Kinderen
alle pijlers
Geboren in de jaren 70, 80 of 90? Donorkind?
dinsdag 23 januari 2024 om 15:35
Geen idee of ik bij de goede pijler zit.
Allereerst een tip:
https://podcastluisteren.nl/pod/De-Kwak-Kwaakt
Een paar jaar geleden kwam ik erachter doordat iemand zich versprak dat ik een donorkind was. De bedoeling was dat dit tot de dood van mijn ouders en ook mijn eigen dood geheim zou blijven. Als de verspreking er niet was geweest was ik er nooit achtergekomen.
Daarom wil ik nu proberen andere volwassenen te helpen. De onzichtbare groep donorkinderen. Die hun levenlang al worden voorgelogen door mensen die jou leerden dat je eerlijk moest zijn.
Eerlijk? Ik had nooit verwacht dat ik een donorkind zou zijn. Mijn moeder kon achteraf gezien bijzonder goed liegen. Ze had een uitgebreid verhaal klaar over zwangerschappen die niet goed gingen en uiteindelijk na jaren die wonderdokter die haar en mijn vader geholpen heeft.
Dat mijn broer en ik niet op mijn ouders of elkaar leken kon ze ook prima verklaren. Er was altijd wel een oma of neef waar de een of ander kennelijk op leek.
Naar schatting weten ongeveer 40.000 volwassenen niet dat ze een andere biologische vader hebben dan dat ze dachten. De ouders zullen het nooit vertellen. Zij hebben nooit hun verantwoordelijkheid genomen wat betreft kans op relaties met halfbroers en zussen. Of ernstige erfelijke ziektes. Overal werd over gelogen.
De ouders komen op een leeftijd dat ze zullen overlijden. Missie geslaagd, zij hun kinderen, de kinderen zelf, en vele anderen levenslang voorgelogen en met de leugens dan sterven.
De donoren worden ook ouder en zijn al vaak niet meer in leven.
Ik hoop dat ik op deze manier mensen wakker kan schudden die denken dit kan weleens over mij gaan.
Iedereen van de 40.000 personen die nog op tijd erachter komt is er één. Op wat kleine campagnes na stopt de overheid alles in de doofpot.
Doe een test bij Ancestry of Myheritage en laat je helpen door mensen die dat goed kunnen.
Ik heb inmiddels 11 halfbroers en zussen gevonden en ben zo blij dat ik niet meer in een leugen leef.
Handige link: https://pzz.to/click?uid=13240&referrer ... %20this%7D
Allereerst een tip:
https://podcastluisteren.nl/pod/De-Kwak-Kwaakt
Een paar jaar geleden kwam ik erachter doordat iemand zich versprak dat ik een donorkind was. De bedoeling was dat dit tot de dood van mijn ouders en ook mijn eigen dood geheim zou blijven. Als de verspreking er niet was geweest was ik er nooit achtergekomen.
Daarom wil ik nu proberen andere volwassenen te helpen. De onzichtbare groep donorkinderen. Die hun levenlang al worden voorgelogen door mensen die jou leerden dat je eerlijk moest zijn.
Eerlijk? Ik had nooit verwacht dat ik een donorkind zou zijn. Mijn moeder kon achteraf gezien bijzonder goed liegen. Ze had een uitgebreid verhaal klaar over zwangerschappen die niet goed gingen en uiteindelijk na jaren die wonderdokter die haar en mijn vader geholpen heeft.
Dat mijn broer en ik niet op mijn ouders of elkaar leken kon ze ook prima verklaren. Er was altijd wel een oma of neef waar de een of ander kennelijk op leek.
Naar schatting weten ongeveer 40.000 volwassenen niet dat ze een andere biologische vader hebben dan dat ze dachten. De ouders zullen het nooit vertellen. Zij hebben nooit hun verantwoordelijkheid genomen wat betreft kans op relaties met halfbroers en zussen. Of ernstige erfelijke ziektes. Overal werd over gelogen.
De ouders komen op een leeftijd dat ze zullen overlijden. Missie geslaagd, zij hun kinderen, de kinderen zelf, en vele anderen levenslang voorgelogen en met de leugens dan sterven.
De donoren worden ook ouder en zijn al vaak niet meer in leven.
Ik hoop dat ik op deze manier mensen wakker kan schudden die denken dit kan weleens over mij gaan.
Iedereen van de 40.000 personen die nog op tijd erachter komt is er één. Op wat kleine campagnes na stopt de overheid alles in de doofpot.
Doe een test bij Ancestry of Myheritage en laat je helpen door mensen die dat goed kunnen.
Ik heb inmiddels 11 halfbroers en zussen gevonden en ben zo blij dat ik niet meer in een leugen leef.
Handige link: https://pzz.to/click?uid=13240&referrer ... %20this%7D
bamboetafeltje wijzigde dit bericht op 02-05-2024 12:48
15.45% gewijzigd
woensdag 14 februari 2024 om 07:57
Er werd gesuggereerd dat het enorm veel moeite en tijd zou kosten om tegen een donorkind van vader te zeggen dat je daar geen contact mee wil hebben. Zo heb ik het opgevat.
woensdag 14 februari 2024 om 09:06
Nee dat is niet waar. Ik heb gezegd dat ik niet op eventuele kinderen van mijn vader zit te wachten als die anoniem heeft gedoneerd. Daarnaast snap ik best (en heb dat ook aangegeven) dat donorkinderen wel willen weten waar hun dna vandaan komt. Ik begrijp hun zoektocht. Zie dat bij mijn dochter, die biologisch niets van mij is, ook terug: zij is continu op zoek naar stukjes achtergrond van haar biologische familie. En daar help ik haar bij. Dus doe nu niet alsof ik totaal tegenover het onderzoeken van je achtergrond ben. Ik begrijp dat echt wel. Maar dan mag ik daarnaast toch ook wel mijn eigen gevoel hebben dat ik met eventuele kinderen, geboren vanuit zaad van mijn vader, niks zou hebben? En misschien dat als ze daadwerkelijk op de stoep staan, dat het anders voelt. Maar ik zou ze al liever niet op de stoep hebben. En dan wordt de aanname gedaan dat ik zeg dat ik het levensontwrichtend voor mij zou vinden, en dat ik begrip moet hebben voor het donorkind. Nogmaals: ik héb begrip voor het donorkind. Maar dan mag ik het nog wel anders bekijken voor mijn situatie toch? En nee, dat zou ik niet levensontwrichtend voor mezelf vinden. Dat is niet de reden. Dat wordt hier nu aangegeven in de reacties, maar dat heb ik helemaal niet gezegd.Bamboetafeltje schreef: ↑14-02-2024 07:57Er werd gesuggereerd dat het enorm veel moeite en tijd zou kosten om tegen een donorkind van vader te zeggen dat je daar geen contact mee wil hebben. Zo heb ik het opgevat.
Over bloed vergelijken, excuus dat dat zo pijnlijk blijkt. Daar was ik me niet van bewust. Ik weet wel dat bloed totaal anders is dan zaad. In die zin was mijn vergelijk helemaal niet bedoeld. Ik wilde het punt maken dat ik geen behoefte heb om, wat ik nu anoniem doneer, later terug te krijgen in de vorm van informatie over de ontvanger. Het ging me dus om het doorbreken van de anonimiteit, niet om bloed versus zaad gelijkwaardig aan elkaar te stellen. Maar dat werd anders opgevat dus dat heb ik wellicht niet duidelijk verwoord.
woensdag 14 februari 2024 om 09:14
Ik heb het helemaal niet gehad over eventuele kinderen van mijn partner. Ik schreef over eventuele kinderen van mijn vader. Daarbij vul jij dingen in als bedreigend, maar dat voel ik niet eens zo. Wat betreft de enige die niet biologisch verwant is aan het kind: dat interesseert me allerminst. Ik zorg 24/7, al jarenlang, voor een kind dat biologisch niet verwant is aan mij en ook niet aan mijn partner, dus dat laat wel zien dat dat 0 invloed heeft voor mij. Dus hoezo bedreigd?Ravintola schreef: ↑13-02-2024 18:24Dat stukje is duidelijk gericht aan de donor..
Als Apiejapie de partner is van een donor, dan snap ik dat het heel vreemd en misschien wat bedreigend voelt als er een donor nakomeling aanklopt. Want als partner ben je de enige in je gezin die geen genetische band heeft met de donor nakomeling. Maar dat is toch geen reden om zo onvriendelijk te doen tegen een normaal mens dat niets anders wil dan meer weten over zijn of haar oorsprong.
Eerlijkheid gebiedt me te zeggen dat ik ook geen natuurlijke interesse heb in de vrouw van mijn donorvader. Ze was niet verwant aan mij, zoals haar man en kinderen dat wel was / zijn. Maar ik respecteer wel dat zij een rol heeft gespeeld in mijn ontstaan (als stel hebben ze samen de keuze gemaakt te doneren) en voor mijn moeder ben ik haar dankbaar voor haar ruimdenkendheid van destijds.
woensdag 14 februari 2024 om 09:19
Ik zeg niet dat ik het niet zou begrijpen van mijn halfzus/halfbroer, en zou die zeker ook te woord staan. Ik begrijp dat zijn/haar zoektocht qua belang groter is dan mijn gevoel dit niet te willen, dus ik zal daar voor hem/haar wel voor openstaan. Maar dat maakt toch niet dat ik er zelf op zit te wachten? Is het zo gek te bedenken dat ik er zelf niet actief naar zou zoeken of als me gevraagd wordt "stel: je zou halfbroers/halfzussen hebben, en je zou zelf kunnen kiezen, wil je ze dan ontmoeten?' dat ik dan vanuit mezelf 'nee' zou zeggen? En zou dat voor de ander heel belangrijk zijn, dan sta ik daar wel voor open, om die ander daarmee te helpen. Maar dat wil niet zeggen dat ík daar meerwaarde in zie voor mezelf.
woensdag 14 februari 2024 om 09:21
Ik begrijp je reactie! Dat is inderdaad heel vreemd. Ik heb echter nergens gezegd dat mijn leven daardoor ontwricht zou worden. Ik heb alleen gezegd dat ik er niet op zit te wachten, dat het voor mij niks toevoegt en dat het voor mij niet hoeft. Dat is wel wat anders dan dat ik het als ontwrichtend zou ervaren, dat is niet hoe ik het verwoord heb.Bamboetafeltje schreef: ↑13-02-2024 19:06Toen ik noemde dat ik toen ik hoorde dat ik een donorkind was er echt kapot van was en het een enorme impact heeft gehad omdat ik het absoluut niet leuk vond en vind werd hier elke keer op gereageerd in de trant van wat overdreven... Je bent wie je bent... Je ouders wilden je heel graag etc.
Hoe zou het dan wel kunnen zijn dat als donorkind Piet bij biologisch kind Truus van donor/vader Kees op de stoep staat. Als Truus hoort dat Kees, haar vader, gedoneerd heeft. Dat zou levensontwrichtend zijn????
Dat zou dan wel kunnen??? Dus voor een donorkind kan het niet vreselijk en levensontwrichtend werken als je hoort dat je een donorkind bent maar voor het biologische kind van de donor wel???
Explain
woensdag 14 februari 2024 om 09:25
Zeker. En dat doe ik ook. Ik lees hier mee omdat ik de verschillende invalshoeken wil bekijken. En meer wil leren over dit onderwerp. Wil echter ook zeggen dat ik het niet overal mee eens ben/soms een ander visie heb. Maar dat is ook leren: weten waar je zelf staat. Maar ik vind het vooral een interessant onderwerp, ook gezien mijn eigen (niet biologisch verwand) kind
woensdag 14 februari 2024 om 09:30
Wow, hoe erg kun je woorden verdraaien.Poeszie schreef: ↑13-02-2024 23:43Ik lees ook wel een beetje een dubbele moraal eigenlijk. Ontwrichtend dat er iemand aan de deur staat, die je de deur kan wijzen als je daar geen interesse in hebt, maar geen begrip hebben voor het feit dat iemand daar (heel kwetsbaar) wil aanbellen en diens motieven. Is/kan voor beide partijen naar zijn, maar ook verrijkend.
Nogmaals: ik zou voor het donorkind echt wel tijd maken om diens zoektocht te ondersteunen. Maar dat wil niet zeggen dat ik zelf daarmee iets heb. En dat ik in wezen vind dat na anoniem donorschap die eigenlijk niet zou moeten kunnen. Voor mezelf zou ik hier helemaal niet mee bezig willen zijn. Maar dat wil toch niet zeggen dat ik het vanuit het donorkind niet kan begrijpen? Dat kunnen toch twee tegenovergestelde belangen/wensen zijn? Waarbij ik dus aangegeven heb die van donorkind zwaarder te vinden wegen en daardoor die deur toch open te doen. Maar voor mezelf vind ik het niet interessant. Twee verschillende belangen/visies/wensen waarvan er niet maar eentje goed is.
apiejapie wijzigde dit bericht op 14-02-2024 09:37
0.18% gewijzigd
woensdag 14 februari 2024 om 09:32
Bedreigd omdat er in dit topic gesteld wordt over levensontwrichtend als een donorverwant zich meldt. Dat duidt op angst en zich bedreigd voelen.
Geen interesse hebben kan, zelf ervaring mee. Maar ik vraag me dan ook af of je ook zo weinig interesse hebt in je andere verwanten of dat je daar wel een band mee hebt?
Voor mij is familie altijd vanzelfsprekend belangrijk geweeest. Ze kunnen 24/7 op me rekenen en ook al begrijpen we elkaar even niet, het blijft familie. Daarom snap ik gewoon niet dat iemand niet eens nieuwsgierig zou zijn naar een donorverwant die in veel gevallen zowel uiterlijk als innerlijk overeenkomsten met hen heeft (want 25% gedeeld dna met halfbroer / -zus en 50% met donorvader).
En dit even helemaal los van dat je ook veel kunt houden van niet-verwanten. Dat staat er los van imo.
Geen interesse hebben kan, zelf ervaring mee. Maar ik vraag me dan ook af of je ook zo weinig interesse hebt in je andere verwanten of dat je daar wel een band mee hebt?
Voor mij is familie altijd vanzelfsprekend belangrijk geweeest. Ze kunnen 24/7 op me rekenen en ook al begrijpen we elkaar even niet, het blijft familie. Daarom snap ik gewoon niet dat iemand niet eens nieuwsgierig zou zijn naar een donorverwant die in veel gevallen zowel uiterlijk als innerlijk overeenkomsten met hen heeft (want 25% gedeeld dna met halfbroer / -zus en 50% met donorvader).
En dit even helemaal los van dat je ook veel kunt houden van niet-verwanten. Dat staat er los van imo.
woensdag 14 februari 2024 om 10:47
Dat bedreigd en ontwrichtend voelen heb ik helemaal niet genoemd. Mensen woorden in de mond leggen is geen mooie eigenschap.Ravintola schreef: ↑14-02-2024 09:32Bedreigd omdat er in dit topic gesteld wordt over levensontwrichtend als een donorverwant zich meldt. Dat duidt op angst en zich bedreigd voelen.
Geen interesse hebben kan, zelf ervaring mee. Maar ik vraag me dan ook af of je ook zo weinig interesse hebt in je andere verwanten of dat je daar wel een band mee hebt?
Voor mij is familie altijd vanzelfsprekend belangrijk geweeest. Ze kunnen 24/7 op me rekenen en ook al begrijpen we elkaar even niet, het blijft familie. Daarom snap ik gewoon niet dat iemand niet eens nieuwsgierig zou zijn naar een donorverwant die in veel gevallen zowel uiterlijk als innerlijk overeenkomsten met hen heeft (want 25% gedeeld dna met halfbroer / -zus en 50% met donorvader).
En dit even helemaal los van dat je ook veel kunt houden van niet-verwanten. Dat staat er los van imo.
Ik heb een prima band met mijn zussen. Sta letterlijk 24/7 voor ze klaar. Dat maakt toch niet dat ik nieuwsgierig zou moeten zijn naar mensen die ik niet ken en waar ik geen binding mee heb? En zoals gezegd, misschien verandert dat als er daadwerkelijk iemand op de stoep zou staan. Maar ik heb er zelf 0 nieuwsgierigheid naar.
woensdag 14 februari 2024 om 10:53
Tja, niet iedereen heeft een hele warme bloedbandRavintola schreef: ↑14-02-2024 09:32Bedreigd omdat er in dit topic gesteld wordt over levensontwrichtend als een donorverwant zich meldt. Dat duidt op angst en zich bedreigd voelen.
Geen interesse hebben kan, zelf ervaring mee. Maar ik vraag me dan ook af of je ook zo weinig interesse hebt in je andere verwanten of dat je daar wel een band mee hebt?
Voor mij is familie altijd vanzelfsprekend belangrijk geweeest. Ze kunnen 24/7 op me rekenen en ook al begrijpen we elkaar even niet, het blijft familie. Daarom snap ik gewoon niet dat iemand niet eens nieuwsgierig zou zijn naar een donorverwant die in veel gevallen zowel uiterlijk als innerlijk overeenkomsten met hen heeft (want 25% gedeeld dna met halfbroer / -zus en 50% met donorvader).
Ik zie zelf ook veel families die bij elkaar hangen van de haat & nijd. Maar ohohoh, wat vinden ze iedere verjaardag samen vieren belangrijk
woensdag 14 februari 2024 om 11:01
Ik heb het woord ontwrichtend geschreven in het kader van onwetende mensen “ de waarheid “ door de strot duwen.
Bamboetafeltje lijkt te strijden dat alle donor kinderen hun geheim moeten kennen en/of in contact met hun donor(familie) móet komen. Dat dit de belangrijke heilige graal is terwijl je juist niet voor een ander kan beslissen of dit helpend/belangrijk is of niet.
Er is juist genoeg informatie bekend dat DNA onderzoek mogelijk is! Als mensen hier behoefte aan hebben vinden ze hun pad wel. Dat forceren en beter weten voor een ander vind ik erg storend in dit topic.
Bamboetafeltje lijkt te strijden dat alle donor kinderen hun geheim moeten kennen en/of in contact met hun donor(familie) móet komen. Dat dit de belangrijke heilige graal is terwijl je juist niet voor een ander kan beslissen of dit helpend/belangrijk is of niet.
Er is juist genoeg informatie bekend dat DNA onderzoek mogelijk is! Als mensen hier behoefte aan hebben vinden ze hun pad wel. Dat forceren en beter weten voor een ander vind ik erg storend in dit topic.
woensdag 14 februari 2024 om 11:07
Dit waren twee verschillende opmerkingen.Ravintola schreef: ↑14-02-2024 09:32Bedreigd omdat er in dit topic gesteld wordt over levensontwrichtend als een donorverwant zich meldt. Dat duidt op angst en zich bedreigd voelen.
Geen interesse hebben kan, zelf ervaring mee. Maar ik vraag me dan ook af of je ook zo weinig interesse hebt in je andere verwanten of dat je daar wel een band mee hebt?
Voor mij is familie altijd vanzelfsprekend belangrijk geweeest. Ze kunnen 24/7 op me rekenen en ook al begrijpen we elkaar even niet, het blijft familie. Daarom snap ik gewoon niet dat iemand niet eens nieuwsgierig zou zijn naar een donorverwant die in veel gevallen zowel uiterlijk als innerlijk overeenkomsten met hen heeft (want 25% gedeeld dna met halfbroer / -zus en 50% met donorvader).
En dit even helemaal los van dat je ook veel kunt houden van niet-verwanten. Dat staat er los van imo.
Geen interesse/behoefte hebben aan een donorkind van je vader was 1 ding. En daarnaast stelde iemand dat het nogal wat overhoop kan halen om door middel van DNA onderzoek ‘familiegeheimen te ontrafelen’ zoals genoemd werd. Dat gaat veel verder dan een donor vinden natuurlijk, kan ook gaan om vreemdgaan, verkrachting, kinderen waarvan gezegd was dat ze overleden waren bij de geboorte enz. En als het niet om een donor gaat, maar een kind uit een seksuele interactie, spelen er ook nog juridische gevolgen. Dát kan aardig ontwrichtend zijn ja, en dat gaat veel verder dan een donorkind van je vader aan de telefoon.
En nee, ik heb geen automatische interesse in iemand omdat we mogelijk DNA delen. Je hoeft helemaal niet op halfbroers en zussen te lijken, je deelt namelijk gemiddeld 25% DNA, maar dat kan ook bijna 0 zijn. De band die ik heb mijn mijn broer, komt ook met name voort uit het leven dat we al 38 jaar delen, het samen opgroeien en gedeelde geschiedenis.
Als er een volstrekt onbekende opduikt, die toevallig ook DNA van mijn vader heeft, is dat heel wat anders.
woensdag 14 februari 2024 om 11:08
Je weet dondersgoed dat dat er niet mee bedoeld werd. Je kan met jou gewoon niet op een normale manier communiceren.Bamboetafeltje schreef: ↑14-02-2024 07:57Er werd gesuggereerd dat het enorm veel moeite en tijd zou kosten om tegen een donorkind van vader te zeggen dat je daar geen contact mee wil hebben. Zo heb ik het opgevat.
woensdag 14 februari 2024 om 11:13
Stel dat je bv ontdekt dat je oma nog een kind heeft, ontstaan uit misbruik/verkrachting oid. Dat kind weet dat helemaal niet, en oma heeft het effectief verdrongen. Is het dan ‘waarheid boven alles’, dus oma moet haar verhaal openlijk doen en herbeleven, je vader of moeder heeft recht om te weten dat er een halfbroer/zus is, die persoon moet geconfronteerd worden met het feit dat er een heel naar verhaal achter zijn ontstaan zit ipv ‘gewoon’ adoptie wat inmiddels prima verwerkt is. Want ja, waarheid boven alles hè…. Sommige familiegeheimen kunnen echt beter gewoon dat blijven.
woensdag 14 februari 2024 om 11:15
apiejapie schreef: ↑14-02-2024 10:47Dat bedreigd en ontwrichtend voelen heb ik helemaal niet genoemd. Mensen woorden in de mond leggen is geen mooie eigenschap.
Ik heb een prima band met mijn zussen. Sta letterlijk 24/7 voor ze klaar. Dat maakt toch niet dat ik nieuwsgierig zou moeten zijn naar mensen die ik niet ken en waar ik geen binding mee heb? En zoals gezegd, misschien verandert dat als er daadwerkelijk iemand op de stoep zou staan. Maar ik heb er zelf 0 nieuwsgierigheid naar.
Ik schrijf ook “in dit topic”.
Voor mij voelt het heel koud als je zo over een mogelijke verwant denkt. Alsof je je vantevoren al afsluit omdat diegene in het verkeerde nest geboren is.
woensdag 14 februari 2024 om 11:24
maar en groot deel van het familiegevoel komt van het opgroeien in hetzelfde nest
als er iemand aanklopt, die met jou dna deelt, maakt dat op papier misschien familie, maar dat geeft je niet direct een familiegevoel
als het onverwachts gebeurt, snap ik best dat je niet meteen weet hoe je daarmee om moet gaan
woensdag 14 februari 2024 om 11:28
Anderlicht schreef: ↑14-02-2024 11:01Bamboetafeltje lijkt te strijden dat alle donor kinderen hun geheim moeten kennen en/of in contact met hun donor(familie) móet komen. Dat dit de belangrijke heilige graal is terwijl je juist niet voor een ander kan beslissen of dit helpend/belangrijk is of niet.
Ik vind ook dat elk mens het recht heeft te weten van wie hij afstamt en dat donorkinderen daarom actief ingelicht zouden moeten worden.
Wat je verder met die informatie doet qua contact zoeken mag iedereen zelf bepalen.
Lees dit eens door en zeg me dan of je nog steeds vindt dat ouders of welke overheid ook moeten mogen bepalen dat een mens zijn afkomst niet kent: Narelle’s law
(En een situatie als die van Narelle is misschien extreem, maar niet uniek)
Zelfs ná 2004 bepalen ouders nog steeds of hun kinderen überhaupt horen dat ze donorkind zijn. Dat is onacceptabel.
woensdag 14 februari 2024 om 11:33
zolang je de keus maar hebt, om het te weten of niet te willen wetenRavintola schreef: ↑14-02-2024 11:28Ik vind ook dat elk mens het recht heeft te weten van wie hij afstamt en dat donorkinderen daarom actief ingelicht zouden moeten worden.
Wat je verder met die informatie doet qua contact zoeken mag iedereen zelf bepalen.
Lees dit eens door en zeg me dan of je nog steeds vindt dat ouders of welke overheid ook moeten mogen bepalen dat een mens zijn afkomst niet kent: Narelle’s law
(En een situatie als die van Narelle is misschien extreem, maar niet uniek)
Zelfs ná 2004 bepalen ouders nog steeds of hun kinderen überhaupt horen dat ze donorkind zijn. Dat is onacceptabel.
Opleggen is nooit een goed idee
woensdag 14 februari 2024 om 11:36
Nee dat beweer ik niet. Het is in mijn ogen juist beter dat donorkinderen deze rechten hebben!Ravintola schreef: ↑14-02-2024 11:28Ik vind ook dat elk mens het recht heeft te weten van wie hij afstamt en dat donorkinderen daarom actief ingelicht zouden moeten worden.
Wat je verder met die informatie doet qua contact zoeken mag iedereen zelf bepalen.
Lees dit eens door en zeg me dan of je nog steeds vindt dat ouders of welke overheid ook moeten mogen bepalen dat een mens zijn afkomst niet kent: Narelle’s law
(En een situatie als die van Narelle is misschien extreem, maar niet uniek)
Zelfs ná 2004 bepalen ouders nog steeds of hun kinderen überhaupt horen dat ze donorkind zijn. Dat is onacceptabel.
Het gaat mij om dat mensen ( uit het verleden) waarvan het nog wel een (familie) geheim is. Donor of buitenechtelijk kinderen etc. En daar ook weer familie van.
Wie bepaald dat het in hun belang is om het te weten en wanneer??
woensdag 14 februari 2024 om 11:37
Dit! En als iemand wel een vermoeden heeft of het wil uitpluizen dan vind hij/zij zijn weg echt wel!nausicaa schreef: ↑14-02-2024 11:13Stel dat je bv ontdekt dat je oma nog een kind heeft, ontstaan uit misbruik/verkrachting oid. Dat kind weet dat helemaal niet, en oma heeft het effectief verdrongen. Is het dan ‘waarheid boven alles’, dus oma moet haar verhaal openlijk doen en herbeleven, je vader of moeder heeft recht om te weten dat er een halfbroer/zus is, die persoon moet geconfronteerd worden met het feit dat er een heel naar verhaal achter zijn ontstaan zit ipv ‘gewoon’ adoptie wat inmiddels prima verwerkt is. Want ja, waarheid boven alles hè…. Sommige familiegeheimen kunnen echt beter gewoon dat blijven.
woensdag 14 februari 2024 om 11:47
He??!!! Wat een ongelooflijk rare aanname zeg. Dat ik niks met een onbekende halfzus/halfbroer heb wil toch niet zeggen dat ik vind dat ze in het verkeerde nest zijn geboren? Sterker nog, ik zorg júíst voor een kind wat 'in het verkeerde nest' is geboren. Dus zo'n aanname vind ik behoorlijk vervelend.
woensdag 14 februari 2024 om 11:50
Bovendien schrijf ik niet dat ik me ervoor afsluit, ik schrijf juist dat ik het belang van een donorkind wel kan zien als groter belang dan mijn belang en daarvoor open zou staan als dat voor hem/haar belangrijk is. Daar zelf heb ik 0 interesse hierin. Ik sluit me dus niet af, ik ga er alleen niet actief naar op zoek.
woensdag 14 februari 2024 om 11:59
apiejapie schreef: ↑14-02-2024 11:47He??!!! Wat een ongelooflijk rare aanname zeg. Dat ik niks met een onbekende halfzus/halfbroer heb wil toch niet zeggen dat ik vind dat ze in het verkeerde nest zijn geboren? Sterker nog, ik zorg júíst voor een kind wat 'in het verkeerde nest' is geboren. Dus zo'n aanname vind ik behoorlijk vervelend.
Was niet vervelend bedoeld, maar om je te laten weten hoe dat op mij als donornakomeling kan overkomen. Ik noem mezelf weleens een koekoeksjong
En fijn als je dan wel de moeite wilt nemen om iemand te helpen. Dat kan heel belangrijk zijn.
woensdag 14 februari 2024 om 12:02
Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn
Al een account? Log dan hier in