Relaties
alle pijlers
Twijfels over mijn relatie
woensdag 4 juni 2025 om 19:48
Hi allemaal,
Ik ben benieuwd of iemand zich herkent in mijn situatie. Ik ben al een tijd samen met een man die ouder is dan ik en twee pubers heeft. We hebben het vaak fijn samen, vooral als alles goed loopt. Maar zodra het wat moeilijker wordt of ik iets bespreek wat me raakt, trekt hij zich terug. Hij zegt dan dat hij in zijn hoofd zit door werkstress, dat hij zich aangevallen voelt of druk is met zijn kinderen.
Ik probeer rustig te blijven, maar ik voel me op zulke momenten erg alleen. En als ik aangeef wat ik nodig heb, lijkt het alsof hij dat niet aankan of me verkeerd begrijpt. De laatste tijd denk ik steeds vaker: is dit het nou? Past dit wel bij mij? Wil ik dit leven met iemand die emotioneel zo vaak “uit” staat?
Daarnaast twijfel ik soms of het leeftijdsverschil en het feit dat hij al een gezin heeft, ook meespeelt in mijn gevoel. Hij kan hierdoor ook niet altijd beschikbaar voor me zijn (we hebben een LAT-relatie en dat blijft voorlopig zo). Het lijkt soms alsof er weinig ruimte is voor mijn behoeften, terwijl ik ook veel geef en me aanpas. Maar op moeilijke momenten voelt het alsof ik hem kwijt ben, en daarna moet ik weer ‘wachten’ tot hij langzaam terugkomt.
Ik ben benieuwd: herkent iemand dit gevoel van twijfel en emotionele afstand? Hoe weet je wanneer je te veel geeft of juist te veel verwacht? Hoe ga je ermee om als fysieke en emotionele nabijheid wegvallen?
Alle inzichten zijn welkom.
Ik ben benieuwd of iemand zich herkent in mijn situatie. Ik ben al een tijd samen met een man die ouder is dan ik en twee pubers heeft. We hebben het vaak fijn samen, vooral als alles goed loopt. Maar zodra het wat moeilijker wordt of ik iets bespreek wat me raakt, trekt hij zich terug. Hij zegt dan dat hij in zijn hoofd zit door werkstress, dat hij zich aangevallen voelt of druk is met zijn kinderen.
Ik probeer rustig te blijven, maar ik voel me op zulke momenten erg alleen. En als ik aangeef wat ik nodig heb, lijkt het alsof hij dat niet aankan of me verkeerd begrijpt. De laatste tijd denk ik steeds vaker: is dit het nou? Past dit wel bij mij? Wil ik dit leven met iemand die emotioneel zo vaak “uit” staat?
Daarnaast twijfel ik soms of het leeftijdsverschil en het feit dat hij al een gezin heeft, ook meespeelt in mijn gevoel. Hij kan hierdoor ook niet altijd beschikbaar voor me zijn (we hebben een LAT-relatie en dat blijft voorlopig zo). Het lijkt soms alsof er weinig ruimte is voor mijn behoeften, terwijl ik ook veel geef en me aanpas. Maar op moeilijke momenten voelt het alsof ik hem kwijt ben, en daarna moet ik weer ‘wachten’ tot hij langzaam terugkomt.
Ik ben benieuwd: herkent iemand dit gevoel van twijfel en emotionele afstand? Hoe weet je wanneer je te veel geeft of juist te veel verwacht? Hoe ga je ermee om als fysieke en emotionele nabijheid wegvallen?
Alle inzichten zijn welkom.
zaterdag 14 juni 2025 om 14:10
Doreia* schreef: ↑13-06-2025 18:56Waarom is dat precies zielig?
Hij is zeer ruim volwassen en je mag inmiddels van hem verwachten dat hij zelf zijn emoties kan reguleren en controleren.
Daar ben jij niet voor verantwoordelijk of voor aangesteld.
Alleen voor je eigen emoties en gemoedstoestand. Verder voor niemand op de wereld.
Purake; hoe je relatie verder ook is > leer bovenstaande les echt zo snel mogelijk. Het gaat heel wat leed in je leven voorkomen.
zaterdag 14 juni 2025 om 17:05
En weer de spijker op zijn kop. Dit staat ook heel goed uitgelegd in het boek Liefdesbang! Als je het eenmaal ziet is er geen weg terug.Raver schreef: ↑13-06-2025 00:39Ik krijg de indruk dat je dit ziet als: zie je nou wel, hij kan het wel. Maar de enige reden dat hij nu zo doet, is omdat hij niet wil dat jij uit de relatie stapt. Hij weet allang dat jij nu zit te trappelen om hem in de armen te vliegen, en daarom kan hij het nu wel opbrengen. Voor even. Zo lang het nodig is. Hij zet nu even zijn beste beentje voor om je in de relatie te houden want hij wil alles houden zoals het is. Ik begrijp heel goed dat je hem zo graag wil zien als een meelevende en invoelende man die jou niet kwijt wil omdat hij zoveel van je houdt. Want daarmee kun je verder. Maar echt, die man is hij niet en ook nooit geweest. Hij is er alleen heel goed in om op bepaalde momenten jou die indruk te geven..
zaterdag 14 juni 2025 om 17:08
Dat had ik in het verleden ook vaak dat ik het zielig vond. Maar kom op; het is geen kleuter maar een volwassen vent. Hij is niet zielig en jij bent niet verantwoordelijk voor zijn gevoelens en zijn leven. Nooit. Er komt een moment dat je je rot gaat ergeren aan dit soort dingen. En dan is het zo goed als bekeken.Purake schreef: ↑13-06-2025 07:32Natuurlijk zie ik het wel, S-Groot. Maar inderdaad, ik vind het enorm ingewikkeld om dit patroon te doorbreken.
We hebben gister weer gepraat en ik vind het eigenlijk alleen maar lastiger worden. Hij zegt dat hij zich afgevlakt voelt, alleen maar gefrustreerd is. Ik zie ook dat de simpelste dingen even niet lukken (bv: sporttas inpakken gebeurt op een enorm chaotische manier, vervolgens is ie boos. Was vergeten uit de wasmachine halen). Ik zie wel dat hij even helemaal niet lekker in zijn vel zit, maar nou vind ik het dus weer zielig.
donderdag 4 september 2025 om 09:33
Ik vind dat jij meer zou moeten terug krijgen. De grote maar is echter dat elk goed mens alles wil doen voor zijn kinderen.
Hier moet je niet tussen willen komen. Wil graag een suggestie doen: ga iets doen wat jou blij maakt, evt met een vriendin.
Denk daarna over wat jou heel blij maakt en ook waar je grenzen moeten liggen, spreek dit uit bij iemand die je vertrouwd. Ten slotte samen met je partner moeten kijken tot in hoeverre hij hierin tegemoet kan en wil komen
Beslis direct of dit genoeg is, slaap er een nacht over en als je beide keren er hetzelfde over denkt de keuze maken.
Veel succes en wijsheid nu, Veel geluk en liefde voor daarna gewenst
Hier moet je niet tussen willen komen. Wil graag een suggestie doen: ga iets doen wat jou blij maakt, evt met een vriendin.
Denk daarna over wat jou heel blij maakt en ook waar je grenzen moeten liggen, spreek dit uit bij iemand die je vertrouwd. Ten slotte samen met je partner moeten kijken tot in hoeverre hij hierin tegemoet kan en wil komen
Beslis direct of dit genoeg is, slaap er een nacht over en als je beide keren er hetzelfde over denkt de keuze maken.
Veel succes en wijsheid nu, Veel geluk en liefde voor daarna gewenst
zondag 14 september 2025 om 13:06
Hoi, ik zie de laatste reacties nu pas, wat lief dat jullie het vragen.
Er zijn dingen ten goede veranderd in onze relatie, dus dat is heel fijn. Ik heb zelf een nieuwe hobby gevonden waar ik erg blij van word, ik heb een promotie gemaakt op het werk waar ik ook wat drukker mee ben en ik heb wat vriendschappen weer geintensiveerd. Dit alles zorgt ervoor dat ik mijzelf wat steviger voel staan in mijn eigen leven en dus ook wat meer mijn eigen plan kan en durf te trekken. Ik twijfel ook niet meer zo aan mezelf.
Daarnaast heeft mijn vriend echt wel stappen gezet wat betreft communicatie. Ik heb niet meer het gevoel dat hij mij buitensluit op momenten dat hij het lastig heeft, maar als hij wel stress ervaart of hij is niet in zijn hum, dan merk ik dat ik ook zelf mijn handen er vanaf trek en het me niet te veel laat beïnvloeden (en natuurlijk ben ik er dan wel voor hem).
Hij betrekt me inmiddels ook veel meer bij de kinderen. Ook hebben we een hele fijne vakantie samen gehad waarin we dichter naar elkaar toe zijn gegroeid.
De toekomst blijft nog altijd een vraagstuk (wil ik dit leven met kinderen die niet van mij zijn erbij etc) maar is niet op de voorgrond aanwezig nu. Soms popt het natuurlijk wel op, zeker nu vriendinnen allemaal aan het settelen zijn (samenwonen, trouwen, zwanger worden). Maar tegelijkertijd ben ik ook gewoon heel blij met hem en onze relatie.
Er zijn dingen ten goede veranderd in onze relatie, dus dat is heel fijn. Ik heb zelf een nieuwe hobby gevonden waar ik erg blij van word, ik heb een promotie gemaakt op het werk waar ik ook wat drukker mee ben en ik heb wat vriendschappen weer geintensiveerd. Dit alles zorgt ervoor dat ik mijzelf wat steviger voel staan in mijn eigen leven en dus ook wat meer mijn eigen plan kan en durf te trekken. Ik twijfel ook niet meer zo aan mezelf.
Daarnaast heeft mijn vriend echt wel stappen gezet wat betreft communicatie. Ik heb niet meer het gevoel dat hij mij buitensluit op momenten dat hij het lastig heeft, maar als hij wel stress ervaart of hij is niet in zijn hum, dan merk ik dat ik ook zelf mijn handen er vanaf trek en het me niet te veel laat beïnvloeden (en natuurlijk ben ik er dan wel voor hem).
Hij betrekt me inmiddels ook veel meer bij de kinderen. Ook hebben we een hele fijne vakantie samen gehad waarin we dichter naar elkaar toe zijn gegroeid.
De toekomst blijft nog altijd een vraagstuk (wil ik dit leven met kinderen die niet van mij zijn erbij etc) maar is niet op de voorgrond aanwezig nu. Soms popt het natuurlijk wel op, zeker nu vriendinnen allemaal aan het settelen zijn (samenwonen, trouwen, zwanger worden). Maar tegelijkertijd ben ik ook gewoon heel blij met hem en onze relatie.
donderdag 25 december 2025 om 08:28
Daar ben ik weer.
Hij heeft het gister uitgemaakt. Wat een timing. We hadden wat discussies afgelopen weekend en daardoor begon hij zich terug te trekken en af te sluiten. Toen ik gisteren aan gaf dat ik het heel vervelend vond om op die manier de feestdagen in te gaan, pakte hij zijn sleutelbos en gaf mijn huissleutel terug. Ik kreeg een heel relaas dat ik beter verdien, hij niet emotioneel toegankelijk is, hij me te vaak verdriet doet en dat dit op de lange termijn het beste is. En toen is hij vertrokken.
Ik ben nog een beetje in shock. Diep van binnen weet ik dat hij gelijk heeft, maar dat hij me zo laat gaan in plaats van dat hij er echt aan wil werken, doet me heel veel pijn.
Hij heeft het gister uitgemaakt. Wat een timing. We hadden wat discussies afgelopen weekend en daardoor begon hij zich terug te trekken en af te sluiten. Toen ik gisteren aan gaf dat ik het heel vervelend vond om op die manier de feestdagen in te gaan, pakte hij zijn sleutelbos en gaf mijn huissleutel terug. Ik kreeg een heel relaas dat ik beter verdien, hij niet emotioneel toegankelijk is, hij me te vaak verdriet doet en dat dit op de lange termijn het beste is. En toen is hij vertrokken.
Ik ben nog een beetje in shock. Diep van binnen weet ik dat hij gelijk heeft, maar dat hij me zo laat gaan in plaats van dat hij er echt aan wil werken, doet me heel veel pijn.
donderdag 25 december 2025 om 08:52
Moet een relatie zo veel werk zijn? Als ik eerlijk mag zijn heb ik daar op mijn leeftijd (50+) ook geen zin in.
Het gaat al een tijd niet goed en jij weet zelfs nog niet of je wel een relatie wil met een man die ouder is en al pubers heeft. Je gaat er dus ook niet helemaal voor.
Het is nog vers dus veel kans dat hij terugkomt maar zou het dan wel verstandig zijn om hier mee door te gaan?
Het gaat al een tijd niet goed en jij weet zelfs nog niet of je wel een relatie wil met een man die ouder is en al pubers heeft. Je gaat er dus ook niet helemaal voor.
Het is nog vers dus veel kans dat hij terugkomt maar zou het dan wel verstandig zijn om hier mee door te gaan?
donderdag 25 december 2025 om 09:26
Nou lekker dan, op eerste Kerstdag. Ik hoop dat je ook zonder hem nog leuke plannen hebt om je zinnen een beetje te verzetten. Aan de andere kant liep het al zo lang niet lekker dus misschien is dit wel het beste?Purake schreef: ↑25-12-2025 08:28Daar ben ik weer.
Hij heeft het gister uitgemaakt. Wat een timing. We hadden wat discussies afgelopen weekend en daardoor begon hij zich terug te trekken en af te sluiten. Toen ik gisteren aan gaf dat ik het heel vervelend vond om op die manier de feestdagen in te gaan, pakte hij zijn sleutelbos en gaf mijn huissleutel terug. Ik kreeg een heel relaas dat ik beter verdien, hij niet emotioneel toegankelijk is, hij me te vaak verdriet doet en dat dit op de lange termijn het beste is. En toen is hij vertrokken.
Ik ben nog een beetje in shock. Diep van binnen weet ik dat hij gelijk heeft, maar dat hij me zo laat gaan in plaats van dat hij er echt aan wil werken, doet mee heel veel pijn.
Dikke knuffel dan maar en ik hoop dat 2026 een beter jaar voor jou gaat worden.
Hoi, kom binnen en fijn dat je er bent.
Alles goed? Wat zit je haar leuk!
Wil je koffie?
Alles goed? Wat zit je haar leuk!
Wil je koffie?
donderdag 25 december 2025 om 09:40
Purake schreef: ↑25-12-2025 08:28Daar ben ik weer.
Hij heeft het gister uitgemaakt. Wat een timing. We hadden wat discussies afgelopen weekend en daardoor begon hij zich terug te trekken en af te sluiten. Toen ik gisteren aan gaf dat ik het heel vervelend vond om op die manier de feestdagen in te gaan, pakte hij zijn sleutelbos en gaf mijn huissleutel terug. Ik kreeg een heel relaas dat ik beter verdien, hij niet emotioneel toegankelijk is, hij me te vaak verdriet doet en dat dit op de lange termijn het beste is. En toen is hij vertrokken.
Ik ben nog een beetje in shock. Diep van binnen weet ik dat hij gelijk heeft, maar dat hij me zo laat gaan in plaats van dat hij er echt aan wil werken, doet me heel veel pijn.
Lieverd, dit moet je voor jezelf toch helemaal niet willen? Het is nu heel kut maar dit werkt gewoon niet. Hij laat je niet 'zo' gaan, hij heeft het geprobeerd en meer zit er nu niet in. En jij kunt daar (terecht) niet mee leven dus bleef discussies voeren over zijn gedrag en daarmee aan hem trekken. Daar kan hij dan (terecht) niet mee leven en zet er dus een punt achter. Dat is niet zomaar, dat is omdat jullie gewoon niet matchen.
Alsjeblieft, als hij zich bedenkt en weer terug wil, ga daar dan niet direct op in. Neem voor jezelf even minimaal een week een time out en ga eens nadenken waarom deze relatie een goed idee is.
Voor nu: zoek steun bij familie, vrienden, zoek afleiding, zwelg even, zet wat jankfilms op en laat het er maar zijn. Komt goed
.
donderdag 25 december 2025 om 09:44
Eens met de anderen hierboven. Echt TO, ik heb vorig jaar in zo’n situatie gezeten ( nou ja vergelijkbaar) en uiteindelijk heb ik voor mijzelf en de kinderen gekozen. En dit was de beste keuze ooit. Het is een proces waar je doorheen moet, maar achteraf ga je jezelf echt afvragen, waarom heb ik niet eerder deze keuze gemaakt.
Voor iedereen een groene tuin
vrijdag 26 december 2025 om 08:44
Hij is ook weer op de lijn gekomen. Of nou ja, eigenlijk ik op Kerstavond zelf, ik kon er zo niet bij met mijn hoofd dat ik hem heb gebeld. En toen zei hij dat hij natuurlijk heel graag wil dat het werkt, maar geen uitweg meer zag, dat hij het nog wel wil proberen maar zich niet meer durft te vertonen bij mijn familie etc.
Ik heb hem gisteren gezien en we hebben gewandeld. En toen heb ik zelf de keuze gemaakt dat het echt beter is om nu uit elkaar te gaan. Het was echt een heel intens en eerlijk gesprek. Hij gaf aan dat hij nu echt in therapie wil gaan en wil leren om open te blijven, niet telkens op slot te gaan, hij zei ook dat hij altijd met een bepaald voorbehoud leeft en zichzelf alleen op momenten compleet geeft. En dat die momenten wel met mij waren, dat ik hem echt verrijk maar dat het hem vaak gewoon niet lukt. Hij gaf aan dat hij me daarna weer wil opzoeken, maar ik heb gezegd dat ik verder moet met mijn leven en ik niet kan wachten.
Dit was oprecht het pijnlijkste wat ik in lange tijd heb moeten doen. Er zit zoveel liefde tussen ons, die is duidelijk voelbaar, en toch neem je dan afscheid van elkaar. Ik vind het ontzettend cru.
Hij stuurde gisteravond nog een app dat hij zichzelf al heeft aangemeld voor iets (geen idee wat) en dat hij alleen maar kan huilen. Ergens vind ik het ook pijnlijk dat het nu wel ogenschijnlijk kan, terwijl ik hem drie jaar lang de ruimte en mogelijkheden heb gegeven om iets te doen met zijn jeugdtrauma’s, verwerking van dingen, etc. Ik heb voor hem staan huilen en schreeuwen en actie bleef uit, en nu kan het wel.
Anyway. Het voelt echt heel raar en leeg. Ik kan eigenlijk niet echt geloven dat we elkaar niet meer gaan zien, niet even een knuffel, lekker tegen elkaar aankruipen op de bank. Zeker nu we de komende dagen zoveel plannen hadden samen.
Ik heb hem gisteren gezien en we hebben gewandeld. En toen heb ik zelf de keuze gemaakt dat het echt beter is om nu uit elkaar te gaan. Het was echt een heel intens en eerlijk gesprek. Hij gaf aan dat hij nu echt in therapie wil gaan en wil leren om open te blijven, niet telkens op slot te gaan, hij zei ook dat hij altijd met een bepaald voorbehoud leeft en zichzelf alleen op momenten compleet geeft. En dat die momenten wel met mij waren, dat ik hem echt verrijk maar dat het hem vaak gewoon niet lukt. Hij gaf aan dat hij me daarna weer wil opzoeken, maar ik heb gezegd dat ik verder moet met mijn leven en ik niet kan wachten.
Dit was oprecht het pijnlijkste wat ik in lange tijd heb moeten doen. Er zit zoveel liefde tussen ons, die is duidelijk voelbaar, en toch neem je dan afscheid van elkaar. Ik vind het ontzettend cru.
Hij stuurde gisteravond nog een app dat hij zichzelf al heeft aangemeld voor iets (geen idee wat) en dat hij alleen maar kan huilen. Ergens vind ik het ook pijnlijk dat het nu wel ogenschijnlijk kan, terwijl ik hem drie jaar lang de ruimte en mogelijkheden heb gegeven om iets te doen met zijn jeugdtrauma’s, verwerking van dingen, etc. Ik heb voor hem staan huilen en schreeuwen en actie bleef uit, en nu kan het wel.
Anyway. Het voelt echt heel raar en leeg. Ik kan eigenlijk niet echt geloven dat we elkaar niet meer gaan zien, niet even een knuffel, lekker tegen elkaar aankruipen op de bank. Zeker nu we de komende dagen zoveel plannen hadden samen.
vrijdag 26 december 2025 om 09:46
Het is echt een proces @Purake. Over een tijd ga je juist opgelucht zijn dat je dit niet meer hoeft mee te maken. Echt, ga eerst aan jezelf werken, gun je zelf een beter persoon dan dit. En die bestaan ik ben er zelf ook 1 tegengekomen paar maand terug en wat een verademing
Voor iedereen een groene tuin
woensdag 31 december 2025 om 09:08
Ik kom weer even schrijven, als dat OK is. Hij zoekt veel contact en hij gaat in januari aan de slag met een systeemcoach. Hij is inmiddels bereid om alles op alles te zetten, snapt niet waarom hij die kans niet eerder heeft aangegrepen en heeft heel veel spijt van alles. Hij heeft me zelfs gevraagd of ik relatietherapie wil overwegen.
Ik heb gezegd dat ik geen contact meer wil en eerst weer gelukkig en stabiel met mezelf wil worden. Ik vind dat contact allemaal erg verwarrend en ik vind het ergens ook oneerlijk dat het nu allemaal wel kan.
Moet ik het nog een kans geven? Wat als hij wel serieus aan zichzelf werkt en het wel kan werken, en ik laat het schieten? Straks vindt hij iemand waarvoor het wel allemaal kan…
Ik heb gezegd dat ik geen contact meer wil en eerst weer gelukkig en stabiel met mezelf wil worden. Ik vind dat contact allemaal erg verwarrend en ik vind het ergens ook oneerlijk dat het nu allemaal wel kan.
Moet ik het nog een kans geven? Wat als hij wel serieus aan zichzelf werkt en het wel kan werken, en ik laat het schieten? Straks vindt hij iemand waarvoor het wel allemaal kan…
woensdag 31 december 2025 om 09:20
Je verhaal vanaf 'de zijlijn' meegelezen, maar denk dat je het antwoord weet.
Je geeft eerder aan het zelf ook niet te weten, is dit je toekomst ook met het oog op het leeftijdsverschil en zijn kinderen.
Geef jezelf de tijd, zonder contact, om tot jezelf te komen. Wie ben ik, waar sta ik voor, wat wil ik met mijn leven. Als er steeds contact blijft, lukt het niet om tot je eigen kern te komen.
Hij heeft zelf ook ruimte nodig om echt aan zichzelf te kunnen werken nu. Geen aanpassingen in zijn gedrag voor een ander, maar ook echt voor zichzelf.
Sterkte! Want het is gewoon super heftig.
Je geeft eerder aan het zelf ook niet te weten, is dit je toekomst ook met het oog op het leeftijdsverschil en zijn kinderen.
Geef jezelf de tijd, zonder contact, om tot jezelf te komen. Wie ben ik, waar sta ik voor, wat wil ik met mijn leven. Als er steeds contact blijft, lukt het niet om tot je eigen kern te komen.
Hij heeft zelf ook ruimte nodig om echt aan zichzelf te kunnen werken nu. Geen aanpassingen in zijn gedrag voor een ander, maar ook echt voor zichzelf.
Sterkte! Want het is gewoon super heftig.
woensdag 31 december 2025 om 09:20
Je had zelf de keuze gemaakt om uit elkaar te gaan en dat is niet voor niets. Ook om jezelf de kans te geven stabieler te worden.Purake schreef: ↑31-12-2025 09:08Ik heb gezegd dat ik geen contact meer wil en eerst weer gelukkig en stabiel met mezelf wil worden. Ik vind dat contact allemaal erg verwarrend en ik vind het ergens ook oneerlijk dat het nu allemaal wel kan.
Moet ik het nog een kans geven? Wat als hij wel serieus aan zichzelf werkt en het wel kan werken, en ik laat het schieten? Straks vindt hij iemand waarvoor het wel allemaal kan…
Hij gaat, nu het fout ging tussen jullie, aan zichzelf werken en dat kan levensveranderend zijn maar het kan ook een teken zijn dat dingen bij hem pas in werking treden als er een enorme externe kracht van toepassing is. En dan verandert er niks.
Dat hij straks weer iemand vindt is een zekerheid. Dat jij iemand anders vindt met wie je gelukkig gaat zijn trouwens ook.
woensdag 31 december 2025 om 14:57
Ik vind je heel sterk dat je met jezelf gelukkig wel gaan worden. Dat is toch het mooiste en belangrijkste in het leven?!Purake schreef: ↑31-12-2025 09:08
Ik heb gezegd dat ik geen contact meer wil en eerst weer gelukkig en stabiel met mezelf wil worden. Ik vind dat contact allemaal erg verwarrend en ik vind het ergens ook oneerlijk dat het nu allemaal wel kan.
Moet ik het nog een kans geven? Wat als hij wel serieus aan zichzelf werkt en het wel kan werken, en ik laat het schieten? Straks vindt hij iemand waarvoor het wel allemaal kan…
Op hem wachten zou ik niet. Las gisteren een soortgelijk verhaal waarin het stel 7 jaar later, na een hele hoop zelfontwikkeling, weer bij elkaar is gekomen. Dat soort verhalen bestaan. Maar het kan ook zijn dat jij iemand tegenkomt die beter bij je past toch?
Conclusie: leef jouw leven en wacht op niemand.
woensdag 31 december 2025 om 16:24
Hij heeft het uitgemaakt, niet ik. Vanuit paniek, omdat hij geen uitweg meer zag en wegrennen makkelijker is. Maar omdat dit al de vijfde keer ofzo was, en ik twee uur later alleen aan het kerstdiner moest verschijnen, kon ik het niet aan mezelf verkopen om hem doodleuk weer een kans te geven.Pioen00 schreef: ↑31-12-2025 09:20Je had zelf de keuze gemaakt om uit elkaar te gaan en dat is niet voor niets. Ook om jezelf de kans te geven stabieler te worden.
Hij gaat, nu het fout ging tussen jullie, aan zichzelf werken en dat kan levensveranderend zijn maar het kan ook een teken zijn dat dingen bij hem pas in werking treden als er een enorme externe kracht van toepassing is. En dan verandert er niks.
Dat hij straks weer iemand vindt is een zekerheid. Dat jij iemand anders vindt met wie je gelukkig gaat zijn trouwens ook.
Dat hij een externe kracht nodig heeft, klopt. Zo is het in het verleden ook altijd geweest. Zodra de boel ogenschijnlijk goed gaat, hoeft het allemaal niet meer. Maar misschien gaat hij er nu anders mee om, ik weet het niet.
Het is een rare dag zo, ook om het nieuwe jaar zonder hem in te luiden straks. Het voelt oneerlijk en als een slechte droom.
woensdag 31 december 2025 om 17:41
Laat hem eerst maar eens beginnen met die therapie en laten zien, in daden, daar er daadwerkelijk iets veranderd is, en dat het beklijft.Purake schreef: ↑31-12-2025 16:24Hij heeft het uitgemaakt, niet ik. Vanuit paniek, omdat hij geen uitweg meer zag en wegrennen makkelijker is. Maar omdat dit al de vijfde keer ofzo was, en ik twee uur later alleen aan het kerstdiner moest verschijnen, kon ik het niet aan mezelf verkopen om hem doodleuk weer een kans te geven.
Dat hij een externe kracht nodig heeft, klopt. Zo is het in het verleden ook altijd geweest. Zodra de boel ogenschijnlijk goed gaat, hoeft het allemaal niet meer. Maar misschien gaat hij er nu anders mee om, ik weet het niet.
Het is een rare dag zo, ook om het nieuwe jaar zonder hem in te luiden straks. Het voelt oneerlijk en als een slechte droom.
If you can't be good, be colourful (Pete Conrad)
woensdag 31 december 2025 om 19:55
Purake schreef: ↑31-12-2025 16:24Hij heeft het uitgemaakt, niet ik. Vanuit paniek, omdat hij geen uitweg meer zag en wegrennen makkelijker is. Maar omdat dit al de vijfde keer ofzo was, en ik twee uur later alleen aan het kerstdiner moest verschijnen, kon ik het niet aan mezelf verkopen om hem doodleuk weer een kans te geven.
Dat hij een externe kracht nodig heeft, klopt. Zo is het in het verleden ook altijd geweest. Zodra de boel ogenschijnlijk goed gaat, hoeft het allemaal niet meer. Maar misschien gaat hij er nu anders mee om, ik weet het niet.
Het is een rare dag zo, ook om het nieuwe jaar zonder hem in te luiden straks. Het voelt oneerlijk en als een slechte droom.
Je weet echt wel genoeg. Stop met jezelf zo kwellen.
Weet je wat de sunk cost fallacy is?
woensdag 31 december 2025 om 20:18
Ik heb het opgezocht. Dankjewel.
Ik heb de hele dag zitten zwelgen op de bank en mezelf heel zielig gevonden en ben inmiddels kwaad. Heerlijk, die emoties. Ik ga mezelf zo maar bij elkaar rapen en kijken of ik nog ergens een glas wijn kan drinken op deze vreselijke avond.
woensdag 31 december 2025 om 21:57
Het viel me op dat je je nu (logischerwijs) heel zielig voelt en dingen zegt als: hij heeft het uitgemaakt. Maar lees maar terug: je wilde dit zelf. Dit overkomt je niet. Je bent sterk genoeg om er zelf voor te kiezen en te blijven kiezen.
donderdag 1 januari 2026 om 15:44
Sterkte TO! Liefdesverdriet kan heel veel pijn doen…
Ik heb je verhaal van bij het begin meegelezen; ik herken er veel in van mijn eigen relatie.
Wees niet te streng voor jezelf en geef het tijd.
En áls hij inderdaad iets wil veranderen, dan ben ik het eens met wat hierboven gezegd is: daden en niet woorden zijn hier van belang.
Maar laat in elk geval je leven er niet meer door bepalen…
Ik heb je verhaal van bij het begin meegelezen; ik herken er veel in van mijn eigen relatie.
Wees niet te streng voor jezelf en geef het tijd.
En áls hij inderdaad iets wil veranderen, dan ben ik het eens met wat hierboven gezegd is: daden en niet woorden zijn hier van belang.
Maar laat in elk geval je leven er niet meer door bepalen…
Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn
Al een account? Log dan hier in
