Psyche
alle pijlers
IJskonijn
donderdag 24 april 2014 om 12:52
Ik sprak met een vriendin van me over het tonen van empathie, nou mis ik kennelijk dat gedeelte in mijn karakter. Ik heb vaker gehoord dat ik niet erg empathisch ben. Echter, ik heb voor mijn gevoel het idee dat ik eerder realistisch ben dan dat het een gebrek aan empathie is. Maar ik begrijp dat ik mensen hierdoor tegen het hoofd kan stoten, ik zou alleen niet weten hoe ik mezelf in een ander zou moeten verplaatsen.
Mijn vriendin gaf als optie: ga bij jezelf na hoe jij zou reageren in dezelfde situatie. Nou daar ga ik dus kennelijk de mist in, want ik kan situaties vaak gewoon weerleggen. Ik kan precies mijn vinger erop leggen waarom iets gebeurd is.
Ik zal een paar voorbeelden geven.
Relatie uit. Tja, gebeurt. Je bent niet de eerste met een gebroken hart, je bent ook zeker niet de laatste. Waar 2 kijven hebben 2 schuld. Je komt vanzelf wel weer iemand tegen.
Baan verloren. Tja, gebeurt. Het is crisis en zo goed gaat het niet met de economie. Je komt vanzelf wel weer aan een baan.
Sterfgeval. Tja, gebeurt. Die beste man was 96, niemand heeft het eeuwige leven.
En zo kan ik nog een aantal voorbeelden noemen. Voor mij is dat allemaal erg realistisch, maar snap best dat mensen hier niet vrolijk van worden als dit de reactie is die ze krijgen. Zelf ben ik opgevoed met vallen en opstaan. Opgeven is geen optie en zwelgen in zelfmeelij brengt je ook geen stap verder. Ik ben ook geen type die een emotie kan spelen, als ik het niet voel, kan ik het niet uiten.
Ik zou wel graag wat meer begrip willen opbrengen voor mensen en hun situaties, maar hoe leer ik het af om direct mijn realistische kijk erop te spuwen.
Iemand tips of trucs hoe ik mijn empathisch vermogen kan opkrikken?
Mijn vriendin gaf als optie: ga bij jezelf na hoe jij zou reageren in dezelfde situatie. Nou daar ga ik dus kennelijk de mist in, want ik kan situaties vaak gewoon weerleggen. Ik kan precies mijn vinger erop leggen waarom iets gebeurd is.
Ik zal een paar voorbeelden geven.
Relatie uit. Tja, gebeurt. Je bent niet de eerste met een gebroken hart, je bent ook zeker niet de laatste. Waar 2 kijven hebben 2 schuld. Je komt vanzelf wel weer iemand tegen.
Baan verloren. Tja, gebeurt. Het is crisis en zo goed gaat het niet met de economie. Je komt vanzelf wel weer aan een baan.
Sterfgeval. Tja, gebeurt. Die beste man was 96, niemand heeft het eeuwige leven.
En zo kan ik nog een aantal voorbeelden noemen. Voor mij is dat allemaal erg realistisch, maar snap best dat mensen hier niet vrolijk van worden als dit de reactie is die ze krijgen. Zelf ben ik opgevoed met vallen en opstaan. Opgeven is geen optie en zwelgen in zelfmeelij brengt je ook geen stap verder. Ik ben ook geen type die een emotie kan spelen, als ik het niet voel, kan ik het niet uiten.
Ik zou wel graag wat meer begrip willen opbrengen voor mensen en hun situaties, maar hoe leer ik het af om direct mijn realistische kijk erop te spuwen.
Iemand tips of trucs hoe ik mijn empathisch vermogen kan opkrikken?
donderdag 24 april 2014 om 14:15
quote:Elynn schreef op 24 april 2014 @ 14:00:
[...]
In feite zeg je dus: dat wat ik heb meegemaakt was erger, dat van jou valt wel mee.Nee, ik begrijp dat dat zo overkomt, ik vind niet dat wat ik meegemaakt hebt erger is, ik vind dat voor alles een oplossing of een mogelijkheid is. Ik vind dat je naar de oplossing moet kijken en je niet blind moet staren op het probleem.
[...]
In feite zeg je dus: dat wat ik heb meegemaakt was erger, dat van jou valt wel mee.Nee, ik begrijp dat dat zo overkomt, ik vind niet dat wat ik meegemaakt hebt erger is, ik vind dat voor alles een oplossing of een mogelijkheid is. Ik vind dat je naar de oplossing moet kijken en je niet blind moet staren op het probleem.
donderdag 24 april 2014 om 14:17
http://mens-en-samenlevin ... 6563-wat-is-troosten.html
Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.
donderdag 24 april 2014 om 14:18
quote:naieveling schreef op 24 april 2014 @ 14:15:
[...]
Nee, ik begrijp dat dat zo overkomt, ik vind niet dat wat ik meegemaakt hebt erger is, ik vind dat voor alles een oplossing of een mogelijkheid is. Ik vind dat je naar de oplossing moet kijken en je niet blind moet staren op het probleem.
Nou, wat is de oplossing of de mogelijkheid bij de verkrachting van die oude weduwe, die ik net beschreef?
Wat is de oplossing als je kind sterft? Een nieuw kind maken?
[...]
Nee, ik begrijp dat dat zo overkomt, ik vind niet dat wat ik meegemaakt hebt erger is, ik vind dat voor alles een oplossing of een mogelijkheid is. Ik vind dat je naar de oplossing moet kijken en je niet blind moet staren op het probleem.
Nou, wat is de oplossing of de mogelijkheid bij de verkrachting van die oude weduwe, die ik net beschreef?
Wat is de oplossing als je kind sterft? Een nieuw kind maken?
Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.
donderdag 24 april 2014 om 14:23
donderdag 24 april 2014 om 14:23
quote:blijfgewoonbianca schreef op 24 april 2014 @ 14:18:
[...]
Nou, wat is de oplossing of de mogelijkheid bij de verkrachting van die oude weduwe, die ik net beschreef?
Wat is de oplossing als je kind sterft? Een nieuw kind maken?Ik kom toch weer uit op acceptatie. Accepteren dat je daar niets meer aan kan veranderen. Gedane zaken nemen geen keer. Doorgaan met je leven zo goed en zo kwaad als dat gaat.
[...]
Nou, wat is de oplossing of de mogelijkheid bij de verkrachting van die oude weduwe, die ik net beschreef?
Wat is de oplossing als je kind sterft? Een nieuw kind maken?Ik kom toch weer uit op acceptatie. Accepteren dat je daar niets meer aan kan veranderen. Gedane zaken nemen geen keer. Doorgaan met je leven zo goed en zo kwaad als dat gaat.
donderdag 24 april 2014 om 14:23
quote:naieveling schreef op 24 april 2014 @ 14:15:
[...]
Nee, ik begrijp dat dat zo overkomt, ik vind niet dat wat ik meegemaakt hebt erger is, ik vind dat voor alles een oplossing of een mogelijkheid is. Ik vind dat je naar de oplossing moet kijken en je niet blind moet staren op het probleem.
ik denk dat je momenteel niet kan troosten om dat je jouw eigen gevoelens belangrijker vindt. Jij bent uit die depressie gekomen om dat je je zelf hebt aan gepakt. Nu projecteer je dat op anderen, op ALLE situaties. En dat is geen logica, totaal niet, want in het geval van onvergelijkbare situaties is het middel niet goed. Een bacterie kan de zelfde symptomen geven als virus, maar dat virus behandel je niet met antibiotica. Logica...
zoals blijfgewoonbianca zegt, voor verkrachting, dood van geliefde, oorlog trauma, daar zijn geen oplossingen voor. die wond blijft en tijd en steun van geliefden verzachten de wond, niet iemand die zegt dat Sierra Leone erger is of je ook twee keer verkracht had kunnen zijn, of dat je je hele familie wel had kunnen kwijt raken in plaats van alleen je moeder.
ik denk dat zo dra je wordt geconfronteerd met verdriet van een ander, je het persoonlijk neemt, je jouw leed af weegt en het hem of haar kwalijk neemt niet zo 'sterk' te zijn als jij.
[...]
Nee, ik begrijp dat dat zo overkomt, ik vind niet dat wat ik meegemaakt hebt erger is, ik vind dat voor alles een oplossing of een mogelijkheid is. Ik vind dat je naar de oplossing moet kijken en je niet blind moet staren op het probleem.
ik denk dat je momenteel niet kan troosten om dat je jouw eigen gevoelens belangrijker vindt. Jij bent uit die depressie gekomen om dat je je zelf hebt aan gepakt. Nu projecteer je dat op anderen, op ALLE situaties. En dat is geen logica, totaal niet, want in het geval van onvergelijkbare situaties is het middel niet goed. Een bacterie kan de zelfde symptomen geven als virus, maar dat virus behandel je niet met antibiotica. Logica...
zoals blijfgewoonbianca zegt, voor verkrachting, dood van geliefde, oorlog trauma, daar zijn geen oplossingen voor. die wond blijft en tijd en steun van geliefden verzachten de wond, niet iemand die zegt dat Sierra Leone erger is of je ook twee keer verkracht had kunnen zijn, of dat je je hele familie wel had kunnen kwijt raken in plaats van alleen je moeder.
ik denk dat zo dra je wordt geconfronteerd met verdriet van een ander, je het persoonlijk neemt, je jouw leed af weegt en het hem of haar kwalijk neemt niet zo 'sterk' te zijn als jij.
donderdag 24 april 2014 om 14:25
quote:naieveling schreef op 24 april 2014 @ 14:15:
[...]
Nee, ik begrijp dat dat zo overkomt, ik vind niet dat wat ik meegemaakt hebt erger is, ik vind dat voor alles een oplossing of een mogelijkheid is. Ik vind dat je naar de oplossing moet kijken en je niet blind moet staren op het probleem.
Ik vind het lief dat je mensen een oplossing wilt geven, maar als ze verdriet hebben zoeken ze die niet direct. Troost en medeleven is dan genoeg. Zoals ik al zei: verdriet is een fase bij rouw, een fase die een functie heeft en waar je doorheen moet. Aan je verdriet voorbijgaan en meteen weer door willen gaan is niet gezond.
[...]
Nee, ik begrijp dat dat zo overkomt, ik vind niet dat wat ik meegemaakt hebt erger is, ik vind dat voor alles een oplossing of een mogelijkheid is. Ik vind dat je naar de oplossing moet kijken en je niet blind moet staren op het probleem.
Ik vind het lief dat je mensen een oplossing wilt geven, maar als ze verdriet hebben zoeken ze die niet direct. Troost en medeleven is dan genoeg. Zoals ik al zei: verdriet is een fase bij rouw, een fase die een functie heeft en waar je doorheen moet. Aan je verdriet voorbijgaan en meteen weer door willen gaan is niet gezond.
donderdag 24 april 2014 om 14:27
quote:naieveling schreef op 24 april 2014 @ 14:23:
[...]
Ik kom toch weer uit op acceptatie. Accepteren dat je daar niets meer aan kan veranderen. Gedane zaken nemen geen keer. Doorgaan met je leven zo goed en zo kwaad als dat gaat.Niks mis met die gedachte hoor. Ik kan ook weinig met oeverloos geklaag en gejammer.
[...]
Ik kom toch weer uit op acceptatie. Accepteren dat je daar niets meer aan kan veranderen. Gedane zaken nemen geen keer. Doorgaan met je leven zo goed en zo kwaad als dat gaat.Niks mis met die gedachte hoor. Ik kan ook weinig met oeverloos geklaag en gejammer.
donderdag 24 april 2014 om 14:28
quote:blijfgewoonbianca schreef op 24 april 2014 @ 14:23:
Ben je bang dat als jij echt troost,mjouw eigen ellende naar boven komt?
Ik denk dat dat rationele van jou niet meer en niet minder is dan een schild om niets door te laten komen.Weet ik niet. Ik laat mijn verleden, mijn verleden. Ik heb er persoonlijk geen baat bij om bepaalde dingen weer op te rakelen. Dat ligt al lang en breed achter me.
Ben je bang dat als jij echt troost,mjouw eigen ellende naar boven komt?
Ik denk dat dat rationele van jou niet meer en niet minder is dan een schild om niets door te laten komen.Weet ik niet. Ik laat mijn verleden, mijn verleden. Ik heb er persoonlijk geen baat bij om bepaalde dingen weer op te rakelen. Dat ligt al lang en breed achter me.
donderdag 24 april 2014 om 14:33
quote:naieveling schreef op 24 april 2014 @ 14:23:
[...]
Ik kom toch weer uit op acceptatie. Accepteren dat je daar niets meer aan kan veranderen. Gedane zaken nemen geen keer. Doorgaan met je leven zo goed en zo kwaad als dat gaat.
Hoe lang " mag " iemand van jou huilen om een gestorven kind? Maakt het nog uit hoe oud en hoe ziek dat kind is, volgens jou?
Vind je dat ze er na een bepaalde tijd maar niet meer aan moeten denken?
[...]
Ik kom toch weer uit op acceptatie. Accepteren dat je daar niets meer aan kan veranderen. Gedane zaken nemen geen keer. Doorgaan met je leven zo goed en zo kwaad als dat gaat.
Hoe lang " mag " iemand van jou huilen om een gestorven kind? Maakt het nog uit hoe oud en hoe ziek dat kind is, volgens jou?
Vind je dat ze er na een bepaalde tijd maar niet meer aan moeten denken?
Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.
donderdag 24 april 2014 om 14:34
quote:MilaDila schreef op 24 april 2014 @ 14:27:
[...]
Niks mis met die gedachte hoor. Ik kan ook weinig met oeverloos geklaag en gejammer.
Hoe bepaal jij of iets geklaag en gejammer is of dat iets verdriet is?
Ik snap dat je verdriet hebt van een sterfgeval of van een relatiebreuk, en in principe staat er voor rouw geen tijd, maar ik merk wel dat als het bv continu een lange tijd over hetzelfde onderwerp gaat dat ik er een beetje gallisch van word.
[...]
Niks mis met die gedachte hoor. Ik kan ook weinig met oeverloos geklaag en gejammer.
Hoe bepaal jij of iets geklaag en gejammer is of dat iets verdriet is?
Ik snap dat je verdriet hebt van een sterfgeval of van een relatiebreuk, en in principe staat er voor rouw geen tijd, maar ik merk wel dat als het bv continu een lange tijd over hetzelfde onderwerp gaat dat ik er een beetje gallisch van word.
donderdag 24 april 2014 om 14:37
quote:MilaDila schreef op 24 april 2014 @ 14:27:
[...]
Niks mis met die gedachte hoor. Ik kan ook weinig met oeverloos geklaag en gejammer.
Tsja, als er geen postvtrsumatisch stress syndroom zou bestaan zou het leven een stuk makkelijker zijn: niet alleen voor diegene met een trauma, maar ook voor de mensen daar om heen.
Helaas houd je vaak aan " psychisch leed " nogal eens somatische klachten over. En andersom.
Dat een ander dat dan oeverloos geklaag en gejammer vind is dan wel heel erg zuur. Ben je door het leven/ het lot / de misdadiger al te grazen genomen, doet je sociale omgeving het nog eens dunnetjes over.
[...]
Niks mis met die gedachte hoor. Ik kan ook weinig met oeverloos geklaag en gejammer.
Tsja, als er geen postvtrsumatisch stress syndroom zou bestaan zou het leven een stuk makkelijker zijn: niet alleen voor diegene met een trauma, maar ook voor de mensen daar om heen.
Helaas houd je vaak aan " psychisch leed " nogal eens somatische klachten over. En andersom.
Dat een ander dat dan oeverloos geklaag en gejammer vind is dan wel heel erg zuur. Ben je door het leven/ het lot / de misdadiger al te grazen genomen, doet je sociale omgeving het nog eens dunnetjes over.
Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.
donderdag 24 april 2014 om 14:37
quote:blijfgewoonbianca schreef op 24 april 2014 @ 14:37:
[...]
Tsja, als er geen post traumatisch stress syndroom zou bestaan zou het leven een stuk makkelijker zijn: niet alleen voor diegene met een trauma, maar ook voor de mensen daar om heen.
Helaas houd je vaak aan " psychisch leed " nogal eens somatische klachten over. En andersom.
Dat een ander dat dan oeverloos geklaag en gejammer vind is dan wel heel erg zuur. Ben je door het leven/ het lot / de misdadiger al te grazen genomen, doet je sociale omgeving het nog eens dunnetjes over.Ik wilde alleen verbeteren , maar heb per ongeluk gequote.
[...]
Tsja, als er geen post traumatisch stress syndroom zou bestaan zou het leven een stuk makkelijker zijn: niet alleen voor diegene met een trauma, maar ook voor de mensen daar om heen.
Helaas houd je vaak aan " psychisch leed " nogal eens somatische klachten over. En andersom.
Dat een ander dat dan oeverloos geklaag en gejammer vind is dan wel heel erg zuur. Ben je door het leven/ het lot / de misdadiger al te grazen genomen, doet je sociale omgeving het nog eens dunnetjes over.Ik wilde alleen verbeteren , maar heb per ongeluk gequote.
Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.
donderdag 24 april 2014 om 14:40
quote:naieveling schreef op 24 april 2014 @ 14:28:
[...]
Weet ik niet. Ik laat mijn verleden, mijn verleden. Ik heb er persoonlijk geen baat bij om bepaalde dingen weer op te rakelen. Dat ligt al lang en breed achter me.
Je hebt er zeker baat bij, maar je bent er bang voor.
Volgens mij durf je niet eerlijk naar jezelf te zijn. Vreselijk lijkt me dat.
[...]
Weet ik niet. Ik laat mijn verleden, mijn verleden. Ik heb er persoonlijk geen baat bij om bepaalde dingen weer op te rakelen. Dat ligt al lang en breed achter me.
Je hebt er zeker baat bij, maar je bent er bang voor.
Volgens mij durf je niet eerlijk naar jezelf te zijn. Vreselijk lijkt me dat.
Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.
donderdag 24 april 2014 om 14:42
Herkenbaar! Ik ben helemaal niet zo empathisch. Ben wel autistisch en dat is daar een kenmerk van.
Kan wel zeggen: "Wat rot voor je". Maar ik kan dan geen knuffel geven, omdat ik dat moeilijk vind mensen aan te raken. Het voelt echt als een drempel voor mij.
Ik hoor mensen soms zeggen dat ze huilen bij een zielige film of bij Spoorloos. Dat heb ik dus helemaal niet, zoiets doet me weinig. Daar KAN ik niet eens om huilen.
Hetzelfde heb ik als een bekende dood is. Ik weet dat je verdriet hoort te hebben, maar ik heb nog nooit gehuild om iemand. Ook niet als kind. Anderen doen dat wel. Ik mis die persoon dan wel op mijn manier. Maar moet er niet van huilen.
Vind het dan ook vervelend als daar wekenlang over die persoon gepraat wordt. Van hoe erg het allemaal is. Dan heb ik zoiets van: "Kunnen we het ook nog over iets leuks hebben?".
Zelf ondervind er weinig hinder van. Heb meer het idee dat anderen het raar vinden. Zo vertelde ik dat eens aan een collega. Die zei: "Dan heb je geen warm hart. Want als je huilt heb je een warm hart". Vond het een domme opmerking. Ik kan er toch niks aan doen dat ik geen verdriet voel? En ik ga ook niet faken. Ik houd niet van nep gedoe. Dan maar koud en eerlijk.
Kan wel zeggen: "Wat rot voor je". Maar ik kan dan geen knuffel geven, omdat ik dat moeilijk vind mensen aan te raken. Het voelt echt als een drempel voor mij.
Ik hoor mensen soms zeggen dat ze huilen bij een zielige film of bij Spoorloos. Dat heb ik dus helemaal niet, zoiets doet me weinig. Daar KAN ik niet eens om huilen.
Hetzelfde heb ik als een bekende dood is. Ik weet dat je verdriet hoort te hebben, maar ik heb nog nooit gehuild om iemand. Ook niet als kind. Anderen doen dat wel. Ik mis die persoon dan wel op mijn manier. Maar moet er niet van huilen.
Vind het dan ook vervelend als daar wekenlang over die persoon gepraat wordt. Van hoe erg het allemaal is. Dan heb ik zoiets van: "Kunnen we het ook nog over iets leuks hebben?".
Zelf ondervind er weinig hinder van. Heb meer het idee dat anderen het raar vinden. Zo vertelde ik dat eens aan een collega. Die zei: "Dan heb je geen warm hart. Want als je huilt heb je een warm hart". Vond het een domme opmerking. Ik kan er toch niks aan doen dat ik geen verdriet voel? En ik ga ook niet faken. Ik houd niet van nep gedoe. Dan maar koud en eerlijk.
donderdag 24 april 2014 om 14:42
quote:blijfgewoonbianca schreef op 24 april 2014 @ 14:40:
[...]
Je hebt er zeker baat bij, maar je bent er bang voor.
Volgens mij durf je niet eerlijk naar jezelf te zijn. Vreselijk lijkt me dat.In welk opzicht zou ik baat hebben om mijn verleden op te rakelen? Het is juist zo fijn dat dat achter me ligt. (oprechte vraag)
[...]
Je hebt er zeker baat bij, maar je bent er bang voor.
Volgens mij durf je niet eerlijk naar jezelf te zijn. Vreselijk lijkt me dat.In welk opzicht zou ik baat hebben om mijn verleden op te rakelen? Het is juist zo fijn dat dat achter me ligt. (oprechte vraag)
donderdag 24 april 2014 om 14:44
quote:MilaDila schreef op 24 april 2014 @ 14:29:
Veel mannen hebben er ook een handje van trouwens; heb je zin om eens flink te klagen of te huilen, komen ze gelijk met mogelijke oplossingen, relativeringen en hulp Die vergelijking heb ik ook vaak genoeg gehad. Mijn vriendin zei ook dat ik meer vanuit een mannelijk perspectief redeneer dan vanuit die van een vrouw.
Veel mannen hebben er ook een handje van trouwens; heb je zin om eens flink te klagen of te huilen, komen ze gelijk met mogelijke oplossingen, relativeringen en hulp Die vergelijking heb ik ook vaak genoeg gehad. Mijn vriendin zei ook dat ik meer vanuit een mannelijk perspectief redeneer dan vanuit die van een vrouw.
donderdag 24 april 2014 om 14:44
quote:naieveling schreef op 24 april 2014 @ 14:42:
[...]
In welk opzicht zou ik baat hebben om mijn verleden op te rakelen? Het is juist zo fijn dat dat achter me ligt. (oprechte vraag)Het gaat er niet om dat je je verleden zou moeten oprakelen. Je kunt er baat bij hebben om je eigens gevoelens toe laten en te proberen je te verplaatsen in de gevoelens van anderen.
[...]
In welk opzicht zou ik baat hebben om mijn verleden op te rakelen? Het is juist zo fijn dat dat achter me ligt. (oprechte vraag)Het gaat er niet om dat je je verleden zou moeten oprakelen. Je kunt er baat bij hebben om je eigens gevoelens toe laten en te proberen je te verplaatsen in de gevoelens van anderen.
donderdag 24 april 2014 om 14:45
quote:naieveling schreef op 24 april 2014 @ 14:34:
[...]
Hoe bepaal jij of iets geklaag en gejammer is of dat iets verdriet is?
Ik snap dat je verdriet hebt van een sterfgeval of van een relatiebreuk, en in principe staat er voor rouw geen tijd, maar ik merk wel dat als het bv continu een lange tijd over hetzelfde onderwerp gaat dat ik er een beetje gallisch van word.
De woorden geklaag en gejammer passen inmiddels niet meer bij het topic gezien de vele heftige voorbeelden die er alsmaar bijkomen (van verkrachte oma's tot een oorlogstrauma).
Maar goed. Ik geloof zeker dat er verdriet achter het 'gejammer' zit. Altijd wel, bij iedereen.
[...]
Hoe bepaal jij of iets geklaag en gejammer is of dat iets verdriet is?
Ik snap dat je verdriet hebt van een sterfgeval of van een relatiebreuk, en in principe staat er voor rouw geen tijd, maar ik merk wel dat als het bv continu een lange tijd over hetzelfde onderwerp gaat dat ik er een beetje gallisch van word.
De woorden geklaag en gejammer passen inmiddels niet meer bij het topic gezien de vele heftige voorbeelden die er alsmaar bijkomen (van verkrachte oma's tot een oorlogstrauma).
Maar goed. Ik geloof zeker dat er verdriet achter het 'gejammer' zit. Altijd wel, bij iedereen.
donderdag 24 april 2014 om 14:46
quote:hondenmens schreef op 24 april 2014 @ 14:42:
Herkenbaar! Ik ben helemaal niet zo empathisch. Ben wel autistisch en dat is daar een kenmerk van.
Kan wel zeggen: "Wat rot voor je". Maar ik kan dan geen knuffel geven, omdat ik dat moeilijk vind mensen aan te raken. Het voelt echt als een drempel voor mij.
Ik hoor mensen soms zeggen dat ze huilen bij een zielige film of bij Spoorloos. Dat heb ik dus helemaal niet, zoiets doet me weinig. Daar KAN ik niet eens om huilen.
Hetzelfde heb ik als een bekende dood is. Ik weet dat je verdriet hoort te hebben, maar ik heb nog nooit gehuild om iemand. Ook niet als kind. Anderen doen dat wel. Ik mis die persoon dan wel op mijn manier. Maar moet er niet van huilen.
Vind het dan ook vervelend als daar wekenlang over die persoon gepraat wordt. Van hoe erg het allemaal is. Dan heb ik zoiets van: "Kunnen we het ook nog over iets leuks hebben?".
Zelf ondervind er weinig hinder van. Heb meer het idee dat anderen het raar vinden. Zo vertelde ik dat eens aan een collega. Die zei: "Dan heb je geen warm hart. Want als je huilt heb je een warm hart". Vond het een domme opmerking. Ik kan er toch niks aan doen dat ik geen verdriet voel? En ik ga ook niet faken. Ik houd niet van nep gedoe. Dan maar koud en eerlijk.dat laatste vind ik gewoon asociaal onder de titel 'eerlijk'..joh als ik eerlijk zou zijn, zouden er een hele hoop mensen hard gaan huilen maar het is nu eenmaal normaal om af en toe wat te zeggen wat je niet meent of voelt. met opzet met de botte bijl ergens in komen is gewoon asociaal. het raakt mij ook niet persoonlijk als de vrouw van een collega sterft, maar je kan toch wel iets aardigs zeggen.
Herkenbaar! Ik ben helemaal niet zo empathisch. Ben wel autistisch en dat is daar een kenmerk van.
Kan wel zeggen: "Wat rot voor je". Maar ik kan dan geen knuffel geven, omdat ik dat moeilijk vind mensen aan te raken. Het voelt echt als een drempel voor mij.
Ik hoor mensen soms zeggen dat ze huilen bij een zielige film of bij Spoorloos. Dat heb ik dus helemaal niet, zoiets doet me weinig. Daar KAN ik niet eens om huilen.
Hetzelfde heb ik als een bekende dood is. Ik weet dat je verdriet hoort te hebben, maar ik heb nog nooit gehuild om iemand. Ook niet als kind. Anderen doen dat wel. Ik mis die persoon dan wel op mijn manier. Maar moet er niet van huilen.
Vind het dan ook vervelend als daar wekenlang over die persoon gepraat wordt. Van hoe erg het allemaal is. Dan heb ik zoiets van: "Kunnen we het ook nog over iets leuks hebben?".
Zelf ondervind er weinig hinder van. Heb meer het idee dat anderen het raar vinden. Zo vertelde ik dat eens aan een collega. Die zei: "Dan heb je geen warm hart. Want als je huilt heb je een warm hart". Vond het een domme opmerking. Ik kan er toch niks aan doen dat ik geen verdriet voel? En ik ga ook niet faken. Ik houd niet van nep gedoe. Dan maar koud en eerlijk.dat laatste vind ik gewoon asociaal onder de titel 'eerlijk'..joh als ik eerlijk zou zijn, zouden er een hele hoop mensen hard gaan huilen maar het is nu eenmaal normaal om af en toe wat te zeggen wat je niet meent of voelt. met opzet met de botte bijl ergens in komen is gewoon asociaal. het raakt mij ook niet persoonlijk als de vrouw van een collega sterft, maar je kan toch wel iets aardigs zeggen.
