Psyche
alle pijlers
ADD, schrijf mee!
woensdag 13 mei 2015 om 12:17
Ik heb al even gezocht op dit onderwerp en ook al wat topics gevonden, maar het leek mij leuker om een actief topic te maken. Mijn doel van dit topic is verhalen en ervaringen uit te wisselen, maar ook handige tips of artikelen over ADD. Gedeelde smart is halve smart zullen we maar zeggen .
Het hoeft natuurlijk niet altijd super serieus te zijn, grappige anecdotes zijn natuurlijk ook van harte welkom.
Iedereen is welkom om mee te schrijven natuurlijk. Je hoeft niet je (hele) verhaal te delen als je dat niet wilt.
Het hoeft natuurlijk niet altijd super serieus te zijn, grappige anecdotes zijn natuurlijk ook van harte welkom.
Iedereen is welkom om mee te schrijven natuurlijk. Je hoeft niet je (hele) verhaal te delen als je dat niet wilt.
zaterdag 23 mei 2015 om 17:43
quote:bevertje_68 schreef op 23 mei 2015 @ 12:46:
Nee helaas Hondenmens... ik kan mij daar niet in vinden maar misschien de anderen wel?..
Bij mij is het zo dat ik heel snel zit te snotteren (ik weet het: ik ben een watje en daar ben ik verdomd trots op). Wat ik wel heb is dat ik mij meer bewust ben van mijn innerlijke gevoelens en emoties... En daar ook beter mee kan omgaan.. En dat heb ik moeten leren.. Geweldig!
Nee helaas Hondenmens... ik kan mij daar niet in vinden maar misschien de anderen wel?..
Bij mij is het zo dat ik heel snel zit te snotteren (ik weet het: ik ben een watje en daar ben ik verdomd trots op). Wat ik wel heb is dat ik mij meer bewust ben van mijn innerlijke gevoelens en emoties... En daar ook beter mee kan omgaan.. En dat heb ik moeten leren.. Geweldig!
zaterdag 23 mei 2015 om 21:59
Ik herken het tot op zekere hoogte. En ik heb ook zoiets met humor: ik vind geen drol aan bepaalde dingen die blijkbaar grappig zijn, en kan juist keihard lachen om iets wat anderen niet eens opvalt. Waarschijnlijk omdat ik snel en raar associeer.
Erg leuk als je in een volle bioscoopzaal als enige in lachen uitbarst
Erg leuk als je in een volle bioscoopzaal als enige in lachen uitbarst
zaterdag 23 mei 2015 om 23:19
ADD'ers zijn, volgens mij, vaak wel wat vaker gevoeliger, ook voor stemmingen. En zijn misschien in de regel wat introvert en binnenvetters.
"Stille wateren hebben diepe gronden."
Ik, voor mijzelf, denk dat dat wel klopt.. Al zullen er natuurlijk ook uitzonderingen op deze regel zijn.
Ikzelf ben niet alleen heel gevoelig voor wat er gezegd word maar meer ook hoe iets gezegd word. Dat kon mij maken of breken. Inmiddels heb ik geleerd om mij daar minder van aan te trekken ( niet dat dat altijd lukt trouwens)....
"Stille wateren hebben diepe gronden."
Ik, voor mijzelf, denk dat dat wel klopt.. Al zullen er natuurlijk ook uitzonderingen op deze regel zijn.
Ikzelf ben niet alleen heel gevoelig voor wat er gezegd word maar meer ook hoe iets gezegd word. Dat kon mij maken of breken. Inmiddels heb ik geleerd om mij daar minder van aan te trekken ( niet dat dat altijd lukt trouwens)....
zondag 24 mei 2015 om 09:23
Anti-chaos tip nr. 2: 15 minuten
Heb je een grote klus waar je heel erg tegenop ziet en die je maar blijft uitstellen? Misschien is het iets waar je een grote hekel aan hebt, of misschien overzie je het allemaal niet meer.
Spreek met jezelf af dat je er 15 min. aan gaat besteden. Zet een wekker zodat je de tijd niet uit het oog verliest. Je krijgt in een kwartier tijd meer gedaan dan je denkt, en als het echt een rotklus is, dan is 15 min. nog wel vol te houden.
Het hoeft niet af, het hoeft niet perfect. Maar je hebt alvast een start gemaakt, er is beweging in gekomen. De klus is kleiner en dus minder vervelend en/of overzichtelijker geworden. Dat maakt het makkelijker om er de volgende keer weer mee aan de slag te gaan.
Heb je een grote klus waar je heel erg tegenop ziet en die je maar blijft uitstellen? Misschien is het iets waar je een grote hekel aan hebt, of misschien overzie je het allemaal niet meer.
Spreek met jezelf af dat je er 15 min. aan gaat besteden. Zet een wekker zodat je de tijd niet uit het oog verliest. Je krijgt in een kwartier tijd meer gedaan dan je denkt, en als het echt een rotklus is, dan is 15 min. nog wel vol te houden.
Het hoeft niet af, het hoeft niet perfect. Maar je hebt alvast een start gemaakt, er is beweging in gekomen. De klus is kleiner en dus minder vervelend en/of overzichtelijker geworden. Dat maakt het makkelijker om er de volgende keer weer mee aan de slag te gaan.
zondag 24 mei 2015 om 09:38
Anti-chaos tip nr. 3: Iets is altijd beter dan niets
Deze tip heeft heel veel te maken met tip nr. 2.
ADD-ers hebben de neiging om te focussen op hun "mislukkingen". Op alles wat ze nog niet hebben gedaan, ipv op alles wat ze al wel hebben gedaan. Ze genieten meestal veel minder van hun successen dan andere mensen, of zijn er zelfs helemaal blind voor. Bedenk dat iets, hoe weinig ook, altijd beter is dan niets. Wees bewust van wat je voor elkaar hebt gekregen. Schrijf het desnoods op in een boekje, zodat het zichtbaar wordt. Je doet meer op een dag dan je denkt, en er gaat meer goed dan dat je beseft.
Hoe dit te maken heeft met tip 2? Een kwartier aan een klus besteden kan futiel lijken. Het kan best zijn dat je na een kwartier nog niet klaar bent, en dat voelt als een mislukking. Maar dat is het per definitie niet. Al heb je maar 1% gedaan, het is altijd meer en beter dan 0%. En hoe meer van die kleine beetjes je doet, hoe meer je de chaos in je leven terug kunt dringen.
Geef jezelf niet constant op je kop voor alles wat je nog niet heb gedaan. Focus op wat je wel hebt gedaan, en het fijne gevoel dat je daarvan krijgt. Gebruik dat gevoel als motivatie: hoe meer je doet, hoe vaker je je rustiger/opgelucht/trots/blij etc. zult voelen.
Deze tip heeft heel veel te maken met tip nr. 2.
ADD-ers hebben de neiging om te focussen op hun "mislukkingen". Op alles wat ze nog niet hebben gedaan, ipv op alles wat ze al wel hebben gedaan. Ze genieten meestal veel minder van hun successen dan andere mensen, of zijn er zelfs helemaal blind voor. Bedenk dat iets, hoe weinig ook, altijd beter is dan niets. Wees bewust van wat je voor elkaar hebt gekregen. Schrijf het desnoods op in een boekje, zodat het zichtbaar wordt. Je doet meer op een dag dan je denkt, en er gaat meer goed dan dat je beseft.
Hoe dit te maken heeft met tip 2? Een kwartier aan een klus besteden kan futiel lijken. Het kan best zijn dat je na een kwartier nog niet klaar bent, en dat voelt als een mislukking. Maar dat is het per definitie niet. Al heb je maar 1% gedaan, het is altijd meer en beter dan 0%. En hoe meer van die kleine beetjes je doet, hoe meer je de chaos in je leven terug kunt dringen.
Geef jezelf niet constant op je kop voor alles wat je nog niet heb gedaan. Focus op wat je wel hebt gedaan, en het fijne gevoel dat je daarvan krijgt. Gebruik dat gevoel als motivatie: hoe meer je doet, hoe vaker je je rustiger/opgelucht/trots/blij etc. zult voelen.
zondag 24 mei 2015 om 10:21
Sowieso moet je om jezelf tegenover elke mislukking (slechte opmerking, negatieve feedback) vier successen hebben wil je succes beklijven. (of positieve feedback).
Ik ben erg perfectionistisch, als ik denk dar het niets wordt begin ik er al niet aan. Ik heb al weet ik hoeveel werkstukken van mijn opleiding weggemikt terwijl ze zo goed als klaar waren...
Als ik eenmaal aan een klus begonnen ben dat gaat ie ook af. En die klus wordt altijd groter omdat ik onderweg nieuwe dingen tegenkom.
Bijv de was. Ik ga de was doen. Als alles is opgevouwen ga ik het naar de kinderkamers brengen. Daar is het een zooi dus die ruim ik ook meteen even op (bij de drie kleinsten, de groten moeten het zelf doen), stofzuig en dan neem ik ook meteen de trap maar even mee.
Ik ben erg perfectionistisch, als ik denk dar het niets wordt begin ik er al niet aan. Ik heb al weet ik hoeveel werkstukken van mijn opleiding weggemikt terwijl ze zo goed als klaar waren...
Als ik eenmaal aan een klus begonnen ben dat gaat ie ook af. En die klus wordt altijd groter omdat ik onderweg nieuwe dingen tegenkom.
Bijv de was. Ik ga de was doen. Als alles is opgevouwen ga ik het naar de kinderkamers brengen. Daar is het een zooi dus die ruim ik ook meteen even op (bij de drie kleinsten, de groten moeten het zelf doen), stofzuig en dan neem ik ook meteen de trap maar even mee.
De term: "help" in caps-lock als topic-titel is over het algemeen omgekeerd evenredig aan de ernst van het betreffende probleem.
zondag 24 mei 2015 om 17:43
quote:Morrowind schreef op 24 mei 2015 @ 09:23:
Anti-chaos tip nr. 2: 15 minuten
Heb je een grote klus waar je heel erg tegenop ziet en die je maar blijft uitstellen? Misschien is het iets waar je een grote hekel aan hebt, of misschien overzie je het allemaal niet meer.
Spreek met jezelf af dat je er 15 min. aan gaat besteden. Zet een wekker zodat je de tijd niet uit het oog verliest. Je krijgt in een kwartier tijd meer gedaan dan je denkt, en als het echt een rotklus is, dan is 15 min. nog wel vol te houden.
Het hoeft niet af, het hoeft niet perfect. Maar je hebt alvast een start gemaakt, er is beweging in gekomen. De klus is kleiner en dus minder vervelend en/of overzichtelijker geworden. Dat maakt het makkelijker om er de volgende keer weer mee aan de slag te gaan.
Probleem bij mij is dat voor mij iedere miniklusje al een grote klus is. Een obstakel.
Wat ik wél probeer is om de wat complexere huishoud-dingen onder te verdelen in échte mini taakjes. Als ik bijv de woonkamer wil opruimen (omdat er iemand langskomt bijvoorbeeld ) dan zet ik steeds de timer voor 20 minuten voor wat sub-taken als
Salontafel opruimen
Eettafel opruimen
Afstoffen
Stofzuigen
Swifferen
Dweilen
En ook las ik pauzes in.
Dit werkt voor mij soms, maar niet altijd.
Soms raak ik weer afgeleid omdat ik iets tegenkom (post ofzo) en dan dwaal ik af.
Soms lukt het me niet in 20 minuten en dan raak ik gefrustreerd en teleurgesteld.
Soms hoor ik de timer niet of heb ik' m niet goed ingesteld en ben ik de tijd kwijt (en de kluts).
Ik neem me eigenlijk ook al heel lang voor om ook voor leuke dingen een timer te gaan zetten.
Ik haak bijvoorbeeld graag. Maar meestal als ik haak dan zit ik met mijn smartphone op de bank. Dus om de paar steken check ik dan iets op het internet: bijv Facebook, Pinterest, mail, Google. Ondertussen staat ook de tv aan en daar krijg ik ook íets van mee. Nooit veel. Het is echt jaren geleden dat ik een tv programma bewust heb gezien. En af en toe sta ik op om bijv wat te drinken te pakken, een huishoudklusje te doen, iets te pakken. Etcetera etcetera.
Eén en al onrust dus. En ook zeer onbevredigend. Want ik doe van alles en eigenlijk niets.
Voornemen is dus om voor al dit soort dingen ook een timer te zetten. Dus 20 minuten haken (met smartphone buiten mijn gezichtsveld). Dan pauze. 20 minuten internet. Pauze. Of zoiets. En alleen de tv aan als er iets interessants op is.
Maar ja: ADD.... voornemens...
En de zin "het hoeft niet af, het hoeft niet perfect". Die wil ik ieder half uur ergens lezen of horen. Die moet er nog bij mij worden ingestampt. Ik wéét het wel. En niet af en niet perfect is ook goed. Bij een ander.... maar blijkbaar niet bij mezelf.
Anti-chaos tip nr. 2: 15 minuten
Heb je een grote klus waar je heel erg tegenop ziet en die je maar blijft uitstellen? Misschien is het iets waar je een grote hekel aan hebt, of misschien overzie je het allemaal niet meer.
Spreek met jezelf af dat je er 15 min. aan gaat besteden. Zet een wekker zodat je de tijd niet uit het oog verliest. Je krijgt in een kwartier tijd meer gedaan dan je denkt, en als het echt een rotklus is, dan is 15 min. nog wel vol te houden.
Het hoeft niet af, het hoeft niet perfect. Maar je hebt alvast een start gemaakt, er is beweging in gekomen. De klus is kleiner en dus minder vervelend en/of overzichtelijker geworden. Dat maakt het makkelijker om er de volgende keer weer mee aan de slag te gaan.
Probleem bij mij is dat voor mij iedere miniklusje al een grote klus is. Een obstakel.
Wat ik wél probeer is om de wat complexere huishoud-dingen onder te verdelen in échte mini taakjes. Als ik bijv de woonkamer wil opruimen (omdat er iemand langskomt bijvoorbeeld ) dan zet ik steeds de timer voor 20 minuten voor wat sub-taken als
Salontafel opruimen
Eettafel opruimen
Afstoffen
Stofzuigen
Swifferen
Dweilen
En ook las ik pauzes in.
Dit werkt voor mij soms, maar niet altijd.
Soms raak ik weer afgeleid omdat ik iets tegenkom (post ofzo) en dan dwaal ik af.
Soms lukt het me niet in 20 minuten en dan raak ik gefrustreerd en teleurgesteld.
Soms hoor ik de timer niet of heb ik' m niet goed ingesteld en ben ik de tijd kwijt (en de kluts).
Ik neem me eigenlijk ook al heel lang voor om ook voor leuke dingen een timer te gaan zetten.
Ik haak bijvoorbeeld graag. Maar meestal als ik haak dan zit ik met mijn smartphone op de bank. Dus om de paar steken check ik dan iets op het internet: bijv Facebook, Pinterest, mail, Google. Ondertussen staat ook de tv aan en daar krijg ik ook íets van mee. Nooit veel. Het is echt jaren geleden dat ik een tv programma bewust heb gezien. En af en toe sta ik op om bijv wat te drinken te pakken, een huishoudklusje te doen, iets te pakken. Etcetera etcetera.
Eén en al onrust dus. En ook zeer onbevredigend. Want ik doe van alles en eigenlijk niets.
Voornemen is dus om voor al dit soort dingen ook een timer te zetten. Dus 20 minuten haken (met smartphone buiten mijn gezichtsveld). Dan pauze. 20 minuten internet. Pauze. Of zoiets. En alleen de tv aan als er iets interessants op is.
Maar ja: ADD.... voornemens...
En de zin "het hoeft niet af, het hoeft niet perfect". Die wil ik ieder half uur ergens lezen of horen. Die moet er nog bij mij worden ingestampt. Ik wéét het wel. En niet af en niet perfect is ook goed. Bij een ander.... maar blijkbaar niet bij mezelf.
zondag 24 mei 2015 om 18:09
quote:Morrowind schreef op 24 mei 2015 @ 09:38:
Anti-chaos tip nr. 3: Iets is altijd beter dan niets
Deze tip heeft heel veel te maken met tip nr. 2.
ADD-ers hebben de neiging om te focussen op hun "mislukkingen". Op alles wat ze nog niet hebben gedaan, ipv op alles wat ze al wel hebben gedaan. Ze genieten meestal veel minder van hun successen dan andere mensen, of zijn er zelfs helemaal blind voor. Bedenk dat iets, hoe weinig ook, altijd beter is dan niets. Wees bewust van wat je voor elkaar hebt gekregen. Schrijf het desnoods op in een boekje, zodat het zichtbaar wordt. Je doet meer op een dag dan je denkt, en er gaat meer goed dan dat je beseft.
Hoe dit te maken heeft met tip 2? Een kwartier aan een klus besteden kan futiel lijken. Het kan best zijn dat je na een kwartier nog niet klaar bent, en dat voelt als een mislukking. Maar dat is het per definitie niet. Al heb je maar 1% gedaan, het is altijd meer en beter dan 0%. En hoe meer van die kleine beetjes je doet, hoe meer je de chaos in je leven terug kunt dringen.
Geef jezelf niet constant op je kop voor alles wat je nog niet heb gedaan. Focus op wat je wel hebt gedaan, en het fijne gevoel dat je daarvan krijgt. Gebruik dat gevoel als motivatie: hoe meer je doet, hoe vaker je je rustiger/opgelucht/trots/blij etc. zult voelen.
Ook dit moet er nog even goed worden ingestampt bij mij. Ik doe hier al wel erg mijn best voor hoor. Ik probeer iedere dag even stil te staan bij de dingen die ik wél heb gedaan. Hoe klein die ook zijn.
Zoals bijvoorbeeld weer dat haken. Ik ben bezig met een kleine deken. En dat schiet met mijn manier van haken (zie mijn post hierboven) dus niet heel hard op. Maaaaarrrr ondertussen heb ik tóch inmiddels al een behoorlijke lap gehaakt. Echt een mooi zichtbaar en tastbaar resultaat. Ik probeer daar wel iedere dag even bij stil te staan.
Net zoals bij kleinere huishoudelijke klusjes. En bij het inrichten van mijn balkon dit voorjaar. Ik doe daar af en toe íets aan. Voor mijn doen véél te weinig. Maar inmiddels heb ik toch wel een aantal balkonbakken mooi gevuld en wordt het zo steeds groener.
Maar het blijft lastig en frustrerend hoor. Je wilt zo graag méér. Je wilt zo graag perfect. Ik wíl zoveel! Maar dat gaat niet (meer). Grrrrrrr....
(Vwb werk moet ik trouwens nog meer moeite doen om het positief te blijven zien. Ik probeer me daarom ook eerst maar op mijn hobby bezigheden te storten.)
@Morrowind: Goed van je om deze tips hier zo te plaatsen! Maar waar haal je deze tips zo 1 2 3 vandaan? Van de website die je eerder noemde? Of ben je zelf bezig met een boek?
Anti-chaos tip nr. 3: Iets is altijd beter dan niets
Deze tip heeft heel veel te maken met tip nr. 2.
ADD-ers hebben de neiging om te focussen op hun "mislukkingen". Op alles wat ze nog niet hebben gedaan, ipv op alles wat ze al wel hebben gedaan. Ze genieten meestal veel minder van hun successen dan andere mensen, of zijn er zelfs helemaal blind voor. Bedenk dat iets, hoe weinig ook, altijd beter is dan niets. Wees bewust van wat je voor elkaar hebt gekregen. Schrijf het desnoods op in een boekje, zodat het zichtbaar wordt. Je doet meer op een dag dan je denkt, en er gaat meer goed dan dat je beseft.
Hoe dit te maken heeft met tip 2? Een kwartier aan een klus besteden kan futiel lijken. Het kan best zijn dat je na een kwartier nog niet klaar bent, en dat voelt als een mislukking. Maar dat is het per definitie niet. Al heb je maar 1% gedaan, het is altijd meer en beter dan 0%. En hoe meer van die kleine beetjes je doet, hoe meer je de chaos in je leven terug kunt dringen.
Geef jezelf niet constant op je kop voor alles wat je nog niet heb gedaan. Focus op wat je wel hebt gedaan, en het fijne gevoel dat je daarvan krijgt. Gebruik dat gevoel als motivatie: hoe meer je doet, hoe vaker je je rustiger/opgelucht/trots/blij etc. zult voelen.
Ook dit moet er nog even goed worden ingestampt bij mij. Ik doe hier al wel erg mijn best voor hoor. Ik probeer iedere dag even stil te staan bij de dingen die ik wél heb gedaan. Hoe klein die ook zijn.
Zoals bijvoorbeeld weer dat haken. Ik ben bezig met een kleine deken. En dat schiet met mijn manier van haken (zie mijn post hierboven) dus niet heel hard op. Maaaaarrrr ondertussen heb ik tóch inmiddels al een behoorlijke lap gehaakt. Echt een mooi zichtbaar en tastbaar resultaat. Ik probeer daar wel iedere dag even bij stil te staan.
Net zoals bij kleinere huishoudelijke klusjes. En bij het inrichten van mijn balkon dit voorjaar. Ik doe daar af en toe íets aan. Voor mijn doen véél te weinig. Maar inmiddels heb ik toch wel een aantal balkonbakken mooi gevuld en wordt het zo steeds groener.
Maar het blijft lastig en frustrerend hoor. Je wilt zo graag méér. Je wilt zo graag perfect. Ik wíl zoveel! Maar dat gaat niet (meer). Grrrrrrr....
(Vwb werk moet ik trouwens nog meer moeite doen om het positief te blijven zien. Ik probeer me daarom ook eerst maar op mijn hobby bezigheden te storten.)
@Morrowind: Goed van je om deze tips hier zo te plaatsen! Maar waar haal je deze tips zo 1 2 3 vandaan? Van de website die je eerder noemde? Of ben je zelf bezig met een boek?
maandag 25 mei 2015 om 02:42
Overal en nergens vandaan. Die site idd, maar ook boeken, andere sites, gesprekken met vrienden en eigen inzichten.
Er komen nog meer tips aan, ik ben ze nu aan het uitwerken in mijn hoofd. Denk trouwens asjeblieft niet dat ik het al allemaal perfect onder de knie heb, zeker niet. Maar het gaat al veel beter dan eerst.
Klopt het dat je heel veel dingen zou willen veranderen en dat allemaal tegelijkertijd zou willen doen? Dat is lastig hoor, en lukt vaak niet. Eén verandering doorvoeren is al lastig genoeg.
Oh, en pssst:
HET HOEFT NIET AF! HET HOEFT NIET PERFECT!
Er komen nog meer tips aan, ik ben ze nu aan het uitwerken in mijn hoofd. Denk trouwens asjeblieft niet dat ik het al allemaal perfect onder de knie heb, zeker niet. Maar het gaat al veel beter dan eerst.
Klopt het dat je heel veel dingen zou willen veranderen en dat allemaal tegelijkertijd zou willen doen? Dat is lastig hoor, en lukt vaak niet. Eén verandering doorvoeren is al lastig genoeg.
Oh, en pssst:
HET HOEFT NIET AF! HET HOEFT NIET PERFECT!
maandag 25 mei 2015 om 08:37
quote:Morrowind schreef op 25 mei 2015 @ 02:42:
Overal en nergens vandaan. Die site idd, maar ook boeken, andere sites, gesprekken met vrienden en eigen inzichten.
Er komen nog meer tips aan, ik ben ze nu aan het uitwerken in mijn hoofd. Denk trouwens asjeblieft niet dat ik het al allemaal perfect onder de knie heb, zeker niet. Maar het gaat al veel beter dan eerst.
Klopt het dat je heel veel dingen zou willen veranderen en dat allemaal tegelijkertijd zou willen doen? Dat is lastig hoor, en lukt vaak niet. Eén verandering doorvoeren is al lastig genoeg.
Oh, en pssst:
HET HOEFT NIET AF! HET HOEFT NIET PERFECT!
Dank je wel! Één van de eerste dingen die ik lees op deze ochtend. Niets mis mee....
En ja ik wil inderdaad op dit moment wel erg veel veranderen. Dat is ook té veel. Je hebt gelijk.
Maar ik loop er ook dagelijks tegen aan. Tegen mijn beperkingen en de teleurstellingen en de frustraties.
Maar goed. Er wordt aan gewerkt.
Ik ga over een maand trouwens beginnen met een cursus Mindfulness. Ik ben er erg benieuwd naar. Kijk er al heel lang naar uit!
Hebben jullie toevallig ook ervaring met Mindfulness?
Overal en nergens vandaan. Die site idd, maar ook boeken, andere sites, gesprekken met vrienden en eigen inzichten.
Er komen nog meer tips aan, ik ben ze nu aan het uitwerken in mijn hoofd. Denk trouwens asjeblieft niet dat ik het al allemaal perfect onder de knie heb, zeker niet. Maar het gaat al veel beter dan eerst.
Klopt het dat je heel veel dingen zou willen veranderen en dat allemaal tegelijkertijd zou willen doen? Dat is lastig hoor, en lukt vaak niet. Eén verandering doorvoeren is al lastig genoeg.
Oh, en pssst:
HET HOEFT NIET AF! HET HOEFT NIET PERFECT!
Dank je wel! Één van de eerste dingen die ik lees op deze ochtend. Niets mis mee....
En ja ik wil inderdaad op dit moment wel erg veel veranderen. Dat is ook té veel. Je hebt gelijk.
Maar ik loop er ook dagelijks tegen aan. Tegen mijn beperkingen en de teleurstellingen en de frustraties.
Maar goed. Er wordt aan gewerkt.
Ik ga over een maand trouwens beginnen met een cursus Mindfulness. Ik ben er erg benieuwd naar. Kijk er al heel lang naar uit!
Hebben jullie toevallig ook ervaring met Mindfulness?
maandag 25 mei 2015 om 10:58
Als ik gewerkt heb, boodschappen gedaan heb, iets in het huishouden of de tuin, honden uitgelaten, vind ik dat ik lekker bezig geweest ben. Maar vergeleken met vele anderen is dat zo weinig. Zij hebben dan daar bovenop nog een taart gebakken, een kast in elkaar gezet, de inrichting van de woonkamer veranderd. En dan toch tijd overhouden voor hobby's en te niksen. Ik sta ervan te kijken.
Gaan jullie graag op vakantie? Of is dat teveel gedoe?
Ik ben al 2,5 jaar niet meer geweest. Aan de ene kant vind ik het jammer dat ik nergens kom. Maar zie bergen op tegen het in- en uitpakken, wat ik altijd uitstel tot het laatste moment. Mijn moeder is ook zo. Ik ben het ook weer gauw beu, weg zijn. Nu zou ik dit jaar met een vriendin een weekendje weg. Maar ik weet niet of het ervan gaat komen. Want zij komt ook niet met een voorstel van wat of waar. Ze was wel degene die ermee kwam.
Ze heeft me al eens eerder gevraagd om met een jongerenreis mee te gaan. Maar dat vond ik een stap te ver. Een hele week met vreemde mensen op stap en daar ook steeds rekening mee moeten houden. Het moet maar net klikken. Ik zou me constant ergeren. Aangezien ik andere interesses heb. En dat is niet feesten en beesten, drinken enz. Ik achtte de kans groot om buiten de groep te vallen. Mijn vriendin past zich makkelijk aan anderen en dat is bij mij een ander verhaal. Dus ik heb het niet gedaan. Daarom wil ik eerst een weekendje met z'n 2en en niet te ver. Kijken of het wel gaat.
Aan de ene kant heb ik niet altijd zin meer om met mijn ouders op vakantie te gaan. En ben ik blij dat ik een vriendin heb die dat met mij wil. Maar ik vind het ook erg spannend. Weet niet of ik het wel vol houd.
Gaan jullie graag op vakantie? Of is dat teveel gedoe?
Ik ben al 2,5 jaar niet meer geweest. Aan de ene kant vind ik het jammer dat ik nergens kom. Maar zie bergen op tegen het in- en uitpakken, wat ik altijd uitstel tot het laatste moment. Mijn moeder is ook zo. Ik ben het ook weer gauw beu, weg zijn. Nu zou ik dit jaar met een vriendin een weekendje weg. Maar ik weet niet of het ervan gaat komen. Want zij komt ook niet met een voorstel van wat of waar. Ze was wel degene die ermee kwam.
Ze heeft me al eens eerder gevraagd om met een jongerenreis mee te gaan. Maar dat vond ik een stap te ver. Een hele week met vreemde mensen op stap en daar ook steeds rekening mee moeten houden. Het moet maar net klikken. Ik zou me constant ergeren. Aangezien ik andere interesses heb. En dat is niet feesten en beesten, drinken enz. Ik achtte de kans groot om buiten de groep te vallen. Mijn vriendin past zich makkelijk aan anderen en dat is bij mij een ander verhaal. Dus ik heb het niet gedaan. Daarom wil ik eerst een weekendje met z'n 2en en niet te ver. Kijken of het wel gaat.
Aan de ene kant heb ik niet altijd zin meer om met mijn ouders op vakantie te gaan. En ben ik blij dat ik een vriendin heb die dat met mij wil. Maar ik vind het ook erg spannend. Weet niet of ik het wel vol houd.
maandag 25 mei 2015 om 14:20
Dat weet je ook niet totdat je het probeert bespreek vooral je twijfels met je vriendin, dan kan ze daar ook rekening mee houden.
Ik ga juist heel graag op vakantie Ik hou van dat soort doelen iets om naar uit te kijken en lekker met het gezin weg, juist niet het moeten van elke dag, maar opstaan, je neus buiten de tent steken en we zien wel wat we doen. We gaan elk jaar ergens anders heen en dan heb je ook genoeg te doen.
Wel boek ik het liefst een beetje op tijd want dan weet ik waar ik aantoe ben, van lastminutes (zomervakantie) wordt ik iebelig.
Ik ga juist heel graag op vakantie Ik hou van dat soort doelen iets om naar uit te kijken en lekker met het gezin weg, juist niet het moeten van elke dag, maar opstaan, je neus buiten de tent steken en we zien wel wat we doen. We gaan elk jaar ergens anders heen en dan heb je ook genoeg te doen.
Wel boek ik het liefst een beetje op tijd want dan weet ik waar ik aantoe ben, van lastminutes (zomervakantie) wordt ik iebelig.
De term: "help" in caps-lock als topic-titel is over het algemeen omgekeerd evenredig aan de ernst van het betreffende probleem.
maandag 25 mei 2015 om 15:24
quote:hondenmens schreef op 25 mei 2015 @ 10:58:
Als ik gewerkt heb, boodschappen gedaan heb, iets in het huishouden of de tuin, honden uitgelaten, vind ik dat ik lekker bezig geweest ben. Maar vergeleken met vele anderen is dat zo weinig. Zij hebben dan daar bovenop nog een taart gebakken, een kast in elkaar gezet, de inrichting van de woonkamer veranderd. En dan toch tijd overhouden voor hobby's en te niksen. Ik sta ervan te kijken.
neem je dan aan dat je vergeleken met anderen zo weinig doet of ben je er bij als zij een taart bakken, kast in elkaar zetten enz..? ik mocht willen dat ik zoveel doe als jij doet.
Als ik gewerkt heb, boodschappen gedaan heb, iets in het huishouden of de tuin, honden uitgelaten, vind ik dat ik lekker bezig geweest ben. Maar vergeleken met vele anderen is dat zo weinig. Zij hebben dan daar bovenop nog een taart gebakken, een kast in elkaar gezet, de inrichting van de woonkamer veranderd. En dan toch tijd overhouden voor hobby's en te niksen. Ik sta ervan te kijken.
neem je dan aan dat je vergeleken met anderen zo weinig doet of ben je er bij als zij een taart bakken, kast in elkaar zetten enz..? ik mocht willen dat ik zoveel doe als jij doet.
maandag 25 mei 2015 om 16:50
Ik ben er niet bij als ze dat doen. Maar ik hoorde het van een collega met 2 kinderen die altijd een paar taarten bakt op haar eigen verjaardag of die van haar kinderen. Ik heb geen gezin en ben al zoveel tijd kwijt met spullen in huis halen, hapjes maken, de partytent opzetten, stoelen gereedzetten dat ik voor bakken geen tijd heb. Ik haal ze gewoon ergens. En dan helpt mijn moeder nog mee.
Die collega zegt wel dat op het gemakje doen niet in haar woordenboek staat.
Die collega zegt wel dat op het gemakje doen niet in haar woordenboek staat.
maandag 25 mei 2015 om 16:53
quote:bevertje_68 schreef op 25 mei 2015 @ 15:24:
[...]
neem je dan aan dat je vergeleken met anderen zo weinig doet of ben je er bij als zij een taart bakken, kast in elkaar zetten enz..? ik mocht willen dat ik zoveel doe als jij doet.
Dit dus! Ik vind dat jij al behoorlijk veel activiteiten doet hondenmens. Ik zou het niet kunnen.
Ik weet wel dat er miljoenen mensen zijn die naast een fulltime baan en/of gezin ook nog diverse hobby's buiten de deur hebben, dus' s avonds vaak de hort op gaan naar clubjes, verenigingen, cursussen, etentjes. En daarnaast ook een sociaal leven hebben en van alles doen in huis (die taarten bakken enzo).
En dan heb je mij, en natuurlijk nog velen met mij. Die instorten als ze 2 afspraken op 1 dag hebben. Bijvoorbeeld een middag werken en daarna een etentje. En vervolgens het weekend moeten bijkomen en weer opladen.
Maar dat zijn wel uitersten. De meeste mensen zullen hier ergens tussenin zitten.
En vakanties. Oh daar was ik "vroeger" wel gek op. Ik wilde de hele wereld ontdekken. Ik had altijd een enorme interesse voor verre en exotische oorden.
Ik heb wel wat gereisd, en ik heb daardoor gelukkig wel een paar hele mooie landen kunnen bezoeken.
Maar tegenwoordig ben ik snel "verreisd" (dat woord heb ik er zelf maar aan gegeven ik weet er zo snel geen bestaand woord voor). Oftewel: zet mij in een vliegtuig of bus of trein of auto en als ik uitstap ben ik moe, kapot. Dat kan een vliegreis van een paar uurtjes zijn. Maar ook een busreis van een half uurtje.
Alsof mijn hersenen het niet meer trekken om zoveel kilometers te maken.
Als ik op pad ga, dan doe ik dat het liefste alleen. Zodat ik niet constant contact hoef te hebben met anderen. 1 op 1 contact, bijvoorbeeld bij een dagje op stap met een vriendin of met mijn zus, vind ik het vermoeiendst. Dan heb je niet even de gelegenheid om je terug te trekken, maar dan heb je een praat-en babbelverplichting.
En ik babbel zélf ook graag hoor! Maar een hele dag babbelen (en bij een dagje op stap ook nog veel overleggen) vind ik nogal vermoeiend. Dan lig ik op de terugweg vaak voor pampus. En babbelt de betreffende vriendin of zus gewoon door (terwijl ik half lig te slapen ).
Ik heb ook wel groepsreizen gemaakt. En met heel veel drukke mensen in een groep gezeten. Maar juist omdat ik alleen in een groep reisde, vond ik het wat gemakkelijker om mezelf af en toe eventjes terug te trekken.
Dan ging ik bijvoorbeeld na het eten onder 1 boompje verder neerploffen. Met mijn gezicht niet richting groep maar richting de mooie natuur. Om even bij te tanken en om tot me door te laten dringen dat ik op zo'n mooie plek was.
[...]
neem je dan aan dat je vergeleken met anderen zo weinig doet of ben je er bij als zij een taart bakken, kast in elkaar zetten enz..? ik mocht willen dat ik zoveel doe als jij doet.
Dit dus! Ik vind dat jij al behoorlijk veel activiteiten doet hondenmens. Ik zou het niet kunnen.
Ik weet wel dat er miljoenen mensen zijn die naast een fulltime baan en/of gezin ook nog diverse hobby's buiten de deur hebben, dus' s avonds vaak de hort op gaan naar clubjes, verenigingen, cursussen, etentjes. En daarnaast ook een sociaal leven hebben en van alles doen in huis (die taarten bakken enzo).
En dan heb je mij, en natuurlijk nog velen met mij. Die instorten als ze 2 afspraken op 1 dag hebben. Bijvoorbeeld een middag werken en daarna een etentje. En vervolgens het weekend moeten bijkomen en weer opladen.
Maar dat zijn wel uitersten. De meeste mensen zullen hier ergens tussenin zitten.
En vakanties. Oh daar was ik "vroeger" wel gek op. Ik wilde de hele wereld ontdekken. Ik had altijd een enorme interesse voor verre en exotische oorden.
Ik heb wel wat gereisd, en ik heb daardoor gelukkig wel een paar hele mooie landen kunnen bezoeken.
Maar tegenwoordig ben ik snel "verreisd" (dat woord heb ik er zelf maar aan gegeven ik weet er zo snel geen bestaand woord voor). Oftewel: zet mij in een vliegtuig of bus of trein of auto en als ik uitstap ben ik moe, kapot. Dat kan een vliegreis van een paar uurtjes zijn. Maar ook een busreis van een half uurtje.
Alsof mijn hersenen het niet meer trekken om zoveel kilometers te maken.
Als ik op pad ga, dan doe ik dat het liefste alleen. Zodat ik niet constant contact hoef te hebben met anderen. 1 op 1 contact, bijvoorbeeld bij een dagje op stap met een vriendin of met mijn zus, vind ik het vermoeiendst. Dan heb je niet even de gelegenheid om je terug te trekken, maar dan heb je een praat-en babbelverplichting.
En ik babbel zélf ook graag hoor! Maar een hele dag babbelen (en bij een dagje op stap ook nog veel overleggen) vind ik nogal vermoeiend. Dan lig ik op de terugweg vaak voor pampus. En babbelt de betreffende vriendin of zus gewoon door (terwijl ik half lig te slapen ).
Ik heb ook wel groepsreizen gemaakt. En met heel veel drukke mensen in een groep gezeten. Maar juist omdat ik alleen in een groep reisde, vond ik het wat gemakkelijker om mezelf af en toe eventjes terug te trekken.
Dan ging ik bijvoorbeeld na het eten onder 1 boompje verder neerploffen. Met mijn gezicht niet richting groep maar richting de mooie natuur. Om even bij te tanken en om tot me door te laten dringen dat ik op zo'n mooie plek was.
dinsdag 26 mei 2015 om 11:21
Goedemorgen allemaal!
Hebben jullie een fijn pinkster weekend gehad? Wij wel! Zondag lekker er op uit gegaan met de kids en gisteren heeft manlief eindelijk de slaapkamer van mijn zoon geverfd. Hij is nu 3 en het wordt tijd voor een "grote jongens" kamer...
Wat emoties beftreft; bij mij is het erg wisselend. Ik huil heel snel; als er iemand dood gaat in een film/serie/boek, bij mooie muziek. Maar soms ben ik juist de nuchtere. Mijn oma is ernstig ziek. Mijn ouders en zus zijn hier erg mee bezig, ik veel minder. Ze is 91 en heeft een prachtig leven gehad. In dat soort situaties kan ik heel nuchter zijn.
Bij rampen in de wereld is het wisselend. Soms ga ik er helemaal in op en wil ik er alles over weten/lezen, soms boeit het me totaal niet en word ik er gewoon moe van...
Op vakantie gaan vind ik heerlijk, maar al die stress voorafgaand... Een normaal mens opent z'n kast en vult z'n koffer. Ik moet eerst nog wassen, heel veel wassen. En drogen en vouwen... Wij huren meestal een stacaravan en dan moet je ook je eigen beddengoed, handdoeken ed meenemen. Veel werk altijd dus. En alles op het laatste moment, natuurlijk. De ochtend dat we weg gaan, hangt er vaak nog spul op het droogrek wat nog in de koffer moet. Maar als we eenmaal onderweg zijn begint het voor mij en kan ik ook echt genieten.
Maar ja, dan kom je weer thuis en dan moet alles weer gewassen worden... Normale mensen hebben dat in 1 of 2 dagen klaar. Ik kan er weken over doen voordat die koffers eindelijk helemaal leeg zijn... Herkenbaar?
Dit jaar voor het eerst op vakantie met ritalin. Ik ben benieuwd of de voorbereiding nu wel beter gaat. En heeft iemand ervaring met de formulieren die je aan moet vragen om ritalin mee te mogen nemen over de grens?
Oh ja en hier altijd last-minute ivm budget. Vind ik niet ideaal, maar het is niet anders.
Ik ga snel de kids ophalen, anders kom ik nog te laat!
Hebben jullie een fijn pinkster weekend gehad? Wij wel! Zondag lekker er op uit gegaan met de kids en gisteren heeft manlief eindelijk de slaapkamer van mijn zoon geverfd. Hij is nu 3 en het wordt tijd voor een "grote jongens" kamer...
Wat emoties beftreft; bij mij is het erg wisselend. Ik huil heel snel; als er iemand dood gaat in een film/serie/boek, bij mooie muziek. Maar soms ben ik juist de nuchtere. Mijn oma is ernstig ziek. Mijn ouders en zus zijn hier erg mee bezig, ik veel minder. Ze is 91 en heeft een prachtig leven gehad. In dat soort situaties kan ik heel nuchter zijn.
Bij rampen in de wereld is het wisselend. Soms ga ik er helemaal in op en wil ik er alles over weten/lezen, soms boeit het me totaal niet en word ik er gewoon moe van...
Op vakantie gaan vind ik heerlijk, maar al die stress voorafgaand... Een normaal mens opent z'n kast en vult z'n koffer. Ik moet eerst nog wassen, heel veel wassen. En drogen en vouwen... Wij huren meestal een stacaravan en dan moet je ook je eigen beddengoed, handdoeken ed meenemen. Veel werk altijd dus. En alles op het laatste moment, natuurlijk. De ochtend dat we weg gaan, hangt er vaak nog spul op het droogrek wat nog in de koffer moet. Maar als we eenmaal onderweg zijn begint het voor mij en kan ik ook echt genieten.
Maar ja, dan kom je weer thuis en dan moet alles weer gewassen worden... Normale mensen hebben dat in 1 of 2 dagen klaar. Ik kan er weken over doen voordat die koffers eindelijk helemaal leeg zijn... Herkenbaar?
Dit jaar voor het eerst op vakantie met ritalin. Ik ben benieuwd of de voorbereiding nu wel beter gaat. En heeft iemand ervaring met de formulieren die je aan moet vragen om ritalin mee te mogen nemen over de grens?
Oh ja en hier altijd last-minute ivm budget. Vind ik niet ideaal, maar het is niet anders.
Ik ga snel de kids ophalen, anders kom ik nog te laat!
dinsdag 26 mei 2015 om 12:37
quote:wendy23 schreef op 26 mei 2015 @ 11:21:
Dit jaar voor het eerst op vakantie met ritalin. Ik ben benieuwd of de voorbereiding nu wel beter gaat. En heeft iemand ervaring met de formulieren die je aan moet vragen om ritalin mee te mogen nemen over de grens?
Volgens de ADHD medicatie hulp groep kan je de documenten via www.hetcak.nl aanvragen/online invullen en dan kan je ze razendsnel in het bezit hebben.
Wat de vakantiestress betreft heb ik helaas geen ervaring. Ik ben al 7 jaar niet meer op vakantie geweest. Vind het echter wel handig dat je een partner hebt die je kan sturen in wat er gedaan moet worden. Bij mij blijft het alleen bij ideeën maken en dan wachten op het volgende idee. Heb ook niemand die mij stuurt in wat te doen dan.
om een voorbeeld te geven: ben aan het rondkijken voor een tweedehands (evt. derde- of vierde hands) auto... helaas blijft het bij rondkijken... Of kijken voor een beroepsopleiding.... helaas blijft het bij kijken
Terwijl ik op andere gebieden weer beslissingen in een split second kan maken en er meteen ook naar handel...
Dit jaar voor het eerst op vakantie met ritalin. Ik ben benieuwd of de voorbereiding nu wel beter gaat. En heeft iemand ervaring met de formulieren die je aan moet vragen om ritalin mee te mogen nemen over de grens?
Volgens de ADHD medicatie hulp groep kan je de documenten via www.hetcak.nl aanvragen/online invullen en dan kan je ze razendsnel in het bezit hebben.
Wat de vakantiestress betreft heb ik helaas geen ervaring. Ik ben al 7 jaar niet meer op vakantie geweest. Vind het echter wel handig dat je een partner hebt die je kan sturen in wat er gedaan moet worden. Bij mij blijft het alleen bij ideeën maken en dan wachten op het volgende idee. Heb ook niemand die mij stuurt in wat te doen dan.
om een voorbeeld te geven: ben aan het rondkijken voor een tweedehands (evt. derde- of vierde hands) auto... helaas blijft het bij rondkijken... Of kijken voor een beroepsopleiding.... helaas blijft het bij kijken
Terwijl ik op andere gebieden weer beslissingen in een split second kan maken en er meteen ook naar handel...
dinsdag 26 mei 2015 om 13:06
Wat herkenbaar toch allemaal. We hebben dit weekend net onze vakantie geboekt. Ik heb er veel zin in... maar nu lees ik bovenstaande ervaringen weer en ja, gek genoeg vergeet ik dat elke keer... Dat gestress de dagen ervoor!! Ik vraag mezelf dan altijd af waaróm ik het mezelf aan doe. Het kost nog een hoop geld ook. Maar mijn vriend wil graag weg en voor de kinderen vind ik het ook leuk om in de zomervakantie even in een andere omgeving te kunnen zijn. Iedereen is hier nogal makkelijk (mijn vriend zegt: alles is daar te koop, maar ik zie al voor me om daar dan een zwembroek te moeten gaan zoeken, geen winkel kunnen vinden of een veel te dure lelijke o.i.d. = mijn schuld: zonde van de tijd en het geld), dus ik moet voor vier mensen denken. Dat trek ik ook naar me toe hoor... maar er is altijd een moment waarop ik ontplof en de rest verwijt dat 'ik altijd overal aan moet denken'. Tijdens de vakantie gebeurt het ook wel een paar keer dat ik toch iets vergeten ben of dat we helemaal verkeerd rijden of zoeken naar een supermarkt en ik kan ik me dat zo aantrekken. De inbreng van m'n vriend is vooral sussend en relativerend: maak je niet druk en wat is er nou eigenlijk aan de hand? Ik kan enorm uit m'n dak gaan van iets kleins! Zo erg dat ik naderhand ook denk (en me schaam), waarom die paniek... maar dat is nooit op het moment zelf. Vakantie is voor mij bij uitstek stress... en geen overzicht hebben. Een lijst maken van dingen om te gaan doen heeft ons wel meermalen geholpen (i.p.v. het ter plekke op je vakantie-adres te moeten uitzoeken), maar kost ook veel uitzoek-voorbereidingstijd. En inpakken kan maar gedeeltelijk van tevoren omdat je veel dingen vlak voor vertrek gewoon nog nodig hebt.
dinsdag 26 mei 2015 om 13:09
En wat ik ook heb... (en dat vind ik best erg): ik geniet niet van vakantie omdat ik bezig ben met een schema afwerken. Dat gaat dit jaar ook weer gebeuren.... Ik heb een aantal leuke dingen uitgezocht (dorpjes, bezienswaardigheden, etc.) en ik weet nu al dat ik steeds in de gaten ga zitten houden of we het wel allemaal gaan redden... Pff, heel ontspannen dus, om met mij op vakantie te gaan – NOT!
woensdag 27 mei 2015 om 08:42
Wat een herkenning dit topic. Ik heb morgen een afspraak bij de huisarts.
Zocher heb je dan achteraf ook spijt dat je niet wat langer en rustiger hebt kunnen kijken? Mijn gedachten lopen altijd een stap vooruit op het gesprek wat ik heb. In mijn hoofd spring ik van onderwerp naar onderwerp als ik dan een opmerking maak is het voor mij heel duidelijk maar een ander is nog bij het besproken onderwerp.
Zocher heb je dan achteraf ook spijt dat je niet wat langer en rustiger hebt kunnen kijken? Mijn gedachten lopen altijd een stap vooruit op het gesprek wat ik heb. In mijn hoofd spring ik van onderwerp naar onderwerp als ik dan een opmerking maak is het voor mij heel duidelijk maar een ander is nog bij het besproken onderwerp.
woensdag 27 mei 2015 om 10:09
@Bankje, nee dat niet... wel regelmatig tijdens die ratrace dat ik merk dat ik geïrriteerd raak als iets onvoorzien tegenzit. Geen parkeerplek kunnen vinden, lange wachtrij, etc. Dan moet ik mezelf echt streng toespreken: je bent op vakántie... relax.... geniet van het moment... En: er verandert niets door nu in een paniek te schieten! Het is een gave die ik niet helemaal beheers. Ooit moet je zo ver komen dat het je niet uitmaakt wat je doet, je bent samen, niks moet en het is aan jou om het gezellig te houden. Dat kan ook in een flinke file zijn bij wijze van spreken.
Wat jij beschrijft heb ik minder... wel dat mijn gedachten afdwalen maar ik ben vrij rustig, dus ik krijg vooral te horen dat ik dromerig ben. Succes morgen bij de huisarts!
Wat jij beschrijft heb ik minder... wel dat mijn gedachten afdwalen maar ik ben vrij rustig, dus ik krijg vooral te horen dat ik dromerig ben. Succes morgen bij de huisarts!
woensdag 27 mei 2015 om 11:28
Goeie tips over die klussen etc!
Herkennen jullie dit: afhankelijk van bv hormoonhuishouding een groot verschil in wat je wel en niet kunt bewerkstelligen? Ik ben dezer dagen in een soort flow van dingen wél doen en regelen. Heb gisteren bijvoorbeeld ein-de-lijk eens uitgezocht hoe het nu zit met de wegenbelasting van die KUT-motor van mijn man, die in de schuur ruimte staat in te nemen, kapot is en al jarenlang de weg niet meer op komt (en als het aan mij ligt nooit meer, ben doodsbang dat hem iets gebeurt, maar dit terzijde). Ik kreeg de ene rekening na de andere en begreep er niets meer van. Nu dus uitgezocht, betaald, vervolgens kenteken geschorst en gelijk ook geregeld dat de verzekering van de motor wordt stopgezet. Efficiënt hè?! Daarnet ook ein-de-lijk eens mijn balansrekening bij Wehkamp afgelost; eerder al eens willen doen, maar toen kon ik zo snel niet vinden hoe dat moest en heb ik er wel over gebeld, maar toen kwam er weer wat tussen. Vervolgens dus weer maandenlang rente betaald. Nu ook afgestreept. En iemand geregeld die mij komt helpen bij specifieke vragen over Word etc; dat is nu vastgelegd in de agenda, en dat is cruciaal voor mij. Op andere dagen kunnen dergelijke regelklusjes dus maanden en zelfs jaren blijven liggen.
Dat zal elke ADD'er herkennen, maar ik kom dan weer even terug op mijn posting van een tijdje terug; hoe zien jullie ASS in dit verband? Dat heeft heel veel impact op de zogenaamde executieve vaardigheden. Maar mijn vraag is nu dus: ik merk bij mezelf heel erg duidelijk dat daadkracht in verband staat met mijn hormonale status. Het punt is natuurlijk om daar zo optimaal mogelijk gebruik van te maken. Wat ik verder heel graag zou willen weten, is hoe dit zich zal ontwikkelen. Ik ben volgens mij al een beetje in de overgang en hoop dat die daadkracht alleen maar groter zal worden. Mijn grote angst is dat mijn hormoonstatus ná de overgang juist de verkeerde is... Iemand daar ideeën over? Voor de pilgebruiksters onder ons: merk je verschil met of zonder pil?
Herkennen jullie dit: afhankelijk van bv hormoonhuishouding een groot verschil in wat je wel en niet kunt bewerkstelligen? Ik ben dezer dagen in een soort flow van dingen wél doen en regelen. Heb gisteren bijvoorbeeld ein-de-lijk eens uitgezocht hoe het nu zit met de wegenbelasting van die KUT-motor van mijn man, die in de schuur ruimte staat in te nemen, kapot is en al jarenlang de weg niet meer op komt (en als het aan mij ligt nooit meer, ben doodsbang dat hem iets gebeurt, maar dit terzijde). Ik kreeg de ene rekening na de andere en begreep er niets meer van. Nu dus uitgezocht, betaald, vervolgens kenteken geschorst en gelijk ook geregeld dat de verzekering van de motor wordt stopgezet. Efficiënt hè?! Daarnet ook ein-de-lijk eens mijn balansrekening bij Wehkamp afgelost; eerder al eens willen doen, maar toen kon ik zo snel niet vinden hoe dat moest en heb ik er wel over gebeld, maar toen kwam er weer wat tussen. Vervolgens dus weer maandenlang rente betaald. Nu ook afgestreept. En iemand geregeld die mij komt helpen bij specifieke vragen over Word etc; dat is nu vastgelegd in de agenda, en dat is cruciaal voor mij. Op andere dagen kunnen dergelijke regelklusjes dus maanden en zelfs jaren blijven liggen.
Dat zal elke ADD'er herkennen, maar ik kom dan weer even terug op mijn posting van een tijdje terug; hoe zien jullie ASS in dit verband? Dat heeft heel veel impact op de zogenaamde executieve vaardigheden. Maar mijn vraag is nu dus: ik merk bij mezelf heel erg duidelijk dat daadkracht in verband staat met mijn hormonale status. Het punt is natuurlijk om daar zo optimaal mogelijk gebruik van te maken. Wat ik verder heel graag zou willen weten, is hoe dit zich zal ontwikkelen. Ik ben volgens mij al een beetje in de overgang en hoop dat die daadkracht alleen maar groter zal worden. Mijn grote angst is dat mijn hormoonstatus ná de overgang juist de verkeerde is... Iemand daar ideeën over? Voor de pilgebruiksters onder ons: merk je verschil met of zonder pil?
woensdag 27 mei 2015 om 12:43
quote:lammy schreef op 27 mei 2015 @ 10:44:
Vakantie...ik begin er niet meer aan. Die stress vantevoren en dan op plaats van bestemming helemaal gedesoriënteerd. Daarbij heimwee.
Dat heimwee ken ik ook. Vooral het vertrouwde eten mis ik in het buitenland. Behalve in Spanje, daar kun je gewoon eten wat je hier hebt.
Dat ik meer tegen vakanties op ging zien, begon toen ik jaren geleden in Tunesië was met mijn ouders. Het was een slecht, onhygiënisch hotel en we waren ziek van het eten met nog vele anderen. Daar zit je dan in een vreemd land waar je niks of niemand kent. Ook de bevolking was erg opdringerig. Ik was niet meer te genieten daar de laatste paar dagen. Twee weken vond ik ook te lang. Voor mij hooguit 10 dagen in het buitenland.
Binnen de Benelux heb ik het na een midweek al gezien.
Ik denk dat die vakantie met mijn vriendin niet meer doorgaat. Van week appte ik of ze nog vakantieplannen had, om even de stand van zaken te bekijken. We hadden nog niet besproken wanneer en waar. Ja, ze gaat met een vriendin naar Rhodos, weer zo'n jongerenreis. Over ons weekendje had ze het niet meer.
Terwijl zij er wel mee kwam om samen weg te gaan.
Ik kan zulke dingen moeilijk plaatsen. Leuke afspraken die niet doorgaan en dan bedoel ik niet alleen vakantie, omdat er een ander met iets leukers komt. En al helemaal als het idee van hen af komt. Ik heb al vaak zulke vriendinnen gehad. Zij leek me juist helemaal niet zo'n type daarvoor. Kijk, iets vergeten of ziek worden kan iedereen gebeuren. Maar op het laatst liever met een ander gaan. Dat wil er bij mij niet in. Hebben jullie dit ook gehad?
Vakantie...ik begin er niet meer aan. Die stress vantevoren en dan op plaats van bestemming helemaal gedesoriënteerd. Daarbij heimwee.
Dat heimwee ken ik ook. Vooral het vertrouwde eten mis ik in het buitenland. Behalve in Spanje, daar kun je gewoon eten wat je hier hebt.
Dat ik meer tegen vakanties op ging zien, begon toen ik jaren geleden in Tunesië was met mijn ouders. Het was een slecht, onhygiënisch hotel en we waren ziek van het eten met nog vele anderen. Daar zit je dan in een vreemd land waar je niks of niemand kent. Ook de bevolking was erg opdringerig. Ik was niet meer te genieten daar de laatste paar dagen. Twee weken vond ik ook te lang. Voor mij hooguit 10 dagen in het buitenland.
Binnen de Benelux heb ik het na een midweek al gezien.
Ik denk dat die vakantie met mijn vriendin niet meer doorgaat. Van week appte ik of ze nog vakantieplannen had, om even de stand van zaken te bekijken. We hadden nog niet besproken wanneer en waar. Ja, ze gaat met een vriendin naar Rhodos, weer zo'n jongerenreis. Over ons weekendje had ze het niet meer.
Terwijl zij er wel mee kwam om samen weg te gaan.
Ik kan zulke dingen moeilijk plaatsen. Leuke afspraken die niet doorgaan en dan bedoel ik niet alleen vakantie, omdat er een ander met iets leukers komt. En al helemaal als het idee van hen af komt. Ik heb al vaak zulke vriendinnen gehad. Zij leek me juist helemaal niet zo'n type daarvoor. Kijk, iets vergeten of ziek worden kan iedereen gebeuren. Maar op het laatst liever met een ander gaan. Dat wil er bij mij niet in. Hebben jullie dit ook gehad?
