Psyche
alle pijlers
ADD, schrijf mee!
woensdag 13 mei 2015 om 12:17
Ik heb al even gezocht op dit onderwerp en ook al wat topics gevonden, maar het leek mij leuker om een actief topic te maken. Mijn doel van dit topic is verhalen en ervaringen uit te wisselen, maar ook handige tips of artikelen over ADD. Gedeelde smart is halve smart zullen we maar zeggen .
Het hoeft natuurlijk niet altijd super serieus te zijn, grappige anecdotes zijn natuurlijk ook van harte welkom.
Iedereen is welkom om mee te schrijven natuurlijk. Je hoeft niet je (hele) verhaal te delen als je dat niet wilt.
Het hoeft natuurlijk niet altijd super serieus te zijn, grappige anecdotes zijn natuurlijk ook van harte welkom.
Iedereen is welkom om mee te schrijven natuurlijk. Je hoeft niet je (hele) verhaal te delen als je dat niet wilt.
zaterdag 20 juni 2015 om 18:18
Leuk onderwerp. Ook hier geen diagnose, maar sommige dingen zijn zo herkenbaar. En andere typerende dingen heb ik dus helemaal niet.
Ik schijn nogal chaotisch te zijn maar daar heb ik meestal zelf niet zo veel last van. Ik ben een meester in het starten van projectjes, maar maak ze zelden af. In geval van hobby of sport koop ik uiteraard eerst een shitload aan spullen want die heb ik ECHT nodig. Helaas is mijn interesse vaak maar van tijdelijke aard.
Opruimen gaat bij mij totaal ongestructureerd: van kastje naar keuken naar gang naar kastje naar badkamer. Om vervolgens om 01.00 als ik weer eens te laat naar bed ga tot de ontdekking te komen dat mijn bed vol kleren ligt, de bank vol administratie en ik vergeten ben de natte was op te hangen.
Aan de buitenkant lijk ik onbewogen, maar in mijn hoofd schieten mijn gedachten alle kanten op. Mensen kunnen mijn gedachtengangen vaak ook niet volgen, terwijl ik het echt heel logisch vind. Dan ga ik het ze uitleggen alsof ze achterlijk zijn en dan vinden ze me een arrogant secreet, maar geven me wel gelijk. (*bloos* geen charmante eigenschap van me).
Ik merk nu ik ouder word (40 gepasseerd) en sinds paar maanden een andere functie met veel klantcontacten door elkaar heen en meer uren, dat het me veel meer energie kost.
Heb wel eens overwogen me te laten testen. Maar wat dan? Medicatie werkt vaak niet super, of met de nodige bijwerkingen. Ik loop nog niet vast. Maar aan de andere kant leef ik buiten mijn werk haast als een kluizenaar. Doe het liefste niks, lekker chillen op de bank of fijn wandelen in de natuur met mijn honden.
Ik schijn nogal chaotisch te zijn maar daar heb ik meestal zelf niet zo veel last van. Ik ben een meester in het starten van projectjes, maar maak ze zelden af. In geval van hobby of sport koop ik uiteraard eerst een shitload aan spullen want die heb ik ECHT nodig. Helaas is mijn interesse vaak maar van tijdelijke aard.
Opruimen gaat bij mij totaal ongestructureerd: van kastje naar keuken naar gang naar kastje naar badkamer. Om vervolgens om 01.00 als ik weer eens te laat naar bed ga tot de ontdekking te komen dat mijn bed vol kleren ligt, de bank vol administratie en ik vergeten ben de natte was op te hangen.
Aan de buitenkant lijk ik onbewogen, maar in mijn hoofd schieten mijn gedachten alle kanten op. Mensen kunnen mijn gedachtengangen vaak ook niet volgen, terwijl ik het echt heel logisch vind. Dan ga ik het ze uitleggen alsof ze achterlijk zijn en dan vinden ze me een arrogant secreet, maar geven me wel gelijk. (*bloos* geen charmante eigenschap van me).
Ik merk nu ik ouder word (40 gepasseerd) en sinds paar maanden een andere functie met veel klantcontacten door elkaar heen en meer uren, dat het me veel meer energie kost.
Heb wel eens overwogen me te laten testen. Maar wat dan? Medicatie werkt vaak niet super, of met de nodige bijwerkingen. Ik loop nog niet vast. Maar aan de andere kant leef ik buiten mijn werk haast als een kluizenaar. Doe het liefste niks, lekker chillen op de bank of fijn wandelen in de natuur met mijn honden.
zondag 21 juni 2015 om 00:57
quote:Red90 schreef op 13 mei 2015 @ 12:21:
TO trapt natuurlijk af. Ik lees al een tijdje mee op dit forum, maar merk nu dat ik behoefte
heb om wat meer te "praten" met anderen over dit onderwerp. Vandaar dat ik mij nu heb geregistreerd.
Officieel heb ik geen ADD diagnose, maar ondertussen heb ik er al erg veel over gelezen en ik herken veel van de "symptomen" terug. Meeste dingen heb ik ondertussen mee leren leven of heb ik mijn eigen weg in gevonden. Het staat mij in ieder geval nog niet genoed in de weg om professionele hulp bij te halen. Dit is dan ook voor mij de voornaamste reden om me (nog) niet te laten testen.
Echter merk ik dat er wel een ding is waar ik erg tegen aanloop en dat is mijn sociaal leven. Ik vind het moeilijk om vrienden te maken en af en toe overvalt mij het gevoel dat ik wel wat vaker zou willen afspreken met mensen om wat leuks te gaan doen. Ik heb altijd het gevoel dat ik de vreemde eend in de bijt ben en vind het maar moeilijk om echt een klik te maken met mensen. Dit komt ook doordat ik het moeilijk vind om me (meteen) open te stellen voor anderen. Ik heb een best druk leven, maar ontmoet niet echt veel nieuwe mensen. Ik vind het vaak niet interessant om te vertellen over de dingen die ik doe, waardoor ik snel het gevoel heb dat ik saai ben (wat weer niet echt helpt met sociale contacten).
Verder merk ik ook dat ik het moeilijk vind om te onthouden wat andere mensen ook al weer gingen
doen of mee hebben gemaakt. Ik ben bang ongeïnteresseerd over te komen, wat me dan weer erg onzeker maakt.
Ik zie/merk zelf ook wel dat ik de dingen te veel overdenk als ik het zo opschrijf, maar dat gaat automatisch.
Ik hoop dat andere misschien tips hebben of het gewoon herkennen en hun verhaal willen delen.WoW ik herken mij zo in jou verhaal !!!
TO trapt natuurlijk af. Ik lees al een tijdje mee op dit forum, maar merk nu dat ik behoefte
heb om wat meer te "praten" met anderen over dit onderwerp. Vandaar dat ik mij nu heb geregistreerd.
Officieel heb ik geen ADD diagnose, maar ondertussen heb ik er al erg veel over gelezen en ik herken veel van de "symptomen" terug. Meeste dingen heb ik ondertussen mee leren leven of heb ik mijn eigen weg in gevonden. Het staat mij in ieder geval nog niet genoed in de weg om professionele hulp bij te halen. Dit is dan ook voor mij de voornaamste reden om me (nog) niet te laten testen.
Echter merk ik dat er wel een ding is waar ik erg tegen aanloop en dat is mijn sociaal leven. Ik vind het moeilijk om vrienden te maken en af en toe overvalt mij het gevoel dat ik wel wat vaker zou willen afspreken met mensen om wat leuks te gaan doen. Ik heb altijd het gevoel dat ik de vreemde eend in de bijt ben en vind het maar moeilijk om echt een klik te maken met mensen. Dit komt ook doordat ik het moeilijk vind om me (meteen) open te stellen voor anderen. Ik heb een best druk leven, maar ontmoet niet echt veel nieuwe mensen. Ik vind het vaak niet interessant om te vertellen over de dingen die ik doe, waardoor ik snel het gevoel heb dat ik saai ben (wat weer niet echt helpt met sociale contacten).
Verder merk ik ook dat ik het moeilijk vind om te onthouden wat andere mensen ook al weer gingen
doen of mee hebben gemaakt. Ik ben bang ongeïnteresseerd over te komen, wat me dan weer erg onzeker maakt.
Ik zie/merk zelf ook wel dat ik de dingen te veel overdenk als ik het zo opschrijf, maar dat gaat automatisch.
Ik hoop dat andere misschien tips hebben of het gewoon herkennen en hun verhaal willen delen.WoW ik herken mij zo in jou verhaal !!!
zondag 21 juni 2015 om 08:39
Mijn oplossing voor het boodschappen doen is dat ik altijd naar dezelfde supermarkt ga. Ik maak van tevoren een lijstje en zet alles al op volgorde van waar ik langs loop. Ik weet precies waar alles staat. In andere supermarkten loop ik vaak tig keer op en neer, maar in deze dus niet.
En dan haal ik nog wel eens wat losse dingen bij de EkoPlaza of de groenteboer of zo, maar dat zijn geen dingen die ik per se nodig heb. En ik heb een goed geheugen; ik vergeet regelmatig mijn boodschappenlijstje mee te nemen, maar dat weet ik dan wel redelijk goed uit mijn hoofd.
En dan haal ik nog wel eens wat losse dingen bij de EkoPlaza of de groenteboer of zo, maar dat zijn geen dingen die ik per se nodig heb. En ik heb een goed geheugen; ik vergeet regelmatig mijn boodschappenlijstje mee te nemen, maar dat weet ik dan wel redelijk goed uit mijn hoofd.
zondag 21 juni 2015 om 11:48
Hoi allemaal, ben benieuwd hoe jullie het redden in je werk. Ik krijg er steeds meer moeite mee. Werk in de zorg. Het geregel en flexibel zijn gaat me slecht af. Wordt veel erger de laatste jaren merk ik.
Ben nu al sinds februari thuis en sinds kort gestart met anti depressiva, maar raak echt in paniek weer te moeten beginnen met werken.
Ben nu al sinds februari thuis en sinds kort gestart met anti depressiva, maar raak echt in paniek weer te moeten beginnen met werken.
zondag 21 juni 2015 om 12:12
@lammy:
Ik persoonlijk ben iemand waar de uitdrukking 12 ambachten, 13 ongelukken op zijn lijf geschreven is. Ook ik werkte in de zorg. Aan iedere baan begin ik heel enthousiast om na verloop van tijd volkomen mijn interesse te verliezen waardoor ook mijn prestaties af namen. Bovendien merkte ik dat bij het klimmen van de jaren (jaja... Ben al 47 maar liefst) ik steeds meer moeite kreeg om duidelijke en simpele instructies op te volgen. Ben nu op zoek naar een baan achter de lopende band... Kijken of mij dat op den duur beter bevalt.
Alle reageerders op dit draadje... Een fijne dag toegewenst. En onthoud.... Wat de een perfect vind is voor de ander niet perfect genoeg. Dus waarom al die moeite doen om een persoon tevreden te stellen. Als je zelf maar tevreden bent....
Ik persoonlijk ben iemand waar de uitdrukking 12 ambachten, 13 ongelukken op zijn lijf geschreven is. Ook ik werkte in de zorg. Aan iedere baan begin ik heel enthousiast om na verloop van tijd volkomen mijn interesse te verliezen waardoor ook mijn prestaties af namen. Bovendien merkte ik dat bij het klimmen van de jaren (jaja... Ben al 47 maar liefst) ik steeds meer moeite kreeg om duidelijke en simpele instructies op te volgen. Ben nu op zoek naar een baan achter de lopende band... Kijken of mij dat op den duur beter bevalt.
Alle reageerders op dit draadje... Een fijne dag toegewenst. En onthoud.... Wat de een perfect vind is voor de ander niet perfect genoeg. Dus waarom al die moeite doen om een persoon tevreden te stellen. Als je zelf maar tevreden bent....
zondag 21 juni 2015 om 14:00
Oh ja, nog een vraagje! Zijn jullie net zulke kneuzen op kookgebied als ik?
Zelfs een blik witte bonen in tomatensaus brandt bij bij nog aan. Inmiddels snap ik waarom.... Bonen op het vuur. Ondertussen snel boodschappen opruimen, AH, daar ligt nog een brief van Essent. Oeh meteen even meterstanden invullen want dan is dat gedaan, oh ja de boodschappen. WAt zit hier voor vlek? Even een doekje pakken. Bleehhhh, wat een vieze geur.... help! Eten weer aangebrand!
Ben blij dat ik een man heb die graag kookt! Snijden en zo doe ik wel hoor. T is niet dat ik lui ben... Maar wachten op iets, of met een oog iets in de gaten houden is erg lastig!
Zelfs een blik witte bonen in tomatensaus brandt bij bij nog aan. Inmiddels snap ik waarom.... Bonen op het vuur. Ondertussen snel boodschappen opruimen, AH, daar ligt nog een brief van Essent. Oeh meteen even meterstanden invullen want dan is dat gedaan, oh ja de boodschappen. WAt zit hier voor vlek? Even een doekje pakken. Bleehhhh, wat een vieze geur.... help! Eten weer aangebrand!
Ben blij dat ik een man heb die graag kookt! Snijden en zo doe ik wel hoor. T is niet dat ik lui ben... Maar wachten op iets, of met een oog iets in de gaten houden is erg lastig!
zondag 21 juni 2015 om 16:18
@lammy: ik merk vooral dat ik snel uitgekeken ben op een baan. Na een tijdje verlies ik echt mijn motivatie. Maar waarschijnlijk komt dat ook doordat ik vroeger de verkeerde keuze heb gemaakt qua werk en studie. Ik ga binnenkort iets totaal anders doen, waarvan ik denk dat ik het wel echt leuk blijf vinden (iets wat al sinds ik klein was mijn hobby is).
Ik heb nu een heel drukke en hectische baan en gek genoeg gaat het me wel heel goed af, maar thuis kan ik het niet meer bolwerken. Ik ren en vlieg als een kip zonder kop en doe alles half. Een groot contrast dus tussen werk en privé.
@stefke: ik kook alleen dingen waarbij ik niet veel dingen tegelijk moet doen en/of waarvan ik het recept uit mijn hoofd ken. Ik vind het erg lastig om een nieuw recept uit te proberen, omdat je vaak meerdere dingen tegelijk moet doen. Dat kan ik echt niet. Sowieso heb ik veel moeite met dingen tegelijk doen, iets waar vrouwen om bekend staan dat ze er juist goed in zijn.
Ik heb trouwens ook regelmatig dat ik iets vergeet wat op het vuur staat. Gelukkig denk ik er meestal nog nét op tijd aan.
Ik heb nu een heel drukke en hectische baan en gek genoeg gaat het me wel heel goed af, maar thuis kan ik het niet meer bolwerken. Ik ren en vlieg als een kip zonder kop en doe alles half. Een groot contrast dus tussen werk en privé.
@stefke: ik kook alleen dingen waarbij ik niet veel dingen tegelijk moet doen en/of waarvan ik het recept uit mijn hoofd ken. Ik vind het erg lastig om een nieuw recept uit te proberen, omdat je vaak meerdere dingen tegelijk moet doen. Dat kan ik echt niet. Sowieso heb ik veel moeite met dingen tegelijk doen, iets waar vrouwen om bekend staan dat ze er juist goed in zijn.
Ik heb trouwens ook regelmatig dat ik iets vergeet wat op het vuur staat. Gelukkig denk ik er meestal nog nét op tijd aan.
zondag 21 juni 2015 om 18:01
Vwb koken. Ik vind meerdere pannen op het vuur erg lastig: dat ik bijvoorbeeld bij 3 pannen in de gaten moet houden of het niet te hard gaat, of ik al iets af kan afgieten, of iets moet omdraaien of moet roeren. En dan moet ik ondertussen ook nog verse kruiden snijden/knippen op mijn balkon.
Ik kook dus het liefst eenpansgerechten. Maar meestal heb ik 2 pannen. Één voor pasta of rijst. En één voor de groenten en vlees (roerbakken).
Voordat ik los ga met koken ga ik eerst na of ik alles bij de hand heb. Snijplank, messen, bakje voor de gesneden groenten, pannen, vergiet. Pasta of rijst meet ik af en zet ik klaar. Dan ga ik de groente snijden. En dan ga ik koken. Meestal ben ik daar zo druk mee, met die pannen dus, dat ik geen tijd heb om erbij weg te lopen en om wat anders te gaan doen. Ik heb dan niet de mogelijkheid om me te laten afleiden.
Nadat ik heb gegeten en terugkom in mijn keuken lijkt het altijd alsof er een bom is ontploft. Chaos Chaos! Moed zakt dan weer in mijn schoenen.
Koken voelt voor mij ook als een zware bevalling. Meestal trakteer ik mezelf op kant-en-klaar.
Terwijl ik koken wél leuk vind. Ik hou van verse producten en ik kan er ook wat creativiteit in kwijt.
Maar mán, wat een gedoe.
Oh ja, over koken gesproken. En daarna die ontplofte keuken... Ik ben dus ook een erg chaotische afwasser. Als ik afwas dan wordt het bestek en het serviesgoed schoon. En droog. Maar daarna blijkt de rest van de keuken onder het sop te zitten.
Ik kook dus het liefst eenpansgerechten. Maar meestal heb ik 2 pannen. Één voor pasta of rijst. En één voor de groenten en vlees (roerbakken).
Voordat ik los ga met koken ga ik eerst na of ik alles bij de hand heb. Snijplank, messen, bakje voor de gesneden groenten, pannen, vergiet. Pasta of rijst meet ik af en zet ik klaar. Dan ga ik de groente snijden. En dan ga ik koken. Meestal ben ik daar zo druk mee, met die pannen dus, dat ik geen tijd heb om erbij weg te lopen en om wat anders te gaan doen. Ik heb dan niet de mogelijkheid om me te laten afleiden.
Nadat ik heb gegeten en terugkom in mijn keuken lijkt het altijd alsof er een bom is ontploft. Chaos Chaos! Moed zakt dan weer in mijn schoenen.
Koken voelt voor mij ook als een zware bevalling. Meestal trakteer ik mezelf op kant-en-klaar.
Terwijl ik koken wél leuk vind. Ik hou van verse producten en ik kan er ook wat creativiteit in kwijt.
Maar mán, wat een gedoe.
Oh ja, over koken gesproken. En daarna die ontplofte keuken... Ik ben dus ook een erg chaotische afwasser. Als ik afwas dan wordt het bestek en het serviesgoed schoon. En droog. Maar daarna blijkt de rest van de keuken onder het sop te zitten.
zondag 21 juni 2015 om 18:19
quote:lammy schreef op 21 juni 2015 @ 11:48:
Hoi allemaal, ben benieuwd hoe jullie het redden in je werk. Ik krijg er steeds meer moeite mee. Werk in de zorg. Het geregel en flexibel zijn gaat me slecht af. Wordt veel erger de laatste jaren merk ik.
Ben nu al sinds februari thuis en sinds kort gestart met anti depressiva, maar raak echt in paniek weer te moeten beginnen met werken.
Ik heb ooit 40+ uur per week een hele drukke hectische baan gehad. Maar ik heb toen heel erg op mijn tenen gelopen om dat vol te houden. (Kantoor) .
Nadat ik volkomen vastliep, meerdere keren, ben ik na jarenlang aanmodderen ontslagen en inmiddels doe ik alweer heel lang vrijwilligerswerk. Ook in vrijwilligerswerk heb ik een drukke hectische baan gehad, met behoorlijk wat verantwoordelijkheden. Maar ik ben er inmiddels wel achter dat ik dat nu niet meer aankan.
Ik heb ook andere psychische "aandoeningen" (wat staat/klinkt dat raar) en die kunnen in bepaalde periodes extra opspelen waardoor ik nog minder ga functioneren. Op dit moment heb ik vrijwilligerswerk waar weinig druk op zit. En dat is momenteel voor mij erg fijn. En ook even een must. Eigenlijk.
Werk blijft voor mij lastig. Het is zo frustrerend: ik weet dat ik zoveel meer kan. En ik wil zoveel.
Maar ik begrijp dat jij binnenkort gaat reïntegreren lammy?
Heb je een goed contact met je leidinggevende en je bedrijfsarts?
Hoi allemaal, ben benieuwd hoe jullie het redden in je werk. Ik krijg er steeds meer moeite mee. Werk in de zorg. Het geregel en flexibel zijn gaat me slecht af. Wordt veel erger de laatste jaren merk ik.
Ben nu al sinds februari thuis en sinds kort gestart met anti depressiva, maar raak echt in paniek weer te moeten beginnen met werken.
Ik heb ooit 40+ uur per week een hele drukke hectische baan gehad. Maar ik heb toen heel erg op mijn tenen gelopen om dat vol te houden. (Kantoor) .
Nadat ik volkomen vastliep, meerdere keren, ben ik na jarenlang aanmodderen ontslagen en inmiddels doe ik alweer heel lang vrijwilligerswerk. Ook in vrijwilligerswerk heb ik een drukke hectische baan gehad, met behoorlijk wat verantwoordelijkheden. Maar ik ben er inmiddels wel achter dat ik dat nu niet meer aankan.
Ik heb ook andere psychische "aandoeningen" (wat staat/klinkt dat raar) en die kunnen in bepaalde periodes extra opspelen waardoor ik nog minder ga functioneren. Op dit moment heb ik vrijwilligerswerk waar weinig druk op zit. En dat is momenteel voor mij erg fijn. En ook even een must. Eigenlijk.
Werk blijft voor mij lastig. Het is zo frustrerend: ik weet dat ik zoveel meer kan. En ik wil zoveel.
Maar ik begrijp dat jij binnenkort gaat reïntegreren lammy?
Heb je een goed contact met je leidinggevende en je bedrijfsarts?
woensdag 24 juni 2015 om 13:12
Koken gaat bij mij wel goed, afgezien van de chaos in de keuken die het teweegbrengt. Maar ik kook praktisch iedere dag voor mezelf, ik heb daar ook geen moeite mee en nu ik een vaatwasser heb gaat het met de puinhoop achteraf ook veel beter.
Eén keer in de twee weken ga ik naar een bijbelkring, dat is altijd erg gezellig. Normaal is dat bij mijn schoonouders thuis, maar die zijn nu op vakantie. Dus zei ik in mijn enthousiasme 'Het mag wel bij mij hoor!' Dat heb ik geweten. Mijn huis is meestal niet zo netjes en schoon zeg maar, dus voordat de mensen van de kring kwamen, moest er nog heel wat gebeuren. Heel de benedenverdieping opgeruimd, gepoetst, tot aan randjes die ik eigenlijk nooit schoonmaak aan toe (zoals de vensterbank in de keuken). Úren bezig geweest, en toen ik klaar was vond ik dat ik nog cake moest bakken (en toen kon de keuken nog een keer ) dus tegen de tijd dat iedereen er was, was ik al helemaal bekaf. Niet eens tijd gehad voor avondeten. Het was een heel gezellige avond, maar wat een energie heeft het me gekost. Mijn huis is nu wel schoner dan ooit, dat is dan weer een voordeel. Eigenlijk zou de kring altijd bij mij moeten zijn.
Eén keer in de twee weken ga ik naar een bijbelkring, dat is altijd erg gezellig. Normaal is dat bij mijn schoonouders thuis, maar die zijn nu op vakantie. Dus zei ik in mijn enthousiasme 'Het mag wel bij mij hoor!' Dat heb ik geweten. Mijn huis is meestal niet zo netjes en schoon zeg maar, dus voordat de mensen van de kring kwamen, moest er nog heel wat gebeuren. Heel de benedenverdieping opgeruimd, gepoetst, tot aan randjes die ik eigenlijk nooit schoonmaak aan toe (zoals de vensterbank in de keuken). Úren bezig geweest, en toen ik klaar was vond ik dat ik nog cake moest bakken (en toen kon de keuken nog een keer ) dus tegen de tijd dat iedereen er was, was ik al helemaal bekaf. Niet eens tijd gehad voor avondeten. Het was een heel gezellige avond, maar wat een energie heeft het me gekost. Mijn huis is nu wel schoner dan ooit, dat is dan weer een voordeel. Eigenlijk zou de kring altijd bij mij moeten zijn.
woensdag 24 juni 2015 om 13:17
quote:labellei schreef op 21 juni 2015 @ 18:01:
Oh ja, over koken gesproken. En daarna die ontplofte keuken... Ik ben dus ook een erg chaotische afwasser. Als ik afwas dan wordt het bestek en het serviesgoed schoon. En droog. Maar daarna blijkt de rest van de keuken onder het sop te zitten. ZO herkenbaar! En mijn kleren zéiknat na het afwassen! Hoe ik dat toch voor elkaar krijg elke keer?! Inmiddels heb ik een vaatwasser, echt ideaal!
Oh ja, over koken gesproken. En daarna die ontplofte keuken... Ik ben dus ook een erg chaotische afwasser. Als ik afwas dan wordt het bestek en het serviesgoed schoon. En droog. Maar daarna blijkt de rest van de keuken onder het sop te zitten. ZO herkenbaar! En mijn kleren zéiknat na het afwassen! Hoe ik dat toch voor elkaar krijg elke keer?! Inmiddels heb ik een vaatwasser, echt ideaal!
woensdag 24 juni 2015 om 19:41
quote:Krullevaer schreef op 24 juni 2015 @ 13:17:
[...]
ZO herkenbaar! En mijn kleren zéiknat na het afwassen! Hoe ik dat toch voor elkaar krijg elke keer?! Inmiddels heb ik een vaatwasser, echt ideaal!
Oh ja dat is ook zó herkenbaar en was ik vergeten op te schrijven: dat mijn kleren ook altijd zeiknat zijn na het afwassen.
Mijn psycholoog gelooft dit dus niet: mijn manier van afwassen. Ze stelde al eens voor on samen naar een keukenboulevard te gaan zodat ik daar in haar bijzijn een demonstratie "afwassen à la labellei" kan geven .
En wat knap van jou dat je zo snel en goed je huis hebt kunnen schoonmaken voor je bezoek! Ik doe het je echt niet na hoor! Al kan ik je vermoeidheid ook wel weer goed voorstellen.
Ik zou ook vaker bezoek moeten hebben. Eigenlijk. Vanwege de stok achter de deur....
Okay ik ga me nu even verdiepen in vaatwassers....
Tot later!
[...]
ZO herkenbaar! En mijn kleren zéiknat na het afwassen! Hoe ik dat toch voor elkaar krijg elke keer?! Inmiddels heb ik een vaatwasser, echt ideaal!
Oh ja dat is ook zó herkenbaar en was ik vergeten op te schrijven: dat mijn kleren ook altijd zeiknat zijn na het afwassen.
Mijn psycholoog gelooft dit dus niet: mijn manier van afwassen. Ze stelde al eens voor on samen naar een keukenboulevard te gaan zodat ik daar in haar bijzijn een demonstratie "afwassen à la labellei" kan geven .
En wat knap van jou dat je zo snel en goed je huis hebt kunnen schoonmaken voor je bezoek! Ik doe het je echt niet na hoor! Al kan ik je vermoeidheid ook wel weer goed voorstellen.
Ik zou ook vaker bezoek moeten hebben. Eigenlijk. Vanwege de stok achter de deur....
Okay ik ga me nu even verdiepen in vaatwassers....
Tot later!
woensdag 24 juni 2015 om 21:59
quote:Stefke schreef op 21 juni 2015 @ 14:00:
Oh ja, nog een vraagje! Zijn jullie net zulke kneuzen op kookgebied als ik?
Zelfs een blik witte bonen in tomatensaus brandt bij bij nog aan. Inmiddels snap ik waarom.... Bonen op het vuur. Ondertussen snel boodschappen opruimen, AH, daar ligt nog een brief van Essent. Oeh meteen even meterstanden invullen want dan is dat gedaan, oh ja de boodschappen. WAt zit hier voor vlek? Even een doekje pakken. Bleehhhh, wat een vieze geur.... help! Eten weer aangebrand!
Ben blij dat ik een man heb die graag kookt! Snijden en zo doe ik wel hoor. T is niet dat ik lui ben... Maar wachten op iets, of met een oog iets in de gaten houden is erg lastig!Ook dit ... Heel herkenbaar !!
Oh ja, nog een vraagje! Zijn jullie net zulke kneuzen op kookgebied als ik?
Zelfs een blik witte bonen in tomatensaus brandt bij bij nog aan. Inmiddels snap ik waarom.... Bonen op het vuur. Ondertussen snel boodschappen opruimen, AH, daar ligt nog een brief van Essent. Oeh meteen even meterstanden invullen want dan is dat gedaan, oh ja de boodschappen. WAt zit hier voor vlek? Even een doekje pakken. Bleehhhh, wat een vieze geur.... help! Eten weer aangebrand!
Ben blij dat ik een man heb die graag kookt! Snijden en zo doe ik wel hoor. T is niet dat ik lui ben... Maar wachten op iets, of met een oog iets in de gaten houden is erg lastig!Ook dit ... Heel herkenbaar !!
woensdag 24 juni 2015 om 23:01
quote:labellei schreef op 24 juni 2015 @ 19:41:
[...]
Oh ja dat is ook zó herkenbaar en was ik vergeten op te schrijven: dat mijn kleren ook altijd zeiknat zijn na het afwassen.
Mijn psycholoog gelooft dit dus niet: mijn manier van afwassen. Ze stelde al eens voor on samen naar een keukenboulevard te gaan zodat ik daar in haar bijzijn een demonstratie "afwassen à la labellei" kan geven .
En wat knap van jou dat je zo snel en goed je huis hebt kunnen schoonmaken voor je bezoek! Ik doe het je echt niet na hoor! Al kan ik je vermoeidheid ook wel weer goed voorstellen.
Ik zou ook vaker bezoek moeten hebben. Eigenlijk. Vanwege de stok achter de deur....
Okay ik ga me nu even verdiepen in vaatwassers....
Tot later!
Ik ben blij dat ik een lotgenoot heb gevonden. Ik ben gewoon zo lomp. Dan doe ik water in de gootsteen, maar dan ligt er iets precies verkeerd waardoor het overal heel spat. Of er ligt een schaal zo dat 'ie overstroomt en ipv dat alles in de gootsteen terecht komt, komt het op het aanrecht of op de grond. Of ik gooi een pan zo leeg dat maar de helft in de gootsteen terecht komt. Zeg maar tegen je psycholoog dat je niet de enige bent.
Ja, zoiets lukt me gemiddeld eens per half jaar en daarna is het nog drie dagen zo goed als netjes voor het weer verandert in een puinhoop. Als ik me focus lukt het wel, maar dan kan ik vaak ook niet meer stoppen, want dan moet alles, tot ik helemaal kapot ben en 's avonds met pijn op de bank zit. Bijhouden zou zóveel prettiger zijn...
[...]
Oh ja dat is ook zó herkenbaar en was ik vergeten op te schrijven: dat mijn kleren ook altijd zeiknat zijn na het afwassen.
Mijn psycholoog gelooft dit dus niet: mijn manier van afwassen. Ze stelde al eens voor on samen naar een keukenboulevard te gaan zodat ik daar in haar bijzijn een demonstratie "afwassen à la labellei" kan geven .
En wat knap van jou dat je zo snel en goed je huis hebt kunnen schoonmaken voor je bezoek! Ik doe het je echt niet na hoor! Al kan ik je vermoeidheid ook wel weer goed voorstellen.
Ik zou ook vaker bezoek moeten hebben. Eigenlijk. Vanwege de stok achter de deur....
Okay ik ga me nu even verdiepen in vaatwassers....
Tot later!
Ik ben blij dat ik een lotgenoot heb gevonden. Ik ben gewoon zo lomp. Dan doe ik water in de gootsteen, maar dan ligt er iets precies verkeerd waardoor het overal heel spat. Of er ligt een schaal zo dat 'ie overstroomt en ipv dat alles in de gootsteen terecht komt, komt het op het aanrecht of op de grond. Of ik gooi een pan zo leeg dat maar de helft in de gootsteen terecht komt. Zeg maar tegen je psycholoog dat je niet de enige bent.
Ja, zoiets lukt me gemiddeld eens per half jaar en daarna is het nog drie dagen zo goed als netjes voor het weer verandert in een puinhoop. Als ik me focus lukt het wel, maar dan kan ik vaak ook niet meer stoppen, want dan moet alles, tot ik helemaal kapot ben en 's avonds met pijn op de bank zit. Bijhouden zou zóveel prettiger zijn...
woensdag 24 juni 2015 om 23:28
quote:Krullevaer schreef op 24 juni 2015 @ 23:01:
[...]
Ik ben blij dat ik een lotgenoot heb gevonden. Ik ben gewoon zo lomp. Dan doe ik water in de gootsteen, maar dan ligt er iets precies verkeerd waardoor het overal heel spat. Of er ligt een schaal zo dat 'ie overstroomt en ipv dat alles in de gootsteen terecht komt, komt het op het aanrecht of op de grond. Of ik gooi een pan zo leeg dat maar de helft in de gootsteen terecht komt. Zeg maar tegen je psycholoog dat je niet de enige bent.
Ja, zoiets lukt me gemiddeld eens per half jaar en daarna is het nog drie dagen zo goed als netjes voor het weer verandert in een puinhoop. Als ik me focus lukt het wel, maar dan kan ik vaak ook niet meer stoppen, want dan moet alles, tot ik helemaal kapot ben en 's avonds met pijn op de bank zit. Bijhouden zou zóveel prettiger zijn...
Oh ik zit hier nu zo te lachen om onze keuken- en gootsteenonhandigheden. Wat een herkenning!
Ik heb het ook met koffie- en thee of iets anders te drinken inschenken. De helft gaat ernaast.
En lopen met een glas of mok met drinken gaat ook altijd mis. Ik laat ALTIJD een spoor na. Ik heb ook altijd koffie- en theesporen op mijn (licht gekleurde) laminaat. Ik heb er wel eens foto's van gemaakt. Omdat mijn (andere) therapeut mij niet wilde geloven. Was ook als grap bedoeld hoor (deze therapeut heeft gelukkig ook wel humor) maar hij kon echt zijn ogen niet geloven toen hij mijn luipaardprint koffiepatroon op de vloer zag.
En drinken gaat bij mij ook vaak mis. Vanwege het vele morsen. Zelfs bij het drinken van een paar slokken water gewoon uit een glas boven het aanrecht krijg ik nog een "wet t-shirt".
[...]
Ik ben blij dat ik een lotgenoot heb gevonden. Ik ben gewoon zo lomp. Dan doe ik water in de gootsteen, maar dan ligt er iets precies verkeerd waardoor het overal heel spat. Of er ligt een schaal zo dat 'ie overstroomt en ipv dat alles in de gootsteen terecht komt, komt het op het aanrecht of op de grond. Of ik gooi een pan zo leeg dat maar de helft in de gootsteen terecht komt. Zeg maar tegen je psycholoog dat je niet de enige bent.
Ja, zoiets lukt me gemiddeld eens per half jaar en daarna is het nog drie dagen zo goed als netjes voor het weer verandert in een puinhoop. Als ik me focus lukt het wel, maar dan kan ik vaak ook niet meer stoppen, want dan moet alles, tot ik helemaal kapot ben en 's avonds met pijn op de bank zit. Bijhouden zou zóveel prettiger zijn...
Oh ik zit hier nu zo te lachen om onze keuken- en gootsteenonhandigheden. Wat een herkenning!
Ik heb het ook met koffie- en thee of iets anders te drinken inschenken. De helft gaat ernaast.
En lopen met een glas of mok met drinken gaat ook altijd mis. Ik laat ALTIJD een spoor na. Ik heb ook altijd koffie- en theesporen op mijn (licht gekleurde) laminaat. Ik heb er wel eens foto's van gemaakt. Omdat mijn (andere) therapeut mij niet wilde geloven. Was ook als grap bedoeld hoor (deze therapeut heeft gelukkig ook wel humor) maar hij kon echt zijn ogen niet geloven toen hij mijn luipaardprint koffiepatroon op de vloer zag.
En drinken gaat bij mij ook vaak mis. Vanwege het vele morsen. Zelfs bij het drinken van een paar slokken water gewoon uit een glas boven het aanrecht krijg ik nog een "wet t-shirt".
donderdag 25 juni 2015 om 17:49
Vandaag had ik boodschappen gedaan en daarbij zat een bakje krabsalade. Toen ik thuiskwam kon ik hem niet meer vinden. Terwijl het wel afgerekend was. Zeer waarschijnlijk in de opvangbak laten liggen. Maar het is een kwartier van mijn woonplaats en had geen zin meer om er terug om te gaan. Dus maar een nieuwe gekocht.
En dat is niet de 1e keer dat zoiets gebeurd.
Soms heb ik het ook met tijden opschrijven. Het goed verstaan aan de telefoon, maar het verkeerd opschrijven. Bijv. 14:45 ipv 15:15. Terwijl ik echt wel weet hoe je kwart voor 3 of kwart over 3 schrijft.
En dat is niet de 1e keer dat zoiets gebeurd.
Soms heb ik het ook met tijden opschrijven. Het goed verstaan aan de telefoon, maar het verkeerd opschrijven. Bijv. 14:45 ipv 15:15. Terwijl ik echt wel weet hoe je kwart voor 3 of kwart over 3 schrijft.
donderdag 25 juni 2015 om 19:04
Met boodschappen doen heb ik dat ook regelmatig. Een tijdje geleden was het echt heel erg. Ik was bij de kassa alles weer in mijn kar aan het doen. Toen de caissière klaar was, ging ik pinnen. Daarna kwam ik er thuis achter dat ik meteen na het pinnen gewoon weg was gelopen. Meer dande helft van de boodschappen lag er nog Ze hadden alles opgeschreven, maar wel teruggelegd in de winkel, dus ik moest terug en met de bon overal weer langs om alles opnieuw te pakken. Mijn vriend keek er niet raar van op, echt een actie voor mij
zaterdag 27 juni 2015 om 08:05
Weet je, ik moet het hele gebeuren rondom ADD nog echt een plekje geven! Wel merk ik dat het me een bepaalde rust geeft dat ik 'er niks aan kan doen'. Niet dat ik daarom maar laat liggen hoor, maar ik kan nu denken 'ik heb mijn best gedaan maar het is vandaag helaas niet gelukt', ipv 'gvd, ik kan ook niks, waarom heb ik XXX nu wéér niet gedaan?!'. Scheelt voor mezelf een hele hoop!
Ben ook nog af aan het tasten wat bij ADD de oorzaak vindt, of wat gewoon iets anders is.
Ben bijvoorbeeld altijd moe... Word zelden uitgerust wakker. En rond een uur of 23 val ik gewoon in slaap! Of ik nu in bed, op de bank of op bezoek ben....
En sommige prikkelingen van mijn zintuigen kunnen me echt mateloos irriteren. Muziek bijvoorbeeld op bepaalde (veel) momenten. Man gaat buiten in de tuin werken en zet de radio er bij aan. Kan die radio wel door het huis smijten, en janken om die herrie! Weet dat mijn reactie belachelijk en overtrokken is maar dat is wel wat ik voel. En meestal kan ik me beheersen en er niks van zeggen (om dat ik vind dat hij ook gewoon muziek moet kunnen luisteren). Op mijn eigen momenten verdraag ik het prima hoor! Kan ook echt wel genieten van muziek.
En zwemmen en douchen.... Het gevoel van dat water op mijn huid. Ver-schrik-ke-lijk! Die eerste minuut! Word er zelfs geïrriteerd van als ik dit schrijf haha. Daarna is het oké, kan best 2 uur met plezier zwemmen of een uur douchen. Echt dat eerste moment....
Is er iemand die hier toevallig iets van herkent? Of is het gewoon iets stoms wat in mij zit?
Ben ook nog af aan het tasten wat bij ADD de oorzaak vindt, of wat gewoon iets anders is.
Ben bijvoorbeeld altijd moe... Word zelden uitgerust wakker. En rond een uur of 23 val ik gewoon in slaap! Of ik nu in bed, op de bank of op bezoek ben....
En sommige prikkelingen van mijn zintuigen kunnen me echt mateloos irriteren. Muziek bijvoorbeeld op bepaalde (veel) momenten. Man gaat buiten in de tuin werken en zet de radio er bij aan. Kan die radio wel door het huis smijten, en janken om die herrie! Weet dat mijn reactie belachelijk en overtrokken is maar dat is wel wat ik voel. En meestal kan ik me beheersen en er niks van zeggen (om dat ik vind dat hij ook gewoon muziek moet kunnen luisteren). Op mijn eigen momenten verdraag ik het prima hoor! Kan ook echt wel genieten van muziek.
En zwemmen en douchen.... Het gevoel van dat water op mijn huid. Ver-schrik-ke-lijk! Die eerste minuut! Word er zelfs geïrriteerd van als ik dit schrijf haha. Daarna is het oké, kan best 2 uur met plezier zwemmen of een uur douchen. Echt dat eerste moment....
Is er iemand die hier toevallig iets van herkent? Of is het gewoon iets stoms wat in mij zit?
zaterdag 27 juni 2015 om 09:56
Ik wordt ook haast nooit uitgerust wakker. Of ik nu om 07:00 of om 10:30 op sta. En ik heb ook bijna elke dag hoofdpijn, al jaren. Als kind had ik dit nooit, maar ik moest ook erg vroeg naar bed van mijn ouders. Ik weet dat je van zowel te veel als te weinig slaap hoofdpijn kunt krijgen. Maar dat kan ook van te weinig drinken. Als ik daar al allemaal op moet gaan letten, zo'n opgave.
Ik kan niet tegen harde muziek. Muziek op de achtergrond vind ik best, maar het moet niet zo hard staan dat je elkaar niet meer kunt verstaan. Of als mensen gaan meezingen. Vreselijk! Als van kinds af aan kan ik daar niet tegen. Nu zeg ik er niks van en probeer niet te luisteren. Ik zal wel een rare zijn, maar ik zing nooit (mee). Mijn moeder vond dat jammer en heeft me als kind op een zangkoor gedaan, zodat ik misschien eens zou zingen. Niet dus, ik stond alleen maar te playbacken en ben er gauw af gegaan. Ik heb daar niks gewoon niks mee. Het is zelfs een reden dat ik geen kind wil (niet de hoofdreden) Want dan moet je (slaap)liedjes gaan zingen. Dat zie ik mezelf ECHT niet doen.
Zwemmen en douchen vind ik juist heerlijk. Maar in een buitenbad vind ik de 1e minuut ook akelig, dat koude water. Bij schoolzwemmen vroeger deed ik er soms wel 10 minuten over om erdoor te komen. Ooh wat was dat koud! Langs het trapje en daarna nam ik een ander trapje om te kijken of dat beter ging.
Ik kan niet tegen harde muziek. Muziek op de achtergrond vind ik best, maar het moet niet zo hard staan dat je elkaar niet meer kunt verstaan. Of als mensen gaan meezingen. Vreselijk! Als van kinds af aan kan ik daar niet tegen. Nu zeg ik er niks van en probeer niet te luisteren. Ik zal wel een rare zijn, maar ik zing nooit (mee). Mijn moeder vond dat jammer en heeft me als kind op een zangkoor gedaan, zodat ik misschien eens zou zingen. Niet dus, ik stond alleen maar te playbacken en ben er gauw af gegaan. Ik heb daar niks gewoon niks mee. Het is zelfs een reden dat ik geen kind wil (niet de hoofdreden) Want dan moet je (slaap)liedjes gaan zingen. Dat zie ik mezelf ECHT niet doen.
Zwemmen en douchen vind ik juist heerlijk. Maar in een buitenbad vind ik de 1e minuut ook akelig, dat koude water. Bij schoolzwemmen vroeger deed ik er soms wel 10 minuten over om erdoor te komen. Ooh wat was dat koud! Langs het trapje en daarna nam ik een ander trapje om te kijken of dat beter ging.
