Psyche
alle pijlers
Stress / teveel met geld bezig
zaterdag 27 juli 2013 om 16:36
* Ik ben me ervan bewust dat door mijn "bekendheid" hier op het forum en mijn denkwijze, er op dit topic veel kritische en harde reacties te verwachten zijn. Dat is geen enkel probleem, maar ik hoop ook op eventuele tips.......
In het kort: Vriend en ik zijn afgelopen 6 jaar door een diep financieel dal gegaan. Een zeer grote en problematische schuld afgelost, zonder enige vorm van hulp. Dat heeft me toen al bijna psychisch genekt, maar we hebben het gered. Luxe was ons vreemd en we liepen in kapotte kleding omdat zelfs kringloop er soms niet inzat. Alles ging naar de schuld. Dit om een beeld te schetsen. Uiteraard werkten we allebei en jarenlang verstoken zijn van enige vorm van ontspanning (dat kost toch meestal wel wat geld) heeft ons behoorlijk aangevreten. Psychisch erg moe door nachtenlang hysterisch alles uitrekenen, elke cent die uitgegeven werd hield ik bij. Optellen, aftrekken. Gek werd ik ervan. Maar ik was vastbesloten de rotzooi op te lossen.
Goed, schulden zijn helemaal afbetaald. We zijn dichter naar mijn werk verhuisd omdat ik door gezondheidsproblemen de afstand niet meer aankon. Dit betekende een vrije sector huurwoning, waar we echt vreselijk blij mee zijn. Maar de kosten zijn natuurlijk een stuk hoger. Geen punt dacht ik, we houden nu voldoende geld over omdat we geen schuld meer hebben.
Ons (leuke) leven kon beginnen, dacht ik. Ware het niet dat vriend eind vorig jaar zijn baan is kwijt geraakt. In één klap er weer financieel op achteruit. Hij solliciteerde zich suf. Kwam maanden niet aan de bak en financieel zat de hand stevig op de knip. Nu heeft hij een oproepcontract, met voldoende uren. Fijn. Er was hem een mooi verhaal voorgeschoteld, dat dit contract later omgezet kon worden naar een vast contract.
Er kwam heel even wat rust, maar nu blijkt dat per september het bedrijf waar hij wordt ingehuurd wordt overgenomen en de tijdelijke contracten gaan daar niet in mee. Per september staat hij weer op straat, met een ww. En da's niet zo heel veel. Van mijn salaris alleen redden we het niet.
Hij solliciteert zich inmiddels opnieuw suf, maar het valt niet mee.
Maar ik kan die stress niet meer zo goed aan. Ja, we kunnen wonen en eten. Maar dat is het dan. Alle leuke dingen gaan aan ons voorbij.
Ons leven is erg saai.
Plus de angst dat we straks dingen niet meer kunnen opvangen.
Ik begin weer helemaal door te draaien.
En echt, we hebben het voor de rest goed. Ik realiseer me heel goed dat er vele mensen veel slechter aan toe zijn en dat ik "zeik". Maar ik kom niet los van de stress en de depressiviteit. Angst, dat we dit fijne huisje weer kwijtraken. Angst dat ik straks mijn zorgkosten niet kan opbrengen. Angst dat ons leven blijft bestaan uit saaiheid en stress.
Ik vind het leven echt niet meer leuk.
Herkent iemand dit een beetje, en hoe word ik weer zo, dat ik leuk tegen het leven aankijk? Hoe kom ik van die verlammende stress af.....
In het kort: Vriend en ik zijn afgelopen 6 jaar door een diep financieel dal gegaan. Een zeer grote en problematische schuld afgelost, zonder enige vorm van hulp. Dat heeft me toen al bijna psychisch genekt, maar we hebben het gered. Luxe was ons vreemd en we liepen in kapotte kleding omdat zelfs kringloop er soms niet inzat. Alles ging naar de schuld. Dit om een beeld te schetsen. Uiteraard werkten we allebei en jarenlang verstoken zijn van enige vorm van ontspanning (dat kost toch meestal wel wat geld) heeft ons behoorlijk aangevreten. Psychisch erg moe door nachtenlang hysterisch alles uitrekenen, elke cent die uitgegeven werd hield ik bij. Optellen, aftrekken. Gek werd ik ervan. Maar ik was vastbesloten de rotzooi op te lossen.
Goed, schulden zijn helemaal afbetaald. We zijn dichter naar mijn werk verhuisd omdat ik door gezondheidsproblemen de afstand niet meer aankon. Dit betekende een vrije sector huurwoning, waar we echt vreselijk blij mee zijn. Maar de kosten zijn natuurlijk een stuk hoger. Geen punt dacht ik, we houden nu voldoende geld over omdat we geen schuld meer hebben.
Ons (leuke) leven kon beginnen, dacht ik. Ware het niet dat vriend eind vorig jaar zijn baan is kwijt geraakt. In één klap er weer financieel op achteruit. Hij solliciteerde zich suf. Kwam maanden niet aan de bak en financieel zat de hand stevig op de knip. Nu heeft hij een oproepcontract, met voldoende uren. Fijn. Er was hem een mooi verhaal voorgeschoteld, dat dit contract later omgezet kon worden naar een vast contract.
Er kwam heel even wat rust, maar nu blijkt dat per september het bedrijf waar hij wordt ingehuurd wordt overgenomen en de tijdelijke contracten gaan daar niet in mee. Per september staat hij weer op straat, met een ww. En da's niet zo heel veel. Van mijn salaris alleen redden we het niet.
Hij solliciteert zich inmiddels opnieuw suf, maar het valt niet mee.
Maar ik kan die stress niet meer zo goed aan. Ja, we kunnen wonen en eten. Maar dat is het dan. Alle leuke dingen gaan aan ons voorbij.
Ons leven is erg saai.
Plus de angst dat we straks dingen niet meer kunnen opvangen.
Ik begin weer helemaal door te draaien.
En echt, we hebben het voor de rest goed. Ik realiseer me heel goed dat er vele mensen veel slechter aan toe zijn en dat ik "zeik". Maar ik kom niet los van de stress en de depressiviteit. Angst, dat we dit fijne huisje weer kwijtraken. Angst dat ik straks mijn zorgkosten niet kan opbrengen. Angst dat ons leven blijft bestaan uit saaiheid en stress.
Ik vind het leven echt niet meer leuk.
Herkent iemand dit een beetje, en hoe word ik weer zo, dat ik leuk tegen het leven aankijk? Hoe kom ik van die verlammende stress af.....
zondag 28 juli 2013 om 15:33
quote:Nomad schreef op 28 juli 2013 @ 15:29:
Kijk je kunt wel allerlei beren op de weg zien, maar het is echt geen rocket science om een goedkope woning te vinden. Denk je dat ik deze woning gewoon hup aangeboden kreeg? Nee, daar heb ik zelf naar gezocht. Netwerk aangeboord, etcetera.Het is ook geen rocket sience om te weten dat je geen woning kan uitzoeken waarop de vloer bedekt is.
Kijk je kunt wel allerlei beren op de weg zien, maar het is echt geen rocket science om een goedkope woning te vinden. Denk je dat ik deze woning gewoon hup aangeboden kreeg? Nee, daar heb ik zelf naar gezocht. Netwerk aangeboord, etcetera.Het is ook geen rocket sience om te weten dat je geen woning kan uitzoeken waarop de vloer bedekt is.
zondag 28 juli 2013 om 15:34
zondag 28 juli 2013 om 15:36
Maar je hebt gelijk natuurlijk dat als je echt geen geld heb, zelfs vier euro teveel is. Dat is een heel vervelende situatie. Een knuffel voor iedereen hier, want het is niet niks om elke stuiver om te moeen draaien. En TO, ik hoop dat je een manier vind om van je stress af te komen. Ik heb zelf veel aan intensief sporten. Of minder intensief, bv wandelen en fietsen.
zondag 28 juli 2013 om 15:43
* Moijn god wat een gruwelijk kortzichtige reactie zeg. Hoop dat jouw gouden lepeltje nooit uit je lieftallige mondje valt.
*
Negeren. Op het vriendenclubjes topic is ze ook al een het rellen met haar dikke leaseauto.
Mopsie, gekke vraag misschien maar wat is je schoenmaat? Heb een paar gloednieuwe laarzen waar ik niks mee kan.
*
Negeren. Op het vriendenclubjes topic is ze ook al een het rellen met haar dikke leaseauto.
Mopsie, gekke vraag misschien maar wat is je schoenmaat? Heb een paar gloednieuwe laarzen waar ik niks mee kan.
Huts!
zondag 28 juli 2013 om 15:44
zondag 28 juli 2013 om 15:46
zondag 28 juli 2013 om 15:48
quote:sabbaticalmeds schreef op 28 juli 2013 @ 14:51:
[...]
Lang niet altijd liggen die huurprijzen hoger, maar mensen hebben veel eisen waardoor ze weer op een dure woning uitkomen
Nou, heel eerlijk gezegd hadden wij qua woning geen harde eisen. Behalve dan dat het dichter in de buurt moest liggen van werk om zo de situatie te verbeteren. Wij hebben voor ons doen een heerlijk huis, maar wellicht trekt een ander daar zijn neus voor op. Een huis met een tuin wil iedereen, maar wij keken daar al niet eens naar. Dat hebben we ook niet. En dat is helemaal ok.
Onze huurprijs zit 60 euro boven de maximale sociale huurprijs. Veel goedkoper vind je het vaak niet als in de vrije sector moet. Daarmee prijs ik onszelf dan weer gelukkig (toch een positief puntje)
[...]
Lang niet altijd liggen die huurprijzen hoger, maar mensen hebben veel eisen waardoor ze weer op een dure woning uitkomen
Nou, heel eerlijk gezegd hadden wij qua woning geen harde eisen. Behalve dan dat het dichter in de buurt moest liggen van werk om zo de situatie te verbeteren. Wij hebben voor ons doen een heerlijk huis, maar wellicht trekt een ander daar zijn neus voor op. Een huis met een tuin wil iedereen, maar wij keken daar al niet eens naar. Dat hebben we ook niet. En dat is helemaal ok.
Onze huurprijs zit 60 euro boven de maximale sociale huurprijs. Veel goedkoper vind je het vaak niet als in de vrije sector moet. Daarmee prijs ik onszelf dan weer gelukkig (toch een positief puntje)
zondag 28 juli 2013 om 15:49
Lilyfeee ik vind je tip heel lief, maar jammergenoeg werkt dat niet zo. Ik heb een BA en MA in Engels (nouja ongeveer, die MA bijna) en voor Engels hebben ze genoeg mensen bij ondertitelbedrijven. Je moet ook een diploma hebben (nu, vroeger ging dat allemaal anders, maar nu moet je eigenljk beedigd vertaler zijn). Ik zeg het maar even ivm dat mensen anders misschien teveel hoop krijgen.
zondag 28 juli 2013 om 15:50
quote:BellatrixVanDetta schreef op 28 juli 2013 @ 15:43:
* Moijn god wat een gruwelijk kortzichtige reactie zeg. Hoop dat jouw gouden lepeltje nooit uit je lieftallige mondje valt.
*
Negeren. Op het vriendenclubjes topic is ze ook al een het rellen met haar dikke leaseauto.
Mopsie, gekke vraag misschien maar wat is je schoenmaat? Heb een paar gloednieuwe laarzen waar ik niks mee kan.
Nou wat lief!
39/40....Ik leef op grote voet, maar dan anders.....
* Moijn god wat een gruwelijk kortzichtige reactie zeg. Hoop dat jouw gouden lepeltje nooit uit je lieftallige mondje valt.
*
Negeren. Op het vriendenclubjes topic is ze ook al een het rellen met haar dikke leaseauto.
Mopsie, gekke vraag misschien maar wat is je schoenmaat? Heb een paar gloednieuwe laarzen waar ik niks mee kan.
Nou wat lief!
39/40....Ik leef op grote voet, maar dan anders.....
zondag 28 juli 2013 om 15:54
quote:BellatrixVanDetta schreef op 28 juli 2013 @ 15:51:
Nou Yellow, dat zou je anders niet zeggen als je de vertalingen soms leest op tv.
Ja I know!! Ik verbaas me daar ook vaak over, maar ik ken iemand die het doet, en je moet echt heel veel doen. Dus het gaat snel snel snel. En er zitten nog mensen bij met een vast contract die eigenlijk niet echt die taal gestudeerd hebben.
Ik wil the Bold and the Beautiful vertalen, lijkt me echt fantastisch
Nou Yellow, dat zou je anders niet zeggen als je de vertalingen soms leest op tv.
Ja I know!! Ik verbaas me daar ook vaak over, maar ik ken iemand die het doet, en je moet echt heel veel doen. Dus het gaat snel snel snel. En er zitten nog mensen bij met een vast contract die eigenlijk niet echt die taal gestudeerd hebben.
Ik wil the Bold and the Beautiful vertalen, lijkt me echt fantastisch
zondag 28 juli 2013 om 15:54
quote:Francelle schreef op 28 juli 2013 @ 15:15:
[...]
Ik denk dat jij het verhaal van Mopsie nog eens een keertje goed moet lezen, want dat heb jij duidelijk niet gedaan.
1,5 jaar in een uitkering, klagen over het gebrek aan een auto, vies van werk? Waar heb jij het over?
Tja, en dat van een dame die haar hand ophoudt bij haar echtgenoot (bewust thuisblijfmoeder van welgeteld 1 kind) en zelf dus geen klap uitvoert en op dit forum naarstig op zoek is naar vriendinnen om haar tijd mee te vullen.
Laten we voor haar hopen dat haar man niet opeens een veel interessanter exemplaar tegen het lijf loopt en zij opeens weer zelf haar centen moet verdienen.
Solliciteren is geen pretje al je er jaren tussenuit geweest bent. Kijken hoe snel zij een leuke baan heeft die aansluit bij haar HBO (nou, nou!) opleiding die ze ooit volbracht heeft.
[...]
Ik denk dat jij het verhaal van Mopsie nog eens een keertje goed moet lezen, want dat heb jij duidelijk niet gedaan.
1,5 jaar in een uitkering, klagen over het gebrek aan een auto, vies van werk? Waar heb jij het over?
Tja, en dat van een dame die haar hand ophoudt bij haar echtgenoot (bewust thuisblijfmoeder van welgeteld 1 kind) en zelf dus geen klap uitvoert en op dit forum naarstig op zoek is naar vriendinnen om haar tijd mee te vullen.
Laten we voor haar hopen dat haar man niet opeens een veel interessanter exemplaar tegen het lijf loopt en zij opeens weer zelf haar centen moet verdienen.
Solliciteren is geen pretje al je er jaren tussenuit geweest bent. Kijken hoe snel zij een leuke baan heeft die aansluit bij haar HBO (nou, nou!) opleiding die ze ooit volbracht heeft.
zondag 28 juli 2013 om 15:55
quote:LillyFeeee schreef op 28 juli 2013 @ 15:22:
Ben je goed met taal? Ik heb ook weleens gekeken naar bedrijven die de ondertiteling voor tv-programma's maken. Dat kan ook vanuit huis. Ik weet alleen niet de exacte eisen daarvoor.Ja, mijn taalvaardigheid is prima. Heb je enig idee waar ik moet zoeken?
Ben je goed met taal? Ik heb ook weleens gekeken naar bedrijven die de ondertiteling voor tv-programma's maken. Dat kan ook vanuit huis. Ik weet alleen niet de exacte eisen daarvoor.Ja, mijn taalvaardigheid is prima. Heb je enig idee waar ik moet zoeken?
zondag 28 juli 2013 om 15:57
quote:yasuko schreef op 28 juli 2013 @ 15:39:
Of je zegt tijdelijk internet op.
Maar ik twijfel er niet aan of er is een goede reden om dat niet te doen.
Volgens dames hier.
Ok. Als je aan een WW vasthangt, ben je afhankelijk van internet. Contact met WW, vacatures, sollicitaties. enz.
Bij de meeste bedrijven zoals waar nu mijn vriend werkt, werken ze met week/maand roosters. Deze worden per mail gestuurd.
En deze roosters worden een paar keer per week veranderd door uitvallende collega's, andere zaken. Uitnodigingen om openstaande uren op te komen vullen worden gemaild.
Salarisstroken worden niet opgestuurd maar per mail verzonden, of je krijgt een inlog om deze te kunnen bekijken en te downloaden.
Ik heb de mogelijkheid om vanuit huis te werken en incidenteel komt het voor dat ik vanuit huis zaken op moet vangen. Zonder internet is dat onmogelijk.
Nee, we hebben geen smartphone om deze zaken te kunnen bij houden.
Internet opzeggen. Goed plan.
Of je zegt tijdelijk internet op.
Maar ik twijfel er niet aan of er is een goede reden om dat niet te doen.
Volgens dames hier.
Ok. Als je aan een WW vasthangt, ben je afhankelijk van internet. Contact met WW, vacatures, sollicitaties. enz.
Bij de meeste bedrijven zoals waar nu mijn vriend werkt, werken ze met week/maand roosters. Deze worden per mail gestuurd.
En deze roosters worden een paar keer per week veranderd door uitvallende collega's, andere zaken. Uitnodigingen om openstaande uren op te komen vullen worden gemaild.
Salarisstroken worden niet opgestuurd maar per mail verzonden, of je krijgt een inlog om deze te kunnen bekijken en te downloaden.
Ik heb de mogelijkheid om vanuit huis te werken en incidenteel komt het voor dat ik vanuit huis zaken op moet vangen. Zonder internet is dat onmogelijk.
Nee, we hebben geen smartphone om deze zaken te kunnen bij houden.
Internet opzeggen. Goed plan.
