Relaties
alle pijlers
Stieftopic
woensdag 30 augustus 2023 om 10:11
Een meeschrijftopic voor iedere stiefouder, bonusfiguur of hoe we ons ook willen noemen. Voor iedereen die door een relatie betrokken is bij een gezin met kinderen van een ander. Daarom relatiepijler en niet de kinderenpijler.
Zelf heb ik sinds ruim 8 maanden een LAT-langeafstandsrelatie met een man (49) met 3 kinderen. 2 jongens van 11 en een meisje van 8. Hij heeft co-ouderschap. Zelf (39) heb ik geen kinderen. Ook geen kinderwens (meer). Al vrij snel na het kennismaken en wat meer optrekken met zijn kinderen (zie mijn vorige topic) liep ik al tegen vanalles aan. Hoewel het contact goed loopt, de kinderen mij zeker leuk lijken te vinden en enthousiast reageren als ik er ben blijft het ingewikkeld. Mezelf als “bezoeker” in een gezin, me verwonderen over sommige dingen, en ja ook al enige frustratie opgelopen. Aandacht moeten delen. Kids die niet van jou zijn maar die (terecht!) wel op 1 staan voor je partner. Hoe gaat dit in de toekomst verder? Moet je dat wel willen? Welke rol is voor je weggelegd? En hoe neem je zelf de ruimte in die je nodig hebt? Omdat dit voor mij allemaal nieuw en onbekend terrein is merkte ik hoe fijn het was om hier ervaringen en meningen van anderen te lezen. Een stukje support. Maar ook een kritische spiegel.
Toevoeging: iedereen die op wat voor manier ook met “stiefsituaties” te maken heeft, voel je welkom om mee te schrijven.
Zelf heb ik sinds ruim 8 maanden een LAT-langeafstandsrelatie met een man (49) met 3 kinderen. 2 jongens van 11 en een meisje van 8. Hij heeft co-ouderschap. Zelf (39) heb ik geen kinderen. Ook geen kinderwens (meer). Al vrij snel na het kennismaken en wat meer optrekken met zijn kinderen (zie mijn vorige topic) liep ik al tegen vanalles aan. Hoewel het contact goed loopt, de kinderen mij zeker leuk lijken te vinden en enthousiast reageren als ik er ben blijft het ingewikkeld. Mezelf als “bezoeker” in een gezin, me verwonderen over sommige dingen, en ja ook al enige frustratie opgelopen. Aandacht moeten delen. Kids die niet van jou zijn maar die (terecht!) wel op 1 staan voor je partner. Hoe gaat dit in de toekomst verder? Moet je dat wel willen? Welke rol is voor je weggelegd? En hoe neem je zelf de ruimte in die je nodig hebt? Omdat dit voor mij allemaal nieuw en onbekend terrein is merkte ik hoe fijn het was om hier ervaringen en meningen van anderen te lezen. Een stukje support. Maar ook een kritische spiegel.
Toevoeging: iedereen die op wat voor manier ook met “stiefsituaties” te maken heeft, voel je welkom om mee te schrijven.
anoniem_66da9c8962792 wijzigde dit bericht op 30-08-2023 11:17
Reden: Toevoeging gedaan
Reden: Toevoeging gedaan
4.75% gewijzigd
zaterdag 6 juni 2026 om 02:39
Hé wat erg allemaal, Lori. Zo zielig voor de kinderen en ook voor je man (en jou). Dat de kinderen alleen bij jullie blijven is niet meer ter sprake gekomen?
Wel heel lief dat ze zo blij zijn met de baby en met jou. Hoe gaat het met jou nu je zelf ook moeder bent? Is het fijn dat de kinderen er soms ook niet zijn? Of is dat juist lastiger?
Wel heel lief dat ze zo blij zijn met de baby en met jou. Hoe gaat het met jou nu je zelf ook moeder bent? Is het fijn dat de kinderen er soms ook niet zijn? Of is dat juist lastiger?
zondag 7 juni 2026 om 09:57
Wat naar en ook complex, Lori. Zeker als er een psychische aandoening - en mogelijk ontkenning daarvan - in het spel is, sta je behoorlijk machteloos. Ik kan me voorstellen dat dat contrast met hoe de kinderen bij jullie zijn pijnlijk is, maar tegelijkertijd is het fijn dat ze bij jullie rust en stabiliteit hebben. En dat ze zo gek zijn met/op de baby 
a.k.a. canis-dinges
maandag 14 september 2026 om 16:23
maandag 14 september 2026 om 16:34
Ik mis het wel om met iemand in m’n omgeving ervaringen uit te wisselen, zoals ik dat ook doe omtrent het ouderschap. Dus ik zoek wat lees- of luistervoer om me meer te verdiepen in de dynamieken van een stiefgezin. Jullie aanraders?
Hier gaat het goed! Inmiddels bijna een jaar aan het daten en voor de zomer hebben we elkaars kinderen ontmoet. Dat klikt goed, vooral onderling is het dikke mik. We zijn begonnen met wat uurtjes hier en daar en zo opgebouwd naar af en toe een dagje weg met zijn allen, of juist een rustige middag thuis. We zijn zelfs, redelijk spontaan, een weekend weg geweest in de zomer met alle kinderen en dat verliep makkelijker dan ik had verwacht. Al is het soms even schakelen.
We checken regelmatig in bij de kinderen en ze geven heel goed aan wat ze wel en niet willen. Nu is de vakantie voorbij en is mijn vriend meer gaan werken (ouderschapsverlof was over), dus is het samen weer erg zoeken naar momenten om elkaar te kunnen zien naast werk, huishouden, sport, kinderfeestjes. Dat blijf ik wel lastig vinden.
Hier gaat het goed! Inmiddels bijna een jaar aan het daten en voor de zomer hebben we elkaars kinderen ontmoet. Dat klikt goed, vooral onderling is het dikke mik. We zijn begonnen met wat uurtjes hier en daar en zo opgebouwd naar af en toe een dagje weg met zijn allen, of juist een rustige middag thuis. We zijn zelfs, redelijk spontaan, een weekend weg geweest in de zomer met alle kinderen en dat verliep makkelijker dan ik had verwacht. Al is het soms even schakelen.
We checken regelmatig in bij de kinderen en ze geven heel goed aan wat ze wel en niet willen. Nu is de vakantie voorbij en is mijn vriend meer gaan werken (ouderschapsverlof was over), dus is het samen weer erg zoeken naar momenten om elkaar te kunnen zien naast werk, huishouden, sport, kinderfeestjes. Dat blijf ik wel lastig vinden.
Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn
Al een account? Log dan hier in