Psyche
alle pijlers
IJskonijn
donderdag 24 april 2014 om 12:52
Ik sprak met een vriendin van me over het tonen van empathie, nou mis ik kennelijk dat gedeelte in mijn karakter. Ik heb vaker gehoord dat ik niet erg empathisch ben. Echter, ik heb voor mijn gevoel het idee dat ik eerder realistisch ben dan dat het een gebrek aan empathie is. Maar ik begrijp dat ik mensen hierdoor tegen het hoofd kan stoten, ik zou alleen niet weten hoe ik mezelf in een ander zou moeten verplaatsen.
Mijn vriendin gaf als optie: ga bij jezelf na hoe jij zou reageren in dezelfde situatie. Nou daar ga ik dus kennelijk de mist in, want ik kan situaties vaak gewoon weerleggen. Ik kan precies mijn vinger erop leggen waarom iets gebeurd is.
Ik zal een paar voorbeelden geven.
Relatie uit. Tja, gebeurt. Je bent niet de eerste met een gebroken hart, je bent ook zeker niet de laatste. Waar 2 kijven hebben 2 schuld. Je komt vanzelf wel weer iemand tegen.
Baan verloren. Tja, gebeurt. Het is crisis en zo goed gaat het niet met de economie. Je komt vanzelf wel weer aan een baan.
Sterfgeval. Tja, gebeurt. Die beste man was 96, niemand heeft het eeuwige leven.
En zo kan ik nog een aantal voorbeelden noemen. Voor mij is dat allemaal erg realistisch, maar snap best dat mensen hier niet vrolijk van worden als dit de reactie is die ze krijgen. Zelf ben ik opgevoed met vallen en opstaan. Opgeven is geen optie en zwelgen in zelfmeelij brengt je ook geen stap verder. Ik ben ook geen type die een emotie kan spelen, als ik het niet voel, kan ik het niet uiten.
Ik zou wel graag wat meer begrip willen opbrengen voor mensen en hun situaties, maar hoe leer ik het af om direct mijn realistische kijk erop te spuwen.
Iemand tips of trucs hoe ik mijn empathisch vermogen kan opkrikken?
Mijn vriendin gaf als optie: ga bij jezelf na hoe jij zou reageren in dezelfde situatie. Nou daar ga ik dus kennelijk de mist in, want ik kan situaties vaak gewoon weerleggen. Ik kan precies mijn vinger erop leggen waarom iets gebeurd is.
Ik zal een paar voorbeelden geven.
Relatie uit. Tja, gebeurt. Je bent niet de eerste met een gebroken hart, je bent ook zeker niet de laatste. Waar 2 kijven hebben 2 schuld. Je komt vanzelf wel weer iemand tegen.
Baan verloren. Tja, gebeurt. Het is crisis en zo goed gaat het niet met de economie. Je komt vanzelf wel weer aan een baan.
Sterfgeval. Tja, gebeurt. Die beste man was 96, niemand heeft het eeuwige leven.
En zo kan ik nog een aantal voorbeelden noemen. Voor mij is dat allemaal erg realistisch, maar snap best dat mensen hier niet vrolijk van worden als dit de reactie is die ze krijgen. Zelf ben ik opgevoed met vallen en opstaan. Opgeven is geen optie en zwelgen in zelfmeelij brengt je ook geen stap verder. Ik ben ook geen type die een emotie kan spelen, als ik het niet voel, kan ik het niet uiten.
Ik zou wel graag wat meer begrip willen opbrengen voor mensen en hun situaties, maar hoe leer ik het af om direct mijn realistische kijk erop te spuwen.
Iemand tips of trucs hoe ik mijn empathisch vermogen kan opkrikken?
donderdag 24 april 2014 om 13:13
Toen mijn opa overleed zei iemand precies iets tegen me als jij in je OP zegt: "Joh, hij was toch al oud en hij heeft niet het eeuwige leven." Tuurlijk, helemaal waar, dat weet ik zelf ook wel. Ik was verdrietig omdat ik een goede band met hem had en het jammer vond dat hij nu voor altijd weg was. De wetenschap dat mensen nou eenmaal dood gaan maakte voor mij op dat moment geen verschil en daar zat ik dus totaal niet op te wachten.
Als dit voor jou wel zo werkt, geen probleem. Probeer alleen wel te accepteren dat niet iedereen zo in elkaar steekt, en respecteer dat andere mensen anders reageren. Het gaat namelijk niet om wat JIJ voelt of wat JIJ in zo'n situatie zou denken. Het gaat om wat iemand anders voelt. Hou je mening even voor je, sla een arm om iemand heen, zet een kop thee en zeg hooguit: "Wat rot voor je." Dat is voor de meeste mensen al genoeg.
Als dit voor jou wel zo werkt, geen probleem. Probeer alleen wel te accepteren dat niet iedereen zo in elkaar steekt, en respecteer dat andere mensen anders reageren. Het gaat namelijk niet om wat JIJ voelt of wat JIJ in zo'n situatie zou denken. Het gaat om wat iemand anders voelt. Hou je mening even voor je, sla een arm om iemand heen, zet een kop thee en zeg hooguit: "Wat rot voor je." Dat is voor de meeste mensen al genoeg.
donderdag 24 april 2014 om 13:15
Mijn vriendin zou je ook niet zijn. Omdat jij het gezeur vind, kwets je mensen.. Naar trekje. Mijn tip? Als je niets aardigs weet te zeggen, hou dan liever je mond. In de tijd dat jij het aan het "weerleggen" bent. Had je ook iets aardigs kunnen zeggen! Meid wat rot dat je gaat scheiden/ werkloos bent of je opa hebt verloren. Wil je thee? Jank lekker uit. Ik luister!
Heeft niets met inleven te maken. Gaat om sociaal zijn.
Heeft niets met inleven te maken. Gaat om sociaal zijn.
donderdag 24 april 2014 om 13:15
quote:naieveling schreef op 24 april 2014 @ 13:13:
@Kerol, ik begrijp wat je zegt. Daarom kaart ik t nu ook aan. Ik vind veel dingen aanstellerij. En dat is denk ik mijn grootste probleem. Het is ook een rot eigenschap. Vandaar dat ik graag andere handvatten aangereikt zou willen krijgen.Dit klinkt alsof je heel jong bent en nog niet veel klappen van het leven hebt gehad.
@Kerol, ik begrijp wat je zegt. Daarom kaart ik t nu ook aan. Ik vind veel dingen aanstellerij. En dat is denk ik mijn grootste probleem. Het is ook een rot eigenschap. Vandaar dat ik graag andere handvatten aangereikt zou willen krijgen.Dit klinkt alsof je heel jong bent en nog niet veel klappen van het leven hebt gehad.
Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.
donderdag 24 april 2014 om 13:18
donderdag 24 april 2014 om 13:19
Naieveling, wat jij hebt, heb ik ook een tijdje gehad. Toen waren er allerlei hele nare dingen aan de hand in mijn leven, waarover ik niet echt praatte met anderen. Toen kon ik het gewoon echt niet opbrengen om mee te leven met iemand wiens overgrootmoeder van 96 was overleden. Toen was ik gewoon net een beetje te veel met mezelf bezig. En bovendien was ik stiekem ook wel jaloers op iemand die openlijk verdrietig durft te zijn, omdat ik zelf met al die opgekropte ellende zat. Nu ik daarop terugkijk schaam ik me er wel voor, want uiteindelijk heeft toch iedereen recht op zijn eigen verdriet. En je kunt het verdriet van een ander niet bagatelliseren omdat omdat jij (of anderen) het toevallig erger hebt.
donderdag 24 april 2014 om 13:19
quote:strikjemetstippels schreef op 24 april 2014 @ 13:14:
[...]
volgens mij wel, een 'zit niet zo te zeiken' basis kan ook.Als dit met warmte en acceptatie gebeurt wel anders is het iemand keihard aanpakken. Als we het over vriendschap hebben ( en dat doen we hier toch?) vraag ik me af of dit in een vriendschap thuis hoort. Het 'zit niet zo te zeiken' heeft toch alleen maar echt effect als beide mensen weten dat het in een bepaalde veiligheid (van medeleven, warmte, acceptatie) gezegd wordt?
[...]
volgens mij wel, een 'zit niet zo te zeiken' basis kan ook.Als dit met warmte en acceptatie gebeurt wel anders is het iemand keihard aanpakken. Als we het over vriendschap hebben ( en dat doen we hier toch?) vraag ik me af of dit in een vriendschap thuis hoort. Het 'zit niet zo te zeiken' heeft toch alleen maar echt effect als beide mensen weten dat het in een bepaalde veiligheid (van medeleven, warmte, acceptatie) gezegd wordt?
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.
donderdag 24 april 2014 om 13:20
Relativeer je alles in je eigen leven ook zo?
Trein heeft vertraging, je mist je examen en nu moet je van school af ; ahhhh joh, een andere loopbaan is ook geinig.
Je portemonnee wordt gerold met je leefgeld voor die hele week : ach, was toch een lelijke portemonnee en de dief zal het geld harder nodig hebben gehad. Kan ik mooi mijn vriezer leegeten en hem ontdooien en schoonmaken.
Trein heeft vertraging, je mist je examen en nu moet je van school af ; ahhhh joh, een andere loopbaan is ook geinig.
Je portemonnee wordt gerold met je leefgeld voor die hele week : ach, was toch een lelijke portemonnee en de dief zal het geld harder nodig hebben gehad. Kan ik mooi mijn vriezer leegeten en hem ontdooien en schoonmaken.
Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.
donderdag 24 april 2014 om 13:21
Ik ben over het algemeen ook nogal nuchter in dat soort zaken maar ik probeer wel medeleven te tonen als iemand iets ingrijpends meemaakt. Misschien moet je daarvoor eerst zelf het nodige hebben meegemaakt alhoewel dat ook weleens een reden kan zijn waarom je over bepaalde zaken makkelijk heenwalst.
verba volant, scripta manent.
donderdag 24 april 2014 om 13:23
quote:naieveling schreef op 24 april 2014 @ 13:18:
@BGB, ik heb 3x samengewoond, heb een aantal keer geen contractverlenging gehad en ook genoeg op mijn bordje gehad. En tuurlijk was dat niet altijd even leuk, maar ik heb mezelf nooit zielig gevonden. Ik dacht ok dit is de situatie dit zijn de oplossingen en dit zijn de mogelijkheden en doorpakken.Je hebt nooit verdriet gehad van die relaties die stuk liepen, je nooit zorgen gemaakt om nieuwe huisvesting of hoe je de maand door moest komen met weinig geld?
@BGB, ik heb 3x samengewoond, heb een aantal keer geen contractverlenging gehad en ook genoeg op mijn bordje gehad. En tuurlijk was dat niet altijd even leuk, maar ik heb mezelf nooit zielig gevonden. Ik dacht ok dit is de situatie dit zijn de oplossingen en dit zijn de mogelijkheden en doorpakken.Je hebt nooit verdriet gehad van die relaties die stuk liepen, je nooit zorgen gemaakt om nieuwe huisvesting of hoe je de maand door moest komen met weinig geld?
Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.
donderdag 24 april 2014 om 13:27
Het betreft natuurlijk niet alleen situaties die andere overkomen, maar bv ook mij. Zo is laatst een jong familielid van mij getroffen met een hartstilstand, gelukkig is ze op tijd gereanimeerd en maakt ze het naar omstandigheden goed. Hartstikke fijn. Maar als men dan vraagt goh hoe is t nou met jou? En ik antwoord goed hoor dan zie je mensen al kijken. Dan hoor ja als dit of dat was gebeurd dan zus en zo en mijn reactie is dan maar dat is allemaal niet gebeurd dus daar moet je niet aandenken. Ik kan me daar dus ook niet in inleven.
donderdag 24 april 2014 om 13:28
quote:blijfgewoonbianca schreef op 24 april 2014 @ 13:23:
[...]
Je hebt nooit verdriet gehad van die relaties die stuk liepen, je nooit zorgen gemaakt om nieuwe huisvesting of hoe je de maand door moest komen met weinig geld?
Ik kan me daar ook weinig bij voorstellen. Dat je al snel denkt: oke, niet meer bij de pakken neerzitten en doorleven, dat snap ik nog wel. Maar voel je dan helemaal niets als je geliefde niet bij je is? Kan dat je dan helemaal niets schelen?
Laat ik het omdraaien: voel je blijdschap wel? Hou je van je geliefde, ben je blij als je een baan hebt? Of heb je dat soort emoties ook niet?
[...]
Je hebt nooit verdriet gehad van die relaties die stuk liepen, je nooit zorgen gemaakt om nieuwe huisvesting of hoe je de maand door moest komen met weinig geld?
Ik kan me daar ook weinig bij voorstellen. Dat je al snel denkt: oke, niet meer bij de pakken neerzitten en doorleven, dat snap ik nog wel. Maar voel je dan helemaal niets als je geliefde niet bij je is? Kan dat je dan helemaal niets schelen?
Laat ik het omdraaien: voel je blijdschap wel? Hou je van je geliefde, ben je blij als je een baan hebt? Of heb je dat soort emoties ook niet?
donderdag 24 april 2014 om 13:33
quote:naieveling schreef op 24 april 2014 @ 13:29:
@BGB, ik troost mezelf met de logische verklaring waarom iets gebeurd is, zoek naar de mogelijkheden en oplossingen en accepteer het. Huilen heb ik al heel lang niet gedaan.Oke, dus dat is je manier om ermee om te gaan. Maar voorafgaand aan dat proces, voel je dan wel wat? Ben je eerst verdrietig of boos en ga je dan pas logisch nadenken? Of sla je die eerste stap over?
@BGB, ik troost mezelf met de logische verklaring waarom iets gebeurd is, zoek naar de mogelijkheden en oplossingen en accepteer het. Huilen heb ik al heel lang niet gedaan.Oke, dus dat is je manier om ermee om te gaan. Maar voorafgaand aan dat proces, voel je dan wel wat? Ben je eerst verdrietig of boos en ga je dan pas logisch nadenken? Of sla je die eerste stap over?
donderdag 24 april 2014 om 13:36
quote:naieveling schreef op 24 april 2014 @ 13:29:
@BGB, ik troost mezelf met de logische verklaring waarom iets gebeurd is, zoek naar de mogelijkheden en oplossingen en accepteer het. Huilen heb ik al heel lang niet gedaan.
Nou, hoe zou je mij - of jezelf - troosten na een verkrachting? Na een aanrijding door een dronken bestuurder waardoor je je leven lang pijn hebt en zware beperkingen? Als er een vliegtuig op je nieuwe auto valt en zoiets blijkt niet gedekt te worden?
Het leven zit vol verrotte geintjes en niet alles valt om te zetten in " nieuwe tonde nieuwe kansen " .
@BGB, ik troost mezelf met de logische verklaring waarom iets gebeurd is, zoek naar de mogelijkheden en oplossingen en accepteer het. Huilen heb ik al heel lang niet gedaan.
Nou, hoe zou je mij - of jezelf - troosten na een verkrachting? Na een aanrijding door een dronken bestuurder waardoor je je leven lang pijn hebt en zware beperkingen? Als er een vliegtuig op je nieuwe auto valt en zoiets blijkt niet gedekt te worden?
Het leven zit vol verrotte geintjes en niet alles valt om te zetten in " nieuwe tonde nieuwe kansen " .
Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.
donderdag 24 april 2014 om 13:39
quote:naieveling schreef op 24 april 2014 @ 13:27:
Het betreft natuurlijk niet alleen situaties die andere overkomen, maar bv ook mij. Zo is laatst een jong familielid van mij getroffen met een hartstilstand, gelukkig is ze op tijd gereanimeerd en maakt ze het naar omstandigheden goed. Hartstikke fijn. Maar als men dan vraagt goh hoe is t nou met jou? En ik antwoord goed hoor dan zie je mensen al kijken. Dan hoor ja als dit of dat was gebeurd dan zus en zo en mijn reactie is dan maar dat is allemaal niet gebeurd dus daar moet je niet aandenken. Ik kan me daar dus ook niet in inleven.
Dit vind ik iets anders, hier zou ik zelf ook niet om huilen...want het liep goed af en die persoon staat (gokje) niet al te dichtbij mij..
maar ik heb wel het idee dat je je een houding hebt aan gemeten en dat niet echt de kern is, dat bij alles denken 'ik pak door'. Of je hebt inderdaad nog niet echt iets enorm ingrijpends mee gemaakt, dat kan. Het is eigenlijk ook geen excuus om anderen dan ook zo te behandelen, want de meeste mensen willen even horen dat er aan ze gedacht wordt, zo van ga maar lekker zitten, ik pak iets lekkers of ik laat de hond wel voor je uit. Je hoeft niet mee te huilen natuurlijk.
Het betreft natuurlijk niet alleen situaties die andere overkomen, maar bv ook mij. Zo is laatst een jong familielid van mij getroffen met een hartstilstand, gelukkig is ze op tijd gereanimeerd en maakt ze het naar omstandigheden goed. Hartstikke fijn. Maar als men dan vraagt goh hoe is t nou met jou? En ik antwoord goed hoor dan zie je mensen al kijken. Dan hoor ja als dit of dat was gebeurd dan zus en zo en mijn reactie is dan maar dat is allemaal niet gebeurd dus daar moet je niet aandenken. Ik kan me daar dus ook niet in inleven.
Dit vind ik iets anders, hier zou ik zelf ook niet om huilen...want het liep goed af en die persoon staat (gokje) niet al te dichtbij mij..
maar ik heb wel het idee dat je je een houding hebt aan gemeten en dat niet echt de kern is, dat bij alles denken 'ik pak door'. Of je hebt inderdaad nog niet echt iets enorm ingrijpends mee gemaakt, dat kan. Het is eigenlijk ook geen excuus om anderen dan ook zo te behandelen, want de meeste mensen willen even horen dat er aan ze gedacht wordt, zo van ga maar lekker zitten, ik pak iets lekkers of ik laat de hond wel voor je uit. Je hoeft niet mee te huilen natuurlijk.
donderdag 24 april 2014 om 13:40
quote:cerulli schreef op 24 april 2014 @ 13:33:
[...]
Oke, dus dat is je manier om ermee om te gaan. Maar voorafgaand aan dat proces, voel je dan wel wat? Ben je eerst verdrietig of boos en ga je dan pas logisch nadenken? Of sla je die eerste stap over?Op het moment dat die situatie zich voordoet dan voel ik wel die emoties, alleen van mezelf mag dat hooguit een aantal uurtjes duren en dan weer schouders eronder en doorgaan. Ik redeneer van met huilen op de bank vind je geen nieuwe baan, of met huilen op de bank leer ik geen nieuwe mensen kennen. Ik redeneer van ok het is gebeurd, herpak jezelf en gelijk terug in het zadel.
[...]
Oke, dus dat is je manier om ermee om te gaan. Maar voorafgaand aan dat proces, voel je dan wel wat? Ben je eerst verdrietig of boos en ga je dan pas logisch nadenken? Of sla je die eerste stap over?Op het moment dat die situatie zich voordoet dan voel ik wel die emoties, alleen van mezelf mag dat hooguit een aantal uurtjes duren en dan weer schouders eronder en doorgaan. Ik redeneer van met huilen op de bank vind je geen nieuwe baan, of met huilen op de bank leer ik geen nieuwe mensen kennen. Ik redeneer van ok het is gebeurd, herpak jezelf en gelijk terug in het zadel.
donderdag 24 april 2014 om 13:42
quote:blijfgewoonbianca schreef op 24 april 2014 @ 13:36:
[...]
Nou, hoe zou je mij - of jezelf - troosten na een verkrachting? Na een aanrijding door een dronken bestuurder waardoor je je leven lang pijn hebt en zware beperkingen? Als er een vliegtuig op je nieuwe auto valt en zoiets blijkt niet gedekt te worden?
Het leven zit vol verrotte geintjes en niet alles valt om te zetten in " nieuwe tonde nieuwe kansen " .Je hebt ook helemaal gelijk. Ik zeg eerlijk ik zou het niet weten, ik geef toe dit zijn situaties waar ik nooit voor hebt gestaan, ik kan mezelf hier dus ook geen voorstelling van maken.
[...]
Nou, hoe zou je mij - of jezelf - troosten na een verkrachting? Na een aanrijding door een dronken bestuurder waardoor je je leven lang pijn hebt en zware beperkingen? Als er een vliegtuig op je nieuwe auto valt en zoiets blijkt niet gedekt te worden?
Het leven zit vol verrotte geintjes en niet alles valt om te zetten in " nieuwe tonde nieuwe kansen " .Je hebt ook helemaal gelijk. Ik zeg eerlijk ik zou het niet weten, ik geef toe dit zijn situaties waar ik nooit voor hebt gestaan, ik kan mezelf hier dus ook geen voorstelling van maken.
donderdag 24 april 2014 om 13:42
quote:naieveling schreef op 24 april 2014 @ 13:40:
[...]
Op het moment dat die situatie zich voordoet dan voel ik wel die emoties, alleen van mezelf mag dat hooguit een aantal uurtjes duren en dan weer schouders eronder en doorgaan. Ik redeneer van met huilen op de bank vind je geen nieuwe baan, of met huilen op de bank leer ik geen nieuwe mensen kennen. Ik redeneer van ok het is gebeurd, herpak jezelf en gelijk terug in het zadel.Zou jouw houding ook niet een van de oorzaken zijn waarom je al drie keer samen hebt gewoond en waardoor je contracten niet zijn verlengd?
[...]
Op het moment dat die situatie zich voordoet dan voel ik wel die emoties, alleen van mezelf mag dat hooguit een aantal uurtjes duren en dan weer schouders eronder en doorgaan. Ik redeneer van met huilen op de bank vind je geen nieuwe baan, of met huilen op de bank leer ik geen nieuwe mensen kennen. Ik redeneer van ok het is gebeurd, herpak jezelf en gelijk terug in het zadel.Zou jouw houding ook niet een van de oorzaken zijn waarom je al drie keer samen hebt gewoond en waardoor je contracten niet zijn verlengd?
Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.
donderdag 24 april 2014 om 13:43
quote:strikjemetstippels schreef op 24 april 2014 @ 13:39:
[...]
Of je hebt inderdaad nog niet echt iets enorm ingrijpends mee gemaakt, dat kan. Ik denk juist, maar dat is maar een gedachte, dat ik juist zo vlak ben juist doordat ik al het een en ander heb meegemaakt en ik andermans verdriet daardoor bagitalliseer.
[...]
Of je hebt inderdaad nog niet echt iets enorm ingrijpends mee gemaakt, dat kan. Ik denk juist, maar dat is maar een gedachte, dat ik juist zo vlak ben juist doordat ik al het een en ander heb meegemaakt en ik andermans verdriet daardoor bagitalliseer.
