Psyche
alle pijlers
Dementerende (groot)ouders
vrijdag 2 januari 2015 om 16:58
Het kan niet zijn dat wij (mijn moeder en ik) de enigen zijn die hier mee worstelen. Daarom hoop ik hier een beetje aanspraak te krijgen hierover, ervaringen uit te wisselen en elkaar een beetje te steunen.
De situatie bij ons:
Grootmoeder (78) gaat al een jaar of 6 langzaam achteruit. Het begon met een hersenbloeding 6 jaar geleden, met als gevolg lichamelijke klachten en emotionele onvrede. De eerste paar jaar was het allemaal goed te doen. Ze kon nog veel alleen, al ging het wat langzamer en moeizamer, en emotioneel was het ook allemaal nog wel te doen. Maar de laatste twee jaar, en vooral de laatste maanden, gaat ze echt rap achteruit. Op dit moment kan ze moeilijk lopen, valt vaak, heeft na zo'n val moeite met praten en lopen, is compleet paranoïde (denkt dat wij van haar stelen bijvoorbeeld), vergeetachtig (weet vaak niet welke dag het is, geeft geld uit en denkt dan dat het gestolen is omdat ze zich niet meer herinnert dat ze het uitgegeven heeft), is met regelmaat "van de wereld" dat ze gewoon voor zich uit zit te staren en helemaal out is, loopt zomaar alle kanten op zonder te weten waar ze nu echt naartoe gaat.
Grootste probleem is: ze wil geen hulp. Weigert naar de dokter te gaan, wil niet meewerken aan eventuele hulp in huis oid, wil niet met ons afspraken maken over dingen. Een officiële diagnose is er niet, maar haar huisarts deelt onze sterke vermoedens dat er sprake is van vasculaire dementie. Mijn moeder en ik (andere kinderen of kleinkinderen zijn er niet) willen heel graag voor haar zorgen. Maar ze maakt het ons onmogelijk. Mijn moeder heeft geen werk en is willing and able om voor haar te zorgen, wil haar ook graag in huis nemen etc. Maar mijn grootmoeder verdraagt mijn moeder niet. Ze heeft gewoon echt een hekel aan haar eigenlijk. Maar 5 minuten later voelt ze zich dan eenzaam en belt ze toch mijn moeder weer. Ook omdat ze niemand anders heeft.
Voordat iedereen komt met 'tehuis' etc. Wij hebben besloten haar wens om zelfstandig te blijven en hulp te weigeren te respecteren zolang ze geen gevaar voor haar omgeving vormt. En we willen haar daar zo goed mogelijk bij helpen. Maar het valt ons wel zwaar, vooral omdat ze ons niet toelaat. Wel ligt er een plan klaar wat we gaan doen als het echt niet meer gaat.
Ik hoop dat er nog anderen zijn, en dat we elkaar een beetje steun kunnen bieden.
De situatie bij ons:
Grootmoeder (78) gaat al een jaar of 6 langzaam achteruit. Het begon met een hersenbloeding 6 jaar geleden, met als gevolg lichamelijke klachten en emotionele onvrede. De eerste paar jaar was het allemaal goed te doen. Ze kon nog veel alleen, al ging het wat langzamer en moeizamer, en emotioneel was het ook allemaal nog wel te doen. Maar de laatste twee jaar, en vooral de laatste maanden, gaat ze echt rap achteruit. Op dit moment kan ze moeilijk lopen, valt vaak, heeft na zo'n val moeite met praten en lopen, is compleet paranoïde (denkt dat wij van haar stelen bijvoorbeeld), vergeetachtig (weet vaak niet welke dag het is, geeft geld uit en denkt dan dat het gestolen is omdat ze zich niet meer herinnert dat ze het uitgegeven heeft), is met regelmaat "van de wereld" dat ze gewoon voor zich uit zit te staren en helemaal out is, loopt zomaar alle kanten op zonder te weten waar ze nu echt naartoe gaat.
Grootste probleem is: ze wil geen hulp. Weigert naar de dokter te gaan, wil niet meewerken aan eventuele hulp in huis oid, wil niet met ons afspraken maken over dingen. Een officiële diagnose is er niet, maar haar huisarts deelt onze sterke vermoedens dat er sprake is van vasculaire dementie. Mijn moeder en ik (andere kinderen of kleinkinderen zijn er niet) willen heel graag voor haar zorgen. Maar ze maakt het ons onmogelijk. Mijn moeder heeft geen werk en is willing and able om voor haar te zorgen, wil haar ook graag in huis nemen etc. Maar mijn grootmoeder verdraagt mijn moeder niet. Ze heeft gewoon echt een hekel aan haar eigenlijk. Maar 5 minuten later voelt ze zich dan eenzaam en belt ze toch mijn moeder weer. Ook omdat ze niemand anders heeft.
Voordat iedereen komt met 'tehuis' etc. Wij hebben besloten haar wens om zelfstandig te blijven en hulp te weigeren te respecteren zolang ze geen gevaar voor haar omgeving vormt. En we willen haar daar zo goed mogelijk bij helpen. Maar het valt ons wel zwaar, vooral omdat ze ons niet toelaat. Wel ligt er een plan klaar wat we gaan doen als het echt niet meer gaat.
Ik hoop dat er nog anderen zijn, en dat we elkaar een beetje steun kunnen bieden.
vrijdag 2 januari 2015 om 18:02
quote:Carenza schreef op 02 januari 2015 @ 17:55:
"Moeilijk is dat he. Nog een tip: schakel een casemanager dementie in. Zij weten veel van de mogelijkheden die er zijn om degene met dementie, maar ook de mantelzorgers zoals je moeder, te ondersteunen. Ook als degene met dementie geen hulp wil, kun je er als mantelzorger terecht voor ondersteuning en een luisterend oor."
Dat is dus precies wat het doc-team doet!!
Kijk ook of er iets te doen is met identificatie voor oma, voor het geval ze het huis verlaat en niet meer weet hoe ze terug moet. Een ketting of een armband of zoiets??
Een alarmeringssysteem met een zorginstelling kan ook ondersteuning bieden.
Zo veel mogelijk routine is misschien ook prettig, zodat oma precies weet waar ze aan toe is. Er kan misschien ook maaltijdvoorziening ingeschakeld worden? En: evt. de gaskookplaat inruilen voor een elektrisch plaatje (1 of 2 pits).Moet oma wel weten hoe een waterkoker werkt. Heb een cliënt gehad die een plastic waterkoker op het kookplaatje had gezet om water te koken.
"Moeilijk is dat he. Nog een tip: schakel een casemanager dementie in. Zij weten veel van de mogelijkheden die er zijn om degene met dementie, maar ook de mantelzorgers zoals je moeder, te ondersteunen. Ook als degene met dementie geen hulp wil, kun je er als mantelzorger terecht voor ondersteuning en een luisterend oor."
Dat is dus precies wat het doc-team doet!!
Kijk ook of er iets te doen is met identificatie voor oma, voor het geval ze het huis verlaat en niet meer weet hoe ze terug moet. Een ketting of een armband of zoiets??
Een alarmeringssysteem met een zorginstelling kan ook ondersteuning bieden.
Zo veel mogelijk routine is misschien ook prettig, zodat oma precies weet waar ze aan toe is. Er kan misschien ook maaltijdvoorziening ingeschakeld worden? En: evt. de gaskookplaat inruilen voor een elektrisch plaatje (1 of 2 pits).Moet oma wel weten hoe een waterkoker werkt. Heb een cliënt gehad die een plastic waterkoker op het kookplaatje had gezet om water te koken.
“Don’t look back – you’re not going that way.”
vrijdag 2 januari 2015 om 18:03
vrijdag 2 januari 2015 om 18:14
Ik moet ff lachen om de waterkoker op het fornuis
Gelukkig weet ze dat allemaal (nog) wel. Koken gaat tot dusver ook nog goed. Verdwalen hebben we ook nog niet meegemaakt. Wel dat ze bijvoorbeeld een aantal keer beneden is gaan staan wachten op mijn moeder (een half uur in de kou) terwijl ze hadden afgesproken dat oma zou bellen als ze opgehaald wou worden (en dus niet gebeld heeft).
Gelukkig weet ze dat allemaal (nog) wel. Koken gaat tot dusver ook nog goed. Verdwalen hebben we ook nog niet meegemaakt. Wel dat ze bijvoorbeeld een aantal keer beneden is gaan staan wachten op mijn moeder (een half uur in de kou) terwijl ze hadden afgesproken dat oma zou bellen als ze opgehaald wou worden (en dus niet gebeld heeft).
vrijdag 2 januari 2015 om 18:16
quote:Tickel schreef op 02 januari 2015 @ 17:51:
[...]
Gebruikt jouw oma hulpmiddelen bij het lopen? Ze kan namelijk wel het liefst thuis dood willen gaan, maar als ze verkeerd valt en iets breekt, dan komt ze alsnog in het ziekenhuis of verpleeghuis terecht. Ze opereren nl niet altijd, soms zitten er teveel risico's aan vast, zeker bij dementerende mensen.Dat weet ze ook. We hebben haar ook duidelijk gemaakt dat als ze echt niks meer kan het voor ons onmogelijk is om haar adequate zorg te bieden.
[...]
Gebruikt jouw oma hulpmiddelen bij het lopen? Ze kan namelijk wel het liefst thuis dood willen gaan, maar als ze verkeerd valt en iets breekt, dan komt ze alsnog in het ziekenhuis of verpleeghuis terecht. Ze opereren nl niet altijd, soms zitten er teveel risico's aan vast, zeker bij dementerende mensen.Dat weet ze ook. We hebben haar ook duidelijk gemaakt dat als ze echt niks meer kan het voor ons onmogelijk is om haar adequate zorg te bieden.
vrijdag 2 januari 2015 om 18:18
"Moet oma wel weten hoe een waterkoker werkt. Heb een cliënt gehad die een plastic waterkoker op het kookplaatje had gezet om water te koken."
Zo erg heb ik het niet meegemaakt, maar het aanleren van hoe een waterkoker werkt kan erg lastig zijn, ook al is het maar één knop die uit zichzelf stopt.
En er kan beter geen vertrouwd apparaat kapot gaan, want aanleren hoe het nieuwe werkt, zelfs met trucjes en geschreven instructies kan ook heel lastig zijn!!
Zo erg heb ik het niet meegemaakt, maar het aanleren van hoe een waterkoker werkt kan erg lastig zijn, ook al is het maar één knop die uit zichzelf stopt.
En er kan beter geen vertrouwd apparaat kapot gaan, want aanleren hoe het nieuwe werkt, zelfs met trucjes en geschreven instructies kan ook heel lastig zijn!!
vrijdag 2 januari 2015 om 18:23
Geven jullie haar niet teveel ruimte om zelf te beslissen? Mijn ervaring is dat je soms even moet doorduwen om resultaat te bereiken. Vooral het argument: "Als je thuis wilt blijven wonen moet je maar accepteren dat er zo nu en dan hulp van buiten aan te pas komt" doet wonderen. Uiteindelijk is dat ook waar, want als je moeder het niet meer trekt kan je oma niet thuis blijven wonen.
Probeer haar iig te laten tekenen voor internetbankieren, wat jullie (je moeder of jij) dan kunnen doen. Dat lost veel administratieproblemen op. En is meteen handig voor als ze nog verder achteruit gaat. Dan kan er nog iemand bij haar geld om de rekeningen te betalen.
Wat betreft het vallen: Bij mijn oude vader was de bloedruk een probleem. Als hij opstond werd hij duizelig en viel soms. Een tabletje ter stabilisatie daarvan deed wonderen. Net als een half pilletje tegen de depressie. Want leuk is het niet, zo'n proces.
Verder had hij (opgedrongen) thuiszorg. Verzorging die iedere ochtend even kwam en hielp met douchen en aankleden. En huishoudelijke hulp, één keer per week. Is voor de familie ook een hele geruststelling, dat je de verantwoordelijkheid niet helemaal alleen hoeft te dragen.
Probeer haar iig te laten tekenen voor internetbankieren, wat jullie (je moeder of jij) dan kunnen doen. Dat lost veel administratieproblemen op. En is meteen handig voor als ze nog verder achteruit gaat. Dan kan er nog iemand bij haar geld om de rekeningen te betalen.
Wat betreft het vallen: Bij mijn oude vader was de bloedruk een probleem. Als hij opstond werd hij duizelig en viel soms. Een tabletje ter stabilisatie daarvan deed wonderen. Net als een half pilletje tegen de depressie. Want leuk is het niet, zo'n proces.
Verder had hij (opgedrongen) thuiszorg. Verzorging die iedere ochtend even kwam en hielp met douchen en aankleden. En huishoudelijke hulp, één keer per week. Is voor de familie ook een hele geruststelling, dat je de verantwoordelijkheid niet helemaal alleen hoeft te dragen.
If none of us is prepared to die for freedom, then all of us will die under tyranny.
vrijdag 2 januari 2015 om 18:26
quote:Carenza schreef op 02 januari 2015 @ 18:18:
"Moet oma wel weten hoe een waterkoker werkt. Heb een cliënt gehad die een plastic waterkoker op het kookplaatje had gezet om water te koken."
Zo erg heb ik het niet meegemaakt, maar het aanleren van hoe een waterkoker werkt kan erg lastig zijn, ook al is het maar één knop die uit zichzelf stopt.
En er kan beter geen vertrouwd apparaat kapot gaan, want aanleren hoe het nieuwe werkt, zelfs met trucjes en geschreven instructies kan ook heel lastig zijn!!Dat vergeten ze, alleen dingen die diep verankert in het geheugen liggen blijven tot het laatst. Korte termijn geheugen is het eerst wat eraan gaat.
"Moet oma wel weten hoe een waterkoker werkt. Heb een cliënt gehad die een plastic waterkoker op het kookplaatje had gezet om water te koken."
Zo erg heb ik het niet meegemaakt, maar het aanleren van hoe een waterkoker werkt kan erg lastig zijn, ook al is het maar één knop die uit zichzelf stopt.
En er kan beter geen vertrouwd apparaat kapot gaan, want aanleren hoe het nieuwe werkt, zelfs met trucjes en geschreven instructies kan ook heel lastig zijn!!Dat vergeten ze, alleen dingen die diep verankert in het geheugen liggen blijven tot het laatst. Korte termijn geheugen is het eerst wat eraan gaat.
“Don’t look back – you’re not going that way.”
vrijdag 2 januari 2015 om 18:28
quote:matroesjka_ schreef op 02 januari 2015 @ 17:02:
[...]
We laten haar niet aanmodderen. Mijn moeder is het grootste deel van de dag (en vaak de nacht) met haar. Er ligt wel een plan klaar in overleg met huisarts voor het moment dat het echt niet meer gaat.
Lief van jullie maar heel nuchter gezien houdt je dit ook niet onbeperkt vol. Oma kan geen hulp willen maar hoeveel ouderen willen dat niet. Vele willen geen thuiszorg in hun huis. En willen ze dat de familie alle diensten gaan leveren.
Maar dat houdt ook eens op. Ik zou toch met oma blijven praten over de stappen later. Want alleen al voor de bescherming van jullie zelf kun je dit niet ongelimiteerd doen de mantelzorg.
Nu moet misschien alles voor oma gedaan worden? Maar ik heb het gezien op een gegeven moment zijn de mantelzorgers ook over belast.
[...]
We laten haar niet aanmodderen. Mijn moeder is het grootste deel van de dag (en vaak de nacht) met haar. Er ligt wel een plan klaar in overleg met huisarts voor het moment dat het echt niet meer gaat.
Lief van jullie maar heel nuchter gezien houdt je dit ook niet onbeperkt vol. Oma kan geen hulp willen maar hoeveel ouderen willen dat niet. Vele willen geen thuiszorg in hun huis. En willen ze dat de familie alle diensten gaan leveren.
Maar dat houdt ook eens op. Ik zou toch met oma blijven praten over de stappen later. Want alleen al voor de bescherming van jullie zelf kun je dit niet ongelimiteerd doen de mantelzorg.
Nu moet misschien alles voor oma gedaan worden? Maar ik heb het gezien op een gegeven moment zijn de mantelzorgers ook over belast.
vrijdag 2 januari 2015 om 18:30
quote:mara2 schreef op 02 januari 2015 @ 18:28:
[...]
Lief van jullie maar heel nuchter gezien houdt je dit ook niet onbeperkt vol. Oma kan geen hulp willen maar hoeveel ouderen willen dat niet. Vele willen geen thuiszorg in hun huis. En willen ze dat de familie alle diensten gaan leveren.
Maar dat houdt ook eens op. Ik zou toch met oma blijven praten over de stappen later. Want alleen al voor de bescherming van jullie zelf kun je dit niet ongelimiteerd doen de mantelzorg.
Nu moet misschien alles voor oma gedaan worden? Maar ik heb het gezien op een gegeven moment zijn de mantelzorgers ook over belast.Die kans zit er in ja. Dat het op een gegeven moment niet meer gaat. Tot die tijd doen we gewoon alles voor haar wat we kunnen. Makkelijk gezegd, stop maar weg. Maar dat gaat tegen onze normen en waarden in. In ieder geval op dit moment. (Die koppigheid hebben we ook niet van een vreemde he ) Voor nu is dit de manier waarop we het gaan doen. Hoe we dat in de toekomst doen als het erger wordt dat zien we dan. Hoewel we niet het idee hebben dat ze de 80 gaat halen.
[...]
Lief van jullie maar heel nuchter gezien houdt je dit ook niet onbeperkt vol. Oma kan geen hulp willen maar hoeveel ouderen willen dat niet. Vele willen geen thuiszorg in hun huis. En willen ze dat de familie alle diensten gaan leveren.
Maar dat houdt ook eens op. Ik zou toch met oma blijven praten over de stappen later. Want alleen al voor de bescherming van jullie zelf kun je dit niet ongelimiteerd doen de mantelzorg.
Nu moet misschien alles voor oma gedaan worden? Maar ik heb het gezien op een gegeven moment zijn de mantelzorgers ook over belast.Die kans zit er in ja. Dat het op een gegeven moment niet meer gaat. Tot die tijd doen we gewoon alles voor haar wat we kunnen. Makkelijk gezegd, stop maar weg. Maar dat gaat tegen onze normen en waarden in. In ieder geval op dit moment. (Die koppigheid hebben we ook niet van een vreemde he ) Voor nu is dit de manier waarop we het gaan doen. Hoe we dat in de toekomst doen als het erger wordt dat zien we dan. Hoewel we niet het idee hebben dat ze de 80 gaat halen.
vrijdag 2 januari 2015 om 18:46
Ik zou voor nu haar proberen thuis te houden.
Maar als het echt niet meer gaat ... dan gaat het niet.
Is er overigens een optie dat iemand haar in huis neemt, misschien als tussenstadium tussen niet meer zelfstandig wonen en eventueel een zorgcentrum?
Als je moeder er nu al héél veel is, is 't bijvoorbeeld misschien makkelijker dat ze 24 uur op 24 bij je moeder woont.
En dat anderen eventueel af en toe bijspringen en haar af en toe 1 of 2 dagen opvangen.
Geeft je oma misschien ook toch een soort vervangend "thuisgevoel".
(Al zal het dan ongetwijfeld héél zwaar worden.)
Is er ook een optie om haar bijvoorbeeld een aantal ochtenden (of middagen) per week naar een dagcentrum te laten gaan? Niet continu dus, maar wel zo dat het jullie een beetje ontlast.
De huisarts zou ik alleszins wel inlichten. Dat hij desnoods 1 keer per maand ofzo aan huis langskomt.
Al verklaart hij het naar haar toe desnoods als "effe je bloeddruk komen meten".
Maar zo volgt hij dus mee de situatie op.
Sterkte!
Maar als het echt niet meer gaat ... dan gaat het niet.
Is er overigens een optie dat iemand haar in huis neemt, misschien als tussenstadium tussen niet meer zelfstandig wonen en eventueel een zorgcentrum?
Als je moeder er nu al héél veel is, is 't bijvoorbeeld misschien makkelijker dat ze 24 uur op 24 bij je moeder woont.
En dat anderen eventueel af en toe bijspringen en haar af en toe 1 of 2 dagen opvangen.
Geeft je oma misschien ook toch een soort vervangend "thuisgevoel".
(Al zal het dan ongetwijfeld héél zwaar worden.)
Is er ook een optie om haar bijvoorbeeld een aantal ochtenden (of middagen) per week naar een dagcentrum te laten gaan? Niet continu dus, maar wel zo dat het jullie een beetje ontlast.
De huisarts zou ik alleszins wel inlichten. Dat hij desnoods 1 keer per maand ofzo aan huis langskomt.
Al verklaart hij het naar haar toe desnoods als "effe je bloeddruk komen meten".
Maar zo volgt hij dus mee de situatie op.
Sterkte!
vrijdag 2 januari 2015 om 18:50
Hier een licht dementerende schoonmoeder.
Wij hebben camera's opgehangen zodat er altijd iemand ff kan controleren hoe het gaat. Gas is idd afgesloten en er worden door vriend maaltijden in de ijskast gezet die ze in de magnetron kan doen.
Haar in een tehuis is haar ten dode opschrijven, die leeft dan nog hoogstens een maand of drie en dan is het gebeurt. DIe is zo gehecht aan haar eigen achterkamer, bed etc. dat we dat niet wilden. Die beslissing was trouwens hoofdzakelijk aan mij omdat vriend het aan mij heeft overgelaten of ik hem wel de hele week kon missen. Hij werkt nu daar en woont bij zijn moeder in ons vakantie appartement (in een omgebouwde schuur ) Dit gaat nu al een jaar of drie zo.
Als hij heir is in het weekend of op zijn werk kan er ff op de camera gekeken worden. Voor wassen en controle komt er thuiszorg en er zijn buren en vrienden ingeschakeld die daar kunnen gaan kijken in geval van nood.
Voor mijn oma was het tehuis de beste oplossing, aanspraak, leuke buurt, dichter bij ons. Maar voor deze vrouw echt niet. Dus met wat aanpassingen kan ze gewoon lekker thuis blijven totdat ze sterft.
Als ze echt snachts de straat op gaat oid dan kan het niet meer maar zolang iemand nog redelijk in staat is om te functioneren in zijn eigen omgeving... Lekker daar laten.
Wij hebben camera's opgehangen zodat er altijd iemand ff kan controleren hoe het gaat. Gas is idd afgesloten en er worden door vriend maaltijden in de ijskast gezet die ze in de magnetron kan doen.
Haar in een tehuis is haar ten dode opschrijven, die leeft dan nog hoogstens een maand of drie en dan is het gebeurt. DIe is zo gehecht aan haar eigen achterkamer, bed etc. dat we dat niet wilden. Die beslissing was trouwens hoofdzakelijk aan mij omdat vriend het aan mij heeft overgelaten of ik hem wel de hele week kon missen. Hij werkt nu daar en woont bij zijn moeder in ons vakantie appartement (in een omgebouwde schuur ) Dit gaat nu al een jaar of drie zo.
Als hij heir is in het weekend of op zijn werk kan er ff op de camera gekeken worden. Voor wassen en controle komt er thuiszorg en er zijn buren en vrienden ingeschakeld die daar kunnen gaan kijken in geval van nood.
Voor mijn oma was het tehuis de beste oplossing, aanspraak, leuke buurt, dichter bij ons. Maar voor deze vrouw echt niet. Dus met wat aanpassingen kan ze gewoon lekker thuis blijven totdat ze sterft.
Als ze echt snachts de straat op gaat oid dan kan het niet meer maar zolang iemand nog redelijk in staat is om te functioneren in zijn eigen omgeving... Lekker daar laten.
vrijdag 2 januari 2015 om 18:51
Mietrot, bij moeder intrekken is meerdere malen aangeboden maar wil ze niet. Voor nu is het "goed" zoals het is, wat de toekomst brengt zien we in de toekomst.
Huisarts wordt door ons op de hoogte gehouden (wordt ook netjes elke keer in het dossier opgenomen als er iets is) en ze komt er ook wel met enige regelmaat gelukkig. Maar dan wel als zij besluit dat het tijd is daarvoor
Huisarts wordt door ons op de hoogte gehouden (wordt ook netjes elke keer in het dossier opgenomen als er iets is) en ze komt er ook wel met enige regelmaat gelukkig. Maar dan wel als zij besluit dat het tijd is daarvoor
vrijdag 2 januari 2015 om 18:59
quote:Mietrot schreef op 02 januari 2015 @ 18:46:
Is er ook een optie om haar bijvoorbeeld een aantal ochtenden (of middagen) per week naar een dagcentrum te laten gaan? Niet continu dus, maar wel zo dat het jullie een beetje ontlast.
Dit vind ik ook een goed idee! Mijn oma ging hier ook heen zodat mijn opa wat lucht kreeg en zij zo langer thuis kon wonen. De mensen van de dagopvang konden dan allerlei activiteiten doen die ze gedeeltelijk zelf konden kiezen, en in de middag werd ze weer thuis gebracht ('s ochtends opgehaald).
Kan me voorstellen dat het heel moeilijk is om een tijd voor een dementerende te mantelzorgen, en dan kan het heel fijn zijn om 1/2 dagen in de week even 'vrij' te hebben, al was het maar om je eigen huishouden te kunnen doen.
Is er ook een optie om haar bijvoorbeeld een aantal ochtenden (of middagen) per week naar een dagcentrum te laten gaan? Niet continu dus, maar wel zo dat het jullie een beetje ontlast.
Dit vind ik ook een goed idee! Mijn oma ging hier ook heen zodat mijn opa wat lucht kreeg en zij zo langer thuis kon wonen. De mensen van de dagopvang konden dan allerlei activiteiten doen die ze gedeeltelijk zelf konden kiezen, en in de middag werd ze weer thuis gebracht ('s ochtends opgehaald).
Kan me voorstellen dat het heel moeilijk is om een tijd voor een dementerende te mantelzorgen, en dan kan het heel fijn zijn om 1/2 dagen in de week even 'vrij' te hebben, al was het maar om je eigen huishouden te kunnen doen.
vrijdag 2 januari 2015 om 19:03
Herkenbaar verhaal. Mijn vader was ook dement. Ook het niet willen laten onderzoeken door doktoren. Hij was er van overtuigd (ik denk wel tot aan het eind van zijn leven) dat hij niets mankeerde terwijl de hele wereld zag dat niet goed met hem ging.
Bij mijn vader hebben we het zo gedaan: verwijsbrief van huisarts voor neuroloog gehaald en mijn tantes zijn toen met hem naar de neuroloog gegaan. Met het argument: "jij vindt dat je niets mankeert? Laat de specialist dat dan maar bevestigen." Door wat simpele vragen wist de neuroloog al snel hoe laat het was. Met die diagnose hebben we toen dagbehandeling aangevraagd. Is dat misschien iets voor je oma? Dan heeft ze gelijk wat aanspraak. Activiteiten zijn vaak dingen als spelletjes, liedjes zingen en ouderengym. Dat soort dingen.
Ook hebben we thuiszorg aangevraagd voor dingen als huishoudelijke hulp en persoonlijke verzorging. Mijn vader heeft tot zijn dood thuis gewoond. Dat was in zijn geval nog te doen, maar dat moet wel verantwoord blijven vind ik. Mijn tip is zorg dat iemand een sleutel heeft zodat je altijd naar binnen kunt ook in een paranoïde periode van haar leven. Mijn vader heeft een periode gekend dat hij niet meer wist dat hij kinderen had dus wij ( mijn broers, zusjes en ik) kwamen niet binnen.
Het is een lastig proces voor familie. Sterkte.
Bij mijn vader hebben we het zo gedaan: verwijsbrief van huisarts voor neuroloog gehaald en mijn tantes zijn toen met hem naar de neuroloog gegaan. Met het argument: "jij vindt dat je niets mankeert? Laat de specialist dat dan maar bevestigen." Door wat simpele vragen wist de neuroloog al snel hoe laat het was. Met die diagnose hebben we toen dagbehandeling aangevraagd. Is dat misschien iets voor je oma? Dan heeft ze gelijk wat aanspraak. Activiteiten zijn vaak dingen als spelletjes, liedjes zingen en ouderengym. Dat soort dingen.
Ook hebben we thuiszorg aangevraagd voor dingen als huishoudelijke hulp en persoonlijke verzorging. Mijn vader heeft tot zijn dood thuis gewoond. Dat was in zijn geval nog te doen, maar dat moet wel verantwoord blijven vind ik. Mijn tip is zorg dat iemand een sleutel heeft zodat je altijd naar binnen kunt ook in een paranoïde periode van haar leven. Mijn vader heeft een periode gekend dat hij niet meer wist dat hij kinderen had dus wij ( mijn broers, zusjes en ik) kwamen niet binnen.
Het is een lastig proces voor familie. Sterkte.
vrijdag 2 januari 2015 om 19:07
vrijdag 2 januari 2015 om 19:13
Volgens mij wisselt het nogal en is het vooral afhankelijk van de dementerenden en de activiteitenbegeleiding. Bij mijn oma werd er veel gewandeld (of mensen gingen in een rolstoel naar buiten), gepuzzeld, spelletjes van/over vroeger gedaan, films gekeken, gepuzzeld of op de één of andere manier creatief bezig gegaan. Volgens mij konden ze ook kiezen voor gezamenlijk koken en dieren aaien (die kwamen langs), maar dat weet ik niet zeker. Ook lunchten ze samen en werd er koffie/thee gedronken.
Mijn oma vond het in ieder geval altijd erg leuk. Enige grote nadeel ervan vind ik dat ze moest stoppen toen ze later toch naar een tehuis moest, maar dat is bij jouw oma voorlopig nog niet het geval.
Mijn oma vond het in ieder geval altijd erg leuk. Enige grote nadeel ervan vind ik dat ze moest stoppen toen ze later toch naar een tehuis moest, maar dat is bij jouw oma voorlopig nog niet het geval.
vrijdag 2 januari 2015 om 19:16
Hoe goed is het terugvalplan voor als het echt niet meer kan. Spreek helaas uit ervaring dat je vaak echt tot het laatste moment wacht op dat plan te lanceren, want je wilt alles maar dan ook alles hebben gedaan om die stap te voorkomen. Alleen is de zorg tegenwoordig zo dat je vaak nig direct ergens terecht kunt. Wachtlijsten, zeker voor dementerenden zijn aan de orde van de dag. En dan heb ik het nog niet over de plek van jouw voorkeur. Je wilt toch je dierbare, of dat nou opa, oma of pa is, dicht in de buurt houden. Maar veel plekken speciaal voor dementerenden zijn er niet.
Mijn tip is dus om dat plan goed te checken op haalbaarheid.
Mijn tip is dus om dat plan goed te checken op haalbaarheid.
vrijdag 2 januari 2015 om 19:22
quote:matroesjka_ schreef op 02 januari 2015 @ 19:02:
Wat voor dingen worden er dan gedaan op zo'n dagopvang?
Knutselen, wandelen, gezamenlijk eten, geheugentrainingsspelletjes, tv kijken, zingen, muziek luisteren of maken.
Daarnaast heb je speciale soorten opvang, zoals dagbesteding op boerderijen.
Wat voor dingen worden er dan gedaan op zo'n dagopvang?
Knutselen, wandelen, gezamenlijk eten, geheugentrainingsspelletjes, tv kijken, zingen, muziek luisteren of maken.
Daarnaast heb je speciale soorten opvang, zoals dagbesteding op boerderijen.
vrijdag 2 januari 2015 om 19:25
quote:matroesjka_ schreef op 02 januari 2015 @ 19:07:
Oma is er meer van overtuigd dat de dokter (al dan niet in samenwerking met mijn moeder) haar wil gaan vermoorden
Wat lastig is aan die aanspraak en bijvoorbeeld dagopvang is bij ons denk ik vooral de taalbarriere. Huissleutels hebben zowel ik als mijn moeder gelukkig.
Spreekt ze helemaal geen Nederlands?
Welke taal spreekt ze wel?
Oma is er meer van overtuigd dat de dokter (al dan niet in samenwerking met mijn moeder) haar wil gaan vermoorden
Wat lastig is aan die aanspraak en bijvoorbeeld dagopvang is bij ons denk ik vooral de taalbarriere. Huissleutels hebben zowel ik als mijn moeder gelukkig.
Spreekt ze helemaal geen Nederlands?
Welke taal spreekt ze wel?
“Don’t look back – you’re not going that way.”
