Psyche
alle pijlers
Paranormaal
donderdag 16 september 2010 om 18:53
Haai!
Ik vroeg me af of jullie wel eens in aanraking zijn gekomen met paranormale gebeurtenissen en zo ja hoe zijn jullie hiermee om gegaan?
Zelf ben ik hier heel nieuwsgierig naar omdat er naar mijn idee af en toe wel eens dingen gebeuren die niet te verklaren zijn!
Hoe denken jullie hierover?
Greetz!
Ik vroeg me af of jullie wel eens in aanraking zijn gekomen met paranormale gebeurtenissen en zo ja hoe zijn jullie hiermee om gegaan?
Zelf ben ik hier heel nieuwsgierig naar omdat er naar mijn idee af en toe wel eens dingen gebeuren die niet te verklaren zijn!
Hoe denken jullie hierover?
Greetz!
zaterdag 18 september 2010 om 02:24
Zanne, natuurlijk kan ik er niet over oordelen.
Als iemand met bepaalde 'rare' ervaringen mijn verhaal leest zal ze ook kunnen denken dat ik niet helemaal 100% ben.
Dat recht heeft ze.
Ik denk niet dat er zoiets bestaat als 'de' paranormale ervaring.
Er is geen script of een Paranormaal Handboek.
Maar bepaalde dingen (sex met geesten, graancirkels, alien ontvoeringen) vind ik persoonlijk ongeloofwaardig.
Net zodat een willekeurig mens mijn verhaal ongeloofwaardig vind.
Voor velen anderen zijn die graancirkels en ontvoeringen waarheid.
Prima, geloof er lekker in.
Ik geloof in 'mijn' ding.
Als ik vannacht wordt meegenomen door ruimtewezens zal ik er wellicht ook anders over denken.
Als iemand met bepaalde 'rare' ervaringen mijn verhaal leest zal ze ook kunnen denken dat ik niet helemaal 100% ben.
Dat recht heeft ze.
Ik denk niet dat er zoiets bestaat als 'de' paranormale ervaring.
Er is geen script of een Paranormaal Handboek.
Maar bepaalde dingen (sex met geesten, graancirkels, alien ontvoeringen) vind ik persoonlijk ongeloofwaardig.
Net zodat een willekeurig mens mijn verhaal ongeloofwaardig vind.
Voor velen anderen zijn die graancirkels en ontvoeringen waarheid.
Prima, geloof er lekker in.
Ik geloof in 'mijn' ding.
Als ik vannacht wordt meegenomen door ruimtewezens zal ik er wellicht ook anders over denken.
zaterdag 18 september 2010 om 07:02
quote:Cateautje schreef op 16 september 2010 @ 19:16:
Als het de bedoeling zou zijn om ons bezig te houden met het paranormale, dan zou het , denk ik, wel deel uitmaken van ons dagelijks bestaan. Omdat dat niet zo is lijkt het mij het beste, voor mezelf, om er ver bij vandaan te blijven.
Dat JIJ er niet dagelijks mee bezig bent wil niet zeggen dat dat voor anderen ook zo is?
Ik ben er namelijk wel dagelijks mee bezig, dat is dus (volgens mij) WEL de bedoeling.
Het paranormale maakt deel uit van ons bestaan, al is niet iedereen zich daar bewust van
Als het de bedoeling zou zijn om ons bezig te houden met het paranormale, dan zou het , denk ik, wel deel uitmaken van ons dagelijks bestaan. Omdat dat niet zo is lijkt het mij het beste, voor mezelf, om er ver bij vandaan te blijven.
Dat JIJ er niet dagelijks mee bezig bent wil niet zeggen dat dat voor anderen ook zo is?
Ik ben er namelijk wel dagelijks mee bezig, dat is dus (volgens mij) WEL de bedoeling.
Het paranormale maakt deel uit van ons bestaan, al is niet iedereen zich daar bewust van
zaterdag 18 september 2010 om 09:32
quote:Enn schreef op 18 september 2010 @ 08:27:
Op welke wijze ben jij er dagelijks mee bezig Naomi_ Mara?
Ik ben paranormaal begaafd, is nou niet echt een knop die je aan of uit kunt zetten.
(dit is zwart/wit/, ik kan het namelijk wel uitzetten zolang het anderen betreft .maar dan alleen bewust...prive kan ik het niet uitzetten... )
Op welke wijze ben jij er dagelijks mee bezig Naomi_ Mara?
Ik ben paranormaal begaafd, is nou niet echt een knop die je aan of uit kunt zetten.
(dit is zwart/wit/, ik kan het namelijk wel uitzetten zolang het anderen betreft .maar dan alleen bewust...prive kan ik het niet uitzetten... )
zaterdag 18 september 2010 om 09:36
Ik heb zoveel verhalen over paranormale dingen die mij zijn overkomen. Ik ben op zich best een nuchter persoon maar door mijn verleden geloof ik zeker wel in meer tussen hemel en aarde.
voorbeeldje: was toen ik 12 was bij vrienden trampoline aan het springen in de tuin. Een grote trampoline van 5m breed ongeveer. Die hebben zo'n groene rand eromheen die wel eens nat word als het geregend heeft, hij was dus nat. Ik stond daar even op uit te rusten toen ik mijn evenwicht verloor en achterover viel. Er stond er puntig hek achter de trampoline.
Ik werd opgevangen en weer naar voren geduwd door 2 handen.
Dacht dat het een vriend van me was dus draaide me om zodat ik hem kon bedanken maar er was helemaal niemand.
Als ik wel gevallen was zou ik op dat hek beland zijn.
Iets of iemand heeft me dus gered ( misschien mijn vader of opa ) anders was ik zeker gewond geweest.
Een ander voorbeeld: mijn oma's broer moest naar het ziekenhuis voor een hartoperatie en die nacht ervoor droomde ik dat hij doodging. Toen ik die dag in de bus naar werk zat belde mijn moeder dat hij overleden was, ik zei dat ik dat al gedroomd had. Mijn oma had diezelfde nacht hetzelfde gedroomd als ik, ik had haar ook al gebeld die dag dat hij zou overlijden, zij wist het ook al.
Heb wel vaker een voorspellende droom gehad over dingen.
voorbeeldje: was toen ik 12 was bij vrienden trampoline aan het springen in de tuin. Een grote trampoline van 5m breed ongeveer. Die hebben zo'n groene rand eromheen die wel eens nat word als het geregend heeft, hij was dus nat. Ik stond daar even op uit te rusten toen ik mijn evenwicht verloor en achterover viel. Er stond er puntig hek achter de trampoline.
Ik werd opgevangen en weer naar voren geduwd door 2 handen.
Dacht dat het een vriend van me was dus draaide me om zodat ik hem kon bedanken maar er was helemaal niemand.
Als ik wel gevallen was zou ik op dat hek beland zijn.
Iets of iemand heeft me dus gered ( misschien mijn vader of opa ) anders was ik zeker gewond geweest.
Een ander voorbeeld: mijn oma's broer moest naar het ziekenhuis voor een hartoperatie en die nacht ervoor droomde ik dat hij doodging. Toen ik die dag in de bus naar werk zat belde mijn moeder dat hij overleden was, ik zei dat ik dat al gedroomd had. Mijn oma had diezelfde nacht hetzelfde gedroomd als ik, ik had haar ook al gebeld die dag dat hij zou overlijden, zij wist het ook al.
Heb wel vaker een voorspellende droom gehad over dingen.
zaterdag 18 september 2010 om 09:38
quote:Kuzu schreef op 18 september 2010 @ 02:13:
Het is een vorm van geloofsbeleving die iedereen op zijn manier moet kunnen beleven, vind ik.
Als je er positief tegenover staat, prima.
Accepteer de mensen ook die er anders tegenover staan.
het staat een ieder vanzelfsprekend vrij te geloven; maar een discussie wordt erg lastig er nergens overeenstemming is over een "denk kader". De wetenschap is in die zin ook niet zo bijzonder. Het zijn gewoon een paar afspraken hoe zaken tegen elkaar worden afgezet. De wetenschap claimt in die zin ook niet zoveel.
ik heb het onderstaande al eens eerder gepost in een topic; en het leek me wederom relevant:
Het lastige van gelovige is dat ze de "bewijslast omdraaien". Je kan niet aantonen dat iets niet bestaat. Je dient juist aan te tonen dat iets wel bestaat.
Bij mij in het Bos woont een roze olifant; "toon jij maar aan dat tie niet bestaat"
"Extraordinary claims require extraordinary evidence"
de computer waarop je dit bericht typt "toont de wetenschap"....
Wetenschap is "slechts" een methode.... erg werkbaar ook; en vooral erg vrij; het staat een ieder vrij zijn/haar theorie te onderbouwen en bewijzen.....technologie die eruit voortkomt laat prachtig zien welke theorieen hout snijden en welke nog wat onderbouwing behoeven.
Je kan ook bidden voor de nieuwste Prada of iPod en kijken of tie opeens voor je neus ontstaat.
Het is een vorm van geloofsbeleving die iedereen op zijn manier moet kunnen beleven, vind ik.
Als je er positief tegenover staat, prima.
Accepteer de mensen ook die er anders tegenover staan.
het staat een ieder vanzelfsprekend vrij te geloven; maar een discussie wordt erg lastig er nergens overeenstemming is over een "denk kader". De wetenschap is in die zin ook niet zo bijzonder. Het zijn gewoon een paar afspraken hoe zaken tegen elkaar worden afgezet. De wetenschap claimt in die zin ook niet zoveel.
ik heb het onderstaande al eens eerder gepost in een topic; en het leek me wederom relevant:
Het lastige van gelovige is dat ze de "bewijslast omdraaien". Je kan niet aantonen dat iets niet bestaat. Je dient juist aan te tonen dat iets wel bestaat.
Bij mij in het Bos woont een roze olifant; "toon jij maar aan dat tie niet bestaat"
"Extraordinary claims require extraordinary evidence"
de computer waarop je dit bericht typt "toont de wetenschap"....
Wetenschap is "slechts" een methode.... erg werkbaar ook; en vooral erg vrij; het staat een ieder vrij zijn/haar theorie te onderbouwen en bewijzen.....technologie die eruit voortkomt laat prachtig zien welke theorieen hout snijden en welke nog wat onderbouwing behoeven.
Je kan ook bidden voor de nieuwste Prada of iPod en kijken of tie opeens voor je neus ontstaat.
zaterdag 18 september 2010 om 09:41
quote:Naomi_Mara schreef op 18 september 2010 @ 09:32:
[...]
Ik ben paranormaal begaafd, is nou niet echt een knop die je aan of uit kunt zetten.
(dit is zwart/wit/, ik kan het namelijk wel uitzetten zolang het anderen betreft .maar dan alleen bewust...prive kan ik het niet uitzetten... )Dat vraag ik ook niet om die knop aan of uit te zetten. Ik vraag aan je op welke wijze jouw gave in jouw dagelijks leven zich toont. Wellicht dan dat je een voorbeeld kan vertellen als je dit wilt?
[...]
Ik ben paranormaal begaafd, is nou niet echt een knop die je aan of uit kunt zetten.
(dit is zwart/wit/, ik kan het namelijk wel uitzetten zolang het anderen betreft .maar dan alleen bewust...prive kan ik het niet uitzetten... )Dat vraag ik ook niet om die knop aan of uit te zetten. Ik vraag aan je op welke wijze jouw gave in jouw dagelijks leven zich toont. Wellicht dan dat je een voorbeeld kan vertellen als je dit wilt?
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.
zaterdag 18 september 2010 om 09:45
zaterdag 18 september 2010 om 09:51
quote:Rogue_22 schreef op 18 september 2010 @ 09:36:
Iets of iemand heeft me dus gered ( misschien mijn vader of opa ) anders was ik zeker gewond geweest.
waarom maak je nu ook direct deze stap? Ik neem graag aan dat er iets is gebeurd dat niet is te verklaren. Waarom heeft iemand je gered? Je geheugen kan het na de actie anders geinterpreteerd hebben, het hek stond toch een paar centimeter weg, je spier-actie was beter als verwacht, een straal van Mars beamde een onzichtbaar kussen, etc...
Het feit dat je iets niet kunt verklaren is geen probleem en ik wil persoonlijk graag met iedereen ergens een boom over opzetten. Het is vooral de enorme sprongen die de paranormale maken die mij (en wellicht) ook andere stoort. Veel paranormale willen helemaal geen verklaring. De sprong van een onverklaarbare val, naar "geesten" is m.i. te groot; en waarom zou nu juist deze oplossings-keuze de juiste zijn?
Iets of iemand heeft me dus gered ( misschien mijn vader of opa ) anders was ik zeker gewond geweest.
waarom maak je nu ook direct deze stap? Ik neem graag aan dat er iets is gebeurd dat niet is te verklaren. Waarom heeft iemand je gered? Je geheugen kan het na de actie anders geinterpreteerd hebben, het hek stond toch een paar centimeter weg, je spier-actie was beter als verwacht, een straal van Mars beamde een onzichtbaar kussen, etc...
Het feit dat je iets niet kunt verklaren is geen probleem en ik wil persoonlijk graag met iedereen ergens een boom over opzetten. Het is vooral de enorme sprongen die de paranormale maken die mij (en wellicht) ook andere stoort. Veel paranormale willen helemaal geen verklaring. De sprong van een onverklaarbare val, naar "geesten" is m.i. te groot; en waarom zou nu juist deze oplossings-keuze de juiste zijn?
zaterdag 18 september 2010 om 09:51
Ja mijn moeder zag het vanuit het raam gebeuren.
Maar mijn moeder geloofd al heel lang in het paranormale, ik niet zo. Werd vroeger vaak meegenomen naar aura healers, tarot leggers enz. Helderzienden.
Al was er een vrouw die echt paranormaal begaafd was. 1 tussen al die kwakzalvers zat een echt goeie paragnoste.
Die kon me dingen vertellen die niemand wist van me, die mijn moeder niet eens wist. Over dat ik een miskraam had gehad op mijn 16e, dat wist alleen ik.
Sommige medische kwaaltjes die ik ook nooit tegen iemand uitgesproken had.
Hoe kan ze dat soort dingen dan weten? ze legde kaarten die ik geschud had en daar las ze dan dingen uit.
Weet niet helemaal hoe het werkt maar ze wist echt veel, zij was een van de weinige waar ik echt in geloofde.
Maar mijn moeder geloofd al heel lang in het paranormale, ik niet zo. Werd vroeger vaak meegenomen naar aura healers, tarot leggers enz. Helderzienden.
Al was er een vrouw die echt paranormaal begaafd was. 1 tussen al die kwakzalvers zat een echt goeie paragnoste.
Die kon me dingen vertellen die niemand wist van me, die mijn moeder niet eens wist. Over dat ik een miskraam had gehad op mijn 16e, dat wist alleen ik.
Sommige medische kwaaltjes die ik ook nooit tegen iemand uitgesproken had.
Hoe kan ze dat soort dingen dan weten? ze legde kaarten die ik geschud had en daar las ze dan dingen uit.
Weet niet helemaal hoe het werkt maar ze wist echt veel, zij was een van de weinige waar ik echt in geloofde.
zaterdag 18 september 2010 om 09:54
quote:RationalCouple schreef op 18 september 2010 @ 09:51:
[...]
waarom maak je nu ook direct deze stap? Ik neem graag aan dat er iets is gebeurd dat niet is te verklaren. Waarom heeft iemand je gered? Je geheugen kan het na de actie anders geinterpreteerd hebben, het hek stond toch een paar centimeter weg, je spier-actie was beter als verwacht, een straal van Mars beamde een onzichtbaar kussen, etc...
Mijn geheugen was niet verkeerd, ik weet precies waar dat hek staat, vlak naast de trampoline. Ik kom daar nog steeds wel eens en het staat nog op dezelfde plek. Het feit dat je iets niet kunt verklaren is geen probleem en ik wil persoonlijk graag met iedereen ergens een boom over opzetten. Het is vooral de enorme sprongen die de paranormale maken die mij (en wellicht) ook andere stoort. Veel paranormale willen helemaal geen verklaring. De sprong van een onverklaarbare val, naar "geesten" is m.i. te groot; en waarom zou nu juist deze oplossings-keuze de juiste zijn?
Het waren handen die ik voelde, die me terug duwde naar voren.
Dat kan ik niet verklaren nee, misschien was het een geest, misschien was het iets anders. Het enige wat ik weet is dat het gebeurd is. En ik zou graag geloven dat het mijn vader was, maar dat doe ik niet, daarom zei ik ook misschien.
Mijn geheugen is heel erg goed, en mijn moeder zag het ook. Hoe verklaar je dat dan?
[...]
waarom maak je nu ook direct deze stap? Ik neem graag aan dat er iets is gebeurd dat niet is te verklaren. Waarom heeft iemand je gered? Je geheugen kan het na de actie anders geinterpreteerd hebben, het hek stond toch een paar centimeter weg, je spier-actie was beter als verwacht, een straal van Mars beamde een onzichtbaar kussen, etc...
Mijn geheugen was niet verkeerd, ik weet precies waar dat hek staat, vlak naast de trampoline. Ik kom daar nog steeds wel eens en het staat nog op dezelfde plek. Het feit dat je iets niet kunt verklaren is geen probleem en ik wil persoonlijk graag met iedereen ergens een boom over opzetten. Het is vooral de enorme sprongen die de paranormale maken die mij (en wellicht) ook andere stoort. Veel paranormale willen helemaal geen verklaring. De sprong van een onverklaarbare val, naar "geesten" is m.i. te groot; en waarom zou nu juist deze oplossings-keuze de juiste zijn?
Het waren handen die ik voelde, die me terug duwde naar voren.
Dat kan ik niet verklaren nee, misschien was het een geest, misschien was het iets anders. Het enige wat ik weet is dat het gebeurd is. En ik zou graag geloven dat het mijn vader was, maar dat doe ik niet, daarom zei ik ook misschien.
Mijn geheugen is heel erg goed, en mijn moeder zag het ook. Hoe verklaar je dat dan?
zaterdag 18 september 2010 om 09:59
zaterdag 18 september 2010 om 10:01
Ik snap niet waarom wanneer mensen als ze duidelijk aangeven dat het voor hen een opmerkelijke ervaring is/was, er per direct de behoefte is om aan geheugen en al dan niet weldenken te gaan twijfelen.
Zonder dat ik overtuigd bent ervaar ik dat soort reacties als een soort van disrespect voor degene die de ervaring deelt.
Zonder dat ik overtuigd bent ervaar ik dat soort reacties als een soort van disrespect voor degene die de ervaring deelt.
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.
zaterdag 18 september 2010 om 10:06
quote:Enn schreef op 18 september 2010 @ 10:01:
Ik snap niet waarom wanneer mensen ze duidelijk aangeven dat het voor hen een opmerkelijke ervaring is/was, er per direct de behoefte is om aan geheugen en weldenken te gaan twijfelen.
Zonder dat ik overtuigd bent ervaar ik dat soort reacties als een soort van disrespect voor degene die de ervaring deelt.mocht dit op mij slaan; dat was dus niet de bedoeling. Ik vraag alleen aandacht voor alternatieve verklaringen. Zie je nu hoe moeilijk het is om deze discussie zuiver te houden. Je geeft een mogelijke alternatieve verklaring; en direct krijg je een vermaning m.b.t. een persoonlijke aanval. Ik ga deze discussies dan ook steeds vaker uit de weg. Bij een gezamenlijk "denk kader"/vertrekpunt kun je nog eens leuk van gedachte wisselen.
Ik snap niet waarom wanneer mensen ze duidelijk aangeven dat het voor hen een opmerkelijke ervaring is/was, er per direct de behoefte is om aan geheugen en weldenken te gaan twijfelen.
Zonder dat ik overtuigd bent ervaar ik dat soort reacties als een soort van disrespect voor degene die de ervaring deelt.mocht dit op mij slaan; dat was dus niet de bedoeling. Ik vraag alleen aandacht voor alternatieve verklaringen. Zie je nu hoe moeilijk het is om deze discussie zuiver te houden. Je geeft een mogelijke alternatieve verklaring; en direct krijg je een vermaning m.b.t. een persoonlijke aanval. Ik ga deze discussies dan ook steeds vaker uit de weg. Bij een gezamenlijk "denk kader"/vertrekpunt kun je nog eens leuk van gedachte wisselen.
zaterdag 18 september 2010 om 10:07
Leuk topic dit...
Ik heb zelf ook in een huis gewoond (jaren 50 woning) waarin een nare sfeer hing.
Ook werd er soms s nachts ontzettend op het dak oid geklopt. Heb wel eens gedacht dat het vogels waren misschien maar dat bleek niet het geval.
Maar het was soms erg beangstigend. Net of er iets in de muren zat.
Dus ja je gaat dan denken aan een klopgeest. Ik wilde er ook al vrij snel weer weg.
Ook allerlei apparaten gingen stuk, mijn ex en ik kregen daar steeds meer ruzie (of het nu van de stress kwam of ergens anders van ik weet het niet).
Maar het huis voelde ook niet goed aan. Ik sliep daar ook niet goed.
Na zes jaar ben ik eindelijk verhuisd! En ben me een stuk beter gaan voelen.
Verder heb ik ook wel eens iets meegemaakt zoals met die trampoline.. alleen dan dat ik uit een boom viel als kind (was een jaar of 7) en net of er iets was, ineens hing ik met het puntje van mijn trui..(op mijn borstkas) aan een afgeknapte boomtak. Anders was ik zeker een paar meter naar beneden gevallen. Op dat moment dacht ik nog wat raar. Maar voelde wel dat ik geholpen werd.
En verder heb ik toen ik een jaar of 18 was eens iets meegemaakt. Ik was al weken verliefd op een jongen. Op een dag, middenin de nacht dan na het stappen ging ik hem smsen (mobiele telefoons waren er toen net). Ineens kreeg ik het liedje lady hear me tonight in mijn hoofd, en een sterke drang hem dat te smsen. Dus ik smste een gedeelte van die tekst.
Weken later kwam ik hem tegen met het uitgaan en vertelde hij me dat hij net op dat moment op bed lag en dat liedje aan het luisteren was.
En dat hij toen nog uit zijn raam had gekeken of ik daar ergens stond.
Dat was echt een vreemde (maar mooie) ervaring!
En zo nog wel eens wat meer dingetjes.
Voor mij is het iig zeker dat er meer is tussen hemel en aarde. Maar met nuchtere blik.
Ik vind mensen die erin geloven zeker geen dombo's. Mensen die anderen juist dom vinden omdat ze ergens in geloven dat vind ik dom..
Oh heb nog iets moois.
Ook als kind. Ik was met een vriendinnetje aan het spelen in de nieuwbouw.. zij wilde een huis in.. waar alleen nog de muren enzo van stonden . Maar ik kreeg een heel terughoudend gevoel..Ik kan het niet benoemen. We liepen er al heen maar gingen toch weer terug (weet het niet precies meer)
Het stormde die dag heel hard.
En net op het moment dat we weer op de straat stonden hoorden we een hele harde knal.
Een heel stuk van het huis was ingestort. Een betonnen muur of aan de binnenkant dat weet ik niet meer exact. Ik weet nog dat ik heel erg was geschrokken en ook blij was dat we er niet in waren gegaan.
Ik kom uit een druk gezin (3broers/zussen) dus er werd niet veel aandacht aan dit voorval besteed.
Eerlijk gezegd herinner ik het me nu na jaren pas weer
Maar iig had ik er niet meer geweest waarschijnlijk als ik het huis wel binnen was gegaan.
Ik ben wel goed beschermd dat weet ik wel
Ik heb zelf ook in een huis gewoond (jaren 50 woning) waarin een nare sfeer hing.
Ook werd er soms s nachts ontzettend op het dak oid geklopt. Heb wel eens gedacht dat het vogels waren misschien maar dat bleek niet het geval.
Maar het was soms erg beangstigend. Net of er iets in de muren zat.
Dus ja je gaat dan denken aan een klopgeest. Ik wilde er ook al vrij snel weer weg.
Ook allerlei apparaten gingen stuk, mijn ex en ik kregen daar steeds meer ruzie (of het nu van de stress kwam of ergens anders van ik weet het niet).
Maar het huis voelde ook niet goed aan. Ik sliep daar ook niet goed.
Na zes jaar ben ik eindelijk verhuisd! En ben me een stuk beter gaan voelen.
Verder heb ik ook wel eens iets meegemaakt zoals met die trampoline.. alleen dan dat ik uit een boom viel als kind (was een jaar of 7) en net of er iets was, ineens hing ik met het puntje van mijn trui..(op mijn borstkas) aan een afgeknapte boomtak. Anders was ik zeker een paar meter naar beneden gevallen. Op dat moment dacht ik nog wat raar. Maar voelde wel dat ik geholpen werd.
En verder heb ik toen ik een jaar of 18 was eens iets meegemaakt. Ik was al weken verliefd op een jongen. Op een dag, middenin de nacht dan na het stappen ging ik hem smsen (mobiele telefoons waren er toen net). Ineens kreeg ik het liedje lady hear me tonight in mijn hoofd, en een sterke drang hem dat te smsen. Dus ik smste een gedeelte van die tekst.
Weken later kwam ik hem tegen met het uitgaan en vertelde hij me dat hij net op dat moment op bed lag en dat liedje aan het luisteren was.
En dat hij toen nog uit zijn raam had gekeken of ik daar ergens stond.
Dat was echt een vreemde (maar mooie) ervaring!
En zo nog wel eens wat meer dingetjes.
Voor mij is het iig zeker dat er meer is tussen hemel en aarde. Maar met nuchtere blik.
Ik vind mensen die erin geloven zeker geen dombo's. Mensen die anderen juist dom vinden omdat ze ergens in geloven dat vind ik dom..
Oh heb nog iets moois.
Ook als kind. Ik was met een vriendinnetje aan het spelen in de nieuwbouw.. zij wilde een huis in.. waar alleen nog de muren enzo van stonden . Maar ik kreeg een heel terughoudend gevoel..Ik kan het niet benoemen. We liepen er al heen maar gingen toch weer terug (weet het niet precies meer)
Het stormde die dag heel hard.
En net op het moment dat we weer op de straat stonden hoorden we een hele harde knal.
Een heel stuk van het huis was ingestort. Een betonnen muur of aan de binnenkant dat weet ik niet meer exact. Ik weet nog dat ik heel erg was geschrokken en ook blij was dat we er niet in waren gegaan.
Ik kom uit een druk gezin (3broers/zussen) dus er werd niet veel aandacht aan dit voorval besteed.
Eerlijk gezegd herinner ik het me nu na jaren pas weer
Maar iig had ik er niet meer geweest waarschijnlijk als ik het huis wel binnen was gegaan.
Ik ben wel goed beschermd dat weet ik wel
zaterdag 18 september 2010 om 10:07
Ja had het er laatst nog met haar over. Ze vond het er zo eng uitzien, ze zag me achterover vallen en ineens ging ik weer omhoog en stond ik stabiel.
Ze was zich kapot geschrokken en na het gebeurde kwam ze ook meteen de tuin in om erover te praten. Ik had blijkbaar gezegd dat papa me had gered. Dat kan ik me dus niet meer herinneren, de ervaring dan weer wel.
Weet je Enn, mensen die zo rationeel zijn geloven dit verhaal waarschijnlijk ook niet. Want ze waren er niet bij, dus ik kan dit wel verzinnen, of mijn geheugen was verkeerd.
Mij maakt het niet uit, ik weet wat er is gebeurd en ik heb een getuige.
Ze was zich kapot geschrokken en na het gebeurde kwam ze ook meteen de tuin in om erover te praten. Ik had blijkbaar gezegd dat papa me had gered. Dat kan ik me dus niet meer herinneren, de ervaring dan weer wel.
Weet je Enn, mensen die zo rationeel zijn geloven dit verhaal waarschijnlijk ook niet. Want ze waren er niet bij, dus ik kan dit wel verzinnen, of mijn geheugen was verkeerd.
Mij maakt het niet uit, ik weet wat er is gebeurd en ik heb een getuige.
zaterdag 18 september 2010 om 10:08
zaterdag 18 september 2010 om 10:15
quote:RationalCouple schreef op 18 september 2010 @ 10:06:
[...]
mocht dit op mij slaan; dat was dus niet de bedoeling. Ik vraag alleen aandacht voor alternatieve verklaringen. Zie je nu hoe moeilijk het is om deze discussie zuiver te houden. Je geeft een mogelijke alternatieve verklaring; en direct krijg je een vermaning m.b.t. een persoonlijke aanval. Ik ga deze discussies dan ook steeds vaker uit de weg. Bij een gezamenlijk "denk kader"/vertrekpunt kun je nog eens leuk van gedachte wisselen.
Van mij mag je gewoon mee praten hoor, ik vind het niet respectloos als je me niet geloofd. Ik weet wat er is gebeurd en het is jou goed recht om er te vinden wat jij vind.
Ik vind mensen die erin geloven niet dom.
Maar heb nog wat dingen trouwens: mijn vader is gestorven op 13 september, toen het 13 jaar geleden was dat hij overleden was droomde ik over een buschauffeur met wie mijn vader had gewerkt.
Die dag ging ik naar mijn werk en op de terug weg terug met de bus ( mijn vader was buschauffeur en overleden in een bestelbusje tijdens zijn nachtdienst ) ik rende naar de bus maar miste hem net. Baalde als een stekker want het was laat en ik wilde naar huis. 15 minuten later kwam er een bus aan, dus daar stapte ik in.
Zelfde buschauffeur als in mijn droom, ik begon een gesprek met hem en bleek dat hij degene was die mijn vader het laatste had gezien voor hij stierf. Hij was een hele goede vriend van mijn vader, en ik ontmoette die dus precies 13 jaar later op zijn sterfdag terwijl ik het al gedroomd had.
Was een fijn gevoel om hem te ontmoeten.
Tuurlijk kan dit ook puur toeval geweest zijn, als ik die andere bus had gepakt had ik hem nooit ontmoet.
[...]
mocht dit op mij slaan; dat was dus niet de bedoeling. Ik vraag alleen aandacht voor alternatieve verklaringen. Zie je nu hoe moeilijk het is om deze discussie zuiver te houden. Je geeft een mogelijke alternatieve verklaring; en direct krijg je een vermaning m.b.t. een persoonlijke aanval. Ik ga deze discussies dan ook steeds vaker uit de weg. Bij een gezamenlijk "denk kader"/vertrekpunt kun je nog eens leuk van gedachte wisselen.
Van mij mag je gewoon mee praten hoor, ik vind het niet respectloos als je me niet geloofd. Ik weet wat er is gebeurd en het is jou goed recht om er te vinden wat jij vind.
Ik vind mensen die erin geloven niet dom.
Maar heb nog wat dingen trouwens: mijn vader is gestorven op 13 september, toen het 13 jaar geleden was dat hij overleden was droomde ik over een buschauffeur met wie mijn vader had gewerkt.
Die dag ging ik naar mijn werk en op de terug weg terug met de bus ( mijn vader was buschauffeur en overleden in een bestelbusje tijdens zijn nachtdienst ) ik rende naar de bus maar miste hem net. Baalde als een stekker want het was laat en ik wilde naar huis. 15 minuten later kwam er een bus aan, dus daar stapte ik in.
Zelfde buschauffeur als in mijn droom, ik begon een gesprek met hem en bleek dat hij degene was die mijn vader het laatste had gezien voor hij stierf. Hij was een hele goede vriend van mijn vader, en ik ontmoette die dus precies 13 jaar later op zijn sterfdag terwijl ik het al gedroomd had.
Was een fijn gevoel om hem te ontmoeten.
Tuurlijk kan dit ook puur toeval geweest zijn, als ik die andere bus had gepakt had ik hem nooit ontmoet.
