
Hoe kom ik verder?
maandag 31 maart 2025 om 01:04
Ik wil graag mijn verhaal kwijt en hoop dat jullie met mij mee willen denken.
Sinds een maand of 8 heb ik een relatie met een ontzettend lieve man.
In het begin, de eerste 4 maanden was het tussen ons beiden een storm van verliefdheid.
Wel ontdekte ik bij mijzelf, richting hem, wat puntjes van kritiek.
Punten die ik bij mijzelf wegduwde en schaarde onder mijn te kritische kijk op een relatie na 5 jaar alleenstaand te zijn geweest.
Een maand geleden kwam ik in de kroeg een goede vriend tegen en raakte met hem in gesprek over mijn relatie.
Voor mij best confronterend.
Het gesprek was een spiegel in mijn gevoel.
Het werd voor mij duidelijk als dat ik niet volledig gelukkig ben met mijn vriend.
Ik kan niet helemaal mijzelf zijn en mis in mijn gevoel iets essentieels.
Waarom dit door dit gesprek naar boven kwam weet ik niet maar vind dat ook niet relevant.
Het gaat mij er om dat ik steeds meer gevoelsmatig uit balans raak en dit door het gesprek helder zag.
De deksel kwam van de denkbeeldige beerput.
Mijn vriend is echt stapelgek op mij, draagt mij op handen.
Mijn gevoel naar hem neemt af, en dat maakt mij verdrietig.
Wat mij ook dwars zit is dat hij steeds vaker zegt dat ik van hem ben.
Dat hij mij nooit meer los laat.
Hij zo gelukkig is nu ik in zijn leven ben.
Het leven voor hem nu compleet is, door mij.
In plaats van dat deze uitspraken mij gelukkig maken benauwen ze mij.
Spijtig om te zeggen, maar ik kan ze ook niet terug zeggen. Ik zit gevoelsmatig op slot.
Mijn probleem is dat ik dit niet bespreekbaar durf te maken.
Dit komt deels door mijn eigen karakter maar ook omdat mijn vriend verstart als ik kritiek uit in de persoonlijk emotionele sfeer.
Onderhand loop ik op eierschalen en weet niet meer hoe ik het gesprek over mijn gevoel moet beginnen.
Ik slinger heen en weer tussen: ‘ik moet stoppen met deze relatie’ en ‘ hij is ontzettend lief en dierbaar en ik hou van hem’.
Wat is wijsheid?
Sinds een maand of 8 heb ik een relatie met een ontzettend lieve man.
In het begin, de eerste 4 maanden was het tussen ons beiden een storm van verliefdheid.
Wel ontdekte ik bij mijzelf, richting hem, wat puntjes van kritiek.
Punten die ik bij mijzelf wegduwde en schaarde onder mijn te kritische kijk op een relatie na 5 jaar alleenstaand te zijn geweest.
Een maand geleden kwam ik in de kroeg een goede vriend tegen en raakte met hem in gesprek over mijn relatie.
Voor mij best confronterend.
Het gesprek was een spiegel in mijn gevoel.
Het werd voor mij duidelijk als dat ik niet volledig gelukkig ben met mijn vriend.
Ik kan niet helemaal mijzelf zijn en mis in mijn gevoel iets essentieels.
Waarom dit door dit gesprek naar boven kwam weet ik niet maar vind dat ook niet relevant.
Het gaat mij er om dat ik steeds meer gevoelsmatig uit balans raak en dit door het gesprek helder zag.
De deksel kwam van de denkbeeldige beerput.
Mijn vriend is echt stapelgek op mij, draagt mij op handen.
Mijn gevoel naar hem neemt af, en dat maakt mij verdrietig.
Wat mij ook dwars zit is dat hij steeds vaker zegt dat ik van hem ben.
Dat hij mij nooit meer los laat.
Hij zo gelukkig is nu ik in zijn leven ben.
Het leven voor hem nu compleet is, door mij.
In plaats van dat deze uitspraken mij gelukkig maken benauwen ze mij.
Spijtig om te zeggen, maar ik kan ze ook niet terug zeggen. Ik zit gevoelsmatig op slot.
Mijn probleem is dat ik dit niet bespreekbaar durf te maken.
Dit komt deels door mijn eigen karakter maar ook omdat mijn vriend verstart als ik kritiek uit in de persoonlijk emotionele sfeer.
Onderhand loop ik op eierschalen en weet niet meer hoe ik het gesprek over mijn gevoel moet beginnen.
Ik slinger heen en weer tussen: ‘ik moet stoppen met deze relatie’ en ‘ hij is ontzettend lief en dierbaar en ik hou van hem’.
Wat is wijsheid?
maandag 31 maart 2025 om 17:00
maandag 31 maart 2025 om 17:05
Heel heel heel lang geleden (30 jaar) toen ik mijn (nu) man leerde kennen, kon hij als jongeling ook zo fatalistisch overdreven doen. Daar kreeg ik echt gruwelneigingen van en heb hem toen ook telkens bij dergelijke uitspraken meteen met beide beentjes op de grond gezet en dat ik er niet van hield om zo groots en meeslepend te doen. Dat kan jij ook doen he als hij zulke dingen zegt. Zeg gewoon dat je dit onprettige uitspraken vindt en niet zo van dit drama houdt. Ja, je mag me leuk vinden, maar blijf wel ff met beide pootjes op de grond aub. Doe je dat niet, prima, maar niet met mij.
Wat zou er gebeuren als je tegengas heeft?
btw, je hoeft dit ook niet te doen en kunt ook voor verbreken gaan. Maar als je het nog niet weet, kun je ook deze tactiek toepassen.
Wat zou er gebeuren als je tegengas heeft?
btw, je hoeft dit ook niet te doen en kunt ook voor verbreken gaan. Maar als je het nog niet weet, kun je ook deze tactiek toepassen.
maandag 31 maart 2025 om 19:41
Er heeft in mijn omgeving nog nooit iemand zelfmoord gepleegd vanwege een verbroken relatie.
Er is in mijn omgeving nog nooit iemand gelukkig geworden in een relatie waar hij/zich ergerde aan de ander.
Waar mensen wel gelukkig van worden: open en oprechte interesse in de ander.
Ik denk dat je het antwoord wel weet. Je bent 8 maanden bij elkaar en je ziet nu al meer negatieve punten dan positieve, en daarbij horende rode vlaggen. Ik denk dat je meer waard bent dan dit!
Er is in mijn omgeving nog nooit iemand gelukkig geworden in een relatie waar hij/zich ergerde aan de ander.
Waar mensen wel gelukkig van worden: open en oprechte interesse in de ander.
Ik denk dat je het antwoord wel weet. Je bent 8 maanden bij elkaar en je ziet nu al meer negatieve punten dan positieve, en daarbij horende rode vlaggen. Ik denk dat je meer waard bent dan dit!

Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn
Al een account? Log dan hier in