanden was. Hij is nu 2,5 en nu is het echt enorm leuk, maar dat heeft echt tijd gekost. Het is nu zo leuk dat ik het zelfs voor een 2e keer aandurf. Al heb ik er ook wel veel verdriet van dat ik die roze wolk nooit zo heb ervaren.
Uiteindelijk komt het denk ik wel goed, en tot die tijd: wees lief voor jezelf.
vrijdag 19 februari 2021 om 08:45
Oh wat een heerlijk herkenbaar topic. Ben nu ook zwanger van de tweede en vind het vreselijk. Ben dankbaar hoor! En deze keer was het snel raak terwijl het bij de eerste heel lang heeft geduurd, maar ik ben zo vreselijk misselijk met spugen en al. Kan ook niet van mijn eerste genieten nu en daar voel ik me weer erg schuldig over. Zei tegen m’n man dat het maar beter goed kan gaan, omdat ik denk dat ik er anders niet nog een keer aan begin.. en nee, ik heb geen prenatale depressie, je mag het ook gewoon niet leuk vinden om zwanger te zijn. Word zooooo moe van mensen die zeggen dat je er vooral van moet genieten. Ja echt genieten hoor, vier keer per dag met je hoofd in de wc hangen...
Einde geklaag...
Maar erg herkenbaar dus to.
Einde geklaag...
Maar erg herkenbaar dus to.
vrijdag 19 februari 2021 om 09:06
Ik vind zwanger zijn ook verschrikkelijk! Had zo veel klachten en voelde me ongelukkig, terwijl de baby enorm gewenst was. Ik ben een week geleden bevallen en meteen na de bevalling waren ALLE klachten verdwenen, ook de psychische. De volgende ochtend zei m’n man: “Hee je bent weer terug!”
Ik denk nog regelmatig ‘Wat ben ik blij dat ik niet meer zwanger ben, en dat ik noooooit meer hoef’. Wat een verschil. Hoewel druk in de kraamweek, ik heb m’n leven en mezelf weer terug!
Dus tja, geen tips hier, maar hopelijk een hart onder de riem.
Ik denk nog regelmatig ‘Wat ben ik blij dat ik niet meer zwanger ben, en dat ik noooooit meer hoef’. Wat een verschil. Hoewel druk in de kraamweek, ik heb m’n leven en mezelf weer terug!
Dus tja, geen tips hier, maar hopelijk een hart onder de riem.
vrijdag 19 februari 2021 om 09:08
Ik herken het niet van mijzelf maar wel van een paar vrouwen in mijn omgeving. Misschien goed om even te laten checken dat het geen prenatale depressie is. Je hormonen zijn nu zo anders dat het grote invloed op je gemoedstoestand kan hebben.
En je hoeft niet te genieten hè. Laat dat los.
En je hoeft niet te genieten hè. Laat dat los.
De term: "help" in caps-lock als topic-titel is over het algemeen omgekeerd evenredig aan de ernst van het betreffende probleem.
vrijdag 19 februari 2021 om 09:10
Dat kán met je 2de anders uitpakken. Met mijn eerste vond ik de zwangerschap verschrikkelijk, de bevalling prima en de babytijd echt een doffe ellende.Skippy85 schreef: ↑19-02-2021 08:40Herkenbaar! Nu voor de 2e keer zwanger en het is weer net zo als de 1e keer.
Ik vind het een moeilijke periode in mijn leven en ik besef me dat die gevoelens versterkt worden door hormonen. Het gaat gepaard met pijn, ongemak, angst en zorgen. Je bent jezelf niet.
Ik probeer de lichtpuntjes te vinden in het voelen van de baby en het shoppen van leuke spulletjes.
Iemand hierboven schreef dat dit gevoel gelijk over is na de bevalling. Maar dat heb ik niet zo ervaren, ik begon het pas leuk te vinden toen kind 1 9 maanden was. Hij is nu 2,5 en nu is het echt enorm leuk, maar dat heeft echt tijd gekost. Het is nu zo leuk dat ik het zelfs voor een 2e keer aandurf. Al heb ik er ook wel veel verdriet van dat ik die roze wolk nooit zo heb ervaren.
Uiteindelijk komt het denk ik wel goed, en tot die tijd: wees lief voor jezelf.
Mijn tweede zwangerschap was makkelijker, tot een week of 30-32 vond ik het eigenlijk wel prima allemaal. Daarna raakte ik het wel echt goed zat. Bevalling was weer prima, maar toen ik mijn jongste zoon zag schoten al mijn verliefdheidsstofjes door het plafond. Ik was echt helemaal in de wolken. Heeft geen maanden geduurd, weekje of 6 denk ik, sindsdien weer wat nuchterder, maar deze keer vind ik de babytijd een eitje en geniet ik er ook echt van en snap ik niet waarom ik het met mijn oudste nou zo zwaar vond allemaal.
Maar mijn oudste was een zeer veeleisende huilbaby en deze baby staat permanent in de lachstand dus dat is gewoon zo anders ook.
@TO: je hoeft het niet leuk te vinden, maar hou idd in de gaten dat je je na de bevalling beter gaat voelen. Ik heb ook last van dat ik me echt substantieel slechter voel door hormonen en merk nu dat ik door borstvoeding ook minder mezelf ben. Ik weet dit inmiddels van mezelf en ondanks dat besloten toch 6 maanden te gaan volmaken (baby is nu 4 maanden), maar mezelf dan weer een leven zonder hormonen te gunnen.
Sterkte
het cliché is waar: je krijgt er veel voor terug. Maar niet schrikken als je de leuke kanten van het moederen pas na een paar maanden gaat zien. Ook dan is er niks mis met je. Mijn kinderen zijn alles voor me maar bij de oudste moest dat even groeien. Ik ervaar de liefde voor je kinderen als veel lichamelijker, ‘primitiever’ dan de liefde voor andere mensen, die veel meer in je hoofd zit. Bij mijn oudste zoon duurde het even voor ik dat herkende en me eraan over kon geven. Bij de jongste wist ik hoe anders dat voor mij is en daarom kon ik juist heel erg genieten van die ‘instinctieve’ liefde dit keer denk ik.
Statistics are used much like a drunk uses a lamppost: for support, not illumination.
vrijdag 19 februari 2021 om 09:11
Hoe ver ben jij zwanger dan, als ik vragen mag? Ik vond het zelf juist zo vermoeiend om zwanger te zijn omdat ik er wel 24/7 aan dacht namelijk, het beheerste m'n leven en m'n gedachten als het ware. En ik dacht er dus de hele tijd aan omdat ik de hele dag schopjes voelde, ergens last van had of juist bezorgd was dat ik geen schopjes voelde...
Maar goed, TO, herkenbaar. Ik ben drie keer zwanger geweest en ik vond het steeds minder leuk worden. Was ook elke zwangerschap weer wat bezorgder. Ik vond het idee dat er een baby in me groeien erg abstract, maar wel fijn. Verder vond ik er dus weinig aan (lichamelijke klachten, ongerustheid, 24/7 mee bezig).
vrijdag 19 februari 2021 om 09:11
Herkenbaar.
Gelukkig ben ik er over een paar weken vanaf. Nja, eerst nog een bevalling natuurlijk... Ik vind het allemaal even vreselijk. Hier dus ook geen roze wolk. Had ik bij mijn eerste zwangerschap ook niet en de bevalling vond ik echt een ontgoocheling. Als mensen vragen naar mijn zwangerschap zeg ik altijd dat het in principe goed gaat, omdat wij beiden gezond zijn, maar dat ik er verder een vreselijke hekel aan heb. Maar echt een hekel. Iedereen reageert daar altijd wel begripvol op.
Succes, TO.
Gelukkig ben ik er over een paar weken vanaf. Nja, eerst nog een bevalling natuurlijk... Ik vind het allemaal even vreselijk. Hier dus ook geen roze wolk. Had ik bij mijn eerste zwangerschap ook niet en de bevalling vond ik echt een ontgoocheling. Als mensen vragen naar mijn zwangerschap zeg ik altijd dat het in principe goed gaat, omdat wij beiden gezond zijn, maar dat ik er verder een vreselijke hekel aan heb. Maar echt een hekel. Iedereen reageert daar altijd wel begripvol op.
Succes, TO.
Hakuna Matata
