Psyche
alle pijlers
Jong en antidepressiva
maandag 2 oktober 2017 om 20:01
Dit hoort eigenlijk ook een beetje onder gezondheid. Naar aanleiding van mijn andere topic psyche/wat-hielp-jou-uit-je-depressie/l ... #p27617670 ben ik benieuwd of hier jonge mensen zijn met een depressie en of je wel/niet antidepressiva slikt en hoe je tot dat besluit bent gekomen?
Mijn verhaal: Ik ben 23 en nu 2 jaar aan het worstelen met recidiverende depressies. Ik heb net een intensief traject van driekwart jaar afgerond bij de psycholoog. Het gaat nu wel iets beter maar ben er absoluut nog niet. Ik lees op het topic wel veel over antidepressiva en krijg ook wel vaak de vraag waarom ik geen ad slik. Zowel mijn huisarts en psycholoog zijn er best wel op tegen, aangezien als je op jonge leeftijd begint ermee het kan zorgen voor hart- en vaatziekten en het de klachten ook flink erger kan maken tot suïcide aan toe.
Ik ben daarom wel benieuwd hoe mensen hier daar tegenaan kijken! Alle ervaringen zijn welkom!
Mijn verhaal: Ik ben 23 en nu 2 jaar aan het worstelen met recidiverende depressies. Ik heb net een intensief traject van driekwart jaar afgerond bij de psycholoog. Het gaat nu wel iets beter maar ben er absoluut nog niet. Ik lees op het topic wel veel over antidepressiva en krijg ook wel vaak de vraag waarom ik geen ad slik. Zowel mijn huisarts en psycholoog zijn er best wel op tegen, aangezien als je op jonge leeftijd begint ermee het kan zorgen voor hart- en vaatziekten en het de klachten ook flink erger kan maken tot suïcide aan toe.
Ik ben daarom wel benieuwd hoe mensen hier daar tegenaan kijken! Alle ervaringen zijn welkom!
vrijdag 6 oktober 2017 om 14:05
@KeaAlpine
Er wordt onderscheid gemaakt tussen Generalistische Basis GGZ voor stoornissen met een lage complexiteit en risico met een lichte (kort), matige (middel) of ernstige (intensief) of chronische problematiek – en Gespecialiseerde GGZ (SGGZ).
- Bron http://www.gooisepsychologen.nl/index.p ... basis-ggz/
Basis Intensief (BI) is gemiddeld 750 minuten, dus 9 - 12 sessies. Ik heb net even gekeken en ik heb 19 sessies gehad.
Ik kreeg de indruk dat dit normaal is eigenlijk? Vanaf dat ik begon met de therapie in december is al aangegeven dat ik tot ong. augustus behandelingen zou krijgen. Ik kon wel verder vanuit een ander potje met andere hulpvraag en therapiedoel als therapie niet effectief zou zijn. Therapie is wel effectief gebleken aangezien ik van een ernstige depressie nu naar een matige depressie ben gegaan.
Ik ga wel overleggen met de psycholoog welke mogelijkheden ik nog heb. Ik had net even gebeld, maar kon het telefonisch overleg niet naar eerder verplaatsen ivm overvolle agenda bij haar.
Er wordt onderscheid gemaakt tussen Generalistische Basis GGZ voor stoornissen met een lage complexiteit en risico met een lichte (kort), matige (middel) of ernstige (intensief) of chronische problematiek – en Gespecialiseerde GGZ (SGGZ).
- Bron http://www.gooisepsychologen.nl/index.p ... basis-ggz/
Basis Intensief (BI) is gemiddeld 750 minuten, dus 9 - 12 sessies. Ik heb net even gekeken en ik heb 19 sessies gehad.
Ik kreeg de indruk dat dit normaal is eigenlijk? Vanaf dat ik begon met de therapie in december is al aangegeven dat ik tot ong. augustus behandelingen zou krijgen. Ik kon wel verder vanuit een ander potje met andere hulpvraag en therapiedoel als therapie niet effectief zou zijn. Therapie is wel effectief gebleken aangezien ik van een ernstige depressie nu naar een matige depressie ben gegaan.
Ik ga wel overleggen met de psycholoog welke mogelijkheden ik nog heb. Ik had net even gebeld, maar kon het telefonisch overleg niet naar eerder verplaatsen ivm overvolle agenda bij haar.
vrijdag 6 oktober 2017 om 14:14
Dat is ook iets inderdaad. Zodra ik meer vastigheid heb qua baan e.d. willen ze dit graag doen.redbulletje schreef: ↑06-10-2017 13:58Willen jouw ouders je geen rentevrije schenking doen om te investeren in 'n huis?
Ik zou wel graag in de stad willen gaan wonen waar ook mijn huidige werk is en mijn sociale contacten.
Ik heb ook al wel een koop-appartement op het oog voor over een x aantal jaren waar mijn ouders wel in zouden willen investeren.
Als ik twee jaar fulltime ga studeren en hiervoor mijn baan op zeg, kan het ook maar zo zijn dat ik ergens anders werk ga vinden.
De banen liggen hier niet per se voor het oprapen in mijn vakgebied. Dus het is al best bijzonder dat ik deze baan heb nu.
Kortom zolang ik deze studie wil doen is een koophuis nog niet zo'n verstandig besluit misschien.
vrijdag 6 oktober 2017 om 14:19
Tja, zelf vind ik woonlocatie belangrijker dan werklocatie. Als je je gehecht hebt aan 'n plaats wegens familie, sociale contacten, roots etc, zou ik daar voor kiezen en je woonlocatie niet van potentieel werk laten afhangen. Anders kun je anno nu wel blijven verhuizen, want banen zijn niet meer voor 't leven. Je mag al blij zijn als je ergens 'n jaar mag blijven.
vrijdag 6 oktober 2017 om 14:32
Ja daar heb je wel gelijk in. Ik heb ook al veel op kamers gezeten (in het binnen- en buitenland) en ben ook wel wat klaar daarmee, wil me gewoon een beetje gaan settelen nu. Het studentenleven ben ik nu ook wel te oud voor en zie mezelf niet meer op een klein kamertje zitten of badkamers en keukens delen met 5 andere studenten. Maar een koophuis kan ook een blok aan je been zijn als je geen werk hebt.redbulletje schreef: ↑06-10-2017 14:19Tja, zelf vind ik woonlocatie belangrijker dan werklocatie. Als je je gehecht hebt aan 'n plaats wegens familie, sociale contacten, roots etc, zou ik daar voor kiezen en je woonlocatie niet van potentieel werk laten afhangen. Anders kun je anno nu wel blijven verhuizen, want banen zijn niet meer voor 't leven. Je mag al blij zijn als je ergens 'n jaar mag blijven.
Overigens hebben ze bij mijn baan wel aangegeven dat ze de intentie hebben mij voor vast aan te nemen (voor wat 't waard is, heb nu jaarcontract). Zij hechten wel veel waarde aan een vast team. Mijn collega's werken er ook allemaal al heel lang en allemaal vast contract. Maar werkgever heeft ook aangegeven dat ik deze periode vooral moet zien als een leer-fase, ook aangezien ik nog vrij jong ben, waarbij ik nog alle ruimte heb om nog te gaan studeren of juist een totaal andere kant op te gaan.
vrijdag 6 oktober 2017 om 16:20
Sorry, maar wat een onzin zeg, van je ouders. Banken zijn gericht op winst maken voor hun aandeelhouders, DUO niet.Jempo schreef: ↑06-10-2017 13:31Dit heb ik ook weleens aangesneden, maar bij een hypotheek weet je wat je schulden zijn in tegenstelling tot een studieschuld (aldus mijn vader, ik heb me nooit verdiept in hypotheken). De rente is nu nog 0% maar kan over 5 jaar zo 6% worden. Buiten hypotheek hebben ze nooit geleend nee. Mijn ouders hebben de luxe dat hun studies betaald zijn en worden door de werkgever. In mijn vakgebied komt dat zelden tot nooit voor. Is met een fulltime studie ook niet echt haalbaar.
Het is ook bij hypotheken niet altijd zo dat je rente de hele looptijd vast staat, dat ligt er maar net aan welke vorm je kiest. En de kans dat de rente op een studieschuld zo hoog wordt, is er natuurlijk, maar ik verwacht dat dat wel mee zal vallen voorlopig.
En eerlijk: denk je echt dat je na een paar jaar werken weer fulltime gaat studeren? En wil je echt nog zo lang bij je ouders wonen?
Life's a bitch and you can't win.
M. Python
M. Python
vrijdag 6 oktober 2017 om 17:25
Ja dan inderdaad wel kiezen voor een hypotheek waarbij de rente vast blijft staan, of in elk geval niet hoger wordt.Martinimeisje schreef: ↑06-10-2017 16:20Sorry, maar wat een onzin zeg, van je ouders. Banken zijn gericht op winst maken voor hun aandeelhouders, DUO niet.
Het is ook bij hypotheken niet altijd zo dat je rente de hele looptijd vast staat, dat ligt er maar net aan welke vorm je kiest. En de kans dat de rente op een studieschuld zo hoog wordt, is er natuurlijk, maar ik verwacht dat dat wel mee zal vallen voorlopig.
En eerlijk: denk je echt dat je na een paar jaar werken weer fulltime gaat studeren? En wil je echt nog zo lang bij je ouders wonen?
Ik heb ook gezegd dat ik verwacht dat de rentes niet zoveel zouden stijgen, maar mijn vader zei ook al garanties krijg je niet, dus je moet het risico gewoon niet gaan nemen. Mijn ouders hebben overigens allebei hoge functies in het onderwijs gericht op financiën / accountancy.
En ik ben er inderdaad wel heel erg bang voor dat ik er uiteindelijk niet meer aan begin, dat zou ik echt verschrikkelijk vinden. Ik wil later niet zoiets hebben van "had ik maar". Ik denk ook dat zodra je eenmaal vaste lasten hebt dat je dan niet meer zomaar aan een fulltime studie begint. En zo lang thuiswonen zie ik inderdaad ook wel tegenop, niet per se om mijn ouders maar ik woon op het platteland en ik heb daardoor te weinig sociale contacten vind ik zelf. Eigenlijk zit ik op het moment gewoon vast in een leven wat me niet gelukkig maakt.
vrijdag 6 oktober 2017 om 19:12
Heb er net nog een goed gesprek over gehad met m'n ouders. Aangegeven dat ik niet gelukkig ben en best worstel wat ik nu moet doen. Zij zeiden dat ze het wel begrijpen, maar ook wel een beetje een luxeprobleem vinden. Dat ik dankbaar moet zijn dat ik een baan heb en dat iedereen toch moet werken voor z'n geld. En dat het ook wel een goede les is voor me dat ik nu ga inzien dat het leven geld kost en dat het leven draait om geld. Ik vind dat best wel een verdrietige gedachte.
Maar ze zeiden ook wel, joh zoveel mensen die pas later gaan studeren en die nog lang thuiswonen, dat is toch ook helemaal niet erg. Dus ja ik zie ook wel in dat mijn situatie nou ook wel weer niet zó raar is.
Voor nu dus het plan dat ik dit jaar die 3 dagen blijf werken, daarnaast in mijn eigen tijd alvast wat voorbereidend studeren en waar het kan wat bijverdienen in de horeca. En dan per volgend jaar september mijn baan opzeggen en gaan studeren. Het is niet ideaal maar wel het beste denk ik.
Maar ze zeiden ook wel, joh zoveel mensen die pas later gaan studeren en die nog lang thuiswonen, dat is toch ook helemaal niet erg. Dus ja ik zie ook wel in dat mijn situatie nou ook wel weer niet zó raar is.
Voor nu dus het plan dat ik dit jaar die 3 dagen blijf werken, daarnaast in mijn eigen tijd alvast wat voorbereidend studeren en waar het kan wat bijverdienen in de horeca. En dan per volgend jaar september mijn baan opzeggen en gaan studeren. Het is niet ideaal maar wel het beste denk ik.
vrijdag 6 oktober 2017 om 20:14
Natuurlijk is het een luxe probleem als je het vergelijkt met kinderen in oorlogsgebieden, Nederland in de jaren '30 etc. etc., maar dat wil toch niet zeggen dat het dus maar ok is als jij je ongelukkig voelt?
Ze laten je veel zelf oplossen en dat is niet verkeerd, maar dan moeten ze jou ook zelf de keus laten maken om wel of niet te gaan lenen! En daar staat tegenover dat jij die keuze ook zelf moet durven maken, in plaats van maar te doen wat je ouders vinden. Je bent immers geen 18 meer.
Ze laten je veel zelf oplossen en dat is niet verkeerd, maar dan moeten ze jou ook zelf de keus laten maken om wel of niet te gaan lenen! En daar staat tegenover dat jij die keuze ook zelf moet durven maken, in plaats van maar te doen wat je ouders vinden. Je bent immers geen 18 meer.
Life's a bitch and you can't win.
M. Python
M. Python
vrijdag 6 oktober 2017 om 20:35
Grappig, dat is eigenlijk precies wat ik heb gezegd. Dat ik dat zelf ook heel goed begrijp en heus dankbaar ben dat ik kan werken en naar school kan, dat ze het in Afrika heus slechter hebben etc., maar daarmee mijn probleem nog niet is opgelost.
En ik begrijp wat je zegt over eigen keuzes maken. Dat zeiden mijn ouders ook al, dat ik niet moet doen alsof ik gedwongen aan het werk ben gegaan omdat het moest van hen. Toch voelde ik me wel onder druk gezet zolang ik nog in hun huis woon. De regel is hier heel stellig, zolang je bij ons woont wordt er niet geleend. Waarschijnlijk als mijn ouders me volledig vrij hadden gelaten was ik die premaster gaan doen nu en had ik die baan afgewezen. En dan had ik over een aantal jaren een topic geopend over problemen met schulden en geen huis kunnen kopen enzo. Dus ik ga nu maar proberen om het los te laten, de situatie is zoals hij is en het wordt vast beter als ik over een paar jaren afgestudeerd ben en op mezelf kan.
En ik begrijp wat je zegt over eigen keuzes maken. Dat zeiden mijn ouders ook al, dat ik niet moet doen alsof ik gedwongen aan het werk ben gegaan omdat het moest van hen. Toch voelde ik me wel onder druk gezet zolang ik nog in hun huis woon. De regel is hier heel stellig, zolang je bij ons woont wordt er niet geleend. Waarschijnlijk als mijn ouders me volledig vrij hadden gelaten was ik die premaster gaan doen nu en had ik die baan afgewezen. En dan had ik over een aantal jaren een topic geopend over problemen met schulden en geen huis kunnen kopen enzo. Dus ik ga nu maar proberen om het los te laten, de situatie is zoals hij is en het wordt vast beter als ik over een paar jaren afgestudeerd ben en op mezelf kan.
zondag 15 oktober 2017 om 17:47
Zelfde update als in andere topic van mij:Saga_Röversdotter schreef: ↑02-10-2017 22:04To, kijk inderdaad eerst naar je belasting. Zeker met opbouwen van AD lijkt me dit niet vol te houden en een verband tussen recidiverende depressies en te grote belasting kan er ook zijn.
Hoi allemaal, ik vond het wel goed om even een update te geven. Psycholoog heb ik nog niet gesproken, die zit momenteel bomvol en ik heb zelf ook een redelijk volle agenda, dus uiteindelijk kunnen we elkaar pas 6 november weer spreken. Maar ik heb het er wel veel over gehad met mijn omgeving. Nu besloten dat ik langer over de studie ga doen en m'n werk kunnen terugschroeven, nu werk ik elke week 2 dagen en om de twee weken nog een avond, zodat mijn belasting in elk geval lager is.. Ik wil eens kijken of een stap terugnemen misschien inderdaad de oplossing is van mijn probleem.
Daarnaast heb ik mijn studielening (met pijn in het hart, maargoed) op maximaal gezet, zodat ik kan sparen en voldoende geld heb voor een klein appartementje voor mezelf in de stad, dit lijkt me goed voor mijn sociale contacten die ik nu mis op het platteland.
Ook heb ik een infraroodlamp gekocht via marktplaats, ben benieuwd of dat iets gaat helpen. En ik heb een lijstje gemaakt met alle tips en adviezen, en kies daar elke keer eentje uit als ik me rot voel.
zondag 15 oktober 2017 om 17:55
Ik heb hier nog eens over nagedacht en ik denk dat het te maken heeft met het hele participatie-denken, zowel in mijn persoonlijke leven als in de gezondheidszorg.MoirenPhae schreef: ↑02-10-2017 22:30TO is al 2 jaar depressief en toont weinig vooruitgang. Gewoon sneu dat medicatie haar dan afgeraden wordt, omdat het op eigen kracht moet.
Ik voel mij mentaal gezien niet veel beter, maar lichamelijk wel (20 kilo afgevallen, die ik goed kon missen), heb nu een bachelordiploma gehaald, twee banen die me goed afgaan en waar ik succesvol in ben, toegelaten voor een universitaire pre-master waar maar twee plekken voor waren dit jaar. Ik zorg dat ik 's ochtends mijn bed uit kom en onderneem sociale activiteiten. Dus vanuit mijn omgeving en psycholoog is het zo van: maar het gaat toch allemaal goed??
Ik voel mij hierdoor op mijn beurt weer niet echt gehoord. Psycholoog zegt ook wel dat het tijd nodig heeft voordat ik het zelf ook echt ga voelen. Daar hou ik me wel aan vast.
zondag 15 oktober 2017 om 20:19
Ik ben niet echt bekend met jouw situatie Jempo, maar je hebt inderdaad een hele hoop bereikt de afgelopen jaren! Petje af! Maar nog voel je je niet goed en ik lees dat je ook niet regelmatig therapie hebt en de psycholoog het heeft over een stapje terugdoen. Maar wat wordt er gedaan aan jouw gevoelens en gedachten, de mechanismen in jou waardoor jij je zo rot (over jezelf) voelt ondanks dat je veel bereikt? Ik vraag me af of deze psycholoog wel geschikt is, voor de volgende stappen in jouw proces. Ik snap hun werkwijze sowieso niet, zoals eerder besproken. Het gaat toch helemaal niet goed met je? Waarom ronden ze dan af en gaan ze niet doorpakken op 'het andere potje' zoals zij het noemen?
maandag 30 oktober 2017 om 12:11
Dankjewel voor jullie reacties, dat doet me enorm goed. Ik ben het met je eens KeaAlpine. Ik zou nu een afspraak heb met mijn psycholoog, maar die kan helaas niet doorgaan ivm persoonlijke omstandigheden bij haar. Balen. Nu pas weer over twee weken een plekje.
Ik heb school een mail gestuurd dat ik ga stoppen met de studie en het over een jaar wil gaan oppakken als het persoonlijk beter gaat met me. Ik kwam er echt achter dat ik zo niet langer door kan gaan, ben al jaren aan het hollen, racen en vechten en ik ben gewoon moe! Dat is voor mij ook wel een belangrijke les, pas op de plaats doen en voor mezelf kiezen.
@Stella89 Wow echt, wat een verschil dan tussen huisartsen. Je bent niet veel ouder dan mij zie ik. Ik vraag me echt af hoe ze dat bepalen. Moet zeggen dat mijn huisarts sowieso niet dacht dat ik een depressie had, die dacht aan faalangst, pas bij de psycholoog bleek het wel iets erger te zijn.
Ik heb school een mail gestuurd dat ik ga stoppen met de studie en het over een jaar wil gaan oppakken als het persoonlijk beter gaat met me. Ik kwam er echt achter dat ik zo niet langer door kan gaan, ben al jaren aan het hollen, racen en vechten en ik ben gewoon moe! Dat is voor mij ook wel een belangrijke les, pas op de plaats doen en voor mezelf kiezen.
@Stella89 Wow echt, wat een verschil dan tussen huisartsen. Je bent niet veel ouder dan mij zie ik. Ik vraag me echt af hoe ze dat bepalen. Moet zeggen dat mijn huisarts sowieso niet dacht dat ik een depressie had, die dacht aan faalangst, pas bij de psycholoog bleek het wel iets erger te zijn.
maandag 30 oktober 2017 om 12:13
donderdag 9 november 2017 om 17:20
Nee Stella ik heb de lamp inmiddels teruggestuurd, na anderhalve week nog geen enkel verschil en ik was het zat, kost je toch een half uur - uur vroeger opstaan 's ochtends 
Ik heb de afgelopen dagen gewerkt en wilde vandaag thuis werken om administratie op orde te krijgen, maar ik voelde me zo leeg toen ik opstond en heb eigenlijk niets gedaan. Begin me nu pas weer een beetje oké te voelen... ik probeer het maar een beetje te accepteren dat mijn energielevel zo laag is, want me er tegen verzetten werkt ook niet. Vanavond heb ik een cursus en morgen weer een hele dag werken, afleiding heerlijk!
School heeft voor mij een uitzondering kunnen maken, ik mag de opleiding in deeltijd doen, en doe er dan wel een half jaar langer over + meer collegegeld, maar het geeft mij wel een stuk rust.
Ik heb de afgelopen dagen gewerkt en wilde vandaag thuis werken om administratie op orde te krijgen, maar ik voelde me zo leeg toen ik opstond en heb eigenlijk niets gedaan. Begin me nu pas weer een beetje oké te voelen... ik probeer het maar een beetje te accepteren dat mijn energielevel zo laag is, want me er tegen verzetten werkt ook niet. Vanavond heb ik een cursus en morgen weer een hele dag werken, afleiding heerlijk!
School heeft voor mij een uitzondering kunnen maken, ik mag de opleiding in deeltijd doen, en doe er dan wel een half jaar langer over + meer collegegeld, maar het geeft mij wel een stuk rust.
donderdag 9 november 2017 om 19:57
Ik heb 'm ook. Al jaren. Het helpt écht. Het is wetenschappelijk bewezen.
Ik gebruik m iedere ochtend. Iedere ochtend dus, de hele herfst en winter. Het houdt mijn ritme goed, en ik voel me minder uitgeput en somber. Samen met de antidepressiva dan wel dit jaar.
zaterdag 11 november 2017 om 13:17
Ik hoor er inderdaad veel enthousiaste verhalen over! Hoe lang moet je 'm proberen voordat je verschil merkt denk je? Want ik was er na 2 weken wel klaar mee en ze zijn best wel duur, dus als het dan niet werkt is het echt zonde...
zaterdag 11 november 2017 om 13:19
Ik ben drie weken geleden een week naar Italië geweest, waar ik de hele week op het strand heb gelegen, maar ik voelde me daar net zo slecht als thuis... terwijl ik zo had gehoopt dat dat de oplossing zou zijnredbulletje schreef: ↑09-11-2017 19:49Misschien 'ns een weekje naar de zon gaan? Even geen bruine blaadjes en grijze luchten meer, maar vitamine Z bij tanken.
