Psyche
alle pijlers
ADD, schrijf mee!
woensdag 13 mei 2015 om 12:17
Ik heb al even gezocht op dit onderwerp en ook al wat topics gevonden, maar het leek mij leuker om een actief topic te maken. Mijn doel van dit topic is verhalen en ervaringen uit te wisselen, maar ook handige tips of artikelen over ADD. Gedeelde smart is halve smart zullen we maar zeggen .
Het hoeft natuurlijk niet altijd super serieus te zijn, grappige anecdotes zijn natuurlijk ook van harte welkom.
Iedereen is welkom om mee te schrijven natuurlijk. Je hoeft niet je (hele) verhaal te delen als je dat niet wilt.
Het hoeft natuurlijk niet altijd super serieus te zijn, grappige anecdotes zijn natuurlijk ook van harte welkom.
Iedereen is welkom om mee te schrijven natuurlijk. Je hoeft niet je (hele) verhaal te delen als je dat niet wilt.
woensdag 27 mei 2015 om 13:11
quote:hondenmens schreef op 27 mei 2015 @ 12:43:
[...]
Ik kan zulke dingen moeilijk plaatsen. Leuke afspraken die niet doorgaan en dan bedoel ik niet alleen vakantie, omdat er een ander met iets leukers komt. En al helemaal als het idee van hen af komt. Ik heb al vaak zulke vriendinnen gehad. Zij leek me juist helemaal niet zo'n type daarvoor. Kijk, iets vergeten of ziek worden kan iedereen gebeuren. Maar op het laatst liever met een ander gaan. Dat wil er bij mij niet in. Hebben jullie dit ook gehad?Dat heeft niks met ADD te maken... ik denk dat niemand het leuk vindt om op een zijspoor gezet te worden. Ik denk wel dat je als ADD-er meer als een ander de houding hebt van 'afspraak is afspraak'. Je haakt zelf niet af, maar verwacht ook dat een ander dat doet. Ik heb ook zo'n vriendin die nogal wispelturig is. Ook al eens ruzie om gehad, want zij vindt mij weer star en inflexibel. Ze zou het ook niet erg vinden als ik op het laatste moment zou afhaken omdat ik iets leukers heb. Maar ja, dat is makkelijk praten... ik zou dat nooit doen. Ook omdat ik zelf niet zo snel kan schakelen!
[...]
Ik kan zulke dingen moeilijk plaatsen. Leuke afspraken die niet doorgaan en dan bedoel ik niet alleen vakantie, omdat er een ander met iets leukers komt. En al helemaal als het idee van hen af komt. Ik heb al vaak zulke vriendinnen gehad. Zij leek me juist helemaal niet zo'n type daarvoor. Kijk, iets vergeten of ziek worden kan iedereen gebeuren. Maar op het laatst liever met een ander gaan. Dat wil er bij mij niet in. Hebben jullie dit ook gehad?Dat heeft niks met ADD te maken... ik denk dat niemand het leuk vindt om op een zijspoor gezet te worden. Ik denk wel dat je als ADD-er meer als een ander de houding hebt van 'afspraak is afspraak'. Je haakt zelf niet af, maar verwacht ook dat een ander dat doet. Ik heb ook zo'n vriendin die nogal wispelturig is. Ook al eens ruzie om gehad, want zij vindt mij weer star en inflexibel. Ze zou het ook niet erg vinden als ik op het laatste moment zou afhaken omdat ik iets leukers heb. Maar ja, dat is makkelijk praten... ik zou dat nooit doen. Ook omdat ik zelf niet zo snel kan schakelen!
woensdag 27 mei 2015 om 13:28
quote:bankje schreef op 27 mei 2015 @ 08:42:
Wat een herkenning dit topic. Ik heb morgen een afspraak bij de huisarts.
Zocher heb je dan achteraf ook spijt dat je niet wat langer en rustiger hebt kunnen kijken? Mijn gedachten lopen altijd een stap vooruit op het gesprek wat ik heb. In mijn hoofd spring ik van onderwerp naar onderwerp als ik dan een opmerking maak is het voor mij heel duidelijk maar een ander is nog bij het besproken onderwerp.
Inderdaad, zo herkenbaar. En het frustrerende is dan ook nog dat ik er gefrustreerd van raak dat man mij dan weer niet zo snel begrijpt. Dat ik het dan nogmaals moet uitleggen zeg maar. Waardoor ik weer vergeet wat ik nog meer wilde zeggen voordat ik het hele verhaal opnieuw moest uitleggen.
Wat ik mij afvraag. Zijn jullie ook moe? Ik slaap als een blok en ga niet abnormaal laat naar bed (zo rond 22.30), maar toch heb ik de meeste ochtenden last van prikkende ogen van vermoeidheid. Ben onder protest doorgestuurd door de HA naar de internist, want zij wijt het aan mijn ADD. Uiteraard is de vermoeidheid niet mijn enige klacht, maar zij gooit alles op de ADD.
Ik ben wel emotioneel, maar denk niet abnormaal. Wat wel abnormaal is is mijn reactie op ambulances met sirenes. Dan moet ik altijd even een paar tranen wegslikken. En als ik écht vermoeid ben dan rollen de tranen... Slaat écht helemaal nergens op, maar dat heb ik al van jongs af aan.
Wat een herkenning dit topic. Ik heb morgen een afspraak bij de huisarts.
Zocher heb je dan achteraf ook spijt dat je niet wat langer en rustiger hebt kunnen kijken? Mijn gedachten lopen altijd een stap vooruit op het gesprek wat ik heb. In mijn hoofd spring ik van onderwerp naar onderwerp als ik dan een opmerking maak is het voor mij heel duidelijk maar een ander is nog bij het besproken onderwerp.
Inderdaad, zo herkenbaar. En het frustrerende is dan ook nog dat ik er gefrustreerd van raak dat man mij dan weer niet zo snel begrijpt. Dat ik het dan nogmaals moet uitleggen zeg maar. Waardoor ik weer vergeet wat ik nog meer wilde zeggen voordat ik het hele verhaal opnieuw moest uitleggen.
Wat ik mij afvraag. Zijn jullie ook moe? Ik slaap als een blok en ga niet abnormaal laat naar bed (zo rond 22.30), maar toch heb ik de meeste ochtenden last van prikkende ogen van vermoeidheid. Ben onder protest doorgestuurd door de HA naar de internist, want zij wijt het aan mijn ADD. Uiteraard is de vermoeidheid niet mijn enige klacht, maar zij gooit alles op de ADD.
Ik ben wel emotioneel, maar denk niet abnormaal. Wat wel abnormaal is is mijn reactie op ambulances met sirenes. Dan moet ik altijd even een paar tranen wegslikken. En als ik écht vermoeid ben dan rollen de tranen... Slaat écht helemaal nergens op, maar dat heb ik al van jongs af aan.
woensdag 27 mei 2015 om 22:57
Fijn om dit te lezen ! Zoek regelmatig herkenning op internet, omdat ik er soms ZO tegen aan loop.. Thuis, in m'n relatie en op het werk.. Laatst las ik een stuk dat ging over ADD en dat je er maar vaak om moest lachen (vergeetachtigheid , klungeligheid) toen dacht ik echt bij mezelf hoezo lachen?!! Ik kan er echt regelmatig wel om janken! Wordt soms gek van mezelf. De gedachten, de chaos (in m'n hoofd) het gevoel dat je niets 'af' krijgt.. Proberen alles wanhopig op orde t
woensdag 27 mei 2015 om 23:02
Te houden wou ik typen erg frustrerend, vooral met een gezin, waar je met zoveel rekening moet houden.. (Man en 2 Kids) en een man die wel wil maar niet kan snappen hoe het is (logisch) soms.. Voelt het machteloos en eenzaam.. Maar probeer elke keer weer met goede moed alles zo goed mogelijk te doen. (Op tijd gaan slapen ook een dingetje! ) (zie tijd) herkenbaar dat je er wel eens erg moedeloos van wordt?.. Of de meesten positief ingesteld ?.. Groetjes!
donderdag 28 mei 2015 om 11:12
Ik gebruik sinds begin dit jaar methylfenidaat. Dat is een afgeleide van ritalin met een kortwerkende duur. Volgens de fabrikant werkt een tablet 4 uur maar bij mij werkt deze ongeveer 3 uur. Moet dus om de 3 uur opnieuw innemen anders werkt hij niet meer.
Ik ben begonnen met 3x5 mg en ben nu aan het zoeken naar de juiste dosering. Momenteel zit ik op 5x10 mg en merk dat mijn klachten weliswaar afnemen maar dat de bijwerkingen evenredig toe nemen.
Per persoon is dat verschillend dus je zal moeten zoeken welk middel het beste bij jou werkt.
Ik ben begonnen met 3x5 mg en ben nu aan het zoeken naar de juiste dosering. Momenteel zit ik op 5x10 mg en merk dat mijn klachten weliswaar afnemen maar dat de bijwerkingen evenredig toe nemen.
Per persoon is dat verschillend dus je zal moeten zoeken welk middel het beste bij jou werkt.
donderdag 28 mei 2015 om 11:30
quote:Smartie85 schreef op 27 mei 2015 @ 22:57:
Fijn om dit te lezen ! Zoek regelmatig herkenning op internet, omdat ik er soms ZO tegen aan loop.. Thuis, in m'n relatie en op het werk.. Laatst las ik een stuk dat ging over ADD en dat je er maar vaak om moest lachen (vergeetachtigheid , klungeligheid) toen dacht ik echt bij mezelf hoezo lachen?!! Ik kan er echt regelmatig wel om janken! Wordt soms gek van mezelf. De gedachten, de chaos (in m'n hoofd) het gevoel dat je niets 'af' krijgt.. Proberen alles wanhopig op orde t
Ik begrijp het te goed.
Daarom gooi ik 'm, net als bankje , er maar weer in vandaag, voor jou, voor mezelf, voor iedereen
"HET HOEFT NIET AF, HET HOEFT NIET PERFECT".
Fijn om dit te lezen ! Zoek regelmatig herkenning op internet, omdat ik er soms ZO tegen aan loop.. Thuis, in m'n relatie en op het werk.. Laatst las ik een stuk dat ging over ADD en dat je er maar vaak om moest lachen (vergeetachtigheid , klungeligheid) toen dacht ik echt bij mezelf hoezo lachen?!! Ik kan er echt regelmatig wel om janken! Wordt soms gek van mezelf. De gedachten, de chaos (in m'n hoofd) het gevoel dat je niets 'af' krijgt.. Proberen alles wanhopig op orde t
Ik begrijp het te goed.
Daarom gooi ik 'm, net als bankje , er maar weer in vandaag, voor jou, voor mezelf, voor iedereen
"HET HOEFT NIET AF, HET HOEFT NIET PERFECT".
donderdag 28 mei 2015 om 21:06
Leuk, dit topic. Ik herken veel. Ben ook nooit gediagnosticeerd, maar hoor al mijn hele leven van mensen dat ze denken dat ik ADD heb. Soms vind ik het ook wel lastig; wat is karakter, wat is gemakzucht, en wat is onkunde (ADD?)
Wat betreft die emoties: hebben jullie ook weleens dat als je het heel druk hebt, of veel prikkels krijgt en daarvan onbewust stress, dat je dan lijkt alsof je geen contact meer hebt met de grond, met je lijf? Een soort van dissocieren of zo? Dat vind ik altijd heel lastig, ik heb dan echt iets of iemand buiten mezelf nodig om weer te aarden, heb geen grip meer op mezelf.
Wat betreft die emoties: hebben jullie ook weleens dat als je het heel druk hebt, of veel prikkels krijgt en daarvan onbewust stress, dat je dan lijkt alsof je geen contact meer hebt met de grond, met je lijf? Een soort van dissocieren of zo? Dat vind ik altijd heel lastig, ik heb dan echt iets of iemand buiten mezelf nodig om weer te aarden, heb geen grip meer op mezelf.
donderdag 28 mei 2015 om 21:56
Bankje en labellei thanks!!
Een goede wijsheid!
Ik gebruikte fluoxetine en dan gaat het wel veel beter qua stemmingen! Maar qua planning en organisatie wordt het niet beter, wel iets minder rondzwervende gedachten denk ik.
Ja dat 'niet in het leven staan, niet helder kunnen denken ofzo.. Zweverig gevoel herken ik nu dubbel en dwars! Ik denk dat ik weer begin met medicatie!
Hebben jullie ook het gevoel niet 'zelfstandig' te kunnen functioneren? In de zin dat je niet alles kan bijbenen? Ik heb altijd hulp nodig van parner met planning e.d en financieel overzicht heeft hij gelukkig, maar ik niet.. En die extra 'zorg' vind hij wel lastig!
Verder stoor ik me erg aan rommel want dan is het nog chaotischer in m'n hoofd.. Herkenbaar? Groetjes !!
Een goede wijsheid!
Ik gebruikte fluoxetine en dan gaat het wel veel beter qua stemmingen! Maar qua planning en organisatie wordt het niet beter, wel iets minder rondzwervende gedachten denk ik.
Ja dat 'niet in het leven staan, niet helder kunnen denken ofzo.. Zweverig gevoel herken ik nu dubbel en dwars! Ik denk dat ik weer begin met medicatie!
Hebben jullie ook het gevoel niet 'zelfstandig' te kunnen functioneren? In de zin dat je niet alles kan bijbenen? Ik heb altijd hulp nodig van parner met planning e.d en financieel overzicht heeft hij gelukkig, maar ik niet.. En die extra 'zorg' vind hij wel lastig!
Verder stoor ik me erg aan rommel want dan is het nog chaotischer in m'n hoofd.. Herkenbaar? Groetjes !!
donderdag 28 mei 2015 om 22:05
Smartie85, ja ik herken dat gevoel van niet zelfstandig kunnen functioneren. Vroeger was ik woonbegeleider van verstandelijk gehandicapten, en dan was ik altijd jaloers dat zij wel iemand hadden die alles voor het regelde en overzag. Gelukkig woon ik nu samen met een strucuurmaniak, die een kei is in opruimen, dus dat helpt : )
donderdag 28 mei 2015 om 22:45
Anti-chaos tip nr. 4: 80/20 oftewel het Paretoprincipe
Aan het einde van de 19e eeuw ontdekte de Italiaanse econoom Vilfredo Pareto terwijl hij zijn erwtenplant aan het bekijken was, dat 20% van de peulen 80% van de erwten bevatten. Geïntrigeerd onderzocht hij of dit verschijnsel ook terug te vinden was op economisch gebied en jawel: 20% van de Italiaanse bevolking bleek 80% van al het land te bezitten.
Vervolgens gingen andere economen het principe verder onderzoeken en wat bleek?
- 80% van de winst van een bedrijf kwam van 20% van de klanten
- 80% van alle verkopen werd gedaan door 20% van de salesmedewerkers
- 80% van de omzet werd in 20% van de werktijd gegenereerd
- 80% van de winst was afkomstig van de verkoop van 20% van de producten
- 80% van alle klachten kwam van 20% van de klanten
- etc. etc.
Het Paretoprincipe bleek elke keer weer toepasbaar te zijn. Natuurlijk is het slechts een vuistregel, het is niet altijd precies 80/20, maar het komt meestal wel in de buurt.
En wat hebben wij ADD-ers nou aan dit interessante economische principe? Heel veel, want uitgaande van het Paretoprincipe, kun je namelijk stellen dat 20% van je inzet, verantwoordelijk is voor 80% van het resultaat.
Laat dit eens goed op je inwerken....Met 20% van je inzet, brei je die sjaal voor 80%, schrijf je dat verslag voor 80%, typ je dat mailtje voor 80% enz., enz. En waar besteed je de overige 80% aan? Aan overbodige twijfels, perfectionistisch gepriegel in de marge, uitstelgedrag, boos zijn op jezelf, nog meer twijfels en het haten van deadlines. Je was al zo ver, je zat al op 80%, en nu heb je 80% van je energie verspild aan triviale zaken. Dat is ontzettend jammer. Sta daarom regelmatig stil bij de vraag: "Moet deze taak echt helemaal 100% perfect zijn?" Het antwoord is meestal: nee. Vraag jezelf af: "Is het zo al goed genoeg?" Vaak is het antwoord: ja.
Neem nou deze post. Ik zou er een uur aan kunnen besteden. Eindeloos aan elke zin kunnen schaven, zodat het helemaal perfect is. De kans dat mijn motivatie uiteindelijk zou vervliegen en ik het niet af zou maken, zou erg groot zijn. Dat zou een resultaat van 0% opleveren. Dus ik laat de onbenullige details voor wat ze zijn. Ik zorg ervoor dat het voor 80% goed is en ik voor 80% tevreden ben. Daardoor komt het af en dat is waar het uiteindelijk om draait.
Wees bewust dat door je perfectionisme en/of uitstelgedrag, 80% van je energie opgaat aan nutteloze dingen, twijfels en zorgen. Dat hoeft helemaal niet te gebeuren. Je hebt je energie hard nodig, je eindeloze gedachtenstroom en alle prikkels om je heen vreten al genoeg energie. Ga slim om met je energie en je inzet. Wees, indien mogelijk, tevreden met 80%. Wees je twijfels voor. Wees het uitstellen voor. Uiteindelijk kun je op die manier veel meer voor elkaar krijgen. Misschien niet helemaal perfect, maar dat hoeft ook niet.
Aan het einde van de 19e eeuw ontdekte de Italiaanse econoom Vilfredo Pareto terwijl hij zijn erwtenplant aan het bekijken was, dat 20% van de peulen 80% van de erwten bevatten. Geïntrigeerd onderzocht hij of dit verschijnsel ook terug te vinden was op economisch gebied en jawel: 20% van de Italiaanse bevolking bleek 80% van al het land te bezitten.
Vervolgens gingen andere economen het principe verder onderzoeken en wat bleek?
- 80% van de winst van een bedrijf kwam van 20% van de klanten
- 80% van alle verkopen werd gedaan door 20% van de salesmedewerkers
- 80% van de omzet werd in 20% van de werktijd gegenereerd
- 80% van de winst was afkomstig van de verkoop van 20% van de producten
- 80% van alle klachten kwam van 20% van de klanten
- etc. etc.
Het Paretoprincipe bleek elke keer weer toepasbaar te zijn. Natuurlijk is het slechts een vuistregel, het is niet altijd precies 80/20, maar het komt meestal wel in de buurt.
En wat hebben wij ADD-ers nou aan dit interessante economische principe? Heel veel, want uitgaande van het Paretoprincipe, kun je namelijk stellen dat 20% van je inzet, verantwoordelijk is voor 80% van het resultaat.
Laat dit eens goed op je inwerken....Met 20% van je inzet, brei je die sjaal voor 80%, schrijf je dat verslag voor 80%, typ je dat mailtje voor 80% enz., enz. En waar besteed je de overige 80% aan? Aan overbodige twijfels, perfectionistisch gepriegel in de marge, uitstelgedrag, boos zijn op jezelf, nog meer twijfels en het haten van deadlines. Je was al zo ver, je zat al op 80%, en nu heb je 80% van je energie verspild aan triviale zaken. Dat is ontzettend jammer. Sta daarom regelmatig stil bij de vraag: "Moet deze taak echt helemaal 100% perfect zijn?" Het antwoord is meestal: nee. Vraag jezelf af: "Is het zo al goed genoeg?" Vaak is het antwoord: ja.
Neem nou deze post. Ik zou er een uur aan kunnen besteden. Eindeloos aan elke zin kunnen schaven, zodat het helemaal perfect is. De kans dat mijn motivatie uiteindelijk zou vervliegen en ik het niet af zou maken, zou erg groot zijn. Dat zou een resultaat van 0% opleveren. Dus ik laat de onbenullige details voor wat ze zijn. Ik zorg ervoor dat het voor 80% goed is en ik voor 80% tevreden ben. Daardoor komt het af en dat is waar het uiteindelijk om draait.
Wees bewust dat door je perfectionisme en/of uitstelgedrag, 80% van je energie opgaat aan nutteloze dingen, twijfels en zorgen. Dat hoeft helemaal niet te gebeuren. Je hebt je energie hard nodig, je eindeloze gedachtenstroom en alle prikkels om je heen vreten al genoeg energie. Ga slim om met je energie en je inzet. Wees, indien mogelijk, tevreden met 80%. Wees je twijfels voor. Wees het uitstellen voor. Uiteindelijk kun je op die manier veel meer voor elkaar krijgen. Misschien niet helemaal perfect, maar dat hoeft ook niet.
donderdag 28 mei 2015 om 23:11
Wat fijn, een topic met zo veel herkenning!
Hier wel bij de psych geweest, kreeg niet de diagnose ADD, omdat ik een 'verleden' heb waar altijd alles op wordt gegooid. Ondanks dat, wel een behandelplan voor iemand met ADHD Moet er wel eerlijk bij zeggen, dat ik een vrij hoog iq heb, en daardoor niet goed om kan gaan met mensen die mij niet begrijpen. In dit geval, een psych die niet direct begrijpt waar het probleem zit (nogmaals, mijn verleden is voor hun dermate interessant, dat ze niet verder kijken dan dat), dan raak ik geïrriteerd en vind zo'n iemand op dat moment niet kundig genoeg...waardoor ik er ook al direct weer klaar mee ben en me af sluit. Heb er al zo'n vijf versleten de afgelopen tien jaar, met nog steeds geen enkele hulp hoe ik om moet gaan met de concentratieproblemen, faalangst, motivatiegebrek en mijn dagelijkse leven op orde krijg
Herken mezelf vooral in het alles perfect willen doen, geen concentratievermogen, hyperfocus, chaos in m'n hoofd, moeite met contacten onderhouden, stemmingswisselingen en alleen willen zijn.
Morrowind, ik wilde dat iemand dat eens tegen mij had gezegd toen ik nog naar school ging! Misschien dat ik dan wel de motivatie had op kunnen brengen om mijn school af te maken Alleen ben ik opgevoed om het perfecte kind, met perfecte cijfers en perfecte prestaties te zijn, heeft ook niet zo veel goeds gedaan zeg maar
Smartie85, yup huis moet netjes, want anders wordt de chaos in m'n hoofd alleen maar groter
Ik dacht overigens, dat medicijnen alleen werden voorgeschreven bij ADHD? Waar nemen jullie dan medicijnen voor, welke klachten worden er door verminderd? Of verschilt dat per medicijn?
En hebben jullie dat ook, dat je soms echt een controlfreak bent, om zo het overzicht te houden? En alles het liefst op jullie manier moet?
Hier wel bij de psych geweest, kreeg niet de diagnose ADD, omdat ik een 'verleden' heb waar altijd alles op wordt gegooid. Ondanks dat, wel een behandelplan voor iemand met ADHD Moet er wel eerlijk bij zeggen, dat ik een vrij hoog iq heb, en daardoor niet goed om kan gaan met mensen die mij niet begrijpen. In dit geval, een psych die niet direct begrijpt waar het probleem zit (nogmaals, mijn verleden is voor hun dermate interessant, dat ze niet verder kijken dan dat), dan raak ik geïrriteerd en vind zo'n iemand op dat moment niet kundig genoeg...waardoor ik er ook al direct weer klaar mee ben en me af sluit. Heb er al zo'n vijf versleten de afgelopen tien jaar, met nog steeds geen enkele hulp hoe ik om moet gaan met de concentratieproblemen, faalangst, motivatiegebrek en mijn dagelijkse leven op orde krijg
Herken mezelf vooral in het alles perfect willen doen, geen concentratievermogen, hyperfocus, chaos in m'n hoofd, moeite met contacten onderhouden, stemmingswisselingen en alleen willen zijn.
Morrowind, ik wilde dat iemand dat eens tegen mij had gezegd toen ik nog naar school ging! Misschien dat ik dan wel de motivatie had op kunnen brengen om mijn school af te maken Alleen ben ik opgevoed om het perfecte kind, met perfecte cijfers en perfecte prestaties te zijn, heeft ook niet zo veel goeds gedaan zeg maar
Smartie85, yup huis moet netjes, want anders wordt de chaos in m'n hoofd alleen maar groter
Ik dacht overigens, dat medicijnen alleen werden voorgeschreven bij ADHD? Waar nemen jullie dan medicijnen voor, welke klachten worden er door verminderd? Of verschilt dat per medicijn?
En hebben jullie dat ook, dat je soms echt een controlfreak bent, om zo het overzicht te houden? En alles het liefst op jullie manier moet?
donderdag 28 mei 2015 om 23:29
quote:Noelle85 schreef op 28 mei 2015 @ 23:11:
Morrowind, ik wilde dat iemand dat eens tegen mij had gezegd toen ik nog naar school ging! Misschien dat ik dan wel de motivatie had op kunnen brengen om mijn school af te maken Alleen ben ik opgevoed om het perfecte kind, met perfecte cijfers en perfecte prestaties te zijn, heeft ook niet zo veel goeds gedaan zeg maar
Ik ook. Dat heeft nog wat leuke extra stoornisjes opgeleverd naast de ADD.....
Het laatste wat een ADD-er nodig heeft, zijn ontevreden, perfectionistische ouders bij wie je het nooit goed genoeg kunt doen.
De medicatie voor ADD en ADHD is hetzelfde. ADD-ers zijn fysiek misschien rustiger, maar vanbinnen is het een totale chaos, dus ook wij hebben baat bij Ritalin, Concerta, etc. Ik niet, trouwens, ik kan er echt niet tegen. Het was twee dagen heel fijn, één dag mwah, en op de vierde dag was ik getransformeerd tot hersenloze zombie met malende kaken. Er kwam helemaal niks meer binnen en er kwam helemaal niks meer uit. Dan maar terug naar de chaos.
En ja, ook ik ben een controlfreak. Alles wordt gecheckt, gedubbelcheckt, en meestal nog een derde keer gecheckt. Overal staan klokken, anders raak ik de tijd totaal kwijt. En als dingen niet op mijn manier gebeuren, dan word ik zenuwachtig en raak ik de kluts kwijt. Het is een copingmechanisme, een manier om niet te verzuipen. Het zij zo. Als het werkt, dan werkt het.
Heb je nu helemaal geen hulp/therapie?
Morrowind, ik wilde dat iemand dat eens tegen mij had gezegd toen ik nog naar school ging! Misschien dat ik dan wel de motivatie had op kunnen brengen om mijn school af te maken Alleen ben ik opgevoed om het perfecte kind, met perfecte cijfers en perfecte prestaties te zijn, heeft ook niet zo veel goeds gedaan zeg maar
Ik ook. Dat heeft nog wat leuke extra stoornisjes opgeleverd naast de ADD.....
Het laatste wat een ADD-er nodig heeft, zijn ontevreden, perfectionistische ouders bij wie je het nooit goed genoeg kunt doen.
De medicatie voor ADD en ADHD is hetzelfde. ADD-ers zijn fysiek misschien rustiger, maar vanbinnen is het een totale chaos, dus ook wij hebben baat bij Ritalin, Concerta, etc. Ik niet, trouwens, ik kan er echt niet tegen. Het was twee dagen heel fijn, één dag mwah, en op de vierde dag was ik getransformeerd tot hersenloze zombie met malende kaken. Er kwam helemaal niks meer binnen en er kwam helemaal niks meer uit. Dan maar terug naar de chaos.
En ja, ook ik ben een controlfreak. Alles wordt gecheckt, gedubbelcheckt, en meestal nog een derde keer gecheckt. Overal staan klokken, anders raak ik de tijd totaal kwijt. En als dingen niet op mijn manier gebeuren, dan word ik zenuwachtig en raak ik de kluts kwijt. Het is een copingmechanisme, een manier om niet te verzuipen. Het zij zo. Als het werkt, dan werkt het.
Heb je nu helemaal geen hulp/therapie?
donderdag 28 mei 2015 om 23:49
Haha nou dat valt me nou echt tegen hoor, dat dat nou in de soep loopt
Jammer is dat, zulke ouders, want je eindigt inderdaad daardoor met nog meer probleem. En omdat ouders toch al nooit tevreden waren, voldoe je alleen nog maar meer aan het 'falende' beeld wat ze toch al van je hadden. Hoop toch echt dat ik mijn zoon nooit dat gevoel zal geven! Maar heb gelukkig een partner die juist heel erg van het let it go is, dus die houdt het wel in balans...hoop ik...als ik de controle nou eens iets losser laat
Ow een zombie wil ik niet worden, helaas is dat vaak een bijwerking van dat soort medicijnen en dan liever chaos met emoties!
Ik heb helemaal geen therapie meer, volgens mij willen ze me niet meer bij de ggz kost me een heleboel geld en levert alleen maar frustratie op, als ik iemand tegenover me krijg die blijft doorzagen over andere dingen dan waar ik voor kom
Hebben jullie wel nog therapie/hulp? En wat heb je er aan (klinkt lekker bot haha maar merk je dat je er echt baat bij hebt)?
Jammer is dat, zulke ouders, want je eindigt inderdaad daardoor met nog meer probleem. En omdat ouders toch al nooit tevreden waren, voldoe je alleen nog maar meer aan het 'falende' beeld wat ze toch al van je hadden. Hoop toch echt dat ik mijn zoon nooit dat gevoel zal geven! Maar heb gelukkig een partner die juist heel erg van het let it go is, dus die houdt het wel in balans...hoop ik...als ik de controle nou eens iets losser laat
Ow een zombie wil ik niet worden, helaas is dat vaak een bijwerking van dat soort medicijnen en dan liever chaos met emoties!
Ik heb helemaal geen therapie meer, volgens mij willen ze me niet meer bij de ggz kost me een heleboel geld en levert alleen maar frustratie op, als ik iemand tegenover me krijg die blijft doorzagen over andere dingen dan waar ik voor kom
Hebben jullie wel nog therapie/hulp? En wat heb je er aan (klinkt lekker bot haha maar merk je dat je er echt baat bij hebt)?
vrijdag 29 mei 2015 om 00:19
quote:Smartie85 schreef op 28 mei 2015 @ 21:56:
Bankje en labellei thanks!!
Een goede wijsheid!
Ik gebruikte fluoxetine en dan gaat het wel veel beter qua stemmingen! Maar qua planning en organisatie wordt het niet beter, wel iets minder rondzwervende gedachten denk ik.
Ja dat 'niet in het leven staan, niet helder kunnen denken ofzo.. Zweverig gevoel herken ik nu dubbel en dwars! Ik denk dat ik weer begin met medicatie!
Hebben jullie ook het gevoel niet 'zelfstandig' te kunnen functioneren? In de zin dat je niet alles kan bijbenen? Ik heb altijd hulp nodig van parner met planning e.d en financieel overzicht heeft hij gelukkig, maar ik niet.. En die extra 'zorg' vind hij wel lastig!
Verder stoor ik me erg aan rommel want dan is het nog chaotischer in m'n hoofd.. Herkenbaar? Groetjes !!
Helaas helaas kan ik ook niet zelfstandig functioneren. Heb inderdaad ook hulp nodig voor o.a. mijn administratie, huishouden, dagstructuur.
Ik woon alleen dus ik krijg hierbij hulp van buitenaf.
En ja, ik heb dus nog steeds hulp. Ik heb al heel veel hulpverleners versleten in mijn leven, maar de meeste hulp was niet direct ADD gericht.
De laatste jaren heb ik een paar vaste hulpverleners. Vwb mijn huis tuin en keuken problemen ben ik erg blij met o.a. de structuur die ze me bieden en als de problemen me écht boven het hoofd groeien dan nemen ze veel van mij over. Zó fijn. Ik kan het echt niet meer alleen. Althans niet nu. Hopelijk ooit wel weer natuurlijk!
En daarnaast ben ik ook nog in psychotherapie. Ik moet nog veel dingen een plekje geven en ik heb een therapeut die ik vertrouw/nu eindelijk begin te vertrouwen.
@Morrowind: dank wederom voor je nuttige anti chaos tip!!! Ik zal het morgen even goed tot me door laten dringen. Concentratie is nu even wat minder, ben wat overprikkeld, heb nogal chaotische dagen gehad en ik ben nu vooral moe. (Heb ik ADD of zo? )
Bankje en labellei thanks!!
Een goede wijsheid!
Ik gebruikte fluoxetine en dan gaat het wel veel beter qua stemmingen! Maar qua planning en organisatie wordt het niet beter, wel iets minder rondzwervende gedachten denk ik.
Ja dat 'niet in het leven staan, niet helder kunnen denken ofzo.. Zweverig gevoel herken ik nu dubbel en dwars! Ik denk dat ik weer begin met medicatie!
Hebben jullie ook het gevoel niet 'zelfstandig' te kunnen functioneren? In de zin dat je niet alles kan bijbenen? Ik heb altijd hulp nodig van parner met planning e.d en financieel overzicht heeft hij gelukkig, maar ik niet.. En die extra 'zorg' vind hij wel lastig!
Verder stoor ik me erg aan rommel want dan is het nog chaotischer in m'n hoofd.. Herkenbaar? Groetjes !!
Helaas helaas kan ik ook niet zelfstandig functioneren. Heb inderdaad ook hulp nodig voor o.a. mijn administratie, huishouden, dagstructuur.
Ik woon alleen dus ik krijg hierbij hulp van buitenaf.
En ja, ik heb dus nog steeds hulp. Ik heb al heel veel hulpverleners versleten in mijn leven, maar de meeste hulp was niet direct ADD gericht.
De laatste jaren heb ik een paar vaste hulpverleners. Vwb mijn huis tuin en keuken problemen ben ik erg blij met o.a. de structuur die ze me bieden en als de problemen me écht boven het hoofd groeien dan nemen ze veel van mij over. Zó fijn. Ik kan het echt niet meer alleen. Althans niet nu. Hopelijk ooit wel weer natuurlijk!
En daarnaast ben ik ook nog in psychotherapie. Ik moet nog veel dingen een plekje geven en ik heb een therapeut die ik vertrouw/nu eindelijk begin te vertrouwen.
@Morrowind: dank wederom voor je nuttige anti chaos tip!!! Ik zal het morgen even goed tot me door laten dringen. Concentratie is nu even wat minder, ben wat overprikkeld, heb nogal chaotische dagen gehad en ik ben nu vooral moe. (Heb ik ADD of zo? )
vrijdag 29 mei 2015 om 00:25
quote:Morrowind schreef op 28 mei 2015 @ 23:29:
[...]
Ik ook. Dat heeft nog wat leuke extra stoornisjes opgeleverd naast de ADD.....
Het laatste wat een ADD-er nodig heeft, zijn ontevreden, perfectionistische ouders bij wie je het nooit goed genoeg kunt doen.
De medicatie voor ADD en ADHD is hetzelfde. ADD-ers zijn fysiek misschien rustiger, maar vanbinnen is het een totale chaos, dus ook wij hebben baat bij Ritalin, Concerta, etc. Ik niet, trouwens, ik kan er echt niet tegen. Het was twee dagen heel fijn, één dag mwah, en op de vierde dag was ik getransformeerd tot hersenloze zombie met malende kaken. Er kwam helemaal niks meer binnen en er kwam helemaal niks meer uit. Dan maar terug naar de chaos.
En ja, ook ik ben een controlfreak. Alles wordt gecheckt, gedubbelcheckt, en meestal nog een derde keer gecheckt. Overal staan klokken, anders raak ik de tijd totaal kwijt. En als dingen niet op mijn manier gebeuren, dan word ik zenuwachtig en raak ik de kluts kwijt. Het is een copingmechanisme, een manier om niet te verzuipen. Het zij zo. Als het werkt, dan werkt het.
Heb je nu helemaal geen hulp/therapie?
+10000000000.
(Ik kan dit hele topic wel quoten en er dan +10000000000 onder zetten. Scheelt een hoop typewerk ).
En nu ga ik écht richting bedstede....
[...]
Ik ook. Dat heeft nog wat leuke extra stoornisjes opgeleverd naast de ADD.....
Het laatste wat een ADD-er nodig heeft, zijn ontevreden, perfectionistische ouders bij wie je het nooit goed genoeg kunt doen.
De medicatie voor ADD en ADHD is hetzelfde. ADD-ers zijn fysiek misschien rustiger, maar vanbinnen is het een totale chaos, dus ook wij hebben baat bij Ritalin, Concerta, etc. Ik niet, trouwens, ik kan er echt niet tegen. Het was twee dagen heel fijn, één dag mwah, en op de vierde dag was ik getransformeerd tot hersenloze zombie met malende kaken. Er kwam helemaal niks meer binnen en er kwam helemaal niks meer uit. Dan maar terug naar de chaos.
En ja, ook ik ben een controlfreak. Alles wordt gecheckt, gedubbelcheckt, en meestal nog een derde keer gecheckt. Overal staan klokken, anders raak ik de tijd totaal kwijt. En als dingen niet op mijn manier gebeuren, dan word ik zenuwachtig en raak ik de kluts kwijt. Het is een copingmechanisme, een manier om niet te verzuipen. Het zij zo. Als het werkt, dan werkt het.
Heb je nu helemaal geen hulp/therapie?
+10000000000.
(Ik kan dit hele topic wel quoten en er dan +10000000000 onder zetten. Scheelt een hoop typewerk ).
En nu ga ik écht richting bedstede....
vrijdag 29 mei 2015 om 00:26
Pfffff, de ggz. Daar heb ik ook geen goede ervaringen mee. 1001 protocollen en regeltjes, en net voordat je ein-de-lijk hoort hoe ze willen gaan behandelen, gaat de therapeut drie weken op vakantie. Daarnaast had ik totaal geen klik met de therapeute en had zij helemaal niet door wat er echt aan de hand was bij mij.
PsyQ was het ook niet voor mij. Zij hebben wel de diagnose gesteld, maar je moet per se aan de medicatie om aan hun behandeling mee te mogen doen. Daar zaten ze echt op aan te dringen. Ik was destijds fel tegen Ritalin (in mijn geval terecht, achteraf gezien), dus ik was er gauw weer weg.
Vervolgens bij een geweldige, vrijgevestigde psycholoog terecht gekomen. Ontzettend slimme man. Hij heeft me een goede psychotherapiepraktijk aangeraden, en daar zit ik nu, in de "tweede lijn". Op dit moment zijn we nog niet echt bezig met de ADD, omdat ik te veel persoonlijkheidsproblematiek heb die aangepakt moet worden. En dat gaat goed. Ik ben al veel zekerder van mezelf, durf meer, kan veel beter loslaten en ga veel gezonder met mijn emoties om. Ik heb net een hele intensieve periode achter de rug, met veel stress en veranderingen, en ik heb geen enkele angstaanval gehad. Geen één! Dus ja, ik merk echt wel dat ik er baat bij heb
Ondertussen sleutel ik zelf aan mijn ADD. Lees van alles en pik overal en nergens tips op. Maar uiteindelijk zou ik daar ook therapie voor willen krijgen.
Mijn persoonlijke ervaring is, dat vrijgevestigde psychologen en kleine praktijken sneller en beter werken dan grote (overheids)instellingen. Maar je moet ook gewoon het geluk hebben om een goeie "peut" tegen het lijf te lopen.
PsyQ was het ook niet voor mij. Zij hebben wel de diagnose gesteld, maar je moet per se aan de medicatie om aan hun behandeling mee te mogen doen. Daar zaten ze echt op aan te dringen. Ik was destijds fel tegen Ritalin (in mijn geval terecht, achteraf gezien), dus ik was er gauw weer weg.
Vervolgens bij een geweldige, vrijgevestigde psycholoog terecht gekomen. Ontzettend slimme man. Hij heeft me een goede psychotherapiepraktijk aangeraden, en daar zit ik nu, in de "tweede lijn". Op dit moment zijn we nog niet echt bezig met de ADD, omdat ik te veel persoonlijkheidsproblematiek heb die aangepakt moet worden. En dat gaat goed. Ik ben al veel zekerder van mezelf, durf meer, kan veel beter loslaten en ga veel gezonder met mijn emoties om. Ik heb net een hele intensieve periode achter de rug, met veel stress en veranderingen, en ik heb geen enkele angstaanval gehad. Geen één! Dus ja, ik merk echt wel dat ik er baat bij heb
Ondertussen sleutel ik zelf aan mijn ADD. Lees van alles en pik overal en nergens tips op. Maar uiteindelijk zou ik daar ook therapie voor willen krijgen.
Mijn persoonlijke ervaring is, dat vrijgevestigde psychologen en kleine praktijken sneller en beter werken dan grote (overheids)instellingen. Maar je moet ook gewoon het geluk hebben om een goeie "peut" tegen het lijf te lopen.
vrijdag 29 mei 2015 om 00:27
quote:labellei schreef op 29 mei 2015 @ 00:25:
[...]
+10000000000.
(Ik kan dit hele topic wel quoten en er dan +10000000000 onder zetten. Scheelt een hoop typewerk ).
En nu ga ik écht richting bedstede....
Ik heb hier regelmatig het idee dat ik gewoon in een topic terecht ben gekomen met nóg 15 Morrowinds
Slaap zacht!
[...]
+10000000000.
(Ik kan dit hele topic wel quoten en er dan +10000000000 onder zetten. Scheelt een hoop typewerk ).
En nu ga ik écht richting bedstede....
Ik heb hier regelmatig het idee dat ik gewoon in een topic terecht ben gekomen met nóg 15 Morrowinds
Slaap zacht!
vrijdag 29 mei 2015 om 00:34
quote:xylo schreef op 28 mei 2015 @ 21:06:
Wat betreft die emoties: hebben jullie ook weleens dat als je het heel druk hebt, of veel prikkels krijgt en daarvan onbewust stress, dat je dan lijkt alsof je geen contact meer hebt met de grond, met je lijf? Een soort van dissocieren of zo? Dat vind ik altijd heel lastig, ik heb dan echt iets of iemand buiten mezelf nodig om weer te aarden, heb geen grip meer op mezelf.Ja, dan zit je helemaal in je hoofd. Je zweeft weg en bent overal behalve hier. Je gedachtes gaan echt met je aan de haal. Meestal ben ik zo ver "weg" dat ik niet meer oplet wat ik doe, en keihard ergens tegenaan knal. Nou reken maar dat je dan weer terug op aarde bent! Het voelt even heel klote, maar daarna moet ik er meestal wel om lachen. Het is alsof mijn lichaam weet wat er aan de hand is, en er zelf voor zorgt dat ik weer "terugkom".
Wat betreft die emoties: hebben jullie ook weleens dat als je het heel druk hebt, of veel prikkels krijgt en daarvan onbewust stress, dat je dan lijkt alsof je geen contact meer hebt met de grond, met je lijf? Een soort van dissocieren of zo? Dat vind ik altijd heel lastig, ik heb dan echt iets of iemand buiten mezelf nodig om weer te aarden, heb geen grip meer op mezelf.Ja, dan zit je helemaal in je hoofd. Je zweeft weg en bent overal behalve hier. Je gedachtes gaan echt met je aan de haal. Meestal ben ik zo ver "weg" dat ik niet meer oplet wat ik doe, en keihard ergens tegenaan knal. Nou reken maar dat je dan weer terug op aarde bent! Het voelt even heel klote, maar daarna moet ik er meestal wel om lachen. Het is alsof mijn lichaam weet wat er aan de hand is, en er zelf voor zorgt dat ik weer "terugkom".
vrijdag 29 mei 2015 om 00:44
quote:Morrowind schreef op 29 mei 2015 @ 00:26:
Pfffff, de ggz. Daar heb ik ook geen goede ervaringen mee. 1001 protocollen en regeltjes, en net voordat je ein-de-lijk hoort hoe ze willen gaan behandelen, gaat de therapeut drie weken op vakantie. Daarnaast had ik totaal geen klik met de therapeute en had zij helemaal niet door wat er echt aan de hand was bij mij.
PsyQ was het ook niet voor mij. Zij hebben wel de diagnose gesteld, maar je moet per se aan de medicatie om aan hun behandeling mee te mogen doen. Daar zaten ze echt op aan te dringen. Ik was destijds fel tegen Ritalin (in mijn geval terecht, achteraf gezien), dus ik was er gauw weer weg.
Vervolgens bij een geweldige, vrijgevestigde psycholoog terecht gekomen. Ontzettend slimme man. Hij heeft me een goede psychotherapiepraktijk aangeraden, en daar zit ik nu, in de "tweede lijn". Op dit moment zijn we nog niet echt bezig met de ADD, omdat ik te veel persoonlijkheidsproblematiek heb die aangepakt moet worden. En dat gaat goed. Ik ben al veel zekerder van mezelf, durf meer, kan veel beter loslaten en ga veel gezonder met mijn emoties om. Ik heb net een hele intensieve periode achter de rug, met veel stress en veranderingen, en ik heb geen enkele angstaanval gehad. Geen één! Dus ja, ik merk echt wel dat ik er baat bij heb
Ondertussen sleutel ik zelf aan mijn ADD. Lees van alles en pik overal en nergens tips op. Maar uiteindelijk zou ik daar ook therapie voor willen krijgen.
Mijn persoonlijke ervaring is, dat vrijgevestigde psychologen en kleine praktijken sneller en beter werken dan grote (overheids)instellingen. Maar je moet ook gewoon het geluk hebben om een goeie "peut" tegen het lijf te lopen.
Psyq: o jee. Daar ben ik zo'n beetje gillend weggerend. Heb alleen een intake gehad maar de betreffende therapeute heeft me zo raar behandeld en heeft het gesprek ook absurd verkeerd teruggekoppeld naar mijn psychologe (die me had doorverwezen). Sorry dat ik het zeg hoor, maar ik vond het gewoon een vals kreng. Oei wat zeg ik nu?
Overigens ben ik nu bij een grote GGZ instelling. Maar wel bij een afdeling speciaal voor mensen met langdurige en complexe psychiatrische problematiek. Bevalt mij dus erg goed!
Ben ooit ook bij een kleine praktijk geweest. Bij een ervaren psycholoog die in mijn stad goed aangeschreven staat. Maar ik vond het 100 X niets. Hij was tergend langzaam (en duur uurtarief) en had het vooral ook over zichzelf en zijn eigen leven en problemen. En zijn gevoel voor humor vond ik vréselijk. Nu hoorde ik een tijdje terug van een vriendin dat zij ook ooit bij hem in therapie was geweest. En zij was lyrisch!
Oftewel: "de klik" is erg belangrijk en vooral ook zó persoonlijk.
Wat fijn voor je dat jij zoveel aan je "peut" hebt Morrowind. Goed bezig!
Pfffff, de ggz. Daar heb ik ook geen goede ervaringen mee. 1001 protocollen en regeltjes, en net voordat je ein-de-lijk hoort hoe ze willen gaan behandelen, gaat de therapeut drie weken op vakantie. Daarnaast had ik totaal geen klik met de therapeute en had zij helemaal niet door wat er echt aan de hand was bij mij.
PsyQ was het ook niet voor mij. Zij hebben wel de diagnose gesteld, maar je moet per se aan de medicatie om aan hun behandeling mee te mogen doen. Daar zaten ze echt op aan te dringen. Ik was destijds fel tegen Ritalin (in mijn geval terecht, achteraf gezien), dus ik was er gauw weer weg.
Vervolgens bij een geweldige, vrijgevestigde psycholoog terecht gekomen. Ontzettend slimme man. Hij heeft me een goede psychotherapiepraktijk aangeraden, en daar zit ik nu, in de "tweede lijn". Op dit moment zijn we nog niet echt bezig met de ADD, omdat ik te veel persoonlijkheidsproblematiek heb die aangepakt moet worden. En dat gaat goed. Ik ben al veel zekerder van mezelf, durf meer, kan veel beter loslaten en ga veel gezonder met mijn emoties om. Ik heb net een hele intensieve periode achter de rug, met veel stress en veranderingen, en ik heb geen enkele angstaanval gehad. Geen één! Dus ja, ik merk echt wel dat ik er baat bij heb
Ondertussen sleutel ik zelf aan mijn ADD. Lees van alles en pik overal en nergens tips op. Maar uiteindelijk zou ik daar ook therapie voor willen krijgen.
Mijn persoonlijke ervaring is, dat vrijgevestigde psychologen en kleine praktijken sneller en beter werken dan grote (overheids)instellingen. Maar je moet ook gewoon het geluk hebben om een goeie "peut" tegen het lijf te lopen.
Psyq: o jee. Daar ben ik zo'n beetje gillend weggerend. Heb alleen een intake gehad maar de betreffende therapeute heeft me zo raar behandeld en heeft het gesprek ook absurd verkeerd teruggekoppeld naar mijn psychologe (die me had doorverwezen). Sorry dat ik het zeg hoor, maar ik vond het gewoon een vals kreng. Oei wat zeg ik nu?
Overigens ben ik nu bij een grote GGZ instelling. Maar wel bij een afdeling speciaal voor mensen met langdurige en complexe psychiatrische problematiek. Bevalt mij dus erg goed!
Ben ooit ook bij een kleine praktijk geweest. Bij een ervaren psycholoog die in mijn stad goed aangeschreven staat. Maar ik vond het 100 X niets. Hij was tergend langzaam (en duur uurtarief) en had het vooral ook over zichzelf en zijn eigen leven en problemen. En zijn gevoel voor humor vond ik vréselijk. Nu hoorde ik een tijdje terug van een vriendin dat zij ook ooit bij hem in therapie was geweest. En zij was lyrisch!
Oftewel: "de klik" is erg belangrijk en vooral ook zó persoonlijk.
Wat fijn voor je dat jij zoveel aan je "peut" hebt Morrowind. Goed bezig!
