Psyche
alle pijlers
Stress / teveel met geld bezig
zaterdag 27 juli 2013 om 16:36
* Ik ben me ervan bewust dat door mijn "bekendheid" hier op het forum en mijn denkwijze, er op dit topic veel kritische en harde reacties te verwachten zijn. Dat is geen enkel probleem, maar ik hoop ook op eventuele tips.......
In het kort: Vriend en ik zijn afgelopen 6 jaar door een diep financieel dal gegaan. Een zeer grote en problematische schuld afgelost, zonder enige vorm van hulp. Dat heeft me toen al bijna psychisch genekt, maar we hebben het gered. Luxe was ons vreemd en we liepen in kapotte kleding omdat zelfs kringloop er soms niet inzat. Alles ging naar de schuld. Dit om een beeld te schetsen. Uiteraard werkten we allebei en jarenlang verstoken zijn van enige vorm van ontspanning (dat kost toch meestal wel wat geld) heeft ons behoorlijk aangevreten. Psychisch erg moe door nachtenlang hysterisch alles uitrekenen, elke cent die uitgegeven werd hield ik bij. Optellen, aftrekken. Gek werd ik ervan. Maar ik was vastbesloten de rotzooi op te lossen.
Goed, schulden zijn helemaal afbetaald. We zijn dichter naar mijn werk verhuisd omdat ik door gezondheidsproblemen de afstand niet meer aankon. Dit betekende een vrije sector huurwoning, waar we echt vreselijk blij mee zijn. Maar de kosten zijn natuurlijk een stuk hoger. Geen punt dacht ik, we houden nu voldoende geld over omdat we geen schuld meer hebben.
Ons (leuke) leven kon beginnen, dacht ik. Ware het niet dat vriend eind vorig jaar zijn baan is kwijt geraakt. In één klap er weer financieel op achteruit. Hij solliciteerde zich suf. Kwam maanden niet aan de bak en financieel zat de hand stevig op de knip. Nu heeft hij een oproepcontract, met voldoende uren. Fijn. Er was hem een mooi verhaal voorgeschoteld, dat dit contract later omgezet kon worden naar een vast contract.
Er kwam heel even wat rust, maar nu blijkt dat per september het bedrijf waar hij wordt ingehuurd wordt overgenomen en de tijdelijke contracten gaan daar niet in mee. Per september staat hij weer op straat, met een ww. En da's niet zo heel veel. Van mijn salaris alleen redden we het niet.
Hij solliciteert zich inmiddels opnieuw suf, maar het valt niet mee.
Maar ik kan die stress niet meer zo goed aan. Ja, we kunnen wonen en eten. Maar dat is het dan. Alle leuke dingen gaan aan ons voorbij.
Ons leven is erg saai.
Plus de angst dat we straks dingen niet meer kunnen opvangen.
Ik begin weer helemaal door te draaien.
En echt, we hebben het voor de rest goed. Ik realiseer me heel goed dat er vele mensen veel slechter aan toe zijn en dat ik "zeik". Maar ik kom niet los van de stress en de depressiviteit. Angst, dat we dit fijne huisje weer kwijtraken. Angst dat ik straks mijn zorgkosten niet kan opbrengen. Angst dat ons leven blijft bestaan uit saaiheid en stress.
Ik vind het leven echt niet meer leuk.
Herkent iemand dit een beetje, en hoe word ik weer zo, dat ik leuk tegen het leven aankijk? Hoe kom ik van die verlammende stress af.....
In het kort: Vriend en ik zijn afgelopen 6 jaar door een diep financieel dal gegaan. Een zeer grote en problematische schuld afgelost, zonder enige vorm van hulp. Dat heeft me toen al bijna psychisch genekt, maar we hebben het gered. Luxe was ons vreemd en we liepen in kapotte kleding omdat zelfs kringloop er soms niet inzat. Alles ging naar de schuld. Dit om een beeld te schetsen. Uiteraard werkten we allebei en jarenlang verstoken zijn van enige vorm van ontspanning (dat kost toch meestal wel wat geld) heeft ons behoorlijk aangevreten. Psychisch erg moe door nachtenlang hysterisch alles uitrekenen, elke cent die uitgegeven werd hield ik bij. Optellen, aftrekken. Gek werd ik ervan. Maar ik was vastbesloten de rotzooi op te lossen.
Goed, schulden zijn helemaal afbetaald. We zijn dichter naar mijn werk verhuisd omdat ik door gezondheidsproblemen de afstand niet meer aankon. Dit betekende een vrije sector huurwoning, waar we echt vreselijk blij mee zijn. Maar de kosten zijn natuurlijk een stuk hoger. Geen punt dacht ik, we houden nu voldoende geld over omdat we geen schuld meer hebben.
Ons (leuke) leven kon beginnen, dacht ik. Ware het niet dat vriend eind vorig jaar zijn baan is kwijt geraakt. In één klap er weer financieel op achteruit. Hij solliciteerde zich suf. Kwam maanden niet aan de bak en financieel zat de hand stevig op de knip. Nu heeft hij een oproepcontract, met voldoende uren. Fijn. Er was hem een mooi verhaal voorgeschoteld, dat dit contract later omgezet kon worden naar een vast contract.
Er kwam heel even wat rust, maar nu blijkt dat per september het bedrijf waar hij wordt ingehuurd wordt overgenomen en de tijdelijke contracten gaan daar niet in mee. Per september staat hij weer op straat, met een ww. En da's niet zo heel veel. Van mijn salaris alleen redden we het niet.
Hij solliciteert zich inmiddels opnieuw suf, maar het valt niet mee.
Maar ik kan die stress niet meer zo goed aan. Ja, we kunnen wonen en eten. Maar dat is het dan. Alle leuke dingen gaan aan ons voorbij.
Ons leven is erg saai.
Plus de angst dat we straks dingen niet meer kunnen opvangen.
Ik begin weer helemaal door te draaien.
En echt, we hebben het voor de rest goed. Ik realiseer me heel goed dat er vele mensen veel slechter aan toe zijn en dat ik "zeik". Maar ik kom niet los van de stress en de depressiviteit. Angst, dat we dit fijne huisje weer kwijtraken. Angst dat ik straks mijn zorgkosten niet kan opbrengen. Angst dat ons leven blijft bestaan uit saaiheid en stress.
Ik vind het leven echt niet meer leuk.
Herkent iemand dit een beetje, en hoe word ik weer zo, dat ik leuk tegen het leven aankijk? Hoe kom ik van die verlammende stress af.....
zondag 28 juli 2013 om 14:49
quote:Mopsie41 schreef op 28 juli 2013 @ 13:58:
[...]
Jou wens ik alleen maar veel wijsheid, een goede gezondheid en een bril toe.
Als je geen onnodige schulden had gemaakt in het verleden en je de afgelopen 6 jaar net zo zuinig had geleefd als met de schulden, dan had je nu een riante buffer gehad. En zolang je geen buffer hebt kan je niet spreken van beëindiging van je 6 jaar durende financiële malaise.
Ik ben zeker niet wereldvreemd. We hadden het niet breed thuis. Mijn ouders draaide dubbele diensten en hadden daarnaast bijbaantjes als schoonmakers op een kantoren complex..Dit terwijl ze reuma en hartproblemen hadden. Wij moesten ons eigen zakgeld verdienen als we iets te besteden wilde hebben. Maar mijn ouders en wij als kinderen klaagden nooit over ontbrekende luxe en maakte ondanks ons minimale inkomen geen onnodige schulden. We hadden weinig geld te besteden en moesten onze ontspanning heel creatief aanlopen. Iedereen droeg zn steentje bij, jong of oud. Als je geld nodig had dan ging je er maar voor werken.
Geen enkele baan biedt nog zekerheid tegenwoordig zeker tijdens deze huidige crisis. Maar je moet zelf voor continuiteit van je inkomen zorgen en dan moet je soms werk doen waar je nu je neus voor optrekt. Werken is niet vies en een uitkering is bedoelt als tijdelijke oplossing. 1,5 jaar in de uitkering zitten is gevolg van een slechte arbeidsethiek. Ik heb collega's gekend die lichamelijk en geestelijk volledig in de kreukels lagen, zich niet zelfstandig konden vervoeren en toch gemotiveerd naar kantoor kwamen. Ze kozen werk boven een uitkering. En jij klaagt over geheugen en concentratieproblemen terwijl je zeurt over het gebrek aan een auto. Als je kan autorijden dan kan er geen sprake zijn van geheugen en concentratieproblemen. Ik kan helaas niet de sociaal wenselijk reactie geven waar je naar zoekt. Je hebt gekozen om vast geld uit te geven wat je nog niet verdiend had en daarom leef je nu van salaris naar salaris. En heb je geen ruimte om tegenslagen op te vangen. Dit is echt helemaal je eigen schuld en dan moet je verder niet klagen dat je niet eens een paar euro kan besteden aan een lipstift. Wake up and smell the coffee!
[...]
Jou wens ik alleen maar veel wijsheid, een goede gezondheid en een bril toe.
Als je geen onnodige schulden had gemaakt in het verleden en je de afgelopen 6 jaar net zo zuinig had geleefd als met de schulden, dan had je nu een riante buffer gehad. En zolang je geen buffer hebt kan je niet spreken van beëindiging van je 6 jaar durende financiële malaise.
Ik ben zeker niet wereldvreemd. We hadden het niet breed thuis. Mijn ouders draaide dubbele diensten en hadden daarnaast bijbaantjes als schoonmakers op een kantoren complex..Dit terwijl ze reuma en hartproblemen hadden. Wij moesten ons eigen zakgeld verdienen als we iets te besteden wilde hebben. Maar mijn ouders en wij als kinderen klaagden nooit over ontbrekende luxe en maakte ondanks ons minimale inkomen geen onnodige schulden. We hadden weinig geld te besteden en moesten onze ontspanning heel creatief aanlopen. Iedereen droeg zn steentje bij, jong of oud. Als je geld nodig had dan ging je er maar voor werken.
Geen enkele baan biedt nog zekerheid tegenwoordig zeker tijdens deze huidige crisis. Maar je moet zelf voor continuiteit van je inkomen zorgen en dan moet je soms werk doen waar je nu je neus voor optrekt. Werken is niet vies en een uitkering is bedoelt als tijdelijke oplossing. 1,5 jaar in de uitkering zitten is gevolg van een slechte arbeidsethiek. Ik heb collega's gekend die lichamelijk en geestelijk volledig in de kreukels lagen, zich niet zelfstandig konden vervoeren en toch gemotiveerd naar kantoor kwamen. Ze kozen werk boven een uitkering. En jij klaagt over geheugen en concentratieproblemen terwijl je zeurt over het gebrek aan een auto. Als je kan autorijden dan kan er geen sprake zijn van geheugen en concentratieproblemen. Ik kan helaas niet de sociaal wenselijk reactie geven waar je naar zoekt. Je hebt gekozen om vast geld uit te geven wat je nog niet verdiend had en daarom leef je nu van salaris naar salaris. En heb je geen ruimte om tegenslagen op te vangen. Dit is echt helemaal je eigen schuld en dan moet je verder niet klagen dat je niet eens een paar euro kan besteden aan een lipstift. Wake up and smell the coffee!
zondag 28 juli 2013 om 14:51
quote:Ikbenanoniem schreef op 28 juli 2013 @ 14:30:
[...]
De befaamde "scheefwoners". Iedereen die bruto, zo uit mijn hoofd meer verdient dan 34.000 euro mag geen sociale huurwoning meer huren in veel gevallen. Daardoor zitten ze vast aan huren in de vrije sector en de prijzen liggen daar vaak hoger.Lang niet altijd liggen die huurprijzen hoger, maar mensen hebben veel eisen waardoor ze weer op een dure woning uitkomen
[...]
De befaamde "scheefwoners". Iedereen die bruto, zo uit mijn hoofd meer verdient dan 34.000 euro mag geen sociale huurwoning meer huren in veel gevallen. Daardoor zitten ze vast aan huren in de vrije sector en de prijzen liggen daar vaak hoger.Lang niet altijd liggen die huurprijzen hoger, maar mensen hebben veel eisen waardoor ze weer op een dure woning uitkomen
zondag 28 juli 2013 om 14:55
Meds.
Soms heb je geen keuze als de keuze of duur of kartonendoos op station is...........
Mopsie mocht je toch besluiten wederom te verhuizen naar goedkoper dan je alleen inschrijven bij de woningbouwvereniging en niet als samenwonend stel. Dan zit je waarschijnlijk onder de grens.
Letterlijke advies van de dame bij de woningbouwverening toen ik me inschreef.(2 jaar geleden)
"Als jij binnen 24 uur na tekenen huurcontract gaat samenwonen dan mag dat, dat is de vrijheid van de huurder"
Soms heb je geen keuze als de keuze of duur of kartonendoos op station is...........
Mopsie mocht je toch besluiten wederom te verhuizen naar goedkoper dan je alleen inschrijven bij de woningbouwvereniging en niet als samenwonend stel. Dan zit je waarschijnlijk onder de grens.
Letterlijke advies van de dame bij de woningbouwverening toen ik me inschreef.(2 jaar geleden)
"Als jij binnen 24 uur na tekenen huurcontract gaat samenwonen dan mag dat, dat is de vrijheid van de huurder"
zondag 28 juli 2013 om 14:56
quote:Louba schreef op 28 juli 2013 @ 14:10:
Ik scroll even door de reacties.
Wil even een lans breken voor Mopsie. Zij komt op mij over als iemand die alles al 3x tegen het licht heeft gehouden, al zéér creatief is geweest in alles wat ze kan bedenken.
Mensen die in de schulden zitten, en ik kan het beroepshalve weten, zijn zelden zo goed bezig als Mopsie! Die steken hun kop in het zand, het groeit ze boven het hoofd en pas wanneer het 5 OVER 12 is, gaan ze een keertje op zoek naar hulp. En dan is het niet binnen 1 maand op de rit en wordt er geklaagd dat "de gemeente en de budgetbeheerder/bewindvoerder NIETS doet!".
Niets van dit alles bij Mopsie. Zij hebben heel netjes en zuinig geleefd en hun schulden op de eerste plaats gezet. En nu, nu ze er net weer uit zijn en eindelijk een beetje geld opzij zouden kunnen zetten, wordt Mopsie gekort wegens een ongeval buiten haar schuld om en mans baan staat op de tocht/is onzeker...
Geen wonder, geen wonder, dat de stress om weer jaren onderuit te gaan torenhoog schiet! Heel begrijpelijk juist. Je vraagt je dan toch eens af wanneer de beloning volgt van je harde werken?
Mopsie, ik steek je een hart onder de riem! Pak het stap voor stap aan. Werk jij aan je herstel, zodat je verantwoord terug naar volledig kunt werken. Laat man zich 6 slagen in de rondte solliciteren. Het lastige is dat jullie boven die 110% minimumloon zitten denk ik he? En dan vervallen een hoop extra's die je anders wel zou hebben. Sterkte!!Mooi gezegd Louba, ik ben het helemaal met je eens.
Ik scroll even door de reacties.
Wil even een lans breken voor Mopsie. Zij komt op mij over als iemand die alles al 3x tegen het licht heeft gehouden, al zéér creatief is geweest in alles wat ze kan bedenken.
Mensen die in de schulden zitten, en ik kan het beroepshalve weten, zijn zelden zo goed bezig als Mopsie! Die steken hun kop in het zand, het groeit ze boven het hoofd en pas wanneer het 5 OVER 12 is, gaan ze een keertje op zoek naar hulp. En dan is het niet binnen 1 maand op de rit en wordt er geklaagd dat "de gemeente en de budgetbeheerder/bewindvoerder NIETS doet!".
Niets van dit alles bij Mopsie. Zij hebben heel netjes en zuinig geleefd en hun schulden op de eerste plaats gezet. En nu, nu ze er net weer uit zijn en eindelijk een beetje geld opzij zouden kunnen zetten, wordt Mopsie gekort wegens een ongeval buiten haar schuld om en mans baan staat op de tocht/is onzeker...
Geen wonder, geen wonder, dat de stress om weer jaren onderuit te gaan torenhoog schiet! Heel begrijpelijk juist. Je vraagt je dan toch eens af wanneer de beloning volgt van je harde werken?
Mopsie, ik steek je een hart onder de riem! Pak het stap voor stap aan. Werk jij aan je herstel, zodat je verantwoord terug naar volledig kunt werken. Laat man zich 6 slagen in de rondte solliciteren. Het lastige is dat jullie boven die 110% minimumloon zitten denk ik he? En dan vervallen een hoop extra's die je anders wel zou hebben. Sterkte!!Mooi gezegd Louba, ik ben het helemaal met je eens.
zondag 28 juli 2013 om 14:59
quote:avalon41 schreef op 28 juli 2013 @ 14:49:
[...]
Als je geen onnodige schulden had gemaakt in het verleden en je de afgelopen 6 jaar net zo zuinig had geleefd als met de schulden, dan had je nu een riante buffer gehad. En zolang je geen buffer hebt kan je niet spreken van beëindiging van je 6 jaar durende financiële malaise.
Ik ben zeker niet wereldvreemd. We hadden het niet breed thuis. Mijn ouders draaide dubbele diensten en hadden daarnaast bijbaantjes als schoonmakers op een kantoren complex..Dit terwijl ze reuma en hartproblemen hadden. Wij moesten ons eigen zakgeld verdienen als we iets te besteden wilde hebben. Maar mijn ouders en wij als kinderen klaagden nooit over ontbrekende luxe en maakte ondanks ons minimale inkomen geen onnodige schulden. We hadden weinig geld te besteden en moesten onze ontspanning heel creatief aanlopen. Iedereen droeg zn steentje bij, jong of oud. Als je geld nodig had dan ging je er maar voor werken.
Geen enkele baan biedt nog zekerheid tegenwoordig zeker tijdens deze huidige crisis. Maar je moet zelf voor continuiteit van je inkomen zorgen en dan moet je soms werk doen waar je nu je neus voor optrekt. Werken is niet vies en een uitkering is bedoelt als tijdelijke oplossing. 1,5 jaar in de uitkering zitten is gevolg van een slechte arbeidsethiek. Ik heb collega's gekend die lichamelijk en geestelijk volledig in de kreukels lagen, zich niet zelfstandig konden vervoeren en toch gemotiveerd naar kantoor kwamen. Ze kozen werk boven een uitkering. En jij klaagt over geheugen en concentratieproblemen terwijl je zeurt over het gebrek aan een auto. Als je kan autorijden dan kan er geen sprake zijn van geheugen en concentratieproblemen. Ik kan helaas niet de sociaal wenselijk reactie geven waar je naar zoekt. Je hebt gekozen om vast geld uit te geven wat je nog niet verdiend had en daarom leef je nu van salaris naar salaris. En heb je geen ruimte om tegenslagen op te vangen. Dit is echt helemaal je eigen schuld en dan moet je verder niet klagen dat je niet eens een paar euro kan besteden aan een lipstift. Wake up and smell the coffee!Moijn god wat een gruwelijk kortzichtige reactie zeg. Hoop dat jouw gouden lepeltje nooit uit je lieftallige mondje valt.
[...]
Als je geen onnodige schulden had gemaakt in het verleden en je de afgelopen 6 jaar net zo zuinig had geleefd als met de schulden, dan had je nu een riante buffer gehad. En zolang je geen buffer hebt kan je niet spreken van beëindiging van je 6 jaar durende financiële malaise.
Ik ben zeker niet wereldvreemd. We hadden het niet breed thuis. Mijn ouders draaide dubbele diensten en hadden daarnaast bijbaantjes als schoonmakers op een kantoren complex..Dit terwijl ze reuma en hartproblemen hadden. Wij moesten ons eigen zakgeld verdienen als we iets te besteden wilde hebben. Maar mijn ouders en wij als kinderen klaagden nooit over ontbrekende luxe en maakte ondanks ons minimale inkomen geen onnodige schulden. We hadden weinig geld te besteden en moesten onze ontspanning heel creatief aanlopen. Iedereen droeg zn steentje bij, jong of oud. Als je geld nodig had dan ging je er maar voor werken.
Geen enkele baan biedt nog zekerheid tegenwoordig zeker tijdens deze huidige crisis. Maar je moet zelf voor continuiteit van je inkomen zorgen en dan moet je soms werk doen waar je nu je neus voor optrekt. Werken is niet vies en een uitkering is bedoelt als tijdelijke oplossing. 1,5 jaar in de uitkering zitten is gevolg van een slechte arbeidsethiek. Ik heb collega's gekend die lichamelijk en geestelijk volledig in de kreukels lagen, zich niet zelfstandig konden vervoeren en toch gemotiveerd naar kantoor kwamen. Ze kozen werk boven een uitkering. En jij klaagt over geheugen en concentratieproblemen terwijl je zeurt over het gebrek aan een auto. Als je kan autorijden dan kan er geen sprake zijn van geheugen en concentratieproblemen. Ik kan helaas niet de sociaal wenselijk reactie geven waar je naar zoekt. Je hebt gekozen om vast geld uit te geven wat je nog niet verdiend had en daarom leef je nu van salaris naar salaris. En heb je geen ruimte om tegenslagen op te vangen. Dit is echt helemaal je eigen schuld en dan moet je verder niet klagen dat je niet eens een paar euro kan besteden aan een lipstift. Wake up and smell the coffee!Moijn god wat een gruwelijk kortzichtige reactie zeg. Hoop dat jouw gouden lepeltje nooit uit je lieftallige mondje valt.
zondag 28 juli 2013 om 15:02
Avalon, pass mij eens een paar van die banen waar ik mijn neus voor optrek? Regel je dan ook dat ik op gesprek mag komen met mijn 44 jaar en uni opleiding? Jij hebt echt no clue waar je over praat. Ik kan wel zo allejezus woest worden van dit soort uitspraken. Je hebt geen enkel idee wat ik, en velen met mij, allemaal hebben geprobeerd.
zondag 28 juli 2013 om 15:03
@Avalon: Mopsie's probleem is nu niet dat ze geen lipstick kan kopen. Ze heeft het geld ervoor maar heeft stress doordat ze in de toekomst misschien met geldproblemen te maken krijgt. Ze kijkt vooruit en maakt zich op voorhand zorgen. Dat is even een ander verhaal dan jij nu doet.
Ik hoor nog steeds graag waar ik dat fameuze adres kan krijgen om thuiswerk te doen. Ik lig namelijk lichamelijk best in de kreukels, maar aangezien ik geen baas had op het moment dat ik ziek werd, kan ik me niet heldhaftig naar mijn werk slepen. Bonafide thuiswerk zou ik dus juichend en met open armen ontvangen.
Ik hoor nog steeds graag waar ik dat fameuze adres kan krijgen om thuiswerk te doen. Ik lig namelijk lichamelijk best in de kreukels, maar aangezien ik geen baas had op het moment dat ik ziek werd, kan ik me niet heldhaftig naar mijn werk slepen. Bonafide thuiswerk zou ik dus juichend en met open armen ontvangen.
zondag 28 juli 2013 om 15:12
quote:Josjaa schreef op 28 juli 2013 @ 15:02:
Avalon, pass mij eens een paar van die banen waar ik mijn neus voor optrek? Regel je dan ook dat ik op gesprek mag komen met mijn 44 jaar en uni opleiding? Jij hebt echt no clue waar je over praat. Ik kan wel zo allejezus woest worden van dit soort uitspraken. Je hebt geen enkel idee wat ik, en velen met mij, allemaal hebben geprobeerd.Amen!
Avalon, pass mij eens een paar van die banen waar ik mijn neus voor optrek? Regel je dan ook dat ik op gesprek mag komen met mijn 44 jaar en uni opleiding? Jij hebt echt no clue waar je over praat. Ik kan wel zo allejezus woest worden van dit soort uitspraken. Je hebt geen enkel idee wat ik, en velen met mij, allemaal hebben geprobeerd.Amen!
zondag 28 juli 2013 om 15:12
quote:Sgaaaaaaaaaapie_returns schreef op 28 juli 2013 @ 14:55:
Meds.
Soms heb je geen keuze als de keuze of duur of kartonendoos op station is...........
Mopsie mocht je toch besluiten wederom te verhuizen naar goedkoper dan je alleen inschrijven bij de woningbouwvereniging en niet als samenwonend stel. Dan zit je waarschijnlijk onder de grens.
Letterlijke advies van de dame bij de woningbouwverening toen ik me inschreef.(2 jaar geleden)
"Als jij binnen 24 uur na tekenen huurcontract gaat samenwonen dan mag dat, dat is de vrijheid van de huurder"zo zwart wit is het natuurlijk niet. Je kan ook verhuizen naar een andere plaats waar de woningen goedkoper zijn. Dat ben je maar iets langer onderweg naar je werk. In de polder wonen of in de randstad, dat maakt nogal uit
Meds.
Soms heb je geen keuze als de keuze of duur of kartonendoos op station is...........
Mopsie mocht je toch besluiten wederom te verhuizen naar goedkoper dan je alleen inschrijven bij de woningbouwvereniging en niet als samenwonend stel. Dan zit je waarschijnlijk onder de grens.
Letterlijke advies van de dame bij de woningbouwverening toen ik me inschreef.(2 jaar geleden)
"Als jij binnen 24 uur na tekenen huurcontract gaat samenwonen dan mag dat, dat is de vrijheid van de huurder"zo zwart wit is het natuurlijk niet. Je kan ook verhuizen naar een andere plaats waar de woningen goedkoper zijn. Dat ben je maar iets langer onderweg naar je werk. In de polder wonen of in de randstad, dat maakt nogal uit
zondag 28 juli 2013 om 15:15
quote:avalon41 schreef op 28 juli 2013 @ 14:49:
[...]
Als je geen onnodige schulden had gemaakt in het verleden en je de afgelopen 6 jaar net zo zuinig had geleefd als met de schulden, dan had je nu een riante buffer gehad. En zolang je geen buffer hebt kan je niet spreken van beëindiging van je 6 jaar durende financiële malaise.
Ik ben zeker niet wereldvreemd. We hadden het niet breed thuis. Mijn ouders draaide dubbele diensten en hadden daarnaast bijbaantjes als schoonmakers op een kantoren complex..Dit terwijl ze reuma en hartproblemen hadden. Wij moesten ons eigen zakgeld verdienen als we iets te besteden wilde hebben. Maar mijn ouders en wij als kinderen klaagden nooit over ontbrekende luxe en maakte ondanks ons minimale inkomen geen onnodige schulden. We hadden weinig geld te besteden en moesten onze ontspanning heel creatief aanlopen. Iedereen droeg zn steentje bij, jong of oud. Als je geld nodig had dan ging je er maar voor werken.
Geen enkele baan biedt nog zekerheid tegenwoordig zeker tijdens deze huidige crisis. Maar je moet zelf voor continuiteit van je inkomen zorgen en dan moet je soms werk doen waar je nu je neus voor optrekt. Werken is niet vies en een uitkering is bedoelt als tijdelijke oplossing. 1,5 jaar in de uitkering zitten is gevolg van een slechte arbeidsethiek. Ik heb collega's gekend die lichamelijk en geestelijk volledig in de kreukels lagen, zich niet zelfstandig konden vervoeren en toch gemotiveerd naar kantoor kwamen. Ze kozen werk boven een uitkering. En jij klaagt over geheugen en concentratieproblemen terwijl je zeurt over het gebrek aan een auto. Als je kan autorijden dan kan er geen sprake zijn van geheugen en concentratieproblemen. Ik kan helaas niet de sociaal wenselijk reactie geven waar je naar zoekt. Je hebt gekozen om vast geld uit te geven wat je nog niet verdiend had en daarom leef je nu van salaris naar salaris. En heb je geen ruimte om tegenslagen op te vangen. Dit is echt helemaal je eigen schuld en dan moet je verder niet klagen dat je niet eens een paar euro kan besteden aan een lipstift. Wake up and smell the coffee!
Ik denk dat jij het verhaal van Mopsie nog eens een keertje goed moet lezen, want dat heb jij duidelijk niet gedaan.
1,5 jaar in een uitkering, klagen over het gebrek aan een auto, vies van werk? Waar heb jij het over?
[...]
Als je geen onnodige schulden had gemaakt in het verleden en je de afgelopen 6 jaar net zo zuinig had geleefd als met de schulden, dan had je nu een riante buffer gehad. En zolang je geen buffer hebt kan je niet spreken van beëindiging van je 6 jaar durende financiële malaise.
Ik ben zeker niet wereldvreemd. We hadden het niet breed thuis. Mijn ouders draaide dubbele diensten en hadden daarnaast bijbaantjes als schoonmakers op een kantoren complex..Dit terwijl ze reuma en hartproblemen hadden. Wij moesten ons eigen zakgeld verdienen als we iets te besteden wilde hebben. Maar mijn ouders en wij als kinderen klaagden nooit over ontbrekende luxe en maakte ondanks ons minimale inkomen geen onnodige schulden. We hadden weinig geld te besteden en moesten onze ontspanning heel creatief aanlopen. Iedereen droeg zn steentje bij, jong of oud. Als je geld nodig had dan ging je er maar voor werken.
Geen enkele baan biedt nog zekerheid tegenwoordig zeker tijdens deze huidige crisis. Maar je moet zelf voor continuiteit van je inkomen zorgen en dan moet je soms werk doen waar je nu je neus voor optrekt. Werken is niet vies en een uitkering is bedoelt als tijdelijke oplossing. 1,5 jaar in de uitkering zitten is gevolg van een slechte arbeidsethiek. Ik heb collega's gekend die lichamelijk en geestelijk volledig in de kreukels lagen, zich niet zelfstandig konden vervoeren en toch gemotiveerd naar kantoor kwamen. Ze kozen werk boven een uitkering. En jij klaagt over geheugen en concentratieproblemen terwijl je zeurt over het gebrek aan een auto. Als je kan autorijden dan kan er geen sprake zijn van geheugen en concentratieproblemen. Ik kan helaas niet de sociaal wenselijk reactie geven waar je naar zoekt. Je hebt gekozen om vast geld uit te geven wat je nog niet verdiend had en daarom leef je nu van salaris naar salaris. En heb je geen ruimte om tegenslagen op te vangen. Dit is echt helemaal je eigen schuld en dan moet je verder niet klagen dat je niet eens een paar euro kan besteden aan een lipstift. Wake up and smell the coffee!
Ik denk dat jij het verhaal van Mopsie nog eens een keertje goed moet lezen, want dat heb jij duidelijk niet gedaan.
1,5 jaar in een uitkering, klagen over het gebrek aan een auto, vies van werk? Waar heb jij het over?
De zin van het leven, die schrijf je zelf.
zondag 28 juli 2013 om 15:17
quote:sabbaticalmeds schreef op 28 juli 2013 @ 15:12:
[...]
zo zwart wit is het natuurlijk niet. Je kan ook verhuizen naar een andere plaats waar de woningen goedkoper zijn. Dat ben je maar iets langer onderweg naar je werk. In de polder wonen of in de randstad, dat maakt nogal uit
Maar als je langer onderweg bent,worden de reiskosten ook een stuk hoger,dus of je dan beter af bent is maar de vraag.
Daarbij kost verhuizen ook geld en is het maar de vraag of er iets op de vloer ligt wat je dan al dan niet gratis kan over nemen.
[...]
zo zwart wit is het natuurlijk niet. Je kan ook verhuizen naar een andere plaats waar de woningen goedkoper zijn. Dat ben je maar iets langer onderweg naar je werk. In de polder wonen of in de randstad, dat maakt nogal uit
Maar als je langer onderweg bent,worden de reiskosten ook een stuk hoger,dus of je dan beter af bent is maar de vraag.
Daarbij kost verhuizen ook geld en is het maar de vraag of er iets op de vloer ligt wat je dan al dan niet gratis kan over nemen.
zondag 28 juli 2013 om 15:19
quote:ronniemitchel schreef op 28 juli 2013 @ 15:17:
[...]
Maar als je langer onderweg bent,worden de reiskosten ook een stuk hoger,dus of je dan beter af bent is maar de vraag.
Daarbij kost verhuizen ook geld en is het maar de vraag of er iets op de vloer ligt wat je dan al dan niet gratis kan over nemen.Ja je kan allerlei beren op de weg zien, maar als je te duur woont zal je naar een goedkoper alternatief moeten zoeken en die zijn er echt. Maar dan moet je wat eisen laten varen
[...]
Maar als je langer onderweg bent,worden de reiskosten ook een stuk hoger,dus of je dan beter af bent is maar de vraag.
Daarbij kost verhuizen ook geld en is het maar de vraag of er iets op de vloer ligt wat je dan al dan niet gratis kan over nemen.Ja je kan allerlei beren op de weg zien, maar als je te duur woont zal je naar een goedkoper alternatief moeten zoeken en die zijn er echt. Maar dan moet je wat eisen laten varen
zondag 28 juli 2013 om 15:20
quote:LillyFeeee schreef op 28 juli 2013 @ 15:12:
Iba, ik weet niet of er nu vacatures open staan maar tns-nipo vraagt zo nu en dan telefonisch enquêteurs. Dat doe je vanuit huis in shifts van een dagdeel.Helaas geen openstaande vacatures en een wachtlijst met aanmeldingen. Maar bedankt voor het meedenken!
Iba, ik weet niet of er nu vacatures open staan maar tns-nipo vraagt zo nu en dan telefonisch enquêteurs. Dat doe je vanuit huis in shifts van een dagdeel.Helaas geen openstaande vacatures en een wachtlijst met aanmeldingen. Maar bedankt voor het meedenken!
zondag 28 juli 2013 om 15:24
quote:sabbaticalmeds schreef op 28 juli 2013 @ 15:19:
[...]
Ja je kan allerlei beren op de weg zien, maar als je te duur woont zal je naar een goedkoper alternatief moeten zoeken en die zijn er echt. Maar dan moet je wat eisen laten varen
Maar als je het bij elkaar berekend,kan het heel goed zijn dat ze net zo duur uit is als ze hoge reiskosten heeft, en het zijn geen beren iop de weg die ik beschrijf het is de realiteit.
Hoe kan je nu verhuizen als je geen geld hebt om iets op de vloer te leggen?, schulden maken?,want het inkomen is te krap om van te sparen.
[...]
Ja je kan allerlei beren op de weg zien, maar als je te duur woont zal je naar een goedkoper alternatief moeten zoeken en die zijn er echt. Maar dan moet je wat eisen laten varen
Maar als je het bij elkaar berekend,kan het heel goed zijn dat ze net zo duur uit is als ze hoge reiskosten heeft, en het zijn geen beren iop de weg die ik beschrijf het is de realiteit.
Hoe kan je nu verhuizen als je geen geld hebt om iets op de vloer te leggen?, schulden maken?,want het inkomen is te krap om van te sparen.
zondag 28 juli 2013 om 15:24
quote:sabbaticalmeds schreef op 28 juli 2013 @ 15:19:
[...]
Ja je kan allerlei beren op de weg zien, maar als je te duur woont zal je naar een goedkoper alternatief moeten zoeken en die zijn er echt. Maar dan moet je wat eisen laten varenMopsies eis was: dichter bij het werk wonen, zodat ze kon blijven werken. Bovendien was, als ik het goed heb begrepen de kans op werk voor haar vriend dan ook groter.
[...]
Ja je kan allerlei beren op de weg zien, maar als je te duur woont zal je naar een goedkoper alternatief moeten zoeken en die zijn er echt. Maar dan moet je wat eisen laten varenMopsies eis was: dichter bij het werk wonen, zodat ze kon blijven werken. Bovendien was, als ik het goed heb begrepen de kans op werk voor haar vriend dan ook groter.
De zin van het leven, die schrijf je zelf.
zondag 28 juli 2013 om 15:25
quote:LillyFeeee schreef op 28 juli 2013 @ 15:18:
Nomad, hoe doe je dat dan met de inkomenstoets? Wil ik hier een huis van 700 euro huren moet er minimaal 2100 netto binnenkomen.Twee dingen die je kunt doen. Ten eerste kun je zoeken naar een huisbaas die niet dat soorten eisen stelt (dat is zo in mijn huidige woning, want ik verdien geen 2100 euro bruto). Ten tweede kun je vragen of je ouders of iemand anders borg willen staan. Dat heb ik gedaan bij een eerdere woning.
Nomad, hoe doe je dat dan met de inkomenstoets? Wil ik hier een huis van 700 euro huren moet er minimaal 2100 netto binnenkomen.Twee dingen die je kunt doen. Ten eerste kun je zoeken naar een huisbaas die niet dat soorten eisen stelt (dat is zo in mijn huidige woning, want ik verdien geen 2100 euro bruto). Ten tweede kun je vragen of je ouders of iemand anders borg willen staan. Dat heb ik gedaan bij een eerdere woning.
zondag 28 juli 2013 om 15:26
quote:ronniemitchel schreef op 28 juli 2013 @ 15:24:
[...]
Maar als je het bij elkaar berekend,kan het heel goed zijn dat ze net zo duur uit is als ze hoge reiskosten heeft, en het zijn geen beren iop de weg die ik beschrijf het is de realiteit.
Hoe kan je nu verhuizen als je geen geld hebt om iets op de vloer te leggen?, schulden maken?,want het inkomen is te krap om van te sparen.Dan zoek je een woning waar je niet een vloer in hoeft te leggen.
[...]
Maar als je het bij elkaar berekend,kan het heel goed zijn dat ze net zo duur uit is als ze hoge reiskosten heeft, en het zijn geen beren iop de weg die ik beschrijf het is de realiteit.
Hoe kan je nu verhuizen als je geen geld hebt om iets op de vloer te leggen?, schulden maken?,want het inkomen is te krap om van te sparen.Dan zoek je een woning waar je niet een vloer in hoeft te leggen.
