Psyche
alle pijlers
ADD, schrijf mee!
woensdag 13 mei 2015 om 12:17
Ik heb al even gezocht op dit onderwerp en ook al wat topics gevonden, maar het leek mij leuker om een actief topic te maken. Mijn doel van dit topic is verhalen en ervaringen uit te wisselen, maar ook handige tips of artikelen over ADD. Gedeelde smart is halve smart zullen we maar zeggen .
Het hoeft natuurlijk niet altijd super serieus te zijn, grappige anecdotes zijn natuurlijk ook van harte welkom.
Iedereen is welkom om mee te schrijven natuurlijk. Je hoeft niet je (hele) verhaal te delen als je dat niet wilt.
Het hoeft natuurlijk niet altijd super serieus te zijn, grappige anecdotes zijn natuurlijk ook van harte welkom.
Iedereen is welkom om mee te schrijven natuurlijk. Je hoeft niet je (hele) verhaal te delen als je dat niet wilt.
zaterdag 13 juni 2015 om 09:51
quote:Stefke schreef op 13 juni 2015 @ 09:06:
Pfff, lees hier al vanaf het begin mee.
Heb maandag mijn eerste afspraak met mijn huisarts staan. Wil graag gaan voor een diagnose en hoop daarna hulp te kunnen krijgen.
Heb al een tijdje het gevoel dat ik van binnen steeds voller loop, en nav een gesprek met collega begonnen er kwartjes te vallen (zij is gelukkig vrij direct, maar weet ook waar ze het over heeft).
Ben me gaan verdiepen in ADD, en het NIET hebben is eigenlijk geen optie meer. Weet het 100% zeker! Heb de ogen uit mijn kop gehuild bij het lezen van artikelen, forums, ervaringsdeskundigen en jullie verhalen. Zo ontzettend veel herkenning! Ook van klachten die ik hier niet aan gelinkt had (had het idee dat ik slecht hoor, stemmen lijken niet door te dringen en in drukte kan ik de geluiden vaak niet scheiden. En vermoeidheid, nog zo eentje).
Ben heel blij met die herkenning, eindelijk komt het gevoel 'ik kan er ook niet helemaal iets aan doen' ipv 'ik faal weer, waarom kan ieder ander het wel en ik niet??'. Maar het maakt me ook wel heel bang en verdrietig dat dat wat ik voel en ervaar van binnen dus echt voor altijd is. Het wordt niet beter. Huis uitmesten helpt niet, en alle 'lastige' taken op man afschuiven ook niet.
Het frustreert ook zo enorm.... Zo je best doen, en aan het einde van de dag..... Heb je nog niks nuttigs gedaan, valt er weer niks van je lijstje te strepen.
Nou, de eerste keer dat ik hierover in het openbaar iets schrijf.... Weet ook nog niet of ik me veilig genoeg ga voelen hier om meer te komen schrijven, voelt eng. Wil over alle topics meedenken, maar als het over mijn eigen binnenkant gaat is dat toch anders
Loop in mijn omgeving tegen veel onbegrip aan (nou, als ik die kenmerken zo lees kan iedereen zich wel een ADDer noemen. Iedereen is toch wel eens zijn sleutels kwijt? En het doen van de belastingaangifte stel ik ook graag uit!). Zou me haast een aansteller gaan voelen. Gelukkig wil man, ondanks dat hij er nog niks van snapt, wel zijn best doen om me te begrijpen.
Wie weet tot later, heb iig veel steun aan jullie verhalen!
Zó herkenbaar dit!
En daarom vertel ik het ook nog maar zelden aan mensen.
Bijna altijd krijg ik die reactie: "oh daar heb ik over gelezen, en ik denk dat ik het ook heb, ik ben ook zo vergeetachtig". (En dat op een enthousiast toontje, van "leuk, wat cool!") Of je krijgt een opmerking van "ik heb ook veel kenmerken, maar je kunt nu eenmaal niet alles uitstellen in het leven en dat dan ook nog op een "aandoening" gooien, ik zet tenminste gewoon door".
Of: "ADD is toch hip om te hebben?"
En de laatste keer dat ik het heb verteld was aan een collega met wie ik veel samenwerk. Haar reactie: "waarom laat je je zo in een hokje plaatsen, dat is toch zonde?" "Ieder mens heeft wel wat hoor".
Conclusie: ik houd mijn ADD perikelen wel voor me. Behalve dan hier in dit topic. Ik ben ook nog steeds verrast over de herkenning in jullie verhalen. Ik herken me in zo goed als iedere zin die ik hier lees. Echt letterlijk.
In ieder geval succes bij de huisarts a.s. maandag Stefke!
@Harry: sterkte met je situatie.
Ik ga, denk ik, een medicatie-vrij weekend tegemoet.
Niet vrijwillig, want ik ben de medicijnen (Dexamfetamine) kwijt, of ze zijn gewoon op. Ik dacht nog dat ik ergens een potje had staan in huis. Maar volgens mij is dat tóch niet zo. Zo gaat het bij mij dus altijd/vaak met mijn medicijnen: ik ben té onrustig en té chaotisch om ze goed te beheren. En ik bestel ze altijd te laat. Of ik ben mijn herhaal-recepten kwijt. Of ik ben mijn potjes met pillen kwijt die rondslingeren in huis. En af en toe kom ik nog wel een oud(!) herhaalrecept of potje met Dex tegen hoor. Érgens in een la. Maar dat is dus altijd te laat.
Overigens ga ik waarschijnlijk toch ook weer beginnen met mijn anti-depressiva. Ben dus een tijdje terug redelijk abrupt gestopt, maar het gaat nu eigenlijk best wel bagger. De afkickverschijnselen zijn allang voorbij maar het wordt er niet beter op, integendeel.
Zijn er hier trouwens nog mensen die voedingssupplementen nemen die goed zouden zijn bij AD(H)D? Bijv. Visolie (omega 3), magnesium....
Ik heb het zelf wel in huis, maar ook deze pillen vergeet ik in te nemen....
Pfff, lees hier al vanaf het begin mee.
Heb maandag mijn eerste afspraak met mijn huisarts staan. Wil graag gaan voor een diagnose en hoop daarna hulp te kunnen krijgen.
Heb al een tijdje het gevoel dat ik van binnen steeds voller loop, en nav een gesprek met collega begonnen er kwartjes te vallen (zij is gelukkig vrij direct, maar weet ook waar ze het over heeft).
Ben me gaan verdiepen in ADD, en het NIET hebben is eigenlijk geen optie meer. Weet het 100% zeker! Heb de ogen uit mijn kop gehuild bij het lezen van artikelen, forums, ervaringsdeskundigen en jullie verhalen. Zo ontzettend veel herkenning! Ook van klachten die ik hier niet aan gelinkt had (had het idee dat ik slecht hoor, stemmen lijken niet door te dringen en in drukte kan ik de geluiden vaak niet scheiden. En vermoeidheid, nog zo eentje).
Ben heel blij met die herkenning, eindelijk komt het gevoel 'ik kan er ook niet helemaal iets aan doen' ipv 'ik faal weer, waarom kan ieder ander het wel en ik niet??'. Maar het maakt me ook wel heel bang en verdrietig dat dat wat ik voel en ervaar van binnen dus echt voor altijd is. Het wordt niet beter. Huis uitmesten helpt niet, en alle 'lastige' taken op man afschuiven ook niet.
Het frustreert ook zo enorm.... Zo je best doen, en aan het einde van de dag..... Heb je nog niks nuttigs gedaan, valt er weer niks van je lijstje te strepen.
Nou, de eerste keer dat ik hierover in het openbaar iets schrijf.... Weet ook nog niet of ik me veilig genoeg ga voelen hier om meer te komen schrijven, voelt eng. Wil over alle topics meedenken, maar als het over mijn eigen binnenkant gaat is dat toch anders
Loop in mijn omgeving tegen veel onbegrip aan (nou, als ik die kenmerken zo lees kan iedereen zich wel een ADDer noemen. Iedereen is toch wel eens zijn sleutels kwijt? En het doen van de belastingaangifte stel ik ook graag uit!). Zou me haast een aansteller gaan voelen. Gelukkig wil man, ondanks dat hij er nog niks van snapt, wel zijn best doen om me te begrijpen.
Wie weet tot later, heb iig veel steun aan jullie verhalen!
Zó herkenbaar dit!
En daarom vertel ik het ook nog maar zelden aan mensen.
Bijna altijd krijg ik die reactie: "oh daar heb ik over gelezen, en ik denk dat ik het ook heb, ik ben ook zo vergeetachtig". (En dat op een enthousiast toontje, van "leuk, wat cool!") Of je krijgt een opmerking van "ik heb ook veel kenmerken, maar je kunt nu eenmaal niet alles uitstellen in het leven en dat dan ook nog op een "aandoening" gooien, ik zet tenminste gewoon door".
Of: "ADD is toch hip om te hebben?"
En de laatste keer dat ik het heb verteld was aan een collega met wie ik veel samenwerk. Haar reactie: "waarom laat je je zo in een hokje plaatsen, dat is toch zonde?" "Ieder mens heeft wel wat hoor".
Conclusie: ik houd mijn ADD perikelen wel voor me. Behalve dan hier in dit topic. Ik ben ook nog steeds verrast over de herkenning in jullie verhalen. Ik herken me in zo goed als iedere zin die ik hier lees. Echt letterlijk.
In ieder geval succes bij de huisarts a.s. maandag Stefke!
@Harry: sterkte met je situatie.
Ik ga, denk ik, een medicatie-vrij weekend tegemoet.
Niet vrijwillig, want ik ben de medicijnen (Dexamfetamine) kwijt, of ze zijn gewoon op. Ik dacht nog dat ik ergens een potje had staan in huis. Maar volgens mij is dat tóch niet zo. Zo gaat het bij mij dus altijd/vaak met mijn medicijnen: ik ben té onrustig en té chaotisch om ze goed te beheren. En ik bestel ze altijd te laat. Of ik ben mijn herhaal-recepten kwijt. Of ik ben mijn potjes met pillen kwijt die rondslingeren in huis. En af en toe kom ik nog wel een oud(!) herhaalrecept of potje met Dex tegen hoor. Érgens in een la. Maar dat is dus altijd te laat.
Overigens ga ik waarschijnlijk toch ook weer beginnen met mijn anti-depressiva. Ben dus een tijdje terug redelijk abrupt gestopt, maar het gaat nu eigenlijk best wel bagger. De afkickverschijnselen zijn allang voorbij maar het wordt er niet beter op, integendeel.
Zijn er hier trouwens nog mensen die voedingssupplementen nemen die goed zouden zijn bij AD(H)D? Bijv. Visolie (omega 3), magnesium....
Ik heb het zelf wel in huis, maar ook deze pillen vergeet ik in te nemen....
zaterdag 13 juni 2015 om 10:30
quote:labellei schreef op 13 juni 2015 @ 09:51:
[...]
Ik ga, denk ik, een medicatie-vrij weekend tegemoet.
Niet vrijwillig, want ik ben de medicijnen (Dexamfetamine) kwijt, of ze zijn gewoon op. Ik dacht nog dat ik ergens een potje had staan in huis. Maar volgens mij is dat tóch niet zo. Zo gaat het bij mij dus altijd/vaak met mijn medicijnen: ik ben té onrustig en té chaotisch om ze goed te beheren. En ik bestel ze altijd te laat. Of ik ben mijn herhaal-recepten kwijt. Of ik ben mijn potjes met pillen kwijt die rondslingeren in huis. En af en toe kom ik nog wel een oud(!) herhaalrecept of potje met Dex tegen hoor. Érgens in een la. Maar dat is dus altijd te laat.
Overigens ga ik waarschijnlijk toch ook weer beginnen met mijn anti-depressiva. Ben dus een tijdje terug redelijk abrupt gestopt, maar het gaat nu eigenlijk best wel bagger. De afkickverschijnselen zijn allang voorbij maar het wordt er niet beter op, integendeel.
Zijn er hier trouwens nog mensen die voedingssupplementen nemen die goed zouden zijn bij AD(H)D? Bijv. Visolie (omega 3), magnesium....
Ik heb het zelf wel in huis, maar ook deze pillen vergeet ik in te nemen....
Veel apotheken hebben een herhaalservice. Je vult een formulier in met jouw gegevens en dan zorgen zij voor de rest. Ze nemen contact op met je HA voor een herhaalrecept, leggen het voor je klaar en sturen een mail dat je het kunt komen ophalen. Je hebt er zelf geen omkijken meer naar, perfect! Ik vergat telkens mijn B12-injecties op tijd de bestellen, terwijl ik ze echt hard nodig heb. Nu hoef ik me daar niet meer druk om te maken.
Ik slik elke dag magnesium, maar ik heb sowieso een heel streng vitamine-regime, omdat mijn darmen blijkbaar niet snappen hoe je voedingsstoffen uit voedsel moet halen. Natuurlijk gebeurt het nog regelmatig dat ik iets vergeet in te nemen. Dan heb ik ineens last van een bepaalde klacht en besef ik dat ik al een week lang geen vit. zusenzo heb geslikt
Magnesium werkt het beste als je het voor het slapen inneemt. Misschien zou je het naast je tandenborstel of op je nachtkastje kunnen neerzetten? Of iig duidelijk in het zicht op een andere plek waar je zeker nog komt voordat je gaat slapen? En anders misschien een alarm zetten op je telefoon? Of een knalroze post-it op je slaapkamerdeur plakken?
Eigenlijk is het met alles zo, dat hoe meer knal!-in your face-superzichtbaar en hoe makkelijker te pakken, hoe groter de kans dat we het zullen doen/gebruiken/innemen etc. Dan liggen spullen maar op een rare plaats, wat maakt het uit als het je leven maar makkelijker maakt.
Ik gebruik zelf trouwens af en toe 5-HTP (van de Tuinen) voor het slapen gaan. Daardoor word ik uitgeruster wakker en ben ik de hele dag veel vrolijker, want het stimuleert de serotonine-productie in je hersenen. Je mag het helaas niet innemen in combinatie met anti-depressiva, omdat je serotonine-spiegel dan te hoog kan worden.
[...]
Ik ga, denk ik, een medicatie-vrij weekend tegemoet.
Niet vrijwillig, want ik ben de medicijnen (Dexamfetamine) kwijt, of ze zijn gewoon op. Ik dacht nog dat ik ergens een potje had staan in huis. Maar volgens mij is dat tóch niet zo. Zo gaat het bij mij dus altijd/vaak met mijn medicijnen: ik ben té onrustig en té chaotisch om ze goed te beheren. En ik bestel ze altijd te laat. Of ik ben mijn herhaal-recepten kwijt. Of ik ben mijn potjes met pillen kwijt die rondslingeren in huis. En af en toe kom ik nog wel een oud(!) herhaalrecept of potje met Dex tegen hoor. Érgens in een la. Maar dat is dus altijd te laat.
Overigens ga ik waarschijnlijk toch ook weer beginnen met mijn anti-depressiva. Ben dus een tijdje terug redelijk abrupt gestopt, maar het gaat nu eigenlijk best wel bagger. De afkickverschijnselen zijn allang voorbij maar het wordt er niet beter op, integendeel.
Zijn er hier trouwens nog mensen die voedingssupplementen nemen die goed zouden zijn bij AD(H)D? Bijv. Visolie (omega 3), magnesium....
Ik heb het zelf wel in huis, maar ook deze pillen vergeet ik in te nemen....
Veel apotheken hebben een herhaalservice. Je vult een formulier in met jouw gegevens en dan zorgen zij voor de rest. Ze nemen contact op met je HA voor een herhaalrecept, leggen het voor je klaar en sturen een mail dat je het kunt komen ophalen. Je hebt er zelf geen omkijken meer naar, perfect! Ik vergat telkens mijn B12-injecties op tijd de bestellen, terwijl ik ze echt hard nodig heb. Nu hoef ik me daar niet meer druk om te maken.
Ik slik elke dag magnesium, maar ik heb sowieso een heel streng vitamine-regime, omdat mijn darmen blijkbaar niet snappen hoe je voedingsstoffen uit voedsel moet halen. Natuurlijk gebeurt het nog regelmatig dat ik iets vergeet in te nemen. Dan heb ik ineens last van een bepaalde klacht en besef ik dat ik al een week lang geen vit. zusenzo heb geslikt
Magnesium werkt het beste als je het voor het slapen inneemt. Misschien zou je het naast je tandenborstel of op je nachtkastje kunnen neerzetten? Of iig duidelijk in het zicht op een andere plek waar je zeker nog komt voordat je gaat slapen? En anders misschien een alarm zetten op je telefoon? Of een knalroze post-it op je slaapkamerdeur plakken?
Eigenlijk is het met alles zo, dat hoe meer knal!-in your face-superzichtbaar en hoe makkelijker te pakken, hoe groter de kans dat we het zullen doen/gebruiken/innemen etc. Dan liggen spullen maar op een rare plaats, wat maakt het uit als het je leven maar makkelijker maakt.
Ik gebruik zelf trouwens af en toe 5-HTP (van de Tuinen) voor het slapen gaan. Daardoor word ik uitgeruster wakker en ben ik de hele dag veel vrolijker, want het stimuleert de serotonine-productie in je hersenen. Je mag het helaas niet innemen in combinatie met anti-depressiva, omdat je serotonine-spiegel dan te hoog kan worden.
Slik die kikker!
zaterdag 13 juni 2015 om 10:46
quote:Stefke schreef op 13 juni 2015 @ 09:06:
Nou, de eerste keer dat ik hierover in het openbaar iets schrijf.... Weet ook nog niet of ik me veilig genoeg ga voelen hier om meer te komen schrijven, voelt eng. Wil over alle topics meedenken, maar als het over mijn eigen binnenkant gaat is dat toch anders
Loop in mijn omgeving tegen veel onbegrip aan (nou, als ik die kenmerken zo lees kan iedereen zich wel een ADDer noemen. Iedereen is toch wel eens zijn sleutels kwijt? En het doen van de belastingaangifte stel ik ook graag uit!). Zou me haast een aansteller gaan voelen. Gelukkig wil man, ondanks dat hij er nog niks van snapt, wel zijn best doen om me te begrijpen.
Wie weet tot later, heb iig veel steun aan jullie verhalen!
Je moet niks doen wat voor jou niet veilig voelt. Je kunt ook af en toe gewoon "hoi!" roepen Of alleen meelezen. Fijn dat je iets aan onze verhalen hebt!
Dat onbegrip is erg herkenbaar, de meesten zeggen dat ze daar en daar ook wel eens last van hebben. Of dat je iets toch maar "gewoon" moet doen. Dat steekt in het begin, maar weet je, je ADD wordt er niet minder om als je omgeving je begrijpt. Ja, het is makkelijker als anderen rekening met je houden, maar uiteindelijk is het het belangrijkste dat je het voor jezelf accepteert en een plek geeft. Het is lastig, want veel ADD'ers voelen zich dom, lui en minderwaardig, maar hoe meer je jezelf accepteert en hoe minder bevestiging je nodig hebt van je omgeving, hoe meer energie je kunt steken in jezelf. Met of zonder begrip van anderen, de ADD blijft toch. Maar met acceptatie vanuit jezelf, wordt het makkelijker om ermee om te gaan. En dat is veel belangrijker.
Nou, de eerste keer dat ik hierover in het openbaar iets schrijf.... Weet ook nog niet of ik me veilig genoeg ga voelen hier om meer te komen schrijven, voelt eng. Wil over alle topics meedenken, maar als het over mijn eigen binnenkant gaat is dat toch anders
Loop in mijn omgeving tegen veel onbegrip aan (nou, als ik die kenmerken zo lees kan iedereen zich wel een ADDer noemen. Iedereen is toch wel eens zijn sleutels kwijt? En het doen van de belastingaangifte stel ik ook graag uit!). Zou me haast een aansteller gaan voelen. Gelukkig wil man, ondanks dat hij er nog niks van snapt, wel zijn best doen om me te begrijpen.
Wie weet tot later, heb iig veel steun aan jullie verhalen!
Je moet niks doen wat voor jou niet veilig voelt. Je kunt ook af en toe gewoon "hoi!" roepen Of alleen meelezen. Fijn dat je iets aan onze verhalen hebt!
Dat onbegrip is erg herkenbaar, de meesten zeggen dat ze daar en daar ook wel eens last van hebben. Of dat je iets toch maar "gewoon" moet doen. Dat steekt in het begin, maar weet je, je ADD wordt er niet minder om als je omgeving je begrijpt. Ja, het is makkelijker als anderen rekening met je houden, maar uiteindelijk is het het belangrijkste dat je het voor jezelf accepteert en een plek geeft. Het is lastig, want veel ADD'ers voelen zich dom, lui en minderwaardig, maar hoe meer je jezelf accepteert en hoe minder bevestiging je nodig hebt van je omgeving, hoe meer energie je kunt steken in jezelf. Met of zonder begrip van anderen, de ADD blijft toch. Maar met acceptatie vanuit jezelf, wordt het makkelijker om ermee om te gaan. En dat is veel belangrijker.
Slik die kikker!
zaterdag 13 juni 2015 om 11:37
zaterdag 13 juni 2015 om 15:17
quote:AllieBrosh schreef op 13 juni 2015 @ 10:30:
[...]
Veel apotheken hebben een herhaalservice. Je vult een formulier in met jouw gegevens en dan zorgen zij voor de rest. Ze nemen contact op met je HA voor een herhaalrecept, leggen het voor je klaar en sturen een mail dat je het kunt komen ophalen. Je hebt er zelf geen omkijken meer naar, perfect! Ik vergat telkens mijn B12-injecties op tijd de bestellen, terwijl ik ze echt hard nodig heb. Nu hoef ik me daar niet meer druk om te maken.
Ik slik elke dag magnesium, maar ik heb sowieso een heel streng vitamine-regime, omdat mijn darmen blijkbaar niet snappen hoe je voedingsstoffen uit voedsel moet halen. Natuurlijk gebeurt het nog regelmatig dat ik iets vergeet in te nemen. Dan heb ik ineens last van een bepaalde klacht en besef ik dat ik al een week lang geen vit. zusenzo heb geslikt
Magnesium werkt het beste als je het voor het slapen inneemt. Misschien zou je het naast je tandenborstel of op je nachtkastje kunnen neerzetten? Of iig duidelijk in het zicht op een andere plek waar je zeker nog komt voordat je gaat slapen? En anders misschien een alarm zetten op je telefoon? Of een knalroze post-it op je slaapkamerdeur plakken?
Eigenlijk is het met alles zo, dat hoe meer knal!-in your face-superzichtbaar en hoe makkelijker te pakken, hoe groter de kans dat we het zullen doen/gebruiken/innemen etc. Dan liggen spullen maar op een rare plaats, wat maakt het uit als het je leven maar makkelijker maakt.
Ik gebruik zelf trouwens af en toe 5-HTP (van de Tuinen) voor het slapen gaan. Daardoor word ik uitgeruster wakker en ben ik de hele dag veel vrolijker, want het stimuleert de serotonine-productie in je hersenen. Je mag het helaas niet innemen in combinatie met anti-depressiva, omdat je serotonine-spiegel dan te hoog kan worden.
Thanks Allie voor de tips!
Ik zal inderdaad even informeren bij mijn hulpverleners wat mogelijk is bij mijn apotheek vwb mijn herhaalrecepten en de hele rompslomp. Ik heb net op de site gekeken van de apotheek maar daar word ik eerlijk gezegd niet heel veel wijzer van. En ik heb ook echt de puf niet om dat nu allemaal uit te pluizen.
En ik heb binnenkort een afspraak met mijn psychiater en a.s. woensdag sowieso al met mijn SPV dus ik ga dit zeker aan de orde stellen.
Het zou voor mij al heel wat uitmaken als ik kon mailen ipv bellen voor een recept. Mailen kan ik desnoods 's avonds op de bank... bellen vergeet ik altijd en als ik er dan eindelijk aan denk dan heeft de telefoniste net lunchpauze (ofzo) .
[...]
Veel apotheken hebben een herhaalservice. Je vult een formulier in met jouw gegevens en dan zorgen zij voor de rest. Ze nemen contact op met je HA voor een herhaalrecept, leggen het voor je klaar en sturen een mail dat je het kunt komen ophalen. Je hebt er zelf geen omkijken meer naar, perfect! Ik vergat telkens mijn B12-injecties op tijd de bestellen, terwijl ik ze echt hard nodig heb. Nu hoef ik me daar niet meer druk om te maken.
Ik slik elke dag magnesium, maar ik heb sowieso een heel streng vitamine-regime, omdat mijn darmen blijkbaar niet snappen hoe je voedingsstoffen uit voedsel moet halen. Natuurlijk gebeurt het nog regelmatig dat ik iets vergeet in te nemen. Dan heb ik ineens last van een bepaalde klacht en besef ik dat ik al een week lang geen vit. zusenzo heb geslikt
Magnesium werkt het beste als je het voor het slapen inneemt. Misschien zou je het naast je tandenborstel of op je nachtkastje kunnen neerzetten? Of iig duidelijk in het zicht op een andere plek waar je zeker nog komt voordat je gaat slapen? En anders misschien een alarm zetten op je telefoon? Of een knalroze post-it op je slaapkamerdeur plakken?
Eigenlijk is het met alles zo, dat hoe meer knal!-in your face-superzichtbaar en hoe makkelijker te pakken, hoe groter de kans dat we het zullen doen/gebruiken/innemen etc. Dan liggen spullen maar op een rare plaats, wat maakt het uit als het je leven maar makkelijker maakt.
Ik gebruik zelf trouwens af en toe 5-HTP (van de Tuinen) voor het slapen gaan. Daardoor word ik uitgeruster wakker en ben ik de hele dag veel vrolijker, want het stimuleert de serotonine-productie in je hersenen. Je mag het helaas niet innemen in combinatie met anti-depressiva, omdat je serotonine-spiegel dan te hoog kan worden.
Thanks Allie voor de tips!
Ik zal inderdaad even informeren bij mijn hulpverleners wat mogelijk is bij mijn apotheek vwb mijn herhaalrecepten en de hele rompslomp. Ik heb net op de site gekeken van de apotheek maar daar word ik eerlijk gezegd niet heel veel wijzer van. En ik heb ook echt de puf niet om dat nu allemaal uit te pluizen.
En ik heb binnenkort een afspraak met mijn psychiater en a.s. woensdag sowieso al met mijn SPV dus ik ga dit zeker aan de orde stellen.
Het zou voor mij al heel wat uitmaken als ik kon mailen ipv bellen voor een recept. Mailen kan ik desnoods 's avonds op de bank... bellen vergeet ik altijd en als ik er dan eindelijk aan denk dan heeft de telefoniste net lunchpauze (ofzo) .
zaterdag 13 juni 2015 om 16:21
quote:labellei schreef op 11 juni 2015 @ 09:11:
[...]
Ik werd ook helemaal hyper de pieper van Ritalin. Op Dex reageerde ik wel goed. Totdat bij mij De Grote Stress roet in het eten gooide.
ADD + stress = ADD in het kwadraat X 10000000. (Daar kunnen bij mij de pillen niet tegenop boksen).
En ADD is sowieso niet altijd even gemakkelijk vast te stellen. Volgens mij las ik hier ook ergens dat iemand twijfelde of het wellicht PTSS was.
Symptomen van andere aandoeningen kunnen best overeen komen met AD(H)D. Bijvoorbeeld inderdaad PTSS, bipolaire stoornis, borderline persoonlijkheidsstoornis, of overspannenheid, (chronische) stress.
Bij het testen van ADD wordt ook altijd erg veel nadruk gelegd op de symptomen in de kindertijd. Die moeten bij ADD dan ook zeker aanwezig zijn. Daarom willen psychiaters ook (indien mogelijk) graag praten met ouders/verzorgers, rapporten inzien van de lagere school, etc.
Als je pas op je 18e (ik noem maar wat) last krijgt van de ADD symptomen is het aannemelijk dat het géén ADD is, en als dan bijv blijkt dat je ook nog eens op je 17e een traumatische ervaring hebt meegemaakt dan kunnen de op ADD lijkende symptomen eerder te maken hebben met het trauma, of de daaruit voortkomende angst- en stressklachten (en zou het bijvoorbeeld ook PTSS kunnen zijn).
Het is wat mij betreft aan de psychiater om dat te onderzoeken en bepalen.
Overigens kun je ook meerdere stoornissen tegelijk hebben. Iemand met AD(H)D kan ook een traumatische ervaring meemaken. Bijvoorbeeld.
En mensen met ADD en ADHD lopen volgens mij ook eerder risico op overspannenheid, burn-out, depressies, etc. Ze raken nu eenmaal eerder overprikkeld. Lopen wat vaker op hun tenen. Krijgen vaker te maken met teleurstellingen (onafgemaakte opleidingen, etc.). Faalangst komt wat vaker voor... etcetera etcetera.
Ik heb er al wel mijn hele leven last van. Ik kreeg de diagnose ADHD toen ik vier was, toen ik 18 was werd dat opeens borderline, daarna werd het vier jaar geleden ADD en nu is het sinds kort weer ADHD. Uiteindelijk maakt het misschien ook niet zoveel uit. Ik heb er last van en daar moet iets mee.
Wat grappig trouwens dat ik hier lees dat veel van jullie boodschappen doen een hel vinden. Ik vid het leuk. Het duurt altijd eeuwen, want mijn focus in de supermarkt is echt heel ver te zoeken dus ik loop heel vaak een beetje doelloos rondjes terwijl ik geen idee heb waar ik naar op zoek ben, maar ik vind het echt leuk om te doen.
[...]
Ik werd ook helemaal hyper de pieper van Ritalin. Op Dex reageerde ik wel goed. Totdat bij mij De Grote Stress roet in het eten gooide.
ADD + stress = ADD in het kwadraat X 10000000. (Daar kunnen bij mij de pillen niet tegenop boksen).
En ADD is sowieso niet altijd even gemakkelijk vast te stellen. Volgens mij las ik hier ook ergens dat iemand twijfelde of het wellicht PTSS was.
Symptomen van andere aandoeningen kunnen best overeen komen met AD(H)D. Bijvoorbeeld inderdaad PTSS, bipolaire stoornis, borderline persoonlijkheidsstoornis, of overspannenheid, (chronische) stress.
Bij het testen van ADD wordt ook altijd erg veel nadruk gelegd op de symptomen in de kindertijd. Die moeten bij ADD dan ook zeker aanwezig zijn. Daarom willen psychiaters ook (indien mogelijk) graag praten met ouders/verzorgers, rapporten inzien van de lagere school, etc.
Als je pas op je 18e (ik noem maar wat) last krijgt van de ADD symptomen is het aannemelijk dat het géén ADD is, en als dan bijv blijkt dat je ook nog eens op je 17e een traumatische ervaring hebt meegemaakt dan kunnen de op ADD lijkende symptomen eerder te maken hebben met het trauma, of de daaruit voortkomende angst- en stressklachten (en zou het bijvoorbeeld ook PTSS kunnen zijn).
Het is wat mij betreft aan de psychiater om dat te onderzoeken en bepalen.
Overigens kun je ook meerdere stoornissen tegelijk hebben. Iemand met AD(H)D kan ook een traumatische ervaring meemaken. Bijvoorbeeld.
En mensen met ADD en ADHD lopen volgens mij ook eerder risico op overspannenheid, burn-out, depressies, etc. Ze raken nu eenmaal eerder overprikkeld. Lopen wat vaker op hun tenen. Krijgen vaker te maken met teleurstellingen (onafgemaakte opleidingen, etc.). Faalangst komt wat vaker voor... etcetera etcetera.
Ik heb er al wel mijn hele leven last van. Ik kreeg de diagnose ADHD toen ik vier was, toen ik 18 was werd dat opeens borderline, daarna werd het vier jaar geleden ADD en nu is het sinds kort weer ADHD. Uiteindelijk maakt het misschien ook niet zoveel uit. Ik heb er last van en daar moet iets mee.
Wat grappig trouwens dat ik hier lees dat veel van jullie boodschappen doen een hel vinden. Ik vid het leuk. Het duurt altijd eeuwen, want mijn focus in de supermarkt is echt heel ver te zoeken dus ik loop heel vaak een beetje doelloos rondjes terwijl ik geen idee heb waar ik naar op zoek ben, maar ik vind het echt leuk om te doen.
zaterdag 13 juni 2015 om 16:50
quote:Krullevaer schreef op 13 juni 2015 @ 16:21:
[...]
Ik heb er al wel mijn hele leven last van. Ik kreeg de diagnose ADHD toen ik vier was, toen ik 18 was werd dat opeens borderline, daarna werd het vier jaar geleden ADD en nu is het sinds kort weer ADHD. Uiteindelijk maakt het misschien ook niet zoveel uit. Ik heb er last van en daar moet iets mee.
Wat grappig trouwens dat ik hier lees dat veel van jullie boodschappen doen een hel vinden. Ik vid het leuk. Het duurt altijd eeuwen, want mijn focus in de supermarkt is echt heel ver te zoeken dus ik loop heel vaak een beetje doelloos rondjes terwijl ik geen idee heb waar ik naar op zoek ben, maar ik vind het echt leuk om te doen.
Ik loop ook altijd doelloos rondjes! Heb ook nooit een idee waar ik naar op zoek ben.... volgens mij is het altijd een eh "bijzonder gezicht " om mij te zien ronddralen in een supermarkt.
En op zich zou ik boodschappen doen ook niet zo heel erg vinden als er wat minder (gestresste) medeklanten zouden zijn. Het is er altijd te druk en te krap.
Ooh en wat ik ook heb als ik boodschappen doe: ik leg heel vaak wat in mijn mandje, maar als ik dan weer een rondje heb gelopen, dam bedenk ik me weer, leg het weer terug, leg er weer iets anders in, loop weer een rondje, sta weer wat doelloos te staren naar een willekeurig schap, loop weer terug, pak uiteindelijk weer het product wat ik weer had weggelegd, loop weer een rondje te dralen etcetera etcetera.....
@bankje: ik bedacht me vanmiddag nog dat ik vandaag een typische pyjama-dag-dag vond. Maar toen liep ik zelf al in de stad.... en ik voelde me al een soort van schuldig toen mijn zus om 10.20 uur belde met de vraag of ik wilde langskomen en ik moest antwoorden dat ik nog in mijn pyjama liep. (Wat ik overigens zelf niet erg vind. Was misschien meer wat geïrriteerd omdat zus wilde afspreken en ik een relaxed bijtank-dagje wilde. Alléén. )
Maar hopelijk heb jij vandaag je batterij weer
wat kunnen opladen bankje!!!
[...]
Ik heb er al wel mijn hele leven last van. Ik kreeg de diagnose ADHD toen ik vier was, toen ik 18 was werd dat opeens borderline, daarna werd het vier jaar geleden ADD en nu is het sinds kort weer ADHD. Uiteindelijk maakt het misschien ook niet zoveel uit. Ik heb er last van en daar moet iets mee.
Wat grappig trouwens dat ik hier lees dat veel van jullie boodschappen doen een hel vinden. Ik vid het leuk. Het duurt altijd eeuwen, want mijn focus in de supermarkt is echt heel ver te zoeken dus ik loop heel vaak een beetje doelloos rondjes terwijl ik geen idee heb waar ik naar op zoek ben, maar ik vind het echt leuk om te doen.
Ik loop ook altijd doelloos rondjes! Heb ook nooit een idee waar ik naar op zoek ben.... volgens mij is het altijd een eh "bijzonder gezicht " om mij te zien ronddralen in een supermarkt.
En op zich zou ik boodschappen doen ook niet zo heel erg vinden als er wat minder (gestresste) medeklanten zouden zijn. Het is er altijd te druk en te krap.
Ooh en wat ik ook heb als ik boodschappen doe: ik leg heel vaak wat in mijn mandje, maar als ik dan weer een rondje heb gelopen, dam bedenk ik me weer, leg het weer terug, leg er weer iets anders in, loop weer een rondje, sta weer wat doelloos te staren naar een willekeurig schap, loop weer terug, pak uiteindelijk weer het product wat ik weer had weggelegd, loop weer een rondje te dralen etcetera etcetera.....
@bankje: ik bedacht me vanmiddag nog dat ik vandaag een typische pyjama-dag-dag vond. Maar toen liep ik zelf al in de stad.... en ik voelde me al een soort van schuldig toen mijn zus om 10.20 uur belde met de vraag of ik wilde langskomen en ik moest antwoorden dat ik nog in mijn pyjama liep. (Wat ik overigens zelf niet erg vind. Was misschien meer wat geïrriteerd omdat zus wilde afspreken en ik een relaxed bijtank-dagje wilde. Alléén. )
Maar hopelijk heb jij vandaag je batterij weer
wat kunnen opladen bankje!!!
zaterdag 13 juni 2015 om 16:59
Ik had ook een soort van pyjamadag. Althans, meer een beddag. Ik ben pas om 15:00 opgestaan. Vannacht wel lopen spoken, maar ik werd om 11:00 al een keer wakker en toen dacht ik 'Ik heb er geen zin in vandaag' en heb ik me nog een paar keer omgedraaid.
En ik denk dat het ook een behoorlijk bijzonder gezicht is om mij in de supermarkt rond te zien lopen. Ik heb ook altijd een boodschappenlijstje op mijn telefoon, maar dan krijg ik een app en ben ik weer afgeleid en sta ik rustig een kwartier te appen midden in de winkel. Ik moet me altijd heel bewust focussen, maar dat lukt meestal niet zo goed.
En ik denk dat het ook een behoorlijk bijzonder gezicht is om mij in de supermarkt rond te zien lopen. Ik heb ook altijd een boodschappenlijstje op mijn telefoon, maar dan krijg ik een app en ben ik weer afgeleid en sta ik rustig een kwartier te appen midden in de winkel. Ik moet me altijd heel bewust focussen, maar dat lukt meestal niet zo goed.
zaterdag 13 juni 2015 om 17:13
quote:Krullevaer schreef op 13 juni 2015 @ 16:59:
Ik had ook een soort van pyjamadag. Althans, meer een beddag. Ik ben pas om 15:00 opgestaan. Vannacht wel lopen spoken, maar ik werd om 11:00 al een keer wakker en toen dacht ik 'Ik heb er geen zin in vandaag' en heb ik me nog een paar keer omgedraaid.
En ik denk dat het ook een behoorlijk bijzonder gezicht is om mij in de supermarkt rond te zien lopen. Ik heb ook altijd een boodschappenlijstje op mijn telefoon, maar dan krijg ik een app en ben ik weer afgeleid en sta ik rustig een kwartier te appen midden in de winkel. Ik moet me altijd heel bewust focussen, maar dat lukt meestal niet zo goed.
Ik heb ook een boodschappenlijstje op mijn telefoon. Maar ik vergeet heel vaak mijn telefoon. (Goh?) Of ik bedenk me weer vwb mijn aankopen.
Ik sta dan trouwens ook altijd best onhandig te klooien met die telefoon: zal ook wel weer een raar gezicht zijn.
En papieren boodschappenlijstjes laat ik áltijd thuis op tafel liggen...
Ik had ook een soort van pyjamadag. Althans, meer een beddag. Ik ben pas om 15:00 opgestaan. Vannacht wel lopen spoken, maar ik werd om 11:00 al een keer wakker en toen dacht ik 'Ik heb er geen zin in vandaag' en heb ik me nog een paar keer omgedraaid.
En ik denk dat het ook een behoorlijk bijzonder gezicht is om mij in de supermarkt rond te zien lopen. Ik heb ook altijd een boodschappenlijstje op mijn telefoon, maar dan krijg ik een app en ben ik weer afgeleid en sta ik rustig een kwartier te appen midden in de winkel. Ik moet me altijd heel bewust focussen, maar dat lukt meestal niet zo goed.
Ik heb ook een boodschappenlijstje op mijn telefoon. Maar ik vergeet heel vaak mijn telefoon. (Goh?) Of ik bedenk me weer vwb mijn aankopen.
Ik sta dan trouwens ook altijd best onhandig te klooien met die telefoon: zal ook wel weer een raar gezicht zijn.
En papieren boodschappenlijstjes laat ik áltijd thuis op tafel liggen...
zaterdag 13 juni 2015 om 17:26
Mijn telefoon vergeet ik dan weer nooit. Vaste check als ik de deur uit ga: Heb ik mijn sleutels, portemonnee (en zitten daar alle pasjes in), telefoon? Als ik dat niet check, sta ik standaard zonder geld in de winkel of zonder OV chipkaart in de bus. Ik houd me ook niet altijd aan mijn lijstje, maar het gaat wel beter. Heel soms ga ik tegen beter weten in zonder lijstje naar de winkel. Gewoon NIET doen. Vroeger nam ik nooit een lijstje mee, dramatisch.
zaterdag 13 juni 2015 om 17:54
Ik hanteerde altijd een ezelsbruggetje voordat ik de deur uit ging: dan riep ik altijd hardop
STOP! Zodat ik moest checken of ik alle essentiële dingen wel bij me had:
S van Schmink : oftewel heb ik me wel opgemaakt? (slechts mascara en oogpotlood, maar zonder voel ik me kaal). En de S was ook van Sprayen oftewel: heb ik wel deodorant opgedaan/gesprayd:
T van Telefoon
O van Oorbellen (zonder voel ik me kaal), ik stond dan dus 's ochtends vroeg in de deuropening te voelen aan mijn oren of ik mijn oorbellen in had,
P van Pillen (Dexamfetamine) en Portemonnee en Proviand (dat ik niet zonder eten op mijn werk kwam, daar was namelijk niets verkrijgbaar en ook geen winkels in de buurt).
Toen ik een tijd terug gestopt ben met dat werk is dit ezelsbruggetje ook naar de achtergrond verdwenen.
Maar ik was in die tijd ook wel heul erg vergeetachtig.
Huissleutels heb ik wel áltijd bij de hand als ik naar buiten loop. Dat heb ik mijzelf aangeleerd (nadat ik daarmee de fout in was gegaan) en dat gaat er hopelijk ook niet meer uit. Ik heb wel een grote neongroene sleutelhanger gehaakt. Dat scheelt zoektijd.
STOP! Zodat ik moest checken of ik alle essentiële dingen wel bij me had:
S van Schmink : oftewel heb ik me wel opgemaakt? (slechts mascara en oogpotlood, maar zonder voel ik me kaal). En de S was ook van Sprayen oftewel: heb ik wel deodorant opgedaan/gesprayd:
T van Telefoon
O van Oorbellen (zonder voel ik me kaal), ik stond dan dus 's ochtends vroeg in de deuropening te voelen aan mijn oren of ik mijn oorbellen in had,
P van Pillen (Dexamfetamine) en Portemonnee en Proviand (dat ik niet zonder eten op mijn werk kwam, daar was namelijk niets verkrijgbaar en ook geen winkels in de buurt).
Toen ik een tijd terug gestopt ben met dat werk is dit ezelsbruggetje ook naar de achtergrond verdwenen.
Maar ik was in die tijd ook wel heul erg vergeetachtig.
Huissleutels heb ik wel áltijd bij de hand als ik naar buiten loop. Dat heb ik mijzelf aangeleerd (nadat ik daarmee de fout in was gegaan) en dat gaat er hopelijk ook niet meer uit. Ik heb wel een grote neongroene sleutelhanger gehaakt. Dat scheelt zoektijd.
woensdag 17 juni 2015 om 13:15
Ik weet sinds twee jaar dat ik autisme heb, daarnaast zeiden ze dat ik ook ADD heb. Die twee dingen zijn soms moeilijk uit elkaar te houden want hebben veel dezelfde kenmerken. De vrouw bij wie ik de onderzoeken deed zei ook dat de meeste mensen die ADD hebben, ook iets 'anders' erbij hebben, bv autisme dus in mijn geval. Ik weet niet of dat klopt maar het zou best kunnen.
Ik word af en toe gek van mijn hoofd en gedachtes. Ik wil dit, ik moet nog dat en dit en dan word ik weer afgeleid door tv, internet of wat dan ook. Het klinkt stom maar ik ben de hele dag bezig met van alles, maar heb alsnog het gevoel dat ik altijd tijd tekort kom.
Als autist heb ik veel gewoontes ontwikkeld die veel tijd kosten en bijna een soort dwangneurose zijn geworden, zoals van alles bijhouden, daar een administratie of grafiek van maken bv in Excel. Als mensen dan zouden vragen wat heb je gedaan vandaag, zeg je 'Nah, beetje gesport, beetje huishouden gedaan' enz, maar eigenlijk ben ik de hele dag bezig met van alles. Zodra ik me ga vervelen ga ik me slecht voelen.
Ik word af en toe gek van mijn hoofd en gedachtes. Ik wil dit, ik moet nog dat en dit en dan word ik weer afgeleid door tv, internet of wat dan ook. Het klinkt stom maar ik ben de hele dag bezig met van alles, maar heb alsnog het gevoel dat ik altijd tijd tekort kom.
Als autist heb ik veel gewoontes ontwikkeld die veel tijd kosten en bijna een soort dwangneurose zijn geworden, zoals van alles bijhouden, daar een administratie of grafiek van maken bv in Excel. Als mensen dan zouden vragen wat heb je gedaan vandaag, zeg je 'Nah, beetje gesport, beetje huishouden gedaan' enz, maar eigenlijk ben ik de hele dag bezig met van alles. Zodra ik me ga vervelen ga ik me slecht voelen.
woensdag 17 juni 2015 om 19:26
@loca1983: ik heb volgens mij ADD met wat autistische trekjes. (Ik ben wel getest op autisme maar ik ben het tóch niet, al zal het denk ik niet heul veul hebben gescheeld) .
Dat dwangneurose-achtige herken ik ook wel. Of ik doe iets niét (het ultieme uitstellen ) óf ik doe het op een dwangmatige manier. Zo kan ik "de was" op een behoorlijk dwangmatige manier doen. Net als werk. Om maar wat voorbeelden te noemen.
In mijn geval heeft het ongetwijfeld te maken met mijn extreme perfectionisme: waar volgens mij 9 van de 10 AD(H)D'ers last van heeft..... ik ben gewoon een controlfreak pur sang. Dat weet ik van mezelf, nu er nog wat aan doen. Hahaha.
@Allie: beterschap!
@bankje: succes met de rommelige dagen!
Hier gaat het redelijk. Het afgelopen weekend was ik nogal depri, en maandag en dinsdag ook wel. Ik zit nu dus alweer een tijdje zonder anti-depressiva en sinds zaterdag zonder de Dexamfetamine. Al is die laatste onderweg.
Maar.... zonder de Dex voel ik me toch wat rustiger!!!
Vanochtend had ik bezoek, normaal gesproken raak ik dan enorm in de STRESS, maar vandaag bleef ik best rustig zelfs toen mijn stofzuiger kuren vertoonde toen ik op de valreep (uiteraard) nog moest opruimen poging doen tot puinruimen.
En vanmiddag op het werk ging het ook best goed, ik bleef ook daar best rustig ondanks de drukte en hectiek. Alleen op het eind ging het wat mis. Er moest op de valreep nog veel gebeuren en aan het eind van zo'n (voor mij nogal hectische dag) is dat dan nét te veel.
Maar zoals bankje vanochtend al schreef "HET HOEFT NIET AF, HET HOEFT NIET PERFECT".
In principe bevalt me het zo zonder de Dex dan ook wel goed, behalve dat ik me nu wel weer wat zorgen maak over mijn (vr)eetgedrag. Al gaat dat vandaag ook wel weer redelijk.
Wordt vervolgd dus....
Dat dwangneurose-achtige herken ik ook wel. Of ik doe iets niét (het ultieme uitstellen ) óf ik doe het op een dwangmatige manier. Zo kan ik "de was" op een behoorlijk dwangmatige manier doen. Net als werk. Om maar wat voorbeelden te noemen.
In mijn geval heeft het ongetwijfeld te maken met mijn extreme perfectionisme: waar volgens mij 9 van de 10 AD(H)D'ers last van heeft..... ik ben gewoon een controlfreak pur sang. Dat weet ik van mezelf, nu er nog wat aan doen. Hahaha.
@Allie: beterschap!
@bankje: succes met de rommelige dagen!
Hier gaat het redelijk. Het afgelopen weekend was ik nogal depri, en maandag en dinsdag ook wel. Ik zit nu dus alweer een tijdje zonder anti-depressiva en sinds zaterdag zonder de Dexamfetamine. Al is die laatste onderweg.
Maar.... zonder de Dex voel ik me toch wat rustiger!!!
Vanochtend had ik bezoek, normaal gesproken raak ik dan enorm in de STRESS, maar vandaag bleef ik best rustig zelfs toen mijn stofzuiger kuren vertoonde toen ik op de valreep (uiteraard) nog moest opruimen poging doen tot puinruimen.
En vanmiddag op het werk ging het ook best goed, ik bleef ook daar best rustig ondanks de drukte en hectiek. Alleen op het eind ging het wat mis. Er moest op de valreep nog veel gebeuren en aan het eind van zo'n (voor mij nogal hectische dag) is dat dan nét te veel.
Maar zoals bankje vanochtend al schreef "HET HOEFT NIET AF, HET HOEFT NIET PERFECT".
In principe bevalt me het zo zonder de Dex dan ook wel goed, behalve dat ik me nu wel weer wat zorgen maak over mijn (vr)eetgedrag. Al gaat dat vandaag ook wel weer redelijk.
Wordt vervolgd dus....
