Psyche
alle pijlers
Psychiater zegt ongepaste dingen.
dinsdag 14 augustus 2012 om 23:36
Sinds twee jaar loop ik wegens een depressie bij een grote instelling verspreid door heel Amsterdam. Ik krijg daar ook medicijnen voor, anti depressiva en, omdat ze eerst niet goed wisten wat het was, anti psychotica. Daar ging het al mis, want ik heb nooit een psychose of waanbeelden gehad, alleen een negatief zelfbeeld.
Sinds een half jaar krijg ik nu schema therapie, en dat werkt een stuk beter dan alle medicijnen bij elkaar. Echter heb ik , in die instelling, ook een nieuwe psychiater gekregen.
Al vanaf het begin leek er wat mis te zijn met die man. Hij kwam heel jongensachtig en giechelig over toen hij mij zag. Nu ben ik, al zeg ik het zelf, een knappe meid, en heb ik dit gedrag al vaker meegemaakt bij mannen. Toen al had ik er een vreemd gevoel bij, maar ik kalmeerde mezelf met de gedachte dat heus niet elke man mij leuk vond op die manier, en zeker mijn psychiater niet. echter bleef, in onze gesprekken, de nadruk steeds op mijn uiterlijk te liggen. "Wat verzorg je jezelf goed". "Je bent een knappe vrouw, dus...". Ik werd er steeds ongemakkelijk van.
Bij ons een na laatste gesprek vertelde ik, hoewel ik daar eigenlijk niet zo'n zin had bij hem, over het verlaagde libido dat ik door mijn medicatie kreeg. Ik merkte toen al dat hij zich vreemd gedroeg. Afgelopen week, toen ik bij hem langs kwam, begon hij opeens te bazelen over dat we een band zouden hebben. Of ik me wel veilig voelde hier, en nog meer van die ongein. Ik vertelde hem dat ik totaal niks voelde bij onze gesprekken, dat ik puur een dienst bij hem afnam en hem deze dingen alleen vertelde omdat hij de dokter was en ik de medische achtergrond van mijn problemen wou weten. Hoewel hij toegaf dat de seksuele problemen meer iets waren voor mijn vrouwelijke therapeute, bleef hij maar doorbazelen over die band. of ik echt geen gevoel had bij hem, of ik niet gehecht aan hem was geraakt. Nee dus, zei ik kalm maar duidelijk, dat had ik niet. Uiteindelijk wat grapjes gemaakt en weg gegaan na het gesprek.
Maar het zat me niet lekker. Mijn beste vriendin, wiens moeder een keer is aangerand door een arts, zei me dat het bij haar ook zo was begonnen en ik er weg moest. Mijn moeder, die ik dit vertelde, reageerde geschrokken en zei dat als hij mij aanraakte ik meteen langs het politiebureau moest gaan ( logisch, mam).
Ik wil er ook eigenlijk weg. Maar het punt is, het is allemaal een grote organisatie en iedereen heeft er contact met elkaar. Toen ik van de jeugd naar de volwassenen wou gaan, was er al gezeik. Uiteindelijk zit ik nu bij de jeugd, maar ik ben er al eigenlijk te oud voor (23), dus ik ga eisen dat ik overgeplaatst word.
Ik weet alleen, dat hij, als dokter, een stuk geloofwaardiger is en over mij rond zal bazuinen dat ik dingen in mijn hoofd haal, dat hij niet te ver is gegaan, hij heeft me immers niet betast dus ik zal wel waanbeelden hebben. Ik heb daar echt geen behoefte aan, ik wil gewoon geen contact meer met die vent. Maar als ik morgen langs de balie ga, weet ik niet of ze mijn verzoek daar inwilligen. Dit terwijl ik een zeer normaal leven leid, met veel vrienden, een bijbaan en al een afgeronde studie (begin komend semester aan studie nummer twee). Dus de gekke zwakzinnige ben ik zeer zeker niet.
Bovendien volg ik daar nu al 2 jaar therapie en ik weet het nu allemaal wel. Het gaat ook goed met mij nu, zeker na de schematherapie. Ik zie het niet zitten daar nog een jaar te vertoefen, met weer foute diagnoses en ander gedoe (schijn nu een stoornis te hebben, maar dit is ook weer vaag.) Ik slik dus onnodig een medicijn dat gegeven wordt aan schizofrenen... Het ergste is nog, dat mijn dokter mij alleen maar andere pillen wil geven, maar ik weiger. Ik wil sowieso eerst van die anti psychotica af, en de anti depressiva dan alleen via de huisarts afbouwen.
Het punt is, ik kan niet echt ergens anders heen voor mijn gevoel.Binnen Amsterdam is er niet echt een andere organisatie geloof ik. En ik weet niet of de huisarts wel antipsychotica mag verstrekken. Ik voel me er gewoon niet meer prettig. Niet alleen door die dokter, maar ook door de onnodige medicatie die ik nu slik, en het feit dat ze me nog steeds op jeugd wilden houden terwijl ik allang volwassen ben (en ik dus steeds kinderachtige vragenlijsten moest invullen over speelgoed delen etc.)
Wat moet ik doen? Ik voel me een beetje machteloos nu.
Sinds een half jaar krijg ik nu schema therapie, en dat werkt een stuk beter dan alle medicijnen bij elkaar. Echter heb ik , in die instelling, ook een nieuwe psychiater gekregen.
Al vanaf het begin leek er wat mis te zijn met die man. Hij kwam heel jongensachtig en giechelig over toen hij mij zag. Nu ben ik, al zeg ik het zelf, een knappe meid, en heb ik dit gedrag al vaker meegemaakt bij mannen. Toen al had ik er een vreemd gevoel bij, maar ik kalmeerde mezelf met de gedachte dat heus niet elke man mij leuk vond op die manier, en zeker mijn psychiater niet. echter bleef, in onze gesprekken, de nadruk steeds op mijn uiterlijk te liggen. "Wat verzorg je jezelf goed". "Je bent een knappe vrouw, dus...". Ik werd er steeds ongemakkelijk van.
Bij ons een na laatste gesprek vertelde ik, hoewel ik daar eigenlijk niet zo'n zin had bij hem, over het verlaagde libido dat ik door mijn medicatie kreeg. Ik merkte toen al dat hij zich vreemd gedroeg. Afgelopen week, toen ik bij hem langs kwam, begon hij opeens te bazelen over dat we een band zouden hebben. Of ik me wel veilig voelde hier, en nog meer van die ongein. Ik vertelde hem dat ik totaal niks voelde bij onze gesprekken, dat ik puur een dienst bij hem afnam en hem deze dingen alleen vertelde omdat hij de dokter was en ik de medische achtergrond van mijn problemen wou weten. Hoewel hij toegaf dat de seksuele problemen meer iets waren voor mijn vrouwelijke therapeute, bleef hij maar doorbazelen over die band. of ik echt geen gevoel had bij hem, of ik niet gehecht aan hem was geraakt. Nee dus, zei ik kalm maar duidelijk, dat had ik niet. Uiteindelijk wat grapjes gemaakt en weg gegaan na het gesprek.
Maar het zat me niet lekker. Mijn beste vriendin, wiens moeder een keer is aangerand door een arts, zei me dat het bij haar ook zo was begonnen en ik er weg moest. Mijn moeder, die ik dit vertelde, reageerde geschrokken en zei dat als hij mij aanraakte ik meteen langs het politiebureau moest gaan ( logisch, mam).
Ik wil er ook eigenlijk weg. Maar het punt is, het is allemaal een grote organisatie en iedereen heeft er contact met elkaar. Toen ik van de jeugd naar de volwassenen wou gaan, was er al gezeik. Uiteindelijk zit ik nu bij de jeugd, maar ik ben er al eigenlijk te oud voor (23), dus ik ga eisen dat ik overgeplaatst word.
Ik weet alleen, dat hij, als dokter, een stuk geloofwaardiger is en over mij rond zal bazuinen dat ik dingen in mijn hoofd haal, dat hij niet te ver is gegaan, hij heeft me immers niet betast dus ik zal wel waanbeelden hebben. Ik heb daar echt geen behoefte aan, ik wil gewoon geen contact meer met die vent. Maar als ik morgen langs de balie ga, weet ik niet of ze mijn verzoek daar inwilligen. Dit terwijl ik een zeer normaal leven leid, met veel vrienden, een bijbaan en al een afgeronde studie (begin komend semester aan studie nummer twee). Dus de gekke zwakzinnige ben ik zeer zeker niet.
Bovendien volg ik daar nu al 2 jaar therapie en ik weet het nu allemaal wel. Het gaat ook goed met mij nu, zeker na de schematherapie. Ik zie het niet zitten daar nog een jaar te vertoefen, met weer foute diagnoses en ander gedoe (schijn nu een stoornis te hebben, maar dit is ook weer vaag.) Ik slik dus onnodig een medicijn dat gegeven wordt aan schizofrenen... Het ergste is nog, dat mijn dokter mij alleen maar andere pillen wil geven, maar ik weiger. Ik wil sowieso eerst van die anti psychotica af, en de anti depressiva dan alleen via de huisarts afbouwen.
Het punt is, ik kan niet echt ergens anders heen voor mijn gevoel.Binnen Amsterdam is er niet echt een andere organisatie geloof ik. En ik weet niet of de huisarts wel antipsychotica mag verstrekken. Ik voel me er gewoon niet meer prettig. Niet alleen door die dokter, maar ook door de onnodige medicatie die ik nu slik, en het feit dat ze me nog steeds op jeugd wilden houden terwijl ik allang volwassen ben (en ik dus steeds kinderachtige vragenlijsten moest invullen over speelgoed delen etc.)
Wat moet ik doen? Ik voel me een beetje machteloos nu.
woensdag 15 augustus 2012 om 02:38
quote:Sjembekje schreef op 15 augustus 2012 @ 02:35:
Komt ook wel goed, komt echt goed! Volhouden nu, tegenslag overheen stappen, andere shrink, uitbegeleiding (hoe lang schat je nog?) en klaar ermee! Lekker genieten van wat je hebt bereikt en van wat je gaat doen! Ik ga slaaaaaapen nu, ik zoek dit topic morgen nog op! Slaap goed TO, dappere tante!Dank je wel voor het opzoeken van informatie, ik ben blij dat je nog zo laat op bent om te reageren! Ik zal morgen de huisarts bellen en daarna vertellen wat die gezegd heeft. Slaap lekker!
Komt ook wel goed, komt echt goed! Volhouden nu, tegenslag overheen stappen, andere shrink, uitbegeleiding (hoe lang schat je nog?) en klaar ermee! Lekker genieten van wat je hebt bereikt en van wat je gaat doen! Ik ga slaaaaaapen nu, ik zoek dit topic morgen nog op! Slaap goed TO, dappere tante!Dank je wel voor het opzoeken van informatie, ik ben blij dat je nog zo laat op bent om te reageren! Ik zal morgen de huisarts bellen en daarna vertellen wat die gezegd heeft. Slaap lekker!
woensdag 15 augustus 2012 om 02:40
woensdag 15 augustus 2012 om 06:51
Ander arts EISEN, dat is niet echt volwassen. Als je wilt dat mensen je als volwassen zien dan kun je beter contact opnemen met de instelling en aangeven:'ik ben een jonge vrouw en het vrouw zijn en seksualiteit maakt onderdeel uit van 'mijn problemen' met deze reden wil ik graag therapie volgen bij een vrouwelijke arts, dan voel ik mij vrijer en verwacht ik beter geholpen te worden.'
Dan kun je met de vrouwelijke arts ook je medicijngebruik te bespreken. Maak er niet een te groot drama van, want anders bereik je misschien je doelen niet.
Dan kun je met de vrouwelijke arts ook je medicijngebruik te bespreken. Maak er niet een te groot drama van, want anders bereik je misschien je doelen niet.
This user may use sarcasm and cynicism in a way you are not accustomed to. You might suffer severe mental damage.
woensdag 15 augustus 2012 om 07:39
Waarom staat dit topic onder "Relaties"?
Is dat per ongeluk hier terecht gekomen?
Je zegt zelf, to, dat wat jij hebt met hem zakelijk is, een dienst die je bij hem afneemt.
Ik denk trouwens wel als je vraagt om een andere, vrouwelijke arts, dat het argument 'sexuele problemen' en dat je daar makkelijker met een vrouw over praat, dat niet zal worden geweigerd. Maar in je op staat dat je een verlaagd libido hebt door de medicijnen. Dan is de oorzaak m.i. geen persoonlijkheidskwestie die erom vraagt om uitgediept te worden. Dus daar zouden ze misschien moeilijk over kunnen doen, want de medicatie aanpassen, kan je huidige psychiater ook.
In elk geval vond je je behandelaar vanaf het begin al twijfelachtig, en nu hij voor je gevoel grenzen overgaat is het gewoon klaar.
Het klikt niet met deze persoon, of het nu om iets sexueels gaat of niet. Dat kun je natuurlijk wel helder maken.
Regel iets anders voor jezelf, je bent toch geen eigendom van de organisatie?
Is dat per ongeluk hier terecht gekomen?
Je zegt zelf, to, dat wat jij hebt met hem zakelijk is, een dienst die je bij hem afneemt.
Ik denk trouwens wel als je vraagt om een andere, vrouwelijke arts, dat het argument 'sexuele problemen' en dat je daar makkelijker met een vrouw over praat, dat niet zal worden geweigerd. Maar in je op staat dat je een verlaagd libido hebt door de medicijnen. Dan is de oorzaak m.i. geen persoonlijkheidskwestie die erom vraagt om uitgediept te worden. Dus daar zouden ze misschien moeilijk over kunnen doen, want de medicatie aanpassen, kan je huidige psychiater ook.
In elk geval vond je je behandelaar vanaf het begin al twijfelachtig, en nu hij voor je gevoel grenzen overgaat is het gewoon klaar.
Het klikt niet met deze persoon, of het nu om iets sexueels gaat of niet. Dat kun je natuurlijk wel helder maken.
Regel iets anders voor jezelf, je bent toch geen eigendom van de organisatie?
woensdag 15 augustus 2012 om 07:49
quote:ruwediamant schreef op 15 augustus 2012 @ 02:16:
Maar bij wie moet ik het dan nog meer vertellen? Het liefst zou ik gewoon niks meer van mij willen laten horen bij Punt P, want zodra ik ga bellen, gaan ze mij toch proberen binnen te hengelen, of moeilijk doen. Ik heb geen behoefte meer aan het aan de telefoon hangen met zo'n baliemiep, die dan alles doorvertelt aan meneer de dokter.
Wat zou je denken van je huisarts? Je moeder? Of zoek eens even of er een vertrouwenspersoon is binnen de instelling.
Nu is het jij tegen de rest. En dat is sowieso lastig. Maar deze man hoort bij de afdeling jeugd. En jij hebt de leeftijd om er iets aan te doen, hij heeft ook te maken met jongeren die helemaal niks durven.
Maar bij wie moet ik het dan nog meer vertellen? Het liefst zou ik gewoon niks meer van mij willen laten horen bij Punt P, want zodra ik ga bellen, gaan ze mij toch proberen binnen te hengelen, of moeilijk doen. Ik heb geen behoefte meer aan het aan de telefoon hangen met zo'n baliemiep, die dan alles doorvertelt aan meneer de dokter.
Wat zou je denken van je huisarts? Je moeder? Of zoek eens even of er een vertrouwenspersoon is binnen de instelling.
Nu is het jij tegen de rest. En dat is sowieso lastig. Maar deze man hoort bij de afdeling jeugd. En jij hebt de leeftijd om er iets aan te doen, hij heeft ook te maken met jongeren die helemaal niks durven.
woensdag 15 augustus 2012 om 08:06
quote:istar_ schreef op 15 augustus 2012 @ 00:39:
[...]
Voor een vrijgevestigde psycholoog moet je wel betalen.
De huisarts kan in principe het afbouwen begeleiden.
Niet iedere huisarts kan en wil dat. En terecht.
Maar TO, het klinkt een beetje vermijdend dat je niet om een andere psychiater kan vragen. Want natuurlijk is het niet zo dat er maar 1 psychiater in Amsterdam is.
Misschien is het een mooi thema om binnen je schematherapie te bespreken. Fantastisch onderwerp denk ik.
Krijg je trouwens schematherapie in een groep of individueel?
[...]
Voor een vrijgevestigde psycholoog moet je wel betalen.
De huisarts kan in principe het afbouwen begeleiden.
Niet iedere huisarts kan en wil dat. En terecht.
Maar TO, het klinkt een beetje vermijdend dat je niet om een andere psychiater kan vragen. Want natuurlijk is het niet zo dat er maar 1 psychiater in Amsterdam is.
Misschien is het een mooi thema om binnen je schematherapie te bespreken. Fantastisch onderwerp denk ik.
Krijg je trouwens schematherapie in een groep of individueel?
woensdag 15 augustus 2012 om 08:10
quote:ruwediamant schreef op 15 augustus 2012 @ 02:16:
Maar bij wie moet ik het dan nog meer vertellen? Het liefst zou ik gewoon niks meer van mij willen laten horen bij Punt P, want zodra ik ga bellen, gaan ze mij toch proberen binnen te hengelen, of moeilijk doen. Ik heb geen behoefte meer aan het aan de telefoon hangen met zo'n baliemiep, die dan alles doorvertelt aan meneer de dokter.
En nog een mooi onderwerp voor je schematherapie.
Ga het aan TO, en niet uit de weg.
Sterkte
Maar bij wie moet ik het dan nog meer vertellen? Het liefst zou ik gewoon niks meer van mij willen laten horen bij Punt P, want zodra ik ga bellen, gaan ze mij toch proberen binnen te hengelen, of moeilijk doen. Ik heb geen behoefte meer aan het aan de telefoon hangen met zo'n baliemiep, die dan alles doorvertelt aan meneer de dokter.
En nog een mooi onderwerp voor je schematherapie.
Ga het aan TO, en niet uit de weg.
Sterkte
woensdag 15 augustus 2012 om 08:14
TO, ik zou je willen adviseren om het contact met je huidige hulpverlener stop te zetten, je bent ze heus geen uitleg verschuldigd! Je bent volwassen en hebt geen verplichting naar hen toe. Als je 't makkelijk wilt doen stuur je simpelweg een brief naar je psychiater dat je afziet van verder contact. Vraag je gelijk je dossier op, want daar heb je recht op. Je kunt ook vragen of ze dat naar je huisarts sturen.
Een vrijgevestigde psychiater is niet moeilijk te vinden, mss heeft je huisarts een aanrader. Ik heb zelf heel veel gehad aan mijn vrijgevestigde psych, helaas niet in je woonplaats anders had ik je hem getipt. Ik kan nog ten alle tijden bij hem terecht maar dat is nu nauwelijks nodig.
Hieronder een link naar alle vrijgevestigde psychiaters in A'dam, helemaal naar beneden scrollen, daar vind je de link. (Leden VVPAO 2012)
http://www.vvpaoamsterdam.nl/congresses ... /page=472/
Heel veel succes en maak het jezelf niet te moeilijk met je ''verplicht'' voelen naar je huidige hulpverlener!
Een vrijgevestigde psychiater is niet moeilijk te vinden, mss heeft je huisarts een aanrader. Ik heb zelf heel veel gehad aan mijn vrijgevestigde psych, helaas niet in je woonplaats anders had ik je hem getipt. Ik kan nog ten alle tijden bij hem terecht maar dat is nu nauwelijks nodig.
Hieronder een link naar alle vrijgevestigde psychiaters in A'dam, helemaal naar beneden scrollen, daar vind je de link. (Leden VVPAO 2012)
http://www.vvpaoamsterdam.nl/congresses ... /page=472/
Heel veel succes en maak het jezelf niet te moeilijk met je ''verplicht'' voelen naar je huidige hulpverlener!
woensdag 15 augustus 2012 om 08:18
Ik heb niet alles doorgelezen, dus misschien is het al gezegd.
Antipsychotica worden wel vaker voorgeschreven aan mensen die niet aan een psychose lijden. Het kan ook helpen om de constante gedachtenstroom/piekeren wat af te remmen.
Ik zou gewoon daarheen bellen en zeggen dat jij de behandeling wil beëindigen. Je kan dan met behulp van je huisarts afbouwen.
Antipsychotica worden wel vaker voorgeschreven aan mensen die niet aan een psychose lijden. Het kan ook helpen om de constante gedachtenstroom/piekeren wat af te remmen.
Ik zou gewoon daarheen bellen en zeggen dat jij de behandeling wil beëindigen. Je kan dan met behulp van je huisarts afbouwen.
woensdag 15 augustus 2012 om 08:34
woensdag 15 augustus 2012 om 08:59
Ik ben huisarts, misschien heb je wat aan mijn mening.
Klinkt idd fout de psychiater van je, en jammergenoeg zijn er een hoop foute hulpverleners in de psychiatrische hulpverlening.
Sowieso voel je je er niet goed bij, dus of hij nou echt kwaad in de zin heeft of niet: doorgaan daar gaat niet werken.
Als je bij mij op het spreekuur zou komen met dit verhaal en de vraag of je via de huisarts verder begeleid kan worden/medicatie kan krijgen, en ik zou een jongedame tegenover me zien zitten die er goed verzorgd uitziet, haar verhaal kan doen, een studie volgt en woonruimte heeft en een steunsysteem etc., dan zou ik zeggen: 'ja, natuurlijk'.
Wel met als voorwaarde dat je ófwel een psycholoog in de buurt zou zoeken voor psychologische begeleiding, óf regelmatig bij mij de huisarts op het spreekuur zou komen om te bespreken hoe het gaat en hoe je reageert op het afbouwen.
Dus: hup, naar de huisarts!
Sterkte, je gaat er vast wel komen, als ik lees wat je allemaal hebt meegemaakt en toch hebt bereikt dan komt dit vast ook wel goed
Toevoeging: en ja, huisartsen mogen Seroquel voorschrijven. We schrijven vanalles voor, en als we er niet uitkomen met afbouwen kunnen we altijd telefonisch overleggen met een specialist.
Sowieso zijn er jammergenoeg door de eigen bijdrage in de GGZ steeds meer patienten die hun begeleiding daar hebben stopgezet en nu via de huisarts begeleid worden. Je bent dus zeker niet de enige.
Klinkt idd fout de psychiater van je, en jammergenoeg zijn er een hoop foute hulpverleners in de psychiatrische hulpverlening.
Sowieso voel je je er niet goed bij, dus of hij nou echt kwaad in de zin heeft of niet: doorgaan daar gaat niet werken.
Als je bij mij op het spreekuur zou komen met dit verhaal en de vraag of je via de huisarts verder begeleid kan worden/medicatie kan krijgen, en ik zou een jongedame tegenover me zien zitten die er goed verzorgd uitziet, haar verhaal kan doen, een studie volgt en woonruimte heeft en een steunsysteem etc., dan zou ik zeggen: 'ja, natuurlijk'.
Wel met als voorwaarde dat je ófwel een psycholoog in de buurt zou zoeken voor psychologische begeleiding, óf regelmatig bij mij de huisarts op het spreekuur zou komen om te bespreken hoe het gaat en hoe je reageert op het afbouwen.
Dus: hup, naar de huisarts!
Sterkte, je gaat er vast wel komen, als ik lees wat je allemaal hebt meegemaakt en toch hebt bereikt dan komt dit vast ook wel goed
Toevoeging: en ja, huisartsen mogen Seroquel voorschrijven. We schrijven vanalles voor, en als we er niet uitkomen met afbouwen kunnen we altijd telefonisch overleggen met een specialist.
Sowieso zijn er jammergenoeg door de eigen bijdrage in de GGZ steeds meer patienten die hun begeleiding daar hebben stopgezet en nu via de huisarts begeleid worden. Je bent dus zeker niet de enige.
woensdag 15 augustus 2012 om 09:10
Punt P is voornamelijk een instelling voor mensen met persoonlijkheidsstoornissen, ik vind het vreemd dat je daarnaar doorverwezen bent in 1e instantie.
Ik zou om een andere psychiater vragen, met als reden dat het niet klikt en dat je je niet prettig voelt bij hem.
Overigens heb ik bij diezelfde instelling juist wel goede ervaringen met hulpverleners, al is het inderdaad een chaos.
Een andere instelling die goed bekend staat is het NPI, misschien kun je daar verder.
Ik zou om een andere psychiater vragen, met als reden dat het niet klikt en dat je je niet prettig voelt bij hem.
Overigens heb ik bij diezelfde instelling juist wel goede ervaringen met hulpverleners, al is het inderdaad een chaos.
Een andere instelling die goed bekend staat is het NPI, misschien kun je daar verder.
woensdag 15 augustus 2012 om 10:15
quote:ruwediamant schreef op 15 augustus 2012 @ 00:02:
[...]
Dat valt allemaal onder Mentrum.
GGZinGeest valt niet onder Mentrum (overkoepelende organisatie Arkin), misschien dat je daar naar overgeplaatst kan worden.
Jouw medicatie kan erg goed werken tegen angsten.
Wat is de reden dat je het verhaal van die psychiater niet met je therapeut bespreekt en eventueel een klacht indient?
[...]
Dat valt allemaal onder Mentrum.
GGZinGeest valt niet onder Mentrum (overkoepelende organisatie Arkin), misschien dat je daar naar overgeplaatst kan worden.
Jouw medicatie kan erg goed werken tegen angsten.
Wat is de reden dat je het verhaal van die psychiater niet met je therapeut bespreekt en eventueel een klacht indient?
woensdag 15 augustus 2012 om 14:56
Dag, er zijn zoveel reacties bij gekomen, dat ik nu even alles in een keer probeer te beantwoorden.
Allereerst de reactie van de huisarts hier: heel erg bedankt, je hebt mij echt een gevoel van opluchting gegeven.
Dat dit topic in relatie staat en niet in psyche heeft te maken met dat mijn probleem meer gericht is op de relatie met de psychiater, en niet op mijn eigen problemen.
Ik heb dus naar de instelling gebeld met dat ik een andere psychiater wil. Toen heeft de idiote baliemiep mij doorverbonden met de dokter, die natuurlijk meteen zei dat hij het niet zo bedoeld had, en dat hij het alleen nog maar over de medicijnen zal hebben voortaan. Ik zei dat ik naar volwassenen wil, hij begon erover dat dat nog zeker 3 maanden gaat duren ivbm wachtlijsten. Ik zei hem dat ik geen zin meer had in jarenlange therapie en andere ongein, dat ik mij gewoon wil richten op afbouwen van de medicatie en dat het voor mijn gevoel nu wel klaar is. Hij stelde voor om dan eens per maand kort over de medicatie te praten. Ik weet niet of ik dat moet accepteren of niet, want ik wil eigenlijk geen contact met die vent. Maar als ik op de wachtlijst sta, dan kan ik niet zo een twee drie veranderen.
Of ik moet dus naar de huisarts gaan. Mijn moeder stribbelde erg tegen toen ik haar van mijn plan vertelde: ze denkt dat een vrijgevestigde psycholoog enorm duur is, aangezien mijn eerdere psycholoog ook flink wat kostte. Ze zijn niet zo goed bemiddeld om 80 euro per sessie te kunnen betalen. Naar wat ik hier lees is een psychiater wel gratis via de verzekering? Zij vindt, dat ik maar een andere psychiater binnen die instelling moet aanvragen.
Ik weet ook niet, wat mij te wachten staat als ik weer bij volwassenen zit. Ze nemen nu een psychologische test af, morgen weer een afspraak, maar heb er totaal geen zin meer in. Ik wil me niet weer maandenlang bezig houden met wat er in mijn hoofd zit, ik wil niet weer een ander soort therapie, ik wil gewoon mijn medicijnen langzaam afbouwen, zodat ik stabiel mijn studie kan halen, en daarna gewoon niks meer slikken. De dokter stribbelde nog tegen dat ik zelf kan beslissen of ik therapie wil of niet, maar dan moet ik weer allerlei tests doen en daar heb ik gewoon geen zin meer in.
Het is lastig.
Allereerst de reactie van de huisarts hier: heel erg bedankt, je hebt mij echt een gevoel van opluchting gegeven.
Dat dit topic in relatie staat en niet in psyche heeft te maken met dat mijn probleem meer gericht is op de relatie met de psychiater, en niet op mijn eigen problemen.
Ik heb dus naar de instelling gebeld met dat ik een andere psychiater wil. Toen heeft de idiote baliemiep mij doorverbonden met de dokter, die natuurlijk meteen zei dat hij het niet zo bedoeld had, en dat hij het alleen nog maar over de medicijnen zal hebben voortaan. Ik zei dat ik naar volwassenen wil, hij begon erover dat dat nog zeker 3 maanden gaat duren ivbm wachtlijsten. Ik zei hem dat ik geen zin meer had in jarenlange therapie en andere ongein, dat ik mij gewoon wil richten op afbouwen van de medicatie en dat het voor mijn gevoel nu wel klaar is. Hij stelde voor om dan eens per maand kort over de medicatie te praten. Ik weet niet of ik dat moet accepteren of niet, want ik wil eigenlijk geen contact met die vent. Maar als ik op de wachtlijst sta, dan kan ik niet zo een twee drie veranderen.
Of ik moet dus naar de huisarts gaan. Mijn moeder stribbelde erg tegen toen ik haar van mijn plan vertelde: ze denkt dat een vrijgevestigde psycholoog enorm duur is, aangezien mijn eerdere psycholoog ook flink wat kostte. Ze zijn niet zo goed bemiddeld om 80 euro per sessie te kunnen betalen. Naar wat ik hier lees is een psychiater wel gratis via de verzekering? Zij vindt, dat ik maar een andere psychiater binnen die instelling moet aanvragen.
Ik weet ook niet, wat mij te wachten staat als ik weer bij volwassenen zit. Ze nemen nu een psychologische test af, morgen weer een afspraak, maar heb er totaal geen zin meer in. Ik wil me niet weer maandenlang bezig houden met wat er in mijn hoofd zit, ik wil niet weer een ander soort therapie, ik wil gewoon mijn medicijnen langzaam afbouwen, zodat ik stabiel mijn studie kan halen, en daarna gewoon niks meer slikken. De dokter stribbelde nog tegen dat ik zelf kan beslissen of ik therapie wil of niet, maar dan moet ik weer allerlei tests doen en daar heb ik gewoon geen zin meer in.
Het is lastig.
woensdag 15 augustus 2012 om 14:58
quote:Nefertiti schreef op 15 augustus 2012 @ 10:15:
[...]
GGZinGeest valt niet onder Mentrum (overkoepelende organisatie Arkin), misschien dat je daar naar overgeplaatst kan worden.
Jouw medicatie kan erg goed werken tegen angsten.
Wat is de reden dat je het verhaal van die psychiater niet met je therapeut bespreekt en eventueel een klacht indient?
Ik weet niet of ik echt wat kan met een klacht, zolang hij me niet betast heeft is het zijn verhalen tegen het mijne, dat zegt mijn moeder ook.
En ik heb niet zo'n zin om nog therapie te volgen, dus ik heb op dit moment ook geen afspraken met mijn therapeut staan. Bovendien ga ik deze dingen niet binnen de organisatie bespreken, want ze bespreken alles onderling. Ik vind het al walgelijk genoeg dat ik die dokter zelf aan de lijn kreeg, ik heb ook maar niks over het flirterige gezegd, ik zei alleen maar dat ik het vervelend vond hoe hij over die band bleef doorhameren. Maar het zit mij dwars, als het niet klikt tussen mij en de dokter, dan moeten ze ook niet de dokter met mij aan de telefoon doorverbinden. Bah.
[...]
GGZinGeest valt niet onder Mentrum (overkoepelende organisatie Arkin), misschien dat je daar naar overgeplaatst kan worden.
Jouw medicatie kan erg goed werken tegen angsten.
Wat is de reden dat je het verhaal van die psychiater niet met je therapeut bespreekt en eventueel een klacht indient?
Ik weet niet of ik echt wat kan met een klacht, zolang hij me niet betast heeft is het zijn verhalen tegen het mijne, dat zegt mijn moeder ook.
En ik heb niet zo'n zin om nog therapie te volgen, dus ik heb op dit moment ook geen afspraken met mijn therapeut staan. Bovendien ga ik deze dingen niet binnen de organisatie bespreken, want ze bespreken alles onderling. Ik vind het al walgelijk genoeg dat ik die dokter zelf aan de lijn kreeg, ik heb ook maar niks over het flirterige gezegd, ik zei alleen maar dat ik het vervelend vond hoe hij over die band bleef doorhameren. Maar het zit mij dwars, als het niet klikt tussen mij en de dokter, dan moeten ze ook niet de dokter met mij aan de telefoon doorverbinden. Bah.
woensdag 15 augustus 2012 om 15:05
Mijn moeder is zo walgelijk egoistisch: de reden ook dat wij vroeger veel ruzie hadden. Ze wil ook niet dat ik bij Punt P weg gaat, want dan ga ik haar zogenaamd lastig vallen met al mijn problemen.
Onzin: ik ben nu gewoon stabiel en ik heb veel vrienden die ik nog een stuk liever bel dan haar.
Ik voel me nu gewoon gevangen, ik kan geen vrijgevestigde psycholoog betalen en ik wil ook niet meer elke week ergens heen, ik wil gewoon afbouwen, en als ik hulp heb, via de huisarts dat regelen.
Onzin: ik ben nu gewoon stabiel en ik heb veel vrienden die ik nog een stuk liever bel dan haar.
Ik voel me nu gewoon gevangen, ik kan geen vrijgevestigde psycholoog betalen en ik wil ook niet meer elke week ergens heen, ik wil gewoon afbouwen, en als ik hulp heb, via de huisarts dat regelen.
woensdag 15 augustus 2012 om 15:06
quote:Moonlight82 schreef op 15 augustus 2012 @ 15:00:
Wat zou je nog willen behandelen in de therapie?
Want ik lees aan de ene kant dat je er klaar mee bent, aan de andere kant dat je op zoek gaat naar een (nieuwe) psycholoog.
Mijn moeder pusht me dat er er een moet hebben, eigenlijk vind ik dat niet nodig.
Ik zou er eventueel eentje in de wacht kunnen hebben, dat mocht ik onder enorme spanning komen te staan door de zwaarte van de opleiding (een Master die een jaar duurt),dat ik hem/haar even kan bellen om te praten.
Wat zou je nog willen behandelen in de therapie?
Want ik lees aan de ene kant dat je er klaar mee bent, aan de andere kant dat je op zoek gaat naar een (nieuwe) psycholoog.
Mijn moeder pusht me dat er er een moet hebben, eigenlijk vind ik dat niet nodig.
Ik zou er eventueel eentje in de wacht kunnen hebben, dat mocht ik onder enorme spanning komen te staan door de zwaarte van de opleiding (een Master die een jaar duurt),dat ik hem/haar even kan bellen om te praten.
woensdag 15 augustus 2012 om 15:08
woensdag 15 augustus 2012 om 15:41
Even mijn niet-professionele mening
Jezus wat een gezeik daar bij die instelling zeg!
Ten eerste totaal ongepast dat je zomaar wordt doorverbonden met die psychiater zonder dat je er om gevraagd hebt.
Ten tweede: het lijkt wel alsof ze je binnen houden vanwege de centen... Dat zou je bijna gaan denken als je dit allemaal leest.
Je klinkt alsof je het aardig op een rijtje hebt allemaal. Ik ken natuurlijk niet de gehele achtergrond/je dossier en ik kan niet inschatten hoe 'veilig' het is dat je weggaat bij de instelling waar je toch jaren onder behandeling bent geweest.
Maar praktisch gezien: als de kosten meewegen voor de beslissing waar je behandeld wordt (vervelend dat je moeder deze druk op je legt):
Behandeling bij de huisarts wordt natuurlijk gewoon vergoed. Hij kan je ook controleren, in elk geval wat betreft je medicatie.
En behandeling via een tweedelijns psycholoog wordt ook gewoon vergoed. Die zijn er voor de ingewikkeldere psychiatrische problematiek. Ze zijn ook vrijgevestigd te vinden, dus als je er 1 vindt die goed met je klikt of je huisarts weet er eentje dan is dat probleem ook van de baan.
Vervelend overigens dat je huisarts zo slecht bereikbaar is.
Jezus wat een gezeik daar bij die instelling zeg!
Ten eerste totaal ongepast dat je zomaar wordt doorverbonden met die psychiater zonder dat je er om gevraagd hebt.
Ten tweede: het lijkt wel alsof ze je binnen houden vanwege de centen... Dat zou je bijna gaan denken als je dit allemaal leest.
Je klinkt alsof je het aardig op een rijtje hebt allemaal. Ik ken natuurlijk niet de gehele achtergrond/je dossier en ik kan niet inschatten hoe 'veilig' het is dat je weggaat bij de instelling waar je toch jaren onder behandeling bent geweest.
Maar praktisch gezien: als de kosten meewegen voor de beslissing waar je behandeld wordt (vervelend dat je moeder deze druk op je legt):
Behandeling bij de huisarts wordt natuurlijk gewoon vergoed. Hij kan je ook controleren, in elk geval wat betreft je medicatie.
En behandeling via een tweedelijns psycholoog wordt ook gewoon vergoed. Die zijn er voor de ingewikkeldere psychiatrische problematiek. Ze zijn ook vrijgevestigd te vinden, dus als je er 1 vindt die goed met je klikt of je huisarts weet er eentje dan is dat probleem ook van de baan.
Vervelend overigens dat je huisarts zo slecht bereikbaar is.
