Psyche
alle pijlers
Blij zijn dat je leeft??
woensdag 30 januari 2013 om 01:09
Net in een interessant topic een post gelezen geplaatst door een moeilijke rose naam. Die post had van mij kunnen zijn! Ik ben niet ongelukkig, heb geen moeilijke jeugd gehad. Ik heb een leuk leven. Maar heb me altijd afgevraagd waarom ik leef. Waarom leven we?
Klinkt misschien hard of heel onbekend voor mensen die dit niet herkennen, maar ik zou het niet erg vinden om bijvoorbeeld morgen dood te gaan. Voor m'n familie, vriend en vrienden zou ik het erg vinden, maar voor mezelf??.... Nee
Klinkt misschien hard of heel onbekend voor mensen die dit niet herkennen, maar ik zou het niet erg vinden om bijvoorbeeld morgen dood te gaan. Voor m'n familie, vriend en vrienden zou ik het erg vinden, maar voor mezelf??.... Nee
woensdag 30 januari 2013 om 09:57
Ik heb helaas een chronische depressie en heb dit soort gevoelens zeer vaak. Ik heb het absoluut niet slecht, met mijn verstand weet ik dat dondersgoed. Heb een relatie, een dak boven mijn hoofd, een vaste baan, mijn ouders leven nog enz. Oké...ben niet tevreden met mijzelf, maar dat is een ander verhaal. En als het leven vandaag of morgen over zou zijn? Ik zal er echt niet wakker van liggen. Voor mijn vriend en familie zou het misschien niet leuk zijn, maar mij maakt het niet uit. Mijn oma is 96 geworden. ik moet er echt niet aan denken om die leeftijd te halen. Dan 'moet' ik nog 53 jaar en zit ik niet eens op de helft.
woensdag 30 januari 2013 om 10:02
quote:En als het leven vandaag of morgen over zou zijn? Ik zal er echt niet wakker van liggen
Niet de bedoeling van je verhaal natuurlijk, maar wel grappig want dat kan natuurlijk ook niet.
Dat je doodgaat is een zekerheid in je leven. Dat weet je. Hoe, waarom en wanneer is onzeker. Maar dood gaan we uiteindelijk allemaal.
Niet de bedoeling van je verhaal natuurlijk, maar wel grappig want dat kan natuurlijk ook niet.
Dat je doodgaat is een zekerheid in je leven. Dat weet je. Hoe, waarom en wanneer is onzeker. Maar dood gaan we uiteindelijk allemaal.
woensdag 30 januari 2013 om 10:03
To, naar mijn idee moet je je leven zinvol maken... Anders is het leven idd leeg. Als jij gaat zitten wachten op leuke dingen die moet jezelf opzoeken. Zinvol kan ook al zijn, je buurvrouw helpen, naar een vriendin luisteren. Vrijwilligerswerk doen.
Bedenken dat je het goed hebt... Zo nog tig dingen. Maar goed nu probeer ik al niet stil te staan bij de dood. Niet het meeste prettige fenomeen...
En als je iemand in je omgeving hebt die terminaal is en jong een kindje heeft. Dan ben ik daar zo van geschrokken dat ik denk geniet nu. Ook al kan dat niet de hele dag...
Bedenken dat je het goed hebt... Zo nog tig dingen. Maar goed nu probeer ik al niet stil te staan bij de dood. Niet het meeste prettige fenomeen...
En als je iemand in je omgeving hebt die terminaal is en jong een kindje heeft. Dan ben ik daar zo van geschrokken dat ik denk geniet nu. Ook al kan dat niet de hele dag...
woensdag 30 januari 2013 om 10:05
woensdag 30 januari 2013 om 10:06
Juist omdat het gaat om een periode zuig ik alles op want ik zie en mee maak. Ik ga een keer dood en ik weet niet wanneer en omdat ik geen idee heb wat ik hier doe heb ik ooit besloten dat ik blijheid wil brengen.(ik klink bijna als een Jehova sorry)
Volledige acceptatie van mezelf inclusief tekortkomingen en open staan voor anderen is iets wat ik blijf proberen, de blauwe lucht echt zien, de positieve dingen echt voelen, blij zijn dat ik liefde kan voelen en mededogen. Juichen om de mazzeltjes en ontroerd raken bij het geluk van anderen. Dat is mijn bijdrage en als ik morgen dood neerval dan is het mooi geweest.
Volledige acceptatie van mezelf inclusief tekortkomingen en open staan voor anderen is iets wat ik blijf proberen, de blauwe lucht echt zien, de positieve dingen echt voelen, blij zijn dat ik liefde kan voelen en mededogen. Juichen om de mazzeltjes en ontroerd raken bij het geluk van anderen. Dat is mijn bijdrage en als ik morgen dood neerval dan is het mooi geweest.
woensdag 30 januari 2013 om 10:07
Ik ben het eens met TO hoor. Op dit moment ben ik maar zelden echt gelukkig en ervaar ik even veel stress en dan zou ik bijna wensen dat ik te horen zou krijgen dat ik nog maar even heb en die wens heb ik al vaker gehad, maar zelfs op momenten dat het heel goed ging had ik het niet erg gevonden zo een diagnose te krijgen. Het enige wat ik erg zou vinden is dat mijn omgeving mij zou missen en verdrietig zou worden. En ik zou het jammer vinden nooit met mijn vriend samen te hebben gewoond maar goed, uiteindelijk zal hij ook iemand anders vinden.
woensdag 30 januari 2013 om 10:13
Je vraagt je dus vooral af wat de zin van het leven is. Je komt erachter dat die er niet echt is. Dus waarom leef je dan? Jij gelooft dat er na de dood niks is dus is dood gaan niet erg want je merkt er zelf toch niks van.
Tja...lijkt mij niet zo schokkend. Ik zou het zelf ook niet erg vinden als ik er niet meer zou zijn. Voor mezelf dan, want ik heb er geen last van.
Maar het idee dat mijn kinderen geen moeder meer zouden hebben en het idee dat mijn ouders en man weer een kind /partner zouden verliezen. Dat maakt alleen al dat ik absoluut niet dood zou willen.
Eigenlijk vind ik je gedachten dus niet zo heel bizar. Ik denk dat heel veel mensen zo denken. Al is de gedachte die je hebt geen reële. Want het draait in het leven namelijk niet alleen om jezelf. En dat maakt dat mensen het dus vaak wel erg vinden om dood te gaan.
En daarbij denk ik ook dat het heel anders is als je er echt voor staat. Je kunt nu wel zo denken maar mocht je er ooit voor komen te staan dan kan je ineens wel gaan vechten als een leeuwin voor je bestaan. Dood is uiteindelijk voor heel veel mensen toch wel echt het allerlaatste...
Tja...lijkt mij niet zo schokkend. Ik zou het zelf ook niet erg vinden als ik er niet meer zou zijn. Voor mezelf dan, want ik heb er geen last van.
Maar het idee dat mijn kinderen geen moeder meer zouden hebben en het idee dat mijn ouders en man weer een kind /partner zouden verliezen. Dat maakt alleen al dat ik absoluut niet dood zou willen.
Eigenlijk vind ik je gedachten dus niet zo heel bizar. Ik denk dat heel veel mensen zo denken. Al is de gedachte die je hebt geen reële. Want het draait in het leven namelijk niet alleen om jezelf. En dat maakt dat mensen het dus vaak wel erg vinden om dood te gaan.
En daarbij denk ik ook dat het heel anders is als je er echt voor staat. Je kunt nu wel zo denken maar mocht je er ooit voor komen te staan dan kan je ineens wel gaan vechten als een leeuwin voor je bestaan. Dood is uiteindelijk voor heel veel mensen toch wel echt het allerlaatste...
woensdag 30 januari 2013 om 10:13
In het andere topic schreef ik dit:
wow, ik lees alleen de laatse posts en het gebeurt niet vaak dat ik iemand tegenkom die er net zo over denkt. Ik vind het leven wreed, het wordt je gegeven om je weer afgenomen te worden en als je pech hebt is het onderweg ook nog zwaar.
Ik vind het ook nogal wat, om dat door te geven. Ik wil die verantwoordelijkheid niet hebben. Ik zou me ook schuldig voelen, om een kind daarmee op te zadelen.
Ik ben niet depressief of ongelukkig maar het als ik nooit geboren was zou ik ook niks missen.
Wat ik me nu afvraag he, mensen die dit herkennen en wél kinderen hebben, waarom hebben jullie die keus gemaakt om het leven door te geven als je er zelf al niet zo blij mee bent?
Zoals missy Acey?
quote:missy_Acy schreef op 30 januari 2013 @ 08:40:
Sja, als je dood bent merk je het zelf toch niet. Ik zou t wel enorm kaa uu thee voor m'n kinderen vinden. En dat druk ik zacht uit.
Maar blij zijn dat ik leef? Niet zozeer. Wel blij met t leven dat ik leef.
wow, ik lees alleen de laatse posts en het gebeurt niet vaak dat ik iemand tegenkom die er net zo over denkt. Ik vind het leven wreed, het wordt je gegeven om je weer afgenomen te worden en als je pech hebt is het onderweg ook nog zwaar.
Ik vind het ook nogal wat, om dat door te geven. Ik wil die verantwoordelijkheid niet hebben. Ik zou me ook schuldig voelen, om een kind daarmee op te zadelen.
Ik ben niet depressief of ongelukkig maar het als ik nooit geboren was zou ik ook niks missen.
Wat ik me nu afvraag he, mensen die dit herkennen en wél kinderen hebben, waarom hebben jullie die keus gemaakt om het leven door te geven als je er zelf al niet zo blij mee bent?
Zoals missy Acey?
quote:missy_Acy schreef op 30 januari 2013 @ 08:40:
Sja, als je dood bent merk je het zelf toch niet. Ik zou t wel enorm kaa uu thee voor m'n kinderen vinden. En dat druk ik zacht uit.
Maar blij zijn dat ik leef? Niet zozeer. Wel blij met t leven dat ik leef.
.
woensdag 30 januari 2013 om 10:14
quote:elninjoo schreef op 30 januari 2013 @ 09:38:
Ik ben niet nieuwsgierig naar de toekomst. Ik weet dat die toekomst zal inhouden dat ik m'n ouders zal verliezen en wellicht nog meer dierbaren en zelf uiteindelijk ook aftakel en wellicht lichamelijk een hoop te verduren krijg. Je hoort wel 'ns dat iemand -veel te jong- opeens instort en dood is, dat lijkt mij echt 'n zege.Helaas mee eens.
Ik ben niet nieuwsgierig naar de toekomst. Ik weet dat die toekomst zal inhouden dat ik m'n ouders zal verliezen en wellicht nog meer dierbaren en zelf uiteindelijk ook aftakel en wellicht lichamelijk een hoop te verduren krijg. Je hoort wel 'ns dat iemand -veel te jong- opeens instort en dood is, dat lijkt mij echt 'n zege.Helaas mee eens.
.
woensdag 30 januari 2013 om 10:15
quote:missy_Acy schreef op 30 januari 2013 @ 10:02:
[...]
Niet de bedoeling van je verhaal natuurlijk, maar wel grappig want dat kan natuurlijk ook niet.
Dat je doodgaat is een zekerheid in je leven. Dat weet je. Hoe, waarom en wanneer is onzeker. Maar dood gaan we uiteindelijk allemaal.Eigenlijk wel. Als ik vandaag zou weten dat ik er morgen niet meer ben, zou ik 's nachts wakker kunnen liggen.
[...]
Niet de bedoeling van je verhaal natuurlijk, maar wel grappig want dat kan natuurlijk ook niet.
Dat je doodgaat is een zekerheid in je leven. Dat weet je. Hoe, waarom en wanneer is onzeker. Maar dood gaan we uiteindelijk allemaal.Eigenlijk wel. Als ik vandaag zou weten dat ik er morgen niet meer ben, zou ik 's nachts wakker kunnen liggen.
woensdag 30 januari 2013 om 10:17
quote:mara2 schreef op 30 januari 2013 @ 10:03:
To, naar mijn idee moet je je leven zinvol maken... Anders is het leven idd leeg. Als jij gaat zitten wachten op leuke dingen die moet jezelf opzoeken. Zinvol kan ook al zijn, je buurvrouw helpen, naar een vriendin luisteren. Vrijwilligerswerk doen.
Bedenken dat je het goed hebt... Zo nog tig dingen. Maar goed nu probeer ik al niet stil te staan bij de dood. Niet het meeste prettige fenomeen...
En als je iemand in je omgeving hebt die terminaal is en jong een kindje heeft. Dan ben ik daar zo van geschrokken dat ik denk geniet nu. Ook al kan dat niet de hele dag...
Wat jij nu zegt, dat zijn allemaal lapmiddelen. Om er toch maar wat van te maken. Doe ik ook hoor, daar niet van. Maar de kern van het verhaal is toch dat het leven zinloos is.
Verderop zeg je dat je wil blijven leven voor je kinderen en je ouders. Dat is in feite toch tragisch? Kun je toch beter geen kinderen nemen? Want dan willen die blijven leven voor jou, en misschien nemen ze zelf ook weer kinderen en zo is de cirkel compleet.
To, naar mijn idee moet je je leven zinvol maken... Anders is het leven idd leeg. Als jij gaat zitten wachten op leuke dingen die moet jezelf opzoeken. Zinvol kan ook al zijn, je buurvrouw helpen, naar een vriendin luisteren. Vrijwilligerswerk doen.
Bedenken dat je het goed hebt... Zo nog tig dingen. Maar goed nu probeer ik al niet stil te staan bij de dood. Niet het meeste prettige fenomeen...
En als je iemand in je omgeving hebt die terminaal is en jong een kindje heeft. Dan ben ik daar zo van geschrokken dat ik denk geniet nu. Ook al kan dat niet de hele dag...
Wat jij nu zegt, dat zijn allemaal lapmiddelen. Om er toch maar wat van te maken. Doe ik ook hoor, daar niet van. Maar de kern van het verhaal is toch dat het leven zinloos is.
Verderop zeg je dat je wil blijven leven voor je kinderen en je ouders. Dat is in feite toch tragisch? Kun je toch beter geen kinderen nemen? Want dan willen die blijven leven voor jou, en misschien nemen ze zelf ook weer kinderen en zo is de cirkel compleet.
.
woensdag 30 januari 2013 om 10:19
quote:mara2 schreef op 30 januari 2013 @ 10:03:
To, naar mijn idee moet je je leven zinvol maken... Anders is het leven idd leeg. Als jij gaat zitten wachten op leuke dingen die moet jezelf opzoeken. Zinvol kan ook al zijn, je buurvrouw helpen, naar een vriendin luisteren. Vrijwilligerswerk doen.
Bedenken dat je het goed hebt... Sorry hoor..maar dat vind ik (om maar even in de juiste termen te blijven) dooddoeners. Als je leven zinvol is of wordt, wil niet zeggen dat je dan meteen heel blij bent met het leven. En in mijn hoofd weet ik dat het niet slecht heb, maar zou het gewoon niet erg vinden als vandaag mijn laatste dag zou zijn.
To, naar mijn idee moet je je leven zinvol maken... Anders is het leven idd leeg. Als jij gaat zitten wachten op leuke dingen die moet jezelf opzoeken. Zinvol kan ook al zijn, je buurvrouw helpen, naar een vriendin luisteren. Vrijwilligerswerk doen.
Bedenken dat je het goed hebt... Sorry hoor..maar dat vind ik (om maar even in de juiste termen te blijven) dooddoeners. Als je leven zinvol is of wordt, wil niet zeggen dat je dan meteen heel blij bent met het leven. En in mijn hoofd weet ik dat het niet slecht heb, maar zou het gewoon niet erg vinden als vandaag mijn laatste dag zou zijn.
woensdag 30 januari 2013 om 10:19
quote:mara2 schreef op 30 januari 2013 @ 10:03:
To, naar mijn idee moet je je leven zinvol maken... Anders is het leven idd leeg. Als jij gaat zitten wachten op leuke dingen die moet jezelf opzoeken. Zinvol kan ook al zijn, je buurvrouw helpen, naar een vriendin luisteren. Vrijwilligerswerk doen.
Bedenken dat je het goed hebt... Zo nog tig dingen. Maar goed nu probeer ik al niet stil te staan bij de dood. Niet het meeste prettige fenomeen...
En als je iemand in je omgeving hebt die terminaal is en jong een kindje heeft. Dan ben ik daar zo van geschrokken dat ik denk geniet nu. Ook al kan dat niet de hele dag...
Ik zie mijn leven niet als leeg. Ik geniet ook echt wel van mn leven, ik doe leuke dingen, heb hele prettige vrienden. Ik heb ook niet het gevoel dat ik iets mis in mijn leven.
En ik ben me ook zeer bewust dat ik het goed heb.
To, naar mijn idee moet je je leven zinvol maken... Anders is het leven idd leeg. Als jij gaat zitten wachten op leuke dingen die moet jezelf opzoeken. Zinvol kan ook al zijn, je buurvrouw helpen, naar een vriendin luisteren. Vrijwilligerswerk doen.
Bedenken dat je het goed hebt... Zo nog tig dingen. Maar goed nu probeer ik al niet stil te staan bij de dood. Niet het meeste prettige fenomeen...
En als je iemand in je omgeving hebt die terminaal is en jong een kindje heeft. Dan ben ik daar zo van geschrokken dat ik denk geniet nu. Ook al kan dat niet de hele dag...
Ik zie mijn leven niet als leeg. Ik geniet ook echt wel van mn leven, ik doe leuke dingen, heb hele prettige vrienden. Ik heb ook niet het gevoel dat ik iets mis in mijn leven.
En ik ben me ook zeer bewust dat ik het goed heb.
woensdag 30 januari 2013 om 10:20
Wat vreselijk rot voor je dat je je zo voelt.
Misschien toch eens met je huisarts praten?
Misschien kan hij je een antidepressiva voorschrijven ter ondersteuning, maar je moet er zelf wat van maken in t leven.
Sinds mijn man kanker heeft gehad,
sta ik heel anders in het leven.
Ik/wij zijn blij met iedere dag en genieten van kleine dingen
dat kan een eekhoorntje zijn of een zonnestraaltje
Misschien toch eens met je huisarts praten?
Misschien kan hij je een antidepressiva voorschrijven ter ondersteuning, maar je moet er zelf wat van maken in t leven.
Sinds mijn man kanker heeft gehad,
sta ik heel anders in het leven.
Ik/wij zijn blij met iedere dag en genieten van kleine dingen
dat kan een eekhoorntje zijn of een zonnestraaltje
woensdag 30 januari 2013 om 10:22
[/b]quote:Daantje1970 schreef op 30 januari 2013 @ 10:19:
[...]
Sorry hoor..maar dat vind ik (om maar even in de juiste termen te blijven) dooddoeners. Als je leven zinvol is of wordt, wil niet zeggen dat je dan meteen heel blij bent met het leven. En in mijn hoofd weet ik dat het niet slecht heb, maar zou het gewoon niet erg vinden als vandaag mijn laatste dag zou zijn.Dit dus ja!
[...]
Sorry hoor..maar dat vind ik (om maar even in de juiste termen te blijven) dooddoeners. Als je leven zinvol is of wordt, wil niet zeggen dat je dan meteen heel blij bent met het leven. En in mijn hoofd weet ik dat het niet slecht heb, maar zou het gewoon niet erg vinden als vandaag mijn laatste dag zou zijn.Dit dus ja!
woensdag 30 januari 2013 om 10:24
quote:quinacridonerose schreef op 30 januari 2013 @ 02:17:
[...]
En dat vind ik dus zo'n kul, alsof het leven zinvoller is als je het fijn hebt, of gelukkig bent of iets "nuttigs" doet.
Dat maakt toch allemaal helemaal niet uit?
Leuk voor nu, natuurlijk, maar als je dood bent is het toch allemaal voor de kat z'n viool geweest.
En da's prima hoor, zo is het leven nu eenmaal, maar omdat het allemaal zo zinloos is heb ik niet het gevoel dat het voor mij belangrijk is om lang te leven.
Als ik morgen dood ga is het best, als ik over 100 jaar ga ook (nou ja, zo oud word ik eigenlijk liever niet geloof ik
)
Ik heb niet alles gelezen (ben tot bovenstaande post gekomen) maar ben getroffen door de herkenning. Ik voel het precies zo als hierboven staat. Meestal heb ik er geen last van en ik heb ook wel een leuk leven. Maar af en toe bekruipt me dat gevoel van 'waarom?'
Mijn man snapt hier helemaal niks van en is wel bang om dood te gaan. Hij is geloof ik wel een beetje jaloers op hoe ik er tegenaan kijk.
[...]
En dat vind ik dus zo'n kul, alsof het leven zinvoller is als je het fijn hebt, of gelukkig bent of iets "nuttigs" doet.
Dat maakt toch allemaal helemaal niet uit?
Leuk voor nu, natuurlijk, maar als je dood bent is het toch allemaal voor de kat z'n viool geweest.
En da's prima hoor, zo is het leven nu eenmaal, maar omdat het allemaal zo zinloos is heb ik niet het gevoel dat het voor mij belangrijk is om lang te leven.
Als ik morgen dood ga is het best, als ik over 100 jaar ga ook (nou ja, zo oud word ik eigenlijk liever niet geloof ik
)Ik heb niet alles gelezen (ben tot bovenstaande post gekomen) maar ben getroffen door de herkenning. Ik voel het precies zo als hierboven staat. Meestal heb ik er geen last van en ik heb ook wel een leuk leven. Maar af en toe bekruipt me dat gevoel van 'waarom?'
Mijn man snapt hier helemaal niks van en is wel bang om dood te gaan. Hij is geloof ik wel een beetje jaloers op hoe ik er tegenaan kijk.
woensdag 30 januari 2013 om 10:25
Alsof je van antidepressiva opeens anders gaat denken. AD werkt meer op je gevoel heb ik het idee. Je gaat er echt niet anders van denken hoor! Ik heb vorig jaar een gewone depressie eroverheen gehad, met therapie is dat weggegaan. Maar de chronische depressie blijft. En zo ben ik nu eenmaal.
Ik heb 2 jaar geleden een vriendin verloren aan kanker, en helaas wel meer mensen in mijn omgeving. Zo triest voor hun omgeving. Maar dan nog wil het niet zeggen dat ik dan blij moet zijn omdat ik wel leef. Ik heb er niet om gevraagd om op deze wereld te komen.
Ik heb 2 jaar geleden een vriendin verloren aan kanker, en helaas wel meer mensen in mijn omgeving. Zo triest voor hun omgeving. Maar dan nog wil het niet zeggen dat ik dan blij moet zijn omdat ik wel leef. Ik heb er niet om gevraagd om op deze wereld te komen.
woensdag 30 januari 2013 om 10:26
quote:impala schreef op 30 januari 2013 @ 10:22:
Anti depressiva nemen om de waarheid aan te kunnen? Dit is geen depressie in de klinische zin, die is gewoon de realiteit onder ogen zien. En ja, die is best deprimerend.Als het leven geen zin had dan was het er niet. Zowel theologisch gezien als evolutionistisch gezien. Of je zin hebt in de zin ervan is een tweede
Anti depressiva nemen om de waarheid aan te kunnen? Dit is geen depressie in de klinische zin, die is gewoon de realiteit onder ogen zien. En ja, die is best deprimerend.Als het leven geen zin had dan was het er niet. Zowel theologisch gezien als evolutionistisch gezien. Of je zin hebt in de zin ervan is een tweede
woensdag 30 januari 2013 om 10:27
quote:impala schreef op 30 januari 2013 @ 10:22:
Anti depressiva nemen om de waarheid aan te kunnen? Dit is geen depressie in de klinische zin, die is gewoon de realiteit onder ogen zien. En ja, die is best deprimerend.
Ze schrijft dat ze t niet erg vindt om morgen dood te gaan.
Volgens mij ben je dan behoorlijk depri hoor.
Trouwens een antidepressiva is niet alleen voor depressieve mensen,
t kan je ook wat rust in je hoofd geven en net t zetje geven in de juiste richting.
Anti depressiva nemen om de waarheid aan te kunnen? Dit is geen depressie in de klinische zin, die is gewoon de realiteit onder ogen zien. En ja, die is best deprimerend.
Ze schrijft dat ze t niet erg vindt om morgen dood te gaan.
Volgens mij ben je dan behoorlijk depri hoor.
Trouwens een antidepressiva is niet alleen voor depressieve mensen,
t kan je ook wat rust in je hoofd geven en net t zetje geven in de juiste richting.
woensdag 30 januari 2013 om 10:27
quote:Wat ik me nu afvraag he, mensen die dit herkennen en wél kinderen hebben, waarom hebben jullie die keus gemaakt om het leven door te geven als je er zelf al niet zo blij mee bent?Volgens mij begrijp je niet wat ik bedoel. Ik ben blij met m'n leven, en ik ben gelukkig met m'n leven. Niet perse omdat ik leef, dat is gewoon een feit. Ik leef.
