Het is uit vanwege de kinderen

28-12-2024 23:32 127 berichten
Alle reacties Link kopieren Quote
Ik ben zo verdrietig …

Mijn vriend en grote liefde vertelde me vanmorgen dat hij er klaar mee is. Hij is uitgecheckt en wil zich op zichzelf focussen in 2025 en niet meer verder met mij. Ik was zo uit het veld geslagen en verdrietig dat ik al mijn grenzen ben overgegaan en hem (echt heel zielig achteraf) heb gesmeekt bij me te blijven, maar dat had geen enkele invloed meer. Als reden geeft hij meningsverschillen over de opvoeding van mijn kinderen aan. Hij vindt me soft en niet consequent en ergert zich daaraan. De liefde voor mij zou er wel zijn, maar blijkbaar niet voldoende om zich over zijn ergenissen rondom de kinderen heen te zetten. We woonden gelukkig niet samen en ik zit nu alleen thuis en voel me zó verward. Enerzijds voel ik rust dat ik me nu op mijn kinderen kan focussen (ze zijn fulltime bij mij) en me niet meer hoef te verantwoorden voor m’n aanpak en anderzijds voel ik zoveel verdriet. Ik was nog zo gek op hem en kan het moeilijk verkroppen dat hij het zo makkelijk (althans zo ziet het er voor mij uit) achter zich laat. Ik hoop eigenlijk op een app van hem dat hij zich heeft bedacht… vast ijdele hoop. Pff… liefdesverdriet is zwaar. Ik weet ook niet goed is wat ik met dit topic wil… misschien een hart onder de riem, dat hij me niet waard is en dit rotgevoel ooit afzwakt en ik weer gelukkig kan zijn 😞
erietsmooisvanmaken wijzigde dit bericht op 28-12-2024 23:40
0.00% gewijzigd
Alle reacties Link kopieren Quote
En ik ben op 15 jarige leeftijd uit huis gegaan omdat een meneer mij niet trok in huis. Dat heeft niet alleen mij, maar ook mijn moeder, zussen en broers beschadigd.
Want het was heel duidelijk: je aanpassen of anders ga je je zus achterna.
Het is heel naar on ergens te moeten wonen waar een volwassene je niet trekt, om continu alles wat je doet negatief uitgelegd te krijgen.
Natuurlijk is je kind blij met 10 minuten extra gamen. Dat wil niet zeggen dat er een heel evil mastermind plan achter zit om De Controle over te nemen.
Kinderen zijn thuis, daar mag je af en toe een potje breken.
Man en ik zijn beiden niet heel leuk opgevoed, ik doe het precies zoals jij het doet met je kinderen, mijn ene broer voedt zijn kinderen ook zo op.
En het is een gezellig en gewoon redelijk en beleefd groepje kinderen bij elkaar zagen we met kerst.
Dus helemaal na wat de kinderen hebben meegemaakt, zorg ervoor dat het veilig en gezellig blijft.
Firm believer in: you shouldn't have bothered me to begin with.
Alle reacties Link kopieren Quote
Dat is zo naar om te horen Valtivest. Kinderen moeten zich veilig en gewild voelen thuis, niet direct veroordeeld als je niet het gareel loopt. Ik kan me niet voorstellen dat je het als moeder laat gebeuren, maar tegelijk merk ik ook aan mezelf nu hoeveel pijn het doet om liefde te verliezen. De kinderen gaan altijd voor, maar je zoekt toch naar een situatie waarin alles samen kan. Ik heb tot nu toe eigenlijk nog erg weinig toegegeven, dus misschien beter dat het is gestopt voordat ik concessies zou kunnen doen waar ik niet helemaal achtersta
Alle reacties Link kopieren Quote
Ik denk dat het hartstikke goed is dat het uit is. Een relatie na het overlijden van de vader van je kinderen in de basisschoolleeftijd (dus nog niet zo heel lang geleden!) moet een enorme verrijking zijn en niet dit soort gedoe. Denk persoonlijk dat het verdriet wat je voelt, ook een deel oude pijn is over het overlijden van de vader van je kinderen en angst om alleen te zijn. Hartstikke menselijk! 🥰

Ga er voor in 2025 jezelf en je kinderen een topjaar te geven, waarin verdriet en verwerking van er mag zijn en waar niemand tussen jullie in mag komen te staan. Bond met je kids, haal je kracht uit hun en uit jezelf! Geeft zoveel meer rust!
Een nieuwe relatie kan ook prima over tien jaar als ze op eigen benen staan.

Goede jaarwisseling!
Alle reacties Link kopieren Quote
Grobbekuiken_ schreef:
29-12-2024 10:27
Zo eens!
Eens; ik struggle nog steeds met dit aangeleerde overlevingsmechanisme…
Alle reacties Link kopieren Quote
venessa schreef:
29-12-2024 08:10
Dat is naar voor je, sterkte alvast.

Dat gezegd hebbende wil ik toch vragen: kan het zijn dat zijn kritiek (deels) terecht is? Niemand vindt het leuk om kritiek te krijgen, vooral in relatie tot de kinderen maar aan de andere kant misschien klopt het wat hij zegt? Opvoeden is wel optreden. Ik werk zelf met kinderen en sorry, ik vind er (al) wat van als ouders slap optreden. Je helpt kinderen daar niet mee.

Gewoon een vraag waar je over kan nadenken.
En wat dan nog???
Haar kinderen, haar opvoeding

Sterkte to
Nooit aan jezelf gaan twijfelen als moeder
Frankly my dear, I don"t give a damn
Alle reacties Link kopieren Quote
Wat een verstandige man, was mijn eerste reactie.

Uit eigen ervaring kan ik zeggen dat je als kind dit voelt. Het heeft mij en mijn brussen ernstig beschadigd. Ik ervaar het erger dan de ouder die ik abrupt ben verloren.

Begrijp je verdriet maar zet je kinderen alstublieft vanaf nu op nummer 1. Iedereen die zich stoort mag direct de deur uit of zie je alleen zonder de kinderen. En laat hem niet terugkomen dat is bij ons zo vaak gebeurt.

Uiteraard een dikke knuffel :hug:
Ik wens je voor 2025 heel veel liefde toe.
Alle reacties Link kopieren Quote
En wat iemand hier al schreef:

Deze man had 3 pubers nooit getrokken.

En dat mag, maar dan is hij niet de juiste partner voor to
Frankly my dear, I don"t give a damn
Alle reacties Link kopieren Quote
Ondanks dat ik niet insta voor mezelf als deze man zich op korte termijn zou bedenken. Als dat niet zo is, zal een andere man hier echt niet meer binnenkomen. Ben er goed klaar mee en kan me niet voorstellen dat ik het ooit weer zou aandurven om me open te stellen en iemand in ons leven toe te laten.
Alle reacties Link kopieren Quote
ErIetsMooisVanMaken schreef:
29-12-2024 12:09
Ondanks dat ik niet insta voor mezelf als deze man zich op korte termijn zou bedenken.
Maar dan nog, dan gaat hij zich weer ergeren aan dezelfde dingen, is hij straks na 2 maanden weer weg. Dat wil je je kinderen ook niet aandoen.
Alle reacties Link kopieren Quote
P80 schreef:
29-12-2024 12:11
Maar dan nog, dan gaat hij zich weer ergeren aan dezelfde dingen, is hij straks na 2 maanden weer weg. Dat wil je je kinderen ook niet aandoen.
Dat is natuurlijk helemaal waar en dat weet ik heel goed met mijn hoofd. Mijn hart wil alleen nog niet mee :@@:
Alle reacties Link kopieren Quote
Valtifest schreef:
29-12-2024 11:06
En ik ben op 15 jarige leeftijd uit huis gegaan omdat een meneer mij niet trok in huis. Dat heeft niet alleen mij, maar ook mijn moeder, zussen en broers beschadigd.
Want het was heel duidelijk: je aanpassen of anders ga je je zus achterna.
Het is heel naar on ergens te moeten wonen waar een volwassene je niet trekt, om continu alles wat je doet negatief uitgelegd te krijgen.
Natuurlijk is je kind blij met 10 minuten extra gamen. Dat wil niet zeggen dat er een heel evil mastermind plan achter zit om De Controle over te nemen.
Kinderen zijn thuis, daar mag je af en toe een potje breken.
Man en ik zijn beiden niet heel leuk opgevoed, ik doe het precies zoals jij het doet met je kinderen, mijn ene broer voedt zijn kinderen ook zo op.
En het is een gezellig en gewoon redelijk en beleefd groepje kinderen bij elkaar zagen we met kerst.
Dus helemaal na wat de kinderen hebben meegemaakt, zorg ervoor dat het veilig en gezellig blijft.

Supergoede post. Hier heeft TO zeker weten iets aan.

TO, wat anderen ook zeggen, twijfel niet aan jezelf en kies voor je kinderen. Hij kan er niet mee omgaan en dat is geen probleem, maar dan hoort hij niet bij jou.

Desondanks heel veel sterkte. Liefdesverdriet is echt erg moeilijk!
Alle reacties Link kopieren Quote
ErIetsMooisVanMaken schreef:
29-12-2024 12:09
Ondanks dat ik niet insta voor mezelf als deze man zich op korte termijn zou bedenken. Als dat niet zo is, zal een andere man hier echt niet meer binnenkomen. Ben er goed klaar mee en kan me niet voorstellen dat ik het ooit weer zou aandurven om me open te stellen en iemand in ons leven toe te laten.
Dat zal op momenten als een grote opoffering voelen. Maar je kinderen zullen je later echt dankbaar zijn. Mijn moeder heeft grote fouten gemaakt. We hebben echt heftige dingen meegemaakt maar het gevoel van dankbaarheid dat we in haar huis wel onszelf konden zijn zonder stiefouder overheerst.
Alle reacties Link kopieren Quote
Zeker weten - ik ben mijn moeder, na het overlijden van mijn vader; daar ook eeuwig dankbaar voor.
Alle reacties Link kopieren Quote
ErIetsMooisVanMaken schreef:
29-12-2024 00:21
Lief Enigme, dank je wel! Deze man nam zijn extra jaren ervaring vooral op het gebied van kinderen meestal in om me te vertellen hoe het moest, omdat zijn kinderen immers goed terecht zijn gekomen. Hij gelooft ook erg in de maakbaarheid daarvan (juiste opvoeding= geslaagde kinderen), iets waar ik niet zo van ben. Ik weet dat het leven niet maakbaar is, anders was hun vader er nog wel voor ze geweest.
Dat zijn kinderen goed terecht zijn gekomen is dan dankzij zijn ex. Niet dankzij hem als grotendeels afwezige vader. Makkelijk oordelen als je partner de verzorging en opvoeding grotendeels doet en jij in de avond alleen hoeft aan te schuiven. Daarnaast is ieder kind weer anders. Jouw kinderen hebben het overlijden van hun vader moeten meemaken. Een enorm trauma! En jij moet het ook nog eens volledig alleen doen. Niet vergelijkbaar met een partner of ex om op terug te vallen. Geen wonder dat jij wat softer bent. Jouw kinderen hebben alleen maar jou.

Misschien tijd om ook eens naar de andere kant van deze man te kijken.
Alle reacties Link kopieren Quote
Ach, die man zal het ook allemaal met de beste bedoelingen doen gok ik zo. Maar to is de moeder en kent haar kinderen het beste.
Ik snap dat je hem mist en dat het afscheid pijn doet, je neemt ook afscheid van een soort leventje samen dat je hebt opgebouwd.
Firm believer in: you shouldn't have bothered me to begin with.
Alle reacties Link kopieren Quote
evelien2010 schreef:
29-12-2024 13:15
Dat zijn kinderen goed terecht zijn gekomen is dan dankzij zijn ex. Niet dankzij hem als grotendeels afwezige vader. Makkelijk oordelen als je partner de verzorging en opvoeding grotendeels doet en jij in de avond alleen hoeft aan te schuiven. Daarnaast is ieder kind weer anders. Jouw kinderen hebben het overlijden van hun vader moeten meemaken. Een enorm trauma! En jij moet het ook nog eens volledig alleen doen. Niet vergelijkbaar met een partner of ex om op terug te vallen. Geen wonder dat jij wat softer bent. Jouw kinderen hebben alleen maar jou.

Misschien tijd om ook eens naar de andere kant van deze man te kijken.
Eerlijk gezegd snap ik deze veroordeling van hem als vader niet helemaal. Hoe weet je nou hoe hij was als vader, ookal was hij misschien veel afwezig, dat maakt hem geen slechte vader toch?
Dat hij to wijst op bepaalde dingen, niet in het bijzijn van haar kinderen, maakt hem ook geen monster in mijn ogen.
Uiteraard voedt iedereen zn kinderen op een bepaalde eigen manier op, maar ik weet uit ervaring óók dat als je als moeder alleen met kinderen bent, er heel makkelijk bepaalde dingen in kunnen slijten , die óók niet perse altijd goed zijn .
Wat is er mis mee om iemand daarop te wijzen? Ik kan me niet voorstellen dat de inmiddels ex daar enorm slechte bedoelingen mee had.
Alle reacties Link kopieren Quote
ErIetsMooisVanMaken schreef:
28-12-2024 23:44
Dat zou ook kunnen Wikkydorp, dat het een excuus is. Ik vind het lastig, omdat ik 10 jaar jonger ben dan hij en de algemene opvoeding wel met de jaren telkens wat is veranderd en ook wat softer is geworden misschien. Hij heeft zelf kinderen die inmiddels volwassen zijn… het lijkt soms wel een generatiekloof waarin hij meer op mijn vader lijkt dan op mij.
Ja want hij was natuurlijk heel erg betrokken bij zijn kinderen en nam echt de zorgtaken op zich. Hij heeft er echt verstand van /s
Alle reacties Link kopieren Quote
Nana_Mouskouri schreef:
29-12-2024 09:18
Ik ben heel blij dat er tegenwoordig veel meer aandacht is voor het opgroeien met een dode ouder. Dit topic gaat niet over mij (maar het onderwerp raakt me natuurlijk) , maar de "kinderen hebben nergens last van, niet over praten, is nou eenmaal zo"-houding die in de jaren tachtig prevaleerde bij halfwezen was echt niet zo best. Voor de omgeving natuurlijk wel, want waar je niet over praat hoef je niet over na te denken. Maar ik had het liever wat "slapper" gehad.
Zo ja! Ik werd vanochtend alweer veel meer geraakt door dit topic dan me lief is. Maar dit is zo waar, wat je schrijft.
What would Patsy do?
Alle reacties Link kopieren Quote
ErIetsMooisVanMaken schreef:
29-12-2024 08:47
Dank je wel voor deze reactie. Ik heb er nooit bij stilgestaan, maar het is wel wat er aan het gebeuren was. 1 kind echt de zondebok maken. 99% van de kritiek was op mn zoon gericht. En niet zozeer rechtstreeks, maar ik kreeg continu kritiek op mijn aanpak van hem. En het is geen monster ofzo, gewoon een jongen van 11 die wat wilder is dan zijn zussen.


Wat verdrietig voor je zoon. Jouw vriend, inmiddels ex, heeft zijn kinderen opgevoed op zijn manier, jij doet het op jouw manier.
Het is niet dat de ene manier beter is dan de andere, maar het zijn jouw kindere. En jij voedt ze op zoals jij dat wilt.
Alle reacties Link kopieren Quote
Die man heeft onderschat waar hij in terechtkwam, een getraumatiseerd gezin met jonge kinderen en een weduwe.
Dit is natuurlijk niet te vergelijken met het traditionele gezin dat hij zelf gehad heeft met zijn ex als thuisblijfmoeder voor zijn kinderen.

Hij heeft waarschijnlijk de juiste keuze gemaakt en hier waarschijnlijk ook echt wel moeite mee gehad. Heel jammer dat het zo is gelopen, maar voor iedereen het beste.

Misschien kom je hem over 15 jaar nog eens tegen, als kinderen een minder grote rol in je leven spelen.

Sterkte!
Alle reacties Link kopieren Quote
Harderwijk2021 schreef:
29-12-2024 13:34
Eerlijk gezegd snap ik deze veroordeling van hem als vader niet helemaal. Hoe weet je nou hoe hij was als vader, ookal was hij misschien veel afwezig, dat maakt hem geen slechte vader toch?
Dat hij to wijst op bepaalde dingen, niet in het bijzijn van haar kinderen, maakt hem ook geen monster in mijn ogen.
Uiteraard voedt iedereen zn kinderen op een bepaalde eigen manier op, maar ik weet uit ervaring óók dat als je als moeder alleen met kinderen bent, er heel makkelijk bepaalde dingen in kunnen slijten , die óók niet perse altijd goed zijn .
Wat is er mis mee om iemand daarop te wijzen? Ik kan me niet voorstellen dat de inmiddels ex daar enorm slechte bedoelingen mee had.


Definieer niet goed? Komen ze dan in de goot terecht ofzo?
Alle reacties Link kopieren Quote
venessa schreef:
29-12-2024 08:10
Dat is naar voor je, sterkte alvast.

Dat gezegd hebbende wil ik toch vragen: kan het zijn dat zijn kritiek (deels) terecht is? Niemand vindt het leuk om kritiek te krijgen, vooral in relatie tot de kinderen maar aan de andere kant misschien klopt het wat hij zegt? Opvoeden is wel optreden. Ik werk zelf met kinderen en sorry, ik vind er (al) wat van als ouders slap optreden. Je helpt kinderen daar niet mee.

Gewoon een vraag waar je over kan nadenken.
Heb je ook kinderen? Mijn ervaring is dat vooral mensen zonder kinderen weten hoe het moet.
Alle reacties Link kopieren Quote
ErIetsMooisVanMaken schreef:
29-12-2024 12:24
Dat is natuurlijk helemaal waar en dat weet ik heel goed met mijn hoofd. Mijn hart wil alleen nog niet mee :@@:
Dat snap ik heel goed. Maar mocht hij zich bedenken, hoop ik dat je verstand het wint van je hart.
Stel je komt weer samen, dan gaat hij zich opnieuw ergeren. Of je gaat je jezelf verloochenen en strenger proberen te worden.
pelle wijzigde dit bericht op 29-12-2024 15:18
0.35% gewijzigd
Alle reacties Link kopieren Quote
Merys schreef:
29-12-2024 13:43
Definieer niet goed? Komen ze dan in de goot terecht ofzo?

Dat zeg ik toch helemaal niet? Ik weet alleen uit ervaring toen ik alleen kwam te staan met mn kinderen, dat er patronen insleten, die ik pas zag toen iemand anders me er op wees.
Die patronen ontstonden bij mij ongemerkt, uit vermoeidheid of omdat ik het soms heel moeilijk vond om consequent te blijven met beginnende pubers.
Alle reacties Link kopieren Quote
Harderwijk2021 schreef:
29-12-2024 13:53
Dat zeg ik toch helemaal niet? Ik weet alleen uit ervaring toen ik alleen kwam te staan met mn kinderen, dat er patronen insleten, die ik pas zag toen iemand anders me er op wees.
Die patronen ontstonden bij mij ongemerkt, uit vermoeidheid of omdat ik het soms heel moeilijk vond om consequent te blijven met beginnende pubers.

Maar wie zegt dat dat zijn zienswijze de juiste is?
De zienswijze van de ex van TO?

Gebruikersavatar
Anonymous
Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn

Terug naar boven