Psyche
alle pijlers
ADD, schrijf mee!
woensdag 13 mei 2015 om 12:17
Ik heb al even gezocht op dit onderwerp en ook al wat topics gevonden, maar het leek mij leuker om een actief topic te maken. Mijn doel van dit topic is verhalen en ervaringen uit te wisselen, maar ook handige tips of artikelen over ADD. Gedeelde smart is halve smart zullen we maar zeggen .
Het hoeft natuurlijk niet altijd super serieus te zijn, grappige anecdotes zijn natuurlijk ook van harte welkom.
Iedereen is welkom om mee te schrijven natuurlijk. Je hoeft niet je (hele) verhaal te delen als je dat niet wilt.
Het hoeft natuurlijk niet altijd super serieus te zijn, grappige anecdotes zijn natuurlijk ook van harte welkom.
Iedereen is welkom om mee te schrijven natuurlijk. Je hoeft niet je (hele) verhaal te delen als je dat niet wilt.
woensdag 20 mei 2015 om 22:51
Heb weinig tijd en alleen de eerste paar reacties snel gelezen tot nu toe. Dat sociale aspect heeft volgens mij ook wel raakvlakken met ASS. Ik denk dat het uiteindelijk allemaal vruchten zijn van dezelfde boom, zoals ik dat steeds maar weer noem. Er is heel veel overlap tussen de diverse 'afko's'. Mijn zoon heeft ASS (diagnose Asperger) maar zou ook AD(H)D hebben, omdat hij erg afleidbaar is als iets hem niet boeit, een slechte concentratie. Dit laatste hoort echter ook heel sterk bij ASS; problemen met de executieve functies. Ik dacht zelf een hele tijd dat ik ADD dan wel ADHD 'van het onoplettende type' had, maar omdat ik juist heel goed kan plannen en organiseren, klopt dat volgens mij toch niet. Ik heb vooral moeite met het uitvoeren van zaken. Dat sociale aspect zit er ook wel een beetje bij. Tel daarbij op dat ASS in mijn familie voorkomt, bedenk daarbij dat het zich bij vrouwen toch weer wat anders uit dan bij mannen... Ik denk nu dat ik er ook een zwaai van meegekregen heb, en dat dat de verklaring is waar ik al mijn leven lang naar zoek; waarom kan ik heel goed iets bedenken, maar zo slecht uitvoeren? Die missing link kon ik maar niet vinden, en ik denk dat ik hem in deze hoek moet zoeken. Ik denk ook dat dat voor veel meer mensen geldt die toch niet die diagnose hebben. Er zullen ook heel veel mensen zijn die zich een bult lachen als ik zou zeggen dat ik denk toch een aantal kenmerken van ASS te hebben. Ik lijk geen moeite te hebben in contacten met nieuwe mensen etc, maar ik ontmoet heel weinig nieuwe echte vrienden. Ik best wat vriendinnen, maar met allemaal is ook wel weer 'iets', haha. En met hun kinderen ook. Een mooi stel bij elkaar...
woensdag 20 mei 2015 om 22:59
Ik heb alleen maar de laatste twee bladzijden van dit topic gelezen. Ik zie ook veel herkenning, ik heb nooit de diagnose ADD gekregen, en ik heb mij er ook nooit voor laten onderzoeken maar ik weet dat ik het gewoon heb.
Besluitloos over onbenullige dingen. Over sommige belangrijke zaken, kan ik binnen een seconde een besluit maken, maar over een pak met koekjes kan ik wel een kwartier over lopen nadenken.
Ook het fotografisch geheugen herken ik, ik weet echt alles nog tot in de kleinste detail. Doe het niet bewust maar sla alles op.
Ook kan ik hele gesprekken in mijn hoofd met mij zelf aan gaan. Over bepaalde dingen wat mij dwars zit..Ik heb ook nooit geweten dat het met ADD te maken had.
Ook heb ik een goed intuition. Toch wel fijn om dit topic te lezen.
Besluitloos over onbenullige dingen. Over sommige belangrijke zaken, kan ik binnen een seconde een besluit maken, maar over een pak met koekjes kan ik wel een kwartier over lopen nadenken.
Ook het fotografisch geheugen herken ik, ik weet echt alles nog tot in de kleinste detail. Doe het niet bewust maar sla alles op.
Ook kan ik hele gesprekken in mijn hoofd met mij zelf aan gaan. Over bepaalde dingen wat mij dwars zit..Ik heb ook nooit geweten dat het met ADD te maken had.
Ook heb ik een goed intuition. Toch wel fijn om dit topic te lezen.
woensdag 20 mei 2015 om 23:15
quote:snippers schreef op 20 mei 2015 @ 17:20:
Ik onthoud ook alle details, kan dingen zo terug halen van jaren geleden.
Momenteel begeleid ik een stagiair met autisme en ADHD, wat heel erg lastig is, maar waar ik mezelf op bepaalde vlakken ook in herken. Twee chaoten bij elkaar, maar op een een of andere manier kan ik wel moois schema's voor hem op stellen, maar voor mezelf een stuk lastiger.
Mijn huis is vrij rommelig, krijg het nooit opgeruimd. Mijn man is daar heel makkelijk in: hij laat het gewoon liggen. Daarentegen wordt ik weer onrustig.
Ook mijn hoofd ratelt door, wat Wendy zegt, ik speel ook situaties in mijn hoofd af die nog moeten komen. Soms zou het fijn zijn als er een pilletje was die het (even) uitschakelt.Ik had ook een add'er als stagiair dit jaar, maar die liep behoorlijk vast. En ja, sneu, maar aan de andere kant in het onderwijs heb je nou eenmaal bepaalde vaardigheden en kwaliteiten nodig. Ik kan mijn tekortkomingen goed compenseren op mijn werk. Dat komt omdat ik het dan voor iemand (leerlingen, team) doe. Maar ik zou in het basisonderwijs veel minder goed presteren. Nu heb ik gewoon elk uur een nieuw begin. Nakijken doe ik het liefst op de dag van afname, doe ii dat niet, dan blijft het lang liggen. We zitten nu midden in de examens, leuk, heftig... Ik eis overigens wel van leerlingen dat ze mijn lokaal opgeruimd achterlaten, maar kan ze in een spontane bui ook wel eens een vliegtuigjeswedstrijd laten spelen. Of wie van achter uit het lokaal zijn propje in de papierbak krijgt
Ik onthoud ook alle details, kan dingen zo terug halen van jaren geleden.
Momenteel begeleid ik een stagiair met autisme en ADHD, wat heel erg lastig is, maar waar ik mezelf op bepaalde vlakken ook in herken. Twee chaoten bij elkaar, maar op een een of andere manier kan ik wel moois schema's voor hem op stellen, maar voor mezelf een stuk lastiger.
Mijn huis is vrij rommelig, krijg het nooit opgeruimd. Mijn man is daar heel makkelijk in: hij laat het gewoon liggen. Daarentegen wordt ik weer onrustig.
Ook mijn hoofd ratelt door, wat Wendy zegt, ik speel ook situaties in mijn hoofd af die nog moeten komen. Soms zou het fijn zijn als er een pilletje was die het (even) uitschakelt.Ik had ook een add'er als stagiair dit jaar, maar die liep behoorlijk vast. En ja, sneu, maar aan de andere kant in het onderwijs heb je nou eenmaal bepaalde vaardigheden en kwaliteiten nodig. Ik kan mijn tekortkomingen goed compenseren op mijn werk. Dat komt omdat ik het dan voor iemand (leerlingen, team) doe. Maar ik zou in het basisonderwijs veel minder goed presteren. Nu heb ik gewoon elk uur een nieuw begin. Nakijken doe ik het liefst op de dag van afname, doe ii dat niet, dan blijft het lang liggen. We zitten nu midden in de examens, leuk, heftig... Ik eis overigens wel van leerlingen dat ze mijn lokaal opgeruimd achterlaten, maar kan ze in een spontane bui ook wel eens een vliegtuigjeswedstrijd laten spelen. Of wie van achter uit het lokaal zijn propje in de papierbak krijgt
De term: "help" in caps-lock als topic-titel is over het algemeen omgekeerd evenredig aan de ernst van het betreffende probleem.
woensdag 20 mei 2015 om 23:26
quote:bevertje_68 schreef op 20 mei 2015 @ 13:28:
Wat ik ook heel erg heb is dat ik constant in mijn hoofd vooruitloop op gesprekken e.d. En dat gaat dan zo ver dat ik het gesprek in mijn hoofd voer maar wel de hand/arm gebaren maak om mijn woorden kracht bij te zetten . Heb dan ook het gevoel dat iedereen mij raar aan kijkt.
Ik moet ook heel erg uitkijken dat ik in het openbaar niet de gezichtsuitdrukkingen maak die bij mijn innerlijke dialoog horen. Gaat nog regelmatig fout. Oh, en ik spreek het wel eens hardop uit. Terwijl ik bijvoorbeeld op de fiets zit. En dan blijkt er iemand achter me te fietsen
Ook de stemmingswisselingen en het korte lontje zijn erg herkenbaar. En het heftig beleven van emoties. Daardoor word ik algauw bestempeld als kinderachtig (als ik blij ben) of als een aansteller (als ik ergens boos om ben). Maar ik voel alles gewoon heel heftig, dus uit ik het ook heftig.
Ik heb al lang gelden geleerd dat mensen het vaak maar raar vinden als je een beetje "heftig" bent. (Laat staan als je al in jezelf mompelend rare gezichten trekt.) Daarom heb ik vaak een masker op en doe juist heel kalm en beheerst.
Wat me trouwens opvalt in dit topic, is dat iedereen een beetje dezelfde manier van schrijven heeft. We drukken ons allemaal op een vergelijkbare wijze uit. Grappig om te zien.
Wat ik ook heel erg heb is dat ik constant in mijn hoofd vooruitloop op gesprekken e.d. En dat gaat dan zo ver dat ik het gesprek in mijn hoofd voer maar wel de hand/arm gebaren maak om mijn woorden kracht bij te zetten . Heb dan ook het gevoel dat iedereen mij raar aan kijkt.
Ik moet ook heel erg uitkijken dat ik in het openbaar niet de gezichtsuitdrukkingen maak die bij mijn innerlijke dialoog horen. Gaat nog regelmatig fout. Oh, en ik spreek het wel eens hardop uit. Terwijl ik bijvoorbeeld op de fiets zit. En dan blijkt er iemand achter me te fietsen
Ook de stemmingswisselingen en het korte lontje zijn erg herkenbaar. En het heftig beleven van emoties. Daardoor word ik algauw bestempeld als kinderachtig (als ik blij ben) of als een aansteller (als ik ergens boos om ben). Maar ik voel alles gewoon heel heftig, dus uit ik het ook heftig.
Ik heb al lang gelden geleerd dat mensen het vaak maar raar vinden als je een beetje "heftig" bent. (Laat staan als je al in jezelf mompelend rare gezichten trekt.) Daarom heb ik vaak een masker op en doe juist heel kalm en beheerst.
Wat me trouwens opvalt in dit topic, is dat iedereen een beetje dezelfde manier van schrijven heeft. We drukken ons allemaal op een vergelijkbare wijze uit. Grappig om te zien.
woensdag 20 mei 2015 om 23:28
quote:foeksia72 schreef op 20 mei 2015 @ 20:44:
Hebben jullie trucs of trips om jullie functioneren te verbeteren? Ik heb weinig zin om naar de huisarts te gaan, want ik wil niet aan de ritalin en voor de rest lijken er weinig opties te zijn...Heb ik, maar ik val om van de slaap, dus die krijg je morgen van me
Hebben jullie trucs of trips om jullie functioneren te verbeteren? Ik heb weinig zin om naar de huisarts te gaan, want ik wil niet aan de ritalin en voor de rest lijken er weinig opties te zijn...Heb ik, maar ik val om van de slaap, dus die krijg je morgen van me
woensdag 20 mei 2015 om 23:47
donderdag 21 mei 2015 om 00:14
Nog iets waarvan ik me afvraag of anderen dat herkennen: Ik ben echt grandioos goed in in de weg staan. Opeens midden op de weg stil gaan staan, midden in het gangpad van een winkel staan en totaal niet doorhebben dat er iemand langs wil, zulke dingen. En mijn vriend plaagt me er altijd mee dat ik zo over de weg heen zwalk dat ik de ene keer links van hem loop en vijf minuten later loop ik ineens rechts van hem, dus dan weet hij weer niet waar ik ben en welke kant hij op moet praten. En ik val vaak, omdat ik totaal niet uitkijk waar ik loop. Had ik al gezegd dat ik mezelf soms vermoeiend vind?
donderdag 21 mei 2015 om 00:16
quote:Krullevaer schreef op 21 mei 2015 @ 00:14:
Nog iets waarvan ik me afvraag of anderen dat herkennen: Ik ben echt grandioos goed in in de weg staan. Opeens midden op de weg stil gaan staan, midden in het gangpad van een winkel staan en totaal niet doorhebben dat er iemand langs wil, zulke dingen. En mijn vriend plaagt me er altijd mee dat ik zo over de weg heen zwalk dat ik de ene keer links van hem loop en vijf minuten later loop ik ineens rechts van hem, dus dan weet hij weer niet waar ik ben en welke kant hij op moet praten. En ik val vaak, omdat ik totaal niet uitkijk waar ik loop. Had ik al gezegd dat ik mezelf soms vermoeiend vind?
Heerlijk topic dit! Herkenbaar.
It runs in the family.
Nog iets waarvan ik me afvraag of anderen dat herkennen: Ik ben echt grandioos goed in in de weg staan. Opeens midden op de weg stil gaan staan, midden in het gangpad van een winkel staan en totaal niet doorhebben dat er iemand langs wil, zulke dingen. En mijn vriend plaagt me er altijd mee dat ik zo over de weg heen zwalk dat ik de ene keer links van hem loop en vijf minuten later loop ik ineens rechts van hem, dus dan weet hij weer niet waar ik ben en welke kant hij op moet praten. En ik val vaak, omdat ik totaal niet uitkijk waar ik loop. Had ik al gezegd dat ik mezelf soms vermoeiend vind?
Heerlijk topic dit! Herkenbaar.
It runs in the family.
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.
donderdag 21 mei 2015 om 08:56
quote:Krullevaer schreef op 21 mei 2015 @ 00:14:
Nog iets waarvan ik me afvraag of anderen dat herkennen: Ik ben echt grandioos goed in in de weg staan. Opeens midden op de weg stil gaan staan, midden in het gangpad van een winkel staan en totaal niet doorhebben dat er iemand langs wil, zulke dingen. En mijn vriend plaagt me er altijd mee dat ik zo over de weg heen zwalk dat ik de ene keer links van hem loop en vijf minuten later loop ik ineens rechts van hem, dus dan weet hij weer niet waar ik ben en welke kant hij op moet praten. En ik val vaak, omdat ik totaal niet uitkijk waar ik loop. Had ik al gezegd dat ik mezelf soms vermoeiend vind?
Heb ik ook. (Uiteraard) .
Maar ik reken mezelf sowieso tot de onhandigste mensen van Nederland.
Ik val vaak.
Maar ik laat ook altijd alles uit mijn handen vallen.
En morsen doe ik ook áltijd! Daar sta ik om bekend. Op mijn vorige werk haalde ik altijd koffie voor collega's. Maar ik liet áltijd dus echt áltijd een spoor van koffievlekken na op de vloer. Ik kon het spoor daarna altijd weer uitwissen, dweilen. Heb ook vaker een slabbetje of tuimelbeker gekregen als cadeau.
Overigens heb ik dat ook in huis op de vloer. Zo'n koffiespoor. (Of theespoor).
En in kleding heb ik ook altijd direct vlekken. Zo irritant. Op de middelbare school stond ik al bekend om de tandpastavlekken in mijn (pas gewassen) kleding.
Nog iets waarvan ik me afvraag of anderen dat herkennen: Ik ben echt grandioos goed in in de weg staan. Opeens midden op de weg stil gaan staan, midden in het gangpad van een winkel staan en totaal niet doorhebben dat er iemand langs wil, zulke dingen. En mijn vriend plaagt me er altijd mee dat ik zo over de weg heen zwalk dat ik de ene keer links van hem loop en vijf minuten later loop ik ineens rechts van hem, dus dan weet hij weer niet waar ik ben en welke kant hij op moet praten. En ik val vaak, omdat ik totaal niet uitkijk waar ik loop. Had ik al gezegd dat ik mezelf soms vermoeiend vind?
Heb ik ook. (Uiteraard) .
Maar ik reken mezelf sowieso tot de onhandigste mensen van Nederland.
Ik val vaak.
Maar ik laat ook altijd alles uit mijn handen vallen.
En morsen doe ik ook áltijd! Daar sta ik om bekend. Op mijn vorige werk haalde ik altijd koffie voor collega's. Maar ik liet áltijd dus echt áltijd een spoor van koffievlekken na op de vloer. Ik kon het spoor daarna altijd weer uitwissen, dweilen. Heb ook vaker een slabbetje of tuimelbeker gekregen als cadeau.
Overigens heb ik dat ook in huis op de vloer. Zo'n koffiespoor. (Of theespoor).
En in kleding heb ik ook altijd direct vlekken. Zo irritant. Op de middelbare school stond ik al bekend om de tandpastavlekken in mijn (pas gewassen) kleding.
donderdag 21 mei 2015 om 09:11
Oh ja, hebben jullie ook vaak "binnenpretjes"?
Ik dus wel. En ik word ook vaak "betrapt". Zo zien mensen me regelmatig fietsen met een "Big Smile".
Lang lang geleden fietste ik tijdens een sneeuwstorm naar mijn middelbare school in een andere stad. Ik ploegde op het fietspad door de sneeuw. Mijn klasgenoten/vriendinnen waren wijzer en zaten in de bus. Op een bepaald moment werd ik ingehaald door die bus en toen riep de buschauffeur om: "die mevrouw op het fietspad heeft er in ieder geval wel veel plezier in om zo door de sneeuw te ploegen "
Oh en ik praat ook best veel tegen mezelf, hardop. Dat doe ik ook om mijn gedachten wat te ordenen denk ik. Ook als ik aan het werk ben, om wat meer structuur te creëren in mijn handelingen. Ofzo?
Ook hier word ik regelmatig op "betrapt". Dan word ik erop gewezen door iemand. Maar ik doe het dan toch eigenlijk een soort van expres. En bewust. Maar daar schijnen anderen niet zoveel van te snappen. Die vinden dan heel serieus dat ze mij hebben "betrapt" .
Wat ik dan weer wat minder vind is dat ik ook wel eens tegen mezelf praat als ik op de fiets zit. Vooral als blijkt dat er iemand achter je fietst.
Ik dus wel. En ik word ook vaak "betrapt". Zo zien mensen me regelmatig fietsen met een "Big Smile".
Lang lang geleden fietste ik tijdens een sneeuwstorm naar mijn middelbare school in een andere stad. Ik ploegde op het fietspad door de sneeuw. Mijn klasgenoten/vriendinnen waren wijzer en zaten in de bus. Op een bepaald moment werd ik ingehaald door die bus en toen riep de buschauffeur om: "die mevrouw op het fietspad heeft er in ieder geval wel veel plezier in om zo door de sneeuw te ploegen "
Oh en ik praat ook best veel tegen mezelf, hardop. Dat doe ik ook om mijn gedachten wat te ordenen denk ik. Ook als ik aan het werk ben, om wat meer structuur te creëren in mijn handelingen. Ofzo?
Ook hier word ik regelmatig op "betrapt". Dan word ik erop gewezen door iemand. Maar ik doe het dan toch eigenlijk een soort van expres. En bewust. Maar daar schijnen anderen niet zoveel van te snappen. Die vinden dan heel serieus dat ze mij hebben "betrapt" .
Wat ik dan weer wat minder vind is dat ik ook wel eens tegen mezelf praat als ik op de fiets zit. Vooral als blijkt dat er iemand achter je fietst.
donderdag 21 mei 2015 om 10:26
Herkennen jullie dit ook; ik schat altijd verkeerd in hoeveel tijd ik ergens voor nodig heb. Zodoende heb ik altijd tijd te kort en kom ik te laat of krijg ik een taak niet af of eten we bijvoorbeeld veel te laat, of liggen de kinderen toch weer een half uur later in bed dan gepland (wel altijd voor 20.00, maar toch...)
Ik plan overal te weinig tijd voor. Denk; oh, dat is met een half uurtje gepiept... en dan blijk ik er toch weer een uur mee bezig te zijn...
Ik plan overal te weinig tijd voor. Denk; oh, dat is met een half uurtje gepiept... en dan blijk ik er toch weer een uur mee bezig te zijn...
donderdag 21 mei 2015 om 10:31
quote:labellei schreef op 21 mei 2015 @ 08:56:
[...]
Heb ik ook. (Uiteraard) .
Maar ik reken mezelf sowieso tot de onhandigste mensen van Nederland.
Ik val vaak.
Maar ik laat ook altijd alles uit mijn handen vallen.
En morsen doe ik ook áltijd! Daar sta ik om bekend. Op mijn vorige werk haalde ik altijd koffie voor collega's. Maar ik liet áltijd dus echt áltijd een spoor van koffievlekken na op de vloer. Ik kon het spoor daarna altijd weer uitwissen, dweilen. Heb ook vaker een slabbetje of tuimelbeker gekregen als cadeau.
Overigens heb ik dat ook in huis op de vloer. Zo'n koffiespoor. (Of theespoor).
En in kleding heb ik ook altijd direct vlekken. Zo irritant. Op de middelbare school stond ik al bekend om de tandpastavlekken in mijn (pas gewassen) kleding. Klopt bij mij valt ook alles uit mijn handen. Vreselijk. Ik ben gewoon sowieso niet handvaardig. Een bouwpakket in elkaar zetten kan ik niet. Een doosje vouwen van pakketpost is abracadabra. En naarmate ik ouder word verergert dit alleen maar.
[...]
Heb ik ook. (Uiteraard) .
Maar ik reken mezelf sowieso tot de onhandigste mensen van Nederland.
Ik val vaak.
Maar ik laat ook altijd alles uit mijn handen vallen.
En morsen doe ik ook áltijd! Daar sta ik om bekend. Op mijn vorige werk haalde ik altijd koffie voor collega's. Maar ik liet áltijd dus echt áltijd een spoor van koffievlekken na op de vloer. Ik kon het spoor daarna altijd weer uitwissen, dweilen. Heb ook vaker een slabbetje of tuimelbeker gekregen als cadeau.
Overigens heb ik dat ook in huis op de vloer. Zo'n koffiespoor. (Of theespoor).
En in kleding heb ik ook altijd direct vlekken. Zo irritant. Op de middelbare school stond ik al bekend om de tandpastavlekken in mijn (pas gewassen) kleding. Klopt bij mij valt ook alles uit mijn handen. Vreselijk. Ik ben gewoon sowieso niet handvaardig. Een bouwpakket in elkaar zetten kan ik niet. Een doosje vouwen van pakketpost is abracadabra. En naarmate ik ouder word verergert dit alleen maar.
donderdag 21 mei 2015 om 10:34
Lezen heb ik altijd graag gedaan, heerlijk! Mijn boekenlijst lezen voor de middelbare school was geen enkel probleem. Bij muziek zie ik niet graag de clip, ik zie bij de muziek al een filmpje in mijn hoofd en dan valt de werkelijkheid vaak tegen.
suzyqfive: en nu nog de e-reader vinden na mijn verhuis
suzyqfive: en nu nog de e-reader vinden na mijn verhuis
donderdag 21 mei 2015 om 10:39
donderdag 21 mei 2015 om 10:41
quote:wendy23 schreef op 21 mei 2015 @ 10:26:
Herkennen jullie dit ook; ik schat altijd verkeerd in hoeveel tijd ik ergens voor nodig heb. Zodoende heb ik altijd tijd te kort en kom ik te laat of krijg ik een taak niet af of eten we bijvoorbeeld veel te laat, of liggen de kinderen toch weer een half uur later in bed dan gepland (wel altijd voor 20.00, maar toch...)
Ik plan overal te weinig tijd voor. Denk; oh, dat is met een half uurtje gepiept... en dan blijk ik er toch weer een uur mee bezig te zijn...
Heel herkenbaar! Ik ben dus ook altijd te laat. En het maakt ook niet hoeveel tijd ik neem, want als ik veel tijd neem denk ik dat ik toch alle tijd van de wereld heb dus doe ik nog even dit en nog even dat en kom ik alsnog te laat.
En alles kwijt, altijd. Vooral sleutels, bij voorkeur als ik veel haast heb. Ook leuk: Ik heb in oktober al een agenda voor 2015 gekocht, in november verhuisd en de agenda is tot op heden kwijt.
Herkennen jullie dit ook; ik schat altijd verkeerd in hoeveel tijd ik ergens voor nodig heb. Zodoende heb ik altijd tijd te kort en kom ik te laat of krijg ik een taak niet af of eten we bijvoorbeeld veel te laat, of liggen de kinderen toch weer een half uur later in bed dan gepland (wel altijd voor 20.00, maar toch...)
Ik plan overal te weinig tijd voor. Denk; oh, dat is met een half uurtje gepiept... en dan blijk ik er toch weer een uur mee bezig te zijn...
Heel herkenbaar! Ik ben dus ook altijd te laat. En het maakt ook niet hoeveel tijd ik neem, want als ik veel tijd neem denk ik dat ik toch alle tijd van de wereld heb dus doe ik nog even dit en nog even dat en kom ik alsnog te laat.
En alles kwijt, altijd. Vooral sleutels, bij voorkeur als ik veel haast heb. Ook leuk: Ik heb in oktober al een agenda voor 2015 gekocht, in november verhuisd en de agenda is tot op heden kwijt.
donderdag 21 mei 2015 om 12:45
Krullevaer; ik denk altijd dat ik tijd genoeg heb en zelfs als ik bewust een uur vroeger plan om mezelf klaar te maken presteer ik het nog steeds om aan de late kant of te laat te zijn. Ik heb een enorme hekel aan dat stressgevoel van te laat zijn. Gelukkig gaat het tegenwoordig al 6 van de 10 keer goed en het gaat meestal beter als het niet voor mezelf is maar bv voor de kinderen. Maar ook niet altijd.
Wat ik er vervelend aan vind is dat je over kunt komen als een lui en onbetrouwbaar persoon. Lui ben ik zeker niet, onbetrouwbaar dus helaas wel omdat ik mijn afspraken vaak niet na (kan) kom(en). Dit komt bij mij door uitstel, vaak ontstaan vanuit perfectionisme, angst en faalangst.
Wat ik er vervelend aan vind is dat je over kunt komen als een lui en onbetrouwbaar persoon. Lui ben ik zeker niet, onbetrouwbaar dus helaas wel omdat ik mijn afspraken vaak niet na (kan) kom(en). Dit komt bij mij door uitstel, vaak ontstaan vanuit perfectionisme, angst en faalangst.
donderdag 21 mei 2015 om 12:49
Lammy, ik ben weer op andere gebieden onhandig. Fijn motorisch ben ik wel goed genoeg, maar zo heb ik vaak blauwe plekken omdat ik me 100x stoot op een dag. Er is zelfs wel eens voorzichtig aan mij gevraagd of mijn vriend mij mishandelde... Ik ben zo vaak in gedachten en loop ik weer eens tegen de tafelpunt aan.
donderdag 21 mei 2015 om 15:36
quote:Krullevaer schreef op 21 mei 2015 @ 10:41:
[...]
Heel herkenbaar! Ik ben dus ook altijd te laat. En het maakt ook niet hoeveel tijd ik neem, want als ik veel tijd neem denk ik dat ik toch alle tijd van de wereld heb dus doe ik nog even dit en nog even dat en kom ik alsnog te laat.
En alles kwijt, altijd. Vooral sleutels, bij voorkeur als ik veel haast heb. Ook leuk: Ik heb in oktober al een agenda voor 2015 gekocht, in november verhuisd en de agenda is tot op heden kwijt.
+ 1000000000000000
En agenda's koop ik altijd wel. Maar ba 1 week gebruik vind ik het bijhouden van een agenda te veel gedoe en besluit ik mijn afspraken weer in mijn hoofd bij te houden. Kuch Kuch.
Na een tijdje blijkt dat dat niet lukt. (Duh) . Maar inmiddels kan ik mijn agenda niet meer vinden. Koop ik met plezier een nieuwe agenda (leuk weer met schone lei beginnen!) En begint de agenda-cyclus weer opnieuw.
[...]
Heel herkenbaar! Ik ben dus ook altijd te laat. En het maakt ook niet hoeveel tijd ik neem, want als ik veel tijd neem denk ik dat ik toch alle tijd van de wereld heb dus doe ik nog even dit en nog even dat en kom ik alsnog te laat.
En alles kwijt, altijd. Vooral sleutels, bij voorkeur als ik veel haast heb. Ook leuk: Ik heb in oktober al een agenda voor 2015 gekocht, in november verhuisd en de agenda is tot op heden kwijt.
+ 1000000000000000
En agenda's koop ik altijd wel. Maar ba 1 week gebruik vind ik het bijhouden van een agenda te veel gedoe en besluit ik mijn afspraken weer in mijn hoofd bij te houden. Kuch Kuch.
Na een tijdje blijkt dat dat niet lukt. (Duh) . Maar inmiddels kan ik mijn agenda niet meer vinden. Koop ik met plezier een nieuwe agenda (leuk weer met schone lei beginnen!) En begint de agenda-cyclus weer opnieuw.
donderdag 21 mei 2015 om 15:37
Ik let idd gewoon niet op wat ik doe... En als je dan in een klaslokaal bent met 30 tafeltjes...
Overigens krijg ik ook sowieso snel blauwe plekken want mijn bindweefsels zijn iets minder van kwaliteit. Huisarts heeft mij eens van schrik met spoed bloed laten prikken omdat ik een blauwe plek van 20cm had knie/bovenbeen.
Overigens krijg ik ook sowieso snel blauwe plekken want mijn bindweefsels zijn iets minder van kwaliteit. Huisarts heeft mij eens van schrik met spoed bloed laten prikken omdat ik een blauwe plek van 20cm had knie/bovenbeen.
De term: "help" in caps-lock als topic-titel is over het algemeen omgekeerd evenredig aan de ernst van het betreffende probleem.
donderdag 21 mei 2015 om 15:39
quote:hollandstheemutsje schreef op 21 mei 2015 @ 12:45:
Krullevaer; ik denk altijd dat ik tijd genoeg heb en zelfs als ik bewust een uur vroeger plan om mezelf klaar te maken presteer ik het nog steeds om aan de late kant of te laat te zijn. Ik heb een enorme hekel aan dat stressgevoel van te laat zijn. Gelukkig gaat het tegenwoordig al 6 van de 10 keer goed en het gaat meestal beter als het niet voor mezelf is maar bv voor de kinderen. Maar ook niet altijd.
Wat ik er vervelend aan vind is dat je over kunt komen als een lui en onbetrouwbaar persoon. Lui ben ik zeker niet, onbetrouwbaar dus helaas wel omdat ik mijn afspraken vaak niet na (kan) kom(en). Dit komt bij mij door uitstel, vaak ontstaan vanuit perfectionisme, angst en faalangst.Ik had dit exact zo geschreven kunnen hebben.
Krullevaer; ik denk altijd dat ik tijd genoeg heb en zelfs als ik bewust een uur vroeger plan om mezelf klaar te maken presteer ik het nog steeds om aan de late kant of te laat te zijn. Ik heb een enorme hekel aan dat stressgevoel van te laat zijn. Gelukkig gaat het tegenwoordig al 6 van de 10 keer goed en het gaat meestal beter als het niet voor mezelf is maar bv voor de kinderen. Maar ook niet altijd.
Wat ik er vervelend aan vind is dat je over kunt komen als een lui en onbetrouwbaar persoon. Lui ben ik zeker niet, onbetrouwbaar dus helaas wel omdat ik mijn afspraken vaak niet na (kan) kom(en). Dit komt bij mij door uitstel, vaak ontstaan vanuit perfectionisme, angst en faalangst.Ik had dit exact zo geschreven kunnen hebben.
donderdag 21 mei 2015 om 15:53
quote:labellei schreef op 21 mei 2015 @ 09:11:
Oh ja, hebben jullie ook vaak "binnenpretjes"?
Ik dus wel. En ik word ook vaak "betrapt". Zo zien mensen me regelmatig fietsen met een "Big Smile".
Lang lang geleden fietste ik tijdens een sneeuwstorm naar mijn middelbare school in een andere stad. Ik ploegde op het fietspad door de sneeuw. Mijn klasgenoten/vriendinnen waren wijzer en zaten in de bus. Op een bepaald moment werd ik ingehaald door die bus en toen riep de buschauffeur om: "die mevrouw op het fietspad heeft er in ieder geval wel veel plezier in om zo door de sneeuw te ploegen "
Oh en ik praat ook best veel tegen mezelf, hardop. Dat doe ik ook om mijn gedachten wat te ordenen denk ik. Ook als ik aan het werk ben, om wat meer structuur te creëren in mijn handelingen. Ofzo?
Ook hier word ik regelmatig op "betrapt". Dan word ik erop gewezen door iemand. Maar ik doe het dan toch eigenlijk een soort van expres. En bewust. Maar daar schijnen anderen niet zoveel van te snappen. Die vinden dan heel serieus dat ze mij hebben "betrapt" .
Wat ik dan weer wat minder vind is dat ik ook wel eens tegen mezelf praat als ik op de fiets zit. Vooral als blijkt dat er iemand achter je fietst.
OMG! Ben jij mij? Ben ik jou?
Ik schreef gisteren dit:
"Ik moet ook heel erg uitkijken dat ik in het openbaar niet de gezichtsuitdrukkingen maak die bij mijn innerlijke dialoog horen. Gaat nog regelmatig fout. Oh, en ik spreek het wel eens hardop uit. Terwijl ik bijvoorbeeld op de fiets zit. En dan blijkt er iemand achter me te fietsen "
Mijn moeder kreeg opmerkingen van andere moeders omdat ik als kind zo vaak hardop in mezelf aan het praten was. Ik heb me er heel lang heel druk om gemaakt, vond mezelf geschift en vroeg me af wat er in godsnaam mis was met mij. Zo jammer, eigenlijk.
Oh ja, hebben jullie ook vaak "binnenpretjes"?
Ik dus wel. En ik word ook vaak "betrapt". Zo zien mensen me regelmatig fietsen met een "Big Smile".
Lang lang geleden fietste ik tijdens een sneeuwstorm naar mijn middelbare school in een andere stad. Ik ploegde op het fietspad door de sneeuw. Mijn klasgenoten/vriendinnen waren wijzer en zaten in de bus. Op een bepaald moment werd ik ingehaald door die bus en toen riep de buschauffeur om: "die mevrouw op het fietspad heeft er in ieder geval wel veel plezier in om zo door de sneeuw te ploegen "
Oh en ik praat ook best veel tegen mezelf, hardop. Dat doe ik ook om mijn gedachten wat te ordenen denk ik. Ook als ik aan het werk ben, om wat meer structuur te creëren in mijn handelingen. Ofzo?
Ook hier word ik regelmatig op "betrapt". Dan word ik erop gewezen door iemand. Maar ik doe het dan toch eigenlijk een soort van expres. En bewust. Maar daar schijnen anderen niet zoveel van te snappen. Die vinden dan heel serieus dat ze mij hebben "betrapt" .
Wat ik dan weer wat minder vind is dat ik ook wel eens tegen mezelf praat als ik op de fiets zit. Vooral als blijkt dat er iemand achter je fietst.
OMG! Ben jij mij? Ben ik jou?
Ik schreef gisteren dit:
"Ik moet ook heel erg uitkijken dat ik in het openbaar niet de gezichtsuitdrukkingen maak die bij mijn innerlijke dialoog horen. Gaat nog regelmatig fout. Oh, en ik spreek het wel eens hardop uit. Terwijl ik bijvoorbeeld op de fiets zit. En dan blijkt er iemand achter me te fietsen "
Mijn moeder kreeg opmerkingen van andere moeders omdat ik als kind zo vaak hardop in mezelf aan het praten was. Ik heb me er heel lang heel druk om gemaakt, vond mezelf geschift en vroeg me af wat er in godsnaam mis was met mij. Zo jammer, eigenlijk.
donderdag 21 mei 2015 om 15:59
quote:hollandstheemutsje schreef op 21 mei 2015 @ 10:39:
Morrowind; Mensen vinden mij ook vaak heftig reageren, terwijl ik dat zelf niet zo zie. Maar het zou wel kunnen want ik ben wel een emotioneel mens. Als ik het gevoel heb dat mij onrecht wordt gedaan of als ik verdrietig of gelukkig ben kan ik dat moeilijk verbergen.Eigenlijk logisch. Alles komt bij ons harder binnen, dus we ervaren alles heftiger en reageren dus ook hefiger.
Morrowind; Mensen vinden mij ook vaak heftig reageren, terwijl ik dat zelf niet zo zie. Maar het zou wel kunnen want ik ben wel een emotioneel mens. Als ik het gevoel heb dat mij onrecht wordt gedaan of als ik verdrietig of gelukkig ben kan ik dat moeilijk verbergen.Eigenlijk logisch. Alles komt bij ons harder binnen, dus we ervaren alles heftiger en reageren dus ook hefiger.
