Psyche
alle pijlers
Zo moeilijk...
donderdag 16 oktober 2014 om 17:19
donderdag 16 oktober 2014 om 17:21
quote:kittycat001 schreef op 16 oktober 2014 @ 17:13:
[...]
Zak toch in de stront jij zak hooi.! Jij weet niet hoe ik me voel of voelde en je hebt al helemaal geen recht van spreken hoe ik me voelen mag.! Hou jij je bek maar verder op dit topic.
Ieder voelt hoe die zich voelt en er is geen boerenlul die dit gevoel mag veranderen of corrigeren!
Zo zeg. Nog een Tokkie ook. Wat een gescheld.
Raap je zelf op en zet alles even in perspectief. Dat is alles wat ik wil zeggen. Je bent aan het doordraaien.
[...]
Zak toch in de stront jij zak hooi.! Jij weet niet hoe ik me voel of voelde en je hebt al helemaal geen recht van spreken hoe ik me voelen mag.! Hou jij je bek maar verder op dit topic.
Ieder voelt hoe die zich voelt en er is geen boerenlul die dit gevoel mag veranderen of corrigeren!
Zo zeg. Nog een Tokkie ook. Wat een gescheld.
Raap je zelf op en zet alles even in perspectief. Dat is alles wat ik wil zeggen. Je bent aan het doordraaien.
donderdag 16 oktober 2014 om 17:22
quote:lionlily schreef op 16 oktober 2014 @ 17:03:
[...]
Ik denk zelf door de pijn te vóelen, het niet te ontlopen en te rouwen wanneer jij voelt dat het moet. Of anderen daar nu iets van vinden of niet. Jij hebt tijd nodig om dit te verwerken en misschien wel een ritueel te houden om je kindje vaarwel te zeggen. Hiervoor zijn meerdere manieren (een ballon oplaten, samen op zee een bootje loslaten e.d.), maar daar ben je denk ik nog niet klaar voor.
Het heeft vast ook te maken met het beeld dat je van jezelf kreeg tijdens de zwangerschap: de liefde voor het kindje en ook de liefde voor jezelf als mámma, als moeder. En van beide neem je nu (voorlopig) afscheid en dat doet verdomde zeer.
Dank je voor je lieve reacties, op de een of andere manier straalt er zoveel liefde van je posts uit..
Je slaat hiermee iig de hamer op de spijker of hoe dat spreekwoord ook is.. Ik ontloop de pijn nog heel erg, doe me groter voor dan ik ben maar ook omdat ik niet weet hoe ik het op een veilige manier kan toelaten.. Als ik het toelaat, zoals nu vanmiddag, komt het keihard binnen..
Ik wil het wel loslaten en accepteren maar hoe weet je of je er klaar voor bent? Je voelt het aan?
Dank je voor je liefdevolle reactie iig!
[...]
Ik denk zelf door de pijn te vóelen, het niet te ontlopen en te rouwen wanneer jij voelt dat het moet. Of anderen daar nu iets van vinden of niet. Jij hebt tijd nodig om dit te verwerken en misschien wel een ritueel te houden om je kindje vaarwel te zeggen. Hiervoor zijn meerdere manieren (een ballon oplaten, samen op zee een bootje loslaten e.d.), maar daar ben je denk ik nog niet klaar voor.
Het heeft vast ook te maken met het beeld dat je van jezelf kreeg tijdens de zwangerschap: de liefde voor het kindje en ook de liefde voor jezelf als mámma, als moeder. En van beide neem je nu (voorlopig) afscheid en dat doet verdomde zeer.
Dank je voor je lieve reacties, op de een of andere manier straalt er zoveel liefde van je posts uit..
Je slaat hiermee iig de hamer op de spijker of hoe dat spreekwoord ook is.. Ik ontloop de pijn nog heel erg, doe me groter voor dan ik ben maar ook omdat ik niet weet hoe ik het op een veilige manier kan toelaten.. Als ik het toelaat, zoals nu vanmiddag, komt het keihard binnen..
Ik wil het wel loslaten en accepteren maar hoe weet je of je er klaar voor bent? Je voelt het aan?
Dank je voor je liefdevolle reactie iig!
donderdag 16 oktober 2014 om 17:23
donderdag 16 oktober 2014 om 17:29
Markovic mag dan wel een zak hooi zijn, er zit denk ik wel een kern van waarheid in de eerste post.
Jij verloor een kindje na 4 jaar hopen bidden en smeken om een zwangerschap. Je rouwt niet alleen om je verloren kind, maar ook om een verloren droom die na 4 jaar werkelijkheid leek te worden. En je rouwt omdat je niet weet of het ooit nog weer wel lukt.
Na 8 weken kun je zeker van zo'n foetusje houden, maar ik denk dat jouw voorgeschiedenis een enorme rol speelt.
Sterkte met het een plekje geven
Jij verloor een kindje na 4 jaar hopen bidden en smeken om een zwangerschap. Je rouwt niet alleen om je verloren kind, maar ook om een verloren droom die na 4 jaar werkelijkheid leek te worden. En je rouwt omdat je niet weet of het ooit nog weer wel lukt.
Na 8 weken kun je zeker van zo'n foetusje houden, maar ik denk dat jouw voorgeschiedenis een enorme rol speelt.
Sterkte met het een plekje geven
donderdag 16 oktober 2014 om 17:31
[....]
Maar dat is het hem nou juist. Een foetus van 8 weken laat zich niet definiëren. Natuurlijk hebben ze het voor de wet moeten doen, maar dat is dan ook dat. Voor een moeder en vader kan een foetus van 8 weken aanvoelen als een kind (of als een kind dat er over 32 weken zal zijn). In beide gevallen zal een moeder en/of vader verdrietig kunnen zijn bij het verlies.
Maar dat is het hem nou juist. Een foetus van 8 weken laat zich niet definiëren. Natuurlijk hebben ze het voor de wet moeten doen, maar dat is dan ook dat. Voor een moeder en vader kan een foetus van 8 weken aanvoelen als een kind (of als een kind dat er over 32 weken zal zijn). In beide gevallen zal een moeder en/of vader verdrietig kunnen zijn bij het verlies.
moderatorviva wijzigde dit bericht op 16-10-2014 18:27
Reden: Quote verwijderd
Reden: Quote verwijderd
% gewijzigd
donderdag 16 oktober 2014 om 17:38
quote:markovic schreef op 16 oktober 2014 @ 17:32:
[...]
Jij en ik hebben blijkbaar een ander idee over wat schelden is.
Het zijn jouw woorden.
Kalmeer en zie alles eens in perspectief. Je hebt een miskraam gehad en dat is gewoon kut, zeker als je al zo lang aan het proberen bent, maar je hebt geen kind verloren, dat was het nl. nog niet. Je rouwt om een verloren droom, maar je moet het wel eerlijk benoemen.
[...]
Jij en ik hebben blijkbaar een ander idee over wat schelden is.
Het zijn jouw woorden.
Kalmeer en zie alles eens in perspectief. Je hebt een miskraam gehad en dat is gewoon kut, zeker als je al zo lang aan het proberen bent, maar je hebt geen kind verloren, dat was het nl. nog niet. Je rouwt om een verloren droom, maar je moet het wel eerlijk benoemen.
donderdag 16 oktober 2014 om 17:39
quote:bootje_op_de_golven schreef op 16 oktober 2014 @ 17:29:
Markovic mag dan wel een zak hooi zijn, er zit denk ik wel een kern van waarheid in de eerste post.
Jij verloor een kindje na 4 jaar hopen bidden en smeken om een zwangerschap. Je rouwt niet alleen om je verloren kind, maar ook om een verloren droom die na 4 jaar werkelijkheid leek te worden. En je rouwt omdat je niet weet of het ooit nog weer wel lukt.
Na 8 weken kun je zeker van zo'n foetusje houden, maar ik denk dat jouw voorgeschiedenis een enorme rol speelt.
Sterkte met het een plekje geven [...]
Markovic mag dan wel een zak hooi zijn, er zit denk ik wel een kern van waarheid in de eerste post.
Jij verloor een kindje na 4 jaar hopen bidden en smeken om een zwangerschap. Je rouwt niet alleen om je verloren kind, maar ook om een verloren droom die na 4 jaar werkelijkheid leek te worden. En je rouwt omdat je niet weet of het ooit nog weer wel lukt.
Na 8 weken kun je zeker van zo'n foetusje houden, maar ik denk dat jouw voorgeschiedenis een enorme rol speelt.
Sterkte met het een plekje geven [...]
moderatorviva wijzigde dit bericht op 16-10-2014 18:15
Reden: Ongepaste opmerking
Reden: Ongepaste opmerking
% gewijzigd
donderdag 16 oktober 2014 om 17:41
quote:jules schreef op 16 oktober 2014 @ 17:31:
[...]
Maar dat is het hem nou juist. Een foetus van 8 weken laat zich niet definiëren. Natuurlijk hebben ze het voor de wet moeten doen, maar dat is dan ook dat. Voor een moeder en vader kan een foetus van 8 weken aanvoelen als een kind (of als een kind dat er over 32 weken zal zijn). In beide gevallen zal een moeder en/of vader verdrietig kunnen zijn bij het verlies.[...]
[...]
Maar dat is het hem nou juist. Een foetus van 8 weken laat zich niet definiëren. Natuurlijk hebben ze het voor de wet moeten doen, maar dat is dan ook dat. Voor een moeder en vader kan een foetus van 8 weken aanvoelen als een kind (of als een kind dat er over 32 weken zal zijn). In beide gevallen zal een moeder en/of vader verdrietig kunnen zijn bij het verlies.[...]
moderatorviva wijzigde dit bericht op 16-10-2014 18:24
Reden: Ongepaste opmerking
Reden: Ongepaste opmerking
% gewijzigd
donderdag 16 oktober 2014 om 17:41
donderdag 16 oktober 2014 om 17:45
quote:bootje_op_de_golven schreef op 16 oktober 2014 @ 17:41:
Markovic, ik denk dat het tijd wordt om te stoppen met het doorzagen over jouw punt. TO ziet het niet zo en als jij het 20 keer herhaalt veranderd dat echt niet. Wat jij vindt is niet zo relevant, daar verandert het gevoel van TO echt niet door.Het staat mij vrij om te reageren zoals mij goeddunkt, het is tenslotte een openbaar forum. ik vind verder ook serieus dat als mensen een beetje doordraven, ze daar best op gewezen mogen worden, ik ben niet zo van het altijd maar meehuilen met de wolven in het bos. Soms kan enige relativering geen kwaad.
Markovic, ik denk dat het tijd wordt om te stoppen met het doorzagen over jouw punt. TO ziet het niet zo en als jij het 20 keer herhaalt veranderd dat echt niet. Wat jij vindt is niet zo relevant, daar verandert het gevoel van TO echt niet door.Het staat mij vrij om te reageren zoals mij goeddunkt, het is tenslotte een openbaar forum. ik vind verder ook serieus dat als mensen een beetje doordraven, ze daar best op gewezen mogen worden, ik ben niet zo van het altijd maar meehuilen met de wolven in het bos. Soms kan enige relativering geen kwaad.
donderdag 16 oktober 2014 om 17:48
quote:markovic schreef op 16 oktober 2014 @ 17:45:
[...]
Het staat mij vrij om te reageren zoals mij goeddunkt, het is tenslotte een openbaar forum. ik vind verder ook serieus dat als mensen een beetje doordraven, ze daar best op gewezen mogen worden, ik ben niet zo van het altijd maar meehuilen met de wolven in het bos. Soms kan enige relativering geen kwaad.In dat geval: jij kunt er zelf ook wat van met doordrammen.........
[...]
Het staat mij vrij om te reageren zoals mij goeddunkt, het is tenslotte een openbaar forum. ik vind verder ook serieus dat als mensen een beetje doordraven, ze daar best op gewezen mogen worden, ik ben niet zo van het altijd maar meehuilen met de wolven in het bos. Soms kan enige relativering geen kwaad.In dat geval: jij kunt er zelf ook wat van met doordrammen.........
donderdag 16 oktober 2014 om 17:51
quote:markovic schreef op 16 oktober 2014 @ 17:45:
[...]
Het staat mij vrij om te reageren zoals mij goeddunkt, het is tenslotte een openbaar forum. ik vind verder ook serieus dat als mensen een beetje doordraven, ze daar best op gewezen mogen worden, ik ben niet zo van het altijd maar meehuilen met de wolven in het bos. Soms kan enige relativering geen kwaad.
[...]
Het staat mij vrij om te reageren zoals mij goeddunkt, het is tenslotte een openbaar forum. ik vind verder ook serieus dat als mensen een beetje doordraven, ze daar best op gewezen mogen worden, ik ben niet zo van het altijd maar meehuilen met de wolven in het bos. Soms kan enige relativering geen kwaad.
donderdag 16 oktober 2014 om 17:51
Heel eerlijk gezegd snap ik Markovic' punt wel.
En als je een beetje tussen de regels door leest zie je dat Markovic absoluut wel begrip toont voor verdriet en rouw maar tegelijkertijd iets in perspectief probeert te plaatsen.
En ik zie een TO die vastklampt aan die rouw en er voor vecht.
Dingen als 'waarom mocht mijn kind niet leven' zijn heel begrijpelijke emotionele vraagstukken maar daarbij kan het juist ook helpen om de emoties te relativeren met je ratio.
Daar heeft TO het heel moeilijk mee en dat is heel zwaar, maar uiteindelijk kan dus ratio je juist helpen het een plek te geven.
Sterkte.
En als je een beetje tussen de regels door leest zie je dat Markovic absoluut wel begrip toont voor verdriet en rouw maar tegelijkertijd iets in perspectief probeert te plaatsen.
En ik zie een TO die vastklampt aan die rouw en er voor vecht.
Dingen als 'waarom mocht mijn kind niet leven' zijn heel begrijpelijke emotionele vraagstukken maar daarbij kan het juist ook helpen om de emoties te relativeren met je ratio.
Daar heeft TO het heel moeilijk mee en dat is heel zwaar, maar uiteindelijk kan dus ratio je juist helpen het een plek te geven.
Sterkte.
Wees altijd jezelf. Tenzij je een eenhoorn kan zijn. Wees dan een eenhoorn.
