Psyche
alle pijlers
Zo moeilijk...
donderdag 16 oktober 2014 om 16:37
Ik heb ook een miskraam gehad, was uiteindelijk bijna 10 weken zwanger. Het hielp mij om te beseffen dat ik niets verkeerd heb gedaan, het is niet een kwestie van karma, niet een kwestie van het wel of niet verdienen. Het is gebeurt. Het was domme pech, een oplossing van de natuur. Het vruchtje was niet gezond en mijn lichaam heeft het opgelost.
Hoe hard ook, jij (en ik) horen bij die 10% van de mensen bij wie het mis gaat. Dat een ander slecht voor zichzelf zorgt en wel 10 kinderen werpt... Dat voelt als oneerlijk. Maar probeer dat los te laten.
Er is geen verdienste, geen eerlijk of oneerlijk. Je hebt gewoon pech. Sterkte en hopelijk mag je weer zwanger worden.
Hoe hard ook, jij (en ik) horen bij die 10% van de mensen bij wie het mis gaat. Dat een ander slecht voor zichzelf zorgt en wel 10 kinderen werpt... Dat voelt als oneerlijk. Maar probeer dat los te laten.
Er is geen verdienste, geen eerlijk of oneerlijk. Je hebt gewoon pech. Sterkte en hopelijk mag je weer zwanger worden.
donderdag 16 oktober 2014 om 16:43
quote:kittycat001 schreef op 16 oktober 2014 @ 16:40:
Hoe kan ik ontspannen, hoe kan ik verder gaan?
Voel me zo klein dat ik dit niet een plekje kan geven.. Het kindje was zo gewenst.! Ik heb er zo lang op gewacht. En ik weet wel dat het niet gezond was ergens, en het dus beter is zo, moeder natuur accepteert alleen perfecte kindjes, maar mijn kindje dan? Het was niet perfect maar de liefde was al zo groot.!
Ik voel me zo klein.. Ik wil van alles doen om me weer beter te voelen maar niks lijkt me een beter gevoel te geven. Wat moet ik doen? Ik ben ruim 2maanden verder.. Gaat het beter worden? Ben zo bang, verdrietig..[...]
Hoe kan ik ontspannen, hoe kan ik verder gaan?
Voel me zo klein dat ik dit niet een plekje kan geven.. Het kindje was zo gewenst.! Ik heb er zo lang op gewacht. En ik weet wel dat het niet gezond was ergens, en het dus beter is zo, moeder natuur accepteert alleen perfecte kindjes, maar mijn kindje dan? Het was niet perfect maar de liefde was al zo groot.!
Ik voel me zo klein.. Ik wil van alles doen om me weer beter te voelen maar niks lijkt me een beter gevoel te geven. Wat moet ik doen? Ik ben ruim 2maanden verder.. Gaat het beter worden? Ben zo bang, verdrietig..[...]
moderatorviva wijzigde dit bericht op 16-10-2014 18:11
Reden: Ongepaste opmerking
Reden: Ongepaste opmerking
% gewijzigd
donderdag 16 oktober 2014 om 16:46
quote:valentina82 schreef op 16 oktober 2014 @ 16:37:
Ik heb ook een miskraam gehad, was uiteindelijk bijna 10 weken zwanger. Het hielp mij om te beseffen dat ik niets verkeerd heb gedaan, het is niet een kwestie van karma, niet een kwestie van het wel of niet verdienen. Het is gebeurt. Het was domme pech, een oplossing van de natuur. Het vruchtje was niet gezond en mijn lichaam heeft het opgelost.
Hoe hard ook, jij (en ik) horen bij die 10% van de mensen bij wie het mis gaat. Dat een ander slecht voor zichzelf zorgt en wel 10 kinderen werpt... Dat voelt als oneerlijk. Maar probeer dat los te laten.
Er is geen verdienste, geen eerlijk of oneerlijk. Je hebt gewoon pech. Sterkte en hopelijk mag je weer zwanger worden.
Pech idd... En een ander die gewoon blijft zuipen en/ of ddrugs gebruiken krijgt een gezond kindje..
Ik ben nog erg bezig met het 'eerlijk of niet eerlijk'
Ik heb ook een miskraam gehad, was uiteindelijk bijna 10 weken zwanger. Het hielp mij om te beseffen dat ik niets verkeerd heb gedaan, het is niet een kwestie van karma, niet een kwestie van het wel of niet verdienen. Het is gebeurt. Het was domme pech, een oplossing van de natuur. Het vruchtje was niet gezond en mijn lichaam heeft het opgelost.
Hoe hard ook, jij (en ik) horen bij die 10% van de mensen bij wie het mis gaat. Dat een ander slecht voor zichzelf zorgt en wel 10 kinderen werpt... Dat voelt als oneerlijk. Maar probeer dat los te laten.
Er is geen verdienste, geen eerlijk of oneerlijk. Je hebt gewoon pech. Sterkte en hopelijk mag je weer zwanger worden.
Pech idd... En een ander die gewoon blijft zuipen en/ of ddrugs gebruiken krijgt een gezond kindje..
Ik ben nog erg bezig met het 'eerlijk of niet eerlijk'
donderdag 16 oktober 2014 om 16:46
Je hebt niets fout gedaan! 'T is verschrikkelijk en het leven kan soms zo oneerlijk zijn en dan vraag je je inderdaad af waarom dat juist jou moet overkomen, maar er is niemand die dat weet en niemand die je daar een bevredigend antwoord op kan geven... Als je het idee hebt dat die psycholoog je alleen een etiketje op wil plakken terwijl jij juist wat begrip, steun en een beetje hulp in de juiste richting nodig hebt om dit een plekje te geven dan zou ik me als ik jou was wel afvragen of dit de juiste psycholoog is om dit mee te delen. Sterkte ermee!
donderdag 16 oktober 2014 om 16:46
Eens met valentinamarina, ik hoor helaas ook bij die 10% bij mij ging het zelfs mis na 20wk, zonder aanleiding, het kindje was gezond, helaas was er wat mis met de navelstreng, pech... Heb er lange tijd voor nodig gehad om het te accepteren. Het was voor mij vooral lastig om te ervaren dat mijn leven niet zo maakbaar was als ik zelf dacht. Heel goed dat je naar de psycholoog gaat, als het niet klikt misschien een andere zoeken (maar geef het tijd, confrontatie met jezelf is vaak niet erg prettig, maar je wordt er een sterker,mooier mens van vind ik)
donderdag 16 oktober 2014 om 16:50
donderdag 16 oktober 2014 om 16:52
donderdag 16 oktober 2014 om 16:52
donderdag 16 oktober 2014 om 17:00
quote:kittycat001 schreef op 16 oktober 2014 @ 16:52:
[...]
Ben jij zelf zwanger geweest??!
Je reactie slaat nergens op! Hoe kun jij zeggen hoe ik me voel of voelde?!!
Ik hield wel van die kleine foetus, want het was mijn kindje![...]
[...]
Ben jij zelf zwanger geweest??!
Je reactie slaat nergens op! Hoe kun jij zeggen hoe ik me voel of voelde?!!
Ik hield wel van die kleine foetus, want het was mijn kindje![...]
moderatorviva wijzigde dit bericht op 16-10-2014 18:14
Reden: Ongepaste opmerking
Reden: Ongepaste opmerking
% gewijzigd
donderdag 16 oktober 2014 om 17:03
quote:kittycat001 schreef op 16 oktober 2014 @ 16:59:
[...]
Dank je! Ik weet dat ik niet alleen ben hierin.. Vraag me alleen af hoe om te gaan met die pijn.. Het doet meer pijn dan ik had kunnen denken..Ik denk zelf door de pijn te vóelen, het niet te ontlopen en te rouwen wanneer jij voelt dat het moet. Of anderen daar nu iets van vinden of niet. Jij hebt tijd nodig om dit te verwerken en misschien wel een ritueel te houden om je kindje vaarwel te zeggen. Hiervoor zijn meerdere manieren (een ballon oplaten, samen op zee een bootje loslaten e.d.), maar daar ben je denk ik nog niet klaar voor.
Het heeft vast ook te maken met het beeld dat je van jezelf kreeg tijdens de zwangerschap: de liefde voor het kindje en ook de liefde voor jezelf als mámma, als moeder. En van beide neem je nu (voorlopig) afscheid en dat doet verdomde zeer.
[...]
Dank je! Ik weet dat ik niet alleen ben hierin.. Vraag me alleen af hoe om te gaan met die pijn.. Het doet meer pijn dan ik had kunnen denken..Ik denk zelf door de pijn te vóelen, het niet te ontlopen en te rouwen wanneer jij voelt dat het moet. Of anderen daar nu iets van vinden of niet. Jij hebt tijd nodig om dit te verwerken en misschien wel een ritueel te houden om je kindje vaarwel te zeggen. Hiervoor zijn meerdere manieren (een ballon oplaten, samen op zee een bootje loslaten e.d.), maar daar ben je denk ik nog niet klaar voor.
Het heeft vast ook te maken met het beeld dat je van jezelf kreeg tijdens de zwangerschap: de liefde voor het kindje en ook de liefde voor jezelf als mámma, als moeder. En van beide neem je nu (voorlopig) afscheid en dat doet verdomde zeer.
donderdag 16 oktober 2014 om 17:03
donderdag 16 oktober 2014 om 17:07
quote:markovic schreef op 16 oktober 2014 @ 17:00:
[...]
Prima meid. Ga jij maar eens praten met vrienden van mij die hun kind van vijf verloren zijn na een strijd tegen kanker van drie jaar, dat jouw verdriet hetzelfde is als het hunne.
Goed dat je naar een psycholoog gaat, het is niet normaal om zo overdreven te rouwen om een miskraam na acht weken.
Alles goed en wel, maar je mag het wel een beetje in perspectief blijven zien.
Zoiets kun je gewoon niet met elkaar vergelijken. Ik vind dat je to een heel naar gevoel geeft op deze manier. To heeft vier jaar moeten vechten om zwanger te worden en dan gaat het mis. Dat is verschrikkelijk! (een miskraam is dat sowieso).
@to:
[...]
Prima meid. Ga jij maar eens praten met vrienden van mij die hun kind van vijf verloren zijn na een strijd tegen kanker van drie jaar, dat jouw verdriet hetzelfde is als het hunne.
Goed dat je naar een psycholoog gaat, het is niet normaal om zo overdreven te rouwen om een miskraam na acht weken.
Alles goed en wel, maar je mag het wel een beetje in perspectief blijven zien.
Zoiets kun je gewoon niet met elkaar vergelijken. Ik vind dat je to een heel naar gevoel geeft op deze manier. To heeft vier jaar moeten vechten om zwanger te worden en dan gaat het mis. Dat is verschrikkelijk! (een miskraam is dat sowieso).
@to:
donderdag 16 oktober 2014 om 17:13
quote:markovic schreef op 16 oktober 2014 @ 17:00:
[...]
Prima meid. Ga jij maar eens praten met vrienden van mij die hun kind van vijf verloren zijn na een strijd tegen kanker van drie jaar, dat jouw verdriet hetzelfde is als het hunne.
Goed dat je naar een psycholoog gaat, het is niet normaal om zo overdreven te rouwen om een miskraam na acht weken.
Alles goed en wel, maar je mag het wel een beetje in perspectief blijven zien.[...]
[...]
Prima meid. Ga jij maar eens praten met vrienden van mij die hun kind van vijf verloren zijn na een strijd tegen kanker van drie jaar, dat jouw verdriet hetzelfde is als het hunne.
Goed dat je naar een psycholoog gaat, het is niet normaal om zo overdreven te rouwen om een miskraam na acht weken.
Alles goed en wel, maar je mag het wel een beetje in perspectief blijven zien.[...]
moderatorviva wijzigde dit bericht op 16-10-2014 19:30
Reden: Ongepaste opmerking
Reden: Ongepaste opmerking
% gewijzigd
